ἄνασσα, τοῖς ἄλλοισιν ᾿Αργείων πέλας
Ajax. Sophocles. ed. Lewis Campbell. Oxford. 1879.
Table of Contents
Search the Perseus Catalog for:
Search the Perseus Catalog for:
Current edition Experimental
Greek (Lewis Campbell, 1879) (OCR draft) (Greek) (Greek (Lewis Campbell, 1879))
Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.
Editions (3)
Αἴας μαστιγοφόρος First1KGreek (Sophocles. Sophoclis Aiax. Lobeck Christian, editor. Berlin: Weidmann, 1866.) — 705-864 focus
ΑΓΓΕΛΟΣ
Ἄνδρες φίλοι, τὸ πρῶτον ἀγγεῖλαι θέλω,
705
720
Τεῦκρος πάρεστιν ἄρτι Μυσίων ἀπὸ
κρημνῶν· μέσον δὲ προςμολὼν στρατήγιον
κυδάζεται τοῖς πᾶσιν Ἀργείοις ὁμοῦ.
στείχοντα γὰρ πρόσωθεν αὐτὸν ὲν κύκλῳ
μαθόντες ἀμφέστησαν, εἶτ’ ὀνείδεσιν
710
725
ἤρασσον ἔνθεν κἄνθεν, οὔ τις ἔσθ’ ὅς οὒ,
τὸν τοῦ μανέντος κἀπιβουλευτοῦ στρατοῦ
ξύναιμον ἀποκαλοῦντες. ὡς οὐκ ἀρκέσοι
τὸ μὴ οὐ πέτροισι πᾶς καταξανθεὶς θανεῖν.
ὥστ’ ἐς τοσοῦτον ἦλθον, ὥστε καὶ χεροῖν
715
730
κολεῶν ἐρυστά διεπεραιώθη ξίφη.
λήγει δ’ ἔρις δραμοῦσα τοῦ προσωτάτω
ἀνδρῶν γερόντων ὲν ξυναλλαγῇ λόγου.
ἀλλ ἡμὶν Αἴας ποῦ ’στιν, ὡς φράσω τάδε;
τοῖς κυρίοις γὰρ πάντα χρὴ δηλοῦν λόγον,
720
Ἄνδρες φίλοι, τὸ πρῶτον ἀγγεῖλαι θέλω,
705
720
Τεῦκρος πάρεστιν ἄρτι Μυσίων ἀπὸ
κρημνῶν· μέσον δὲ προςμολὼν στρατήγιον
κυδάζεται τοῖς πᾶσιν Ἀργείοις ὁμοῦ.
στείχοντα γὰρ πρόσωθεν αὐτὸν ὲν κύκλῳ
μαθόντες ἀμφέστησαν, εἶτ’ ὀνείδεσιν
710
725
ἤρασσον ἔνθεν κἄνθεν, οὔ τις ἔσθ’ ὅς οὒ,
τὸν τοῦ μανέντος κἀπιβουλευτοῦ στρατοῦ
ξύναιμον ἀποκαλοῦντες. ὡς οὐκ ἀρκέσοι
τὸ μὴ οὐ πέτροισι πᾶς καταξανθεὶς θανεῖν.
ὥστ’ ἐς τοσοῦτον ἦλθον, ὥστε καὶ χεροῖν
715
730
κολεῶν ἐρυστά διεπεραιώθη ξίφη.
λήγει δ’ ἔρις δραμοῦσα τοῦ προσωτάτω
ἀνδρῶν γερόντων ὲν ξυναλλαγῇ λόγου.
ἀλλ ἡμὶν Αἴας ποῦ ’στιν, ὡς φράσω τάδε;
τοῖς κυρίοις γὰρ πάντα χρὴ δηλοῦν λόγον,
720
ΧΟΡΟΣ
735
Οὐγ ἔνδον, ἀλλὰ φροῦδος ἀρτίως, νέας
βουλὰς νέοισιν ἐγκαταζεύξας τρόποις.
735
Οὐγ ἔνδον, ἀλλὰ φροῦδος ἀρτίως, νέας
βουλὰς νέοισιν ἐγκαταζεύξας τρόποις.
ΑΓΓΕΛΟΣ
Ἰοῦ, ἰού!
βραδεῖαν ἡμᾶς ἆρ’ ὁ τήνδε τὴν ὁδὸν
πέμπων ἔπεμψεν, ἢ ’φάνην ἐγὼ βραδύς;
725
Ἰοῦ, ἰού!
βραδεῖαν ἡμᾶς ἆρ’ ὁ τήνδε τὴν ὁδὸν
πέμπων ἔπεμψεν, ἢ ’φάνην ἐγὼ βραδύς;
725
ΧΟΡΟΣ
740
Τί δ’ ἐστὶ χρείας τῆςδ’ ὑπεσπανισμένον;
740
Τί δ’ ἐστὶ χρείας τῆςδ’ ὑπεσπανισμένον;
ΑΓΓΕΛΟΣ
Τὸν ἄνδρ’ ἀπηύδα Τεῦκρος ἔνδοθεν στέγης
μὴ ’ξω παρήκειν, πρὶν παρὼν αὐτὸς τύχῃ.
Τὸν ἄνδρ’ ἀπηύδα Τεῦκρος ἔνδοθεν στέγης
μὴ ’ξω παρήκειν, πρὶν παρὼν αὐτὸς τύχῃ.
ΧΟΡΟΣ
Ἀλλ’ οἴχεταί τοι, πρὸς τὸ κέρδιστον τραπεὶς
γνώμης, θεοῖσιν ὡς καταλλαχθῇ χόλου.
730
Ἀλλ’ οἴχεταί τοι, πρὸς τὸ κέρδιστον τραπεὶς
γνώμης, θεοῖσιν ὡς καταλλαχθῇ χόλου.
730
ΑΓΓΕΛΟΣ
745
Ταῦτ’ ἐστὶ τἄπη μωρίας πολλῆς πλέα,
εἶπέρ τι Κάλχας εὖ φρονῶν μαντεύεται.
745
Ταῦτ’ ἐστὶ τἄπη μωρίας πολλῆς πλέα,
εἶπέρ τι Κάλχας εὖ φρονῶν μαντεύεται.
ΧΟΡΟΣ
Ποῖον; τί δ’ εἰδὼς τοῦδε πράγματος πέρι;
Ποῖον; τί δ’ εἰδὼς τοῦδε πράγματος πέρι;
ΑΓΓΕΛΟΣ
Τοσοῦτον οἶδα καὶ παρὼν ἐτύγχανον.
ἐκ γὰρ ξυνέδρου καὶ τυραννικοῦ κύκλου
735
750
Κάλχας μεταστὰς οἶος Ἀτρειδῶν δίχα
ἐς χεῖρα Τεύκρου δεξιὰν φιλοφρόνως
θεὶς εἶπε κἀπέσκηψε παντοίᾳ τέχνῃ
εἷρξαι κατ’ ἦμαρ τοὐμφανὲς τὸ νῦν τόδε
Αἴανθ’ ὑπὸ σκηναῖσι, μηδ’ ἀφέντ’ ὲᾷν,
740
755
εἰ ζῶντ’ ἐκεῖνον εἰςιδεἷν θέλοι ποτέ.
ἐλᾷ γὰρ αὐτὸν τἧδε θἠμέρᾳ μόνῃ
δίας Ἀθανᾶς μῆνις, ὡς ἔφη λέγων.
τά γὰρ περισσὰ κἀνόνητα σώματα
πίπτειν βαρείαις πρὸς θεῶν δυςπραξίαις
745
760
ἔφασχ’ ὁ μάντις, ὅστις ἀνθρώπου φύσιν
βλαστὼν, ἔπειτα μὴ κατ’ ἄνθρωπον φρονεῖ.
κεῖνος δ’ ἀπ’ οἴκων εὐθὺς ἐξορμώμενος
ἄνους καλῶς λέγοντος εὑρέθη πατρός.
ὁ μὲν γὰρ αὐτὸν ἐννέπει, τέκνον, δορὶ
750
765
βούλου κρατεῖν μὲν, ξὺν θεῷ δ’ ἀεὶ κρατεῖν.
ὁ ò’ ὑψικόμπως κἀφρόνως ἠμείψατο,
Πάτερ, θεοῖς μὲν κἂν ὁ μηδὲν ὢν ὁμοῦ
κράτος κατακτήσαιτ’· ἐγὼ δὲ καὶ δίχα
κείνων πέποιθα τοῦτ’ ἐπισπάσειν κλέος.
755
770
τοσόνδ’ ἐκόμπει μῦθον · εἶτα δεύτερον
δίας Ἀθανᾶς, ἡνἐκ’ ὀτρύνουσά νιν
ηὐδᾶτ’ ὲπ’ ὲχθροῖς χεῖρα φοινίαν τρέπειν,
τότ’ ἀντιφωνεῖ δεινὸν ἀῤῥητόν τ’ ἔπος·
Ἄνασσα, τοῖς ἄλλοισιν Ἀργέων πέλας
760
775
ἵστω, καθ’ ἡμᾶς δ’ οὔποτ ἐκρήξει μάχη.
τοιοῖςδε τοῖς λόγοισιν ἀστεργῆ θεᾶς
ἐκτήσατ’ ὀργὴν, οὐ κατ’ ἄνθρωπον φρονῶν.
ἀλλ’ εἴπερ ἔστι τᾗδ’ ἔθ’ ἡμέρᾳ, τάχ’ ἂν
γενοίμεθ’ αὐτοῦ ξὺν θεῷ σωτήριοι.
765
780
τοσαῦθ’ ὁ μάντις εἶφ’· ὁ δ’ εὐθὺς ἐξ ἕδρας
πέμπει με σοὶ φέροντα τάςδ’ ἐπιστολὰς
Τεῦκρος φυλάσσειν · εἰ δ’ ἀπεστερήμεθα,
οὐκ έστιν ἁνὴρ κεῖνος, εἰ Κάλχας σοφός.
Τοσοῦτον οἶδα καὶ παρὼν ἐτύγχανον.
ἐκ γὰρ ξυνέδρου καὶ τυραννικοῦ κύκλου
735
750
Κάλχας μεταστὰς οἶος Ἀτρειδῶν δίχα
ἐς χεῖρα Τεύκρου δεξιὰν φιλοφρόνως
θεὶς εἶπε κἀπέσκηψε παντοίᾳ τέχνῃ
εἷρξαι κατ’ ἦμαρ τοὐμφανὲς τὸ νῦν τόδε
Αἴανθ’ ὑπὸ σκηναῖσι, μηδ’ ἀφέντ’ ὲᾷν,
740
755
εἰ ζῶντ’ ἐκεῖνον εἰςιδεἷν θέλοι ποτέ.
ἐλᾷ γὰρ αὐτὸν τἧδε θἠμέρᾳ μόνῃ
δίας Ἀθανᾶς μῆνις, ὡς ἔφη λέγων.
τά γὰρ περισσὰ κἀνόνητα σώματα
πίπτειν βαρείαις πρὸς θεῶν δυςπραξίαις
745
760
ἔφασχ’ ὁ μάντις, ὅστις ἀνθρώπου φύσιν
βλαστὼν, ἔπειτα μὴ κατ’ ἄνθρωπον φρονεῖ.
κεῖνος δ’ ἀπ’ οἴκων εὐθὺς ἐξορμώμενος
ἄνους καλῶς λέγοντος εὑρέθη πατρός.
ὁ μὲν γὰρ αὐτὸν ἐννέπει, τέκνον, δορὶ
750
765
βούλου κρατεῖν μὲν, ξὺν θεῷ δ’ ἀεὶ κρατεῖν.
ὁ ò’ ὑψικόμπως κἀφρόνως ἠμείψατο,
Πάτερ, θεοῖς μὲν κἂν ὁ μηδὲν ὢν ὁμοῦ
κράτος κατακτήσαιτ’· ἐγὼ δὲ καὶ δίχα
κείνων πέποιθα τοῦτ’ ἐπισπάσειν κλέος.
755
770
τοσόνδ’ ἐκόμπει μῦθον · εἶτα δεύτερον
δίας Ἀθανᾶς, ἡνἐκ’ ὀτρύνουσά νιν
ηὐδᾶτ’ ὲπ’ ὲχθροῖς χεῖρα φοινίαν τρέπειν,
τότ’ ἀντιφωνεῖ δεινὸν ἀῤῥητόν τ’ ἔπος·
Ἄνασσα, τοῖς ἄλλοισιν Ἀργέων πέλας
760
775
ἵστω, καθ’ ἡμᾶς δ’ οὔποτ ἐκρήξει μάχη.
τοιοῖςδε τοῖς λόγοισιν ἀστεργῆ θεᾶς
ἐκτήσατ’ ὀργὴν, οὐ κατ’ ἄνθρωπον φρονῶν.
ἀλλ’ εἴπερ ἔστι τᾗδ’ ἔθ’ ἡμέρᾳ, τάχ’ ἂν
γενοίμεθ’ αὐτοῦ ξὺν θεῷ σωτήριοι.
765
780
τοσαῦθ’ ὁ μάντις εἶφ’· ὁ δ’ εὐθὺς ἐξ ἕδρας
πέμπει με σοὶ φέροντα τάςδ’ ἐπιστολὰς
Τεῦκρος φυλάσσειν · εἰ δ’ ἀπεστερήμεθα,
οὐκ έστιν ἁνὴρ κεῖνος, εἰ Κάλχας σοφός.
ΧΟΡΟΣ
ὦ δαΐα Τέκμησσα, δύςιιορον γένος,
770
785
ὅρα μολοῦσα τόνδ’, ὁποῖ’ ἔπη θροεῖ.
ξυρεῖ γὰρ ὲν χρῷ τοῦτο, μὴ χαίρειν τινά.
ὦ δαΐα Τέκμησσα, δύςιιορον γένος,
770
785
ὅρα μολοῦσα τόνδ’, ὁποῖ’ ἔπη θροεῖ.
