Λυσιστράτη
ἀλλʼ ἔστι καὶ τοῦτʼ εὖ παρεσκευασμένον·
175
καταληψόμεθα γὰρ τὴν ἀκρόπολιν τήμερον.
ταῖς πρεσβυτάταις γὰρ προστέτακται τοῦτο δρᾶν,
ἕως ἂν ἡμεῖς ταῦτα συντιθώμεθα,
θύειν δοκούσαις καταλαβεῖν τὴν ἀκρόπολιν.
Λαμπιτώ
παντᾷ κʼ ἔχοι, καὶ τᾷδε γὰρ λέγεις καλῶς.
180
Λυσιστράτη
τί δῆτα ταῦτʼ οὐχ ὡς τάχιστʼ ὦ Λαμπιτοῖ
ξυνωμόσαμεν, ὅπως ἂν ἀρρήκτως ἔχῃ;
Λαμπιτώ
πάρφαινε μὰν τὸν ὅρκον, ὡς ὀμιόμεθα.
Λυσιστράτη
καλῶς λέγεις. ποῦ ʼσθʼ ἡ Σκύθαινα; ποῖ βλέπεις;
θὲς ἐς τὸ πρόσθεν ὑπτίαν τὴν ἀσπίδα,
185
καί μοι δότω τὰ τόμιά τις.
Καλονίκη
Λυσιστράτη
τίνʼ ὅρκον ὁρκώσεις ποθʼ ἡμᾶς;
Λυσιστράτη
ὅντινα;
εἰς ἀσπίδʼ, ὥσπερ φάσʼ ἐν Αἰσχύλῳ ποτέ,
μηλοσφαγούσας.
Καλονίκη
μὴ σύ γʼ ὦ Λυσιστράτη
εἰς ἀσπίδʼ ὀμόσῃς μηδὲν εἰρήνης πέρι.
190
Λυσιστράτη
τίς ἂν οὖν γένοιτʼ ἂν ὅρκος;
Καλονίκη
εἰ λευκόν ποθεν
ἵππον λαβοῦσαι τόμιον ἐντεμοίμεθα.
Λυσιστράτη
ποῖ λευκὸν ἵππον;
Καλονίκη
ἀλλὰ πῶς ὀμούμεθα
ἡμεῖς;
Λυσιστράτη
ἐγώ σοι νὴ Δίʼ, ἢν βούλῃ, φράσω.
θεῖσαι μέλαιναν κύλικα μεγάλην ὑπτίαν,
195
μηλοσφαγοῦσαι Θάσιον οἴνου σταμνίον
ὀμόσωμεν ἐς τὴν κύλικα μὴ ʼπιχεῖν ὕδωρ.
Λαμπιτώ
φεῦ δᾶ τὸν ὅρκον ἄφατον ὡς ἐπαινίω.
Λυσιστράτη
φερέτω κύλικά τις ἔνδοθεν καὶ σταμνίον.
Μυρρίνη
ὦ φίλταται γυναῖκες,
ὁ κεραμεὼν ὅσος.
200
Καλονίκη
ταύτην μὲν ἄν τις εὐθὺς ἡσθείη λαβών.
Λυσιστράτη
καταθεῖσα ταύτην προσλαβοῦ μοι τοῦ κάπρου.
δέσποινα Πειθοῖ καὶ κύλιξ φιλοτησία,
τὰ σφάγια δέξαι ταῖς γυναιξὶν εὐμενής.
Καλονίκη
εὔχρων γε θαἶμα κἀποπυτίζει καλῶς.
205
Λαμπιτώ
καὶ μὰν ποτόδδει γʼ ἁδὺ ναὶ τὸν Κάστορα.
Μυρρίνη
ἐᾶτε πρώτην μʼ ὦ γυναῖκες ὀμνύναι.
Καλονίκη
μὰ τὴν Ἀφροδίτην οὔκ, ἐάν γε μὴ λάχῃς.
Λυσιστράτη
λάζυσθε πᾶσαι τῆς κύλικος ὦ Λαμπιτοῖ·
λεγέτω δʼ ὑπὲρ ὑμῶν μίʼ ἅπερ ἂν κἀγὼ λέγω·
210
ὑμεῖς δʼ ἐπομεῖσθε ταὐτὰ κἀμπεδώσετε.
οὐκ ἔστιν οὐδεὶς οὔτε μοιχὸς οὔτʼ ἀνήρ—
Καλονίκη
οὐκ ἔστιν οὐδεὶς οὔτε μοιχὸς οὔτʼ ἀνήρ—
Λυσιστράτη
ὅστις πρὸς ἐμὲ πρόσεισιν ἐστυκώς. λέγε.
Lysistrata. Aristophanes. ed. F. W. Hall, ed. William M. Geldart. Oxford. 1907.
Sponsored by Perseus Project, Tufts University.
Funding provided by The Annenberg CPB/Project.