ἀν' ἀερώδεα Τρωΐαν
ἀν' εὐρώδη Τρωΐαν
ἀνὰ τὴν Τρωΐαν
ἀνὰ τὰν Τρωΐαν
1190
Ajax. Sophocles. ed. Lewis Campbell. Oxford. 1879.
Table of Contents
Search the Perseus Catalog for:
Search the Perseus Catalog for:
Current edition Experimental
Greek (Lewis Campbell, 1879) (OCR draft) (Greek) (Greek (Lewis Campbell, 1879))
Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.
Editions (3)
Αἴας μαστιγοφόρος First1KGreek (Sophocles. Sophoclis Aiax. Lobeck Christian, editor. Berlin: Weidmann, 1866.) — 1197-1394 focus
1
ΤΕΥΚΡΟΣ
Καὶ μὴν ἰδὼν ἔσπευσα τὸν στρατηλάτην
Ἀγαμέμνον’ ἡμῖν δεῦρο τόνδ’ ὁρμώμενον·
1225
δῆλος δὲ μοὐστὶ σκαιὸν ἐκλύσων στόμα.
Καὶ μὴν ἰδὼν ἔσπευσα τὸν στρατηλάτην
Ἀγαμέμνον’ ἡμῖν δεῦρο τόνδ’ ὁρμώμενον·
1225
δῆλος δὲ μοὐστὶ σκαιὸν ἐκλύσων στόμα.
ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ
Σὲ δὴ τὰ δεινὰ ῥήματ’ ἀγγέλλουσι μοι
1200
τλῆναι καθ’ ἡμῶν ὧδ’ ἀνοιμωκτεὶ χανεῖν;
σέ τοι, τὸν ἐκ τῆς αἰχμαλωτίδος λέγω.
ἦ που τραφεὶς ἂν μητρὸς εὐγενοῦς ἄπο
1230
ὑψήλ’ ἐκόμπεις, κἀπ’ ἄκρων ὡδοιπόρεις,
ὅτ’ οὐδὲν ὢν τοῦ μηδὲν ἀντέστης ὕπερ.
1205
κοὔτε στρατηγοὺς οὔτε ναυάρχους μολεῖν
ἡμᾶς Ἀχαιῶν οὔτε σοῦ διωμόσω,
ἀλλ’ αὐτὸς ἄρχων, ὡς σὺ φῂς, Αἴας ἔπλει.
1235
ταῦτ’ οὐκ ἀκούειν μεγάλα πρὸς δούλων κακά;
ποίου κέκραγας ἀνδρὸς ὧδ’ ὑπέρφρονα;
1210
ποῦ βάντος ἢ ποῦ στάντος, οὗπερ οὐκ ἐγώ;
οὐκ ἆρ’ Ἀχαιοῖς ἄνδρες εἰσὶ, πλὴν ὅδε;
πικροὺς ἔοιγμεν τῶν Ἀχιλλείων ὅπλων
1240
ἀγῶνας Ἀργείοισι κηρύξαι τότε,
εἰ πανταχοῦ φανούμεθ’ ἐκ Τεύκρου κακοὶ,
1215
κοὐκ ἀρκέσει ποθ’ ὑμὶν, οὐδ’ ἡσσημένοις,
εἴκειν ἅ τοῖς πολλοῖσιν ἤρεσκεν κριταῖς.
ἀλλ’ αἰὲν ἡμᾶς ἢ κακοῖς βαλεῖτέ που,
1245
ἢ σὺν δόλῳ κεντήσεθ’ οἱ λελειμμένοι.
ἐκ τῶνδε μέντοι τῶν τρόπων οὐκ ἄν ποτε
1220
κατάστασις γένοιτ’ ἂν οὐδενὸς νόμου,
εἰ τοὺς δίκη νικῶντας ὲξωθήσομεν
καὶ τοὺς ὄπισθεν εἰς τὸ πρόσθεν ἄξομεν.
1250
ἀλλ’ εἰρκτέον τάδ’ ἐστίν· οὐ γὰρ οἱ πλατεῖς,
οὐδ’ εὐρύνωτοι φῶτες ἀσφαλέστατοι,
1225
ἀλλ’ οἱ φρονοῦντες εὖ κρατοῦσι πανταχοῦ.
μέγας δὲ πλευρὰ βοῦς ὑπὸ σμικρᾶς ὅμως
μάστιγος ὀρθὸς εἰς ὁδὸν πορεύεται.
1255
καὶ σοὶ προςέρπον τοῦτ’ ὲγὼ τὸ φάρμακον
ὁρῶ τάχ , εἰ μὴ νοῦν κατακτήσει τινά.