ξυρεῖ γὰρ ὲν χρῷ τοῦτο, μὴ χαίρειν τινά.
ΤΕΚΜΗΣΣΑ
Τί μ’ αὖ τάλαιναν, ἀρτίως πεπαυμένην
κακῶν ἀτρύτων, ἐξ ἕδρας ἀνίστατε;
Τί μ’ αὖ τάλαιναν, ἀρτίως πεπαυμένην
κακῶν ἀτρύτων, ἐξ ἕδρας ἀνίστατε;
ΧΟΡΟΣ
Τοῦδ’ εὶςάκουε τἀνδρὸς, ὡς ἥκει φέρων
775
790
Αἴαντος ἡμῖν πρᾶξιν, ἣν ἤλγησ’ ὲγώ.
Τοῦδ’ εὶςάκουε τἀνδρὸς, ὡς ἥκει φέρων
775
790
Αἴαντος ἡμῖν πρᾶξιν, ἣν ἤλγησ’ ὲγώ.
ΤΕΚΜΗΣΣΑ
Οἴ μοι, τί φὴς, ἄνθρωπε; μῶν ὀλώλαμεν;
Οἴ μοι, τί φὴς, ἄνθρωπε; μῶν ὀλώλαμεν;
ΑΓΓΕΛΟΣ
Οὐκ οἶδα τὴν σὴν πρᾶξιν, Αἴαντος δ’ ὅτι,
θυραῖος εἴπερ έστιν, οὐ θαρσῶ πέρι.
Οὐκ οἶδα τὴν σὴν πρᾶξιν, Αἴαντος δ’ ὅτι,
θυραῖος εἴπερ έστιν, οὐ θαρσῶ πέρι.
ΤΕΚΜΗΣΣΑ
Καὶ μὴν θυραῖος, ὥστε μ’ ὠδίνειν τί φής;
780
Καὶ μὴν θυραῖος, ὥστε μ’ ὠδίνειν τί φής;
780
ΑΓΓΕΛΟΣ
795
ἐκεῖνον εἴργειν Τεῦκρος ὲξεφίεται
σκηνῆς ὕπαυλον, μηδ’ ἀφιέναι μόνον.
795
ἐκεῖνον εἴργειν Τεῦκρος ὲξεφίεται
σκηνῆς ὕπαυλον, μηδ’ ἀφιέναι μόνον.
ΤΕΚΜΗΣΣΑ
ποῦ d’ ἔστι Τεῦκρος; κἀπὶ τῷ λέγει τάδε;
ποῦ d’ ἔστι Τεῦκρος; κἀπὶ τῷ λέγει τάδε;
ΑΓΓΕΛΟΣ
Πάρεστ’ ἐκεῖνος ἄρτι· τήνδε δ’ ἔξοδον
ὀλεθρίαν Αἴαντος ἐλπίζει φέρειν.
785
Πάρεστ’ ἐκεῖνος ἄρτι· τήνδε δ’ ἔξοδον
ὀλεθρίαν Αἴαντος ἐλπίζει φέρειν.
785
ΤΕΚΜΗΣΣΑ
800
Οἴ μοι τάλαινα, τοῦ ποτ’ ἀνθρώπων μαθών;
800
Οἴ μοι τάλαινα, τοῦ ποτ’ ἀνθρώπων μαθών;
ΑΓΓΕΛΟΣ
Τοῦ Θεστορεἰου μάντεως, καθ’ ἡμέραν
τὴν νῦν, ὅτ’ αὐτῷ θάνατον ἢ βίον φέρει.
Τοῦ Θεστορεἰου μάντεως, καθ’ ἡμέραν
τὴν νῦν, ὅτ’ αὐτῷ θάνατον ἢ βίον φέρει.
ΤΕΚΜΗΣΣΑ
Οἴ ’γὼ, φίλοι, πρόστητ’ ἀναγκαίας τύχης·
καὶ σπεύσαθ’, οἱ μὲν Τεῦκρον ὲν τάχει μολεῖν,
790
805
οἱ δ’ ἑσπέρους ἀγκῶνας, οἵ δ’ ἀντηλίους
ζητεῖτ’ ἰόντες τἀνδρὸς ἔξοδον κακήν.
ἔγνωκα γὰρ δὴ φωτὸς ἠπατημένη
καὶ τῆς παλαιᾶς χάριτος ἐκβεβλημένη.
οἴ μοι, τί δράσω, τέκνον; οὐχ ἱδρυτέον.
795
810
ἀλλ’ εἶμι κἀγὼ κεῖσ’ ὅποιπερ ἂν σθένω.
χωρῶμεν, ἐγκονῶμεν, οὐχ ἕδρας ἀκμὴ,
σώζειν θέλοντες ἄνδρα γ’ ὅς σπεύδει θανεῖν.
Οἴ ’γὼ, φίλοι, πρόστητ’ ἀναγκαίας τύχης·
καὶ σπεύσαθ’, οἱ μὲν Τεῦκρον ὲν τάχει μολεῖν,
790
805
οἱ δ’ ἑσπέρους ἀγκῶνας, οἵ δ’ ἀντηλίους
ζητεῖτ’ ἰόντες τἀνδρὸς ἔξοδον κακήν.
ἔγνωκα γὰρ δὴ φωτὸς ἠπατημένη
καὶ τῆς παλαιᾶς χάριτος ἐκβεβλημένη.
οἴ μοι, τί δράσω, τέκνον; οὐχ ἱδρυτέον.
795
810
ἀλλ’ εἶμι κἀγὼ κεῖσ’ ὅποιπερ ἂν σθένω.
χωρῶμεν, ἐγκονῶμεν, οὐχ ἕδρας ἀκμὴ,
σώζειν θέλοντες ἄνδρα γ’ ὅς σπεύδει θανεῖν.
ΧΟΡΟΣ
Χωρεῖν ἕτοιμος, κοὐ λόγῳ δείξω μόνον.
τάχος γὰρ ἔργου καὶ ποδῶν ἄμ’ ἕψεται.
800
1
2
Χωρεῖν ἕτοιμος, κοὐ λόγῳ δείξω μόνον.
τάχος γὰρ ἔργου καὶ ποδῶν ἄμ’ ἕψεται.
800
ΑΙΑΣ
815
Ὁ μὲν σφαγεὺς ἕστηκεν, ᾗ τομώτατος
γένοιτ’ ἂν , εἰ τῳ καὶ λογίζεσθαι σχολὴ,
δῶρον μὲν ἀνὁρὸς Ἕκτορος ξένων ἐμοὶ
μάλιστα μισηθέντος ἐχθίστου θ’ ὁρᾷν.
πέπηγε δ’ ὲν γῇ πολεμίᾳ τῇ Τρῳάδι
805
820
σιδηροβρῶτι θηγάνη νεηκονής ·
ἔπηξα δ’ αὐτὸν εὖ περιστείλας ἐγὼ,
εὐνούστατον τῷδ’ ἀνδρὶ διὰ τάχους θανεῖν.
οὕτω uev εὐσκευοῦμεν· ἐκ δὲ τῶνδέ μοι
σὺ πρῶτος, ὦ Ζεῦ, καὶ γὰρ εἰκὸς, ἄρκεσον.
810
825
αἰτήσομαι δέ σ’ οὐ μακρὸν γέρας λαχεῖν.
πέμψον τιν’ ἡμῖν ἄγγελον κακὴν φάτιν
Τεύκρῳ φέροντα, πρῶτος ὥς με βαστάσῃ
πεπτῶτα τῷδε περὶ νεορράντῳ ξίφει,
καὶ μὴ πρὸς ἐχθρῶν του κατοπτευθεὶς πάρος
815
830
ῥιφθῶ κυσὶν πρόβλητος οἰωνοῖς θ’ ἕλωρ.
τοσαῦτά σ’, ὦ Ζεῦ, προςτρέπω· καλῶ θ’ ἄμα
πομπαῖον Ἑρμῆν χθόνιον, εὖ με κοιμίσαι
ξὺν ἀσφαδάστῳ καὶ ταχεῖ πηδήματι
πλευρὰν διαρρήξαντα τώδε φασγάνῳ.
820
835
καλῶ δ’ ἀρωγοὺς τὰς ἀεί τε παρθένους
ἀεί θ’ ὁρώσας πάντα τἀν βροτοῖς πάθη,
σεμνὰς Ἐριννῦς τανύποδας, μαθεῖν ἐμὲ,
πρὸς τῶν Ἀτρειδῶν ὡς διόλλυμαι τάλας.
καί σφας κακοὺς κάκιστα καὶ πανωλέθρους
825
840
ξυναρπάσειαν, ὥσπερ εἰςορῶσ’ ἐμὲ
αὐτοσφαγῆ πίπτοντα, τὼς αὐτοσφαγεῖς
πρὸς τῶν φιλίστων ἐκγόνων ὀλοίατο.
ἴτ’, ὦ τᾳἰχεῖαι ποίνιμοί τ’ Ἐριννύες,
γεύεσθε, μὴ φείδεσθε πανδήμου στρατοῦ.
830
845
σὺ δ’, ὦ τὸν αἰπὺν οὐρανὸν διφρηλατῶν,
Ἥλιε, πατρῴαν τὴν ἐμὴν ὅταν χθόνα
ἴδης, ἐπισχὼν χρυσόνωτον ἡνίαν,
ἄγγειλον ἄτας τὰς ἐμὰς μόρον τ’ ἐμὸν
γέροντι πατρὶ, τῇ τε δυστήνῳ τροφῷ.
835
850
ἦ που τάλαινα, τήνδ’ ὅταν κλύῃ φάτιν,
ἡσσει μέγαν κωκυτὸν ὲν πάση πόλει.
ἀλλ’ οὐδὲν ἔργον ταῦτα θρηνεῖσθαι μάτην·
ἀλλ’ ἀρκτέον τὸ πρᾶγμα σὺν τάχει τινί.
ὦ Θάνατε, Θάνατε, νῦν μ’ ἐπίσκεψαι μολών!
840
855
καίτοι σὲ μὲν κἀκεῖ προςαυδήσω ξυνών.
σὲ δ’, ὦ φαεννῆς ἡμέρας τὸ νῦν σέλας,
καὶ τὸν διφρευτὴν ἥλιον προςεννέπω,
πανύστατον δὴ, κοὔποτ’ αὖθις ὕστερον.
ὦ φέγγος, ὦ γῆς ἱερὸν οἰκείας πέδον
845
860
Σαλαμῖνος, co πατρῷον ἑστίας βάθρον,
κλειναί τ’ Ἀθῆναι καὶ τὸ σύντροφον γένος,
κρῆναι τε ποταμοί θ’ οἵδε καὶ τὰ Τρωϊκὰ
πεδία προςαυδῶ, χαίρετ’, ὦ τροφῆς ἐμοί·
τοῦθ’ ὑμὶν Αἴας τοὖπος ὕστατον θροεῖ·
850
865
τὰ δ’ ἄλλ’ ὲν Ἅιδου τοῖς κάτω μυθήσομαι.
3
815
Ὁ μὲν σφαγεὺς ἕστηκεν, ᾗ τομώτατος
γένοιτ’ ἂν , εἰ τῳ καὶ λογίζεσθαι σχολὴ,
δῶρον μὲν ἀνὁρὸς Ἕκτορος ξένων ἐμοὶ
μάλιστα μισηθέντος ἐχθίστου θ’ ὁρᾷν.
πέπηγε δ’ ὲν γῇ πολεμίᾳ τῇ Τρῳάδι
805
820
σιδηροβρῶτι θηγάνη νεηκονής ·
ἔπηξα δ’ αὐτὸν εὖ περιστείλας ἐγὼ,
εὐνούστατον τῷδ’ ἀνδρὶ διὰ τάχους θανεῖν.
οὕτω uev εὐσκευοῦμεν· ἐκ δὲ τῶνδέ μοι
σὺ πρῶτος, ὦ Ζεῦ, καὶ γὰρ εἰκὸς, ἄρκεσον.
810
825
αἰτήσομαι δέ σ’ οὐ μακρὸν γέρας λαχεῖν.
πέμψον τιν’ ἡμῖν ἄγγελον κακὴν φάτιν
Τεύκρῳ φέροντα, πρῶτος ὥς με βαστάσῃ
πεπτῶτα τῷδε περὶ νεορράντῳ ξίφει,
καὶ μὴ πρὸς ἐχθρῶν του κατοπτευθεὶς πάρος
815
830
ῥιφθῶ κυσὶν πρόβλητος οἰωνοῖς θ’ ἕλωρ.
τοσαῦτά σ’, ὦ Ζεῦ, προςτρέπω· καλῶ θ’ ἄμα
πομπαῖον Ἑρμῆν χθόνιον, εὖ με κοιμίσαι
ξὺν ἀσφαδάστῳ καὶ ταχεῖ πηδήματι
πλευρὰν διαρρήξαντα τώδε φασγάνῳ.
820
835
καλῶ δ’ ἀρωγοὺς τὰς ἀεί τε παρθένους
ἀεί θ’ ὁρώσας πάντα τἀν βροτοῖς πάθη,
σεμνὰς Ἐριννῦς τανύποδας, μαθεῖν ἐμὲ,
πρὸς τῶν Ἀτρειδῶν ὡς διόλλυμαι τάλας.
καί σφας κακοὺς κάκιστα καὶ πανωλέθρους
825
840
ξυναρπάσειαν, ὥσπερ εἰςορῶσ’ ἐμὲ
αὐτοσφαγῆ πίπτοντα, τὼς αὐτοσφαγεῖς
πρὸς τῶν φιλίστων ἐκγόνων ὀλοίατο.
ἴτ’, ὦ τᾳἰχεῖαι ποίνιμοί τ’ Ἐριννύες,
γεύεσθε, μὴ φείδεσθε πανδήμου στρατοῦ.
