†
Ἰδαίᾳ μίμνων λειμώνια ποίᾳ μήλων
ἰδαίᾳ μίμνων λειμώνια ποίᾳ μήλων
ἰδαίᾳ μίμνω λειμωνίᾳ ποίᾳ μήλων
ἰδαί μίμν(gl. καρτερῶ) λειμωνία πόα μήλων
Ajax. Sophocles. ed. Lewis Campbell. Oxford. 1879.
Table of Contents
Search the Perseus Catalog for:
Search the Perseus Catalog for:
Current edition Experimental
Greek (Lewis Campbell, 1879) (OCR draft) (Greek) (Greek (Lewis Campbell, 1879))
Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.
Editions (3)
Αἴας μαστιγοφόρος First1KGreek (Sophocles. Sophoclis Aiax. Lobeck Christian, editor. Berlin: Weidmann, 1866.) — 592-633 focus
str.
1
1
ΧΟΡΟΣ
ὦ κλεινὰ Σαλαμὶς, σὺ μέν που
ναίεις ἁλίπλαγκτος, εὐδαίμων,
πᾶσιν περίφαντος ἀεί·
ἐγὼ δ’ ὁ τλάμων παλαιὸς ἀφ’ οὗ χρόνος
600
595
Ἰδαίᾳ μίμνω
λειμωνίᾳ πόᾳ μήλων,
ἀνήριθμος, αἰὲν εὐνώμᾳ
χρόνῳ τρυχόμενος,
605
κακὰν ὲλπιδ’ ἔχων,
600
ἔτι μέ ποτ’ ἀνύσειν
τὸν ἀπότροπον ἀίδηλον Ἅιδαν.
4
ὦ κλεινὰ Σαλαμὶς, σὺ μέν που
ναίεις ἁλίπλαγκτος, εὐδαίμων,
πᾶσιν περίφαντος ἀεί·
ἐγὼ δ’ ὁ τλάμων παλαιὸς ἀφ’ οὗ χρόνος
600
595
Ἰδαίᾳ μίμνω
λειμωνίᾳ πόᾳ μήλων,
ἀνήριθμος, αἰὲν εὐνώμᾳ
χρόνῳ τρυχόμενος,
605
κακὰν ὲλπιδ’ ἔχων,
600
ἔτι μέ ποτ’ ἀνύσειν
τὸν ἀπότροπον ἀίδηλον Ἅιδαν.
4
ΧΟΡΟΣ
Καί μοι δυςθεράπευτος Αἴας
610
ξύνεστιν ἔφεδρος, ὤ μοί μοι,
θείᾳ μανίᾳ ξύναυλος·
605
ὅν ἐξεπέμψω πρὶν δὴ ποτὲ θουρίῳ
κρατοῦντ’ ὲν Ἄρει ·
615
νῦν δ’ αὖ φρενὸς οἰοβώτας
φίλοις μέγα πένθος εὕρηται.
τὰ πρὶν δ’ ἔργα χεροῖν
610
μεγίστας ἀρετάς,
ἄφιλα παρ’ ἀφίλοις
620
ἔπεσ’ ἔπεσε μελέοις Ἀτρείδαις.
Καί μοι δυςθεράπευτος Αἴας
610
ξύνεστιν ἔφεδρος, ὤ μοί μοι,
θείᾳ μανίᾳ ξύναυλος·
605
ὅν ἐξεπέμψω πρὶν δὴ ποτὲ θουρίῳ
κρατοῦντ’ ὲν Ἄρει ·
615
νῦν δ’ αὖ φρενὸς οἰοβώτας
φίλοις μέγα πένθος εὕρηται.
τὰ πρὶν δ’ ἔργα χεροῖν
610
μεγίστας ἀρετάς,
ἄφιλα παρ’ ἀφίλοις
620
ἔπεσ’ ἔπεσε μελέοις Ἀτρείδαις.
str.
