κλειναί τ' ᾿Αθῆναι, καὶ τὸ σύντροφον γένος,
Ajax. Sophocles. ed. Lewis Campbell. Oxford. 1879.
Table of Contents
Search the Perseus Catalog for:
Search the Perseus Catalog for:
Current edition Experimental
Greek (Lewis Campbell, 1879) (OCR draft) (Greek) (Greek (Lewis Campbell, 1879))
Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.
Editions (3)
Αἴας μαστιγοφόρος First1KGreek (Sophocles. Sophoclis Aiax. Lobeck Christian, editor. Berlin: Weidmann, 1866.) — 865-936 focus
str.
1
1
ΧΟΡΟΣ
Τίς ἂν δῆτά μοι, τίς ἂν φιλοπόνων
865
880
ἁλιαδᾶν ἔχων ἀΰπνους ἄγρας
ἢ τίς Ὀλυμπιάδων θεῶν ἢ ῥυτῶν
Βοςπορίων ποταμῶν
885
ἴδρις, τὸν ὠμόθυμον εἰ ποθι
πλαζόμενον λεύσσων ἀπύοι; σχέτλια γὰρ
870
ἐμέ γε τὸν μακρῶν ἀλάταν πόνων
οὐρίῳ μὴ πελάσαι δρόμῳ,
890
ἀλλ’ ἀμενηνὸν ἄνδρα μὴ λεύσσειν ὅπου.
Τίς ἂν δῆτά μοι, τίς ἂν φιλοπόνων
865
880
ἁλιαδᾶν ἔχων ἀΰπνους ἄγρας
ἢ τίς Ὀλυμπιάδων θεῶν ἢ ῥυτῶν
Βοςπορίων ποταμῶν
885
ἴδρις, τὸν ὠμόθυμον εἰ ποθι
πλαζόμενον λεύσσων ἀπύοι; σχέτλια γὰρ
870
ἐμέ γε τὸν μακρῶν ἀλάταν πόνων
οὐρίῳ μὴ πελάσαι δρόμῳ,
890
ἀλλ’ ἀμενηνὸν ἄνδρα μὴ λεύσσειν ὅπου.
ΤΕΚΜΗΣΣΑ
ἰώ μοί μοι.
ἰώ μοί μοι.
ΧΟΡΟΣ
Τινος βοὴ πάραυλος ἐξέβη νάπους;
875
Τινος βοὴ πάραυλος ἐξέβη νάπους;
875
ΤΕΚΜΗΣΣΑ
Ἰὼ τλήμων.
Ἰὼ τλήμων.
ΧΟΡΟΣ
Τὴν δουρίληπτον δύςμορον νύμφην ὁρῶ
895
Τέκμησσαν οἴκτῳ τῷδε συγκεκραμένην.
Τὴν δουρίληπτον δύςμορον νύμφην ὁρῶ
895
Τέκμησσαν οἴκτῳ τῷδε συγκεκραμένην.
ΤΕΚΜΗΣΣΑ
Οἴχωκ’, ὄλωλα, διαπεπόρθημαι, φίλοι.
Οἴχωκ’, ὄλωλα, διαπεπόρθημαι, φίλοι.
ΧΟΡΟΣ
Τί δ’ ἔστιν;
880
Τί δ’ ἔστιν;
880
ΤΕΚΜΗΣΣΑ
Αἴας ὅδ’ ἡμῖν ἀρτίως νεοσφαγὴς
κεῖται, κρυφαίῳ φασγάνῳ περιπτυχής.
Αἴας ὅδ’ ἡμῖν ἀρτίως νεοσφαγὴς
κεῖται, κρυφαίῳ φασγάνῳ περιπτυχής.
ΧΟΡΟΣ
2
900
ὤ μοι ἐμῶν νόστων,
ὤ μοι, κατέπεφνες, ἄναξ,
τόνδε συνναύταν, ὦ τάλας,
885
ὦ ταλαίφρων γύναι.
2
900
ὤ μοι ἐμῶν νόστων,
ὤ μοι, κατέπεφνες, ἄναξ,
τόνδε συνναύταν, ὦ τάλας,
885
ὦ ταλαίφρων γύναι.
ΤΕΚΜΗΣΣΑ
Ὡς ὧδε τοῦδ’ ἔχοντος, αἰάζειν πάρα.
Ὡς ὧδε τοῦδ’ ἔχοντος, αἰάζειν πάρα.
ΧΟΡΟΣ
905
Τίνος ποτ’ ἆρ’ ἔπραξε χειρὶ δύςμορος;
905
Τίνος ποτ’ ἆρ’ ἔπραξε χειρὶ δύςμορος;
ΤΕΚΜΗΣΣΑ
Αὐτὸς πρὸς αὑτοῦ, δῆλον· ὲν γάρ οἱ χθονὶ
πηκτὸν τόδ’ ἔγχος περιπετὲς κατηγορεῖ
890
Αὐτὸς πρὸς αὑτοῦ, δῆλον· ὲν γάρ οἱ χθονὶ
πηκτὸν τόδ’ ἔγχος περιπετὲς κατηγορεῖ
890
3
ΧΟΡΟΣ
Ὤ μοι ἐμᾶς ἄτας, οἶος ἄρ’ αἱμάχθης,
910
ἄφρακτος φίλων!
ἐγὼ δ’ ὁ πάντα κωφὸς, ὁ πάντ’ ἄϊδρις,
κατημέλησα· πᾷ, πᾴ
κεῖται ὁ ὅυςτράπελος, δυςώνυμος Αἴας;
895
Ὤ μοι ἐμᾶς ἄτας, οἶος ἄρ’ αἱμάχθης,
910
ἄφρακτος φίλων!
