Aristophanes Acharnians 0-203

Δικαιόπολις

ὅσα δὴ δέδηγμαι τὴν ἐμαυτοῦ καρδίαν,

1

ἥσθην δὲ βαιά, πάνυ δὲ βαιά, τέτταρα·

ἃ δʼ ὠδυνήθην, ψαμμακοσιογάργαρα.

φέρʼ ἴδω, τί δʼ ἥσθην ἄξιον χαιρηδόνος;

ἐγᾦδʼ ἐφʼ ᾧ γε τὸ κέαρ ηὐφράνθην ἰδών,

5

τοῖς πέντε ταλάντοις οἷς Κλέων ἐξήμεσεν.

ταῦθʼ ὡς ἐγανώθην, καὶ φιλῶ τοὺς ἱππέας

διὰ τοῦτο τοὔργον· ἄξιον γὰρ Ἑλλάδι.

ἀλλʼ ὠδυνήθην ἕτερον αὖ τραγῳδικόν,

ὅτε δὴ ʼκεχήνη προσδοκῶν τὸν Αἰσχύλον,

10

ὁ δʼ ἀνεῖπεν, εἴσαγʼ ὦ Θέογνι τὸν χορόν.

πῶς τοῦτʼ ἔσεισέ μου δοκεῖς τὴν καρδίαν;

ἀλλʼ ἕτερον ἥσθην, ἡνίκʼ ἐπὶ Μόσχῳ ποτὲ

Δεξίθεος εἰσῆλθʼ ᾀσόμενος Βοιώτιον.

τῆτες δʼ ἀπέθανον καὶ διεστράφην ἰδών,

15

ὅτε δὴ παρέκυψε Χαῖρις ἐπὶ τὸν ὄρθιον.

ἀλλʼ οὐδεπώποτʼ ἐξ ὅτου ʼγὼ ῥύπτομαι

οὕτως ἐδήχθην ὑπὸ κονίας τὰς ὀφρῦς

ὡς νῦν, ὁπότʼ οὔσης κυρίας ἐκκλησίας

ἑωθινῆς ἔρημος ἡ πνὺξ αὑτηί,

20

οἱ δʼ ἐν ἀγορᾷ λαλοῦσι κἄνω καὶ κάτω

τὸ σχοινίον φεύγουσι τὸ μεμιλτωμένον.

οὐδʼ οἱ πρυτάνεις ἥκουσιν, ἀλλʼ ἀωρίαν

ἥκοντες, εἶτα δʼ ὠστιοῦνται πῶς δοκεῖς

ἐλθόντες ἀλλήλοισι περὶ πρώτου ξύλου,

25

ἁθρόοι καταρρέοντες· εἰρήνη δʼ ὅπως

ἔσται προτιμῶσʼ οὐδέν· ὦ πόλις πόλις.

ἐγὼ δʼ ἀεὶ πρώτιστος εἰς ἐκκλησίαν

νοστῶν κάθημαι· κᾆτʼ ἐπειδὰν ὦ μόνος,

στένω κέχηνα σκορδινῶμαι πέρδομαι,

30

ἀπορῶ γράφω παρατίλλομαι λογίζομαι,

ἀποβλέπων ἐς τὸν ἀγρὸν εἰρήνης ἐρῶν,

στυγῶν μὲν ἄστυ τὸν δʼ ἐμὸν δῆμον ποθῶν,

ὃς οὐδεπώποτʼ εἶπεν, ἄνθρακας πρίω,

οὐκ ὄξος οὐκ ἔλαιον, οὐδʼ ᾔδει πρίω,

35

ἀλλʼ αὐτὸς ἔφερε πάντα χὠ πρίων ἀπῆν.

νῦν οὖν ἀτεχνῶς ἥκω παρεσκευασμένος

βοᾶν ὑποκρούειν λοιδορεῖν τοὺς ῥήτορας,

ἐάν τις ἄλλο πλὴν περὶ εἰρήνης λέγῃ.

ἀλλʼ οἱ πρυτάνεις γὰρ οὑτοιὶ μεσημβρινοί.

40

οὐκ ἠγόρευον; τοῦτʼ ἐκεῖνʼ οὑγὼ ʼλεγον·

ἐς τὴν προεδρίαν πᾶς ἀνὴρ ὠστίζεται.

Κῆρυξ

πάριτʼ ἐς τὸ πρόσθεν,

πάριθʼ, ὡς ἂν ἐντὸς ἦτε τοῦ καθάρματος.

