Search the Perseus Catalog for:

View: By Card

← Previous Next →

Chorus.

Hear me again, King Phoebus, Delian Apollo, who inhabitest the high-peaked Cynthian rock! And thou, blessed goddess, who inhabitest the all-golden house of Ephesus ,
595

in which Lydian damsels greatly reverence thee; and thou, our national goddess, swayer of the aegis, Minerva, guardian of the city! And thou, reveler Bacchus, who, inhabiting the Parnassian rock, sparklest with torches,
600

conspicuous among the Delphic Bacchanals!
605

Clouds. Aristophanes. William James Hickie (Translator). London. 1853.

Sponsored by Perseus Project, Tufts University.

Funding provided by The Annenberg CPB/Project.

Current edition Perseus

Clouds (English) (Aristophanes. The Comedies of Aristophanes, Vol. I. Hickie, William James, translator. Bohn: London, 1853.)

Editions (1)

Νεφέλαι Perseus (Aristophanes. Aristophanis Comoediae, Vol. 1. Hall, F. W. and Geldart, William M., editors. Oxford: Clarendon Press, 1906.) — 627-888a focus

Σωκράτης

μὰ τὴν Ἀναπνοὴν μὰ τὸ Χάος μὰ τὸν Ἀέρα

οὐκ εἶδον οὕτως ἄνδρʼ ἄγροικον οὐδένα

οὐδʼ ἄπορον οὐδὲ σκαιὸν οὐδʼ ἐπιλήσμονα·

ὅστις σκαλαθυρμάτιʼ ἄττα μικρὰ μανθάνων
630

ταῦτʼ ἐπιλέλησται πρὶν μαθεῖν· ὅμως γε μὴν

αὐτὸν καλῶ θύραζε δευρὶ πρὸς τὸ φῶς.

ποῦ Στρεψιάδης; ἔξει τὸν ἀσκάντην λαβών;

Στρεψιάδης

ἀλλʼ οὐκ ἐῶσί μʼ ἐξενεγκεῖν οἱ κόρεις.

Σωκράτης

ἀνύσας τι κατάθου καὶ πρόσεχε τὸν νοῦν.
635

Στρεψιάδης

ἰδού.

Σωκράτης

ἄγε δὴ τί βούλει πρῶτα νυνὶ μανθάνειν

ὧν οὐκ ἐδιδάχθης πώποτʼ οὐδέν; εἰπέ μοι.

πότερα περὶ μέτρων ἢ περὶ ἐπῶν ἢ ῥυθμῶν;

Στρεψιάδης

περὶ τῶν μέτρων ἔγωγʼ· ἔναγχος γάρ ποτε

ὑπʼ ἀλφιταμοιβοῦ παρεκόπην διχοινίκῳ.
640

Σωκράτης

οὐ τοῦτʼ ἐρωτῶ σʼ, ἀλλʼ ὅ τι κάλλιστον μέτρον

ἡγεῖ· πότερα τὸ τρίμετρον ἢ τὸ τετράμετρον;

Στρεψιάδης

ἐγὼ μὲν οὐδὲν πρότερον ἡμιεκτέου.

Σωκράτης

οὐδὲν λέγεις ὦνθρωπε.

Στρεψιάδης

περίδου νυν ἐμοί,

εἰ μὴ τετράμετρόν ἐστιν ἡμιεκτέον.
645

Σωκράτης

ἐς κόρακας, ὡς ἄγροικος εἶ καὶ δυσμαθής.

ταχύ γʼ ἂν δύναιο μανθάνειν περὶ ῥυθμῶν.

Στρεψιάδης

τί δέ μʼ ὠφελήσουσʼ οἱ ῥυθμοὶ πρὸς τἄλφιτα;

Σωκράτης

πρῶτον μὲν εἶναι κομψὸν ἐν συνουσίᾳ,

ἐπαΐονθʼ ὁποῖός ἐστι τῶν ῥυθμῶν
650

κατʼ ἐνόπλιον, χὠποῖος αὖ κατὰ δάκτυλον.

Στρεψιάδης

κατὰ δάκτυλον; νὴ τὸν Δίʼ, ἀλλʼ οἶδʼ.

Σωκράτης

εἰπὲ δή.

Στρεψιάδης

τίς ἄλλος ἀντὶ τουτουὶ τοῦ δακτύλου;

πρὸ τοῦ μέν, ἔτʼ ἐμοῦ παιδὸς ὄντος, οὑτοσί.

Σωκράτης

ἀγρεῖος εἶ καὶ σκαιός.
655

Στρεψιάδης

οὐ γὰρ ᾠζυρὲ

τούτων ἐπιθυμῶ μανθάνειν οὐδέν.

Σωκράτης

τί δαί;

Στρεψιάδης

ἐκεῖνʼ ἐκεῖνο, τὸν ἀδικώτατον λόγον.

658

Σωκράτης

ἀλλʼ ἕτερα δεῖ σε πρότερα τούτου μανθάνειν,

τῶν τετραπόδων ἅττʼ ἐστὶν ὀρθῶς ἄρρενα.

Στρεψιάδης

ἀλλʼ οἶδʼ ἔγωγε τἄρρενʼ, εἰ μὴ μαίνομαι·
660

κριὸς τράγος ταῦρος κύων ἀλεκτρυών.

Σωκράτης

ὁρᾷς ὃ πάσχεις; τήν τε θήλειαν καλεῖς

ἀλεκτρυόνα κατὰ ταὐτὸ καὶ τὸν ἄρρενα.

Στρεψιάδης

πῶς δὴ φέρʼ;

Σωκράτης

ὅπως; ἀλεκτρυὼν κἀλεκτρυών.

Στρεψιάδης

νὴ τὸν Ποσειδῶ. νῦν δὲ πῶς με χρὴ καλεῖν;
665

Σωκράτης

ἀλεκτρύαιναν, τὸν δʼ ἕτερον ἀλέκτορα.

Στρεψιάδης

ἀλεκτρύαιναν; εὖ γε νὴ τὸν Ἀέρα·

ὥστʼ ἀντὶ τούτου τοῦ διδάγματος μόνου

διαλφιτώσω σου κύκλῳ τὴν κάρδοπον.

Σωκράτης

ἰδοὺ μάλʼ αὖθις τοῦθʼ ἕτερον· τὴν κάρδοπον
670

ἄρρενα καλεῖς θήλειαν οὖσαν.

Στρεψιάδης

τῷ τρόπῳ

ἄρρενα καλῶ ʼγὼ κάρδοπον;

Σωκράτης

μάλιστά γε,

ὥσπερ γε καὶ Κλεώνυμον.

Στρεψιάδης

πῶς δή; φράσον.

Σωκράτης

ταὐτὸν δύναταί σοι κάρδοπος Κλεωνύμῳ.