ἐγὼ δ’ ὁ πάντα κωφὸς, ὁ πάντ’ ἄϊδρις,
κατημέλησα· πᾷ, πᾴ
κεῖται ὁ ὅυςτράπελος, δυςώνυμος Αἴας;
895
ΤΕΚΜΗΣΣΑ
915
Οὔ τοι θεατός· ἀλλά νιν περιπτυχεῖ
φάρει καλύψω τῷδε παμπήδην, ἐπεὶ
οὐδεὶς ἂν ὅστις καὶ φίλος τλαίη βλέπειν
φυσῶντ’ ἄνω πρὸς ῥῖνας ἔκ τε φοινίας
πληγῆς μελανθὲν αἷμ’ ἀπ’ οἰκείας σφαγῆς.
900
920
οἴ μοι, τί δράσω; τίς σε βαστάσει φίλων;
ποῦ Τεῦκρος; ὡς ἀκμαῖος, εἰ βαίη, μόλοι,
πεπτῶτ’ ἀδελφὸν τόνδε συγκαθαρμόσαι.
ὦ ὅύςμορ’ Αἴας, οἶος ὢν οἴως ἔχεις,
ὡς καὶ παρ’ ἐχθροῖς ἄξιος θρήνων τυχεῖν.
905
915
Οὔ τοι θεατός· ἀλλά νιν περιπτυχεῖ
φάρει καλύψω τῷδε παμπήδην, ἐπεὶ
οὐδεὶς ἂν ὅστις καὶ φίλος τλαίη βλέπειν
φυσῶντ’ ἄνω πρὸς ῥῖνας ἔκ τε φοινίας
πληγῆς μελανθὲν αἷμ’ ἀπ’ οἰκείας σφαγῆς.
900
920
οἴ μοι, τί δράσω; τίς σε βαστάσει φίλων;
ποῦ Τεῦκρος; ὡς ἀκμαῖος, εἰ βαίη, μόλοι,
πεπτῶτ’ ἀδελφὸν τόνδε συγκαθαρμόσαι.
ὦ ὅύςμορ’ Αἴας, οἶος ὢν οἴως ἔχεις,
ὡς καὶ παρ’ ἐχθροῖς ἄξιος θρήνων τυχεῖν.
905
ant.
1
1
ΧΟΡΟΣ
925
ἔμελλες, τάλας, ἔμελλες χρόνῳ
στερεόφρων ἄρ’ ἐξανύσειν κακὰν
μοῖραν ἀπειρεσίων πόνων· τοῖά μοι
930
πάννυχα καὶ φαέθοντ’
ἀνεστέναζες, ὠμόφρων,
910
ἐχθοδόπ’ Ἀτρείδαις οὐλίῳ σὺν πάθει,
μέγας ἄρ’ ἦν ἐκεῖνος ἄρχων χρόνος
935
πημάτων, ἦμος ἀριστόχειρ
(Ἀχιλλέως) ὅπλων ἔκειτ’ ἀγὼν πέρι.
925
ἔμελλες, τάλας, ἔμελλες χρόνῳ
στερεόφρων ἄρ’ ἐξανύσειν κακὰν
μοῖραν ἀπειρεσίων πόνων· τοῖά μοι
930
πάννυχα καὶ φαέθοντ’
ἀνεστέναζες, ὠμόφρων,
910
ἐχθοδόπ’ Ἀτρείδαις οὐλίῳ σὺν πάθει,
μέγας ἄρ’ ἦν ἐκεῖνος ἄρχων χρόνος
935
πημάτων, ἦμος ἀριστόχειρ
(Ἀχιλλέως) ὅπλων ἔκειτ’ ἀγὼν πέρι.
ΤΕΚΜΗΣΣΑ
Ἰώ μοί μοι.
915
Ἰώ μοί μοι.
915
ΧΟΡΟΣ
Χωρεῖ πρὸς ἦπαρ, οἶδα, γενναία δύη.
Χωρεῖ πρὸς ἦπαρ, οἶδα, γενναία δύη.
ΤΕΚΜΗΣΣΑ
ἰώ μοι μοι.
ἰώ μοι μοι.
ΧΟΡΟΣ
940
οὐδέν σ’ ἀπιστῶ καὶ δὶς οἰμῶξαι, γύναι,
τοιοῦδ’ ἀποβλαφθεῖσαν ἀρτίως φίλου.
940
οὐδέν σ’ ἀπιστῶ καὶ δὶς οἰμῶξαι, γύναι,
τοιοῦδ’ ἀποβλαφθεῖσαν ἀρτίως φίλου.
ΤΕΚΜΗΣΣΑ
Σοὶ μὲν δοκεῖν ταῦτ’ ἔστ’, ἐμοὶ δ’ ἄγαν φρονεῖν.
920
Σοὶ μὲν δοκεῖν ταῦτ’ ἔστ’, ἐμοὶ δ’ ἄγαν φρονεῖν.
920
ΧΟΡΟΣ
Ξυναυδῶ.
Ξυναυδῶ.
ΤΕΚΜΗΣΣΑ
οἴ μοι, τέκνον, πρὸς οἷα δουλείας ζυγὰ
945
χωροῦμεν, οἷοι νῷν ἐφεστᾶσι σκοποί.
2
οἴ μοι, τέκνον, πρὸς οἷα δουλείας ζυγὰ
945
χωροῦμεν, οἷοι νῷν ἐφεστᾶσι σκοποί.
2
ΧΟΡΟΣ
Ὤ μοι ἀναλγήτων
δισσῶν ἐθρόησας ἄναυδον
925
ἔργον Ἀτρειδᾶν τῷὸ ’ ἄχει,
ἀλλ’ ἀπείργοι θεός.
Ὤ μοι ἀναλγήτων
δισσῶν ἐθρόησας ἄναυδον
925
ἔργον Ἀτρειδᾶν τῷὸ ’ ἄχει,
ἀλλ’ ἀπείργοι θεός.
