ἄγαν γε λυπεῖς, οὐ κάτοισθ᾽ ἐγὼ θεοῖς
Ajax. Sophocles. ed. Lewis Campbell. Oxford. 1879.
Table of Contents
Search the Perseus Catalog for:
Search the Perseus Catalog for:
Current edition Experimental
Greek (Lewis Campbell, 1879) (OCR draft) (Greek) (Greek (Lewis Campbell, 1879))
Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.
Editions (3)
Αἴας μαστιγοφόρος First1KGreek (Sophocles. Sophoclis Aiax. Lobeck Christian, editor. Berlin: Weidmann, 1866.) — 592-633 focus
str.
1
1
ΧΟΡΟΣ
ὦ κλεινὰ Σαλαμὶς, σὺ μέν που
ναίεις ἁλίπλαγκτος, εὐδαίμων,
πᾶσιν περίφαντος ἀεί·
ἐγὼ δ’ ὁ τλάμων παλαιὸς ἀφ’ οὗ χρόνος
600
595
Ἰδαίᾳ μίμνω
λειμωνίᾳ πόᾳ μήλων,
ἀνήριθμος, αἰὲν εὐνώμᾳ
χρόνῳ τρυχόμενος,
605
κακὰν ὲλπιδ’ ἔχων,
600
ἔτι μέ ποτ’ ἀνύσειν
τὸν ἀπότροπον ἀίδηλον Ἅιδαν.
4
ὦ κλεινὰ Σαλαμὶς, σὺ μέν που
ναίεις ἁλίπλαγκτος, εὐδαίμων,
πᾶσιν περίφαντος ἀεί·
ἐγὼ δ’ ὁ τλάμων παλαιὸς ἀφ’ οὗ χρόνος
600
595
Ἰδαίᾳ μίμνω
λειμωνίᾳ πόᾳ μήλων,
ἀνήριθμος, αἰὲν εὐνώμᾳ
χρόνῳ τρυχόμενος,
605
κακὰν ὲλπιδ’ ἔχων,
600
ἔτι μέ ποτ’ ἀνύσειν
τὸν ἀπότροπον ἀίδηλον Ἅιδαν.
4
ΧΟΡΟΣ
Καί μοι δυςθεράπευτος Αἴας
610
ξύνεστιν ἔφεδρος, ὤ μοί μοι,
θείᾳ μανίᾳ ξύναυλος·
605
ὅν ἐξεπέμψω πρὶν δὴ ποτὲ θουρίῳ
κρατοῦντ’ ὲν Ἄρει ·
615
νῦν δ’ αὖ φρενὸς οἰοβώτας
φίλοις μέγα πένθος εὕρηται.
τὰ πρὶν δ’ ἔργα χεροῖν
610
μεγίστας ἀρετάς,
ἄφιλα παρ’ ἀφίλοις
620
ἔπεσ’ ἔπεσε μελέοις Ἀτρείδαις.
Καί μοι δυςθεράπευτος Αἴας
610
ξύνεστιν ἔφεδρος, ὤ μοί μοι,
θείᾳ μανίᾳ ξύναυλος·
605
ὅν ἐξεπέμψω πρὶν δὴ ποτὲ θουρίῳ
κρατοῦντ’ ὲν Ἄρει ·
615
νῦν δ’ αὖ φρενὸς οἰοβώτας
φίλοις μέγα πένθος εὕρηται.
τὰ πρὶν δ’ ἔργα χεροῖν
610
μεγίστας ἀρετάς,
ἄφιλα παρ’ ἀφίλοις
620
ἔπεσ’ ἔπεσε μελέοις Ἀτρείδαις.
str.
2
2
ΧΟΡΟΣ
ἦ που παλαιὰ, μὲν ἔντροφος ἁμέρᾳ
625
λευκῷ δὲ γήρᾳ μάτηρ νιν ὅταν νοσοῦντα
615
φρενομόρως ἀκούσῃ
αἴλινον, αἴλινον,
οὐδ’ οἰκτράς γόον ὄρνιθος ἀηδοῦς
ἥσει δύςμορος,
630
ἀλλ’ ὀξυτόνους μὲν ᾠδὰς
620
θρηνήσει, χερόπληκτοι δ’
ἐν στέρνοισι πεσοῦνται
δοῦποι, καὶ πολιᾶς ἄμυγμα χαίτας.
