Philo Judaeus Quod Omnis Probus Liber Sit 31

ed. Leopold Cohn, ed. Siegfried Reiter

Quod Omnis Probus Liber Sit. Philo Judaeus. ed. Leopold Cohn, ed. Siegfried Reiter. Germany. 2014.

Funding provided by European Social Fund Saxony.

Current edition First1KGreek

Quod Omnis Probus Liber Sit (Greek) (Philo Judaeus. Opera quae supersunt, Volume 6. Cohn, Leonard; Reiter, Siegfried, editors. Berlin: Reimer, 1915.)

Translations (1)
To Prove that every Man who is virtuous is also free First1KGreek (The works of Philo Judaeus, the contemporary of Josephus, volume 3. Yonge, C. D., translator. London: Henry G. Bohn, 1855.) — 31 focus

Notes on the current edition

Quod omnis probus liber sit

1.
2 οὕτως addidi ἐρηρϊσμένον Α, ἐρηρεισμένη HP ἀκλινὴς HP εἰ
5 ἐρηρϊσμένας Α ἀπὸ] ὑπὸ QT
7 ἅπαντας M: πάντας ceteri (v)
8 ὅνπερ] ὅν Q
9 τὰς] τούτων F δὲ M
10 ante τὸν αὐτὸν τρόπον add. καὶ V, om. codd. τὸν αὐτὸν τρόπον om. F
11 τὴν om. M
13 βασιλεῖς AQT κυριώτερόν τι ante τοῖς ἀγαθοῖς transp. AQT τουτὶ M: τι ceteri τοὔνομα ἐπευφήμισε Η, ἐπευφήμησε τοὔνομα QT
14 εἴ γε MT: εἴτ’ FGHP, εἶτ’ Α, εἶτ’ corr. in εἴγ’ Q ποιμαίνοντα Α τὸ om. M
15 αὐτοὺς] αὐτὸς Turn.
18 post δὲ add. μᾶλλον G (Mang.) καὶ κολάζειν coni. Wilamowitz ἄν] ἐὰν M πάγαις ἡδονῆς] πάσαις ἡδονῆς] AQT
2.
1 Antisth. frg.
74 Μullach.
4 Exod. 17,
12 αἰ δέ χεῖρες Μωυσῆ βαρεῖαι. cf. Leg. alleg. III § 45.
12 Hom. II. Α 263 al.
13 cf. Diog. La. VII 122 οὐ μόνον δ’ ἐλευθέρους εἶναι τοὺς σοφοὺς ἀλλὰ καὶ βασιλέας, τῆς βασιλείας οὕσης ἀρχῆς ἀνυπευθύνου, ἥτις περὶ μόνους ἄν τοὺς σοφοὺς συσταίη, καθά φησι Χρύσιππος κτλ. Stob. Ecl. II 7,
11 m καὶ μόνον εἶναι τὸν σοφὸν βασιλέα τε καὶ βασιλικόν, τῶν δὲ φαύλων μηδένα· τὴν γὰρ βασιλείαν ἀρχὴν ἀνυπεύθυνον εἶναι καὶ τὴν ἀνωτάτω καὶ τὴν ἐπὶ πάσαις. Cic. de rep. I 51 quodsi liber populus deliget, quibus se committat, deligetque . . . optimum quemque, certe in optimorum consiliis posita est civitatium salus, praesertim cum hoc natura tulerit, non solum ut summi virtute et animo praeessent imbecillioribus, sed ut hi etiam parere summis velint. Epict. Diss. I 29,
13 διὰ τοῦτο καὶ ὁ τοῦ θεοῦ νόμος κράτιστός ἐστι καὶ δικαιότατος· τὸ κρεῖσσον ἀεὶ περιγινέσθω τοῦ χείρονος.