Ἀμφίθεος

ἤδη τις εἶπε;

45

Κῆρυξ

τίς ἀγορεύειν βούλεται;

Ἀμφίθεος

ἐγώ.

Κῆρυξ

τίς ὤν;

Ἀμφίθεος

Ἀμφίθεος.

Κῆρυξ

οὐκ ἄνθρωπος;

Ἀμφίθεος

οὔ,

ἀλλʼ ἀθάνατος. ὁ γὰρ Ἀμφίθεος Δήμητρος ἦν

καὶ Τριπτολέμου· τούτου δὲ Κελεὸς γίγνεται·

γαμεῖ δὲ Κελεὸς Φαιναρέτην τήθην ἐμήν,

ἐξ ἧς Λυκῖνος ἐγένεʼ· ἐκ τούτου δʼ ἐγὼ

50

ἀθάνατός εἰμʼ· ἐμοὶ δʼ ἐπέτρεψαν οἱ θεοὶ

σπονδὰς ποιεῖσθαι πρὸς Λακεδαιμονίους μόνῳ.

ἀλλʼ ἀθάνατος ὢν ὦνδρες ἐφόδιʼ οὐκ ἔχω·

οὐ γὰρ διδόασιν οἱ πρυτάνεις.

Κῆρυξ ἕτερος

οἱ τοξόται.

Ἀμφίθεος

ὦ Τριπτόλεμε καὶ Κελεὲ περιόψεσθέ με;

55

Δικαιόπολις

ὦνδρες πρυτάνεις ἀδικεῖτε τὴν ἐκκλησίαν

τὸν ἄνδρʼ ἀπάγοντες, ὅστις ἡμῖν ἤθελε

σπονδὰς ποιεῖσθαι καὶ κρεμάσαι τὰς ἀσπίδας.

Κῆρυξ ἕτερος

κάθησο, σῖγα.

Δικαιόπολις

μὰ τὸν Ἀπόλλω ʼγὼ μὲν οὔ,

ἢν μὴ περὶ εἰρήνης γε πρυτανεύσητέ μοι.

60

Κῆρυξ

οἱ πρέσβεις οἱ παρὰ βασιλέως.

Δικαιόπολις

ποίου βασιλέως; ἄχθομαι ʼγὼ πρέσβεσιν

καὶ τοῖς ταὧσι τοῖς τʼ ἀλαζονεύμασιν.

Κῆρυξ

σίγα.

Δικαιόπολις

βαβαιάξ. ὦκβάτανα τοῦ σχήματος.

Πρέσβυς

ἐπέμψαθʼ ἡμᾶς ὡς βασιλέα τὸν μέγαν

65

μισθὸν φέροντας δύο δραχμὰς τῆς ἡμέρας

ἐπʼ Εὐθυμένους ἄρχοντος.

Δικαιόπολις

οἴμοι τῶν δραχμῶν.

Πρέσβυς

καὶ δῆτʼ ἐτρυχόμεσθα διὰ Καϋστρίων

πεδίων ὁδοιπλανοῦντες ἐσκηνημένοι,

ἐφʼ ἁρμαμαξῶν μαλθακῶς κατακείμενοι,

70

ἀπολλύμενοι.

Δικαιόπολις

σφόδρα γὰρ ἐσῳζόμην ἐγὼ

παρὰ τὴν ἔπαλξιν ἐν φορυτῷ κατακείμενος.

Πρέσβυς

ξενιζόμενοι δὲ πρὸς βίαν ἐπίνομεν

ἐξ ὑαλίνων ἐκπωμάτων καὶ χρυσίδων

ἄκρατον οἶνον ἡδύν.

75

Δικαιόπολις

ὦ Κραναὰ πόλις

ἆρʼ αἰσθάνει τὸν κατάγελων τῶν πρέσβεων;

Πρέσβυς

οἱ βάρβαροι γὰρ ἄνδρας ἡγοῦνται μόνους

τοὺς πλεῖστα δυναμένους καταφαγεῖν καὶ πιεῖν.

Δικαιόπολις

ἡμεῖς δὲ λαικαστάς τε καὶ καταπύγονας.

Πρέσβυς

ἔτει τετάρτῳ δʼ ἐς τὰ βασίλειʼ ἤλθομεν·

80

ἀλλʼ εἰς ἀπόπατον ᾤχετο στρατιὰν λαβών,

κἄχεζεν ὀκτὼ μῆνας ἐπὶ χρυσῶν ὀρῶν.