1230
ὃς ἀνδρὸς οὐκέτ’ ὄντος, ἀλλ’ ἤδη σκιᾶς,
θαρσῶν ὑβρίζεις κἀξελευὅεροστομεῖς.
οὐ ὅωφρονήσεις; οὐ μαὅὼν ὃς εἶ φύσιν,
1260
ἄλλον τιν’ ἄξεις ἄνδρα δεὖρ’ ἐλεύθερον,
ὅστις πρὸς ἡμᾶς ἀντὶ σοῦ λέξει τὰ σά;
1235
σοῦ γὰρ λέγοντος οὐκέτ’ ἂν μάθοιμ’ ἐγώ·
τὴν βάρβαρον γὰρ γλῶσσαν οὐκ ἐπαίω.
Σὲ δὴ τὰ δεινὰ ῥήματ’ ἀγγέλλουσι μοι
1200
τλῆναι καθ’ ἡμῶν ὧδ’ ἀνοιμωκτεὶ χανεῖν;
σέ τοι, τὸν ἐκ τῆς αἰχμαλωτίδος λέγω.
ἦ που τραφεὶς ἂν μητρὸς εὐγενοῦς ἄπο
1230
ὑψήλ’ ἐκόμπεις, κἀπ’ ἄκρων ὡδοιπόρεις,
ὅτ’ οὐδὲν ὢν τοῦ μηδὲν ἀντέστης ὕπερ.
1205
κοὔτε στρατηγοὺς οὔτε ναυάρχους μολεῖν
ἡμᾶς Ἀχαιῶν οὔτε σοῦ διωμόσω,
ἀλλ’ αὐτὸς ἄρχων, ὡς σὺ φῂς, Αἴας ἔπλει.
1235
ταῦτ’ οὐκ ἀκούειν μεγάλα πρὸς δούλων κακά;
ποίου κέκραγας ἀνδρὸς ὧδ’ ὑπέρφρονα;
1210
ποῦ βάντος ἢ ποῦ στάντος, οὗπερ οὐκ ἐγώ;
οὐκ ἆρ’ Ἀχαιοῖς ἄνδρες εἰσὶ, πλὴν ὅδε;
πικροὺς ἔοιγμεν τῶν Ἀχιλλείων ὅπλων
1240
ἀγῶνας Ἀργείοισι κηρύξαι τότε,
εἰ πανταχοῦ φανούμεθ’ ἐκ Τεύκρου κακοὶ,
1215
κοὐκ ἀρκέσει ποθ’ ὑμὶν, οὐδ’ ἡσσημένοις,
εἴκειν ἅ τοῖς πολλοῖσιν ἤρεσκεν κριταῖς.
ἀλλ’ αἰὲν ἡμᾶς ἢ κακοῖς βαλεῖτέ που,
1245
ἢ σὺν δόλῳ κεντήσεθ’ οἱ λελειμμένοι.
ἐκ τῶνδε μέντοι τῶν τρόπων οὐκ ἄν ποτε
1220
κατάστασις γένοιτ’ ἂν οὐδενὸς νόμου,
εἰ τοὺς δίκη νικῶντας ὲξωθήσομεν
καὶ τοὺς ὄπισθεν εἰς τὸ πρόσθεν ἄξομεν.
1250
ἀλλ’ εἰρκτέον τάδ’ ἐστίν· οὐ γὰρ οἱ πλατεῖς,
οὐδ’ εὐρύνωτοι φῶτες ἀσφαλέστατοι,
1225
ἀλλ’ οἱ φρονοῦντες εὖ κρατοῦσι πανταχοῦ.
μέγας δὲ πλευρὰ βοῦς ὑπὸ σμικρᾶς ὅμως
μάστιγος ὀρθὸς εἰς ὁδὸν πορεύεται.
1255
καὶ σοὶ προςέρπον τοῦτ’ ὲγὼ τὸ φάρμακον
ὁρῶ τάχ , εἰ μὴ νοῦν κατακτήσει τινά.
1230
ὃς ἀνδρὸς οὐκέτ’ ὄντος, ἀλλ’ ἤδη σκιᾶς,
θαρσῶν ὑβρίζεις κἀξελευὅεροστομεῖς.
οὐ ὅωφρονήσεις; οὐ μαὅὼν ὃς εἶ φύσιν,
1260
ἄλλον τιν’ ἄξεις ἄνδρα δεὖρ’ ἐλεύθερον,
ὅστις πρὸς ἡμᾶς ἀντὶ σοῦ λέξει τὰ σά;
1235
σοῦ γὰρ λέγοντος οὐκέτ’ ἂν μάθοιμ’ ἐγώ·
τὴν βάρβαρον γὰρ γλῶσσαν οὐκ ἐπαίω.
ΧΟΡΟΣ
εἴθ’ ὑμὶν ἀμφοῖν νοῦς γένοιτο σωφρονεῖν!
