Πόλεμος
ἰὼ Σικελία καὶ σὺ δʼ ὡς ἀπόλλυσαι.
250
Τρυγαῖος
οἵα πόλις τάλαινα διακναισθήσεται.
Πόλεμος
φέρʼ ἐπιχέω καὶ τὸ μέλι τουτὶ τἀττικόν.
Τρυγαῖος
οὗτος παραινῶ σοι μέλιτι χρῆσθἀτέρῳ.
τετρώβολον τοῦτʼ ἐστί· φείδου τἀττικοῦ.
Πόλεμος
παῖ παῖ Κυδοιμέ.
255
Κύδοιμος
τί με καλεῖς;
Πόλεμος
κλαύσει μακρά.
ἕστηκας ἀργός; οὑτοσί σοι κόνδυλος.
Κύδοιμος
ὡς δριμύς. οἴμοι μοι τάλας ὦ δέσποτα.
μῶν τῶν σκορόδων ἐνέβαλες ἐς τὸν κόνδυλον;
Πόλεμος
οἴσεις ἀλετρίβανον τρέχων;
Κύδοιμος
ἀλλʼ ὦ μέλε
οὐκ ἔστιν ἡμῖν· ἐχθὲς εἰσῳκίσμεθα.
260
Πόλεμος
οὔκουν παρʼ Ἀθηναίων μεταθρέξει ταχὺ
πάνυ;
Κύδοιμος
ἔγωγε νὴ Δίʼ· εἰ δὲ μή γε, κλαύσομαι.
Τρυγαῖος
ἄγε δὴ τί δρῶμεν ὦ πόνηρʼ ἀνθρώπια;
ὁρᾶτε τὸν κίνδυνον ἡμῖν ὡς μέγας·
εἴπερ γὰρ ἥξει τὸν ἀλετρίβανον φέρων,
265
τούτῳ ταράξει τὰς πόλεις καθήμενος.
ἀλλʼ ὦ Διόνυσʼ ἀπόλοιτο καὶ μὴ ʼλθοι φέρων.
Πόλεμος
οὗτος.
Κύδοιμος
τί ἔστιν;
Πόλεμος
οὐ φέρεις;
Κύδοιμος
τὸ δεῖνα γὰρ
ἀπόλωλʼ Ἀθηναίοισιν ἁλετρίβανος,
ὁ βυρσοπώλης, ὃς ἐκύκα τὴν Ἑλλάδα.
270
Τρυγαῖος
εὖ γʼ ὦ πότνια δέσποινʼ Ἀθηναία ποιῶν
ἀπόλωλʼ ἐκεῖνος κἀν δέοντι τῇ πόλει,
ἢ πρίν γε τὸν μυττωτὸν ἡμῖν ἐγχέαι.
Πόλεμος
οὔκουν ἕτερον δῆτʼ ἐκ Λακεδαίμονος μέτει
ἀνύσας τι;
275
Κύδοιμος
ταῦτʼ ὦ δέσποθʼ.
Πόλεμος
ἧκέ νυν ταχύ.
Τρυγαῖος
ὦνδρες τί πεισόμεσθα; νῦν ἀγὼν μέγας.
ἀλλʼ εἴ τις ὑμῶν ἐν Σαμοθρᾴκῃ τυγχάνει
μεμυημένος, νῦν ἐστιν εὔξασθαι καλὸν
ἀποστραφῆναι τοῦ μετιόντος τὼ πόδε.
Κύδοιμος
οἴμοι τάλας, οἴμοι γε κἄτʼ οἴμοι μάλα.
280
Πόλεμος
τί ἔστι; μῶν οὐκ αὖ φέρεις;
Κύδοιμος
ἀπόλωλε γὰρ
καὶ τοῖς Λακεδαιμονίοισιν ἁλετρίβανος.
Πόλεμος
πῶς ὦ πανοῦργʼ;
Κύδοιμος
ἐς τἀπὶ Θρᾴκης χωρία
χρήσαντες ἑτέροις αὐτὸν εἶτʼ ἀπώλεσαν.
Τρυγαῖος
εὖ γʼ εὖ γε ποιήσαντες ὦ Διοσκόρω.
285
ἴσως ἂν εὖ γένοιτο· θαρρεῖτʼ ὦ βροτοί.
Πόλεμος
ἀπόφερε τὰ σκεύη λαβὼν ταυτὶ πάλιν·
ἐγὼ δὲ δοίδυκʼ εἰσιὼν ποιήσομαι.
Τρυγαῖος
νῦν τοῦτʼ ἐκεῖνʼ ἥκει τὸ Δάτιδος μέλος,
ὃ δεφόμενός ποτʼ ᾖδε τῆς μεσημβρίας,
290
ὡς ἥδομαι καὶ χαίρομαι κεὐφραίνομαι.
νῦν ἐστιν ἡμῖν ὦνδρες Ἕλληνες καλὸν
ἀπαλλαγεῖσι πραγμάτων τε καὶ μαχῶν
ἐξελκύσαι τὴν πᾶσιν Εἰρήνην φίλην,
πρὶν ἕτερον αὖ δοίδυκα κωλῦσαί τινα.
295
ἀλλʼ ὦ γεωργοὶ κἄμποροι καὶ τέκτονες
καὶ δημιουργοὶ καὶ μέτοικοι καὶ ξένοι
καὶ νησιῶται, δεῦρʼ ἴτʼ ὦ πάντες λεῴ,
ὡς τάχιστʼ ἄμας λαβόντες καὶ μοχλοὺς καὶ σχοινία·
νῦν γὰρ ἡμῖν ἁρπάσαι πάρεστιν ἀγαθοῦ δαίμονος.
300
Peace. Aristophanes. ed. F. W. Hall, ed. William M. Geldart. Oxford. 1906.
Sponsored by Perseus Project, Tufts University.
Funding provided by The Annenberg CPB/Project.