830
845
σὺ δ’, ὦ τὸν αἰπὺν οὐρανὸν διφρηλατῶν,
Ἥλιε, πατρῴαν τὴν ἐμὴν ὅταν χθόνα
ἴδης, ἐπισχὼν χρυσόνωτον ἡνίαν,
ἄγγειλον ἄτας τὰς ἐμὰς μόρον τ’ ἐμὸν
γέροντι πατρὶ, τῇ τε δυστήνῳ τροφῷ.
835
850
ἦ που τάλαινα, τήνδ’ ὅταν κλύῃ φάτιν,
ἡσσει μέγαν κωκυτὸν ὲν πάση πόλει.
ἀλλ’ οὐδὲν ἔργον ταῦτα θρηνεῖσθαι μάτην·
ἀλλ’ ἀρκτέον τὸ πρᾶγμα σὺν τάχει τινί.
ὦ Θάνατε, Θάνατε, νῦν μ’ ἐπίσκεψαι μολών!
840
855
καίτοι σὲ μὲν κἀκεῖ προςαυδήσω ξυνών.
σὲ δ’, ὦ φαεννῆς ἡμέρας τὸ νῦν σέλας,
καὶ τὸν διφρευτὴν ἥλιον προςεννέπω,
πανύστατον δὴ, κοὔποτ’ αὖθις ὕστερον.
ὦ φέγγος, ὦ γῆς ἱερὸν οἰκείας πέδον
845
860
Σαλαμῖνος, co πατρῷον ἑστίας βάθρον,
κλειναί τ’ Ἀθῆναι καὶ τὸ σύντροφον γένος,
κρῆναι τε ποταμοί θ’ οἵδε καὶ τὰ Τρωϊκὰ
πεδία προςαυδῶ, χαίρετ’, ὦ τροφῆς ἐμοί·
τοῦθ’ ὑμὶν Αἴας τοὖπος ὕστατον θροεῖ·
850
865
τὰ δ’ ἄλλ’ ὲν Ἅιδου τοῖς κάτω μυθήσομαι.
4
ΗΜΙΧΟΡΟΣ Α
Πόνος πόνῳ πόνον φέρει.
πᾷ,πᾷ,
πᾷ γὰρ οὐκ ἔβαν ἐγώ;
κοὐδεὶς ὲιΛσταταἰ με συμμαθεῖν τόπος.
855
870
ἰδοὺ, ἰδοὺ,
δοῦπον αὖ κλύω τινά.
Πόνος πόνῳ πόνον φέρει.
πᾷ,πᾷ,
πᾷ γὰρ οὐκ ἔβαν ἐγώ;
κοὐδεὶς ὲιΛσταταἰ με συμμαθεῖν τόπος.
855
870
ἰδοὺ, ἰδοὺ,
δοῦπον αὖ κλύω τινά.
ΗΜΙΧΟΡΟΣ Β
Ἡμῶν γε ναὸς κοινόπλουν ὁμιλίαν.
Ἡμῶν γε ναὸς κοινόπλουν ὁμιλίαν.
ΗΜΙΧΟΡΟΣ Α
Τί οὖν δή;
Τί οὖν δή;
ΗΜΙΧΟΡΟΣ Β
Πὰν ἐστίβηται πλευρὸν ἕσπερον νεῶν.
860
Πὰν ἐστίβηται πλευρὸν ἕσπερον νεῶν.
860
ΗΜΙΧΟΡΟΣ Α
875
ἔχεις οὖν;
875
ἔχεις οὖν;
ΗΜΙΧΟΡΟΣ Β
Πόνου γε πλῆθος κοὐδὲν εἰς ὄψιν πλέον.
Πόνου γε πλῆθος κοὐδὲν εἰς ὄψιν πλέον.
ΗΜΙΧΟΡΟΣ Α
Ἀλλ’ οὐδ’ ἐμοὶ δὴ τὴν ἀφ’ ἡλίου βολῶν
κέλευθον ἁνὴρ οὐδαμοῦ δηλοῖ φανείς.
Ἀλλ’ οὐδ’ ἐμοὶ δὴ τὴν ἀφ’ ἡλίου βολῶν
κέλευθον ἁνὴρ οὐδαμοῦ δηλοῖ φανείς.
Αἴας First1KGreek (Sophocles. Sophoclis Fabulae. Pearson, Alfred Chilton, editor. Oxford: Clarendon Press, 1924.) — 719-878 focus
Ἄγγελος
ἄνδρες φίλοι, τὸ πρῶτον ἀγγεῖλαι θέλω,
Τεῦκρος πάρεστιν ἄρτι Μυσίων ἀπὸ
720
κρημνῶν· μέσον δὲ προσμολὼν στρατήγιον
κυδάζεται τοῖς πᾶσιν Ἀργείοις ὁμοῦ.
στείχοντα γὰρ πρόσωθεν αὐτὸν ἐν κύκλῳ
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
μαθόντες ἀμφέστησαν, εἶτʼ ὀνείδεσιν
ἤρασσον ἔνθεν κἄνθεν οὔτις ἔσθʼ ὃς οὔ,
725
τὸν τοῦ μανέντος κἀπιβουλευτοῦ στρατῷ
ξύναιμον ἀποκαλοῦντες, ὡς οὐκ ἀρκέσοι
τὸ μὴ οὐ πέτροισι πᾶς καταξανθεὶς θανεῖν.
ὥστʼ ἐς τοσοῦτον ἦλθον ὥστε καὶ χεροῖν
κολεῶν ἐρυστὰ διεπεραιώθη ξίφη.
730
λήγει δʼ ἔρις δραμοῦσα τοῦ προσωτάτω
ἀνδρῶν γερόντων ἐν ξυναλλαγῇ λόγου.
ἀλλʼ ἡμὶν Αἴας ποῦ ʼστιν, ὡς φράσω τάδε;
τοῖς κυρίοις γὰρ πάντα χρὴ δηλοῦν λόγον.
ἄνδρες φίλοι, τὸ πρῶτον ἀγγεῖλαι θέλω,
Τεῦκρος πάρεστιν ἄρτι Μυσίων ἀπὸ
720
κρημνῶν· μέσον δὲ προσμολὼν στρατήγιον
κυδάζεται τοῖς πᾶσιν Ἀργείοις ὁμοῦ.
στείχοντα γὰρ πρόσωθεν αὐτὸν ἐν κύκλῳ
μαθόντες ἀμφέστησαν, εἶτʼ ὀνείδεσιν
ἤρασσον ἔνθεν κἄνθεν οὔτις ἔσθʼ ὃς οὔ,
725
τὸν τοῦ μανέντος κἀπιβουλευτοῦ στρατῷ
ξύναιμον ἀποκαλοῦντες, ὡς οὐκ ἀρκέσοι
τὸ μὴ οὐ πέτροισι πᾶς καταξανθεὶς θανεῖν.
ὥστʼ ἐς τοσοῦτον ἦλθον ὥστε καὶ χεροῖν
κολεῶν ἐρυστὰ διεπεραιώθη ξίφη.
730
λήγει δʼ ἔρις δραμοῦσα τοῦ προσωτάτω
ἀνδρῶν γερόντων ἐν ξυναλλαγῇ λόγου.
ἀλλʼ ἡμὶν Αἴας ποῦ ʼστιν, ὡς φράσω τάδε;
τοῖς κυρίοις γὰρ πάντα χρὴ δηλοῦν λόγον.
Χορός
οὐκ ἔνδον, ἀλλὰ φροῦδος ἀρτίως, νέας
735
βουλὰς νέοισιν ἐγκαταζεύξας τρόποις.
οὐκ ἔνδον, ἀλλὰ φροῦδος ἀρτίως, νέας
735
βουλὰς νέοισιν ἐγκαταζεύξας τρόποις.
Ἄγγελος
ἰοὺ ἰού.
βραδεῖαν ἡμᾶς ἆρʼ ὁ τήνδε τὴν ὁδὸν
πέμπων ἔπεμψεν, ἢ ʼφάνην ἐγὼ βραδύς.
ἰοὺ ἰού.
βραδεῖαν ἡμᾶς ἆρʼ ὁ τήνδε τὴν ὁδὸν
πέμπων ἔπεμψεν, ἢ ʼφάνην ἐγὼ βραδύς.
Χορός
τί δʼ ἐστὶ χρείας τῆσδʼ ὑπεσπανισμένον;
740
τί δʼ ἐστὶ χρείας τῆσδʼ ὑπεσπανισμένον;
740
Ἄγγελος
τὸν ἄνδρʼ ἀπηύδα Τεῦκρος ἔνδοθεν στέγης
μὴ ʼξω παρήκειν, πρὶν παρὼν αὐτὸς τύχῃ.
τὸν ἄνδρʼ ἀπηύδα Τεῦκρος ἔνδοθεν στέγης
μὴ ʼξω παρήκειν, πρὶν παρὼν αὐτὸς τύχῃ.
Χορός
ἀλλʼ οἴχεταί τοι, πρὸς τὸ κέρδιον τραπεὶς
γνώμης, θεοῖσιν ὡς καταλλαχθῇ χόλου.
ἀλλʼ οἴχεταί τοι, πρὸς τὸ κέρδιον τραπεὶς
γνώμης, θεοῖσιν ὡς καταλλαχθῇ χόλου.
Ἄγγελος
ταῦτʼ ἐστὶ τἄπη μωρίας πολλῆς πλέα,
745
εἴπερ τι Κάλχας εὖ φρονῶν μαντεύεται.
ταῦτʼ ἐστὶ τἄπη μωρίας πολλῆς πλέα,
745
εἴπερ τι Κάλχας εὖ φρονῶν μαντεύεται.
Χορός
ποῖον; τί δʼ εἰδὼς τοῦδε πράγματος πέρι;
ποῖον; τί δʼ εἰδὼς τοῦδε πράγματος πέρι;
Ἄγγελος
τοσοῦτον οἶδα καὶ παρὼν ἐτύγχανον.
ἐκ γὰρ συνέδρου καὶ τυραννικοῦ κύκλου
Κάλχας μεταστὰς οἶος Ἀτρειδῶν δίχα,
750
ἐς χεῖρα Τεύκρου δεξιὰν φιλοφρόνως
θεὶς εἶπε κἀπέσκηψε παντοίᾳ τέχνῃ
εἶρξαι κατʼ ἦμαρ τοὐμφανὲς τὸ νῦν τόδε
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
Αἴανθʼ ὑπὸ σκηναῖσι μηδʼ ἀφέντʼ ἐᾶν,
εἰ ζῶντʼ ἐκεῖνον εἰσιδεῖν θέλοι ποτέ.
755
ἐλᾷ γὰρ αὐτὸν τήνδʼ ἔθʼ ἡμέραν μόνην
δίας Ἀθάνας μῆνις, ὡς ἔφη λέγων.
τὰ γὰρ περισσὰ κἀνόητα σώματα
πίπτειν βαρείαις πρὸς θεῶν δυσπραξίαις
ἔφασχʼ ὁ μάντις, ὅστις ἀνθρώπου φύσιν
760
βλαστὼν ἔπειτα μὴ κατʼ ἄνθρωπον φρονῇ.
κεῖνος δʼ ἀπʼ οἴκων εὐθὺς ἐξορμώμενος
ἄνους καλῶς λέγοντος ηὑρέθη πατρός.
ὃ μὲν γὰρ αὐτὸν ἐννέπει, τέκνον, δορὶ
βούλου κρατεῖν μέν, σὺν θεῷ δʼ ἀεὶ κρατεῖν.
765
ὃ δʼ ὑψικόμπως κἀφρόνως ἠμείψατο,
πάτερ, θεοῖς μὲν κἂν ὁ μηδὲν ὢν ὁμοῦ
κράτος κατακτήσαιτʼ· ἐγὼ δὲ καὶ δίχα
κείνων πέποιθα τοῦτʼ ἐπισπάσειν κλέος.
τοσόνδʼ ἐκόμπει μῦθον. εἶτα δεύτερον
770
δίας Ἀθάνας, ἡνίκʼ ὀτρύνουσά νιν
ηὐδᾶτʼ ἐπʼ ἐχθροῖς χεῖρα φοινίαν τρέπειν,
τότʼ ἀντιφωνεῖ δεινὸν ἄρρητόν τʼ ἔπος·
ἄνασσα, τοῖς ἄλλοισιν Ἀργείων πέλας
ἵστω, καθʼ ἡμᾶς δʼ οὔποτʼ ἐκρήξει μάχη.
775
τοιοῖσδέ τοι λόγοισιν ἀστεργῆ θεᾶς
ἐκτήσατʼ ὀργήν, οὐ κατʼ ἄνθρωπον φρονῶν.
ἀλλʼ εἴπερ ἔστι τῇδε θἡμέρᾳ. τάχʼ ἂν
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
γενοίμεθʼ αὐτοῦ σὺν θεῷ σωτήριοι.
τοσαῦθʼ ὁ μάντις εἶφʼ· ὃ δʼ εὐθὺς ἐξ ἕδρας
780
πέμπει με σοὶ φέροντα τάσδʼ ἐπιστολὰς
Τεῦκρος φυλάσσειν. εἰ δʼ ἀπεστερήμεθα,
οὐκ ἔστιν ἁνὴρ κεῖνος, εἰ Κάλχας σοφός.
τοσοῦτον οἶδα καὶ παρὼν ἐτύγχανον.
ἐκ γὰρ συνέδρου καὶ τυραννικοῦ κύκλου
Κάλχας μεταστὰς οἶος Ἀτρειδῶν δίχα,
750
ἐς χεῖρα Τεύκρου δεξιὰν φιλοφρόνως
θεὶς εἶπε κἀπέσκηψε παντοίᾳ τέχνῃ
εἶρξαι κατʼ ἦμαρ τοὐμφανὲς τὸ νῦν τόδε
Αἴανθʼ ὑπὸ σκηναῖσι μηδʼ ἀφέντʼ ἐᾶν,
εἰ ζῶντʼ ἐκεῖνον εἰσιδεῖν θέλοι ποτέ.