1265
τούτου γὰρ οὐδὲν σφῷν ἔχω λῷον φράσαι.
εἴθ’ ὑμὶν ἀμφοῖν νοῦς γένοιτο σωφρονεῖν!
1265
τούτου γὰρ οὐδὲν σφῷν ἔχω λῷον φράσαι.
ΤΕΥΚΡΟΣ
φεῦ! τοῦ θανόντος ὡς ταχεῖά τις βροτοῖς
1240
χάρις διαρρεῖ καὶ προδοῦσ’ ἁλίσκεται,
εἰ σοῦ γ’ ὅδ’ ἁνὴρ οὐδ’ ἐπὶ σμικρῶν λόγων,
Αἴας, ἔτ’ ἴσχει μνῆστιν, οὗ σὺ πολλάκις
1270
τὴν σὴν προτείνων προὔκαμες ψυχὴν δορί.
ἀλλ’ οἴχεται δὴ πάντα ταὖτ’ ἐῤῥιμμἐνα.
1245
ὦ πολλὰ λέξας ἄρτι κἀνόνητ’ ἔπη,
οὐ μνημονεύεις οὐκέτ’ οὐδὲν, ἡνίκα
ἑρκέων ποθ’ ὑμᾶς οὗτος ὲγκεγλεισμένους,
1275
ἤδη τὸ μηδὲν ὄντας ἐν τροπῇ δορὸς,
ἐῤῥύσατ’ ἐλθὼν μοῦνος· ἀμφὶ μὲν νεῶν
1250
ἄκροισιν ἤδη ναυτικοῖς ἑδωλίοις
πυρὸς φλέγοντος, εἰς δὲ ναυτικὰ σκάφη
πηδῶντος ἄρδην Ἕκτορος τάφρων ὕπερ;
1280
τίς ταῦτ’ ἀπεῖρξεν; οὐχ ὅδ’ ἢν ὁ δρῶν τάδε,
ὃν οὐδαμοῦ φὴς οὐδὲ συμβῆναι ποδί;
1255
ἆρ’ ὑμὶν οὗτος ταῦτ’ ἔδρασεν ἔνδικα;
χὤτ’ αὖθις αὐτός Ἕκτορος μόνος μόνου,
λαχών τε κἀκέλευστος, ἦλθ’ ἐναντίος,
1285
οὐ δραπέτην τὸν κλῆρον ἐς μέσον καθεὶς
ὑγράς ἀρούρας βῶλον, ἀλλ’ ὅς εὐλόφου
1260
κυνῆς ἔμελλε πρῶτος ἅλμα κουφιεῖν;
ὅδ’ ἦν ὁ πράσσων ταῦτα, σὺν δ’ ἐγὼ παρὼν
ὁ δοῦλος, οὑκ τῆς βαρβάρου μητρὸς γεγώς.
1290
δύστηνε, ποῖ βλέπων ποτ’ αὐτὰ καὶ θροεῖς;
οὐκ οἶσθα, σοῦ πατρὸς μὲν ὅς προὔφυ πατὴρ,
1265
ἀρχαῖον ὄντα Πέλοπα βάρβαρον Φρύγα;
Ἀτρέα δ’, ὅς αὖ σ’ ἔσπειρε, δυςσεβἐστατον,
προθἐντ’ ἀδελφῷ δεῖπνον οἰκείων τέκνων;
1295
αὐτὸς δὲ μητρὸς ἐξέφυς Κρήσσης, ἐφ’ ᾗ
λαβὼν ἐπακτὸν ἄνδρ’ ὁ φιτύσας πατὴρ
1270
ἐφῆκεν ἐλλοῖς ἰχθύσιν διαφθοράν.
τοιοῦτος ὢν τοιῷδ’ ὀνειδίζεις σποράν;
ὅς ἐκ πατρὸς μέν εἰμι Τελαμῶνος γεγὼς,
1300
ὅστις στρατοῦ τὰ πρὥτ’ ἀριστεύσας ἐμὴν
ἴσχει ξύνευνον μητέρ’, ἣ φύσει μὲν ἦν
1275
βασίλεια, Λαομέδοντος; ἔκκριτον δέ νιν
δώρημ’ ἐκείνῳ ’δῶκεν Ἀλκμήνης γόνος.
ἆρ’ ὧδ’ ἄριστος ἐξ ἀριστέοιν δυοῖν
1305
βλαστὼν ἂν αἰσχύνοιμι τοὺς πρὸς αἵματος;
οὓς νῦν σὺ τοιοῖςδ’ ὲν πόνοισι κειμένους
1280
ὠθεῖς ἀθάπτους, οὐδ’ ἐπαισχύνει λέγων;
εὖ νῦν τόδ’ ἴσθι, τοῦτον εἰ βαλεῖτέ που,
βαλεῖτε χἠμᾶς, τρεῖς ὁμοῦ ξυγκειμἐνους.
