καίτοι σε καὶ νῦν τοῦτό γε ζηλοῦν ἔχω,
Ajax. Sophocles. ed. Lewis Campbell. Oxford. 1879.
Table of Contents
Search the Perseus Catalog for:
Search the Perseus Catalog for:
Current edition Experimental
Greek (Lewis Campbell, 1879) (OCR draft) (Greek) (Greek (Lewis Campbell, 1879))
Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.
Editions (3)
Αἴας μαστιγοφόρος First1KGreek (Sophocles. Sophoclis Aiax. Lobeck Christian, editor. Berlin: Weidmann, 1866.) — 592-633 focus
str.
1
1
ΧΟΡΟΣ
ὦ κλεινὰ Σαλαμὶς, σὺ μέν που
ναίεις ἁλίπλαγκτος, εὐδαίμων,
πᾶσιν περίφαντος ἀεί·
ἐγὼ δ’ ὁ τλάμων παλαιὸς ἀφ’ οὗ χρόνος
600
595
Ἰδαίᾳ μίμνω
λειμωνίᾳ πόᾳ μήλων,
ἀνήριθμος, αἰὲν εὐνώμᾳ
χρόνῳ τρυχόμενος,
605
κακὰν ὲλπιδ’ ἔχων,
600
ἔτι μέ ποτ’ ἀνύσειν
τὸν ἀπότροπον ἀίδηλον Ἅιδαν.
4
ὦ κλεινὰ Σαλαμὶς, σὺ μέν που
ναίεις ἁλίπλαγκτος, εὐδαίμων,
πᾶσιν περίφαντος ἀεί·
ἐγὼ δ’ ὁ τλάμων παλαιὸς ἀφ’ οὗ χρόνος
600
595
Ἰδαίᾳ μίμνω
λειμωνίᾳ πόᾳ μήλων,
ἀνήριθμος, αἰὲν εὐνώμᾳ
χρόνῳ τρυχόμενος,
605
κακὰν ὲλπιδ’ ἔχων,
600
ἔτι μέ ποτ’ ἀνύσειν
τὸν ἀπότροπον ἀίδηλον Ἅιδαν.
4
ΧΟΡΟΣ
Καί μοι δυςθεράπευτος Αἴας
610
ξύνεστιν ἔφεδρος, ὤ μοί μοι,
θείᾳ μανίᾳ ξύναυλος·
605
ὅν ἐξεπέμψω πρὶν δὴ ποτὲ θουρίῳ
κρατοῦντ’ ὲν Ἄρει ·
615
νῦν δ’ αὖ φρενὸς οἰοβώτας
φίλοις μέγα πένθος εὕρηται.
τὰ πρὶν δ’ ἔργα χεροῖν
610
μεγίστας ἀρετάς,
ἄφιλα παρ’ ἀφίλοις
620
ἔπεσ’ ἔπεσε μελέοις Ἀτρείδαις.
Καί μοι δυςθεράπευτος Αἴας
610
ξύνεστιν ἔφεδρος, ὤ μοί μοι,
θείᾳ μανίᾳ ξύναυλος·
605
ὅν ἐξεπέμψω πρὶν δὴ ποτὲ θουρίῳ
κρατοῦντ’ ὲν Ἄρει ·
615
νῦν δ’ αὖ φρενὸς οἰοβώτας
φίλοις μέγα πένθος εὕρηται.
τὰ πρὶν δ’ ἔργα χεροῖν
610
μεγίστας ἀρετάς,
ἄφιλα παρ’ ἀφίλοις
620
ἔπεσ’ ἔπεσε μελέοις Ἀτρείδαις.
str.
2
2
ΧΟΡΟΣ
ἦ που παλαιὰ, μὲν ἔντροφος ἁμέρᾳ
625
λευκῷ δὲ γήρᾳ μάτηρ νιν ὅταν νοσοῦντα
615
φρενομόρως ἀκούσῃ
αἴλινον, αἴλινον,
οὐδ’ οἰκτράς γόον ὄρνιθος ἀηδοῦς
ἥσει δύςμορος,
630
ἀλλ’ ὀξυτόνους μὲν ᾠδὰς
620
θρηνήσει, χερόπληκτοι δ’
ἐν στέρνοισι πεσοῦνται
δοῦποι, καὶ πολιᾶς ἄμυγμα χαίτας.
