Search the Perseus Catalog for:

← Previous Next →

Strepsiades: "Bellowing and shouting, that"

Strepsiades: I wish I were a wasp, you have not endured.

Strepsiades: Bring it out, you wretch!

Strepsiades: Open the door for me, but I am suffocating.

Strepsiades: I did it right there.

1390

Clouds. Aristophanes. . 2026-09-08.

Current edition Experimental

English (Sanjaya, generated; selected passages) (OCR draft) (English) (Source: pnadelofficial/aristophanes-sanjaya, commit c319590c139e5603e71f0699caa0663d823af8ad. Machine-generated source annotations retained; see Sanjaya import audit for coverage and limitations.)

Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.

Editions (1)

Νεφέλαι Perseus (Aristophanes. Aristophanis Comoediae, Vol. 1. Hall, F. W. and Geldart, William M., editors. Oxford: Clarendon Press, 1906.) — 1345-1451 focus

Χορός

σὸν ἔργον ὦ πρεσβῦτα φροντίζειν ὅπῃ
1345

τὸν ἄνδρα κρατήσεις,

ὡς οὗτος, εἰ μή τῳ ʼπεποίθειν, οὐκ ἂν ἦν

οὕτως ἀκόλαστος.

ἀλλʼ ἔσθʼ ὅτῳ θρασύνεται· δῆλόν γε τἀνθρώπου

ʼσʼτὶ τὸ λῆμα.
1350

1351

Χορός

ἀλλʼ ἐξ ὅτου τὸ πρῶτον ἤρξαθʼ ἡ μάχη γενέσθαι,

ἤδη λέγειν χρὴ πρὸς χορόν· πάντως δὲ τοῦτο δράσεις.

1353

Στρεψιάδης

καὶ μὴν ὅθεν γε πρῶτον ἠρξάμεσθα λοιδορεῖσθαι

ἐγὼ φράσω· ʼπειδὴ γὰρ εἱστιώμεθʼ, ὥσπερ ἴστε,

πρῶτον μὲν αὐτὸν τὴν λύραν λαβόντʼ ἐγὼ ʼκέλευσα
1355

ᾆσαι Σιμωνίδου μέλος, τὸν Κριὸν ὡς ἐπέχθη.

ὁ δʼ εὐθέως ἀρχαῖον εἶνʼ ἔφασκε τὸ κιθαρίζειν

ᾄδειν τε πίνονθʼ ὡσπερεὶ κάχρυς γυναῖκʼ ἀλοῦσαν.

Φειδιππίδης

οὐ γὰρ τότʼ εὐθὺς χρῆν σʼ ἄρα τύπτεσθαί τε καὶ πατεῖσθαι,

ᾄδειν κελεύονθʼ ὡσπερεὶ τέττιγας ἑστιῶντα;
1360

Στρεψιάδης

τοιαῦτα μέντοι καὶ τότʼ ἔλεγεν ἔνδον οἷάπερ νῦν,

καὶ τὸν Σιμωνίδην ἔφασκʼ εἶναι κακὸν ποιητήν.

κἀγὼ μόλις μὲν ἀλλʼ ὅμως ἠνεσχόμην τὸ πρῶτον·

ἔπειτα δʼ ἐκέλευσʼ αὐτὸν ἀλλὰ μυρρίνην λαβόντα

τῶν Αἰσχύλου λέξαι τί μοι· κᾆθʼ οὗτος εὐθὺς εἶπεν·
1365

ἐγὼ γὰρ Αἰσχύλον νομίζω πρῶτον ἐν ποιηταῖς,

ψόφου πλέων ἀξύστατον στόμφακα κρημνοποιόν;

κἀνταῦθα πῶς οἴεσθέ μου τὴν καρδίαν ὀρεχθεῖν;

ὅμως δὲ τὸν θυμὸν δακὼν ἔφην, σὺ δʼ ἀλλὰ τούτων

λέξον τι τῶν νεωτέρων, ἅττʼ ἐστὶ τὰ σοφὰ ταῦτα.
1370

ὁ δʼ εὐθὺς ᾖσʼ Εὐριπίδου ῥῆσίν τινʼ, ὡς ἐκίνει

ἀδελφὸς ὦλεξίκακε τὴν ὁμομητρίαν ἀδελφήν.

