Οἰδίπους
ὦ Ζεῦ, διδοίης τοῖσι τοιούτοισιν εὖ.
Θησεύς
τί δῆτα χρῄζεις; ἦ δόμους στείχειν ἐμούς;
Οἰδίπους
εἴ μοι θέμις γʼ ἦν· ἀλλʼ ὁ χῶρός ἐσθʼ ὅδε,
Θησεύς
ἐν ᾧ τί πράξεις; οὐ γὰρ ἀντιστήσομαι.
645
Οἰδίπους
ἐν ᾧ κρατήσω τῶν ἔμʼ ἐκβεβληκότων.
Θησεύς
μέγʼ ἂν λέγοις δώρημα τῆς συνουσίας.
Οἰδίπους
εἰ σοί γʼ ἅπερ φῂς ἐμμενεῖ τελοῦντί μοι.
Θησεύς
θάρσει τὸ τοῦδέ γʼ ἀνδρός· οὔ σε μὴ προδῶ.
Οἰδίπους
οὔτοι σʼ ὑφʼ ὅρκου γʼ ὡς κακὸν πιστώσομαι.
650
Θησεύς
οὔκουν πέρα γʼ ἂν οὐδὲν ἢ λόγῳ φέροις.
Οἰδίπους
πῶς οὖν ποήσεις;
Θησεύς
τοῦ μάλιστʼ ὄκνος σʼ ἔχει;
Οἰδίπους
ἥξουσιν ἄνδρες
Θησεύς
ἀλλὰ τοῖσδʼ ἔσται μέλον.
Οἰδίπους
ὅρα με λείπων
Θησεύς
μὴ δίδασχʼ ἃ χρή με δρᾶν.
Οἰδίπους
ὀκνοῦντʼ ἀνάγκη.
655
Θησεύς
τοὐμὸν οὐκ ὀκνεῖ κέαρ.
Οἰδίπους
οὐκ οἶσθʼ ἀπειλὰς
Θησεύς
οἶδʼ ἐγώ σε μή τινα
ἐνθένδʼ ἀπάξοντʼ ἄνδρα πρὸς βίαν ἐμοῦ.
πολλαὶ δʼ ἀπειλαὶ πολλὰ δὴ μάτην ἔπη
θυμῷ κατηπείλησαν, ἀλλʼ ὁ νοῦς ὅταν
αὑτοῦ γένηται, φροῦδα τἀπειλήματα.
660
κείνοις δʼ ἴσως κεἰ δείνʼ ἐπερρώσθη λέγειν
τῆς σῆς ἀγωγῆς, οἶδʼ ἐγώ, φανήσεται
μακρὸν τὸ δεῦρο πέλαγος οὐδὲ πλώσιμον.
θαρσεῖν μὲν οὖν ἔγωγε κἂν ἐμῆς ἄνευ
γνώμης ἐπαινῶ, Φοῖβος εἰ προὔπεμψέ σε·
665
ὅμως δὲ κἀμοῦ μὴ παρόντος οἶδʼ ὅτι
τοὐμὸν φυλάξει σʼ ὄνομα μὴ πάσχειν κακῶς.
Oedipus at Colonus. Sophocles. ed. Francis Storr. London. 1912.
Sponsored by Perseus Project, Tufts University.
Funding provided by The Annenberg CPB/Project.