Στρεψιάδης

ἀλλʼ ὦγάθʼ οὐδʼ ἦν κάρδοπος Κλεωνύμῳ,
675

ἀλλʼ ἐν θυείᾳ στρογγύλῃ γʼ ἂν ἐμάττετο.

ἀτὰρ τὸ λοιπὸν πῶς με χρὴ καλεῖν;

Σωκράτης

ὅπως;

τὴν καρδόπην, ὥσπερ καλεῖς τὴν Σωστράτην.

Στρεψιάδης

τὴν καρδόπην θήλειαν;

Σωκράτης

ὀρθῶς γὰρ λέγεις.

Στρεψιάδης

ἐκεῖνο δʼ ἦν ἄν, καρδόπη, Κλεωνύμη.
680

Σωκράτης

ἔτι δή γε περὶ τῶν ὀνομάτων μαθεῖν σε δεῖ,

ἅττʼ ἄρρενʼ ἐστίν, ἅττα δʼ αὐτῶν θήλεα.

Στρεψιάδης

ἀλλʼ οἶδʼ ἔγωγʼ ἃ θήλεʼ ἐστίν.

Σωκράτης

εἰπὲ δή.

Στρεψιάδης

Λύσιλλα Φίλιννα Κλειταγόρα Δημητρία.

Σωκράτης

ἄρρενα δὲ ποῖα τῶν ὀνομάτων;
685

Στρεψιάδης

μυρία.

Φιλόξενος Μελησίας Ἀμυνίας.

Σωκράτης

ἀλλʼ ὦ πόνηρε ταῦτά γʼ ἐστʼ οὐκ ἄρρενα.

Στρεψιάδης

οὐκ ἄρρενʼ ὑμῖν ἐστιν;

Σωκράτης

οὐδαμῶς γʼ, ἐπεὶ

πῶς ἂν καλέσειας ἐντυχὼν Ἀμυνίᾳ;

Στρεψιάδης

ὅπως ἄν; ὡδί, δεῦρο δεῦρʼ Ἀμυνία.
690

Σωκράτης

ὁρᾷς; γυναῖκα τὴν Ἀμυνίαν καλεῖς.

Στρεψιάδης

οὔκουν δικαίως ἥτις οὐ στρατεύεται;

ἀτὰρ τί ταῦθʼ ἃ πάντες ἴσμεν μανθάνω;

Σωκράτης

οὐδὲν μὰ Δίʼ ἀλλὰ κατακλινεὶς δευρὶ —

Στρεψιάδης

τί δρῶ;

Σωκράτης

ἐκφρόντισόν τι τῶν σεαυτοῦ πραγμάτων.
695

Στρεψιάδης

μὴ δῆθʼ ἱκετεύω σʼ ἐνγεταῦθʼ· ἀλλʼ εἴ γε χρή,

χαμαί μʼ ἔασον αὐτὰ ταῦτʼ ἐκφροντίσαι.

Σωκράτης

οὐκ ἔστι παρὰ ταῦτʼ ἄλλα.

Στρεψιάδης

κακοδαίμων ἐγώ,

οἵαν δίκην τοῖς κόρεσι δώσω τήμερον.

700

Χορός

φρόντιζε δὴ καὶ διάθρει πάντα τρόπον τε σαυτὸν
700

στρόβει πυκνώσας.

ταχὺς δʼ, ὅταν εἰς ἄπορον πέσῃς,

ἐπʼ ἄλλο πήδα

νόημα φρενός· ὕπνος δʼ ἀπέστω γλυκύθυμος ὀμμάτων.
705

707

Στρεψιάδης

ἀτταταῖ ἀτταταῖ.

Χορός

τί πάσχεις; τί κάμνεις;

Στρεψιάδης

ἀπόλλυμαι δείλαιος· ἐκ τοῦ σκίμποδος

δάκνουσί μʼ ἐξέρποντες οἱ Κορίνθιοι,
710

καὶ τὰς πλευρὰς δαρδάπτουσιν

καὶ τὴν ψυχὴν ἐκπίνουσιν

καὶ τοὺς ὄρχεις ἐξέλκουσιν

καὶ τὸν πρωκτὸν διορύττουσιν,

καί μʼ ἀπολοῦσιν.
715

Χορός

μή νυν βαρέως ἄλγει λίαν.

Στρεψιάδης

καὶ πῶς; ὅτε μου

φροῦδα τὰ χρήματα, φρούδη χροιά,

φρούδη ψυχή, φρούδη δʼ ἐμβάς·

καὶ πρὸς τούτοις ἔτι τοῖσι κακοῖς
720

φρουρᾶς ᾄδων

ὀλίγου φροῦδος γεγένημαι.

Σωκράτης

οὗτος τί ποιεῖς; οὐχὶ φροντίζεις;

Στρεψιάδης

ἐγώ;

νὴ τὸν Ποσειδῶ.

Σωκράτης

καὶ τί δῆτʼ ἐφρόντισας;

Στρεψιάδης

ὑπὸ τῶν κόρεων εἴ μού τι περιλειφθήσεται.
725

Σωκράτης

ἀπολεῖ κάκιστʼ.

Στρεψιάδης

ἀλλʼ ὦγάθʼ ἀπόλωλʼ ἀρτίως.

Σωκράτης

οὐ μαλθακιστέʼ ἀλλὰ περικαλυπτέα.

ἐξευρετέος γὰρ νοῦς ἀποστερητικὸς

κἀπαιόλημʼ.

Στρεψιάδης

οἴμοι τίς ἂν δῆτʼ ἐπιβάλοι

ἐξ ἀρνακίδων γνώμην ἀποστερητρίδα;
730

731

Σωκράτης

φέρε νυν ἀθρήσω πρῶτον ὅ τι δρᾷ τουτονί.

οὗτος καθεύδεις;

Στρεψιάδης

μὰ τὸν Ἀπόλλω ʼγὼ μὲν οὔ.

Σωκράτης

ἔχεις τι;

Στρεψιάδης

μὰ Δίʼ οὐ δῆτʼ ἔγωγʼ.

Σωκράτης

οὐδὲν πάνυ;

Στρεψιάδης

οὐδέν γε πλὴν ἢ τὸ πέος ἐν τῇ δεξιᾷ.

Σωκράτης

οὐκ ἐγκαλυψάμενος ταχέως τι φροντιεῖς;
735

Στρεψιάδης

περὶ τοῦ; σὺ γάρ μοι τοῦτο φράσον ὦ Σώκρατες.

Σωκράτης

αὐτὸς ὅ τι βούλει πρῶτος ἐξευρὼν λέγε.

Στρεψιάδης

ἀκήκοας μυριάκις ἁγὼ βούλομαι,

περὶ τῶν τόκων, ὅπως ἂν ἀποδῶ μηδενί.