κἀγὼ οὐκέτʼ ἐξηνεσχόμην, ἀλλʼ εὐθέως ἀράττω

πολλοῖς κακοῖς καἰσχροῖσι· κᾆτʼ ἐντεῦθεν, οἷον εἰκός,

ἔπος πρὸς ἔπος ἠρειδόμεσθʼ· εἶθʼ οὗτος ἐπαναπηδᾶ,
1375

κἄπειτʼ ἔφλα με κἀσπόδει κἄπνιγε κἀπέθλιβεν.

Φειδιππίδης

οὔκουν δικαίως, ὅστις οὐκ Εὐριπίδην ἐπαινεῖς

σοφώτατον;

Στρεψιάδης

σοφώτατόν γʼ ἐκεῖνον·ὦ — τί σʼ εἴπω;

ἀλλʼ αὖθις αὖ τυπτήσομαι.

Φειδιππίδης

νὴ τὸν Δίʼ ἐν δίκῃ γʼ ἄν.

Στρεψιάδης

καὶ πῶς δικαίως; ὅστις ὦ ʼναίσχυντέ σʼ ἐξέθρεψα,
1380

αἰσθανόμενός σου πάντα τραυλίζοντος, ὅ τι νοοίης.

εἰ μέν γε βρῦν εἴποις, ἐγὼ γνοὺς ἂν πιεῖν ἐπέσχον·

μαμμᾶν δʼ ἂν αἰτήσαντος ἧκόν σοι φέρων ἂν ἄρτον·

κακκᾶν δʼ ἂν οὐκ ἔφθης φράσας, κἀγὼ λαβὼν θύραζε

ἐξέφερον ἂν καὶ προὐσχόμην σε· σὺ δʼ ἐμὲ νῦν ἀπάγχων
1385

1386

Στρεψιάδης

βοῶντα καὶ κεκραγόθʼ ὅτι

χεζητιῴην, οὐκ ἔτλης

ἔξω ʼξενεγκεῖν ὦ μιαρὲ

θύραζέ μʼ, ἀλλὰ πνιγόμενος

αὐτοῦ ʼποίησα κακκᾶν.
1390

1391

Χορός

οἶμαί γε τῶν νεωτέρων τὰς καρδίας

πηδᾶν ὅ τι λέξει.

εἰ γὰρ τοιαῦτά γʼ οὗτος ἐξειργασμένος

λαλῶν ἀναπείσει,

τὸ δέρμα τῶν γεραιτέρων λάβοιμεν ἂν
1395

ἀλλʼ οὐδʼ ἐρεβίνθου.

1397

Χορός

σὸν ἔργον ὦ καινῶν ἐπῶν κινητὰ καὶ μοχλευτὰ

πειθώ τινα ζητεῖν, ὅπως δόξεις λέγειν δίκαια.

1399

Φειδιππίδης

ὡς ἡδὺ καινοῖς πράγμασιν καὶ δεξιοῖς ὁμιλεῖν,

καὶ τῶν καθεστώτων νόμων ὑπερφρονεῖν δύνασθαι.
1400

ἐγὼ γὰρ ὅτε μὲν ἱππικῇ τὸν νοῦν μόνῃ προσεῖχον,

οὐδʼ ἂν τρίʼ εἰπεῖν ῥήμαθʼ οἷός τʼ ἦν πρὶν ἐξαμαρτεῖν·

νυνὶ δʼ ἐπειδή μʼ οὑτοσὶ τούτων ἔπαυσεν αὐτός,

γνώμαις δὲ λεπταῖς καὶ λόγοις ξύνειμι καὶ μερίμναις,

οἶμαι διδάξειν ὡς δίκαιον τὸν πατέρα κολάζειν.
1405

Στρεψιάδης

ἵππευε τοίνυν νὴ Δίʼ, ὡς ἔμοιγε κρεῖττόν ἐστιν

ἵππων τρέφειν τέθριππον ἢ τυπτόμενον ἐπιτριβῆναι.