ἦ που παλαιὰ, μὲν ἔντροφος ἁμέρᾳ
625
λευκῷ δὲ γήρᾳ μάτηρ νιν ὅταν νοσοῦντα
615
φρενομόρως ἀκούσῃ
αἴλινον, αἴλινον,
οὐδ’ οἰκτράς γόον ὄρνιθος ἀηδοῦς
ἥσει δύςμορος,
630
ἀλλ’ ὀξυτόνους μὲν ᾠδὰς
620
θρηνήσει, χερόπληκτοι δ’
ἐν στέρνοισι πεσοῦνται
δοῦποι, καὶ πολιᾶς ἄμυγμα χαίτας.
ΧΟΡΟΣ
2
635
Κρείσσων γὰρ Ἅιδᾳ κεύθων ὁ νοσῶν μάταν,
ὃς ἐκ πατρῴας ἥκων γενεᾶς ἄριστος
625
πολυπόνων Ἀχαιῶν,
οὐκ ἔτι συντρόφοις
640
ὀργαῖς ἔμπεδος, ἀλλ’ ἐκτὸς ὁμιλεῖ.
ὦ τλᾶμον πάτερ!
οἵαν σε μένει πυθέσθαι
630
παιδὸς δύςφορον ἄταν,
ἂν οὔπω τις ἔθρεψεν
645
αἰὼν Αἰακιδᾶν ἄτερθε τοῦδε.
2
635
Κρείσσων γὰρ Ἅιδᾳ κεύθων ὁ νοσῶν μάταν,
ὃς ἐκ πατρῴας ἥκων γενεᾶς ἄριστος
625
πολυπόνων Ἀχαιῶν,
οὐκ ἔτι συντρόφοις
640
ὀργαῖς ἔμπεδος, ἀλλ’ ἐκτὸς ὁμιλεῖ.
ὦ τλᾶμον πάτερ!
οἵαν σε μένει πυθέσθαι
630
παιδὸς δύςφορον ἄταν,
ἂν οὔπω τις ἔθρεψεν
645
αἰὼν Αἰακιδᾶν ἄτερθε τοῦδε.
Αἴας First1KGreek (Sophocles. Sophoclis Fabulae. Pearson, Alfred Chilton, editor. Oxford: Clarendon Press, 1924.) — 596-645 focus
str.
1
1
Χορός
ὦ κλεινὰ Σαλαμίς, σὺ μέν
που ναίεις ἁλίπλακτος εὐδαίμων,
πᾶσιν περίφαντος αἰεί·
ἐγὼ δʼ ὁ τλάμων παλαιὸς ἀφʼ οὗ χρόνος
600
μίμνων ἀνʼ Ἴδαν λειμῶνι ποᾶντι μη-
νῶν ἀνήριθμος αἰὲν εὐ-
νῶμαι χρόνῳ τρυχόμενος,
605
κακὰν ἐλπίδʼ ἔχων ἔτι μέ
ποτʼ ἀνύσειν τὸν ἀπότροπον ἀΐδηλον Ἅιδαν.
ὦ κλεινὰ Σαλαμίς, σὺ μέν
που ναίεις ἁλίπλακτος εὐδαίμων,
πᾶσιν περίφαντος αἰεί·
ἐγὼ δʼ ὁ τλάμων παλαιὸς ἀφʼ οὗ χρόνος
600
μίμνων ἀνʼ Ἴδαν λειμῶνι ποᾶντι μη-
νῶν ἀνήριθμος αἰὲν εὐ-
νῶμαι χρόνῳ τρυχόμενος,
605
κακὰν ἐλπίδʼ ἔχων ἔτι μέ
ποτʼ ἀνύσειν τὸν ἀπότροπον ἀΐδηλον Ἅιδαν.
ant.
1
Χορός
1
καί μοι δυσθεράπευτος Αἴ-
ας ξύνεστιν ἔφεδρος, ὤμοι μοι,
610
θείᾳ μανίᾳ ξύναυλος·
ὃν ἐξεπέμψω πρὶν δή ποτε θουρίῳ
κρατοῦντʼ ἐν Ἄρει· νῦν δʼ αὖ φρενὸς οἰοβώ-
τας φίλοις μέγα πένθος ηὕ-
615
ρηται. τὰ πρὶν δʼ ἔργα χεροῖν
μεγίστας ἀρετᾶς ἄφιλα
παρʼ ἀφίλοις ἔπεσʼ ἔπεσε μελέοις Ἀτρείδαις.