Σωκράτης

ἴθι νῦν καλύπτου καὶ σχάσας τὴν φροντίδα
740

λεπτὴν κατὰ μικρὸν περιφρόνει τὰ πράγματα,

ὀρθῶς διαιρῶν καὶ σκοπῶν.

Στρεψιάδης

οἴμοι τάλας.

Σωκράτης

ἔχʼ ἀτρέμα· κἂν ἀπορῇς τι τῶν νοημάτων,

ἀφεὶς ἄπελθε, καὶ κατὰ τὴν γνώμην πάλιν

κίνησον αὖθις αὐτὸ καὶ ζυγώθρισον.
745

Στρεψιάδης

ὦ Σωκρατίδιον φίλτατον.

Σωκράτης

τί ὦ γέρον;

Στρεψιάδης

ἔχω τόκου γνώμην ἀποστερητικήν.

Σωκράτης

ἐπίδειξον αὐτήν.

Στρεψιάδης

εἰπὲ δή νύν μοι —

Σωκράτης

τὸ τί;

Στρεψιάδης

γυναῖκα φαρμακίδʼ εἰ πριάμενος Θετταλὴν

καθέλοιμι νύκτωρ τὴν σελήνην, εἶτα δὴ
750

αὐτὴν καθείρξαιμʼ ἐς λοφεῖον στρογγύλον,

ὥσπερ κάτοπτρον, κᾆτα τηροίην ἔχων —

Σωκράτης

τί δῆτα τοῦτʼ ἂν ὠφελήσειέν σʼ;

Στρεψιάδης

ὅ τι;

εἰ μηκέτʼ ἀνατέλλοι σελήνη μηδαμοῦ,

οὐκ ἂν ἀποδοίην τοὺς τόκους.
755

Σωκράτης

ὁτιὴ τί δή;

Στρεψιάδης

ὁτιὴ κατὰ μῆνα τἀγύριον δανείζεται.

Σωκράτης

εὖ γʼ· ἀλλʼ ἕτερον αὖ σοι προβαλῶ τι δεξιόν.

εἴ σοι γράφοιτο πεντετάλαντός τις δίκη,

ὅπως ἂν αὐτὴν ἀφανίσειας εἰπέ μοι.
760

Στρεψιάδης

ὅπως; ὅπως; οὐκ οἶδʼ· ἀτὰρ ζητητέον.

Σωκράτης

μή νυν περὶ σαυτὸν εἶλλε τὴν γνώμην ἀεί,

ἀλλʼ ἀποχάλα τὴν φροντίδʼ ἐς τὸν ἀέρα

λινόδετον ὥσπερ μηλολόνθην τοῦ ποδός.

Στρεψιάδης

ηὕρηκʼ ἀφάνισιν τῆς δίκης σοφωτάτην,
765

ὥστʼ αὐτὸν ὁμολογεῖν σʼ ἐμοί.

Σωκράτης

ποίαν τινά;

Στρεψιάδης

ἤδη παρὰ τοῖσι φαρμακοπώλαις τὴν λίθον

ταύτην ἑόρακας τὴν καλήν, τὴν διαφανῆ,

ἀφʼ ἧς τὸ πῦρ ἅπτουσι;

Σωκράτης

τὴν ὕαλον λέγεις;

Στρεψιάδης

ἔγωγε. φέρε τί δῆτʼ ἄν, εἰ ταύτην λαβών,
770

ὁπότε γράφοιτο τὴν δίκην ὁ γραμματεύς,

ἀπωτέρω στὰς ὧδε πρὸς τὸν ἥλιον

τὰ γράμματʼ ἐκτήξαιμι τῆς ἐμῆς δίκης;

Σωκράτης

σοφῶς γε νὴ τὰς Χάριτας.

Στρεψιάδης

οἴμʼ ὡς ἥδομαι

ὅτι πεντετάλαντος διαγέγραπταί μοι δίκη.

Σωκράτης

ἄγε δὴ ταχέως τουτὶ ξυνάρπασον.
775

Στρεψιάδης

τὸ τί;

776

Σωκράτης

ὅπως ἀποστρέψαιʼ ἂν ἀντιδικῶν δίκην

μέλλων ὀφλήσειν μὴ παρόντων μαρτύρων.

Στρεψιάδης

φαυλότατα καὶ ῥᾷστʼ.

Σωκράτης

εἰπὲ δή.

Στρεψιάδης

καὶ δὴ λέγω.

εἰ πρόσθεν ἔτι μιᾶς ἐνεστώσης δίκης,

πρὶν τὴν ἐμὴν καλεῖσθʼ, ἀπαγξαίμην τρέχων.
780

Σωκράτης

οὐδὲν λέγεις.

Στρεψιάδης

νὴ τοὺς θεοὺς ἔγωγʼ, ἐπεὶ

οὐδεὶς κατʼ ἐμοῦ τεθνεῶτος εἰσάξει δίκην.

Σωκράτης

ὑθλεῖς· ἄπερρʼ, οὐκ ἂν διδάξαιμʼ ἄν σʼ ἔτι.

Στρεψιάδης

ὁτιὴ τί; ναὶ πρὸς τῶν θεῶν ὦ Σώκρατες.

Σωκράτης

ἀλλʼ εὐθὺς ἐπιλήθει σύ γʼ ἅττʼ ἂν καὶ μάθῃς·
785

ἐπεὶ τί νυνὶ πρῶτον ἐδιδάχθης; λέγε.

Στρεψιάδης

φέρʼ ἴδω τί μέντοι πρῶτον ἦν; τί πρῶτον ἦν;

τίς ἦν ἐν ᾗ ʼματτόμεθα μέντοι τἄλφιτα;

οἴμοι τίς ἦν;

Σωκράτης

οὐκ ἐς κόρακας ἀποφθερεῖ,

ἐπιλησμότατον καὶ σκαιότατον γερόντιον;
790

Στρεψιάδης

οἴμοι τί οὖν δῆθʼ ὁ κακοδαίμων πείσομαι;

ἀπὸ γὰρ ὀλοῦμαι μὴ μαθὼν γλωττοστροφεῖν.

ἀλλʼ ὦ Νεφέλαι χρηστόν τι συμβουλεύσατε.

Χορός

ἡμεῖς μὲν ὦ πρεσβῦτα συμβουλεύομεν,

εἴ σοί τις υἱός ἐστιν ἐκτεθραμμένος,
795

πέμπειν ἐκεῖνον ἀντὶ σαυτοῦ μανθάνειν.