Φειδιππίδης

ἐκεῖσε δʼ ὅθεν ἀπέσχισάς με τοῦ λόγου μέτειμι,

καὶ πρῶτʼ ἐρήσομαί σε τουτί· παῖδά μʼ ὄντʼ ἔτυπτες;

Στρεψιάδης

ἔγωγέ σʼ εὐνοῶν τε καὶ κηδόμενος.
1410

Φειδιππίδης

εἰπὲ δή μοι,

οὐ κἀμέ σοι δίκαιόν ἐστιν εὐνοεῖν ὁμοίως

τύπτειν τʼ, ἐπειδήπερ γε τοῦτʼ ἐστʼ εὐνοεῖν τὸ τύπτειν;

πῶς γὰρ τὸ μὲν σὸν σῶμα χρὴ πληγῶν ἀθῷον εἶναι,

τοὐμὸν δὲ μή; καὶ μὴν ἔφυν ἐλεύθερός γε κἀγώ.

κλάουσι παῖδες, πατέρα δʼ οὐ κλάειν δοκεῖς;
1415

φήσεις νομίζεσθαι σὺ παιδὸς τοῦτο τοὔργον εἶναι·

ἐγὼ δέ γʼ ἀντείποιμʼ ἂν ὡς δὶς παῖδες οἱ γέροντες·

εἰκὸς δὲ μᾶλλον τοὺς γέροντας ἢ νέους τι κλάειν,

ὅσῳπερ ἐξαμαρτάνειν ἧττον δίκαιον αὐτούς.

Στρεψιάδης

ἀλλʼ οὐδαμοῦ νομίζεται τὸν πατέρα τοῦτο πάσχειν.
1420

Φειδιππίδης

οὔκουν ἀνὴρ ὁ τὸν νόμον θεὶς τοῦτον ἦν τὸ πρῶτον

ὥσπερ σὺ κἀγώ, καὶ λέγων ἔπειθε τοὺς παλαιούς;

ἧττόν τι δῆτʼ ἔξεστι κἀμοὶ καινὸν αὖ τὸ λοιπὸν

θεῖναι νόμον τοῖς υἱέσιν, τοὺς πατέρας ἀντιτύπτειν;

ὅσας δὲ πληγὰς εἴχομεν πρὶν τὸν νόμον τεθῆναι,
1425

ἀφίεμεν, καὶ δίδομεν αὐτοῖς προῖκα συγκεκόφθαι.

σκέψαι δὲ τοὺς ἀλεκτρυόνας καὶ τἄλλα τὰ βοτὰ ταυτί,

ὡς τοὺς πατέρας ἀμύνεται· καίτοι τί διαφέρουσιν

ἡμῶν ἐκεῖνοι, πλήν γʼ ὅτι ψηφίσματʼ οὐ γράφουσιν;

Στρεψιάδης

τί δῆτʼ, ἐπειδὴ τοὺς ἀλεκτρυόνας ἅπαντα μιμεῖ,
1430

οὐκ ἐσθίεις καὶ τὴν κόπρον κἀπὶ ξύλου καθεύδεις;

Φειδιππίδης

οὐ ταὐτὸν ὦ τᾶν ἐστίν, οὐδʼ ἂν Σωκράτει δοκοίη.

Στρεψιάδης

πρὸς ταῦτα μὴ τύπτʼ· εἰ δὲ μή, σαυτόν ποτʼ αἰτιάσει.