Δικαιόπολις

πόσου δὲ τὸν πρωκτὸν χρόνου ξυνήγαγεν;

Πρέσβυς

τῇ πανσελήνῳ· κᾆτʼ ἀπῆλθεν οἴκαδε.

εἶτʼ ἐξένιζε· παρετίθει δʼ ἡμῖν ὅλους

85

ἐκ κριβάνου βοῦς.

Δικαιόπολις

καὶ τίς εἶδε πώποτε

βοῦς κριβανίτας; τῶν ἀλαζονευμάτων.

Πρέσβυς

καὶ ναὶ μὰ Δίʼ ὄρνιν τριπλάσιον Κλεωνύμου

παρέθηκεν ἡμῖν· ὄνομα δʼ ἦν αὐτῷ φέναξ.

Δικαιόπολις

ταῦτʼ ἄρ ἐφενάκιζες σὺ δύο δραχμὰς φέρων.

90

Πρέσβυς

καὶ νῦν ἄγοντες ἥκομεν Ψευδαρτάβαν,

τὸν βασιλέως ὀφθαλμόν.

Δικαιόπολις

ἐκκόψειέ γε

κόραξ πατάξας, τόν τε σὸν τοῦ πρέσβεως.

Κῆρυξ

ὁ βασιλέως ὀφθαλμός.

Δικαιόπολις

ὦναξ Ἡράκλεις.

πρὸς τῶν θεῶν ἄνθρωπε ναύφαρκτον βλέπεις;

95

ἢ περὶ ἄκραν κάμπτων νεώσοικον σκοπεῖς;

ἄσκωμʼ ἔχεις που περὶ τὸν ὀφθαλμὸν κάτω.

Πρέσβυς

ἄγε δὴ σὺ βασιλεὺς ἅττα σʼ ἀπέπεμψεν φράσον

λέξοντʼ Ἀθηναίοισιν ὦ Ψευδαρτάβα.

Ψευδαρτάβας

ἰαρταμὰν ἐξάρξαν ἀπισσόνα σάτρα.

100

Πρέσβυς

ξυνήκαθʼ ὃ λέγει;

Δικαιόπολις

μὰ τὸν Ἀπόλλω ʼγὼ μὲν οὔ.

Πρέσβυς

πέμψειν βασιλέα φησὶν ὑμῖν χρυσίον.

λέγε δὴ σὺ μεῖζον καὶ σαφῶς τὸ χρυσίον.

Ψευδαρτάβας

οὐ λῆψι χρῦσο χαυνόπρωκτʼ Ἰαοναῦ.

Δικαιόπολις

οἴμοι κακοδαίμων ὡς σαφῶς.

105

Πρέσβυς

τί δʼ αὖ λέγει;

Δικαιόπολις

ὅ τι; χαυνοπρώκτους τοὺς Ἰάονας λέγει,

εἰ προσδοκῶσι χρυσίον ἐκ τῶν βαρβάρων.

Πρέσβυς

οὔκ, ἀλλʼ ἀχάνας ὅδε γε χρυσίου λέγει.

Δικαιόπολις

ποίας ἀχάνας; σὺ μὲν ἀλαζὼν εἶ μέγας.

ἀλλʼ ἄπιθʼ· ἐγὼ δὲ βασανιῶ τοῦτον μόνος.

110

ἄγε δὴ σὺ φράσον ἐμοὶ σαφῶς πρὸς τουτονί,

ἵνα μή σε βάψω βάμμα Σαρδιανικόν·

βασιλεὺς ὁ μέγας ἡμῖν ἀποπέμψει χρυσίον; (ἀνανεύει.)

ἄλλως ἄρʼ ἐξαπατώμεθʼ ὑπὸ τῶν πρέσβεων; (ἐπινεύει.)

Ἑλληνικόν γʼ ἐπένευσαν ἅνδρες οὑτοιί,

115

κοὐκ ἔσθʼ ὅπως οὐκ εἰσὶν ἐνθένδʼ αὐτόθεν.

καὶ τοῖν μὲν εὐνούχοιν τὸν ἕτερον τουτονὶ

ἐγᾦδʼ ὅς ἐστι, Κλεισθένης ὁ Σιβυρτίου.

ὦ θερμόβουλον πρωκτὸν ἐξυρημένε,

τοιόνδε γʼ ὦ πίθηκε τὸν πώγωνʼ ἔχων

120

εὐνοῦχος ἡμῖν ἦλθες ἐσκευασμένος;

ὁδὶ δὲ τίς ποτʼ ἐστίν; οὐ δήπου Στράτων;

Κῆρυξ

σίγα, κάθιζε.