ΤΕΚΜΗΣΣΑ
950
Οὐκ ἂν τάδ’ ἔστη τῇδε μὴ θεῶν μέτα,
950
Οὐκ ἂν τάδ’ ἔστη τῇδε μὴ θεῶν μέτα,
ΧΟΡΟΣ
Ἄγαν γ’ ὑπερβριθὲς ἄχθος ἤνυσαν.
Ἄγαν γ’ ὑπερβριθὲς ἄχθος ἤνυσαν.
ΤΕΚΜΗΣΣΑ
Τοιόνδε μέντοι Ζῆνός ἡ δεινὴ θεὸς
930
Πάλλας φυτεύει πῆμ’ Ὀδυσσέως χάριν.
Τοιόνδε μέντοι Ζῆνός ἡ δεινὴ θεὸς
930
Πάλλας φυτεύει πῆμ’ Ὀδυσσέως χάριν.
3
ΧΟΡΟΣ
955
ἦ ῥα κελαινώπαν θυμὸν ἐφυβρίζει
πολύτλας ἀνὴρ,
γελᾷ δὲ τοῖςδε μαινομένοις ἄχεσιν
πολὺν γέλωτα, φεῦ, φεῦ,
935
960
ξύν τε διπλοί βασιλῆς κλύοντες Ἀτρεϊδαί.
955
ἦ ῥα κελαινώπαν θυμὸν ἐφυβρίζει
πολύτλας ἀνὴρ,
γελᾷ δὲ τοῖςδε μαινομένοις ἄχεσιν
πολὺν γέλωτα, φεῦ, φεῦ,
935
960
ξύν τε διπλοί βασιλῆς κλύοντες Ἀτρεϊδαί.
Αἴας First1KGreek (Sophocles. Sophoclis Fabulae. Pearson, Alfred Chilton, editor. Oxford: Clarendon Press, 1924.) — 879-960 focus
str.
1
1
Χορός
τίς ἂν δῆτά μοι, τίς ἂν φιλοπόνων
ἁλιαδᾶν ἔχων ἀύπνους ἄγρας
880
ἢ τίς Ὀλυμπιάδων
θεᾶν, ἢ ῥυτῶν
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
Βοσπορίων ποταμῶν,
ἴδρις τὸν ὠμόθυμον εἴ
885
ποθι πλαζόμενον
λεύσσων
ἀπύοι; σχέτλια γὰρ
ἐμέ γε τὸν μακρῶν ἀλάταν πόνων
οὐρίῳ μὴ πελάσαι δρόμῳ,
ἀλλʼ ἀμενηνὸν ἄνδρα μὴ λεύσσειν ὅπου.
890
τίς ἂν δῆτά μοι, τίς ἂν φιλοπόνων
ἁλιαδᾶν ἔχων ἀύπνους ἄγρας
880
ἢ τίς Ὀλυμπιάδων
θεᾶν, ἢ ῥυτῶν
Βοσπορίων ποταμῶν,
ἴδρις τὸν ὠμόθυμον εἴ
885
ποθι πλαζόμενον
λεύσσων
ἀπύοι; σχέτλια γὰρ
ἐμέ γε τὸν μακρῶν ἀλάταν πόνων
οὐρίῳ μὴ πελάσαι δρόμῳ,
ἀλλʼ ἀμενηνὸν ἄνδρα μὴ λεύσσειν ὅπου.
890
Τέκμησσα
ἰώ μοί μοι.
ἰώ μοί μοι.
Χορός
τίνος βοὴ πάραυλος ἐξέβη νάπους;
τίνος βοὴ πάραυλος ἐξέβη νάπους;
Τέκμησσα
ἰὼ τλάμων.
ἰὼ τλάμων.
Χορός
τὴν δουρίληπτον δύσμορον νύμφην ὁρῶ
Τέκμησσαν, οἴκτῳ τῷδε συγκεκραμένην
895
τὴν δουρίληπτον δύσμορον νύμφην ὁρῶ
Τέκμησσαν, οἴκτῳ τῷδε συγκεκραμένην
895
Τέκμησσα
ᾤχωκʼ, ὄλωλα, διαπεπόρθημαι, φίλοι.
ᾤχωκʼ, ὄλωλα, διαπεπόρθημαι, φίλοι.
Χορός
τί δʼ ἔστιν;
τί δʼ ἔστιν;
Τέκμησσα
Αἴας ὅδʼ ἡμῖν ἀρτίως νεοσφαγὴς
κεῖται, κρυφαίῳ φασγάνῳ περιπτυχής.
Αἴας ὅδʼ ἡμῖν ἀρτίως νεοσφαγὴς
κεῖται, κρυφαίῳ φασγάνῳ περιπτυχής.
Χορός
ὤμοι ἐμῶν νόστων·
900
ὤμοι, κατέπεφνες
ἄμʼ, ὦναξ,
τόνδε συνναύταν, ὦ τάλας·
ὦ ταλαῖφρον γύναι.
ὤμοι ἐμῶν νόστων·
900
ὤμοι, κατέπεφνες
ἄμʼ, ὦναξ,
τόνδε συνναύταν, ὦ τάλας·
ὦ ταλαῖφρον γύναι.
Τέκμησσα
ὡς ὧδε τοῦδʼ ἔχοντος αἰάζειν πάρα.
ὡς ὧδε τοῦδʼ ἔχοντος αἰάζειν πάρα.
Χορός
τίνος ποτʼ ἆρʼ ἔπραξε χειρὶ δύσμορος;
905
τίνος ποτʼ ἆρʼ ἔπραξε χειρὶ δύσμορος;
905
Τέκμησσα
αὐτὸς πρὸς αὐτοῦ· δῆλον. ἐν γάρ οἱ χθονὶ
πηκτὸν τόδʼ ἔγχος περιπετὲς κατηγορεῖ.