Φειδιππίδης

καὶ πῶς;

Στρεψιάδης

ἐπεὶ σὲ μὲν δίκαιός εἰμʼ ἐγὼ κολάζειν,

σὺ δʼ, ἢν γένηταί σοι, τὸν υἱόν.
1435

Φειδιππίδης

ἢν δὲ μὴ γένηται,

μάτην ἐμοὶ κεκλαύσεται, σὺ δʼ ἐγχανὼν τεθνήξεις.

1437

Στρεψιάδης

ἐμοὶ μὲν ὦνδρες ἥλικες δοκεῖ λέγειν δίκαια·

κἄμοιγε συγχωρεῖν δοκεῖ τούτοισι τἀπιεικῆ.

κλάειν γὰρ ἡμᾶς εἰκός ἐστʼ, ἢν μὴ δίκαια δρῶμεν.

Φειδιππίδης

σκέψαι δὲ χἀτέραν ἔτι γνώμην.
1440

Στρεψιάδης

ἀπὸ γὰρ

Φειδιππίδης

καὶ μὴν ἴσως γʼ οὐκ ἀχθέσει παθὼν ἃ νῦν πέπονθας.

Στρεψιάδης

πῶς δή; δίδαξον γὰρ τί μʼ ἐκ τούτων ἐπωφελήσεις.

Φειδιππίδης

τὴν μητέρʼ ὥσπερ καὶ σὲ τυπτήσω.

Στρεψιάδης

τί φῄς, τί φῂς σύ;

τοῦθʼ ἕτερον αὖ μεῖζον κακόν.

Φειδιππίδης

τί δʼ ἢν ἔχων τὸν ἥττω

1445

Φειδιππίδης

λόγον σε νικήσω λέγων
1445

τὴν μητέρʼ ὡς τύπτειν χρεών;

Στρεψιάδης

τί δʼ ἄλλο γʼ ἢν ταυτὶ ποιῇς,

οὐδέν σε κωλύσει σεαυτὸν

ἐμβαλεῖν ἐς τὸ βάραθρον

μετὰ Σωκράτους
1450

καὶ τὸν λόγον τὸν ἥττω.

Translations (1)

Clouds Perseus (Aristophanes. The Comedies of Aristophanes, Vol. I. Hickie, William James, translator. Bohn: London, 1853.) — 1386 focus

Strepsiades.

But you now, throttling me who was bawling and crying out because I wanted to ease myself, had not the heart to carry me forth out of doors, you wretch; but I did it there while I was being throttled.

Commentary

Commentary (Sanjaya, generated; selected passages) (OCR draft) (Source: pnadelofficial/aristophanes-sanjaya, commit c319590c139e5603e71f0699caa0663d823af8ad. Machine-generated source annotations retained; see Sanjaya import audit for coverage and limitations.) focus

1387. mvp-tlg0019-tlg003-sanjaya-com-eng1-95

Line 1387

χεζητιῴην, οὐκ ἔτλης

The form χεζητιῴην is a rare Doric aorist optative of ζητέω (or possibly a dialectal variant of ζητήσοιμι), reflecting the strong Doric coloring of Aristophanes' comic dialogue here; the juxtaposition of this optative with the aorist indicative ἔτλης creates a syntactic tension that may signal a shift from wishful thinking to immediate reproach, a feature characteristic of Aristophanic dialogue where grammatical mood often tracks the speaker's rhetorical pivot.

Aristophanes Clouds 1386

Search the Perseus Catalog for:

Current edition Experimental

Χορός

ἀλλʼ ἐξ ὅτου τὸ πρῶτον ἤρξαθʼ ἡ μάχη γενέσθαι,

ἤδη λέγειν χρὴ πρὸς χορόν· πάντως δὲ τοῦτο δράσεις.