755
ἐλᾷ γὰρ αὐτὸν τήνδʼ ἔθʼ ἡμέραν μόνην
δίας Ἀθάνας μῆνις, ὡς ἔφη λέγων.
τὰ γὰρ περισσὰ κἀνόητα σώματα
πίπτειν βαρείαις πρὸς θεῶν δυσπραξίαις
ἔφασχʼ ὁ μάντις, ὅστις ἀνθρώπου φύσιν
760
βλαστὼν ἔπειτα μὴ κατʼ ἄνθρωπον φρονῇ.
κεῖνος δʼ ἀπʼ οἴκων εὐθὺς ἐξορμώμενος
ἄνους καλῶς λέγοντος ηὑρέθη πατρός.
ὃ μὲν γὰρ αὐτὸν ἐννέπει, τέκνον, δορὶ
βούλου κρατεῖν μέν, σὺν θεῷ δʼ ἀεὶ κρατεῖν.
765
ὃ δʼ ὑψικόμπως κἀφρόνως ἠμείψατο,
πάτερ, θεοῖς μὲν κἂν ὁ μηδὲν ὢν ὁμοῦ
κράτος κατακτήσαιτʼ· ἐγὼ δὲ καὶ δίχα
κείνων πέποιθα τοῦτʼ ἐπισπάσειν κλέος.
τοσόνδʼ ἐκόμπει μῦθον. εἶτα δεύτερον
770
δίας Ἀθάνας, ἡνίκʼ ὀτρύνουσά νιν
ηὐδᾶτʼ ἐπʼ ἐχθροῖς χεῖρα φοινίαν τρέπειν,
τότʼ ἀντιφωνεῖ δεινὸν ἄρρητόν τʼ ἔπος·
ἄνασσα, τοῖς ἄλλοισιν Ἀργείων πέλας
ἵστω, καθʼ ἡμᾶς δʼ οὔποτʼ ἐκρήξει μάχη.
775
τοιοῖσδέ τοι λόγοισιν ἀστεργῆ θεᾶς
ἐκτήσατʼ ὀργήν, οὐ κατʼ ἄνθρωπον φρονῶν.
ἀλλʼ εἴπερ ἔστι τῇδε θἡμέρᾳ. τάχʼ ἂν
γενοίμεθʼ αὐτοῦ σὺν θεῷ σωτήριοι.
τοσαῦθʼ ὁ μάντις εἶφʼ· ὃ δʼ εὐθὺς ἐξ ἕδρας
780
πέμπει με σοὶ φέροντα τάσδʼ ἐπιστολὰς
Τεῦκρος φυλάσσειν. εἰ δʼ ἀπεστερήμεθα,
οὐκ ἔστιν ἁνὴρ κεῖνος, εἰ Κάλχας σοφός.
Χορός
ὦ δαΐα Τέκμησσα, δυσμόρων γένος,
ὅρα μολοῦσα τόνδʼ ὁποῖʼ ἔπη θροεῖ.
785
ξυρεῖ γὰρ ἐν χρῷ τοῦτο μὴ χαίρειν τινά.
ὦ δαΐα Τέκμησσα, δυσμόρων γένος,
ὅρα μολοῦσα τόνδʼ ὁποῖʼ ἔπη θροεῖ.
785
ξυρεῖ γὰρ ἐν χρῷ τοῦτο μὴ χαίρειν τινά.
Τέκμησσα
τί μʼ αὖ τάλαιναν, ἀρτίως πεπαυμένην
κακῶν ἀτρύτων, ἐξ ἕδρας ἀνίστατε;
τί μʼ αὖ τάλαιναν, ἀρτίως πεπαυμένην
κακῶν ἀτρύτων, ἐξ ἕδρας ἀνίστατε;
Χορός
τοῦδʼ εἰσάκουε τἀνδρός, ὡς ἥκει φέρων
Αἴαντος ἡμῖν πρᾶξιν ἣν ἤλγησʼ ἐγώ.
790
τοῦδʼ εἰσάκουε τἀνδρός, ὡς ἥκει φέρων
Αἴαντος ἡμῖν πρᾶξιν ἣν ἤλγησʼ ἐγώ.
790
Τέκμησσα
οἴμοι, τί φής, ὤνθρωπε; μῶν ὀλώλαμεν;
οἴμοι, τί φής, ὤνθρωπε; μῶν ὀλώλαμεν;
Ἄγγελος
οὐκ οἶδα τὴν σὴν πρᾶξιν, Αἴαντος δʼ ὅτι,
θυραῖος εἴπερ ἐστίν, οὐ θαρσῶ πέρι.
οὐκ οἶδα τὴν σὴν πρᾶξιν, Αἴαντος δʼ ὅτι,
θυραῖος εἴπερ ἐστίν, οὐ θαρσῶ πέρι.
Τέκμησσα
καὶ μὴν θυραῖος, ὥστε μʼ ὠδίνειν τί φής.
καὶ μὴν θυραῖος, ὥστε μʼ ὠδίνειν τί φής.
Ἄγγελος
ἐκεῖνον εἴργειν Τεῦκρος ἐξεφίεται
795
σκηνῆς ὕπαυλον μηδʼ ἀφιέναι μόνον.
ἐκεῖνον εἴργειν Τεῦκρος ἐξεφίεται
795
σκηνῆς ὕπαυλον μηδʼ ἀφιέναι μόνον.
Τέκμησσα
ποῦ δʼ ἐστὶ Τεῦκρος, κἀπὶ τῷ λέγει τάδε;
ποῦ δʼ ἐστὶ Τεῦκρος, κἀπὶ τῷ λέγει τάδε;
Ἄγγελος
πάρεστʼ ἐκεῖνος ἄρτι· τήνδε δʼ ἔξοδον
ὀλεθρίαν Αἴαντος ἐλπίζει φέρειν.
πάρεστʼ ἐκεῖνος ἄρτι· τήνδε δʼ ἔξοδον
ὀλεθρίαν Αἴαντος ἐλπίζει φέρειν.
Τέκμησσα
οἴμοι τάλαινα, τοῦ ποτʼ ἀνθρώπων μαθών;
800
οἴμοι τάλαινα, τοῦ ποτʼ ἀνθρώπων μαθών;
800
Ἄγγελος
τοῦ Θεστορείου μάντεως, καθʼ ἡμέραν
τὴν νῦν ὃ τούτῳ θάνατον ἢ βίον φέρει.
τοῦ Θεστορείου μάντεως, καθʼ ἡμέραν
τὴν νῦν ὃ τούτῳ θάνατον ἢ βίον φέρει.
Τέκμησσα
οἲ ʼγώ, φίλοι, πρόστητʼ ἀναγκαίας τύχης,
καὶ σπεύσαθʼ οἳ μὲν Τεῦκρον ἐν τάχει μολεῖν,
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
οἳ δʼ ἑσπέρους ἀγκῶνας, οἳ δʼ ἀντηλίους
805
ζητεῖτʼ ἰόντες τἀνδρὸς ἔξοδον κακήν.
ἔγνωκα γὰρ δὴ φωτὸς ἠπατημένη
καὶ τῆς παλαιᾶς χάριτος ἐκβεβλημένη.
οἴμοι, τί δράσω, τέκνον; οὐχ ἱδρυτέον.
ἀλλʼ εἶμι κἀγὼ κεῖσʼ ὅποιπερ ἂν σθένω.
810
χωρῶμεν, ἐγκονῶμεν, οὐχ ἕδρας ἀκμή,
σῴζειν θέλοντες ἄνδρα γʼ ὃς σπεύδει θανεῖν.
οἲ ʼγώ, φίλοι, πρόστητʼ ἀναγκαίας τύχης,
καὶ σπεύσαθʼ οἳ μὲν Τεῦκρον ἐν τάχει μολεῖν,
οἳ δʼ ἑσπέρους ἀγκῶνας, οἳ δʼ ἀντηλίους
805
ζητεῖτʼ ἰόντες τἀνδρὸς ἔξοδον κακήν.
ἔγνωκα γὰρ δὴ φωτὸς ἠπατημένη
καὶ τῆς παλαιᾶς χάριτος ἐκβεβλημένη.
οἴμοι, τί δράσω, τέκνον; οὐχ ἱδρυτέον.
ἀλλʼ εἶμι κἀγὼ κεῖσʼ ὅποιπερ ἂν σθένω.
810
χωρῶμεν, ἐγκονῶμεν, οὐχ ἕδρας ἀκμή,
σῴζειν θέλοντες ἄνδρα γʼ ὃς σπεύδει θανεῖν.
Χορός
χωρεῖν ἑτοῖμος, κοὐ λόγῳ δείξω μόνον.
τάχος γὰρ ἔργου καὶ ποδῶν ἅμʼ ἕψεται.
χωρεῖν ἑτοῖμος, κοὐ λόγῳ δείξω μόνον.
τάχος γὰρ ἔργου καὶ ποδῶν ἅμʼ ἕψεται.
Αἴας
ὁ μὲν σφαγεὺς ἕστηκεν ᾗ τομώτατος
815
γένοιτʼ ἄν, εἴ τῳ καὶ λογίζεσθαι σχολή,
δῶρον μὲν ἀνδρὸς Ἕκτορος ξένων ἐμοὶ
μάλιστα μισηθέντος, ἐχθίστου θʼ ὁρᾶν.
πέπηγε δʼ ἐν γῇ πολεμίᾳ τῇ Τρῳάδι,
σιδηροβρῶτι θηγάνῃ νεηκονής·
820
ἔπηξα δʼ αὐτὸν εὖ περιστείλας ἐγώ,
εὐνούστατον τῷδʼ ἀνδρὶ διὰ τάχους θανεῖν.
οὕτω μὲν εὐσκευοῦμεν· ἐκ δὲ τῶνδέ μοι
σὺ πρῶτος, ὦ Ζεῦ, καὶ γὰρ εἰκός, ἄρκεσον.
αἰτήσομαι δέ σʼ οὐ μακρὸν γέρας λαχεῖν.
825
πέμψον τινʼ ἡμῖν ἄγγελον, κακὴν φάτιν
Τεύκρῳ φέροντα, πρῶτος ὥς με βαστάσῃ
πεπτῶτα τῷδε περὶ νεορράντῳ ξίφει,
καὶ μὴ πρὸς ἐχθρῶν του κατοπτευθεὶς πάρος
ῥιφθῶ κυσὶν πρόβλητος οἰωνοῖς θʼ ἕλωρ.
830
τοσαῦτά σʼ, ὦ Ζεῦ, προστρέπω, καλῶ δʼ ἅμα
51
52
53
54
55
56
57
58
59
60
πομπαῖον Ἑρμῆν χθόνιον εὖ με κοιμίσαι,
ξὺν ἀσφαδᾴστῳ καὶ ταχεῖ πηδήματι
πλευρὰν διαρρήξαντα τῷδε φασγάνῳ.
καλῶ δʼ ἀρωγοὺς τὰς ἀεί τε παρθένους
835
ἀεί θʼ ὁρώσας πάντα τἀν βροτοῖς πάθη,
σεμνὰς Ἐρινῦς τανύποδας, μαθεῖν ἐμὲ
πρὸς τῶν Ἀτρειδῶν ὡς διόλλυμαι τάλας.
καί σφας κακοὺς κάκιστα καὶ πανωλέθρους
ξυναρπάσειαν, ὥσπερ εἰσορῶσʼ ἐμὲ
840
αὐτοσφαγῆ πίπτοντα· τὼς
αὐτοσφαγεῖς
πρὸς τῶν φιλίστων ἐκγόνων ὀλοίατο.
ἴτʼ, ὦ ταχεῖαι ποίνιμοί τʼ Ἐρινύες,
γεύεσθε, μὴ φείδεσθε πανδήμου στρατοῦ.
σὺ δʼ, ὦ τὸν αἰπὺν οὐρανὸν διφρηλατῶν
845
Ἥλιε, πατρῴαν τὴν ἐμὴν ὅταν χθόνα
ἴδῃς, ἐπισχὼν χρυσόνωτον ἡνίαν
ἄγγειλον ἄτας τὰς ἐμὰς μόρον τʼ ἐμὸν
γέροντι πατρὶ τῇ τε δυστήνῳ τροφῷ.
ἦ που τάλαινα, τήνδʼ ὅταν κλύῃ φάτιν,
850
ἥσει μέγαν κωκυτὸν ἐν πάσῃ πόλει.
ἀλλʼ οὐδὲν ἔργον ταῦτα θρηνεῖσθαι μάτην·
ἀλλʼ ἀρκτέον τὸ πρᾶγμα σὺν τάχει τινί.
ὦ θάνατε θάνατε, νῦν μʼ ἐπίσκεψαι μολών·
καίτοι σὲ μὲν κἀκεῖ προσαυδήσω ξυνών.
855
σὲ δʼ, ὦ φαεννῆς ἡμέρας τὸ νῦν σέλας,
καὶ τὸν διφρευτὴν Ἥλιον προσεννέπω,
πανύστατον δὴ κοὔποτʼ αὖθις ὕστερον.
61
62
63
64
65
66
67
68
69
ὦ φέγγος, ὦ γῆς ἱερὸν οἰκείας πέδον
Σαλαμῖνος, ὦ πατρῷον ἑστίας βάθρον,
860
κλειναί τʼ Ἀθῆναι, καὶ τὸ σύντροφον γένος,
κρῆναί τε ποταμοί θʼ οἵδε, καὶ τὰ Τρωικὰ
πεδία προσαυδῶ, χαίρετʼ, ὦ τροφῆς ἐμοί·
τοῦθʼ ὑμὶν Αἴας τοὔπος ὕστατον θροεῖ,
τὰ δʼ ἄλλʼ ἐν Ἅιδου τοῖς κάτω μυθήσομαι.
865
ὁ μὲν σφαγεὺς ἕστηκεν ᾗ τομώτατος
815
γένοιτʼ ἄν, εἴ τῳ καὶ λογίζεσθαι σχολή,
δῶρον μὲν ἀνδρὸς Ἕκτορος ξένων ἐμοὶ
μάλιστα μισηθέντος, ἐχθίστου θʼ ὁρᾶν.