Στρεψιάδης

ἀλλʼ ἔστʼ ἔμοιγʼ υἱὸς καλός τε κἀγαθός·

ἀλλʼ οὐκ ἐθέλει γὰρ μανθάνειν. τί ἐγὼ πάθω;

Χορός

σὺ δʼ ἐπιτρέπεις;

Στρεψιάδης

εὐσωματεῖ γὰρ καὶ σφριγᾷ,

κἄστʼ ἐκ γυναικῶν εὐπτέρων τῶν Κοισύρας.
800

ἀτὰρ μέτειμί γʼ αὐτόν· ἢν δὲ μὴ ʼθέλῃ,

οὐκ ἔσθʼ ὅπως οὐκ ἐξελῶ κʼ τῆς οἰκίας.

ἀλλʼ ἐπανάμεινόν μʼ ὀλίγον εἰσελθὼν χρόνον.

804

Χορός

ἆρʼ αἰσθάνει πλεῖστα διʼ ἡμᾶς ἀγάθʼ αὐτίχʼ ἕξων

μόνας θεῶν; ὡς
805

ἕτοιμος ὅδʼ ἐστὶν ἅπαντα δρᾶν

ὅσʼ ἂν κελεύῃς.

σὺ δʼ ἀνδρὸς ἐκπεπληγμένου καὶ φανερῶς ἐπηρμένου
810

γνοὺς ἀπολάψεις ὅ τι πλεῖστον δύνασαι,

ταχέως· φιλεῖ γάρ πως τὰ τοιαῦθʼ ἑτέρᾳ τρέπεσθαι.

814

Στρεψιάδης

οὔτοι μὰ τὴν Ὁμίχλην ἔτʼ ἐνταυθοῖ μενεῖς·

ἀλλʼ ἔσθιʼ ἐλθὼν τοὺς Μεγακλέους κίονας.
815

Φειδιππίδης

ὦ δαιμόνιε, τί χρῆμα πάσχεις ὦ πάτερ;

οὐκ εὖ φρονεῖς μὰ τὸν Δία τὸν Ὀλύμπιον.

Στρεψιάδης

ἰδού γʼ ἰδού, Δίʼ Ὀλύμπιον· τῆς μωρίας,

τὸν Δία νομίζειν ὄντα τηλικουτονί.

Φειδιππίδης

τί δὲ τοῦτʼ ἐγέλασας ἐτεόν;
820

Στρεψιάδης

ἐνθυμούμενος

ὅτι παιδάριον εἶ καὶ φρονεῖς ἀρχαιϊκά.

ὅμως γε μὴν πρόσελθʼ, ἵνʼ εἰδῇς πλείονα,

καί σοι φράσω τι πρᾶγμʼ ὃ μαθὼν ἀνὴρ ἔσει.

ὅπως δὲ τοῦτο μὴ διδάξεις μηδένα.

Φειδιππίδης

ἰδού· τί ἔστιν;
825

Στρεψιάδης

ὤμοσας νυνὶ Δία.

Φειδιππίδης

ἔγωγʼ.

Στρεψιάδης

ὁρᾷς οὖν ὡς ἀγαθὸν τὸ μανθάνειν;

οὐκ ἔστιν ὦ Φειδιππίδη Ζεύς.

Φειδιππίδης

ἀλλὰ τίς;

Στρεψιάδης

Δῖνος βασιλεύει τὸν Δίʼ ἐξεληλακώς.

Φειδιππίδης

αἰβοῖ τί ληρεῖς;

Στρεψιάδης

ἴσθι τοῦθʼ οὕτως ἔχον.

Φειδιππίδης

τίς φησι ταῦτα;
830

Στρεψιάδης

Σωκράτης ὁ Μήλιος

καὶ Χαιρεφῶν, ὃς οἶδε τὰ ψυλλῶν ἴχνη.

Φειδιππίδης

σὺ δʼ ἐς τοσοῦτον τῶν μανιῶν ἐλήλυθας

ὥστʼ ἀνδράσιν πείθει χολῶσιν;

Στρεψιάδης

εὐστόμει

καὶ μηδὲν εἴπῃς φλαῦρον ἄνδρας δεξιοὺς

καὶ νοῦν ἔχοντας· ὧν ὑπὸ τῆς φειδωλίας
835

ἀπεκείρατʼ οὐδεὶς πώποτʼ οὐδʼ ἠλείψατο,

οὐδʼ ἐς βαλανεῖον ἦλθε λουσόμενος· σὺ δὲ

ὥσπερ τεθνεῶτος καταλόει μου τὸν βίον.

ἀλλʼ ὡς τάχιστʼ ἐλθὼν ὑπὲρ ἐμοῦ μάνθανε.

Φειδιππίδης

τί δʼ ἂν παρʼ ἐκείνων καὶ μάθοι χρηστόν τις ἄν;
840

Στρεψιάδης

ἄληθες; ὅσαπερ ἔστʼ ἐν ἀνθρώποις σοφά·

γνώσει δὲ σαυτὸν ὡς ἀμαθὴς εἶ καὶ παχύς.

ἀλλʼ ἐπανάμεινόν μʼ ὀλίγον ἐνταυθοῖ χρόνον.

Φειδιππίδης

οἴμοι τί δράσω παραφρονοῦντος τοῦ πατρός;

πότερον παρανοίας αὐτὸν εἰσαγαγὼν ἕλω,
845

ἢ τοῖς σοροπηγοῖς τὴν μανίαν αὐτοῦ φράσω;

Στρεψιάδης

φέρʼ ἴδω, σὺ τοῦτον τί ὀνομάζεις; εἰπέ μοι.

Φειδιππίδης

ἀλεκτρυόνα.

Στρεψιάδης

καλῶς γε. ταυτηνὶ δὲ τί;

Φειδιππίδης

ἀλεκτρυόνʼ.

Στρεψιάδης

ἄμφω ταὐτό; καταγέλαστος εἶ.

μή νυν τὸ λοιπόν, ἀλλὰ τήνδε μὲν καλεῖν
850

ἀλεκτρύαιναν τουτονὶ δʼ ἀλέκτορα.

Φειδιππίδης

ἀλεκτρύαιναν; ταῦτʼ ἔμαθες τὰ δεξιὰ

εἴσω παρελθὼν ἄρτι παρὰ τοὺς γηγενεῖς;

854

Στρεψιάδης

χἄτερά γε πόλλʼ· ἀλλʼ ὅ τι μάθοιμʼ ἑκάστοτε,

ἐπελανθανόμην ἂν εὐθὺς ὑπὸ πλήθους ἐτῶν.
855

Φειδιππίδης

διὰ ταῦτα δὴ καὶ θοἰμάτιον ἀπώλεσας;

Στρεψιάδης

ἀλλʼ οὐκ ἀπολώλεκʼ, ἀλλὰ καταπεφρόντικα.