2
2
ΧΟΡΟΣ
ἦ που παλαιὰ, μὲν ἔντροφος ἁμέρᾳ
625
λευκῷ δὲ γήρᾳ μάτηρ νιν ὅταν νοσοῦντα
615
φρενομόρως ἀκούσῃ
αἴλινον, αἴλινον,
οὐδ’ οἰκτράς γόον ὄρνιθος ἀηδοῦς
ἥσει δύςμορος,
630
ἀλλ’ ὀξυτόνους μὲν ᾠδὰς
620
θρηνήσει, χερόπληκτοι δ’
ἐν στέρνοισι πεσοῦνται
δοῦποι, καὶ πολιᾶς ἄμυγμα χαίτας.
ἦ που παλαιὰ, μὲν ἔντροφος ἁμέρᾳ
625
λευκῷ δὲ γήρᾳ μάτηρ νιν ὅταν νοσοῦντα
615
φρενομόρως ἀκούσῃ
αἴλινον, αἴλινον,
οὐδ’ οἰκτράς γόον ὄρνιθος ἀηδοῦς
ἥσει δύςμορος,
630
ἀλλ’ ὀξυτόνους μὲν ᾠδὰς
620
θρηνήσει, χερόπληκτοι δ’
ἐν στέρνοισι πεσοῦνται
δοῦποι, καὶ πολιᾶς ἄμυγμα χαίτας.
ΧΟΡΟΣ
2
635
Κρείσσων γὰρ Ἅιδᾳ κεύθων ὁ νοσῶν μάταν,
ὃς ἐκ πατρῴας ἥκων γενεᾶς ἄριστος
625
πολυπόνων Ἀχαιῶν,
οὐκ ἔτι συντρόφοις
640
ὀργαῖς ἔμπεδος, ἀλλ’ ἐκτὸς ὁμιλεῖ.
ὦ τλᾶμον πάτερ!
οἵαν σε μένει πυθέσθαι
630
παιδὸς δύςφορον ἄταν,
ἂν οὔπω τις ἔθρεψεν
645
αἰὼν Αἰακιδᾶν ἄτερθε τοῦδε.
2
635
Κρείσσων γὰρ Ἅιδᾳ κεύθων ὁ νοσῶν μάταν,
ὃς ἐκ πατρῴας ἥκων γενεᾶς ἄριστος
625
πολυπόνων Ἀχαιῶν,
οὐκ ἔτι συντρόφοις
640
ὀργαῖς ἔμπεδος, ἀλλ’ ἐκτὸς ὁμιλεῖ.
ὦ τλᾶμον πάτερ!
οἵαν σε μένει πυθέσθαι
630
παιδὸς δύςφορον ἄταν,
ἂν οὔπω τις ἔθρεψεν
645
αἰὼν Αἰακιδᾶν ἄτερθε τοῦδε.
Αἴας First1KGreek (Sophocles. Sophoclis Fabulae. Pearson, Alfred Chilton, editor. Oxford: Clarendon Press, 1924.) — 596-645 focus
str.
1
1
Χορός
ὦ κλεινὰ Σαλαμίς, σὺ μέν
που ναίεις ἁλίπλακτος εὐδαίμων,
πᾶσιν περίφαντος αἰεί·
ἐγὼ δʼ ὁ τλάμων παλαιὸς ἀφʼ οὗ χρόνος
600
μίμνων ἀνʼ Ἴδαν λειμῶνι ποᾶντι μη-
νῶν ἀνήριθμος αἰὲν εὐ-
νῶμαι χρόνῳ τρυχόμενος,
605
κακὰν ἐλπίδʼ ἔχων ἔτι μέ
ποτʼ ἀνύσειν τὸν ἀπότροπον ἀΐδηλον Ἅιδαν.
ὦ κλεινὰ Σαλαμίς, σὺ μέν
που ναίεις ἁλίπλακτος εὐδαίμων,
πᾶσιν περίφαντος αἰεί·
ἐγὼ δʼ ὁ τλάμων παλαιὸς ἀφʼ οὗ χρόνος
600
μίμνων ἀνʼ Ἴδαν λειμῶνι ποᾶντι μη-
νῶν ἀνήριθμος αἰὲν εὐ-
νῶμαι χρόνῳ τρυχόμενος,
605
κακὰν ἐλπίδʼ ἔχων ἔτι μέ
ποτʼ ἀνύσειν τὸν ἀπότροπον ἀΐδηλον Ἅιδαν.
ant.