ἦ που παλαιὰ, μὲν ἔντροφος ἁμέρᾳ
625
λευκῷ δὲ γήρᾳ μάτηρ νιν ὅταν νοσοῦντα
615
φρενομόρως ἀκούσῃ
αἴλινον, αἴλινον,
οὐδ’ οἰκτράς γόον ὄρνιθος ἀηδοῦς
ἥσει δύςμορος,
630
ἀλλ’ ὀξυτόνους μὲν ᾠδὰς
620
θρηνήσει, χερόπληκτοι δ’
ἐν στέρνοισι πεσοῦνται
δοῦποι, καὶ πολιᾶς ἄμυγμα χαίτας.
ΧΟΡΟΣ
2
635
Κρείσσων γὰρ Ἅιδᾳ κεύθων ὁ νοσῶν μάταν,
ὃς ἐκ πατρῴας ἥκων γενεᾶς ἄριστος
625
πολυπόνων Ἀχαιῶν,
οὐκ ἔτι συντρόφοις
640
ὀργαῖς ἔμπεδος, ἀλλ’ ἐκτὸς ὁμιλεῖ.
ὦ τλᾶμον πάτερ!
οἵαν σε μένει πυθέσθαι
630
παιδὸς δύςφορον ἄταν,
ἂν οὔπω τις ἔθρεψεν
645
αἰὼν Αἰακιδᾶν ἄτερθε τοῦδε.
2
635
Κρείσσων γὰρ Ἅιδᾳ κεύθων ὁ νοσῶν μάταν,
ὃς ἐκ πατρῴας ἥκων γενεᾶς ἄριστος
625
πολυπόνων Ἀχαιῶν,
οὐκ ἔτι συντρόφοις
640
ὀργαῖς ἔμπεδος, ἀλλ’ ἐκτὸς ὁμιλεῖ.
ὦ τλᾶμον πάτερ!
οἵαν σε μένει πυθέσθαι
630
παιδὸς δύςφορον ἄταν,
ἂν οὔπω τις ἔθρεψεν
645
αἰὼν Αἰακιδᾶν ἄτερθε τοῦδε.
Αἴας First1KGreek (Sophocles. Sophoclis Fabulae. Pearson, Alfred Chilton, editor. Oxford: Clarendon Press, 1924.) — 596-645 focus
str.
1
1
Χορός
ὦ κλεινὰ Σαλαμίς, σὺ μέν
που ναίεις ἁλίπλακτος εὐδαίμων,
πᾶσιν περίφαντος αἰεί·
ἐγὼ δʼ ὁ τλάμων παλαιὸς ἀφʼ οὗ χρόνος
600
μίμνων ἀνʼ Ἴδαν λειμῶνι ποᾶντι μη-
νῶν ἀνήριθμος αἰὲν εὐ-
νῶμαι χρόνῳ τρυχόμενος,
605
κακὰν ἐλπίδʼ ἔχων ἔτι μέ
ποτʼ ἀνύσειν τὸν ἀπότροπον ἀΐδηλον Ἅιδαν.
ὦ κλεινὰ Σαλαμίς, σὺ μέν
που ναίεις ἁλίπλακτος εὐδαίμων,
πᾶσιν περίφαντος αἰεί·
ἐγὼ δʼ ὁ τλάμων παλαιὸς ἀφʼ οὗ χρόνος
600
μίμνων ἀνʼ Ἴδαν λειμῶνι ποᾶντι μη-
νῶν ἀνήριθμος αἰὲν εὐ-
νῶμαι χρόνῳ τρυχόμενος,
605
κακὰν ἐλπίδʼ ἔχων ἔτι μέ
ποτʼ ἀνύσειν τὸν ἀπότροπον ἀΐδηλον Ἅιδαν.
ant.