1310
ἐπεὶ καλόν μοι τοῦδ’ ὑπερπονουμένῳ
θανεῖν προδήλως μᾶλλον ἢ τῆς σῆς ὑπὲρ
1285
γυναικὸς, ἢ τοῦ σοῦ θ’ ὁμαίμονος λέγω,
πρὸς ταῦθ’, ὅρα μὴ τοὐμὸν, ἀλλὰ καὶ τὸ σόν.
ὡς εἴ με πημανεῖς τι, βουλήσει ποτὲ
1315
καὶ δειλὸς εἶναι μᾶλλον, ἡ ’ν ἐμοὶ θρασύς.
φεῦ! τοῦ θανόντος ὡς ταχεῖά τις βροτοῖς
1240
χάρις διαρρεῖ καὶ προδοῦσ’ ἁλίσκεται,
εἰ σοῦ γ’ ὅδ’ ἁνὴρ οὐδ’ ἐπὶ σμικρῶν λόγων,
Αἴας, ἔτ’ ἴσχει μνῆστιν, οὗ σὺ πολλάκις
1270
τὴν σὴν προτείνων προὔκαμες ψυχὴν δορί.
ἀλλ’ οἴχεται δὴ πάντα ταὖτ’ ἐῤῥιμμἐνα.
1245
ὦ πολλὰ λέξας ἄρτι κἀνόνητ’ ἔπη,
οὐ μνημονεύεις οὐκέτ’ οὐδὲν, ἡνίκα
ἑρκέων ποθ’ ὑμᾶς οὗτος ὲγκεγλεισμένους,
1275
ἤδη τὸ μηδὲν ὄντας ἐν τροπῇ δορὸς,
ἐῤῥύσατ’ ἐλθὼν μοῦνος· ἀμφὶ μὲν νεῶν
1250
ἄκροισιν ἤδη ναυτικοῖς ἑδωλίοις
πυρὸς φλέγοντος, εἰς δὲ ναυτικὰ σκάφη
πηδῶντος ἄρδην Ἕκτορος τάφρων ὕπερ;
1280
τίς ταῦτ’ ἀπεῖρξεν; οὐχ ὅδ’ ἢν ὁ δρῶν τάδε,
ὃν οὐδαμοῦ φὴς οὐδὲ συμβῆναι ποδί;
1255
ἆρ’ ὑμὶν οὗτος ταῦτ’ ἔδρασεν ἔνδικα;
χὤτ’ αὖθις αὐτός Ἕκτορος μόνος μόνου,
λαχών τε κἀκέλευστος, ἦλθ’ ἐναντίος,
1285
οὐ δραπέτην τὸν κλῆρον ἐς μέσον καθεὶς
ὑγράς ἀρούρας βῶλον, ἀλλ’ ὅς εὐλόφου
1260
κυνῆς ἔμελλε πρῶτος ἅλμα κουφιεῖν;
ὅδ’ ἦν ὁ πράσσων ταῦτα, σὺν δ’ ἐγὼ παρὼν
ὁ δοῦλος, οὑκ τῆς βαρβάρου μητρὸς γεγώς.
1290
δύστηνε, ποῖ βλέπων ποτ’ αὐτὰ καὶ θροεῖς;
οὐκ οἶσθα, σοῦ πατρὸς μὲν ὅς προὔφυ πατὴρ,
1265
ἀρχαῖον ὄντα Πέλοπα βάρβαρον Φρύγα;
Ἀτρέα δ’, ὅς αὖ σ’ ἔσπειρε, δυςσεβἐστατον,
προθἐντ’ ἀδελφῷ δεῖπνον οἰκείων τέκνων;
1295
αὐτὸς δὲ μητρὸς ἐξέφυς Κρήσσης, ἐφ’ ᾗ
λαβὼν ἐπακτὸν ἄνδρ’ ὁ φιτύσας πατὴρ
1270
ἐφῆκεν ἐλλοῖς ἰχθύσιν διαφθοράν.
τοιοῦτος ὢν τοιῷδ’ ὀνειδίζεις σποράν;
ὅς ἐκ πατρὸς μέν εἰμι Τελαμῶνος γεγὼς,
1300
ὅστις στρατοῦ τὰ πρὥτ’ ἀριστεύσας ἐμὴν
ἴσχει ξύνευνον μητέρ’, ἣ φύσει μὲν ἦν
1275
βασίλεια, Λαομέδοντος; ἔκκριτον δέ νιν
δώρημ’ ἐκείνῳ ’δῶκεν Ἀλκμήνης γόνος.
