Philo Judaeus Quod Omnis Probus Liber Sit 156

ed. Leopold Cohn, ed. Siegfried Reiter

Quod Omnis Probus Liber Sit. Philo Judaeus. ed. Leopold Cohn, ed. Siegfried Reiter. Germany. 2014.

Funding provided by European Social Fund Saxony.

Current edition First1KGreek

Quod Omnis Probus Liber Sit (Greek) (Philo Judaeus. Opera quae supersunt, Volume 6. Cohn, Leonard; Reiter, Siegfried, editors. Berlin: Reimer, 1915.)

Translations (1)
To Prove that every Man who is virtuous is also free First1KGreek (The works of Philo Judaeus, the contemporary of Josephus, volume 3. Yonge, C. D., translator. London: Henry G. Bohn, 1855.) — 156 focus

Notes on the current edition

Quod omnis probus liber sit

1.
1 ἐγὼ] ἐὰν T δὲ MAHP, sequitur in M spat. c.
6 litt. ἐμαυτῶ AQ, μέν τοῦ M καὶ κλύειν M: καὶ λύειν FHP (Turn.), καὶ et spat. c. 4—5 litt. κελεύειν AQT mg Ρ2
2 ante ἄρχειν add. καὶ P ἄρχειν] ἀρχὴν Μ θ’] δ’ FAQT ὁμοῖος M τἀρετῇ Nauck: τά ἀρετῆς M, ἥ ἀρετὴ ceteri (v)
3 τά om. M, τὰ πάντα om. QT
4 γοῦν] δ’ οὖν F
5 ἀπειλῆσαι T ἐπεσθίων AP κρομύων FG ἐπεὶ MFGP: ἐπειδὴ HAQT
6 ἡ om. AT κρομύων FG
7 ἄλλων M: τῶν ἄλλων ceteri (v) 7.
8 ἄλλων ἡγεμονίας] ἀπειλὰς G ἡγεμονίας om. Η
8 ὡς M: om. Q, τῶν ceteri (Turn.) post δεδίασι deesse quaedam animadvertit Mang. παρὸ FAHP, παρά M διχόνους] δεινόχλους M post δολεροὺς add. οὓς M
9 τε] τινας M
10 εὖ πεφώνηται M: ἐκπεφώνηται ceteri (Turn.)
11 δουλεία M εὐθείη T, ἡ εὐθείη Α, ἢ εὐθείη P
12 καὶ αὐχένα FG, τε καὶ αὐχένα M ἔχει v: ἔχουσα codd. (Vind.)
13 πλάγιον] παλαιὸν M καὶ ante ἀπατηλὸν om. AHP, post ἦθος add. Η
14 εὐγενὲς hoc loco addidi τὸ εὐθὺ] τό εὐθὲς F, τὸ εὐγενὲς M post ἀνύπουλον add. εὐγενέστατον G Vind. (v), ἐλεύθερον M 14.
15 βουλεύμασι καὶ βουλευμάτων Mang.: βουλήμασι καὶ βουλημάτων codd.
15 post συνᾳδόντων add. εὐγενέστατον QT ἄξιον δὲ AQT: δὲ om. ceteri (v) ; ἄξιον οὑν coni. Mang. δ’ post τῶν add. F
2.
1 frg. trag. adesp. 327.
4 sqq. Diog. La. I
83 θᾶττον δ’ αὐτῷ πέμψαντι πρὸς τὸν Βίαντα, ἴνα ἥκοι παρ’ αὐτόν, „ἐγὼ δὲ“ φησίν „Ἀλυάττῃ κελεύω ἴσον τῷ κλαίειν]. Suid. κρόμμυα ἐσθίειν· ἴσον τῷ κλαίειν. Ἀλυάττῃ γάρ πέμψαντι πρός Βίαντα τόν σοφόν, ἵνα θᾶττον παρ’ αὐτὸν ἥκοι, „ἐγὼ“ φησίν „Ἀλυάττῃ κρόμμυα ἐσθίειν“. 11.
12 Theogn. Eleg. v. 535. 536. 11—14 Vindob. gr.
67 fol. 58r: περὶ οἰκετῶν: Οὔποτε δουλείη κεφαλὴ εὐθεῖα πέφυκα, ἀλλ’ αἰεὶ σκολιεὶ καὶ αὐχένα λοξὸν ἔχουσα τὸ γάρ πλάγειον καὶ ποικίλον καὶ ἀπατηλόν ἦθος ἀγενέστατον, ὥσπερ τύ εὐθὺ καὶ ἄπλα(στον) καὶ ἀνύπουλον εὐγενέστατον.