Φειδιππίδης

οὐ γὰρ τότʼ εὐθὺς χρῆν σʼ ἄρα τύπτεσθαί τε καὶ πατεῖσθαι,

ᾄδειν κελεύονθʼ ὡσπερεὶ τέττιγας ἑστιῶντα;
1360

Φειδιππίδης

οὔκουν δικαίως, ὅστις οὐκ Εὐριπίδην ἐπαινεῖς

σοφώτατον;

Στρεψιάδης

σοφώτατόν γʼ ἐκεῖνον·ὦ — τί σʼ εἴπω;

ἀλλʼ αὖθις αὖ τυπτήσομαι.

Φειδιππίδης

νὴ τὸν Δίʼ ἐν δίκῃ γʼ ἄν.

Στρεψιάδης

βοῶντα καὶ κεκραγόθʼ ὅτι

χεζητιῴην, οὐκ ἔτλης

ἔξω ʼξενεγκεῖν ὦ μιαρὲ

θύραζέ μʼ, ἀλλὰ πνιγόμενος

αὐτοῦ ʼποίησα κακκᾶν.
1390

Χορός

σὸν ἔργον ὦ καινῶν ἐπῶν κινητὰ καὶ μοχλευτὰ

πειθώ τινα ζητεῖν, ὅπως δόξεις λέγειν δίκαια.

Στρεψιάδης

ἵππευε τοίνυν νὴ Δίʼ, ὡς ἔμοιγε κρεῖττόν ἐστιν

ἵππων τρέφειν τέθριππον ἢ τυπτόμενον ἐπιτριβῆναι.

Φειδιππίδης

ἐκεῖσε δʼ ὅθεν ἀπέσχισάς με τοῦ λόγου μέτειμι,

καὶ πρῶτʼ ἐρήσομαί σε τουτί· παῖδά μʼ ὄντʼ ἔτυπτες;

Στρεψιάδης

ἔγωγέ σʼ εὐνοῶν τε καὶ κηδόμενος.
1410

Στρεψιάδης

ἀλλʼ οὐδαμοῦ νομίζεται τὸν πατέρα τοῦτο πάσχειν.
1420

Στρεψιάδης

τί δῆτʼ, ἐπειδὴ τοὺς ἀλεκτρυόνας ἅπαντα μιμεῖ,
1430

οὐκ ἐσθίεις καὶ τὴν κόπρον κἀπὶ ξύλου καθεύδεις;

Φειδιππίδης

οὐ ταὐτὸν ὦ τᾶν ἐστίν, οὐδʼ ἂν Σωκράτει δοκοίη.

Στρεψιάδης

πρὸς ταῦτα μὴ τύπτʼ· εἰ δὲ μή, σαυτόν ποτʼ αἰτιάσει.

Φειδιππίδης

καὶ πῶς;

Στρεψιάδης

ἐπεὶ σὲ μὲν δίκαιός εἰμʼ ἐγὼ κολάζειν,

σὺ δʼ, ἢν γένηταί σοι, τὸν υἱόν.
1435

Φειδιππίδης

ἢν δὲ μὴ γένηται,

μάτην ἐμοὶ κεκλαύσεται, σὺ δʼ ἐγχανὼν τεθνήξεις.

Στρεψιάδης

ἐμοὶ μὲν ὦνδρες ἥλικες δοκεῖ λέγειν δίκαια·

κἄμοιγε συγχωρεῖν δοκεῖ τούτοισι τἀπιεικῆ.

κλάειν γὰρ ἡμᾶς εἰκός ἐστʼ, ἢν μὴ δίκαια δρῶμεν.

Φειδιππίδης

σκέψαι δὲ χἀτέραν ἔτι γνώμην.
1440

Στρεψιάδης

ἀπὸ γὰρ

Φειδιππίδης

καὶ μὴν ἴσως γʼ οὐκ ἀχθέσει παθὼν ἃ νῦν πέπονθας.

Στρεψιάδης

πῶς δή; δίδαξον γὰρ τί μʼ ἐκ τούτων ἐπωφελήσεις.

