Philo Judaeus De Aeternitate Mundi 70

ed. Siegfried Reiter, ed. Leopold Cohn

De Aeternitate Mundi. Philo Judaeus. ed. Siegfried Reiter, ed. Leopold Cohn. Germany. 2014.

Funding provided by European Social Fund Saxony.

Current edition First1KGreek

De Aeternitate Mundi (Greek) (Philo Judaeus. Opera quae supersunt, Volume 6. Cohn, Leonard; Reiter, Siegfried, editors. Berlin: Reimer, 1915.)

Translations (1)
On the Incorruptibility of the World First1KGreek (The works of Philo Judaeus, the contemporary of Josephus, volume 4. Yonge, C. D., translator. London: Henry G. Bohn, 1855.) — 70 focus

Notes on the current edition

De aeternitate mundi

1.
1 ὕφαιστος P
2 πρώτοις ο ex α corr.) γενομέναις M 2.
3 εἰς ὅπλισιν Diels: ἰσόπαις ἦν codd.; ὁπλίσεως ἣν Bernays, ὅπλων ἢν Buecheler
3 ἡμερώτερον M (Bernays) ὁ ante ἄνθρωπος om. U 4.5 τιθασεύεται scripsi: τιθασσεύεται codd.
5 κηρύκεια scripsi (cf. Leg. ad Gai. p. 560,
11 M.): κηρύκια M. κηρύκιον UH (v). oblitt. in P ἀναδῦναι MU: ἀναδοῦναι HP (v) συμβαντηρίων HP
6 σύμβολα] σύμβολον coni. Mang.
7 καταγγέλλει H
8 ἐξελήλεγκται U: ἐξελήλεκται MHP εὖ] αὖ coni. Mang.
10 ὡς εἰς MU: ὡσεὶ ΗΡ (v)
11 σωτηρίως] δαιμορίως (sic) U
12 τῶν om. HP ἴσχυσε M(U): ἴσχυε HP (v) 12.
13 ἴσχυσεν ἡμῶν λαβεῖν U
14 τεράστιον] ἄφθαρτον coni. Mang.
15 ἔργον] γένος coni. Mang. ἀγένητος M: ἀγέννητος UHP
17 δὲ M
18 αὐτῶ (bis) U: αὐτῶ MHP ἄνοσον] ἄνοσ (i. e. ἄνθρωπος?) M
19 αὑτῶ U: αὐτῶ MHP
2.
10 Plat. Tim. 19d ὡς εἰς ἄρουραν τὴν μήτραν ἀόρατα ὑπὸ σμικρότητος καὶ ἀδιάπλαστα ζῷα κατασπείραντες. cf. Aesch. Septem 737 ματρὸς ἁγνὰν σπείρας ἄρουραν. Eur. Orest. 553 τὸ σπέρμ’ ἄρουρα παραλαβοῦσ’ ἄλλου πάρα. 14.
15 Plat. Symp. 206 c ἔστι δὲ τοῦτο θεῖον τὸ πρᾶγμα, καὶ τοῦτο ἐν θνητῷ ὄντι τῷ ζῴῳ ἀθάνατον ἔνεστιν, ἡ κύησις καὶ ἡ γέννησις.
19 sqq. Ocell. Luc. I
9 οὕτως οὑν καὶ τὸ τοῖς ἄλλοις αἴτιον γινόμενον τῆς αὐτοτελείας αὐτὸ ἐξ ἑαυτοῦ αὐτοτελές ἐστι, καὶ τὸ τοῖς ἄλλοις αἴτιον γινόμενον τῆς σωτηρίας καὶ διαμονῆς αὐτό ἐξ ἑαυτοῦ σῳζόμενον καὶ διαμένον ἐστί . . . ὁ δὲ γε κόσμος αἴτιός ἐστι τοῖς ἄλλοις καὶ τοῦ εἶναι καὶ τοῦ σῴζεσθαι καὶ τοῦ αὐτοτελῆ εἶναι· αὑτὸς ἄρα ἐξ ἑαυτοῦ ἀίδιός ἐστι καὶ αὐτοτελὴς καὶ διαμένων τὸν πάντα αἰῶνα, καὶ δι’ αὐτὸ τοῦτο τοῖς ἄλλοις παραίτιος γινόμενος τῆς διαμονῆς.