Κῆρυξ ἕτερος
ἀκούετε λεῴ· κατὰ τὰ πάτρια τοὺς Χοᾶς
1000
πίνειν ὑπὸ τῆς σάλπιγγος· ὃς δʼ ἂν ἐκπίῃ
πρώτιστος, ἀσκὸν Κτησιφῶντος λήψεται.
Δικαιόπολις
ὦ παῖδες ὦ γυναῖκες οὐκ ἠκούσατε;
τί δρᾶτε; τοῦ κήρυκος οὐκ ἀκούετε;
ἀναβράττετʼ ἐξοπτᾶτε τρέπετʼ ἀφέλκετε
1005
τὰ λαγῷα ταχέως, τοὺς στεφάνους ἀνείρετε.
φέρε τοὺς ὀβελίσκους, ἵνʼ ἀναπείρω τὰς κίχλας.
1008
Χορός
ζηλῶ σε τῆς εὐβουλίας,
μᾶλλον δὲ τῆς εὐωχίας
ἄνθρωπε τῆς παρούσης.
1010
Δικαιόπολις
τί δῆτʼ ἐπειδὰν τὰς κίχλας ὀπτωμένας ἴδητε;
Χορός
οἶμαί σε καὶ τοῦτʼ εὖ λέγειν.
Δικαιόπολις
τὸ πῦρ ὑποσκάλευε.
Χορός
ἤκουσας ὡς μαγειρικῶς
1015
κομψῶς τε καὶ δειπνητικῶς
αὑτῷ διακονεῖται;
Γεωργός
οἴμοι τάλας.
Δικαιόπολις
ὦ Ἡράκλεις τίς οὑτοσί;
Γεωργός
ἀνὴρ κακοδαίμων.
Δικαιόπολις
κατὰ σεαυτόν νυν τρέπου.
Γεωργός
ὦ φίλτατε, σπονδαὶ γάρ εἰσι σοὶ μόνῳ,
1020
μέτρησον εἰρήνης τί μοι, κἂν πέντʼ ἔτη.
Δικαιόπολις
τί δʼ ἔπαθες;
Γεωργός
ἐπετρίβην ἀπολέσας τὼ βόε.
Δικαιόπολις
πόθεν;
Γεωργός
ἀπὸ Φυλῆς ἔλαβον οἱ Βοιώτιοι.
Δικαιόπολις
ὦ τρισκακόδαιμον εἶτα λευκὸν ἀμπέχει;
Γεωργός
καὶ ταῦτα μέντοι νὴ Δίʼ ὥπερ μʼ ἐτρεφέτην
1025
ἐν πᾶσι βολίτοις.
Δικαιόπολις
εἶτα νυνὶ τοῦ δέει;
Γεωργός
ἀπόλωλα τὠφθαλμὼ δακρύων τὼ βόε.
ἀλλʼ εἴ τι κήδει Δερκέτου Φυλασίου,
ὑπάλειψον εἰρήνῃ με τὠφθαλμὼ ταχύ.
Δικαιόπολις
ἀλλʼ ὦ πόνηρʼ οὐ δημοσιεύων τυγχάνω.
1030
Γεωργός
ἴθʼ ἀντιβολῶ σʼ, ἤν πως κομίσωμαι τὼ βόε.
Δικαιόπολις
οὐκ ἔστιν, ἀλλὰ κλᾶε πρὸς τοὺς Πιττάλου.
Γεωργός
σὺ δʼ ἀλλά μοι σταλαγμὸν εἰρήνης ἕνα
ἐς τὸν καλαμίσκον ἐνστάλαξον τουτονί.
Δικαιόπολις
οὐδʼ ἂν στριβιλικίγξ· ἀλλʼ ἀπιὼν οἴμωζέ ποι.
1035
Γεωργός
οἴμοι κακοδαίμων τοῖν γεωργοῖν βοιδίοιν.
Χορός
ἁνὴρ ἀνηύρηκέν τι ταῖς
σπονδαῖσιν ἡδύ, κοὐκ ἔοικεν
οὐδενὶ μεταδώσειν.
Δικαιόπολις
κατάχει σὺ τῆς χορδῆς τὸ μέλι, τὰς σηπίας στάθευε.
1040
Χορός
ἤκουσας ὀρθιασμάτων;
Δικαιόπολις
ὀπτᾶτε τἀγχέλεια.
Χορός
ἀποκτενεῖς λιμῷ ʼμὲ καὶ
τοὺς γείτονας κνίσῃ τε καὶ
1045
φωνῇ τοιαῦτα λάσκων.
1047
Δικαιόπολις
ὀπτᾶτε ταυτὶ καὶ καλῶς ξανθίζετε.
Παράνυμφος
Δικαιόπολι.
Δικαιόπολις
τίς οὑτοσί; τίς οὑτοσί;
Παράνυμφος
ἔπεμψέ τίς σοι νυμφίος ταυτὶ κρέα
ἐκ τῶν γάμων.
1050
Δικαιόπολις
καλῶς γε ποιῶν ὅστις ἦν.
Παράνυμφος
ἐκέλευε δʼ ἐγχέαι σε τῶν κρεῶν χάριν,
ἵνα μὴ στρατεύοιτʼ ἀλλὰ βινοίη μένων,
ἐς τὸν ἀλάβαστον κύαθον εἰρήνης ἕνα.
Δικαιόπολις
ἀπόφερʼ ἀπόφερε τὰ κρέα καὶ μή μοι δίδου,
ὡς οὐκ ἂν ἐγχέαιμι μυρίων δραχμῶν.
1055
ἀλλʼ αὑτηὶ τίς ἔστιν;
Παράνυμφος
ἡ νυμφεύτρια
δεῖται παρὰ τῆς νύμφης τι σοὶ λέξαι μόνῳ.
Δικαιόπολις
φέρε δὴ τί σὺ λέγεις; ὡς γέλοιον ὦ θεοὶ
τὸ δέημα τῆς νύμφης ὃ δεῖταί μου σφόδρα,
ὅπως ἂν οἰκουρῇ τὸ πέος τοῦ νυμφίου.
1060
φέρε δεῦρο τὰς σπονδάς, ἵνʼ αὐτῇ δῶ μόνῃ,
ὁτιὴ γυνή ʼστι τοῦ πολέμου τʼ οὐκ αἰτία.
ὕπεχʼ ὧδε δεῦρο τοὐξάλειπτρον ὦ γύναι.
οἶσθʼ ὡς ποιεῖτε; τοῦτο τῇ νύμφῃ φράσον,
ὅταν στρατιώτας καταλέγωσι, τουτῳὶ
1065
νύκτωρ ἀλειφέτω τὸ πέος τοῦ νυμφίου.
ἀπόφερε τὰς σπονδάς. φέρε τὴν οἰνήρυσιν,
ἵνʼ οἶνον ἐγχέω λαβὼν ἐς τοὺς Χοᾶς.
Acharnians. Aristophanes. ed. F. W. Hall, ed. William M. Geldart. Oxford. 1906.
Sponsored by Perseus Project, Tufts University.
Funding provided by The Annenberg CPB/Project.