1
Χορός
1
καί μοι δυσθεράπευτος Αἴ-
ας ξύνεστιν ἔφεδρος, ὤμοι μοι,
610
θείᾳ μανίᾳ ξύναυλος·
ὃν ἐξεπέμψω πρὶν δή ποτε θουρίῳ
κρατοῦντʼ ἐν Ἄρει· νῦν δʼ αὖ φρενὸς οἰοβώ-
τας φίλοις μέγα πένθος ηὕ-
615
ρηται. τὰ πρὶν δʼ ἔργα χεροῖν
μεγίστας ἀρετᾶς ἄφιλα
παρʼ ἀφίλοις ἔπεσʼ ἔπεσε μελέοις Ἀτρείδαις.
620
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
1
καί μοι δυσθεράπευτος Αἴ-
ας ξύνεστιν ἔφεδρος, ὤμοι μοι,
610
θείᾳ μανίᾳ ξύναυλος·
ὃν ἐξεπέμψω πρὶν δή ποτε θουρίῳ
κρατοῦντʼ ἐν Ἄρει· νῦν δʼ αὖ φρενὸς οἰοβώ-
τας φίλοις μέγα πένθος ηὕ-
615
ρηται. τὰ πρὶν δʼ ἔργα χεροῖν
μεγίστας ἀρετᾶς ἄφιλα
παρʼ ἀφίλοις ἔπεσʼ ἔπεσε μελέοις Ἀτρείδαις.
620
str.
2
Χορός
2
ἦ που παλαιᾷ μὲν σύντροφος ἁμέρᾳ,
λευκῷ τε γήρᾳ μάτηρ νιν ὅταν νοσοῦν-
625
τα φρενοβόρως ἀκούσῃ,
αἴλινον αἴλινον
οὐδʼ οἰκτρᾶς γόον ὄρνιθος ἀηδοῦς
ἥσει δύσμορος, ἀλλʼ
630
ὀξυτόνους μὲν ᾠδὰς
θρηνήσει, χερόπλακτοι δʼ
ἐν στέρνοισι πεσοῦνται
δοῦποι καὶ πολιᾶς ἄμυγμα χαίτας.
2
ἦ που παλαιᾷ μὲν σύντροφος ἁμέρᾳ,
λευκῷ τε γήρᾳ μάτηρ νιν ὅταν νοσοῦν-
625
τα φρενοβόρως ἀκούσῃ,
αἴλινον αἴλινον
οὐδʼ οἰκτρᾶς γόον ὄρνιθος ἀηδοῦς
ἥσει δύσμορος, ἀλλʼ
630
ὀξυτόνους μὲν ᾠδὰς
θρηνήσει, χερόπλακτοι δʼ
ἐν στέρνοισι πεσοῦνται
δοῦποι καὶ πολιᾶς ἄμυγμα χαίτας.
ant.
2
Χορός
2
κρείσσων γὰρ Ἅιδᾳ κεύθων ὁ νοσῶν μάταν,
635
ὃς ἐκ πατρῴας ἥκων γενεᾶς ἄρι-
στα πολυπόνων Ἀχαιῶν,
οὐκέτι συντρόφοις
ὀργαῖς ἔμπεδος, ἀλλʼ ἐκτὸς ὁμιλεῖ.
640
ὦ τλᾶμον πάτερ, οἵ-
αν σε μένει πυθέσθαι
παιδὸς δύσφορον ἄταν,
ἃν οὔπω τις ἔθρεψεν
αἰὼν Αἰακιδᾶν ἄτερθε τοῦδε.
645
2
κρείσσων γὰρ Ἅιδᾳ κεύθων ὁ νοσῶν μάταν,
635
ὃς ἐκ πατρῴας ἥκων γενεᾶς ἄρι-
στα πολυπόνων Ἀχαιῶν,
οὐκέτι συντρόφοις
ὀργαῖς ἔμπεδος, ἀλλʼ ἐκτὸς ὁμιλεῖ.
