Philo Judaeus De Sacrificiis Abelis Et Caini 19

ed. Leopold Cohn

De Sacrificiis Abelis Et Caini. Philo Judaeus. ed. Leopold Cohn. Germany. 2014.

Funding provided by European Social Fund Saxony.

Current edition First1KGreek

De Sacrificiis Abelis Et Caini (Greek) (Philo Judaeus. Opera quae supersunt, Volume 1. Cohn, Leonard, editor. Berlin: Reimer, 1896.)

Translations (1)
On the Sacrifice of Abel and Cain First1KGreek (The works of Philo Judaeus, the contemporary of Josephus, volume 1. Yonge, C. D., translator. London: Henry G. Bohn, 1854.) — 19 focus

Notes on the current edition

De sacrificiis Abelis et Caini

1.
1 αρχεσεται Pap καὶ om. Pap U μογεις Pap ἀρετὴ Α ἱδρυνθείς FH
3 τὰ τοῦ χρόνου U δ’ AF
4 εὐκλείας] εὐλαβείας G 5.
6 πρεσβύτατον HPL1
7 δ’ UF
9 καθέντα] καταθέντα Η καὶ τὰ] τά τε UF
10 ἄσπενδον Α ἀπέδετο Pap
11 φησιν Pap
12 κατ’ ἀρετὴν Pap UF: τὰ ἀρετῆς ceteri μέν ἐστι Pap U, μὲν ἔστ’ F: ἐστιν oin. ceteri
13 καὶ αὐλὸς Pap UF: καὶ om. ceteri ταλλλα (sic) Pap
15 πάνυ καλῶς] παγκαλως Pap τιθείς Pap UF: τεθειμένον ceteri ἔχει δὲ ὧδε om. MAGHP
2.
3 sqq. ilnd. 14,
12 Ne ergo dubites talibus naturae admonitus exemplis, quod malitia praecedat tempore, sed iuvenculescat infirmitate: habet illa aetatis stipendium, virtus autem praerogativam gloriae, qua plerumque iusto cedit iniquus. cuius rei testis est fidelis divina Scriptura, quae docet Esau cognomine stultitiae virum cessisse patienter primatus suos fratri suo lacob, ita ut diceret: ut quid mihi primatus? sed quos iste postbabuit, hos vir cognomento exercitationis praeditus quaesivit mereri. nonne tibi videtur Esau tamquam in agone victus et propriae meutis iafirmitate imparem se existimans cessisse victori coronam, quem videbat nullis passionum illecebris inflecti, quarum ipse pulverera sustinere non poterat? ut quid mihi, inquit, primatus? apud ignavos enim nulla sunt insignia virtutis, apud sapientes prima habentur; studia enim virtutis quaedam instrumenta sunt: itaque sicut bellator sine armis esse non potest, ita nec sinc exercitatione virtus.
14 sqq. ibid. § iS Docet hoc sermo legis, sicut scriptum inveninius: Si fuerint, inquit, uni homini duae uxores, una earum dilecta et altera odibilis, et pepererint ei ambae filios dilecta et odibilis et primitivus fuerit filius mulieris odibilis: qua die heredes reliquerit filios in substantia sua, non poterit primatum dare filio mulieris dilectae omittens filiura odibilis, sed primitivum filium odibilis cognoscet dare illi dotem (dupla?) ex omnibus quae inveniuntur