αὐτὸς πρὸς αὐτοῦ· δῆλον. ἐν γάρ οἱ χθονὶ
πηκτὸν τόδʼ ἔγχος περιπετὲς κατηγορεῖ.
Χορός
ὤμοι ἐμᾶς ἄτας, οἶος ἄρʼ αἱμάχθης.
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
ἄφαρκτος φίλων·
910
ἐγὼ δʼ ὁ πάντα κωφός, ὁ πάντʼ ἄιδρις,
κατημέλησα. πᾷ πᾷ
κεῖται ὁ δυστράπελος δυσώνυμος Αἴας;
ὤμοι ἐμᾶς ἄτας, οἶος ἄρʼ αἱμάχθης.
ἄφαρκτος φίλων·
910
ἐγὼ δʼ ὁ πάντα κωφός, ὁ πάντʼ ἄιδρις,
κατημέλησα. πᾷ πᾷ
κεῖται ὁ δυστράπελος δυσώνυμος Αἴας;
Τέκμησσα
οὔτοι θεατός· ἀλλά νιν περιπτυχεῖ
915
φάρει καλύψω τῷδε παμπήδην, ἐπεὶ
οὐδεὶς ἄν, ὅστις καὶ φίλος, τλαίη βλέπειν
φυσῶντʼ ἄνω πρὸς ῥῖνας ἔκ τε φοινίας
πληγῆς μελανθὲν αἷμʼ ἀπʼ οἰκείας σφαγῆς.
οἴμοι, τί δράσω; τίς σε βαστάσει φίλων;
920
ποῦ Τεῦκρος; ὡς ἀκμαῖʼ ἄν, εἰ βαίη, μόλοι
πεπτῶτʼ ἀδελφὸν τόνδε συγκαθαρμόσαι.
δύσμορʼ Αἴας, οἷος ὢν οἵως ἔχεις,
ὡς καὶ παρʼ ἐχθροῖς ἄξιος θρήνων τυχεῖν.
οὔτοι θεατός· ἀλλά νιν περιπτυχεῖ
915
φάρει καλύψω τῷδε παμπήδην, ἐπεὶ
οὐδεὶς ἄν, ὅστις καὶ φίλος, τλαίη βλέπειν
φυσῶντʼ ἄνω πρὸς ῥῖνας ἔκ τε φοινίας
πληγῆς μελανθὲν αἷμʼ ἀπʼ οἰκείας σφαγῆς.
οἴμοι, τί δράσω; τίς σε βαστάσει φίλων;
920
ποῦ Τεῦκρος; ὡς ἀκμαῖʼ ἄν, εἰ βαίη, μόλοι
πεπτῶτʼ ἀδελφὸν τόνδε συγκαθαρμόσαι.
δύσμορʼ Αἴας, οἷος ὢν οἵως ἔχεις,
ὡς καὶ παρʼ ἐχθροῖς ἄξιος θρήνων τυχεῖν.
ant.
1
1
Χορός
ἔμελλες, τάλας, ἔμελλες χρόνῳ
925
στερεόφρων ἄρʼ ἐξανύσσειν κακὰν
μοῖραν ἀπειρεσίων
πόνων. τοῖά μοι
πάννυχα καὶ φαέθοντʼ
ἀνεστέναζες ὠμόφρων
930
ἐχθοδόπʼ Ἀτρείδαις
οὐλίῳ σὺν πάθει.
μέγας ἄρʼ ἦν ἐκεῖνος ἄρχων χρόνος
πημάτων, ἦμος ἀριστόχειρ
ὅπλων ἔκειτʼ ἀγὼν πέρι.
935
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
ἔμελλες, τάλας, ἔμελλες χρόνῳ
925
στερεόφρων ἄρʼ ἐξανύσσειν κακὰν
μοῖραν ἀπειρεσίων
πόνων. τοῖά μοι
πάννυχα καὶ φαέθοντʼ
ἀνεστέναζες ὠμόφρων
930
ἐχθοδόπʼ Ἀτρείδαις
οὐλίῳ σὺν πάθει.
μέγας ἄρʼ ἦν ἐκεῖνος ἄρχων χρόνος
πημάτων, ἦμος ἀριστόχειρ
ὅπλων ἔκειτʼ ἀγὼν πέρι.
935
Τέκμησσα
ἰώ μοί μοι.
ἰώ μοί μοι.
Χορός
χωρεῖ πρὸς ἧπαρ, οἶδα, γενναία δύη.
χωρεῖ πρὸς ἧπαρ, οἶδα, γενναία δύη.
Τέκμησσα
ἰώ μοί μοι.
ἰώ μοί μοι.
Χορός
οὐδέν σʼ ἀπιστῶ καὶ δὶς οἰμῶξαι, γύναι,
940
τοιοῦδʼ ἀποβλαφθεῖσαν ἀρτίως φίλου.
οὐδέν σʼ ἀπιστῶ καὶ δὶς οἰμῶξαι, γύναι,
940
τοιοῦδʼ ἀποβλαφθεῖσαν ἀρτίως φίλου.
Τέκμησσα
σοὶ μὲν δοκεῖν ταῦτʼ ἔστʼ, ἐμοὶ δʼ ἄγαν φρονεῖν.
σοὶ μὲν δοκεῖν ταῦτʼ ἔστʼ, ἐμοὶ δʼ ἄγαν φρονεῖν.
Χορός
ξυναυδῶ.
ξυναυδῶ.
Τέκμησσα
οἴμοι, τέκνον, πρὸς οἷα δουλείας ζυγὰ
χωροῦμεν, οἷοι νῷν ἐφεστᾶσι σκοποί.