640
ὦ τλᾶμον πάτερ, οἵ-
αν σε μένει πυθέσθαι
παιδὸς δύσφορον ἄταν,
ἃν οὔπω τις ἔθρεψεν
αἰὼν Αἰακιδᾶν ἄτερθε τοῦδε.
645
Greek (F. Storr, 1912) (OCR draft) Experimental (Greek (F. Storr, 1912)) — 596-645 focus
Χορός
ὦ κλεινὰ Σαλαμίς, σὺ μέν που
ναίεις ἁλίπλακτος, εὐδαίμων,
πᾶσιν περίφαντος ἀεί·
ἐγὼ δʼ ὁ τλάμων παλαιὸς ἀφʼ οὗ χρόνος
600
Ἰδαῖα μίμνων λειμώνιʼ ἔπαυλα μηνῶν
ἀνήριθμος αἰὲν εὐνῶμαι
χρόνῳ τρυχόμενος,
605
κακὰν ἐλπίδʼ ἔχων
ἔτι μέ ποτʼ ἀνύσειν
τὸν ἀπότροπον ἀΐδηλον Ἅιδαν.
ὦ κλεινὰ Σαλαμίς, σὺ μέν που
ναίεις ἁλίπλακτος, εὐδαίμων,
πᾶσιν περίφαντος ἀεί·
ἐγὼ δʼ ὁ τλάμων παλαιὸς ἀφʼ οὗ χρόνος
600
Ἰδαῖα μίμνων λειμώνιʼ ἔπαυλα μηνῶν
ἀνήριθμος αἰὲν εὐνῶμαι
χρόνῳ τρυχόμενος,
605
κακὰν ἐλπίδʼ ἔχων
ἔτι μέ ποτʼ ἀνύσειν
τὸν ἀπότροπον ἀΐδηλον Ἅιδαν.
Χορός
καί μοι δυσθεράπευτος Αἴας
ξύνεστιν ἔφεδρος, ὤμοι μοι,
610
θείᾳ μανίᾳ ξύναυλος·
ὃν ἐξεπέμψω πρὶν δή ποτε θουρίῳ
κρατοῦντʼ ἐν Ἄρει· νῦν δʼ αὖ φρενὸς οἰοβώτας
φίλοις μέγα πένθος ηὕρηται.
615
τὰ πρὶν δʼ ἔργα χεροῖν
μεγίστας ἀρετᾶς
ἄφιλα παρʼ ἀφίλοις
620
ἔπεσʼ ἔπεσε μελέοις Ἀτρείδαις.
καί μοι δυσθεράπευτος Αἴας
ξύνεστιν ἔφεδρος, ὤμοι μοι,
610
θείᾳ μανίᾳ ξύναυλος·
ὃν ἐξεπέμψω πρὶν δή ποτε θουρίῳ
κρατοῦντʼ ἐν Ἄρει· νῦν δʼ αὖ φρενὸς οἰοβώτας
φίλοις μέγα πένθος ηὕρηται.
615
τὰ πρὶν δʼ ἔργα χεροῖν
μεγίστας ἀρετᾶς
ἄφιλα παρʼ ἀφίλοις
620
ἔπεσʼ ἔπεσε μελέοις Ἀτρείδαις.
Χορός
ἦ που παλαιᾷ μὲν σύντροφος ἁμέρᾳ,
λευκῷ δὲ γήρᾳ μάτηρ νιν ὅταν νοσοῦντα
625
φρενομόρως ἀκούσῃ,
αἴλινον αἴλινον
οὐδʼ οἰκτρᾶς γόον ὄρνιθος ἀηδοῦς
ἥσει δύσμορος, ἀλλʼ ὀξυτόνους μὲν ᾠδὰς
630
θρηνήσει, χερόπλακτοι δʼ
ἐν στέρνοισι πεσοῦνται
δοῦποι καὶ πολιᾶς ἄμυγμα χαίτας.