Φειδιππίδης

τὰς δʼ ἐμβάδας ποῖ τέτροφας ὦνόητε σύ;

Στρεψιάδης

ὥσπερ Περικλέης ἐς τὸ δέον ἀπώλεσα.

ἀλλʼ ἴθι βάδιζʼ, ἴωμεν· εἶτα τῷ πατρὶ
860

πιθόμενος ἐξάμαρτε· κἀγώ τοί ποτε,

οἶδʼ, ἑξέτει σοι τραυλίσαντι πιθόμενος,

ὃν πρῶτον ὀβολὸν ἔλαβον ἡλιαστικόν,

τούτου ʼπριάμην σοι Διασίοις ἁμαξίδα.

Φειδιππίδης

ἦ μὴν σὺ τούτοις τῷ χρόνῳ ποτʼ ἀχθέσει.
865

Στρεψιάδης

εὖ γʼ ὅτι ἐπείσθης. δεῦρο δεῦρʼ ὦ Σώκρατες,

ἔξελθʼ· ἄγω γάρ σοι τὸν υἱὸν τουτονὶ

ἄκοντʼ ἀναπείσας.

Σωκράτης

νηπύτιος γάρ ἐστʼ ἔτι,

καὶ τῶν κρεμαθρῶν οὔπω τρίβων τῶν ἐνθάδε.

Φειδιππίδης

αὐτὸς τρίβων εἴης ἄν, εἰ κρέμαιό γε.
870

Στρεψιάδης

οὐκ ἐς κόρακας; καταρᾷ σὺ τῷ διδασκάλῳ;

Σωκράτης

ἰδοὺ κρέμαιʼ, ὡς ἠλίθιον ἐφθέγξατο

καὶ τοῖσι χείλεσιν διερρυηκόσιν.

πῶς ἂν μάθοι ποθʼ οὗτος ἀπόφυξιν δίκης

ἢ κλῆσιν ἢ χαύνωσιν ἀναπειστηρίαν;
875

καίτοι γε ταλάντου τοῦτʼ ἔμαθεν Ὑπέρβολος.

Στρεψιάδης

ἀμέλει δίδασκε· θυμόσοφός ἐστιν φύσει·

εὐθύς γέ τοι παιδάριον ὄν τυννουτονὶ

ἔπλαττεν ἔνδον οἰκίας ναῦς τʼ ἔγλυφεν,

ἁμαξίδας τε σκυτίνας ἠργάζετο,
880

κἀκ τῶν σιδίων βατράχους ἐποίει πῶς δοκεῖς.

ὅπως δʼ ἐκείνω τὼ λόγω μαθήσεται,

τὸν κρείττονʼ ὅστις ἐστὶ καὶ τὸν ἥττονα,

ὃς τἄδικα λέγων ἀνατρέπει τὸν κρείττονα·

ἐὰν δὲ μή, τὸν γοῦν ἄδικον πάσῃ τέχνῃ.
885

Σωκράτης

αὐτὸς μαθήσεται παρʼ αὐτοῖν τοῖν λόγοιν.

ἐγὼ δʼ ἀπέσομαι.

Στρεψιάδης

τοῦτό νυν μέμνησʼ, ὅπως

πρὸς πάντα τὰ δίκαιʼ ἀντιλέγειν δυνήσεται.

Χορός

Translations (1)

English (Sanjaya, generated; selected passages) (OCR draft) Experimental (Source: pnadelofficial/aristophanes-sanjaya, commit c319590c139e5603e71f0699caa0663d823af8ad. Machine-generated source annotations retained; see Sanjaya import audit for coverage and limitations.) — 595 focus

Chorus: Around me again, lord Phoebus

595

Chorus: You who hold Delos, the one of Mount Cynthus,

Chorus: high-horned rock,

Chorus: And you, the blessed one of Ephesus, you hold the all-golden one.

Chorus: a house in which maidens greatly revere you, Lydians,

600

Chorus: And our native goddess

Chorus: charioteer of the aegis, guardian of the grey-eyed, Athena,

Chorus: Whoever holds Parnassus

Chorus: The rock resounds with pines.

Chorus: Resplendent in the robes of the Delphic Bacchae,

605

Chorus: Dionysus the reveler.

Commentary

Commentary (Sanjaya, generated; selected passages) (OCR draft) (Source: pnadelofficial/aristophanes-sanjaya, commit c319590c139e5603e71f0699caa0663d823af8ad. Machine-generated source annotations retained; see Sanjaya import audit for coverage and limitations.) focus

605. mvp-tlg0019-tlg003-sanjaya-com-eng1-42

Line 605

Βάκχαις Δελφίσιν ἐμπρέπων,

The phrase 'Βάκχαις Δελφίσιν' presents a specific textual crux regarding the dative plural forms. While the dative of the noun Βάκκαι (Bacchae) is regularly Βάκχαις, the form Δελφίσιν is a unique poetic contraction or variation of Δελφίσι (from Δελφίς, 'Delphian' or 'Delphic'), where the sigma of the standard dative plural ending -σι(ν) is dropped or assimilated in the metrical context. This construction is not found in standard prose and requires careful attention to the metrical constraints of Aristophanic iambic trimeter versus the Doric or poetic dialectal features often preserved in choral or comic invocations. The epithet 'Delphic' applied to the 'Bacchae' is also semantically complex, as it conflates the Thyiads (Bacchic followers) with the Delphic priestesses or the oracle itself, suggesting a specific allusion to the syncretism of Dionysiac and Apolline worship at Delphi, a theme particularly relevant in the context of the play's critique of Socratic innovation and traditional piety.

Search the Perseus Catalog for:

Search the Perseus Catalog for:

Current edition Perseus

Στρεψιάδης ἀλλʼ οὐκ ἐῶσί μʼ ἐξενεγκεῖν οἱ κόρεις.

Σωκράτης ἀνύσας τι κατάθου καὶ πρόσεχε τὸν νοῦν. 635

Στρεψιάδης ἰδού.

Σωκράτης ἄγε δὴ τί βούλει πρῶτα νυνὶ μανθάνειν ὧν οὐκ ἐδιδάχθης πώποτʼ οὐδέν; εἰπέ μοι. πότερα περὶ μέτρων ἢ περὶ ἐπῶν ἢ ῥυθμῶν;

Στρεψιάδης περὶ τῶν μέτρων ἔγωγʼ· ἔναγχος γάρ ποτε ὑπʼ ἀλφιταμοιβοῦ παρεκόπην διχοινίκῳ. 640

Σωκράτης οὐ τοῦτʼ ἐρωτῶ σʼ, ἀλλʼ ὅ τι κάλλιστον μέτρον ἡγεῖ· πότερα τὸ τρίμετρον ἢ τὸ τετράμετρον;

Στρεψιάδης ἐγὼ μὲν οὐδὲν πρότερον ἡμιεκτέου.