1
Χορός
1
καί μοι δυσθεράπευτος Αἴ-
ας ξύνεστιν ἔφεδρος, ὤμοι μοι,
610
θείᾳ μανίᾳ ξύναυλος·
ὃν ἐξεπέμψω πρὶν δή ποτε θουρίῳ
κρατοῦντʼ ἐν Ἄρει· νῦν δʼ αὖ φρενὸς οἰοβώ-
τας φίλοις μέγα πένθος ηὕ-
615
ρηται. τὰ πρὶν δʼ ἔργα χεροῖν
μεγίστας ἀρετᾶς ἄφιλα
παρʼ ἀφίλοις ἔπεσʼ ἔπεσε μελέοις Ἀτρείδαις.
620
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
1
καί μοι δυσθεράπευτος Αἴ-
ας ξύνεστιν ἔφεδρος, ὤμοι μοι,
610
θείᾳ μανίᾳ ξύναυλος·
ὃν ἐξεπέμψω πρὶν δή ποτε θουρίῳ
κρατοῦντʼ ἐν Ἄρει· νῦν δʼ αὖ φρενὸς οἰοβώ-
τας φίλοις μέγα πένθος ηὕ-
615
ρηται. τὰ πρὶν δʼ ἔργα χεροῖν
μεγίστας ἀρετᾶς ἄφιλα
παρʼ ἀφίλοις ἔπεσʼ ἔπεσε μελέοις Ἀτρείδαις.
620
str.
2
Χορός
2
ἦ που παλαιᾷ μὲν σύντροφος ἁμέρᾳ,
λευκῷ τε γήρᾳ μάτηρ νιν ὅταν νοσοῦν-
625
τα φρενοβόρως ἀκούσῃ,
αἴλινον αἴλινον
οὐδʼ οἰκτρᾶς γόον ὄρνιθος ἀηδοῦς
ἥσει δύσμορος, ἀλλʼ
630
ὀξυτόνους μὲν ᾠδὰς
θρηνήσει, χερόπλακτοι δʼ
ἐν στέρνοισι πεσοῦνται
δοῦποι καὶ πολιᾶς ἄμυγμα χαίτας.
2
ἦ που παλαιᾷ μὲν σύντροφος ἁμέρᾳ,
λευκῷ τε γήρᾳ μάτηρ νιν ὅταν νοσοῦν-
625
τα φρενοβόρως ἀκούσῃ,
αἴλινον αἴλινον
οὐδʼ οἰκτρᾶς γόον ὄρνιθος ἀηδοῦς
ἥσει δύσμορος, ἀλλʼ
630
ὀξυτόνους μὲν ᾠδὰς
θρηνήσει, χερόπλακτοι δʼ
ἐν στέρνοισι πεσοῦνται
δοῦποι καὶ πολιᾶς ἄμυγμα χαίτας.
ant.
2
Χορός
2
κρείσσων γὰρ Ἅιδᾳ κεύθων ὁ νοσῶν μάταν,
635
ὃς ἐκ πατρῴας ἥκων γενεᾶς ἄρι-
στα πολυπόνων Ἀχαιῶν,
οὐκέτι συντρόφοις
ὀργαῖς ἔμπεδος, ἀλλʼ ἐκτὸς ὁμιλεῖ.
640
ὦ τλᾶμον πάτερ, οἵ-
αν σε μένει πυθέσθαι
παιδὸς δύσφορον ἄταν,
ἃν οὔπω τις ἔθρεψεν
αἰὼν Αἰακιδᾶν ἄτερθε τοῦδε.
645
2
κρείσσων γὰρ Ἅιδᾳ κεύθων ὁ νοσῶν μάταν,
635
ὃς ἐκ πατρῴας ἥκων γενεᾶς ἄρι-
στα πολυπόνων Ἀχαιῶν,
οὐκέτι συντρόφοις
ὀργαῖς ἔμπεδος, ἀλλʼ ἐκτὸς ὁμιλεῖ.
640
ὦ τλᾶμον πάτερ, οἵ-
αν σε μένει πυθέσθαι
παιδὸς δύσφορον ἄταν,
ἃν οὔπω τις ἔθρεψεν
αἰὼν Αἰακιδᾶν ἄτερθε τοῦδε.
