Aristophanes Wealth 220

Πλοῦτος

παπαῖ πονηρούς γʼ εἶπας ἡμῖν συμμάχους.

220

Χρεμύλος

οὐκ ἤν γε πλουτήσωσιν ἐξ ἀρχῆς πάλιν.

ἀλλʼ ἴθι σὺ μὲν ταχέως δραμών—

Καρίων

τί δρῶ; λέγε.

Χρεμύλος

τοὺς ξυγγεώργους κάλεσον, εὑρήσεις δʼ ἴσως

ἐν τοῖς ἀγροῖς αὐτοὺς ταλαιπωρουμένους,

ὅπως ἂν ἴσον ἕκαστος ἐνταυθοῖ παρὼν

225

ἡμῖν μετάσχῃ τοῦδε τοῦ Πλούτου μέρος.

Καρίων

καὶ δὴ βαδίζω· τουτοδὶ τὸ κρεᾴδιον

τῶν ἔνδοθέν τις εἰσενεγκάτω λαβών.

Χρεμύλος

ἐμοὶ μελήσει τοῦτό γʼ· ἀλλʼ ἀνύσας τρέχε.

σὺ δʼ ὦ κράτιστε Πλοῦτε πάντων δαιμόνων

230

εἴσω μετʼ ἐμοῦ δεῦρʼ εἴσιθʼ· ἡ γὰρ οἰκία

αὕτη ʼστὶν ἣν δεῖ χρημάτων σε τήμερον

μεστὴν ποιῆσαι καὶ δικαίως κἀδίκως.

Πλοῦτος

ἀλλʼ ἄχθομαι μὲν εἰσιὼν νὴ τοὺς θεοὺς

εἰς οἰκίαν ἑκάστοτʼ ἀλλοτρίαν πάνυ·

235

ἀγαθὸν γὰρ ἀπέλαυσʼ οὐδὲν αὐτοῦ πώποτε.

ἢν μὲν γὰρ ὡς φειδωλὸν εἰσελθὼν τύχω,

εὐθὺς κατώρυξέν με κατὰ τῆς γῆς κάτω·

κἄν τις προσέλθῃ χρηστὸς ἄνθρωπος φίλος

αἰτῶν λαβεῖν τι σμικρὸν ἀργυρίδιον,

240

ἔξαρνός ἐστι μηδʼ ἰδεῖν με πώποτε.

ἢν δʼ ὡς παραπλῆγʼ ἄνθρωπον εἰσελθὼν τύχω,

πόρναισι καὶ κύβοισι παραβεβλημένος

γυμνὸς θύραζʼ ἐξέπεσον ἐν ἀκαρεῖ χρόνου.

Χρεμύλος

μετρίου γὰρ ἀνδρὸς οὐκ ἐπέτυχες πώποτε.

245

ἐγὼ δὲ τούτου τοῦ τρόπου πώς εἰμʼ ἀεί,

χαίρω τε γὰρ φειδόμενος ὡς οὐδεὶς ἀνὴρ

πάλιν τʼ ἀναλῶν, ἡνίκʼ ἂν τούτου δέῃ.

ἀλλʼ εἰσίωμεν, ὡς ἰδεῖν σε βούλομαι

καὶ τὴν γυναῖκα καὶ τὸν υἱὸν τὸν μόνον,

250

ὃν ἑγὼ φιλῶ μάλιστα μετὰ σέ.

Πλοῦτος

πείθομαι.

Χρεμύλος

τί γὰρ ἄν τις οὐχὶ πρὸς σὲ τἀληθῆ λέγοι;