Aristophanes Wasps 334

Χορός

τίς γάρ ἐσθʼ ὁ ταῦτά σʼ εἵργων

κἀποκλῄων τῇ θύρᾳ; λέξον·

πρὸς εὔνους γὰρ φράσεις.

335

Φιλοκλέων

οὑμὸς υἱός. ἀλλὰ μὴ βοᾶτε· καὶ γὰρ τυγχάνει

οὑτοσὶ πρόσθεν καθεύδων. ἀλλʼ ὕφεσθε τοῦ τόνου.

Χορός

τοῦ δʼ ἔφεξιν ὦ μάταιε ταῦτα δρᾶν σε βούλεται;

καὶ τίνα πρόφασιν ἔχων;

Φιλοκλέων

οὐκ ἐᾷ μʼ ὦνδρες δικάζειν οὐδὲ δρᾶν οὐδὲν κακόν,

340

ἀλλά μʼ εὐωχεῖν ἕτοιμός ἐστʼ· ἐγὼ δʼ οὐ βούλομαι.

Χορός

τοῦτʼ ἐτόλμησʼ ὁ μιαρὸς χανεῖν

ὁ Δημολογοκλέων ὅδʼ,

ὅτι λέγεις σύ τι περὶ τῶν νεῶν

ἀληθές. οὐ γὰρ ἄν ποθʼ

οὗτος ἁνὴρ τοῦτʼ ἐτόλμησεν

λέγειν, εἰ

μὴ ξυνωμότης τις ἦν.

345

Χορός

ἀλλʼ ἐκ τούτων ὥρα τινά σοι ζητεῖν καινὴν ἐπίνοιαν,

ἥτις σε λάθρᾳ τἀνδρὸς τουδὶ καταβῆναι δεῦρο ποιήσει.

Φιλοκλέων

τίς ἂν οὖν εἴη; ζητεῖθʼ ὑμεῖς, ὡς πᾶν ἂν ἔγωγε ποιοίην·

οὕτω κιττῶ διὰ τῶν σανίδων μετὰ χοιρίνης περιελθεῖν.

Χορός

ἔστιν ὀπὴ δῆθʼ ἥντινʼ ἂν ἔνδοθεν οἷός τʼ εἴης διορύξαι,

350

εἶτʼ ἐκδῦναι ῥάκεσιν κρυφθεὶς ὥσπερ πολύμητις Ὀδυσσεύς;

Φιλοκλέων

πάντα πέφαρκται κοὐκ ἔστιν ὀπῆς οὐδʼ εἰ σέρφῳ διαδῦναι.

ἀλλʼ ἄλλο τι δεῖ ζητεῖν ὑμᾶς· ὀπίαν δʼ οὐκ ἔστι γενέσθαι.

Χορός

μέμνησαι δῆθʼ, ὅτʼ ἐπὶ στρατιᾶς κλέψας ποτὲ τοὺς ὀβελίσκους

ἵεις σαυτὸν κατὰ τοῦ τείχους ταχέως, ὅτε Νάξος ἑάλω.

355

Φιλοκλέων

οἶδʼ· ἀλλὰ τί τοῦτʼ; οὐδὲν γὰρ τοῦτʼ ἐστὶν ἐκείνῳ προσόμοιον.

ἥβων γὰρ κἀδυνάμην κλέπτειν, ἴσχυόν τʼ αὐτὸς ἐμαυτοῦ,

Φιλοκλέων

κοὐδείς μʼ ἐφύλαττʼ, ἀλλʼ ἐξῆν μοι

φεύγειν ἀδεῶς. νῦν δὲ ξὺν ὅπλοις

ἄνδρες ὁπλῖται διαταξάμενοι

360

κατὰ τὰς διόδους σκοπιωροῦνται,

τὼ δὲ δύʼ αὐτῶν ἐπὶ ταῖσι θύραις

ὥσπερ με γαλῆν κρέα κλέψασαν

τηροῦσιν ἔχοντʼ ὀβελίσκους.

Χορός

ἀλλὰ καὶ νῦν ἐκπόριζε

365

μηχανὴν ὅπως τάχισθʼ· ἕως

γάρ, ὦ μελίττιον.

Φιλοκλέων

διατραγεῖν τοίνυν κράτιστόν ἐστί μοι τὸ δίκτυον.

ἡ δέ μοι Δίκτυννα συγγνώμην ἔχοι τοῦ δικτύου.

