Notes on the current edition
De aeternitate mundi
1.
1 οὐκ ἀκίνητον Ε οὐχ om. UHE νεκροῦται] νεκροῖτα᾿ ἄν Cumont
2 δυσωδέστατον MUE: τὸ δυσωδέστατον HP (v) γίγνεται E 2.3 ἥ γε μὴν ἀέρος φθορὰ scripsi: ἇί γε μὴν ἀέρος φθοραὶ codd.
3 δῆλον codd.: δῆλαι Bernays; δῆλοι coni. Cumont ἀποθνήσκων M
4 στοχασάμενος M: στοχαζόμενος UHPE (v) εὐπρεπείαις U(E cod. b)
5 τάκληθοῦς E: τοῦ ἀληθοῦς MUHP εἴποιμι εἴποιμι HP (Turn.)
6 πάντων MUPE: ἁπάντων H (v) μεμοίρανται H(P?)
7 χωλόν—112
16 πνιγῇ τελευτῶσιν om. E χωλόν] χωλὸς
Ἥφαιστος Cumont οἱ om. U
8 γεγονὸς ἐξ ἑαυτοῦ· 016 σκηριπτόμενον] γεγονὼς ἐξ αὐτοῦ Διός σκηριπτόμενος Cumout: post Διός add. ὅτι Comperz κατὰ τὴν] κάτα τὸν M
9 ὕλης μονὴν ἐξαναλωθείσης om. U ὕλην H μονήν] νομὴν Useuer (Cumont)
2.
7 sqq. Heraclit. Alleg. Hoin. c.
26 (= schol. Β ad Hom. H. A 591) . . . ἐπεὶ ἡ πυρὸς οὐσία διπλὴ, καὶ τὸ μέν αἰθέριον . . . οὐδὲν ὑστεροῦν ἔχει πρός τελειότητα, τοῦ δὲ παρ’ ἡμῖν πυρὸς ἡ ὅλη οὐσία?), πρόσγειος οὔσα, φθαρτὴ καὶ διὰ τῆς ὑποτρεφούσης
ὕλης ἕκαστα ζωπυρουμένη, διὰ τοῦτο τὴν μὲν ὀξυτάτην φλόγα συνεχῶς συνεχῶς Ἥλιόν τε καὶ Δία προσαγορεύει, τὸ δ’ ἐπὶ γῆς πῦρ Ἥφαιστον, ἑτοίμως ἁπτόμενόν τε καὶ σβεννύμενον· ὅθεν εἰκότως κατὰ σύγκρισιν ἐκείνου τοῦ ὁλοκλήρου τοῦτο νενόμισται χωλόν εἶναι τὸ πῦρ ἄλλως τε καὶ πάσα ποδῶν πήρωσις ἀεὶ τοῦ διαστηρίζοντος ἐπιδεῖται βάκτρου· τὸ δὴ παρ’ ἡμῖν πῦρ, ἄνευ τῆς τῶν ξύλων ἐπιθέσεως οὐ δυνηθὲν ἄν ἐπὶ πλέον παραμεῖναι, συμβολικῶς χωλὸν εἴρηται. Plut. de facie in orbe lunae
5 p. 922 a ὅτι μέντοι πῦρ ἀνθρακῶδες . . . οὐκ ἔχει διαμονὴν οὐδὲ σύστασιν ὅλως, ἐὰν μὴ στερεᾶς ὕλης καὶ στεγούσης ἄμα κοὶ τρεφούσης ἐπιλάβηται, βέλτιον οἶμαι συνορᾶν ἐνίων φιλοσόφων τοὺς ἐν παιδιὰ λέγοντας τὸν Ἥφαιστον εἰρῆσθαι χωλόν, ὅτι τὸ πῦρ ξύλων χωρὶς ὥσπερ οἱ χωλοὶ βακτηρίας οὐ πρόεισιν. Cornut. Tlieol. c.
19 p. 33,
14 (Lang) τὸ δ’ ἐν χρήσει καὶ ἀερομιγές (πῦρ) Ἥφαιστος . . . χωλὸς δέ παραδέδοται . . . τάχα δὲ ἀπό τοῦ μὴ δύνασθαι προβαίνειν δίχα ξυλώδους τινὸς ὡσὰν βάκτρου.
10 sqq. Plin. N. H. VIII
32 elephantos fert Africa . . . sed maximos India bellantesque cum iis perpetua discordia dracones tantae magnitudinis et ipsos, ut circuraplexu facili ambiant nexuque nodi praestriugant. commoritur ea dimicatio, victusque conruens conplexum elidit pondere. Ambro-s. Hexam. III 9,
40 ... draco elephantum ligat, cuius ruina mors victoris est. et ideo summa vi utrimque certatur, ille ut pedem alliget, in quo casus vincti sibi nocere non possit, iste ne posteriore extremus pede aut calle capiatur angusto, ubi vel ipse se non queat retorquere et draconera gravi proterere vestigio vel sequentis elephanti auxilium non habere. cf. Aelian. Nat. anira. VI 21.