ἆρ’ ὧδ’ ἄριστος ἐξ ἀριστέοιν δυοῖν
1305
βλαστὼν ἂν αἰσχύνοιμι τοὺς πρὸς αἵματος;
οὓς νῦν σὺ τοιοῖςδ’ ὲν πόνοισι κειμένους
1280
ὠθεῖς ἀθάπτους, οὐδ’ ἐπαισχύνει λέγων;
εὖ νῦν τόδ’ ἴσθι, τοῦτον εἰ βαλεῖτέ που,
βαλεῖτε χἠμᾶς, τρεῖς ὁμοῦ ξυγκειμἐνους.
1310
ἐπεὶ καλόν μοι τοῦδ’ ὑπερπονουμένῳ
θανεῖν προδήλως μᾶλλον ἢ τῆς σῆς ὑπὲρ
1285
γυναικὸς, ἢ τοῦ σοῦ θ’ ὁμαίμονος λέγω,
πρὸς ταῦθ’, ὅρα μὴ τοὐμὸν, ἀλλὰ καὶ τὸ σόν.
ὡς εἴ με πημανεῖς τι, βουλήσει ποτὲ
1315
καὶ δειλὸς εἶναι μᾶλλον, ἡ ’ν ἐμοὶ θρασύς.
ΧΟΡΟΣ
Ἄναξ Ὀδυσσεῦ, καιρὸν ἴσθ’ ἐληλυθὼς,
1290
εἰ μὴ ξυνάψων, ἀλλὰ συλλύσων πάρει.
Ἄναξ Ὀδυσσεῦ, καιρὸν ἴσθ’ ἐληλυθὼς,
1290
εἰ μὴ ξυνάψων, ἀλλὰ συλλύσων πάρει.
ΟΔΥΣΣΕΥΣ
Τί δ’ ἔστιν, ἄνδρες; τηλόθεν γὰρ ᾐσθόμην
βοὴν Ἀτρειδῶν τῷδ’ ἐπ’ ἀλκίμῳ νεκρῷ.
Τί δ’ ἔστιν, ἄνδρες; τηλόθεν γὰρ ᾐσθόμην
βοὴν Ἀτρειδῶν τῷδ’ ἐπ’ ἀλκίμῳ νεκρῷ.
ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ
1320
Οὐ γὰρ κλύοντές ἐσμεν αἰσχίστους λόγους,
ἄναξ Ὀδυσσεῦ, τοῦδ’ ὑπ’ ἀνδρὸς ἀρτίως;
1295
1320
Οὐ γὰρ κλύοντές ἐσμεν αἰσχίστους λόγους,
ἄναξ Ὀδυσσεῦ, τοῦδ’ ὑπ’ ἀνδρὸς ἀρτίως;
1295
ΟΔΥΣΣΕΥΣ
Ποίους; ἐγὼ γὰρ ἀνδρὶ συγγνώμην ἔχω
κλύοντι φλαῦρα, συμβαλεῖν ἔπη κακά.
Ποίους; ἐγὼ γὰρ ἀνδρὶ συγγνώμην ἔχω
κλύοντι φλαῦρα, συμβαλεῖν ἔπη κακά.
ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ
ἤκουσεν αἰσχρὰ, δρῶν γὰρ ἦν τοιαῦτά με.
ἤκουσεν αἰσχρὰ, δρῶν γὰρ ἦν τοιαῦτά με.
ΟΔΥΣΣΕΥΣ
Τί γάρ σ’ ἔδρασεν, ὥστε καὶ βλάβην ἔχειν;
Τί γάρ σ’ ἔδρασεν, ὥστε καὶ βλάβην ἔχειν;
ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ
Οὔ φησ’ ἐάσειν τόνδε τὸν νεκρὸν ταφῆς
1300
ἄμοιρον, ἀλλὰ πρὸς βίαν θάψειν ἐμοῦ.
Οὔ φησ’ ἐάσειν τόνδε τὸν νεκρὸν ταφῆς
1300
ἄμοιρον, ἀλλὰ πρὸς βίαν θάψειν ἐμοῦ.
ΟΔΥΣΣΕΥΣ
ἐξεστιν οὖν εἰπόντι τἀληθῆ φίλῳ,
σοὶ μηδὲν ἧσσον ἢ πάρος ξυνηρετεῖν;
ἐξεστιν οὖν εἰπόντι τἀληθῆ φίλῳ,
σοὶ μηδὲν ἧσσον ἢ πάρος ξυνηρετεῖν;
ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ
1330
εἴπ’· ἦ γὰρ εἴην οὐκ ἂν εὖ φρονῶν, ἐπεὶ
φίλον σ’ ἐγὼ μέγιστον Ἀργείων νέμω.
