Aristophanes Knights 213

Δημοσθένης

φαυλότατον ἔργον· ταῦθʼ ἅπερ ποιεῖς ποίει·

τάραττε καὶ χόρδευʼ ὁμοῦ τὰ πράγματα

ἅπαντα, καὶ τὸν δῆμον ἀεὶ προσποιοῦ

215

ὑπογλυκαίνων ῥηματίοις μαγειρικοῖς.

τὰ δʼ ἄλλα σοι πρόσεστι δημαγωγικά,

φωνὴ μιαρά, γέγονας κακῶς, ἀγοραῖος εἶ·

ἔχεις ἅπαντα πρὸς πολιτείαν ἃ δεῖ·

χρησμοί τε συμβαίνουσι καὶ τὸ Πυθικόν.

220

ἀλλὰ στεφανοῦ καὶ σπένδε τῷ Κοαλέμῳ·

χὤπως ἀμυνεῖ τὸν ἄνδρα.

Ἀλλαντοπώλης

καὶ τίς ξύμμαχος

γενήσεταί μοι; καὶ γὰρ οἵ τε πλούσιοι

δεδίασιν αὐτὸν ὅ τε πένης βδύλλει λεώς.

Δημοσθένης

ἀλλʼ εἰσὶν ἱππῆς ἄνδρες ἀγαθοὶ χίλιοι

225

μισοῦντες αὐτόν, οἳ βοηθήσουσί σοι,

καὶ τῶν πολιτῶν οἱ καλοί τε κἀγαθοί,

καὶ τῶν θεατῶν ὅστις ἐστὶ δεξιός,

κἀγὼ μετʼ αὐτῶν χὠ θεὸς ξυλλήψεται.

καὶ μὴ δέδιθʼ· οὐ γάρ ἐστιν ἐξῃκασμένος,

230

ὑπὸ τοῦ δέους γὰρ αὐτὸν οὐδεὶς ἤθελεν

τῶν σκευοποιῶν εἰκάσαι. πάντως γε μὴν

γνωσθήσεται· τὸ γὰρ θέατρον δεξιόν.

Ἀλλαντοπώλης

οἴμοι κακοδαίμων ὁ Παφλαγὼν ἐξέρχεται.

Κλέων

οὔτοι μὰ τοὺς δώδεκα θεοὺς χαιρήσετον,

235

ὁτιὴ ʼπὶ τῷ δήμῳ ξυνόμνυτον πάλαι.

τουτὶ τί δρᾷ τὸ Χαλκιδικὸν ποτήριον;

οὐκ ἔσθʼ ὅπως οὐ Χαλκιδέας ἀφίστατον.

ἀπολεῖσθον ἀποθανεῖσθον ὦ μιαρωτάτω.

Δημοσθένης

οὗτος τί φεύγεις; οὐ μενεῖς; ὦ γεννάδα

240

ἀλλαντοπῶλα μὴ προδῷς τὰ πράγματα.