Σωκράτης οὐδὲν λέγεις ὦνθρωπε.

Στρεψιάδης περίδου νυν ἐμοί, εἰ μὴ τετράμετρόν ἐστιν ἡμιεκτέον. 645

Σωκράτης ἐς κόρακας, ὡς ἄγροικος εἶ καὶ δυσμαθής. ταχύ γʼ ἂν δύναιο μανθάνειν περὶ ῥυθμῶν.

Στρεψιάδης τί δέ μʼ ὠφελήσουσʼ οἱ ῥυθμοὶ πρὸς τἄλφιτα;

Σωκράτης πρῶτον μὲν εἶναι κομψὸν ἐν συνουσίᾳ, ἐπαΐονθʼ ὁποῖός ἐστι τῶν ῥυθμῶν 650 κατʼ ἐνόπλιον, χὠποῖος αὖ κατὰ δάκτυλον.

Στρεψιάδης κατὰ δάκτυλον; νὴ τὸν Δίʼ, ἀλλʼ οἶδʼ.

Σωκράτης εἰπὲ δή.

Στρεψιάδης τίς ἄλλος ἀντὶ τουτουὶ τοῦ δακτύλου; πρὸ τοῦ μέν, ἔτʼ ἐμοῦ παιδὸς ὄντος, οὑτοσί.

Σωκράτης ἀγρεῖος εἶ καὶ σκαιός. 655

Στρεψιάδης οὐ γὰρ ᾠζυρὲ τούτων ἐπιθυμῶ μανθάνειν οὐδέν.

Σωκράτης τί δαί;

Στρεψιάδης ἐκεῖνʼ ἐκεῖνο, τὸν ἀδικώτατον λόγον.

Σωκράτης ἀλλʼ ἕτερα δεῖ σε πρότερα τούτου μανθάνειν, τῶν τετραπόδων ἅττʼ ἐστὶν ὀρθῶς ἄρρενα.

Στρεψιάδης ἀλλʼ οἶδʼ ἔγωγε τἄρρενʼ, εἰ μὴ μαίνομαι· 660 κριὸς τράγος ταῦρος κύων ἀλεκτρυών.

Σωκράτης ὁρᾷς ὃ πάσχεις; τήν τε θήλειαν καλεῖς ἀλεκτρυόνα κατὰ ταὐτὸ καὶ τὸν ἄρρενα.

Στρεψιάδης πῶς δὴ φέρʼ;

Σωκράτης ὅπως; ἀλεκτρυὼν κἀλεκτρυών.

Στρεψιάδης νὴ τὸν Ποσειδῶ. νῦν δὲ πῶς με χρὴ καλεῖν; 665

Σωκράτης ἀλεκτρύαιναν, τὸν δʼ ἕτερον ἀλέκτορα.

Στρεψιάδης ἀλεκτρύαιναν; εὖ γε νὴ τὸν Ἀέρα· ὥστʼ ἀντὶ τούτου τοῦ διδάγματος μόνου διαλφιτώσω σου κύκλῳ τὴν κάρδοπον.

Σωκράτης ἰδοὺ μάλʼ αὖθις τοῦθʼ ἕτερον· τὴν κάρδοπον 670 ἄρρενα καλεῖς θήλειαν οὖσαν.

Στρεψιάδης τῷ τρόπῳ ἄρρενα καλῶ ʼγὼ κάρδοπον;

Σωκράτης μάλιστά γε, ὥσπερ γε καὶ Κλεώνυμον.

Στρεψιάδης πῶς δή; φράσον.

Σωκράτης ταὐτὸν δύναταί σοι κάρδοπος Κλεωνύμῳ.

Στρεψιάδης ἀλλʼ ὦγάθʼ οὐδʼ ἦν κάρδοπος Κλεωνύμῳ, 675 ἀλλʼ ἐν θυείᾳ στρογγύλῃ γʼ ἂν ἐμάττετο. ἀτὰρ τὸ λοιπὸν πῶς με χρὴ καλεῖν;

Σωκράτης ὅπως; τὴν καρδόπην, ὥσπερ καλεῖς τὴν Σωστράτην.

Στρεψιάδης τὴν καρδόπην θήλειαν;

Σωκράτης ὀρθῶς γὰρ λέγεις.

Στρεψιάδης ἐκεῖνο δʼ ἦν ἄν, καρδόπη, Κλεωνύμη. 680

Σωκράτης ἔτι δή γε περὶ τῶν ὀνομάτων μαθεῖν σε δεῖ, ἅττʼ ἄρρενʼ ἐστίν, ἅττα δʼ αὐτῶν θήλεα.

Στρεψιάδης ἀλλʼ οἶδʼ ἔγωγʼ ἃ θήλεʼ ἐστίν.

Σωκράτης εἰπὲ δή.

Στρεψιάδης Λύσιλλα Φίλιννα Κλειταγόρα Δημητρία.

Σωκράτης ἄρρενα δὲ ποῖα τῶν ὀνομάτων; 685

Στρεψιάδης μυρία. Φιλόξενος Μελησίας Ἀμυνίας.

Σωκράτης ἀλλʼ ὦ πόνηρε ταῦτά γʼ ἐστʼ οὐκ ἄρρενα.

Στρεψιάδης οὐκ ἄρρενʼ ὑμῖν ἐστιν;

Σωκράτης οὐδαμῶς γʼ, ἐπεὶ πῶς ἂν καλέσειας ἐντυχὼν Ἀμυνίᾳ;

Στρεψιάδης ὅπως ἄν; ὡδί, δεῦρο δεῦρʼ Ἀμυνία. 690

Σωκράτης ὁρᾷς; γυναῖκα τὴν Ἀμυνίαν καλεῖς.

Στρεψιάδης οὔκουν δικαίως ἥτις οὐ στρατεύεται; ἀτὰρ τί ταῦθʼ ἃ πάντες ἴσμεν μανθάνω;

Σωκράτης οὐδὲν μὰ Δίʼ ἀλλὰ κατακλινεὶς δευρὶ —

Στρεψιάδης τί δρῶ;

Σωκράτης ἐκφρόντισόν τι τῶν σεαυτοῦ πραγμάτων. 695

Στρεψιάδης μὴ δῆθʼ ἱκετεύω σʼ ἐνγεταῦθʼ· ἀλλʼ εἴ γε χρή, χαμαί μʼ ἔασον αὐτὰ ταῦτʼ ἐκφροντίσαι.

Σωκράτης οὐκ ἔστι παρὰ ταῦτʼ ἄλλα.

Στρεψιάδης κακοδαίμων ἐγώ, οἵαν δίκην τοῖς κόρεσι δώσω τήμερον.

Στρεψιάδης ἀτταταῖ ἀτταταῖ.