945
οἴμοι, τέκνον, πρὸς οἷα δουλείας ζυγὰ
χωροῦμεν, οἷοι νῷν ἐφεστᾶσι σκοποί.
945
Χορός
ὤμοι, ἀναλγήτων
δισσῶν ἐθρόησας ἄναυδον
ἔργον Ἀτρειδᾶν τῷδʼ ἄχει.
ἀλλʼ ἀπείργοι θεός.
ὤμοι, ἀναλγήτων
δισσῶν ἐθρόησας ἄναυδον
ἔργον Ἀτρειδᾶν τῷδʼ ἄχει.
ἀλλʼ ἀπείργοι θεός.
Τέκμησσα
οὐκ ἂν τάδʼ ἔστη τῇδε, μὴ θεῶν μέτα.
950
οὐκ ἂν τάδʼ ἔστη τῇδε, μὴ θεῶν μέτα.
950
Χορός
ἄγαν δʼ ὑπερβριθές γε τἄχθος ἤνυσαν.
ἄγαν δʼ ὑπερβριθές γε τἄχθος ἤνυσαν.
Τέκμησσα
τοιόνδε μέντοι Ζηνὸς ἡ δεινὴ θεὸς
Παλλὰς φυτεύει πῆμʼ Ὀδυσσέως χάριν.
τοιόνδε μέντοι Ζηνὸς ἡ δεινὴ θεὸς
Παλλὰς φυτεύει πῆμʼ Ὀδυσσέως χάριν.
Χορός
ἦ ῥα κελαινώπαν θυμὸν ἐφυβρίζει
955
πολύτλας ἀνήρ,
γελᾷ δὲ τοῖσδε μαινομένοις ἄχεσιν
πολὺν γέλωτα, φεῦ φεῦ,
ξύν τε διπλοῖ βασιλῆς κλύοντες Ἀτρεῖδαι.
960
ἦ ῥα κελαινώπαν θυμὸν ἐφυβρίζει
955
πολύτλας ἀνήρ,
γελᾷ δὲ τοῖσδε μαινομένοις ἄχεσιν
πολὺν γέλωτα, φεῦ φεῦ,
ξύν τε διπλοῖ βασιλῆς κλύοντες Ἀτρεῖδαι.
960
Greek (F. Storr, 1912) (OCR draft) Experimental (Greek (F. Storr, 1912)) — 879-960 focus
Χορός
τίς ἂν δῆτά μοι, τίς ἂν φιλοπόνων
ἁλιαδᾶν ἔχων ἀΰπνους ἄγρας,
880
ἢ τίς Ὀλυμπιάδων θεᾶν ἢ ῥυτῶν
Βοσπορίων ποταμῶν, τὸν ὠμόθυμον
εἴ ποθι πλαζόμενον λεύσσων
885
ἀπύοι; σχέτλια γὰρ
ἐμέ γε τὸν μακρῶν ἀλάταν πόνων
οὐρίῳ μὴ πελάσαι δρόμῳ,
ἀλλʼ ἀμενηνὸν ἄνδρα μὴ λεύσσειν ὅπου.
890
τίς ἂν δῆτά μοι, τίς ἂν φιλοπόνων
ἁλιαδᾶν ἔχων ἀΰπνους ἄγρας,
880
ἢ τίς Ὀλυμπιάδων θεᾶν ἢ ῥυτῶν
Βοσπορίων ποταμῶν, τὸν ὠμόθυμον
εἴ ποθι πλαζόμενον λεύσσων
885
ἀπύοι; σχέτλια γὰρ
ἐμέ γε τὸν μακρῶν ἀλάταν πόνων
οὐρίῳ μὴ πελάσαι δρόμῳ,
ἀλλʼ ἀμενηνὸν ἄνδρα μὴ λεύσσειν ὅπου.
890
Τέκμησσα
ἰώ μοί μοι.
ἰώ μοί μοι.
Χορός
τίνος βοὴ πάραυλος ἐξέβη νάπους;
τίνος βοὴ πάραυλος ἐξέβη νάπους;
Τέκμησσα
ἰὼ τλήμων.
ἰὼ τλήμων.
Χορός
τὴν δουρίληπτον δύσμορον νύμφην ὁρῶ
Τέκμησσαν, οἴκτῳ, τῷδε συγκεκραμένην.
895
τὴν δουρίληπτον δύσμορον νύμφην ὁρῶ
Τέκμησσαν, οἴκτῳ, τῷδε συγκεκραμένην.
895
Τέκμησσα
ᾤχωκʼ, ὄλωλα, διαπεπόρθημαι, φίλοι.
ᾤχωκʼ, ὄλωλα, διαπεπόρθημαι, φίλοι.
Χορός
τί δʼ ἔστιν;
τί δʼ ἔστιν;
Τέκμησσα
Αἴας ὅδʼ ἡμῖν ἀρτίως νεοσφαγὴς
κεῖται, κρυφαίῳ φασγάνῳ περιπτυχής.
Αἴας ὅδʼ ἡμῖν ἀρτίως νεοσφαγὴς
κεῖται, κρυφαίῳ φασγάνῳ περιπτυχής.
Χορός
ὤμοι ἐμῶν νόστων·
900
ὤμοι, κατέπεφνες, ἄναξ,
τόνδε συνναύταν, τάλας
ὦ ταλαίφρων γύναι·
ὤμοι ἐμῶν νόστων·
900
ὤμοι, κατέπεφνες, ἄναξ,
τόνδε συνναύταν, τάλας
ὦ ταλαίφρων γύναι·
Τέκμησσα
ὡς ὧδε τοῦδʼ ἔχοντος αἰάζειν πάρα.
ὡς ὧδε τοῦδʼ ἔχοντος αἰάζειν πάρα.