πέπηγε δʼ ἐν γῇ πολεμίᾳ τῇ Τρῳάδι,
σιδηροβρῶτι θηγάνῃ νεηκονής·
820
ἔπηξα δʼ αὐτὸν εὖ περιστείλας ἐγώ,
εὐνούστατον τῷδʼ ἀνδρὶ διὰ τάχους θανεῖν.
οὕτω μὲν εὐσκευοῦμεν· ἐκ δὲ τῶνδέ μοι
σὺ πρῶτος, ὦ Ζεῦ, καὶ γὰρ εἰκός, ἄρκεσον.
αἰτήσομαι δέ σʼ οὐ μακρὸν γέρας λαχεῖν.
825
πέμψον τινʼ ἡμῖν ἄγγελον, κακὴν φάτιν
Τεύκρῳ φέροντα, πρῶτος ὥς με βαστάσῃ
πεπτῶτα τῷδε περὶ νεορράντῳ ξίφει,
καὶ μὴ πρὸς ἐχθρῶν του κατοπτευθεὶς πάρος
ῥιφθῶ κυσὶν πρόβλητος οἰωνοῖς θʼ ἕλωρ.
830
τοσαῦτά σʼ, ὦ Ζεῦ, προστρέπω, καλῶ δʼ ἅμα
πομπαῖον Ἑρμῆν χθόνιον εὖ με κοιμίσαι,
ξὺν ἀσφαδᾴστῳ καὶ ταχεῖ πηδήματι
πλευρὰν διαρρήξαντα τῷδε φασγάνῳ.
καλῶ δʼ ἀρωγοὺς τὰς ἀεί τε παρθένους
835
ἀεί θʼ ὁρώσας πάντα τἀν βροτοῖς πάθη,
σεμνὰς Ἐρινῦς τανύποδας, μαθεῖν ἐμὲ
πρὸς τῶν Ἀτρειδῶν ὡς διόλλυμαι τάλας.
καί σφας κακοὺς κάκιστα καὶ πανωλέθρους
ξυναρπάσειαν, ὥσπερ εἰσορῶσʼ ἐμὲ
840
αὐτοσφαγῆ πίπτοντα· τὼς
αὐτοσφαγεῖς
πρὸς τῶν φιλίστων ἐκγόνων ὀλοίατο.
ἴτʼ, ὦ ταχεῖαι ποίνιμοί τʼ Ἐρινύες,
γεύεσθε, μὴ φείδεσθε πανδήμου στρατοῦ.
σὺ δʼ, ὦ τὸν αἰπὺν οὐρανὸν διφρηλατῶν
845
Ἥλιε, πατρῴαν τὴν ἐμὴν ὅταν χθόνα
ἴδῃς, ἐπισχὼν χρυσόνωτον ἡνίαν
ἄγγειλον ἄτας τὰς ἐμὰς μόρον τʼ ἐμὸν
γέροντι πατρὶ τῇ τε δυστήνῳ τροφῷ.
ἦ που τάλαινα, τήνδʼ ὅταν κλύῃ φάτιν,
850
ἥσει μέγαν κωκυτὸν ἐν πάσῃ πόλει.
ἀλλʼ οὐδὲν ἔργον ταῦτα θρηνεῖσθαι μάτην·
ἀλλʼ ἀρκτέον τὸ πρᾶγμα σὺν τάχει τινί.
ὦ θάνατε θάνατε, νῦν μʼ ἐπίσκεψαι μολών·
καίτοι σὲ μὲν κἀκεῖ προσαυδήσω ξυνών.
855
σὲ δʼ, ὦ φαεννῆς ἡμέρας τὸ νῦν σέλας,
καὶ τὸν διφρευτὴν Ἥλιον προσεννέπω,
πανύστατον δὴ κοὔποτʼ αὖθις ὕστερον.
ὦ φέγγος, ὦ γῆς ἱερὸν οἰκείας πέδον
Σαλαμῖνος, ὦ πατρῷον ἑστίας βάθρον,
860
κλειναί τʼ Ἀθῆναι, καὶ τὸ σύντροφον γένος,
κρῆναί τε ποταμοί θʼ οἵδε, καὶ τὰ Τρωικὰ
πεδία προσαυδῶ, χαίρετʼ, ὦ τροφῆς ἐμοί·
τοῦθʼ ὑμὶν Αἴας τοὔπος ὕστατον θροεῖ,
τὰ δʼ ἄλλʼ ἐν Ἅιδου τοῖς κάτω μυθήσομαι.
865
ΗΜΙΧΟΡΟΣ Α
πόνος πόνῳ πόνον φέρει.
πᾷ πᾷ
πᾷ γὰρ οὐκ ἔβαν ἐγώ;
κοὐδεὶς ἐπισπᾶται με συμμαθεῖν τόπος.
ἰδοὺ ἰδού,
870
δοῦπον αὖ κλύω τινά.
πόνος πόνῳ πόνον φέρει.
πᾷ πᾷ
πᾷ γὰρ οὐκ ἔβαν ἐγώ;
κοὐδεὶς ἐπισπᾶται με συμμαθεῖν τόπος.
ἰδοὺ ἰδού,
870
δοῦπον αὖ κλύω τινά.
ΗΜΙΧΟΡΟΣ Β
ἡμῶν γε ναὸς κοινόπλουν ὁμιλίαν.
ἡμῶν γε ναὸς κοινόπλουν ὁμιλίαν.
ΗΜΙΧΟΡΟΣ Α
τί οὖν δή;
τί οὖν δή;
ΗΜΙΧΟΡΟΣ Β
πᾶν ἐστίβηται πλευρὸν ἕσπερον νεῶν.
πᾶν ἐστίβηται πλευρὸν ἕσπερον νεῶν.
ΗΜΙΧΟΡΟΣ Α
ἔχεις οὖν;
875
ἔχεις οὖν;
875
ΗΜΙΧΟΡΟΣ Β
πόνου γε πλῆθος, κοὐδὲν εἰς ὄψιν πλέον.
πόνου γε πλῆθος, κοὐδὲν εἰς ὄψιν πλέον.
ΗΜΙΧΟΡΟΣ Β
ἀλλʼ οὐδὲ μὲν δὴ τὴν ἀφʼ ἡλίου βολῶν
κέλευθον ἁνὴρ οὐδαμοῦ δηλοῖ φανείς.
ἀλλʼ οὐδὲ μὲν δὴ τὴν ἀφʼ ἡλίου βολῶν
κέλευθον ἁνὴρ οὐδαμοῦ δηλοῖ φανείς.
Greek (F. Storr, 1912) (OCR draft) Experimental (Greek (F. Storr, 1912)) — 719-878 focus
Ἄγγελος
ἄνδρες φίλοι, τὸ πρῶτον ἀγγεῖλαι θέλω·
Τεῦκρος πάρεστιν ἄρτι Μυσίων ἀπὸ
720
κρημνῶν· μέσον δὲ προσμολὼν στρατήγιον
κυδάζεται τοῖς πᾶσιν Ἀργείοις ὁμοῦ.
στείχοντα γὰρ πρόσωθεν αὐτὸν ἐν κύκλῳ
μαθόντες ἀμφέστησαν, εἶτʼ ὀνείδεσιν
ἤρασσον ἔνθεν κἄνθεν οὔτις ἔσθʼ ὃς οὔ,
725
τὸν τοῦ μανέντος κἀπιβουλευτοῦ στρατοῦ
ξύναιμον ἀποκαλοῦντες, ὡς οὐκ ἀρκέσοι
τὸ μὴ οὐ πέτροισι πᾶς καταξανθεὶς θανεῖν·
ὥστʼ εἰς τοσοῦτον ἦλθον ὥστε καὶ χεροῖν
κολεῶν ἐρυστὰ διεπεραιώθη ξίφη.
730
λήγει δʼ ἔρις δραμοῦσα τοῦ προσωτάτω
ἀνδρῶν γερόντων ἐν ξυναλλαγῇ λόγου.
ἀλλʼ ἡμὶν Αἴας ποῦ ʼστιν, ὡς φράσω τάδε;
τοῖς κυρίοις γὰρ πάντα χρὴ δηλοῦν λόγον.
ἄνδρες φίλοι, τὸ πρῶτον ἀγγεῖλαι θέλω·
Τεῦκρος πάρεστιν ἄρτι Μυσίων ἀπὸ
720
κρημνῶν· μέσον δὲ προσμολὼν στρατήγιον
κυδάζεται τοῖς πᾶσιν Ἀργείοις ὁμοῦ.
στείχοντα γὰρ πρόσωθεν αὐτὸν ἐν κύκλῳ
μαθόντες ἀμφέστησαν, εἶτʼ ὀνείδεσιν
ἤρασσον ἔνθεν κἄνθεν οὔτις ἔσθʼ ὃς οὔ,
725
τὸν τοῦ μανέντος κἀπιβουλευτοῦ στρατοῦ
ξύναιμον ἀποκαλοῦντες, ὡς οὐκ ἀρκέσοι
τὸ μὴ οὐ πέτροισι πᾶς καταξανθεὶς θανεῖν·
ὥστʼ εἰς τοσοῦτον ἦλθον ὥστε καὶ χεροῖν
κολεῶν ἐρυστὰ διεπεραιώθη ξίφη.
730
λήγει δʼ ἔρις δραμοῦσα τοῦ προσωτάτω
ἀνδρῶν γερόντων ἐν ξυναλλαγῇ λόγου.
ἀλλʼ ἡμὶν Αἴας ποῦ ʼστιν, ὡς φράσω τάδε;
τοῖς κυρίοις γὰρ πάντα χρὴ δηλοῦν λόγον.
Χορός
οὐκ ἔνδον, ἀλλὰ φροῦδος ἀρτίως, νέας
735
βουλὰς νέοισιν ἐγκαταζεύξας τρόποις.
οὐκ ἔνδον, ἀλλὰ φροῦδος ἀρτίως, νέας
735
βουλὰς νέοισιν ἐγκαταζεύξας τρόποις.
Ἄγγελος
ἰοὺ ἰού·
βραδεῖαν ἡμᾶς ἆρʼ ὁ τήνδε τὴν ὁδὸν
πέμπων ἔπεμψεν ἢ ʼφάνην ἐγὼ βραδύς.
ἰοὺ ἰού·
βραδεῖαν ἡμᾶς ἆρʼ ὁ τήνδε τὴν ὁδὸν
πέμπων ἔπεμψεν ἢ ʼφάνην ἐγὼ βραδύς.
Χορός
τί δʼ ἐστὶ χρείας τῆσδʼ ὑπεσπανισμένον;
740
τί δʼ ἐστὶ χρείας τῆσδʼ ὑπεσπανισμένον;
740
Ἄγγελος
τὸν ἄνδρʼ ἀπηύδα Τεῦκρος ἔνδοθεν στέγης
μὴ ʼξω παρήκειν, πρὶν παρὼν αὐτὸς τύχῃ.
τὸν ἄνδρʼ ἀπηύδα Τεῦκρος ἔνδοθεν στέγης
μὴ ʼξω παρήκειν, πρὶν παρὼν αὐτὸς τύχῃ.
Χορός
ἀλλʼ οἴχεταί τοι, πρὸς τὸ κέρδιστον τραπεὶς
γνώμης, θεοῖσιν ὡς καταλλαχθῇ χόλου.
ἀλλʼ οἴχεταί τοι, πρὸς τὸ κέρδιστον τραπεὶς
γνώμης, θεοῖσιν ὡς καταλλαχθῇ χόλου.
Ἄγγελος
ταῦτʼ ἐστὶ τἄπη μωρίας πολλῆς πλέα,
745
εἴπερ τι Κάλχας εὖ φρονῶν μαντεύεται.
ταῦτʼ ἐστὶ τἄπη μωρίας πολλῆς πλέα,
745
εἴπερ τι Κάλχας εὖ φρονῶν μαντεύεται.
Χορός
ποῖον; τί δʼ εἰδὼς τοῦδε πράγματος πάρει;
748
ποῖον; τί δʼ εἰδὼς τοῦδε πράγματος πάρει;
Ἄγγελος
τοσοῦτον οἶδα καὶ παρὼν ἐτύγχανον.
ἐκ γὰρ συνέδρου καὶ τυραννικοῦ κύκλου
Κάλχας μεταστὰς οἶος Ἀτρειδῶν δίχα,
750
εἰς χεῖρα Τεύκρου δεξιὰν φιλοφρόνως
θεὶς εἶπε κἀπέσκηψε, παντοίᾳ τέχνῃ
εἶρξαι κατʼ ἦμαρ τοὐμφανὲς τὸ νῦν τόδε
Αἴανθʼ ὑπὸ σκηναῖσι μηδʼ ἀφέντʼ ἐᾶν,
εἰ ζῶντʼ ἐκεῖνον εἰσιδεῖν θέλοι ποτέ.
755
ἐλᾷ γὰρ αὐτὸν τῇδε θἠμέρᾳ μόνῃ
δίας Ἀθάνας μῆνις, ὡς ἔφη λέγων.
τὰ γὰρ περισσὰ κἀνόνητα σώματα
πίπτειν βαρείαις πρὸς θεῶν δυσπραξίαις
ἔφασχʼ ὁ μάντις, ὅστις ἀνθρώπου φύσιν
760
βλαστὼν ἔπειτα μὴ κατʼ ἄνθρωπον φρονῇ.
κεῖνος δʼ ἀπʼ οἴκων εὐθὺς ἐξορμώμενος
ἄνους καλῶς λέγοντος ηὑρέθη πατρός.
ὁ μὲν γὰρ αὐτὸν ἐννέπει· τέκνον, δόρει
βούλου κρατεῖν μέν, σὺν θεῷ δʼ ἀεὶ κρατεῖν.