Χορός τί πάσχεις; τί κάμνεις;

Χορός μή νυν βαρέως ἄλγει λίαν.

Σωκράτης οὗτος τί ποιεῖς; οὐχὶ φροντίζεις;

Στρεψιάδης ἐγώ; νὴ τὸν Ποσειδῶ.

Σωκράτης καὶ τί δῆτʼ ἐφρόντισας;

Στρεψιάδης ὑπὸ τῶν κόρεων εἴ μού τι περιλειφθήσεται. 725

Σωκράτης ἀπολεῖ κάκιστʼ.

Στρεψιάδης ἀλλʼ ὦγάθʼ ἀπόλωλʼ ἀρτίως.

Σωκράτης οὐ μαλθακιστέʼ ἀλλὰ περικαλυπτέα. ἐξευρετέος γὰρ νοῦς ἀποστερητικὸς κἀπαιόλημʼ.

Στρεψιάδης οἴμοι τίς ἂν δῆτʼ ἐπιβάλοι ἐξ ἀρνακίδων γνώμην ἀποστερητρίδα; 730

Σωκράτης φέρε νυν ἀθρήσω πρῶτον ὅ τι δρᾷ τουτονί. οὗτος καθεύδεις;

Στρεψιάδης μὰ τὸν Ἀπόλλω ʼγὼ μὲν οὔ.

Σωκράτης ἔχεις τι;

Στρεψιάδης μὰ Δίʼ οὐ δῆτʼ ἔγωγʼ.

Σωκράτης οὐδὲν πάνυ;

Στρεψιάδης οὐδέν γε πλὴν ἢ τὸ πέος ἐν τῇ δεξιᾷ.

Σωκράτης οὐκ ἐγκαλυψάμενος ταχέως τι φροντιεῖς; 735

Στρεψιάδης περὶ τοῦ; σὺ γάρ μοι τοῦτο φράσον ὦ Σώκρατες.

Σωκράτης αὐτὸς ὅ τι βούλει πρῶτος ἐξευρὼν λέγε.

Στρεψιάδης ἀκήκοας μυριάκις ἁγὼ βούλομαι, περὶ τῶν τόκων, ὅπως ἂν ἀποδῶ μηδενί.

Σωκράτης ἴθι νῦν καλύπτου καὶ σχάσας τὴν φροντίδα 740 λεπτὴν κατὰ μικρὸν περιφρόνει τὰ πράγματα, ὀρθῶς διαιρῶν καὶ σκοπῶν.

Στρεψιάδης

ἀλλʼ οὐκ ἐῶσί μʼ ἐξενεγκεῖν οἱ κόρεις.

Σωκράτης

ἀνύσας τι κατάθου καὶ πρόσεχε τὸν νοῦν.
635

Στρεψιάδης

ἰδού.

Σωκράτης

ἄγε δὴ τί βούλει πρῶτα νυνὶ μανθάνειν

ὧν οὐκ ἐδιδάχθης πώποτʼ οὐδέν; εἰπέ μοι.

πότερα περὶ μέτρων ἢ περὶ ἐπῶν ἢ ῥυθμῶν;

Στρεψιάδης

περὶ τῶν μέτρων ἔγωγʼ· ἔναγχος γάρ ποτε

ὑπʼ ἀλφιταμοιβοῦ παρεκόπην διχοινίκῳ.
640

Σωκράτης

οὐ τοῦτʼ ἐρωτῶ σʼ, ἀλλʼ ὅ τι κάλλιστον μέτρον

ἡγεῖ· πότερα τὸ τρίμετρον ἢ τὸ τετράμετρον;

Στρεψιάδης

ἐγὼ μὲν οὐδὲν πρότερον ἡμιεκτέου.

Σωκράτης

οὐδὲν λέγεις ὦνθρωπε.

Στρεψιάδης

περίδου νυν ἐμοί,

εἰ μὴ τετράμετρόν ἐστιν ἡμιεκτέον.
645

Σωκράτης

ἐς κόρακας, ὡς ἄγροικος εἶ καὶ δυσμαθής.

ταχύ γʼ ἂν δύναιο μανθάνειν περὶ ῥυθμῶν.

Στρεψιάδης

τί δέ μʼ ὠφελήσουσʼ οἱ ῥυθμοὶ πρὸς τἄλφιτα;

Σωκράτης

πρῶτον μὲν εἶναι κομψὸν ἐν συνουσίᾳ,

ἐπαΐονθʼ ὁποῖός ἐστι τῶν ῥυθμῶν
650

κατʼ ἐνόπλιον, χὠποῖος αὖ κατὰ δάκτυλον.

Στρεψιάδης

κατὰ δάκτυλον; νὴ τὸν Δίʼ, ἀλλʼ οἶδʼ.

Σωκράτης

εἰπὲ δή.

Στρεψιάδης

τίς ἄλλος ἀντὶ τουτουὶ τοῦ δακτύλου;

πρὸ τοῦ μέν, ἔτʼ ἐμοῦ παιδὸς ὄντος, οὑτοσί.

Σωκράτης

ἀγρεῖος εἶ καὶ σκαιός.
655

Στρεψιάδης

οὐ γὰρ ᾠζυρὲ

τούτων ἐπιθυμῶ μανθάνειν οὐδέν.

Σωκράτης

τί δαί;

Στρεψιάδης

ἐκεῖνʼ ἐκεῖνο, τὸν ἀδικώτατον λόγον.

Σωκράτης

ἀλλʼ ἕτερα δεῖ σε πρότερα τούτου μανθάνειν,

τῶν τετραπόδων ἅττʼ ἐστὶν ὀρθῶς ἄρρενα.

Στρεψιάδης

ἀλλʼ οἶδʼ ἔγωγε τἄρρενʼ, εἰ μὴ μαίνομαι·
660

κριὸς τράγος ταῦρος κύων ἀλεκτρυών.

Σωκράτης

ὁρᾷς ὃ πάσχεις; τήν τε θήλειαν καλεῖς

ἀλεκτρυόνα κατὰ ταὐτὸ καὶ τὸν ἄρρενα.

Στρεψιάδης

πῶς δὴ φέρʼ;

Σωκράτης

ὅπως; ἀλεκτρυὼν κἀλεκτρυών.

Στρεψιάδης

νὴ τὸν Ποσειδῶ. νῦν δὲ πῶς με χρὴ καλεῖν;
665

Σωκράτης

ἀλεκτρύαιναν, τὸν δʼ ἕτερον ἀλέκτορα.

Στρεψιάδης

ἀλεκτρύαιναν; εὖ γε νὴ τὸν Ἀέρα·

ὥστʼ ἀντὶ τούτου τοῦ διδάγματος μόνου

διαλφιτώσω σου κύκλῳ τὴν κάρδοπον.