645
Greek (F. Storr, 1912) (OCR draft) Experimental (Greek (F. Storr, 1912)) — 596-645 focus
Χορός
ὦ κλεινὰ Σαλαμίς, σὺ μέν που
ναίεις ἁλίπλακτος, εὐδαίμων,
πᾶσιν περίφαντος ἀεί·
ἐγὼ δʼ ὁ τλάμων παλαιὸς ἀφʼ οὗ χρόνος
600
Ἰδαῖα μίμνων λειμώνιʼ ἔπαυλα μηνῶν
ἀνήριθμος αἰὲν εὐνῶμαι
χρόνῳ τρυχόμενος,
605
κακὰν ἐλπίδʼ ἔχων
ἔτι μέ ποτʼ ἀνύσειν
τὸν ἀπότροπον ἀΐδηλον Ἅιδαν.
ὦ κλεινὰ Σαλαμίς, σὺ μέν που
ναίεις ἁλίπλακτος, εὐδαίμων,
πᾶσιν περίφαντος ἀεί·
ἐγὼ δʼ ὁ τλάμων παλαιὸς ἀφʼ οὗ χρόνος
600
Ἰδαῖα μίμνων λειμώνιʼ ἔπαυλα μηνῶν
ἀνήριθμος αἰὲν εὐνῶμαι
χρόνῳ τρυχόμενος,
605
κακὰν ἐλπίδʼ ἔχων
ἔτι μέ ποτʼ ἀνύσειν
τὸν ἀπότροπον ἀΐδηλον Ἅιδαν.
Χορός
καί μοι δυσθεράπευτος Αἴας
ξύνεστιν ἔφεδρος, ὤμοι μοι,
610
θείᾳ μανίᾳ ξύναυλος·
ὃν ἐξεπέμψω πρὶν δή ποτε θουρίῳ
κρατοῦντʼ ἐν Ἄρει· νῦν δʼ αὖ φρενὸς οἰοβώτας
φίλοις μέγα πένθος ηὕρηται.
615
τὰ πρὶν δʼ ἔργα χεροῖν
μεγίστας ἀρετᾶς
ἄφιλα παρʼ ἀφίλοις
620
ἔπεσʼ ἔπεσε μελέοις Ἀτρείδαις.
καί μοι δυσθεράπευτος Αἴας
ξύνεστιν ἔφεδρος, ὤμοι μοι,
610
θείᾳ μανίᾳ ξύναυλος·
ὃν ἐξεπέμψω πρὶν δή ποτε θουρίῳ
κρατοῦντʼ ἐν Ἄρει· νῦν δʼ αὖ φρενὸς οἰοβώτας
φίλοις μέγα πένθος ηὕρηται.
615
τὰ πρὶν δʼ ἔργα χεροῖν
μεγίστας ἀρετᾶς
ἄφιλα παρʼ ἀφίλοις
620
ἔπεσʼ ἔπεσε μελέοις Ἀτρείδαις.
Χορός
ἦ που παλαιᾷ μὲν σύντροφος ἁμέρᾳ,
λευκῷ δὲ γήρᾳ μάτηρ νιν ὅταν νοσοῦντα
625
φρενομόρως ἀκούσῃ,
αἴλινον αἴλινον
οὐδʼ οἰκτρᾶς γόον ὄρνιθος ἀηδοῦς
ἥσει δύσμορος, ἀλλʼ ὀξυτόνους μὲν ᾠδὰς
630
θρηνήσει, χερόπλακτοι δʼ
ἐν στέρνοισι πεσοῦνται
δοῦποι καὶ πολιᾶς ἄμυγμα χαίτας.
ἦ που παλαιᾷ μὲν σύντροφος ἁμέρᾳ,
λευκῷ δὲ γήρᾳ μάτηρ νιν ὅταν νοσοῦντα
625
φρενομόρως ἀκούσῃ,
αἴλινον αἴλινον
οὐδʼ οἰκτρᾶς γόον ὄρνιθος ἀηδοῦς
ἥσει δύσμορος, ἀλλʼ ὀξυτόνους μὲν ᾠδὰς
630
θρηνήσει, χερόπλακτοι δʼ
ἐν στέρνοισι πεσοῦνται
δοῦποι καὶ πολιᾶς ἄμυγμα χαίτας.