765
ὁ δʼ ὑψικόμπως κἀφρόνως ἠμείψατο·
πάτερ, θεοῖς μὲν κἂν ὁ μηδὲν ὢν ὁμοῦ
κράτος κατακτήσαιτʼ· ἐγὼ δὲ καὶ δίχα
κείνων πέποιθα τοῦτʼ ἐπισπάσειν κλέος.
τοσόνδʼ ἐκόμπει μῦθον. εἶτα δεύτερον
770
δίας Ἀθάνας, ἡνίκʼ ὀτρύνουσά νιν
ηὐδᾶτʼ ἐπʼ ἐχθροῖς χεῖρα φοινίαν τρέπειν,
τότʼ ἀντιφωνεῖ δεινὸν ἄρρητόν τʼ ἔπος·
ἄνασσα, τοῖς ἄλλοισιν Ἀργείων πέλας
ἵστω, καθʼ ἡμᾶς δʼ οὔποτʼ ἐκρήξει μάχη.
775
τοιοῖσδέ τοι λόγοισιν ἀστεργῆ θεᾶς
ἐκτήσατʼ ὀργήν, οὐ κατʼ ἄνθρωπον φρονῶν.
ἀλλʼ εἴπερ ἔστι τῇδε θἠμέρᾳ, τάχʼ ἂν
γενοίμεθʼ αὐτοῦ σὺν θεῷ σωτήριοι.
τοσαῦθʼ ὁ μάντις εἶφʼ· ὁ δʼ εὐθὺς ἐξ ἕδρας
780
πέμπει με σοὶ φέροντα τάσδʼ ἐπιστολὰς
Τεῦκρος φυλάσσειν. εἰ δʼ ἀπεστερήμεθα,
οὐκ ἔστιν ἁνὴρ κεῖνος, εἰ Κάλχας σοφός.
784
τοσοῦτον οἶδα καὶ παρὼν ἐτύγχανον.
ἐκ γὰρ συνέδρου καὶ τυραννικοῦ κύκλου
Κάλχας μεταστὰς οἶος Ἀτρειδῶν δίχα,
750
εἰς χεῖρα Τεύκρου δεξιὰν φιλοφρόνως
θεὶς εἶπε κἀπέσκηψε, παντοίᾳ τέχνῃ
εἶρξαι κατʼ ἦμαρ τοὐμφανὲς τὸ νῦν τόδε
Αἴανθʼ ὑπὸ σκηναῖσι μηδʼ ἀφέντʼ ἐᾶν,
εἰ ζῶντʼ ἐκεῖνον εἰσιδεῖν θέλοι ποτέ.
755
ἐλᾷ γὰρ αὐτὸν τῇδε θἠμέρᾳ μόνῃ
δίας Ἀθάνας μῆνις, ὡς ἔφη λέγων.
τὰ γὰρ περισσὰ κἀνόνητα σώματα
πίπτειν βαρείαις πρὸς θεῶν δυσπραξίαις
ἔφασχʼ ὁ μάντις, ὅστις ἀνθρώπου φύσιν
760
βλαστὼν ἔπειτα μὴ κατʼ ἄνθρωπον φρονῇ.
κεῖνος δʼ ἀπʼ οἴκων εὐθὺς ἐξορμώμενος
ἄνους καλῶς λέγοντος ηὑρέθη πατρός.
ὁ μὲν γὰρ αὐτὸν ἐννέπει· τέκνον, δόρει
βούλου κρατεῖν μέν, σὺν θεῷ δʼ ἀεὶ κρατεῖν.
765
ὁ δʼ ὑψικόμπως κἀφρόνως ἠμείψατο·
πάτερ, θεοῖς μὲν κἂν ὁ μηδὲν ὢν ὁμοῦ
κράτος κατακτήσαιτʼ· ἐγὼ δὲ καὶ δίχα
κείνων πέποιθα τοῦτʼ ἐπισπάσειν κλέος.
τοσόνδʼ ἐκόμπει μῦθον. εἶτα δεύτερον
770
δίας Ἀθάνας, ἡνίκʼ ὀτρύνουσά νιν
ηὐδᾶτʼ ἐπʼ ἐχθροῖς χεῖρα φοινίαν τρέπειν,
τότʼ ἀντιφωνεῖ δεινὸν ἄρρητόν τʼ ἔπος·
ἄνασσα, τοῖς ἄλλοισιν Ἀργείων πέλας
ἵστω, καθʼ ἡμᾶς δʼ οὔποτʼ ἐκρήξει μάχη.
775
τοιοῖσδέ τοι λόγοισιν ἀστεργῆ θεᾶς
ἐκτήσατʼ ὀργήν, οὐ κατʼ ἄνθρωπον φρονῶν.
ἀλλʼ εἴπερ ἔστι τῇδε θἠμέρᾳ, τάχʼ ἂν
γενοίμεθʼ αὐτοῦ σὺν θεῷ σωτήριοι.
τοσαῦθʼ ὁ μάντις εἶφʼ· ὁ δʼ εὐθὺς ἐξ ἕδρας
780
πέμπει με σοὶ φέροντα τάσδʼ ἐπιστολὰς
Τεῦκρος φυλάσσειν. εἰ δʼ ἀπεστερήμεθα,
οὐκ ἔστιν ἁνὴρ κεῖνος, εἰ Κάλχας σοφός.
Χορός
ὦ δαΐα Τέκμησσα, δύσμορον γένος,
ὅρα μολοῦσα τόνδʼ ὁποῖʼ ἔπη θροεῖ·
785
ξυρεῖ γὰρ ἐν χρῷ τοῦτο μὴ χαίρειν τινά.
ὦ δαΐα Τέκμησσα, δύσμορον γένος,
ὅρα μολοῦσα τόνδʼ ὁποῖʼ ἔπη θροεῖ·
785
ξυρεῖ γὰρ ἐν χρῷ τοῦτο μὴ χαίρειν τινά.
Τέκμησσα
τί μʼ αὖ τάλαιναν, ἀρτίως πεπαυμένην
κακῶν ἀτρύτων, ἐξ ἕδρας ἀνίστατε;
τί μʼ αὖ τάλαιναν, ἀρτίως πεπαυμένην
κακῶν ἀτρύτων, ἐξ ἕδρας ἀνίστατε;
Χορός
τοῦδʼ εἰσάκουε τἀνδρός, ὡς ἥκει φέρων
Αἴαντος ἡμῖν πρᾶξιν ἣν ἤλγησʼ ἐγώ.
790
τοῦδʼ εἰσάκουε τἀνδρός, ὡς ἥκει φέρων
Αἴαντος ἡμῖν πρᾶξιν ἣν ἤλγησʼ ἐγώ.
790
Τέκμησσα
οἴμοι, τί φής, ἄνθρωπε; μῶν ὀλώλαμεν;
οἴμοι, τί φής, ἄνθρωπε; μῶν ὀλώλαμεν;
Ἄγγελος
οὐκ οἶδα τὴν σὴν πρᾶξιν, Αἴαντος δʼ ὅτι,
θυραῖος εἴπερ ἐστίν, οὐ θαρσῶ πέρι.
οὐκ οἶδα τὴν σὴν πρᾶξιν, Αἴαντος δʼ ὅτι,
θυραῖος εἴπερ ἐστίν, οὐ θαρσῶ πέρι.
Τέκμησσα
καὶ μὴν θυραῖος, ὥστε μʼ ὠδίνειν τί φής.
καὶ μὴν θυραῖος, ὥστε μʼ ὠδίνειν τί φής.
Ἄγγελος
ἐκεῖνον εἴργειν Τεῦκρος ἐξεφίεται
795
σκηνῆς ὕπαυλον μηδʼ ἀφιέναι μόνον.
ἐκεῖνον εἴργειν Τεῦκρος ἐξεφίεται
795
σκηνῆς ὕπαυλον μηδʼ ἀφιέναι μόνον.
Τέκμησσα
ποῦ δʼ ἐστὶ Τεῦκρος, κἀπὶ τῷ λέγει τάδε;
ποῦ δʼ ἐστὶ Τεῦκρος, κἀπὶ τῷ λέγει τάδε;
Ἄγγελος
πάρεστʼ ἐκεῖνος ἄρτι· τήνδε δʼ ἔξοδον
ὀλεθρίαν Αἴαντος ἐλπίζει φέρειν.
πάρεστʼ ἐκεῖνος ἄρτι· τήνδε δʼ ἔξοδον
ὀλεθρίαν Αἴαντος ἐλπίζει φέρειν.
Τέκμησσα
οἴμοι τάλαινα, τοῦ ποτʼ ἀνθρώπων μαθών;
800
οἴμοι τάλαινα, τοῦ ποτʼ ἀνθρώπων μαθών;
800
Ἄγγελος
τοῦ Θεστορείου μάντεως, καθʼ ἡμέραν
τὴν νῦν, ὅτʼ αὐτῷ θάνατον ἢ βίον φέρει.
τοῦ Θεστορείου μάντεως, καθʼ ἡμέραν
τὴν νῦν, ὅτʼ αὐτῷ θάνατον ἢ βίον φέρει.
Τέκμησσα
οἲ ʼγώ, φίλοι, πρόστητʼ ἀναγκαίας τύχης,
καὶ σπεύσαθʼ, οἱ μὲν Τεῦκρον ἐν τάχει μολεῖν,
οἱ δʼ ἑσπέρους ἀγκῶνας, οἱ δʼ ἀντηλίους
805
ζητεῖτʼ ἰόντες τἀνδρὸς ἔξοδον κακήν.
ἔγνωκα γὰρ δὴ φωτὸς ἠπατημένη
καὶ τῆς παλαιᾶς χάριτος ἐκβεβλημένη.
οἴμοι, τί δράσω, τέκνον; οὐχ ἱδρυτέον·
ἀλλʼ εἶμι κἀγὼ κεῖσʼ ὅποιπερ ἂν σθένω.
810
χωρῶμεν, ἐγκονῶμεν, οὐχ ἕδρας ἀκμὴ
σῴζειν θέλοντας ἄνδρα γʼ ὃς σπεύδῃ θανεῖν.
οἲ ʼγώ, φίλοι, πρόστητʼ ἀναγκαίας τύχης,
καὶ σπεύσαθʼ, οἱ μὲν Τεῦκρον ἐν τάχει μολεῖν,
οἱ δʼ ἑσπέρους ἀγκῶνας, οἱ δʼ ἀντηλίους
805
ζητεῖτʼ ἰόντες τἀνδρὸς ἔξοδον κακήν.
ἔγνωκα γὰρ δὴ φωτὸς ἠπατημένη
καὶ τῆς παλαιᾶς χάριτος ἐκβεβλημένη.
οἴμοι, τί δράσω, τέκνον; οὐχ ἱδρυτέον·
ἀλλʼ εἶμι κἀγὼ κεῖσʼ ὅποιπερ ἂν σθένω.
810
χωρῶμεν, ἐγκονῶμεν, οὐχ ἕδρας ἀκμὴ
σῴζειν θέλοντας ἄνδρα γʼ ὃς σπεύδῃ θανεῖν.
Χορός
χωρεῖν ἕτοιμος, κοὐ λόγῳ δείξω μόνον·
τάχος γὰρ ἔργου καὶ ποδῶν ἅμʼ ἕψεται,
815
χωρεῖν ἕτοιμος, κοὐ λόγῳ δείξω μόνον·
τάχος γὰρ ἔργου καὶ ποδῶν ἅμʼ ἕψεται,
Αἴας
ὁ μὲν σφαγεὺς ἕστηκεν ᾗ τομώτατος
815
γένοιτʼ ἄν, εἴ τῳ καὶ λογίζεσθαι σχολή·
δῶρον μὲν ἀνδρὸς Ἕκτορος ξένων ἐμοὶ
μάλιστα μισηθέντος ἐχθίστου θʼ ὁρᾶν·
πέπηγε δʼ ἐν γῇ πολεμίᾳ τῇ Τρῳάδι,
σιδηροβρῶτι θηγάνῃ νεηκονής·
820
ἔπηξα δʼ αὐτὸν εὖ περιστείλας ἐγώ,
εὐνούστατον τῷδʼ ἀνδρὶ διὰ τάχους θανεῖν.
οὕτω μὲν εὐσκευοῦμεν· ἐκ δὲ τῶνδέ μοι
σὺ πρῶτος, ὦ Ζεῦ, καὶ γὰρ εἰκός, ἄρκεσον.
αἰτήσομαι δέ σʼ οὐ μακρὸν γέρας λαχεῖν.
825
πέμψον τινʼ ἡμῖν ἄγγελον, κακὴν φάτιν
Τεύκρῳ φέροντα, πρῶτος ὥς με βαστάσῃ
πεπτῶτα τῷδε περὶ νεορράντῳ ξίφει,
καὶ μὴ πρὸς ἐχθρῶν του κατοπτευθεὶς πάρος
ῥιφθῶ κυσὶν πρόβλητος οἰωνοῖς θʼ ἕλωρ.
830
τοσαῦτά σʼ, ὦ Ζεῦ, προστρέπω, καλῶ δʼ ἅμα
πομπαῖον Ἑρμῆν χθόνιον εὖ με κοιμίσαι,
ξὺν ἀσφαδάστῳ καὶ ταχεῖ πηδήματι
πλευρὰν διαρρήξαντα τῷδε φασγάνῳ.
καλῶ δʼ ἀρωγοὺς τὰς ἀεί τε παρθένους
835
ἀεί θʼ ὁρώσας πάντα τἀν βροτοῖς πάθη,
σεμνὰς Ἐρινῦς τανύποδας, μαθεῖν ἐμὲ
πρὸς τῶν Ἀτρειδῶν ὡς διόλλυμαι τάλας,
καί σφας κακοὺς κάκιστα καὶ πανωλέθρους
ξυναρπάσειαν, ὥσπερ εἰσορῶσʼ ἐμὲ
840
αὐτοσφαγῆ πίπτοντα, τὼς αὐτοσφαγεῖς
πρὸς τῶν φιλίστων ἐκγόνων ὀλοίατο.