Σωκράτης

ἰδοὺ μάλʼ αὖθις τοῦθʼ ἕτερον· τὴν κάρδοπον
670

ἄρρενα καλεῖς θήλειαν οὖσαν.

Στρεψιάδης

τῷ τρόπῳ

ἄρρενα καλῶ ʼγὼ κάρδοπον;

Σωκράτης

μάλιστά γε,

ὥσπερ γε καὶ Κλεώνυμον.

Στρεψιάδης

πῶς δή; φράσον.

Σωκράτης

ταὐτὸν δύναταί σοι κάρδοπος Κλεωνύμῳ.

Στρεψιάδης

ἀλλʼ ὦγάθʼ οὐδʼ ἦν κάρδοπος Κλεωνύμῳ,
675

ἀλλʼ ἐν θυείᾳ στρογγύλῃ γʼ ἂν ἐμάττετο.

ἀτὰρ τὸ λοιπὸν πῶς με χρὴ καλεῖν;

Σωκράτης

ὅπως;

τὴν καρδόπην, ὥσπερ καλεῖς τὴν Σωστράτην.

Στρεψιάδης

τὴν καρδόπην θήλειαν;

Σωκράτης

ὀρθῶς γὰρ λέγεις.

Στρεψιάδης

ἐκεῖνο δʼ ἦν ἄν, καρδόπη, Κλεωνύμη.
680

Σωκράτης

ἔτι δή γε περὶ τῶν ὀνομάτων μαθεῖν σε δεῖ,

ἅττʼ ἄρρενʼ ἐστίν, ἅττα δʼ αὐτῶν θήλεα.

Στρεψιάδης

ἀλλʼ οἶδʼ ἔγωγʼ ἃ θήλεʼ ἐστίν.

Σωκράτης

εἰπὲ δή.

Στρεψιάδης

Λύσιλλα Φίλιννα Κλειταγόρα Δημητρία.

Σωκράτης

ἄρρενα δὲ ποῖα τῶν ὀνομάτων;
685

Στρεψιάδης

μυρία.

Φιλόξενος Μελησίας Ἀμυνίας.

Σωκράτης

ἀλλʼ ὦ πόνηρε ταῦτά γʼ ἐστʼ οὐκ ἄρρενα.

Στρεψιάδης

οὐκ ἄρρενʼ ὑμῖν ἐστιν;

Σωκράτης

οὐδαμῶς γʼ, ἐπεὶ

πῶς ἂν καλέσειας ἐντυχὼν Ἀμυνίᾳ;

Στρεψιάδης

ὅπως ἄν; ὡδί, δεῦρο δεῦρʼ Ἀμυνία.
690

Σωκράτης

ὁρᾷς; γυναῖκα τὴν Ἀμυνίαν καλεῖς.

Στρεψιάδης

οὔκουν δικαίως ἥτις οὐ στρατεύεται;

ἀτὰρ τί ταῦθʼ ἃ πάντες ἴσμεν μανθάνω;

Σωκράτης

οὐδὲν μὰ Δίʼ ἀλλὰ κατακλινεὶς δευρὶ —

Στρεψιάδης

τί δρῶ;

Σωκράτης

ἐκφρόντισόν τι τῶν σεαυτοῦ πραγμάτων.
695

Στρεψιάδης

μὴ δῆθʼ ἱκετεύω σʼ ἐνγεταῦθʼ· ἀλλʼ εἴ γε χρή,

χαμαί μʼ ἔασον αὐτὰ ταῦτʼ ἐκφροντίσαι.

Σωκράτης

οὐκ ἔστι παρὰ ταῦτʼ ἄλλα.

Στρεψιάδης

κακοδαίμων ἐγώ,

οἵαν δίκην τοῖς κόρεσι δώσω τήμερον.

Στρεψιάδης

ἀτταταῖ ἀτταταῖ.

Χορός

τί πάσχεις; τί κάμνεις;

Χορός

μή νυν βαρέως ἄλγει λίαν.

Σωκράτης

οὗτος τί ποιεῖς; οὐχὶ φροντίζεις;

Στρεψιάδης

ἐγώ;

νὴ τὸν Ποσειδῶ.

Σωκράτης

καὶ τί δῆτʼ ἐφρόντισας;

Στρεψιάδης

ὑπὸ τῶν κόρεων εἴ μού τι περιλειφθήσεται.
725

Σωκράτης

ἀπολεῖ κάκιστʼ.

Στρεψιάδης

ἀλλʼ ὦγάθʼ ἀπόλωλʼ ἀρτίως.

Σωκράτης

οὐ μαλθακιστέʼ ἀλλὰ περικαλυπτέα.

ἐξευρετέος γὰρ νοῦς ἀποστερητικὸς

κἀπαιόλημʼ.

Στρεψιάδης

οἴμοι τίς ἂν δῆτʼ ἐπιβάλοι

ἐξ ἀρνακίδων γνώμην ἀποστερητρίδα;
730

Σωκράτης

φέρε νυν ἀθρήσω πρῶτον ὅ τι δρᾷ τουτονί.

οὗτος καθεύδεις;

Στρεψιάδης

μὰ τὸν Ἀπόλλω ʼγὼ μὲν οὔ.

Σωκράτης

ἔχεις τι;

Στρεψιάδης

μὰ Δίʼ οὐ δῆτʼ ἔγωγʼ.

Σωκράτης

οὐδὲν πάνυ;

Στρεψιάδης

οὐδέν γε πλὴν ἢ τὸ πέος ἐν τῇ δεξιᾷ.

Σωκράτης

οὐκ ἐγκαλυψάμενος ταχέως τι φροντιεῖς;
735

Στρεψιάδης

περὶ τοῦ; σὺ γάρ μοι τοῦτο φράσον ὦ Σώκρατες.

Σωκράτης

αὐτὸς ὅ τι βούλει πρῶτος ἐξευρὼν λέγε.

Στρεψιάδης

ἀκήκοας μυριάκις ἁγὼ βούλομαι,

περὶ τῶν τόκων, ὅπως ἂν ἀποδῶ μηδενί.

Σωκράτης

ἴθι νῦν καλύπτου καὶ σχάσας τὴν φροντίδα
740

λεπτὴν κατὰ μικρὸν περιφρόνει τὰ πράγματα,

ὀρθῶς διαιρῶν καὶ σκοπῶν.

Στρεψιάδης

οἴμοι τάλας.

Σωκράτης

ἔχʼ ἀτρέμα· κἂν ἀπορῇς τι τῶν νοημάτων,

ἀφεὶς ἄπελθε, καὶ κατὰ τὴν γνώμην πάλιν

κίνησον αὖθις αὐτὸ καὶ ζυγώθρισον.
745

Στρεψιάδης

ὦ Σωκρατίδιον φίλτατον.