Χορός
τίνος ποτʼ ἆρʼ ἔπραξε χειρὶ δύσμορος;
905
τίνος ποτʼ ἆρʼ ἔπραξε χειρὶ δύσμορος;
905
Τέκμησσα
αὐτὸς πρὸς αὑτοῦ, δῆλον· ἐν γάρ οἱ χθονὶ
πηκτὸν τόδʼ ἔγχος περιπετὲς κατηγορεῖ.
αὐτὸς πρὸς αὑτοῦ, δῆλον· ἐν γάρ οἱ χθονὶ
πηκτὸν τόδʼ ἔγχος περιπετὲς κατηγορεῖ.
Χορός
ὤμοι ἐμᾶς ἄτας, οἶος ἄρʼ αἱμάχθης, ἄφαρκτος φίλων·
ἐγὼ δʼ ὁ πάντα κωφός, ὁ πάντʼ ἄϊδρις,
κατημέλησα. πᾷ πᾷ
κεῖται ὁ δυστράπελος, δυσώνυμος Αἴας;
915
ὤμοι ἐμᾶς ἄτας, οἶος ἄρʼ αἱμάχθης, ἄφαρκτος φίλων·
ἐγὼ δʼ ὁ πάντα κωφός, ὁ πάντʼ ἄϊδρις,
κατημέλησα. πᾷ πᾷ
κεῖται ὁ δυστράπελος, δυσώνυμος Αἴας;
Τέκμησσα
οὔτοι θεατός· ἀλλά νιν περιπτυχεῖ
915
φάρει καλύψω τῷδε παμπήδην, ἐπεὶ
οὐδεὶς ἄν, ὅστις καὶ φίλος, τλαίη βλέπειν
φυσῶντʼ ἄνω πρὸς ῥῖνας ἔκ τε φοινίας
πληγῆς μελανθὲν αἷμʼ ἀπʼ οἰκείας σφαγῆς.
920
οἴμοι, τί δράσω; τίς σε βαστάσει φίλων;
ποῦ Τεῦκρος; ὡς ἀκμαῖʼ ἄν, εἰ βαίη, μόλοι,
πεπτῶτʼ ἀδελφὸν τόνδε συγκαθαρμόσαι.
ὦ δύσμορʼ Αἴας, οἷος ὢν οἵως ἔχεις,
ὡς καὶ παρʼ ἐχθροῖς ἄξιος θρήνων τυχεῖν.
925
οὔτοι θεατός· ἀλλά νιν περιπτυχεῖ
915
φάρει καλύψω τῷδε παμπήδην, ἐπεὶ
οὐδεὶς ἄν, ὅστις καὶ φίλος, τλαίη βλέπειν
φυσῶντʼ ἄνω πρὸς ῥῖνας ἔκ τε φοινίας
πληγῆς μελανθὲν αἷμʼ ἀπʼ οἰκείας σφαγῆς.
920
οἴμοι, τί δράσω; τίς σε βαστάσει φίλων;
ποῦ Τεῦκρος; ὡς ἀκμαῖʼ ἄν, εἰ βαίη, μόλοι,
πεπτῶτʼ ἀδελφὸν τόνδε συγκαθαρμόσαι.
ὦ δύσμορʼ Αἴας, οἷος ὢν οἵως ἔχεις,
ὡς καὶ παρʼ ἐχθροῖς ἄξιος θρήνων τυχεῖν.
925
Χορός
ἔμελλες, τάλας, ἔμελλες χρόνῳ
στερεόφρων ἄρʼ ἐξανύσσειν κακὰν
μοῖραν ἀπειρεσίων πόνων. τοῖά μοι
930
πάννυχα καὶ φαέθοντʼ ἀνεστέναζες
ὠμόφρων ἐχθοδόπʼ Ἀτρείδαις
οὐλίῳ σὺν πάθει.
μέγας ἄρʼ ἦν ἐκεῖνος ἄρχων χρόνος
πημάτων, ἦμος ἀριστόχειρ
935
ὅπλων ἔκειτʼ ἀγὼν πέρι.
ἔμελλες, τάλας, ἔμελλες χρόνῳ
στερεόφρων ἄρʼ ἐξανύσσειν κακὰν
μοῖραν ἀπειρεσίων πόνων. τοῖά μοι
930
πάννυχα καὶ φαέθοντʼ ἀνεστέναζες
ὠμόφρων ἐχθοδόπʼ Ἀτρείδαις
οὐλίῳ σὺν πάθει.
μέγας ἄρʼ ἦν ἐκεῖνος ἄρχων χρόνος
πημάτων, ἦμος ἀριστόχειρ
935
ὅπλων ἔκειτʼ ἀγὼν πέρι.
Τέκμησσα
ἰώ μοί μοι.
ἰώ μοί μοι.
Χορός
χωρεῖ πρὸς ἧπαρ, οἶδα, γενναία δύη.
χωρεῖ πρὸς ἧπαρ, οἶδα, γενναία δύη.
Τέκμησσα
ἰώ μοί μοι.
ἰώ μοί μοι.
Χορός
οὐδέν σʼ ἀπιστῶ καὶ δὶς οἰμῶξαι, γύναι,
940
τοιοῦδʼ ἀποβλαφθεῖσαν ἀρτίως φίλου.
οὐδέν σʼ ἀπιστῶ καὶ δὶς οἰμῶξαι, γύναι,
940
τοιοῦδʼ ἀποβλαφθεῖσαν ἀρτίως φίλου.
Τέκμησσα
σοὶ μὲν δοκεῖν ταῦτʼ ἔστʼ, ἐμοὶ δʼ ἄγαν φρονεῖν.
σοὶ μὲν δοκεῖν ταῦτʼ ἔστʼ, ἐμοὶ δʼ ἄγαν φρονεῖν.