1305
1330
εἴπ’· ἦ γὰρ εἴην οὐκ ἂν εὖ φρονῶν, ἐπεὶ
φίλον σ’ ἐγὼ μέγιστον Ἀργείων νέμω.
1305
ΟΔΥΣΣΕΥΣ
Ἄκουέ νυν· τὸν ἄνδρα τόνδε, πρὸς θεῶν,
μὴ τλῇς ἄθαπτον ὧδ’ ἀναλγήτως βαλεῖν·
μηδ’ ἡ βία σε μηδαμῶς νικησάτω
1335
τοσόνδε μισεῖν, ὥστε τὴν δίκην πατεῖν.
κἀμοὶ γὰρ ἦν ποθ’ οὗτος ἔχθιστος στρατοῦ,
1310
ἐξ οὗ ’κράτησα τῶν Ἀχιλλείων ὅπλων.
ἀλλ’ αὐτὸν ἔμπας ὄντ’ ἐγὼ τοιόνδ’ ἐμοὶ,
οὔκουν ἀτιμάσαιμ’ ἂν, ὥστε μὴ λέγειν
1340
ἕν’ ἄνδρ’ ἰδεῖν ἄριστον Ἀργείων, ὅσοι
Τροίαν ἀφικόμεσθα, πλὴν Ἀχιλλέως.
1315
ὥστ’ οὐκ ἂν ὲνδίκως γ’ ἀτιμάζοιτό σοι.
οὐ γάρ τι τοῦτον, ἀλλὰ τοὺς θεῶν νόμους
φθείροις ἄν· ἄνδρα δ’ οὐ δίκαιον, εἰ θάνοι,
1345
βλάπτειν τὸν ἐσθλὸν, οὐδ’ ἐὰν μισῶν κυρῇς.
Ἄκουέ νυν· τὸν ἄνδρα τόνδε, πρὸς θεῶν,
μὴ τλῇς ἄθαπτον ὧδ’ ἀναλγήτως βαλεῖν·
μηδ’ ἡ βία σε μηδαμῶς νικησάτω
1335
τοσόνδε μισεῖν, ὥστε τὴν δίκην πατεῖν.
κἀμοὶ γὰρ ἦν ποθ’ οὗτος ἔχθιστος στρατοῦ,
1310
ἐξ οὗ ’κράτησα τῶν Ἀχιλλείων ὅπλων.
ἀλλ’ αὐτὸν ἔμπας ὄντ’ ἐγὼ τοιόνδ’ ἐμοὶ,
οὔκουν ἀτιμάσαιμ’ ἂν, ὥστε μὴ λέγειν
1340
ἕν’ ἄνδρ’ ἰδεῖν ἄριστον Ἀργείων, ὅσοι
Τροίαν ἀφικόμεσθα, πλὴν Ἀχιλλέως.
1315
ὥστ’ οὐκ ἂν ὲνδίκως γ’ ἀτιμάζοιτό σοι.
οὐ γάρ τι τοῦτον, ἀλλὰ τοὺς θεῶν νόμους
φθείροις ἄν· ἄνδρα δ’ οὐ δίκαιον, εἰ θάνοι,
1345
βλάπτειν τὸν ἐσθλὸν, οὐδ’ ἐὰν μισῶν κυρῇς.
ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ
Σὺ ταῦτ’, Ὀδυσσεῦ, τοῦδ’ ὑπερμαχεῖς ἐμοί;
1320
Σὺ ταῦτ’, Ὀδυσσεῦ, τοῦδ’ ὑπερμαχεῖς ἐμοί;
1320
ΟΔΥΣΣΕΥΣ
ἔγωγ’· ἐμίσουν δ’, ὴνίκ’ ἦν μισεῖν καλόν.
ἔγωγ’· ἐμίσουν δ’, ὴνίκ’ ἦν μισεῖν καλόν.
ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ
Οὐ γὰρ θανόντι καὶ προςεμβἡναί σε χρή;
Οὐ γὰρ θανόντι καὶ προςεμβἡναί σε χρή;
ΟΔΥΣΣΕΥΣ
μὴ χαῖρ’, Ἀτρείδη, κέρδεσιν τοῖς μὴ καλοῖς.
μὴ χαῖρ’, Ἀτρείδη, κέρδεσιν τοῖς μὴ καλοῖς.
ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ
1350
Τόν τοι τύραννον εὐσεβεῖν οὐ ῥᾴδιον.
1350
Τόν τοι τύραννον εὐσεβεῖν οὐ ῥᾴδιον.
ΟΔΥΣΣΕΥΣ
Ἀλλ’ εὖ λέγουσι τοῖς φίλοις τιμὰς νέμειν.
1325
Ἀλλ’ εὖ λέγουσι τοῖς φίλοις τιμὰς νέμειν.