620
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
1
καί μοι δυσθεράπευτος Αἴ-
ας ξύνεστιν ἔφεδρος, ὤμοι μοι,
610
θείᾳ μανίᾳ ξύναυλος·
ὃν ἐξεπέμψω πρὶν δή ποτε θουρίῳ
κρατοῦντʼ ἐν Ἄρει· νῦν δʼ αὖ φρενὸς οἰοβώ-
τας φίλοις μέγα πένθος ηὕ-
615
ρηται. τὰ πρὶν δʼ ἔργα χεροῖν
μεγίστας ἀρετᾶς ἄφιλα
παρʼ ἀφίλοις ἔπεσʼ ἔπεσε μελέοις Ἀτρείδαις.
620
str.
2
Χορός
2
ἦ που παλαιᾷ μὲν σύντροφος ἁμέρᾳ,
λευκῷ τε γήρᾳ μάτηρ νιν ὅταν νοσοῦν-
625
τα φρενοβόρως ἀκούσῃ,
αἴλινον αἴλινον
οὐδʼ οἰκτρᾶς γόον ὄρνιθος ἀηδοῦς
ἥσει δύσμορος, ἀλλʼ
630
ὀξυτόνους μὲν ᾠδὰς
θρηνήσει, χερόπλακτοι δʼ
ἐν στέρνοισι πεσοῦνται
δοῦποι καὶ πολιᾶς ἄμυγμα χαίτας.
2
ἦ που παλαιᾷ μὲν σύντροφος ἁμέρᾳ,
λευκῷ τε γήρᾳ μάτηρ νιν ὅταν νοσοῦν-
625
τα φρενοβόρως ἀκούσῃ,
αἴλινον αἴλινον
οὐδʼ οἰκτρᾶς γόον ὄρνιθος ἀηδοῦς
ἥσει δύσμορος, ἀλλʼ
630
ὀξυτόνους μὲν ᾠδὰς
θρηνήσει, χερόπλακτοι δʼ
ἐν στέρνοισι πεσοῦνται
δοῦποι καὶ πολιᾶς ἄμυγμα χαίτας.
ant.
2
Χορός
2
κρείσσων γὰρ Ἅιδᾳ κεύθων ὁ νοσῶν μάταν,
635
ὃς ἐκ πατρῴας ἥκων γενεᾶς ἄρι-
στα πολυπόνων Ἀχαιῶν,
οὐκέτι συντρόφοις
ὀργαῖς ἔμπεδος, ἀλλʼ ἐκτὸς ὁμιλεῖ.
640
ὦ τλᾶμον πάτερ, οἵ-
αν σε μένει πυθέσθαι
παιδὸς δύσφορον ἄταν,
ἃν οὔπω τις ἔθρεψεν
αἰὼν Αἰακιδᾶν ἄτερθε τοῦδε.
645
2
κρείσσων γὰρ Ἅιδᾳ κεύθων ὁ νοσῶν μάταν,
635
ὃς ἐκ πατρῴας ἥκων γενεᾶς ἄρι-
στα πολυπόνων Ἀχαιῶν,
οὐκέτι συντρόφοις
ὀργαῖς ἔμπεδος, ἀλλʼ ἐκτὸς ὁμιλεῖ.
640
ὦ τλᾶμον πάτερ, οἵ-
αν σε μένει πυθέσθαι
παιδὸς δύσφορον ἄταν,
ἃν οὔπω τις ἔθρεψεν
αἰὼν Αἰακιδᾶν ἄτερθε τοῦδε.
645
Greek (F. Storr, 1912) (OCR draft) Experimental (Greek (F. Storr, 1912)) — 596-645 focus
Χορός
ὦ κλεινὰ Σαλαμίς, σὺ μέν που
ναίεις ἁλίπλακτος, εὐδαίμων,
πᾶσιν περίφαντος ἀεί·
ἐγὼ δʼ ὁ τλάμων παλαιὸς ἀφʼ οὗ χρόνος
600
Ἰδαῖα μίμνων λειμώνιʼ ἔπαυλα μηνῶν
ἀνήριθμος αἰὲν εὐνῶμαι
χρόνῳ τρυχόμενος,
605
κακὰν ἐλπίδʼ ἔχων
ἔτι μέ ποτʼ ἀνύσειν
τὸν ἀπότροπον ἀΐδηλον Ἅιδαν.