τὸν βασιλέως ὀφθαλμὸν ἡ βουλὴ καλεῖ

ἐς τὸ πρυτανεῖον.

125

Δικαιόπολις

ταῦτα δῆτʼ οὐχ ἀγχόνη;

κἄπειτʼ ἐγὼ δῆτʼ ἐνθαδὶ στραγγεύομαι;

τοὺς δὲ ξενίζειν οὐδέποτέ γʼ ἴσχει θύρα.

ἀλλʼ ἐργάσομαί τι δεινὸν ἔργον καὶ μέγα.

ἀλλʼ Ἀμφίθεός μοι ποῦ ʼστιν;

Ἀμφίθεος

οὑτοσὶ πάρα.

Δικαιόπολις

ἐμοὶ σὺ ταυτασὶ λαβὼν ὀκτὼ δραχμὰς

130

σπονδὰς ποίησαι πρὸς Λακεδαιμονίους μόνῳ

καὶ τοῖσι παιδίοισι καὶ τῇ πλάτιδι·

ὑμεῖς δὲ πρεσβεύεσθε καὶ κεχήνετε.

Κῆρυξ

προσίτω Θέωρος ὁ παρὰ Σιτάλκους.

Θέωρος

ὁδί.

Δικαιόπολις

ἕτερος ἀλαζὼν οὗτος ἐσκηρύττεται.

135

Θέωρος

χρόνον μὲν οὐκ ἂν ἦμεν ἐν Θρᾴκῃ πολύν—

Δικαιόπολις

μὰ Δίʼ οὐκ ἄν, εἰ μισθόν γε μὴ ʼφερες πολύν.

Θέωρος

εἰ μὴ κατένειψε χιόνι τὴν Θρᾴκην ὅλην

καὶ τοὺς ποταμοὺς ἔπηξʼ, ὑπʼ αὐτὸν τὸν χρόνον,

ὅτʼ ἐνθαδὶ Θέογνις ἠγωνίζετο.

140

τοῦτον μετὰ Σιτάλκους ἔπινον τὸν χρόνον·

καὶ δῆτα φιλαθήναιος ἦν ὑπερφυῶς,

ὑμῶν τʼ ἐραστὴς ἦν ἀληθὴς ὥστε καὶ

ἐν τοῖσι τοίχοις ἔγραφʼ, Ἀθηναῖοι καλοί.

ὁ δʼ υἱός, ὃν Ἀθηναῖον ἐπεποιήμεθα,

145

ἤρα φαγεῖν ἀλλᾶντας ἐξ Ἀπατουρίων,

καὶ τὸν πατέρʼ ἠντεβόλει βοηθεῖν τῇ πάτρᾳ·

ὁ δʼ ὤμοσε σπένδων βοηθήσειν ἔχων

στρατιὰν τοσαύτην ὥστʼ Ἀθηναίους ἐρεῖν,

ὅσον τὸ χρῆμα παρνόπων προσέρχεται.

150

Δικαιόπολις

κάκιστʼ ἀπολοίμην, εἴ τι τούτων πείθομαι

ὧν εἶπας ἐνταυθοῖ σὺ πλὴν τῶν παρνόπων.

Θέωρος

καὶ νῦν ὅπερ μαχιμώτατον Θρᾳκῶν ἔθνος

ἔπεμψεν ὑμῖν.

Δικαιόπολις

τοῦτο μέν γʼ ἤδη σαφές.

Κῆρυξ

οἱ Θρᾷκες ἴτε δεῦρʼ, οὓς Θέωρος ἤγαγεν.

155

Δικαιόπολις

τουτὶ τί ἐστι τὸ κακόν;

Θέωρος

Ὀδομάντων στρατός.

Δικαιόπολις

ποίων Ὀδομάντων; εἰπέ μοι τουτὶ τί ἦν;

τίς τῶν Ὀδομάντων τὸ πέος ἀποτεθρίακεν;

Θέωρος

τούτοις ἐάν τις δύο δραχμὰς μισθὸν διδῷ,

καταπελτάσονται τὴν Βοιωτίαν ὅλην.

160

Δικαιόπολις

τοισδὶ δύο δραχμὰς τοῖς ἀπεψωλημένοις;

ὑποστένοι μέντἂν ὁ θρανίτης λεὼς

ὁ σωσίπολις. οἴμοι τάλας ἀπόλλυμαι,

ὑπὸ τῶν Ὀδομάντων τὰ σκόροδα πορθούμενος.