1325
ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ
Κλύειν τὸν ἐσθλὸν ἄνδρα χρὴ τῶν ὲν τέλει.
Κλύειν τὸν ἐσθλὸν ἄνδρα χρὴ τῶν ὲν τέλει.
ΟΔΥΣΣΕΥΣ
Παῦσαι· κρατεῖς τοι τῶν φίλων νικώμενος.
Παῦσαι· κρατεῖς τοι τῶν φίλων νικώμενος.
ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ
Μέμνησ’ ὁποίῳ φωτὶ τὴν χάριν δίδως.
Μέμνησ’ ὁποίῳ φωτὶ τὴν χάριν δίδως.
ΟΔΥΣΣΕΥΣ
1350
Ὁδ’ ἐχθρὸς ‘ἀνὴρ, ἀλλὰ γενναῖος ποτ’ ἦν.
1350
Ὁδ’ ἐχθρὸς ‘ἀνὴρ, ἀλλὰ γενναῖος ποτ’ ἦν.
ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ
τί ποτε ποιήσεις; ἐχθρὸν ὧδ’ αἰδῇ νέκυν;
1330
τί ποτε ποιήσεις; ἐχθρὸν ὧδ’ αἰδῇ νέκυν;
1330
ΟΔΥΣΣΕΥΣ
Νίκᾳ γὰρ ἡ ’ρετή με τῆς ἔχθρας πολύ.
Νίκᾳ γὰρ ἡ ’ρετή με τῆς ἔχθρας πολύ.
ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ
Τοιοίδε μέντοι φῶτες ἔμπληκτοι βροτοῖς,
Τοιοίδε μέντοι φῶτες ἔμπληκτοι βροτοῖς,
ΟΔΥΣΣΕΥΣ
ἦ κάρτα πολλοὶ νῦν φίλοι καὖθις πικροί.
ἦ κάρτα πολλοὶ νῦν φίλοι καὖθις πικροί.
ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ
1360
Τοιούςδ’ ἐπαινεῖς δῆτα σὺ κτάσθαι φίλους;
1360
Τοιούςδ’ ἐπαινεῖς δῆτα σὺ κτάσθαι φίλους;
ΟΔΥΣΣΕΥΣ
Σκληρὰν ἐπαινεῖν οὐ φιλῶ ψυχὴν ἐγώ.
1335
Σκληρὰν ἐπαινεῖν οὐ φιλῶ ψυχὴν ἐγώ.
1335
ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ
Ἡμᾶς σὺ δειλοὺς τῇδε θἠμέρᾳ φανεῖς.
Ἡμᾶς σὺ δειλοὺς τῇδε θἠμέρᾳ φανεῖς.
ΟΔΥΣΣΕΥΣ
Ἄνδρας μὲν οὖν Ἕλλησι πᾶσιν ἐνδίκους.
Ἄνδρας μὲν οὖν Ἕλλησι πᾶσιν ἐνδίκους.
ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ
Ἄνωγας οὖν με τὸν νεκρὸν θάπτειν ἐᾷν.
Ἄνωγας οὖν με τὸν νεκρὸν θάπτειν ἐᾷν.
ΟΔΥΣΣΕΥΣ
1365
ἔγωγε· καὶ γὰρ αὐτὸς ὲνθάδ’ ἵζομαι.
1365
ἔγωγε· καὶ γὰρ αὐτὸς ὲνθάδ’ ἵζομαι.
ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ
ἦ πάνθ’ ὁμοῖα πᾶς ἀνὴρ αὑτῷ πονεῖ.
1340
ἦ πάνθ’ ὁμοῖα πᾶς ἀνὴρ αὑτῷ πονεῖ.
1340
ΟΔΥΣΣΕΥΣ
Τῷ γάρ με μᾶλλον εἰκὸς ἢ ’μαυτῷ πονεῖν;
Τῷ γάρ με μᾶλλον εἰκὸς ἢ ’μαυτῷ πονεῖν;
ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ
Σὸν ἆρα τοὖργον, οὐκ ἐμὸν κεκλήσεται.
Σὸν ἆρα τοὖργον, οὐκ ἐμὸν κεκλήσεται.
ΟΔΥΣΣΕΥΣ
Ὡς ἂν ποιήσῃς, πανταχῆ χρηστός γ’ ἔσει.
Ὡς ἂν ποιήσῃς, πανταχῆ χρηστός γ’ ἔσει.
ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ
1370
Ἀλλ’ εὖ γε μέντοι τοῦτ’ ἐπίστασ’, ὡς ἐγὼ
σοὶ μὲν νἐμοιμ’ ἂν τἧςδε καὶ μείζω χάριν.
1345
οὗτος δὲ κἀκεῖ κἀνθάδ’ ὢν ἔμοιγ’ ὁμῶς
ἔχθιστος ἔσται· σοὶ δὲ δρᾷν ἔξεσθ’ ἃ χρή.