ὦ κλεινὰ Σαλαμίς, σὺ μέν που
ναίεις ἁλίπλακτος, εὐδαίμων,
πᾶσιν περίφαντος ἀεί·
ἐγὼ δʼ ὁ τλάμων παλαιὸς ἀφʼ οὗ χρόνος
600
Ἰδαῖα μίμνων λειμώνιʼ ἔπαυλα μηνῶν
ἀνήριθμος αἰὲν εὐνῶμαι
χρόνῳ τρυχόμενος,
605
κακὰν ἐλπίδʼ ἔχων
ἔτι μέ ποτʼ ἀνύσειν
τὸν ἀπότροπον ἀΐδηλον Ἅιδαν.
Χορός
καί μοι δυσθεράπευτος Αἴας
ξύνεστιν ἔφεδρος, ὤμοι μοι,
610
θείᾳ μανίᾳ ξύναυλος·
ὃν ἐξεπέμψω πρὶν δή ποτε θουρίῳ
κρατοῦντʼ ἐν Ἄρει· νῦν δʼ αὖ φρενὸς οἰοβώτας
φίλοις μέγα πένθος ηὕρηται.
615
τὰ πρὶν δʼ ἔργα χεροῖν
μεγίστας ἀρετᾶς
ἄφιλα παρʼ ἀφίλοις
620
ἔπεσʼ ἔπεσε μελέοις Ἀτρείδαις.
καί μοι δυσθεράπευτος Αἴας
ξύνεστιν ἔφεδρος, ὤμοι μοι,
610
θείᾳ μανίᾳ ξύναυλος·
ὃν ἐξεπέμψω πρὶν δή ποτε θουρίῳ
κρατοῦντʼ ἐν Ἄρει· νῦν δʼ αὖ φρενὸς οἰοβώτας
φίλοις μέγα πένθος ηὕρηται.
615
τὰ πρὶν δʼ ἔργα χεροῖν
μεγίστας ἀρετᾶς
ἄφιλα παρʼ ἀφίλοις
620
ἔπεσʼ ἔπεσε μελέοις Ἀτρείδαις.
Χορός
ἦ που παλαιᾷ μὲν σύντροφος ἁμέρᾳ,
λευκῷ δὲ γήρᾳ μάτηρ νιν ὅταν νοσοῦντα
625
φρενομόρως ἀκούσῃ,
αἴλινον αἴλινον
οὐδʼ οἰκτρᾶς γόον ὄρνιθος ἀηδοῦς
ἥσει δύσμορος, ἀλλʼ ὀξυτόνους μὲν ᾠδὰς
630
θρηνήσει, χερόπλακτοι δʼ
ἐν στέρνοισι πεσοῦνται
δοῦποι καὶ πολιᾶς ἄμυγμα χαίτας.
ἦ που παλαιᾷ μὲν σύντροφος ἁμέρᾳ,
λευκῷ δὲ γήρᾳ μάτηρ νιν ὅταν νοσοῦντα
625
φρενομόρως ἀκούσῃ,
αἴλινον αἴλινον
οὐδʼ οἰκτρᾶς γόον ὄρνιθος ἀηδοῦς
ἥσει δύσμορος, ἀλλʼ ὀξυτόνους μὲν ᾠδὰς
630
θρηνήσει, χερόπλακτοι δʼ
ἐν στέρνοισι πεσοῦνται
δοῦποι καὶ πολιᾶς ἄμυγμα χαίτας.
Χορός
κρείσσων παρʼ Ἅιδᾳ κεύθων ὁ νοσῶν μάταν,
635
ὃς ἐκ πατρῴας ἥκων γενεᾶς ἄριστος
πολυπόνων Ἀχαιῶν,
οὐκέτι συντρόφοις
ὀργαῖς ἔμπεδος, ἀλλʼ ἐκτὸς ὁμιλεῖ.
640
ὦ τλᾶμον πάτερ, οἵαν σε μένει πυθέσθαι
παιδὸς δύσφορον ἄταν,
ἃν οὔπω τις ἔθρεψεν
αἰὼν Αἰακιδᾶν ἄτερθε τοῦδε.
645
κρείσσων παρʼ Ἅιδᾳ κεύθων ὁ νοσῶν μάταν,
635
ὃς ἐκ πατρῴας ἥκων γενεᾶς ἄριστος
πολυπόνων Ἀχαιῶν,
οὐκέτι συντρόφοις
ὀργαῖς ἔμπεδος, ἀλλʼ ἐκτὸς ὁμιλεῖ.
640
ὦ τλᾶμον πάτερ, οἵαν σε μένει πυθέσθαι
παιδὸς δύσφορον ἄταν,
ἃν οὔπω τις ἔθρεψεν
αἰὼν Αἰακιδᾶν ἄτερθε τοῦδε.