οὐ καταβαλεῖτε τὰ σκόροδʼ;

165

Θέωρος

ὦ μόχθηρε σὺ

οὐ μὴ πρόσει τούτοισιν ἐσκοροδισμένοις.

Δικαιόπολις

ταυτὶ περιείδεθʼ οἱ πρυτάνεις πάσχοντά με

ἐν τῇ πατρίδι καὶ ταῦθʼ ὑπʼ ἀνδρῶν βαρβάρων;

ἀλλʼ ἀπαγορεύω μὴ ποιεῖν ἐκκλησίαν

τοῖς Θρᾳξὶ περὶ μισθοῦ· λέγω δʼ ὑμῖν ὅτι

170

διοσημία ʼστὶ καὶ ῥανὶς βέβληκέ με.

Κῆρυξ

τοὺς Θρᾷκας ἀπιέναι, παρεῖναι δʼ εἰς ἔνην.

οἱ γὰρ πρυτάνεις λύουσι τὴν ἐκκλησίαν.

Δικαιόπολις

οἴμοι τάλας μυττωτὸν ὅσον ἀπώλεσα.

ἀλλʼ ἐκ Λακεδαίμονος γὰρ Ἀμφίθεος ὁδί.

175

χαῖρʼ Ἀμφίθεε.

Ἀμφίθεος

μήπω γε πρίν γʼ ἂν στῶ τρέχων·

δεῖ γάρ με φεύγοντʼ ἐκφυγεῖν Ἀχαρνέας.

Δικαιόπολις

τί δʼ ἔστʼ;

Ἀμφίθεος

ἐγὼ μὲν δεῦρό σοι σπονδὰς φέρων

ἔσπευδον· οἱ δʼ ὤσφροντο πρεσβῦταί τινες

Ἀχαρνικοί, στιπτοὶ γέροντες πρίνινοι

180

ἀτεράμονες Μαραθωνομάχαι σφενδάμνινοι.

ἔπειτʼ ἀνέκραγον πάντες, ὦ μιαρώτατε

σπονδὰς φέρεις τῶν ἀμπέλων τετμημένων;

κἀς τοὺς τρίβωνας ξυνελέγοντο τῶν λίθων·

ἐγὼ δʼ ἔφευγον· οἱ δʼ ἐδίωκον κἀβόων.

185

Δικαιόπολις

οἱ δʼ οὖν βοώντων· ἀλλὰ τὰς σπονδὰς φέρεις;

Ἀμφίθεος

ἔγωγέ φημι, τρία γε ταυτὶ γεύματα.

αὗται μέν εἰσι πεντέτεις. γεῦσαι λαβών.

Δικαιόπολις

αἰβοῖ.

Ἀμφίθεος

τί ἔστιν;

Δικαιόπολις

οὐκ ἀρέσκουσίν μʼ ὅτι

ὄζουσι πίττης καὶ παρασκευῆς νεῶν.

190

Ἀμφίθεος

σὺ δʼ ἀλλὰ τασδὶ τὰς δεκέτεις γεῦσαι λαβών.

Δικαιόπολις

ὄζουσι χαὖται πρέσβεων ἐς τὰς πόλεις

ὀξύτατον ὥσπερ διατριβῆς τῶν ξυμμάχων.

Ἀμφίθεος

ἀλλʼ αὑταιὶ σπονδαὶ τριακοντούτιδες

κατὰ γῆν τε καὶ θάλατταν.

195

Δικαιόπολις

ὦ Διονύσια,

αὗται μὲν ὄζουσʼ ἀμβροσίας καὶ νέκταρος

καὶ μὴ ʼπιτηρεῖν σιτίʼ ἡμερῶν τριῶν,

κἀν τῷ στόματι λέγουσι, βαῖνʼ ὅπῃ θέλεις.

ταύτας δέχομαι καὶ σπένδομαι κἀκπίομαι,

χαίρειν κελεύων πολλὰ τοὺς Ἀχαρνέας.

200

ἐγὼ δὲ πολέμου καὶ κακῶν ἀπαλλαγεὶς

ἄξω τὰ κατʼ ἀγροὺς εἰσιὼν Διονύσια.

Ἀμφίθεος

ἐγὼ δὲ φευξοῦμαί γε τοὺς Ἀχαρνέας.