Αἴγισθος
ὦ Ζεῦ, δέδορκα φάσμʼ ἄνευ φθόνου μὲν οὐ
πεπτωκός· εἰ δʼ ἔπεστι νέμεσις, οὐ λέγω.
χαλᾶτε πᾶν κάλυμμʼ ἀπʼ ὀφθαλμῶν, ὅπως
τὸ συγγενές τοι κἀπʼ ἐμοῦ θρήνων τύχῃ.
Ὀρέστης
αὐτὸς σὺ βάσταζʼ· οὐκ ἐμὸν τόδʼ, ἀλλὰ σόν,
1470
τὸ ταῦθʼ ὁρᾶν τε καὶ προσηγορεῖν φίλως.
Αἴγισθος
ἀλλʼ εὖ παραινεῖς κἀπιπείσομαι· σὺ δέ,
εἴ που κατʼ οἶκόν μοι Κλυταιμνήστρα, κάλει.
Ὀρέστης
αὕτη πέλας σοῦ· μηκέτʼ ἄλλοσε σκόπει.
Αἴγισθος
οἴμοι, τί λεύσσω;
1475
Ὀρέστης
τίνα φοβεῖ; τίνʼ ἀγνοεῖς;
Αἴγισθος
τίνων ποτʼ ἀνδρῶν ἐν μέσοις ἀρκυστάτοις πέπτωχʼ ὁ τλήμων;
Ὀρέστης
οὐ γὰρ αἰσθάνει πάλαι
ζῶντας θανοῦσιν οὕνεκʼ ἀνταυδᾷς ἴσα;
Αἴγισθος
οἴμοι, ξυνῆκα τοὔπος· οὐ γὰρ ἔσθʼ ὅπως
1480
ὅδʼ οὐκ Ὀρέστης ἔσθʼ ὁ προσφωνῶν ἐμέ.
Ὀρέστης
καὶ μάντις ὢν ἄριστος ἐσφάλλου πάλαι.
Αἴγισθος
ὄλωλα δὴ δείλαιος. ἀλλά μοι πάρες
κἂν σμικρὸν εἰπεῖν.
Ἠλέκτρα
μὴ πέρα λέγειν ἔα
πρὸς θεῶν, ἀδελφέ, μηδὲ μηκύνειν λόγους.
1485
τί γὰρ βροτῶν ἂν σὺν κακοῖς μεμιγμένων
θνῄσκειν ὁ μέλλων οὐ χρόνου κέρδος φέροι;
ἀλλʼ ὡς τάχιστα κτεῖνε καὶ κτανὼν πρόθες
ταφεῦσιν, ὧν τόνδʼ εἰκός ἐστι τυγχάνειν,
ἄποπτον ἡμῶν· ὡς ἐμοὶ τόδʼ ἂν κακῶν
1490
μόνον γένοιτο τῶν πάλαι λυτήριον.
Electra. Sophocles. ed. Francis Storr. London. 1913.
Sponsored by Perseus Project, Tufts University.
Funding provided by The Annenberg CPB/Project.