Χορός
κρείσσων παρʼ Ἅιδᾳ κεύθων ὁ νοσῶν μάταν,
635
ὃς ἐκ πατρῴας ἥκων γενεᾶς ἄριστος
πολυπόνων Ἀχαιῶν,
οὐκέτι συντρόφοις
ὀργαῖς ἔμπεδος, ἀλλʼ ἐκτὸς ὁμιλεῖ.
640
ὦ τλᾶμον πάτερ, οἵαν σε μένει πυθέσθαι
παιδὸς δύσφορον ἄταν,
ἃν οὔπω τις ἔθρεψεν
αἰὼν Αἰακιδᾶν ἄτερθε τοῦδε.
645
κρείσσων παρʼ Ἅιδᾳ κεύθων ὁ νοσῶν μάταν,
635
ὃς ἐκ πατρῴας ἥκων γενεᾶς ἄριστος
πολυπόνων Ἀχαιῶν,
οὐκέτι συντρόφοις
ὀργαῖς ἔμπεδος, ἀλλʼ ἐκτὸς ὁμιλεῖ.
640
ὦ τλᾶμον πάτερ, οἵαν σε μένει πυθέσθαι
παιδὸς δύσφορον ἄταν,
ἃν οὔπω τις ἔθρεψεν
αἰὼν Αἰακιδᾶν ἄτερθε τοῦδε.
645
Translations (2)
German (J. J. C. Donner, 1875; OCR review) (OCR draft) Experimental (German (J. J. C. Donner, 1875; OCR review)) — 596 focus
Ruhmvoll thronest du, Salamis,
575
Du von Wogen umspültes Glückseiland,
Stets Allen im Glanze sichtbar!
Doch ich verweile undenkliche Zeiten, ach!
Hier auf des Ida grasüppiger Lämmerau,
Von hineilender Jahre Flucht ewig
580
Verzehrt, ledig des Ruhms,
Und bang harrend in Furcht,
Endlich zu geh'n die Bahn
Zum Graunthale des düstern Hades.
Erste Gegenstrophe.
Ruhmvoll thronest du, Salamis,
575
Du von Wogen umspültes Glückseiland,
Stets Allen im Glanze sichtbar!
Doch ich verweile undenkliche Zeiten, ach!
Hier auf des Ida grasüppiger Lämmerau,
Von hineilender Jahre Flucht ewig
580
Verzehrt, ledig des Ruhms,
Und bang harrend in Furcht,
Endlich zu geh'n die Bahn
Zum Graunthale des düstern Hades.
English (Sir Richard Jebb, 1904) (OCR draft) Experimental (English (Sir Richard Jebb, 1904)) — 596-645 focus
Chorus
O famous
Salamis
, you, I know, have your happy seat among the waves that beat your shore, eternally conspicuous in the eyes of all men.
But I, miserable, have long been delayed here, still making my bed through countless months in the camp on the fields of Ida.
600
I am worn by time and with anxious expectation still of a journey to Hades the abhorred, the unseen.
605
O famous
Salamis
, you, I know, have your happy seat among the waves that beat your shore, eternally conspicuous in the eyes of all men.
But I, miserable, have long been delayed here, still making my bed through countless months in the camp on the fields of Ida.
600
I am worn by time and with anxious expectation still of a journey to Hades the abhorred, the unseen.
605
Chorus
And now a new struggle awaits me, ah, me!—a match with
Ajax, hard to cure, sharing his tent with a madness of divine origin. It is he whom mighty in bold war you dispatched from you once far in the past. But now he is changed; he grazes his thoughts in isolated places
610
and has been found a heavy sorrow for his friends. His hands’ former achievements, deeds of prowess supreme,
615
have fallen without friends, without friends, before the unfriendly, miserable Atreidae.