ἴτʼ, ὦ ταχεῖαι ποίνιμοί τʼ Ἐρινύες,
γεύεσθε, μὴ φείδεσθε πανδήμου στρατοῦ·
σὺ δʼ, ὦ τὸν αἰπὺν οὐρανὸν διφρηλατῶν
845
Ἥλιε, πατρῴαν τὴν ἐμὴν ὅταν χθόνα
ἴδῃς, ἐπισχὼν χρυσόνωτον ἡνίαν
ἄγγειλον ἄτας τὰς ἐμὰς μόρον τʼ ἐμὸν
γέροντι πατρὶ τῇ τε δυστήνῳ τροφῷ.
ἦ που τάλαινα, τήνδʼ ὅταν κλύῃ φάτιν,
850
ἥσει μέγαν κωκυτὸν ἐν πάσῃ πόλει.
ἀλλʼ οὐδὲν ἔργον ταῦτα θρηνεῖσθαι μάτην,
ἀλλʼ ἀρκτέον τὸ πρᾶγμα σὺν τάχει τινί.
ὦ Θάνατε Θάνατε, νῦν μʼ ἐπίσκεψαι μολών.
καίτοι σὲ μὲν κἀκεῖ προσαυδήσω ξυνών.
855
σὲ δʼ, ὦ φαεννῆς ἡμέρας τὸ νῦν σέλας,
καὶ τὸν διφρευτὴν Ἥλιον προσεννέπω,
πανύστατον δὴ κοὔποτʼ αὖθις ὕστερον.
ὦ φέγγος, ὦ γῆς ἱερὸν οἰκείας πέδον
Σαλαμῖνος, ὦ πατρῷον ἑστίας βάθρον
860
κλειναί τʼ Ἀθῆναι καὶ τὸ σύντροφον γένος
κρῆναί τε ποταμοί θʼ οἵδε, καὶ τὰ Τρωϊκὰ
πεδία προσαυδῶ, χαίρετʼ, ὦ τροφῆς ἐμοί·
τοῦθʼ ὑμὶν Αἴας τοὔπος ὕστατον θροεῖ,
τὰ δʼ ἄλλʼ ἐν Ἅιδου τοῖς κάτω μυθήσομαι.
865
866
ὁ μὲν σφαγεὺς ἕστηκεν ᾗ τομώτατος
815
γένοιτʼ ἄν, εἴ τῳ καὶ λογίζεσθαι σχολή·
δῶρον μὲν ἀνδρὸς Ἕκτορος ξένων ἐμοὶ
μάλιστα μισηθέντος ἐχθίστου θʼ ὁρᾶν·
πέπηγε δʼ ἐν γῇ πολεμίᾳ τῇ Τρῳάδι,
σιδηροβρῶτι θηγάνῃ νεηκονής·
820
ἔπηξα δʼ αὐτὸν εὖ περιστείλας ἐγώ,
εὐνούστατον τῷδʼ ἀνδρὶ διὰ τάχους θανεῖν.
οὕτω μὲν εὐσκευοῦμεν· ἐκ δὲ τῶνδέ μοι
σὺ πρῶτος, ὦ Ζεῦ, καὶ γὰρ εἰκός, ἄρκεσον.
αἰτήσομαι δέ σʼ οὐ μακρὸν γέρας λαχεῖν.
825
πέμψον τινʼ ἡμῖν ἄγγελον, κακὴν φάτιν
Τεύκρῳ φέροντα, πρῶτος ὥς με βαστάσῃ
πεπτῶτα τῷδε περὶ νεορράντῳ ξίφει,
καὶ μὴ πρὸς ἐχθρῶν του κατοπτευθεὶς πάρος
ῥιφθῶ κυσὶν πρόβλητος οἰωνοῖς θʼ ἕλωρ.
830
τοσαῦτά σʼ, ὦ Ζεῦ, προστρέπω, καλῶ δʼ ἅμα
πομπαῖον Ἑρμῆν χθόνιον εὖ με κοιμίσαι,
ξὺν ἀσφαδάστῳ καὶ ταχεῖ πηδήματι
πλευρὰν διαρρήξαντα τῷδε φασγάνῳ.
καλῶ δʼ ἀρωγοὺς τὰς ἀεί τε παρθένους
835
ἀεί θʼ ὁρώσας πάντα τἀν βροτοῖς πάθη,
σεμνὰς Ἐρινῦς τανύποδας, μαθεῖν ἐμὲ
πρὸς τῶν Ἀτρειδῶν ὡς διόλλυμαι τάλας,
καί σφας κακοὺς κάκιστα καὶ πανωλέθρους
ξυναρπάσειαν, ὥσπερ εἰσορῶσʼ ἐμὲ
840
αὐτοσφαγῆ πίπτοντα, τὼς αὐτοσφαγεῖς
πρὸς τῶν φιλίστων ἐκγόνων ὀλοίατο.
ἴτʼ, ὦ ταχεῖαι ποίνιμοί τʼ Ἐρινύες,
γεύεσθε, μὴ φείδεσθε πανδήμου στρατοῦ·
σὺ δʼ, ὦ τὸν αἰπὺν οὐρανὸν διφρηλατῶν
845
Ἥλιε, πατρῴαν τὴν ἐμὴν ὅταν χθόνα
ἴδῃς, ἐπισχὼν χρυσόνωτον ἡνίαν
ἄγγειλον ἄτας τὰς ἐμὰς μόρον τʼ ἐμὸν
γέροντι πατρὶ τῇ τε δυστήνῳ τροφῷ.
ἦ που τάλαινα, τήνδʼ ὅταν κλύῃ φάτιν,
850
ἥσει μέγαν κωκυτὸν ἐν πάσῃ πόλει.
ἀλλʼ οὐδὲν ἔργον ταῦτα θρηνεῖσθαι μάτην,
ἀλλʼ ἀρκτέον τὸ πρᾶγμα σὺν τάχει τινί.
ὦ Θάνατε Θάνατε, νῦν μʼ ἐπίσκεψαι μολών.
καίτοι σὲ μὲν κἀκεῖ προσαυδήσω ξυνών.
855
σὲ δʼ, ὦ φαεννῆς ἡμέρας τὸ νῦν σέλας,
καὶ τὸν διφρευτὴν Ἥλιον προσεννέπω,
πανύστατον δὴ κοὔποτʼ αὖθις ὕστερον.
ὦ φέγγος, ὦ γῆς ἱερὸν οἰκείας πέδον
Σαλαμῖνος, ὦ πατρῷον ἑστίας βάθρον
860
κλειναί τʼ Ἀθῆναι καὶ τὸ σύντροφον γένος
κρῆναί τε ποταμοί θʼ οἵδε, καὶ τὰ Τρωϊκὰ
πεδία προσαυδῶ, χαίρετʼ, ὦ τροφῆς ἐμοί·
τοῦθʼ ὑμὶν Αἴας τοὔπος ὕστατον θροεῖ,
τὰ δʼ ἄλλʼ ἐν Ἅιδου τοῖς κάτω μυθήσομαι.
865
Ἡμιχόριον 1
πόνος πόνῳ πόνον φέρει.
πᾷ πᾷ
πᾷ γὰρ οὐκ ἔβαν ἐγώ;
κοὐδεὶς ἐπίσταταί με συμμαθεῖν τόπος.
ἰδού.
870
δοῦπον αὖ κλύω τινά.
πόνος πόνῳ πόνον φέρει.
πᾷ πᾷ
πᾷ γὰρ οὐκ ἔβαν ἐγώ;
κοὐδεὶς ἐπίσταταί με συμμαθεῖν τόπος.
ἰδού.
870
δοῦπον αὖ κλύω τινά.
Ἡμιχόριον 2
ἡμῶν γε ναὸς κοινόπλουν ὁμιλίαν.
ἡμῶν γε ναὸς κοινόπλουν ὁμιλίαν.
Ἡμιχόριον 1
τί οὖν δή;
τί οὖν δή;
Ἡμιχόριον 2
πᾶν ἐστίβηται πλευρὸν ἕσπερον νεῶν
πᾶν ἐστίβηται πλευρὸν ἕσπερον νεῶν
Ἡμιχόριον 1
ἔχεις οὖν;
875
ἔχεις οὖν;
875
Ἡμιχόριον 2
πόνου γε πλῆθος, κοὐδὲν εἰς ὄψιν πλέον.
πόνου γε πλῆθος, κοὐδὲν εἰς ὄψιν πλέον.
Ἡμιχόριον 1
ἀλλʼ οὐδὲ μὲν δὴ τὴν ἀφʼ ἡλίου βολῶν
κέλευθον ἁνὴρ οὐδαμοῦ δηλοῖ φανείς.
ἀλλʼ οὐδὲ μὲν δὴ τὴν ἀφʼ ἡλίου βολῶν
κέλευθον ἁνὴρ οὐδαμοῦ δηλοῖ φανείς.
Translations (2)
German (J. J. C. Donner, 1875; OCR review) (OCR draft) Experimental (German (J. J. C. Donner, 1875; OCR review)) — 784 focus
Tekmessa, Kind des Schmerzens, Unglückselige,
O komm und sich den Boten, was uns dieser sagt!
750
Das schneidet tief in's Leben, daß die Freude flieht.
Tekmessa. Die Vorigen.
Tekmessa, Kind des Schmerzens, Unglückselige,
O komm und sich den Boten, was uns dieser sagt!
750
Das schneidet tief in's Leben, daß die Freude flieht.
Tekmessa.
Was störet ihr mich Arme, die sich kaum erholt
Vom schweren Leide, wieder auf von meinem Siz?
Was störet ihr mich Arme, die sich kaum erholt
Vom schweren Leide, wieder auf von meinem Siz?
Der Chor.
Vernimm von diesem Manne, welch ein neues Leid
Er uns von Ajas meldet, das mich tief betrübt.
755
Vernimm von diesem Manne, welch ein neues Leid
Er uns von Ajas meldet, das mich tief betrübt.
755
Tekmessa.
Weh mir, o Mann, was bringst du? Wär's um uns gescheh'n?
Weh mir, o Mann, was bringst du? Wär's um uns gescheh'n?
Der Bote.
Ich weiß von deinem Leide Nichts; um Ajas nur,
Wofern er außen weilet, muß mir bange sein.
Ich weiß von deinem Leide Nichts; um Ajas nur,
Wofern er außen weilet, muß mir bange sein.
Tekmessa.
Wohl ist er außen; Schmerz erweckt mir, was du sagst.
Wohl ist er außen; Schmerz erweckt mir, was du sagst.
Der Bote.
Befehlen läßt euch Teukros, daß ihr ihn im Raum
760
Des Zeltes halten, nicht allein fortlassen sollt.
Befehlen läßt euch Teukros, daß ihr ihn im Raum
760
Des Zeltes halten, nicht allein fortlassen sollt.
Tekmessa.
Wo weilet Teukros? Und wozu gebot er dies?
Wo weilet Teukros? Und wozu gebot er dies?
Der Bote.
Bald wird er hier erscheinen; doch befürchtet er,
Daß dieser Gang dem Ajas unheilbringend sei.
Bald wird er hier erscheinen; doch befürchtet er,
Daß dieser Gang dem Ajas unheilbringend sei.
Tekmessa.
Ich Arme, weh mir! Und von wem erfuhr er das?
765
Ich Arme, weh mir! Und von wem erfuhr er das?
765
Der Bote.
Vom Seher, Thestors Sohne, der ihm offenbart,
1
Daß dieser Tag ihm Leben oder Tod verhängt.
Vom Seher, Thestors Sohne, der ihm offenbart,
1
Daß dieser Tag ihm Leben oder Tod verhängt.
Tekmessa.
Weh, Freunde! Wendet solchen Drang der Noth mir ab,
Und eilet, ihr, daß Teukros ungesäumt erscheint;
Ihr nach des Ostes Thälern, ihr zum Niedergang
770
Gewandt, erspäht mir Ajas' unheilvollen Pfad!
Denn nun erkenn' ich, daß er mich getäuscht, der Mann,
Aus seiner alten Liebe mich verstoßen hat.
Weh, was beginn' ich, Knabe? Rasten darf ich nicht;
Nein, selber will ich gehen auch, wohin ich kann!
775
Fort, eilet, seid nicht müssig; Zeit ist nicht, zu ruh'n,
Wer einen Mann will retten, der zu sterben eilt!
Weh, Freunde! Wendet solchen Drang der Noth mir ab,
Und eilet, ihr, daß Teukros ungesäumt erscheint;
Ihr nach des Ostes Thälern, ihr zum Niedergang
770
Gewandt, erspäht mir Ajas' unheilvollen Pfad!
Denn nun erkenn' ich, daß er mich getäuscht, der Mann,
Aus seiner alten Liebe mich verstoßen hat.
Weh, was beginn' ich, Knabe? Rasten darf ich nicht;
Nein, selber will ich gehen auch, wohin ich kann!
775
Fort, eilet, seid nicht müssig; Zeit ist nicht, zu ruh'n,
Wer einen Mann will retten, der zu sterben eilt!
Der Chor.
Ich bin bereit, und nicht im Worte zeig' ich's nur:
Die rasche That folgt, und der Fuß stürmt fort im Flug.
(Alle ab. Die Scene verändert sich. Einsame, waldige Gegend am Meer-
gestade. Ajas tritt auf, und steckt sein Schwert mit dem Griffe in die Erde.)
Ich bin bereit, und nicht im Worte zeig' ich's nur:
Die rasche That folgt, und der Fuß stürmt fort im Flug.
Ajas.
English (Sir Richard Jebb, 1904) (OCR draft) Experimental (English (Sir Richard Jebb, 1904)) — 719-877 focus
Enter the Messenger, from the Greek camp.
748
784
Enter Tecmessa, with Eurysaces.