645
Translations (2)
German (J. J. C. Donner, 1875; OCR review) (OCR draft) Experimental (German (J. J. C. Donner, 1875; OCR review)) — 545 focus
Erheb' ihn, hierher heb' ihn! Denn erschrecken wird
Gewiß der Anblick, dieses frische Blut ihn nicht,
525
Wenn wirklich mein, wenn seines Vaters Sohn er ist.
Ja, nach des Vaters rauher Art soll frühe sich
Der Knabe tummeln, soll sich ihm verähnlichen.
Mein Sohn, beglückter werde, denn dein Vater war,
Und sonst ihm ähnlich, und fürwahr, schlecht wirst du nicht!
530
Wiewohl ich jezt schon preisen mag dein glücklich Loos,
Daß du von diesen Leiden hier noch Nichts erkennst.
Denn unbewußt hinleben ist das Süßeste,
Bis daß du lernest, was der Schmerz, was Freude sei.
Doch wenn du dahin kamest, dann bewähre dich
535
Des Vaters Feinden, wer du seist und wessen Sohn.
Indessen weid' in leichter Luft, und pflege dir
Die junge Seele, deiner Mutter hier zur Lust.
Traun, kein Achäer, weiß ich, darf mit finsterm Hohn
Dich schnöd verlezen, bist du gleich von mir getrennt.
540
Als solchen Wächter laß' ich Teukros dir zurück,
Als treuen Pfleger ohne Furcht, obgleich er jezt
Entfernt umherschweift, jagend auf der Feinde Spur.
Ihr schildbewehrten Männer, meerumwohnend Volk,
Euch leg' ich diesen Liebesdienst gemeinsam auf,
545
Und jenem meldet mein Gebot: er führe heim
Zu meinem Land den Knaben, und dem Telamon
Und meiner Mutter Eriböa zeig' er ihn,
1
Damit er ihnen Pfleger einst im Alter sei,
Bis drunten sie des Schattengottes Haus empfängt.
550
Und meine Rüstung möge kein Kampfordner je
Dem Heer zum Preis aussezen, noch mein Peiniger!
Nein, nimm du selbst ihn, Knabe, nimm den breiten Schild,
2
Nach dem du heißest, schwing' am bunten Riemen ihn,
Den sieben Häute decken, den kein Speer durchbrach:
555
Der andere Wehrschmuck werde mir in's Grab gelegt!
(zu Tekmessa:)
Nun aber eile, nimm mit dir den Knaben fort,
Und schleuß die Wohnung, und erheb' am Zelte kein
Wehklagen; Frauen sind zu Thränen gar geneigt.
Gleich schleuß die Pforte! Traun, mit Klageruf beschreit
560
Kein weiser Arzt ein Uebel, das den Schnitt verlangt.
Erheb' ihn, hierher heb' ihn! Denn erschrecken wird
Gewiß der Anblick, dieses frische Blut ihn nicht,
525
Wenn wirklich mein, wenn seines Vaters Sohn er ist.
Ja, nach des Vaters rauher Art soll frühe sich
Der Knabe tummeln, soll sich ihm verähnlichen.
Mein Sohn, beglückter werde, denn dein Vater war,
Und sonst ihm ähnlich, und fürwahr, schlecht wirst du nicht!
530
Wiewohl ich jezt schon preisen mag dein glücklich Loos,
Daß du von diesen Leiden hier noch Nichts erkennst.
Denn unbewußt hinleben ist das Süßeste,
Bis daß du lernest, was der Schmerz, was Freude sei.
Doch wenn du dahin kamest, dann bewähre dich
535
Des Vaters Feinden, wer du seist und wessen Sohn.
Indessen weid' in leichter Luft, und pflege dir
Die junge Seele, deiner Mutter hier zur Lust.
Traun, kein Achäer, weiß ich, darf mit finsterm Hohn
Dich schnöd verlezen, bist du gleich von mir getrennt.
540
Als solchen Wächter laß' ich Teukros dir zurück,
Als treuen Pfleger ohne Furcht, obgleich er jezt
Entfernt umherschweift, jagend auf der Feinde Spur.