Χορός
ξυναυδῶ.
ξυναυδῶ.
Τέκμησσα
οἴμοι, τέκνον, πρὸς οἷα δουλείας ζυγὰ
χωροῦμεν, οἷοι νῷν ἐφεστᾶσιν σκοποί.
945
οἴμοι, τέκνον, πρὸς οἷα δουλείας ζυγὰ
χωροῦμεν, οἷοι νῷν ἐφεστᾶσιν σκοποί.
945
Χορός
ὤμοι, ἀναλγήτων
δισσῶν ἐθρόησας ἄναυδʼ
ἔργʼ Ἀτρειδᾶν τῷδʼ ἄχει.
ἀλλʼ ἀπείργοι θεός.
ὤμοι, ἀναλγήτων
δισσῶν ἐθρόησας ἄναυδʼ
ἔργʼ Ἀτρειδᾶν τῷδʼ ἄχει.
ἀλλʼ ἀπείργοι θεός.
Τέκμησσα
οὐκ ἂν τάδʼ ἔστη τῇδε μὴ θεῶν μέτα.
950
οὐκ ἂν τάδʼ ἔστη τῇδε μὴ θεῶν μέτα.
950
Χορός
ἄγαν ὑπερβριθὲς γὰρ ἄχθος ἤνυσαν.
ἄγαν ὑπερβριθὲς γὰρ ἄχθος ἤνυσαν.
Τέκμησσα
τοιόνδε μέντοι Ζηνὸς ἡ δεινὴ θεὸς
Παλλὰς φυτεύει πῆμʼ Ὀδυσσέως χάριν.
τοιόνδε μέντοι Ζηνὸς ἡ δεινὴ θεὸς
Παλλὰς φυτεύει πῆμʼ Ὀδυσσέως χάριν.
Χορός
ἦ ῥα κελαινώπαν θυμὸν ἐφυβρίζει πολύτλας ἀνήρ,
γελᾷ δὲ τοῖσδε μαινομένοις ἄχεσιν
955
πολὺν γέλωτα, φεῦ φεῦ,
ξύν τε διπλοῖ βασιλῆς κλύοντες Ἀτρεῖδαι.
960
ἦ ῥα κελαινώπαν θυμὸν ἐφυβρίζει πολύτλας ἀνήρ,
γελᾷ δὲ τοῖσδε μαινομένοις ἄχεσιν
955
πολὺν γέλωτα, φεῦ φεῦ,
ξύν τε διπλοῖ βασιλῆς κλύοντες Ἀτρεῖδαι.
960
Translations (2)
German (J. J. C. Donner, 1875; OCR review) (OCR draft) Experimental (German (J. J. C. Donner, 1875; OCR review)) — 866 focus
Der Mühe schafft die Mühe Müh!
Wo, wo,
Wo betrat ich nicht den Pfad?
Und nirgendwo beut sichre Kunde mir ein Ort.
Vernimm!
835
Wieder hör' ich einen Schall.
Wir sind es, wir Genossen eurer Meeresfahrt.
Wie steht es!
(eintretend)
Der Mühe schafft die Mühe Müh!
Wo, wo,
Wo betrat ich nicht den Pfad?
Und nirgendwo beut sichre Kunde mir ein Ort.
Vernimm!
835
Wieder hör' ich einen Schall.
Wir sind es, wir Genossen eurer Meeresfahrt.
Wie steht es!
Der zweite Halbchor.
Des Lagers Abendseite hab' ich ganz durchspäht.
Des Lagers Abendseite hab' ich ganz durchspäht.
Der erste Halbchor.
Und fandst du -?
840
Und fandst du -?
840
Der zweite Halbchor.
Mühsal die Menge, für das Auge weiter Nichts.
Mühsal die Menge, für das Auge weiter Nichts.
Der erste Halbchor.
Auch mir, gewendet
Hat sich von Ajas nirgend eine Spur gezeigt. nach der Morgensonne Bahu,
wer thut es kund?
Strophe.
Auch mir, gewendet
Hat sich von Ajas nirgend eine Spur gezeigt. nach der Morgensonne Bahu,
wer thut es kund?
Der ganze Chor.
English (Sir Richard Jebb, 1904) (OCR draft) Experimental (English (Sir Richard Jebb, 1904)) — 879-960 focus
Chorus
Who, then, can guide me? What toiling
fisherman, busy about his sleepless hunt, what nymph of the Olympian heights or of the streams that flow toward
880
Bosporus
, can say whether she has anywhere seen the wanderings of fierce-hearted Ajax? It is cruel that I, who have roamed with such great toil, cannot come near him with a fair course,
885
but fail to see where the enfeebled man is.
890
Enter Tecmessa near the corpse of Ajax.
Who, then, can guide me? What toiling
fisherman, busy about his sleepless hunt, what nymph of the Olympian heights or of the streams that flow toward
880
Bosporus
, can say whether she has anywhere seen the wanderings of fierce-hearted Ajax? It is cruel that I, who have roamed with such great toil, cannot come near him with a fair course,
885
but fail to see where the enfeebled man is.
890
Tecmessa
Ah, me, ah, me!
Ah, me, ah, me!
Chorus
Whose cry broke from that nearby grove?
Whose cry broke from that nearby grove?
Tecmessa
Ah, misery!
Ah, misery!
Chorus
There, I see his unfortunate young bride, who was the prize of his spear,
Tecmessa, dissolved in that pitiful wailing.
895
There, I see his unfortunate young bride, who was the prize of his spear,
Tecmessa, dissolved in that pitiful wailing.
895
Tecmessa
I am lost, destroyed, razed to the ground, my friends!
I am lost, destroyed, razed to the ground, my friends!
Chorus
What is it?
What is it?
Tecmessa
Here is our Ajax—his blood newly shed, he lies folded around the sword, burying it.