815
866
Messenger
Friends, my first news is this:
Teucer has just now returned from the Mysian heights. He has come to the generals’ quarters mid-camp, and is being shouted at by all the Greeks at once. Recognizing him from a distance as he approached, they gathered around him
720
and then pelted him with jeers from every side—no one held back—calling him
the brother of the maniac, of the plotter against the army, and saying that he would not be able to avoid entirely losing flesh and life before their flying stones. In this way they had come to the point where swords
725
had been plucked from sheaths and were drawn in their hands. But then the conflict, when it had nearly run its full course, was halted by the conciliatory words of the elders. But where shall I find Ajax, to tell him this? To our lord I must tell all.
730
Friends, my first news is this:
Teucer has just now returned from the Mysian heights. He has come to the generals’ quarters mid-camp, and is being shouted at by all the Greeks at once. Recognizing him from a distance as he approached, they gathered around him
720
and then pelted him with jeers from every side—no one held back—calling him
the brother of the maniac, of the plotter against the army, and saying that he would not be able to avoid entirely losing flesh and life before their flying stones. In this way they had come to the point where swords
725
had been plucked from sheaths and were drawn in their hands. But then the conflict, when it had nearly run its full course, was halted by the conciliatory words of the elders. But where shall I find Ajax, to tell him this? To our lord I must tell all.
730
Chorus
He is not inside, but is recently departed. He has yoked a new purpose to his new mood.
735
He is not inside, but is recently departed. He has yoked a new purpose to his new mood.
735
Messenger
No! Oh, no! Too late, then, was he who sent me on this errand, or I myself came too slowly.
No! Oh, no! Too late, then, was he who sent me on this errand, or I myself came too slowly.
Chorus
What is this urgent matter? What part of it has been neglected?
740
What is this urgent matter? What part of it has been neglected?
740
Messenger
Teucer declared that Ajax should not slip out of the house, until he himself arrives.
Teucer declared that Ajax should not slip out of the house, until he himself arrives.
Chorus
Well, he is departed, I repeat, bent on the purpose that is best for him—to be rid of his anger at the gods.
Well, he is departed, I repeat, bent on the purpose that is best for him—to be rid of his anger at the gods.
Messenger
These words betray great foolishness, if there is any wisdom in the prophecies of Calchas.
745
These words betray great foolishness, if there is any wisdom in the prophecies of Calchas.
745
Chorus
What does he prophesy? What knowledge of this affair do you bring?
748
What does he prophesy? What knowledge of this affair do you bring?
Messenger
This much I know and witnessed on the spot. Leaving the royal circle of the chiefs who sat in council,
Calchas separated himself from the Atreidae and put his right hand with all kindness into the hand of Teucer. The prophet then addressed him and strictly commanded him to use every possible resource to keep Ajax inside his tent for the duration of this day that now shines on us, and to prevent him from moving about
750
if he wished ever to look on him alive. For this day alone will the anger of divine Athena lash at him. That was the prophet’s warning.
Yes, the seer went on to explain,
lives that have grown too proud and no longer yield good fall on grave difficulties sent from the gods,
755
especially when someone born to man’s estate forgets that fact by thinking thoughts too high for man. And Ajax, even at the time he first set out from home, showed himself foolish, when his father advised him well. For Telamon told him,
My son, seek victory in arms, but always seek it with the help of god. Then with a tall boast and foolishly he replied,
Father, with the help of the gods even a worthless man might achieve victory; but I, even without that help, fully trust to bring that glory within my grasp.
760
So much he boasted. Then once again in answer to divine Athena—at a time when she was urging him forward and telling him to turn a deadly hand against the enemy—he answered her with words terrible and blasphemous,
Queen, stand beside the other Greeks; where Ajax stands, battle will never break our line. It was by such words, you must know, that he won for himself the intolerable anger of the goddess since his thoughts were too high for man. But if he survives this day, perhaps with the god’s help we may find means to save him.
770
With those words the seer finished, and at once Teucer rose from his seat and sent me with these orders for you to follow. But if I have been cheated of success, Ajax does not live. Otherwise Calchas has no skill.
780
784
This much I know and witnessed on the spot. Leaving the royal circle of the chiefs who sat in council,
Calchas separated himself from the Atreidae and put his right hand with all kindness into the hand of Teucer. The prophet then addressed him and strictly commanded him to use every possible resource to keep Ajax inside his tent for the duration of this day that now shines on us, and to prevent him from moving about
750
if he wished ever to look on him alive. For this day alone will the anger of divine Athena lash at him. That was the prophet’s warning.
Yes, the seer went on to explain,
lives that have grown too proud and no longer yield good fall on grave difficulties sent from the gods,
755
especially when someone born to man’s estate forgets that fact by thinking thoughts too high for man. And Ajax, even at the time he first set out from home, showed himself foolish, when his father advised him well. For Telamon told him,
My son, seek victory in arms, but always seek it with the help of god. Then with a tall boast and foolishly he replied,
Father, with the help of the gods even a worthless man might achieve victory; but I, even without that help, fully trust to bring that glory within my grasp.
760
So much he boasted. Then once again in answer to divine Athena—at a time when she was urging him forward and telling him to turn a deadly hand against the enemy—he answered her with words terrible and blasphemous,
Queen, stand beside the other Greeks; where Ajax stands, battle will never break our line. It was by such words, you must know, that he won for himself the intolerable anger of the goddess since his thoughts were too high for man. But if he survives this day, perhaps with the god’s help we may find means to save him.
770
With those words the seer finished, and at once Teucer rose from his seat and sent me with these orders for you to follow. But if I have been cheated of success, Ajax does not live. Otherwise Calchas has no skill.
780
Chorus
Poor Tecmessa, born to misery,
come out and see this man and his news. The razor lies close at our throat, poised to cut off all joy.
785
Enter Tecmessa, with Eurysaces.
Poor Tecmessa, born to misery,
come out and see this man and his news. The razor lies close at our throat, poised to cut off all joy.
785
Tecmessa
Why do you stir me from my place of rest, when I have just found peace from those relentless troubles?
Why do you stir me from my place of rest, when I have just found peace from those relentless troubles?
Chorus
Listen to this man, and
hear the news of Ajax that he has brought us—news at which I felt sudden grief.
790
Listen to this man, and
hear the news of Ajax that he has brought us—news at which I felt sudden grief.
790
Tecmessa
Oh, no, what is your news, man? Surely we are not ruined?
Oh, no, what is your news, man? Surely we are not ruined?
Messenger
I have no clue of your condition, but know only that, if Ajax is away, I have little hope for him.
I have no clue of your condition, but know only that, if Ajax is away, I have little hope for him.
Tecmessa
But he is away, so I am in agony to know what you mean.
But he is away, so I am in agony to know what you mean.
Messenger
Teucer strictly commands that you keep Ajax under shelter of his tent and not allow him to go out alone.
795
Teucer strictly commands that you keep Ajax under shelter of his tent and not allow him to go out alone.
795
Tecmessa
But where is Teucer? And why these orders?
But where is Teucer? And why these orders?
Messenger
He has just now returned, and he suspects that such a departure carries death for Ajax.
He has just now returned, and he suspects that such a departure carries death for Ajax.
Tecmessa
Oh, misery! From whom can he have learned this?
800
Oh, misery! From whom can he have learned this?
800
Messenger
From Thestor’s son, the prophet. His prophecy applies to today, when the issue is one of life or death for Ajax.
From Thestor’s son, the prophet. His prophecy applies to today, when the issue is one of life or death for Ajax.
Tecmessa
Ah, me! My friends, protect me from the doom threatened by fate! Hurry, some of you, to speed Teucer’s coming;
let others go to the westward bays, and others to the eastward, and there seek the man’s disastrous path. I see now that I have been deceived by my husband and cast out of the favor that I once had with him. Ah, my child, what shall I do? I must not sit idle.
805
I too will go as far as my strength will carry me. Move, let us be quick, this is no time to sit still, if we wish to save a man who is eager for death.
810
Ah, me! My friends, protect me from the doom threatened by fate! Hurry, some of you, to speed Teucer’s coming;
let others go to the westward bays, and others to the eastward, and there seek the man’s disastrous path. I see now that I have been deceived by my husband and cast out of the favor that I once had with him. Ah, my child, what shall I do? I must not sit idle.
805
I too will go as far as my strength will carry me. Move, let us be quick, this is no time to sit still, if we wish to save a man who is eager for death.
810
Chorus
I am ready to help, and I will show it in more than word. Speed of action and speed of foot will follow together.
Exeunt Tecmessa and the Chorus. A Servant takes Eurysaces into the tent. The scene changes to a lonely place on the shore. Enter Ajax, still with sword.
815
I am ready to help, and I will show it in more than word. Speed of action and speed of foot will follow together.
Ajax
The sacrificial killer stands planted in the way that will cut most deeply—if I have the leisure for even this much reflection. First, it is the gift of Hector, that enemy-friend who was most hateful to me and most hostile to my sight; next, it is fixed in enemy soil, the land of
Troy
,
815
newly-whetted on the iron-devouring stone; and finally I have planted it with scrupulous care, so that it should prove most kind to me by a speedy death.
Yes, we are well equipped. And so, O Zeus, be the first to aid me, as is proper.
820
It is no large prize that I ask you to award me. Send on my behalf some messenger with news of my downfall to Teucer, so that he may be the first to raise me once I have fallen on this sword and made it newly-wet, and so that I am not first spotted by some enemy
825
and cast out and exposed as prey to the dogs and birds. For this much, Zeus, I appeal to you. I call also on Hermes, guide to the underworld, to lay me softly to sleep with one quick, struggle-free leap, when I have broken open my side on this sword.
830
And I call for help to the eternal maidens who eternally attend to all sufferings among mortals, the dread, far-striding Erinyes, asking them to learn how my miserable life is destroyed by the Atreidae.
835
And may they seize those wicked men with most wicked destruction, just as they see me
fall slain by my own hand, so slain by their own kin may they perish at the hand of their best-loved offspring. Come, you swift and punishing Erinyes, devour all the assembled army and spare nothing!
840
And you, Helios, whose chariot-wheels climb the steep sky, when you see the land of my fathers, draw in your rein spread with gold and tell my disasters and my fate to my aged father and to the unhappy woman who nursed me.
845
Poor mother! Indeed, I think, when she hears this news, she will sing a song of loud wailing throughout the entire city. But it is not for me to weep in vain like this. No, the deed must quickly have its beginning. O Death, Death, come now and lay your eyes on me!
850
And yet I will meet you also in that other world and there address you. But you, beam of the present bright day, I salute you and the Sun in his chariot for the last time and never again. O light! O sacred soil
855
of my own
Salamis
, firm seat of my father’s hearth! O famous
Athens
, and your race kindred to mine! And you, springs and rivers of this land—and you plains of
Troy
I salute you also—farewell, you who have nurtured me! This is the last word that Ajax speaks to you.
860
The rest he will tell to the shades in Hades.
865
Ajax falls upon his sword.
866
The sacrificial killer stands planted in the way that will cut most deeply—if I have the leisure for even this much reflection. First, it is the gift of Hector, that enemy-friend who was most hateful to me and most hostile to my sight; next, it is fixed in enemy soil, the land of
Troy
,
815
newly-whetted on the iron-devouring stone; and finally I have planted it with scrupulous care, so that it should prove most kind to me by a speedy death.
Yes, we are well equipped. And so, O Zeus, be the first to aid me, as is proper.
820
Yes, we are well equipped. And so, O Zeus, be the first to aid me, as is proper.
It is no large prize that I ask you to award me. Send on my behalf some messenger with news of my downfall to Teucer, so that he may be the first to raise me once I have fallen on this sword and made it newly-wet, and so that I am not first spotted by some enemy
825
and cast out and exposed as prey to the dogs and birds. For this much, Zeus, I appeal to you. I call also on Hermes, guide to the underworld, to lay me softly to sleep with one quick, struggle-free leap, when I have broken open my side on this sword.
830
And I call for help to the eternal maidens who eternally attend to all sufferings among mortals, the dread, far-striding Erinyes, asking them to learn how my miserable life is destroyed by the Atreidae.
835
And may they seize those wicked men with most wicked destruction, just as they see me
fall slain by my own hand, so slain by their own kin may they perish at the hand of their best-loved offspring. Come, you swift and punishing Erinyes, devour all the assembled army and spare nothing!
840
And you, Helios, whose chariot-wheels climb the steep sky, when you see the land of my fathers, draw in your rein spread with gold and tell my disasters and my fate to my aged father and to the unhappy woman who nursed me.
845
Poor mother! Indeed, I think, when she hears this news, she will sing a song of loud wailing throughout the entire city. But it is not for me to weep in vain like this. No, the deed must quickly have its beginning. O Death, Death, come now and lay your eyes on me!
850
And yet I will meet you also in that other world and there address you. But you, beam of the present bright day, I salute you and the Sun in his chariot for the last time and never again. O light! O sacred soil
855
of my own
Salamis
, firm seat of my father’s hearth! O famous
Athens
, and your race kindred to mine! And you, springs and rivers of this land—and you plains of
Troy
I salute you also—farewell, you who have nurtured me! This is the last word that Ajax speaks to you.
860
The rest he will tell to the shades in Hades.
865
The Chorus reenters in two bands.
First Semichorus
Toil follows toil yielding toil! Where, where have I not trudged? And still no place can say that I have shared its secret.
Listen! A sudden thud!
870
Toil follows toil yielding toil! Where, where have I not trudged? And still no place can say that I have shared its secret.
Listen! A sudden thud!
870
Second Semichorus
We made it, we shipmates of your voyage.
We made it, we shipmates of your voyage.
Semichorus 1
What news, then?
What news, then?
Semichorus 2
All the westward flank of the ships has been scoured for tracks.
All the westward flank of the ships has been scoured for tracks.
Semichorus 1
And did you find anything?
875
And did you find anything?
875
Semichorus 2
Only an abundance of toil. There was nothing more to see.
Only an abundance of toil. There was nothing more to see.
Semichorus 1
Neither, as a matter of fact, has the man been seen along the path that faces the shafts of the morning sun.
Neither, as a matter of fact, has the man been seen along the path that faces the shafts of the morning sun.