Φειδιππίδης

τὴν μητέρʼ ὥσπερ καὶ σὲ τυπτήσω.

Στρεψιάδης

τί φῄς, τί φῂς σύ;

τοῦθʼ ἕτερον αὖ μεῖζον κακόν.

Φειδιππίδης

τί δʼ ἢν ἔχων τὸν ἥττω

Φειδιππίδης

λόγον σε νικήσω λέγων
1445

τὴν μητέρʼ ὡς τύπτειν χρεών;

Στρεψιάδης

τί δʼ ἄλλο γʼ ἢν ταυτὶ ποιῇς,

οὐδέν σε κωλύσει σεαυτὸν

ἐμβαλεῖν ἐς τὸ βάραθρον

μετὰ Σωκράτους
1450

καὶ τὸν λόγον τὸν ἥττω.

Strepsiades.

But you now, throttling me who was bawling and crying out because I wanted to ease myself, had not the heart to carry me forth out of doors, you wretch; but I did it there while I was being throttled.

Commentary

Line 1387

Stable identifiers

Search the Perseus Catalog for:

Search the Perseus Catalog for:

Current edition Experimental

Χορός ἀλλʼ ἐξ ὅτου τὸ πρῶτον ἤρξαθʼ ἡ μάχη γενέσθαι, ἤδη λέγειν χρὴ πρὸς χορόν· πάντως δὲ τοῦτο δράσεις.

Φειδιππίδης οὐ γὰρ τότʼ εὐθὺς χρῆν σʼ ἄρα τύπτεσθαί τε καὶ πατεῖσθαι, ᾄδειν κελεύονθʼ ὡσπερεὶ τέττιγας ἑστιῶντα; 1360

Φειδιππίδης οὔκουν δικαίως, ὅστις οὐκ Εὐριπίδην ἐπαινεῖς σοφώτατον;

Στρεψιάδης σοφώτατόν γʼ ἐκεῖνον·ὦ — τί σʼ εἴπω; ἀλλʼ αὖθις αὖ τυπτήσομαι.

Φειδιππίδης νὴ τὸν Δίʼ ἐν δίκῃ γʼ ἄν.

Στρεψιάδης βοῶντα καὶ κεκραγόθʼ ὅτι χεζητιῴην, οὐκ ἔτλης ἔξω ʼξενεγκεῖν ὦ μιαρὲ θύραζέ μʼ, ἀλλὰ πνιγόμενος αὐτοῦ ʼποίησα κακκᾶν. 1390

Χορός σὸν ἔργον ὦ καινῶν ἐπῶν κινητὰ καὶ μοχλευτὰ πειθώ τινα ζητεῖν, ὅπως δόξεις λέγειν δίκαια.

Στρεψιάδης ἵππευε τοίνυν νὴ Δίʼ, ὡς ἔμοιγε κρεῖττόν ἐστιν ἵππων τρέφειν τέθριππον ἢ τυπτόμενον ἐπιτριβῆναι.

Φειδιππίδης ἐκεῖσε δʼ ὅθεν ἀπέσχισάς με τοῦ λόγου μέτειμι, καὶ πρῶτʼ ἐρήσομαί σε τουτί· παῖδά μʼ ὄντʼ ἔτυπτες;

Στρεψιάδης ἔγωγέ σʼ εὐνοῶν τε καὶ κηδόμενος. 1410

Στρεψιάδης ἀλλʼ οὐδαμοῦ νομίζεται τὸν πατέρα τοῦτο πάσχειν. 1420

Στρεψιάδης τί δῆτʼ, ἐπειδὴ τοὺς ἀλεκτρυόνας ἅπαντα μιμεῖ, 1430 οὐκ ἐσθίεις καὶ τὴν κόπρον κἀπὶ ξύλου καθεύδεις;

Φειδιππίδης οὐ ταὐτὸν ὦ τᾶν ἐστίν, οὐδʼ ἂν Σωκράτει δοκοίη.