ἦ που παλαιᾷ μὲν σύντροφος ἁμέρᾳ,
λευκῷ δὲ γήρᾳ μάτηρ νιν ὅταν νοσοῦντα
625
φρενομόρως ἀκούσῃ,
αἴλινον αἴλινον
οὐδʼ οἰκτρᾶς γόον ὄρνιθος ἀηδοῦς
ἥσει δύσμορος, ἀλλʼ ὀξυτόνους μὲν ᾠδὰς
630
θρηνήσει, χερόπλακτοι δʼ
ἐν στέρνοισι πεσοῦνται
δοῦποι καὶ πολιᾶς ἄμυγμα χαίτας.
Χορός
κρείσσων παρʼ Ἅιδᾳ κεύθων ὁ νοσῶν μάταν,
635
ὃς ἐκ πατρῴας ἥκων γενεᾶς ἄριστος
πολυπόνων Ἀχαιῶν,
οὐκέτι συντρόφοις
ὀργαῖς ἔμπεδος, ἀλλʼ ἐκτὸς ὁμιλεῖ.
640
ὦ τλᾶμον πάτερ, οἵαν σε μένει πυθέσθαι
παιδὸς δύσφορον ἄταν,
ἃν οὔπω τις ἔθρεψεν
αἰὼν Αἰακιδᾶν ἄτερθε τοῦδε.
645
κρείσσων παρʼ Ἅιδᾳ κεύθων ὁ νοσῶν μάταν,
635
ὃς ἐκ πατρῴας ἥκων γενεᾶς ἄριστος
πολυπόνων Ἀχαιῶν,
οὐκέτι συντρόφοις
ὀργαῖς ἔμπεδος, ἀλλʼ ἐκτὸς ὁμιλεῖ.
640
ὦ τλᾶμον πάτερ, οἵαν σε μένει πυθέσθαι
παιδὸς δύσφορον ἄταν,
ἃν οὔπω τις ἔθρεψεν
αἰὼν Αἰακιδᾶν ἄτερθε τοῦδε.
645
Translations (2)
German (J. J. C. Donner, 1875; OCR review) (OCR draft) Experimental (German (J. J. C. Donner, 1875; OCR review)) — 583 focus
Voll Bangen hör' ich, was du sinnst in raschem Muth;
Denn mir behagt die Schärfe deiner Zunge nicht.
Voll Bangen hör' ich, was du sinnst in raschem Muth;
Denn mir behagt die Schärfe deiner Zunge nicht.
Tekmessa.
Herrscher Ajas, was gedenkst du denn zu thun?
Herrscher Ajas, was gedenkst du denn zu thun?
Ajas.
Nicht frage mich, nicht forsche: Maß ziemt überall.
565
Nicht frage mich, nicht forsche: Maß ziemt überall.
565
Tekmessa.
Wie bangt mir, ach! Bei deinem Kinde fleh' ich dir
Und allen Göttern, o verlaß uns Arme nicht!
Wie bangt mir, ach! Bei deinem Kinde fleh' ich dir
Und allen Göttern, o verlaß uns Arme nicht!
Ajas.
Du quälst mich grausam. Weißt du nicht, daß ich, o Frau,
Den Göttern keinen Liebesdienst mehr schuldig bin?
Du quälst mich grausam. Weißt du nicht, daß ich, o Frau,
Den Göttern keinen Liebesdienst mehr schuldig bin?
Tekmessa.
Sprich nicht vermessen!
570
Sprich nicht vermessen!
570
Ajas.
Mahne den, der hören will!
Mahne den, der hören will!
Tekmessa.
Nicht folgen willst du?
Nicht folgen willst du?
Ajas.
Ich zitt're, König
Laß dich erbitten!
Viel zu viel schon schwazest du.
(zu den Dienern)
Eilig schließt die Thüre zu!
Aberwizig scheinst du mir,
Wofern du jezt noch meinen Sinn zu meistern deukst.
(Ajas und Tekmessa mit dem Knaben ab; der Chor bleibt allein zurück.)
Erste Strophe.
Ich zitt're, König
Laß dich erbitten!
Viel zu viel schon schwazest du.
Eilig schließt die Thüre zu!