620
And now a new struggle awaits me, ah, me!—a match with
Ajax, hard to cure, sharing his tent with a madness of divine origin. It is he whom mighty in bold war you dispatched from you once far in the past. But now he is changed; he grazes his thoughts in isolated places
610
and has been found a heavy sorrow for his friends. His hands’ former achievements, deeds of prowess supreme,
615
have fallen without friends, without friends, before the unfriendly, miserable Atreidae.
620
Chorus
Surely his mother, companion of antiquity and
grey with age, when she hears that he has been afflicted with the ruin of his mind will raise a loud cry of wailing. It is not the nightingale’s piteous lament
625
that she, unhappy, will sing. Rather in shrill-toned odes the dirge will rise, while the hollow sound of beating hands and the shredding of grey hair will fall upon her breast.
630
Surely his mother, companion of antiquity and
grey with age, when she hears that he has been afflicted with the ruin of his mind will raise a loud cry of wailing. It is not the nightingale’s piteous lament
625
that she, unhappy, will sing. Rather in shrill-toned odes the dirge will rise, while the hollow sound of beating hands and the shredding of grey hair will fall upon her breast.
630
Chorus
Yes, better hid in Hades is the man plagued by foolishness, who by the lineage from where he springs is noblest of the enduring Achaeans, yet now is
635
constant no more in his inbred temperament, but wanders outside himself. O Telamon, unhappy father, how heavy a curse upon your son awaits your hearing, a curse which never yet has
640
any life-portion of the heirs of Aeacus nourished but his!
645
Yes, better hid in Hades is the man plagued by foolishness, who by the lineage from where he springs is noblest of the enduring Achaeans, yet now is
635
constant no more in his inbred temperament, but wanders outside himself. O Telamon, unhappy father, how heavy a curse upon your son awaits your hearing, a curse which never yet has
640
any life-portion of the heirs of Aeacus nourished but his!
645
Commentary
Commentary (Lewis Campbell, 1879) (OCR draft) (Commentary (Lewis Campbell, 1879)) focus
601. mvp-comment-410-1 †Ἰδαίᾳ μίμνων λειμώνια †ποίᾳ] The manifest corruption in these words seems to be incurable. Neither Hermann's Ἰδαῖα μίμνω λειμώνι᾽ ἄποινα ('Ι wait for my reward in Trojan meadows'), nor Bergk's Ἰδῷδι μίμνω χειμῶνι πόᾳ τε ('I abide winter and summer in the Trojan land'), can be admitted as probable. Mr. Paley, adopting λειμώνι᾽ ἔπαυλα from Seyffert, changes εὐνύμαι to ἐνναίων. Without dogmatizing on a point of great uncertainty, I would propose Ἰδαῖα μίμνων λειμώνι᾿ *ὕπαιθρα, *μηνῶν (Herm.) ἀνάριθμος αἰὲν *εὐνῶμαι (Bergk), 'Abiding out-door hardships in moist Trojan fields, I make my bed there, months without number.' ποίᾳ may be due to the association of λειμώνια, and a further association may have converted μηνῶν into μήλων. The metre a' 4. 5 is then the same as in ß' 1, 2. A similar feeling is more fully expressed infr. 1185-1210. Cp. especially ll. 1206-10, κεῖμαι δ' ἀμέριμνος οὕτως, | ἀεὶ πυκιναῖς δρόσοις | τεγγόμενος κόμας, | λυγρᾶς μνήματα Τροίας. In both places the chorus complain at once of irksome exposure and of a life of inaction. Cp. also Aesch. Agamemnon, ll. 558 foll., τὰ δ' αὐτε χέρσῳ καὶ προσῆν πλέον στύγος εὐναὶ γὰρ ἦσαν δαΐων πρὸς τείχεσιν. | ἐξ οὐρανοῦ δὲ κἀπὸ γῆς λειμώνιαι | δρόσοι κατεψέκαζον, ἔμπεδον σίνος | ἐσθημάτων, τιθέντες ἔνθηρον τρίχα. The Trojan meadows are contrasted with the rocky ground of Salamis. Cp. also Fr. 477, where Menelaus says contemptuously to Agamemnon, who proposes to remain at Troy, σὺ δ᾽ αὖθι μίμνων που κατ᾿ Ἰδαίαν χθόνα | ποίμνας Ὀλύμπου συναγαγὼν θυηπόλει.