Philo Judaeus De Aeternitate Mundi 139

ed. Siegfried Reiter, ed. Leopold Cohn

De Aeternitate Mundi. Philo Judaeus. ed. Siegfried Reiter, ed. Leopold Cohn. Germany. 2014.

Funding provided by European Social Fund Saxony.

Current edition First1KGreek

De Aeternitate Mundi (Greek) (Philo Judaeus. Opera quae supersunt, Volume 6. Cohn, Leonard; Reiter, Siegfried, editors. Berlin: Reimer, 1915.)

Translations (1)
On the Incorruptibility of the World First1KGreek (The works of Philo Judaeus, the contemporary of Josephus, volume 4. Yonge, C. D., translator. London: Henry G. Bohn, 1855.) — 139 focus

Notes on the current edition

De aeternitate mundi

1.
1 πίστιν ME: πιστὴν UHP (E cod. b)
3 θαλάσσης Ε
4 δεόντως] δὲ ὄντως Η ἄν om. Η (Turn.) ἀνισχούσας Ε ἀεὶ Bernays : εἰ MUHP (om. v), ἀλλὰ καὶ εἰ E
5 τὸ πάλαι] τοῖς πάλαι E (Diels)
6 σκοπεῖτε M : σκοπεῖται UH(P?), σκοπεῖν χρή E φιλονεικίας M; φιλονικία Cumont
7 ἀλήθεια Η ἰχνηλατήσειν UE πολυπραγμονεῖτε Mang.: πολυπραγμονεῖται UHPE, πολυπραγμονεῖν ἔστι M (Bernays)
8 ἐν ante ἠπείροις om. Ε λα μοίρας M
9 ὅση] ὅτι E θανατωθεῖσα U ἡ add. Diels ἢ scripsi) 9.
10 τὴν—ἀγνοεῖτε] ἡ περὶ τὸν Σικελικὸν πορθμόν ᾀδομένη ἱστορία ἀγνοεῖται παρ’ οὐδενός τῶν ἐλλογίμων E
10 ἱερώτατον] εὐρύτατον coni. Diels ἀγνοεῖτε MP: ἀγνοεῖται UH(E)
11 ἢν μὲν γὰρ addidi τό μὲν) παλαιὸν Diels (Cumont) ἠπείρῳ] ἦν ἤπειρος Buecheler (Cumont) ἰταλίας U (v), ἰταλίαν Σικελία Buecheler (Cumont): σικελίαν codd. συνάπτουσα MH (P?): προσάπτουσα UE; συνάπτουσαν v
13 ἐπεκλύθη E ἐπεκλύσθη cod. b) ἀνερράγη MUPE: ἐνερράγη H (v) παρ’ ἣν] παρῆν M καὶ πόλις] καὶ om. Turn., ἢ πόλις Man g. in textu
2.
10 sqq. Diodor. Sic. IV 85,
3 φασὶ γάρ οἱ παλαιοὶ μυθογράφοι τὴν Σικελίαν τὸ πρὸ τοῦ χερρόνησον οὖσαν ὕστερον γενέσθαι νῆσον διά τοιαύτης αἰτίας. τὸν ἰσθμὸν κατὰ τὸ στενώτατον ὑπό δυοῖν πλευρῶν θαλάττῃ προσκλυζόμενον ἀναρραγῆανι καὶ τὸν τόπον ἀπὸ τούτου Ῥήγιον ὀνομασθῆναι καὶ τὴν ὕστερον πολλοῖς ἔτεσι κτισθεῖσαν πόλιν τυχεῖν τῆς ὁμωνύμου προσηγορίας. ἔνιοι δέ λέγουσι σεισμῶν μεγάλων γενομένων διαρραγῆναι τὸν αὐχένα τῆς ἠπείρου καὶ γενέσθαι τὸν πορθμὸν διειργούσης τῆς θαλάττης τὴν ἤπειρον ἀπὸ τῆς νήσου. Strab. VI
6 p. 258 ὠνομάσθη δέ Ῥήγιον εἴθ’, ὥς φησιν Αἰσχύλος, διὰ τὸ συμβὰν πάθος τῇ χώρᾳ ταύτῃ· ἀπορραγῆναι γὰρ ἀπὸ τῆς ἠπείρου τὴν Σικελίαν ὑπό σεισμῶν ἄλλοι τε κἀκεῖνος εἴρηκεν „ἀγ᾿ οὐ δὴ Ῥήγιον κικλῄσκεται“ (Aesch. frg. 402 N.). Sen. Nat. Quaest. VI 30,
3 . . . .sic per hanc inundationem, quam poetarum maximi celebrant, ab Italia Sicilia resecta est. Plin. N. H. III
86 Siciiia . . . quondam Bruttio agro cohaerens, mox interfuso mari avulsa ...; ab hoc dehiscendi argumento Rhegium Graeci nomen dedere oppido in margine Italiae sito.