Χορός

ταῦτα μὲν πρὸς ἀνδρός ἐστʼ ἄνοντος ἐς σωτηρίαν.

ἀλλʼ ἔπαγε τὴν γνάθον.

370

Φιλοκλέων

διατέτρωκται τοῦτό γʼ. ἀλλὰ μὴ βοᾶτε μηδαμῶς,

ἀλλὰ τηρώμεσθʼ ὅπως μὴ Βδελυκλέων αἰσθήσεται.

Χορός

μηδὲν ὦ τᾶν δέδιθι, μηδέν·

ὡς ἐγὼ τοῦτόν γʼ, ἐὰν γρύξῃ

τι, ποιήσω δακεῖν τὴν

καρδίαν καὶ τὸν περὶ ψυχῆς

375

δρόμον δραμεῖν, ἵνʼ εἰδῇ

μὴ πατεῖν τὰ

τοῖν θεοῖν ψηφίσματα.

Χορός

ἀλλʼ ἐξάψας διὰ τῆς θυρίδος τὸ καλῴδιον εἶτα καθίμα

δήσας σαυτὸν καὶ τὴν ψυχὴν ἐμπλησάμενος Διοπείθους.

380

Φιλοκλέων

ἄγε νυν, ἢν αἰσθομένω τούτω ζητῆτόν μʼ ἐσκαλαμᾶσθαι

κἀνασπαστὸν ποιεῖν εἴσω, τί ποιήσετε; φράζετε νυνί.

Χορός

ἀμυνοῦμέν σοι τὸν πρινώδη θυμὸν ἅπαντες καλέσαντες

ὥστʼ οὐ δυνατόν σʼ εἵργειν ἔσται· τοιαῦτα ποιήσομεν ἡμεῖς.

Φιλοκλέων

δράσω τοίνυν ὑμῖν πίσυνος, καὶ — μανθάνετʼ; — ἤν τι πάθω ʼγώ,

385

ἀνελόντες καὶ κατακλαύσαντες θεῖναί μʼ ὑπὸ τοῖσι δρυφάκτοις.

Χορός

οὐδὲν πείσει· μηδὲν δείσῃς. ἀλλʼ ὦ βέλτιστε καθίει

σαυτὸν θαρρῶν κἀπευξάμενος τοῖσι πατρῴοισι θεοῖσιν.

Φιλοκλέων

ὦ Λύκε δέσποτα, γείτων ἥρως· σὺ γὰρ οἷσπερ ἐγὼ κεχάρησαι,

τοῖς δακρύοισιν τῶν φευγόντων ἀεὶ καὶ τοῖς ὀλοφυρμοῖς·

390

ᾤκησας γοῦν ἐπίτηδες ἰὼν ἐνταῦθʼ ἵνα ταῦτʼ ἀκροῷο,

κἀβουλήθης μόνος ἡρώων παρὰ τὸν κλάοντα καθῆσθαι.

ἐλέησον καὶ σῶσον νυνὶ τὸν σαυτοῦ πλησιόχωρον·

κοὐ μή ποτέ σου παρὰ τὰς κάννας οὐρήσω μηδʼ ἀποπάρδω.

Βδελυκλέων

οὗτος ἐγείρου.

395

Ξανθίας

τί τὸ πρᾶγμʼ;

Βδελυκλέων

ὥσπερ φωνή μέ τις ἐγκεκύκλωται.

Ξανθίας

μῶν ὁ γέρων πῃ διαδύεται αὖ;

Βδελυκλέων

μὰ Δίʼ οὐ δῆτʼ, ἀλλὰ καθιμᾷ

αὑτὸν δήσας.

Ξανθίας

ὦ μιαρώτατε τί ποιεῖς; οὐ μὴ καταβήσει;

Βδελυκλέων

ἀνάβαινʼ ἀνύσας κατὰ τὴν ἑτέραν καὶ ταῖσιν φυλλάσι παῖε,

ἤν πως πρύμνην ἀνακρούσηται πληγεὶς ταῖς εἰρεσιώναις.

Φιλοκλέων

οὐ ξυλλήψεσθʼ ὁπόσοισι δίκαι τῆτες μέλλουσιν ἔσεσθαι,

400

ὦ Σμικυθίων καὶ Τεισιάδη καὶ Χρήμων καὶ Φερέδειπνε;

πότε δʼ, εἰ μὴ νῦν, ἐπαρήξετέ μοι, πρίν μʼ εἴσω μᾶλλον ἄγεσθαι;