Ihr schildbewehrten Männer, meerumwohnend Volk,
Euch leg' ich diesen Liebesdienst gemeinsam auf,
545
Und jenem meldet mein Gebot: er führe heim
Zu meinem Land den Knaben, und dem Telamon
Und meiner Mutter Eriböa zeig' er ihn,
1
Damit er ihnen Pfleger einst im Alter sei,
Bis drunten sie des Schattengottes Haus empfängt.
550
Und meine Rüstung möge kein Kampfordner je
Dem Heer zum Preis aussezen, noch mein Peiniger!
Nein, nimm du selbst ihn, Knabe, nimm den breiten Schild,
2
Nach dem du heißest, schwing' am bunten Riemen ihn,
Den sieben Häute decken, den kein Speer durchbrach:
555
Der andere Wehrschmuck werde mir in's Grab gelegt!
Nun aber eile, nimm mit dir den Knaben fort,
Und schleuß die Wohnung, und erheb' am Zelte kein
Wehklagen; Frauen sind zu Thränen gar geneigt.
Gleich schleuß die Pforte! Traun, mit Klageruf beschreit
560
Kein weiser Arzt ein Uebel, das den Schnitt verlangt.
Der Chor.
English (Sir Richard Jebb, 1904) (OCR draft) Experimental (English (Sir Richard Jebb, 1904)) — 596-645 focus
Chorus
O famous
Salamis
, you, I know, have your happy seat among the waves that beat your shore, eternally conspicuous in the eyes of all men.
But I, miserable, have long been delayed here, still making my bed through countless months in the camp on the fields of Ida.
600
I am worn by time and with anxious expectation still of a journey to Hades the abhorred, the unseen.
605
O famous
Salamis
, you, I know, have your happy seat among the waves that beat your shore, eternally conspicuous in the eyes of all men.
But I, miserable, have long been delayed here, still making my bed through countless months in the camp on the fields of Ida.
600
I am worn by time and with anxious expectation still of a journey to Hades the abhorred, the unseen.
605
Chorus
And now a new struggle awaits me, ah, me!—a match with
Ajax, hard to cure, sharing his tent with a madness of divine origin. It is he whom mighty in bold war you dispatched from you once far in the past. But now he is changed; he grazes his thoughts in isolated places
610
and has been found a heavy sorrow for his friends. His hands’ former achievements, deeds of prowess supreme,
615
have fallen without friends, without friends, before the unfriendly, miserable Atreidae.
620
And now a new struggle awaits me, ah, me!—a match with
Ajax, hard to cure, sharing his tent with a madness of divine origin. It is he whom mighty in bold war you dispatched from you once far in the past. But now he is changed; he grazes his thoughts in isolated places
610
and has been found a heavy sorrow for his friends. His hands’ former achievements, deeds of prowess supreme,
615
have fallen without friends, without friends, before the unfriendly, miserable Atreidae.
620
Chorus
Surely his mother, companion of antiquity and
grey with age, when she hears that he has been afflicted with the ruin of his mind will raise a loud cry of wailing. It is not the nightingale’s piteous lament
625
that she, unhappy, will sing. Rather in shrill-toned odes the dirge will rise, while the hollow sound of beating hands and the shredding of grey hair will fall upon her breast.
630
Surely his mother, companion of antiquity and
grey with age, when she hears that he has been afflicted with the ruin of his mind will raise a loud cry of wailing. It is not the nightingale’s piteous lament
625
that she, unhappy, will sing. Rather in shrill-toned odes the dirge will rise, while the hollow sound of beating hands and the shredding of grey hair will fall upon her breast.
630
Chorus
Yes, better hid in Hades is the man plagued by foolishness, who by the lineage from where he springs is noblest of the enduring Achaeans, yet now is
635
constant no more in his inbred temperament, but wanders outside himself. O Telamon, unhappy father, how heavy a curse upon your son awaits your hearing, a curse which never yet has
640
any life-portion of the heirs of Aeacus nourished but his!
645
Yes, better hid in Hades is the man plagued by foolishness, who by the lineage from where he springs is noblest of the enduring Achaeans, yet now is
635
constant no more in his inbred temperament, but wanders outside himself. O Telamon, unhappy father, how heavy a curse upon your son awaits your hearing, a curse which never yet has
640
any life-portion of the heirs of Aeacus nourished but his!
645
Commentary
Commentary (R. C. Jebb) (OCR draft) (Commentary (R. C. Jebb))
Commentary (Lewis Campbell, 1879) (OCR draft) (Commentary (Lewis Campbell, 1879)) focus
552. mvp-comment-377-1 καὶ νῦν] · Even now, before your lot in life has been determined for good or evil.'