Here is our Ajax—his blood newly shed, he lies folded around the sword, burying it.
Chorus
Ah, no! Our homecoming is lost! Ah, my king, you have killed me, the comrade of your voyage! Unhappy man—broken-hearted woman!
900
Ah, no! Our homecoming is lost! Ah, my king, you have killed me, the comrade of your voyage! Unhappy man—broken-hearted woman!
900
Tecmessa
His condition demands that we cry
aiai.
His condition demands that we cry
aiai.
Chorus
But by whose hand can the ill-fated man have contrived this end?
905
But by whose hand can the ill-fated man have contrived this end?
905
Tecmessa
He did it with his own hand; it is obvious. This sword which he planted in the ground and on which he fell convicts him.
He did it with his own hand; it is obvious. This sword which he planted in the ground and on which he fell convicts him.
Chorus
Ah, what blind folly I have displayed! All alone, then, you bled, unguarded by your friends! And I took no care, so entirely dull was I, so totally stupid. Where, where lies inflexible Ajax, whose name means anguish?
915
Ah, what blind folly I have displayed! All alone, then, you bled, unguarded by your friends! And I took no care, so entirely dull was I, so totally stupid. Where, where lies inflexible Ajax, whose name means anguish?
Tecmessa
No, he is not to be looked at! I will cover him over entirely with this enfolding shroud, since no one—no one, that is, who loves him—could bear to see him spurt the darkened gore of his self-inflicted slaughter up his nostrils and out of the bloody gash.
915
Ah, what shall I do? What loved one is there to lift you in his arms? Where is Teucer? How timely would be his arrival, if he would but come to compose the corpse of his brother here! Ah, unlucky Ajax, from so great a height you are fallen so low!
920
Even among your enemies you are worthy of mourning!
No, he is not to be looked at! I will cover him over entirely with this enfolding shroud, since no one—no one, that is, who loves him—could bear to see him spurt the darkened gore of his self-inflicted slaughter up his nostrils and out of the bloody gash.
915
Ah, what shall I do? What loved one is there to lift you in his arms? Where is Teucer? How timely would be his arrival, if he would but come to compose the corpse of his brother here! Ah, unlucky Ajax, from so great a height you are fallen so low!
920
Even among your enemies you are worthy of mourning!
Chorus
You were bound, poor man, with that unbending heart you were bound, it seems, to fulfill a harsh destiny of limitless toils! So wild to my ears
925
were the words of hatred which in your fierce mood you moaned against the Atreidae with such deadly passion. True it is that that moment was a potent source of sorrows,
930
when the arms were made the prize for a contest in the skills of warfare!
935
You were bound, poor man, with that unbending heart you were bound, it seems, to fulfill a harsh destiny of limitless toils! So wild to my ears
925
were the words of hatred which in your fierce mood you moaned against the Atreidae with such deadly passion. True it is that that moment was a potent source of sorrows,
930
when the arms were made the prize for a contest in the skills of warfare!
935
Tecmessa
Ah! Ah!
Ah! Ah!
Chorus
True anguish, I know, pierces your heart.
True anguish, I know, pierces your heart.
Tecmessa
Ah! Ah, me!
Ah! Ah, me!
Chorus
I do not wonder, lady, that you wail and wail again, when you have just lost one so loved.
940
I do not wonder, lady, that you wail and wail again, when you have just lost one so loved.
940
Tecmessa
It is for you to analyze my troubles, but for me to feel them too fully.
It is for you to analyze my troubles, but for me to feel them too fully.
Chorus
I must agree.
I must agree.
Tecmessa
Oh, my son, to what a heavy yoke of slavery
we advance! What cruel task-masters stand over us!
945
Oh, my son, to what a heavy yoke of slavery
we advance! What cruel task-masters stand over us!
945
Chorus
Ah, the deeds of the two ruthless Atreidae which you name in our present grief would be unthinkable! May the gods hold them back!
Ah, the deeds of the two ruthless Atreidae which you name in our present grief would be unthinkable! May the gods hold them back!
Tecmessa
These events that you see would not have happened as they have without the will of the gods.
950
These events that you see would not have happened as they have without the will of the gods.
950
Chorus
Yes, they have brought upon us a burden too heavy to bear.
Yes, they have brought upon us a burden too heavy to bear.
Tecmessa
Yet what suffering the divine daughter of Zeus, fierce Pallas, engenders for Odysseus’ sake!
Yet what suffering the divine daughter of Zeus, fierce Pallas, engenders for Odysseus’ sake!
Chorus
No doubt the much-enduring hero exults in his dark soul and mocks in loud laughter at these frenzied sorrows—what shame!—
955
and with him, when they hear the news, will laugh the royal brothers, the Atreidae.
960
No doubt the much-enduring hero exults in his dark soul and mocks in loud laughter at these frenzied sorrows—what shame!—
955
and with him, when they hear the news, will laugh the royal brothers, the Atreidae.
960
Commentary
Commentary (R. C. Jebb) (OCR draft) (Commentary (R. C. Jebb))
Commentary (Lewis Campbell, 1879) (OCR draft) (Commentary (Lewis Campbell, 1879)) focus
815-865. mvp-comment-530-1 The scene is changed to a wooded place ( infr. 892) not far from the camp ( infr. 874-8), where Ajax is disclosed, somewhat retired, but so that both he and the projecting point of the sword which he has planted in the ground, are visible to the spectators.
861. mvp-comment-560-1 κλειναί] Cp. supr. 596, and note. The glory of Athens, like that of Salamis, is anticipated.
861. mvp-comment-560-2 τὸ σύντροφον γένος] 'And ye, her race, among whom I was brought up.' These words, in which Ajax adopts the Athenians as brethren of the Aeacidae, are well calculated to move the Athenian audience.