Στρεψιάδης πρὸς ταῦτα μὴ τύπτʼ· εἰ δὲ μή, σαυτόν ποτʼ αἰτιάσει.

Φειδιππίδης καὶ πῶς;

Στρεψιάδης ἐπεὶ σὲ μὲν δίκαιός εἰμʼ ἐγὼ κολάζειν, σὺ δʼ, ἢν γένηταί σοι, τὸν υἱόν. 1435

Φειδιππίδης ἢν δὲ μὴ γένηται, μάτην ἐμοὶ κεκλαύσεται, σὺ δʼ ἐγχανὼν τεθνήξεις.

Στρεψιάδης ἐμοὶ μὲν ὦνδρες ἥλικες δοκεῖ λέγειν δίκαια· κἄμοιγε συγχωρεῖν δοκεῖ τούτοισι τἀπιεικῆ. κλάειν γὰρ ἡμᾶς εἰκός ἐστʼ, ἢν μὴ δίκαια δρῶμεν.

Φειδιππίδης σκέψαι δὲ χἀτέραν ἔτι γνώμην. 1440

Στρεψιάδης ἀπὸ γὰρ

Φειδιππίδης καὶ μὴν ἴσως γʼ οὐκ ἀχθέσει παθὼν ἃ νῦν πέπονθας.

Στρεψιάδης πῶς δή; δίδαξον γὰρ τί μʼ ἐκ τούτων ἐπωφελήσεις.

Φειδιππίδης τὴν μητέρʼ ὥσπερ καὶ σὲ τυπτήσω.

Στρεψιάδης τί φῄς, τί φῂς σύ; τοῦθʼ ἕτερον αὖ μεῖζον κακόν.

Φειδιππίδης τί δʼ ἢν ἔχων τὸν ἥττω

Φειδιππίδης λόγον σε νικήσω λέγων 1445 τὴν μητέρʼ ὡς τύπτειν χρεών;

Στρεψιάδης τί δʼ ἄλλο γʼ ἢν ταυτὶ ποιῇς, οὐδέν σε κωλύσει σεαυτὸν ἐμβαλεῖν ἐς τὸ βάραθρον μετὰ Σωκράτους 1450 καὶ τὸν λόγον τὸν ἥττω.

Strepsiades. But you now, throttling me who was bawling and crying out because I wanted to ease myself, had not the heart to carry me forth out of doors, you wretch; but I did it there while I was being throttled.

Commentary

Line 1387

Stable identifiers

Χορός

ἀλλʼ ἐξ ὅτου τὸ πρῶτον ἤρξαθʼ ἡ μάχη γενέσθαι,

ἤδη λέγειν χρὴ πρὸς χορόν· πάντως δὲ τοῦτο δράσεις.

Φειδιππίδης

οὐ γὰρ τότʼ εὐθὺς χρῆν σʼ ἄρα τύπτεσθαί τε καὶ πατεῖσθαι,

ᾄδειν κελεύονθʼ ὡσπερεὶ τέττιγας ἑστιῶντα;
1360

Φειδιππίδης

οὔκουν δικαίως, ὅστις οὐκ Εὐριπίδην ἐπαινεῖς

σοφώτατον;

Στρεψιάδης

σοφώτατόν γʼ ἐκεῖνον·ὦ — τί σʼ εἴπω;

ἀλλʼ αὖθις αὖ τυπτήσομαι.

Φειδιππίδης

νὴ τὸν Δίʼ ἐν δίκῃ γʼ ἄν.

Στρεψιάδης

βοῶντα καὶ κεκραγόθʼ ὅτι

χεζητιῴην, οὐκ ἔτλης

ἔξω ʼξενεγκεῖν ὦ μιαρὲ

θύραζέ μʼ, ἀλλὰ πνιγόμενος

αὐτοῦ ʼποίησα κακκᾶν.
1390

Χορός

σὸν ἔργον ὦ καινῶν ἐπῶν κινητὰ καὶ μοχλευτὰ

πειθώ τινα ζητεῖν, ὅπως δόξεις λέγειν δίκαια.