Aberwizig scheinst du mir,
Wofern du jezt noch meinen Sinn zu meistern deukst.
Der Chor.
English (Sir Richard Jebb, 1904) (OCR draft) Experimental (English (Sir Richard Jebb, 1904)) — 596-645 focus
Chorus
O famous
Salamis
, you, I know, have your happy seat among the waves that beat your shore, eternally conspicuous in the eyes of all men.
But I, miserable, have long been delayed here, still making my bed through countless months in the camp on the fields of Ida.
600
I am worn by time and with anxious expectation still of a journey to Hades the abhorred, the unseen.
605
O famous
Salamis
, you, I know, have your happy seat among the waves that beat your shore, eternally conspicuous in the eyes of all men.
But I, miserable, have long been delayed here, still making my bed through countless months in the camp on the fields of Ida.
600
I am worn by time and with anxious expectation still of a journey to Hades the abhorred, the unseen.
605
Chorus
And now a new struggle awaits me, ah, me!—a match with
Ajax, hard to cure, sharing his tent with a madness of divine origin. It is he whom mighty in bold war you dispatched from you once far in the past. But now he is changed; he grazes his thoughts in isolated places
610
and has been found a heavy sorrow for his friends. His hands’ former achievements, deeds of prowess supreme,
615
have fallen without friends, without friends, before the unfriendly, miserable Atreidae.
620
And now a new struggle awaits me, ah, me!—a match with
Ajax, hard to cure, sharing his tent with a madness of divine origin. It is he whom mighty in bold war you dispatched from you once far in the past. But now he is changed; he grazes his thoughts in isolated places
610
and has been found a heavy sorrow for his friends. His hands’ former achievements, deeds of prowess supreme,
615
have fallen without friends, without friends, before the unfriendly, miserable Atreidae.
620
Chorus
Surely his mother, companion of antiquity and
grey with age, when she hears that he has been afflicted with the ruin of his mind will raise a loud cry of wailing. It is not the nightingale’s piteous lament
625
that she, unhappy, will sing. Rather in shrill-toned odes the dirge will rise, while the hollow sound of beating hands and the shredding of grey hair will fall upon her breast.
630
Surely his mother, companion of antiquity and
grey with age, when she hears that he has been afflicted with the ruin of his mind will raise a loud cry of wailing. It is not the nightingale’s piteous lament
625
that she, unhappy, will sing. Rather in shrill-toned odes the dirge will rise, while the hollow sound of beating hands and the shredding of grey hair will fall upon her breast.
630
Chorus
Yes, better hid in Hades is the man plagued by foolishness, who by the lineage from where he springs is noblest of the enduring Achaeans, yet now is
635
constant no more in his inbred temperament, but wanders outside himself. O Telamon, unhappy father, how heavy a curse upon your son awaits your hearing, a curse which never yet has
640
any life-portion of the heirs of Aeacus nourished but his!
645
Yes, better hid in Hades is the man plagued by foolishness, who by the lineage from where he springs is noblest of the enduring Achaeans, yet now is
635
constant no more in his inbred temperament, but wanders outside himself. O Telamon, unhappy father, how heavy a curse upon your son awaits your hearing, a curse which never yet has
640
any life-portion of the heirs of Aeacus nourished but his!
645
Commentary
Commentary (R. C. Jebb) (OCR draft) (Commentary (R. C. Jebb))
Commentary (Lewis Campbell, 1879) (OCR draft) (Commentary (Lewis Campbell, 1879)) focus
589. mvp-comment-403-1 ἄγαν γε λυπεῖς] 'You vex me exceedingly.' These words in Ajax, as in Creon, Ant. 573, show that his feelings are touched more deeply than he chooses to avow. ἐγὼ θεοῖς .. ἔτι] 'I am no longer bound to serve the gods in aught.' If the gods have cast Ajax off, then he 'owes them no subscription.' The position of the words ἐγὼ θεοῖς οὐδέν is very emphatic. Essay on L. § 41. p. 78. ἀρκεῖν, in the sense of praestare, governs an accusative here, as supr. 439,535.