Στρεψιάδης

ἵππευε τοίνυν νὴ Δίʼ, ὡς ἔμοιγε κρεῖττόν ἐστιν

ἵππων τρέφειν τέθριππον ἢ τυπτόμενον ἐπιτριβῆναι.

Φειδιππίδης

ἐκεῖσε δʼ ὅθεν ἀπέσχισάς με τοῦ λόγου μέτειμι,

καὶ πρῶτʼ ἐρήσομαί σε τουτί· παῖδά μʼ ὄντʼ ἔτυπτες;

Στρεψιάδης

ἔγωγέ σʼ εὐνοῶν τε καὶ κηδόμενος.
1410

Στρεψιάδης

ἀλλʼ οὐδαμοῦ νομίζεται τὸν πατέρα τοῦτο πάσχειν.
1420

Στρεψιάδης

τί δῆτʼ, ἐπειδὴ τοὺς ἀλεκτρυόνας ἅπαντα μιμεῖ,
1430

οὐκ ἐσθίεις καὶ τὴν κόπρον κἀπὶ ξύλου καθεύδεις;

Φειδιππίδης

οὐ ταὐτὸν ὦ τᾶν ἐστίν, οὐδʼ ἂν Σωκράτει δοκοίη.

Στρεψιάδης

πρὸς ταῦτα μὴ τύπτʼ· εἰ δὲ μή, σαυτόν ποτʼ αἰτιάσει.

Φειδιππίδης

καὶ πῶς;

Στρεψιάδης

ἐπεὶ σὲ μὲν δίκαιός εἰμʼ ἐγὼ κολάζειν,

σὺ δʼ, ἢν γένηταί σοι, τὸν υἱόν.
1435

Φειδιππίδης

ἢν δὲ μὴ γένηται,

μάτην ἐμοὶ κεκλαύσεται, σὺ δʼ ἐγχανὼν τεθνήξεις.

Στρεψιάδης

ἐμοὶ μὲν ὦνδρες ἥλικες δοκεῖ λέγειν δίκαια·

κἄμοιγε συγχωρεῖν δοκεῖ τούτοισι τἀπιεικῆ.

κλάειν γὰρ ἡμᾶς εἰκός ἐστʼ, ἢν μὴ δίκαια δρῶμεν.

Φειδιππίδης

σκέψαι δὲ χἀτέραν ἔτι γνώμην.
1440

Στρεψιάδης

ἀπὸ γὰρ

Φειδιππίδης

καὶ μὴν ἴσως γʼ οὐκ ἀχθέσει παθὼν ἃ νῦν πέπονθας.

Στρεψιάδης

πῶς δή; δίδαξον γὰρ τί μʼ ἐκ τούτων ἐπωφελήσεις.

Φειδιππίδης

τὴν μητέρʼ ὥσπερ καὶ σὲ τυπτήσω.

Στρεψιάδης

τί φῄς, τί φῂς σύ;

τοῦθʼ ἕτερον αὖ μεῖζον κακόν.

Φειδιππίδης

τί δʼ ἢν ἔχων τὸν ἥττω

Φειδιππίδης

λόγον σε νικήσω λέγων
1445

τὴν μητέρʼ ὡς τύπτειν χρεών;

Στρεψιάδης

τί δʼ ἄλλο γʼ ἢν ταυτὶ ποιῇς,

οὐδέν σε κωλύσει σεαυτὸν

ἐμβαλεῖν ἐς τὸ βάραθρον

μετὰ Σωκράτους
1450

καὶ τὸν λόγον τὸν ἥττω.

Strepsiades.

But you now, throttling me who was bawling and crying out because I wanted to ease myself, had not the heart to carry me forth out of doors, you wretch; but I did it there while I was being throttled.