1370
Ἀλλ’ εὖ γε μέντοι τοῦτ’ ἐπίστασ’, ὡς ἐγὼ
σοὶ μὲν νἐμοιμ’ ἂν τἧςδε καὶ μείζω χάριν.
1345
οὗτος δὲ κἀκεῖ κἀνθάδ’ ὢν ἔμοιγ’ ὁμῶς
ἔχθιστος ἔσται· σοὶ δὲ δρᾷν ἔξεσθ’ ἃ χρή.
ΧΟΡΟΣ
ὅστις σ’, Ὀδυσσεῦ, μὴ λέγει γνώμῃ σοφὸν
1375
φῦναι, τοιοῦτον ὄντα, μῶρός ἐστ’ ἀνήρ.
ὅστις σ’, Ὀδυσσεῦ, μὴ λέγει γνώμῃ σοφὸν
1375
φῦναι, τοιοῦτον ὄντα, μῶρός ἐστ’ ἀνήρ.
ΟΔΥΣΣΕΥΣ
Καὶ νῦν γε Τεύκρῳ τἀπὸ τοῦδ’ ἀγγέλλομαι,
1350
ὅσον τότ’ ἐχθρὸς ἦν, τοσόνδ’ εἶναι φίλος.
καὶ τὸν θανόντα τόνδε συνθάπτειν θέλω,
καὶ ξυμπονεῖν καὶ μηδὲν ἐλλείπειν, ὅσον
1380
χρὴ τοῖς ἀρίστοις ἀνδράσιν πονεῖν βροτούς.
Καὶ νῦν γε Τεύκρῳ τἀπὸ τοῦδ’ ἀγγέλλομαι,
1350
ὅσον τότ’ ἐχθρὸς ἦν, τοσόνδ’ εἶναι φίλος.
καὶ τὸν θανόντα τόνδε συνθάπτειν θέλω,
καὶ ξυμπονεῖν καὶ μηδὲν ἐλλείπειν, ὅσον
1380
χρὴ τοῖς ἀρίστοις ἀνδράσιν πονεῖν βροτούς.
ΤΕΥΚΡΟΣ
Ἄριστ’ Ὀδυσσεῦ, πάντ’ ἔχω σ’ ἐπαινέσαι
1355
λόγοισι· καί μ’ ἔψευσας ἐλπίδος πολύ.
τούτῳ γὰρ ὢν ἔχθιστος Ἀργείων ἀνὴρ,
μόνος παρέστης χερσὶν, οὐδ’ ἔτλης παρὼν
1385
θανόντι τῷδε ζῶν ἐφυβρίσαι μέγα,
ὡς ὁ στρατηγὸς οὑπιβρόντητος μολὼν,
1360
αὐτός τε χὠ ξύναιμος, ἠθελησάτην
λωβητὸν αὐτὸν ὲκβαλεῖν, ταφῆς ἄτερ.
τοιγὰρ σφ’ Ὀλύμπου τοῦδ’ ὁ πρεςβεύων πατὴρ,
1390
μνήμων τ’ Ἐριννὺς καὶ τελεςφόρος Δίκη
κακοὺς κακῶς φθείρειαν, ὥςπερ ἤθελον
1365
τὸν ἄνδρα λώβαις ἐκβαλεῖν ἀναξίως.
σὲ δ’, ὦ γεραιοῦ σπέρμα Λαέρτου πατρὸς,
τάφου μὲν ὀκνῶ τοῦδ’ ὲπιψαυfειν ἐᾷν,
1395
μὴ τῷ θανόντι τοῦτο δυςχερὲς ποιῶ.
τὰ δ’ ἄλλα καὶ ξύμπρασσε, κεἴ τινα στρατοῦ
1370
θέλεις κομίζειν, οὐδὲν ἄλγος ἕξομεν.
ἐγὼ δὲ τἄλλα πάντα πορσυνῶ · σὺ δὲ
ἀνὴρ καθ’ ἡμᾶς ἐσθλὸς ὢν ἐπίστασο.
Ἄριστ’ Ὀδυσσεῦ, πάντ’ ἔχω σ’ ἐπαινέσαι
1355
λόγοισι· καί μ’ ἔψευσας ἐλπίδος πολύ.
τούτῳ γὰρ ὢν ἔχθιστος Ἀργείων ἀνὴρ,
μόνος παρέστης χερσὶν, οὐδ’ ἔτλης παρὼν
1385
θανόντι τῷδε ζῶν ἐφυβρίσαι μέγα,
ὡς ὁ στρατηγὸς οὑπιβρόντητος μολὼν,
1360
αὐτός τε χὠ ξύναιμος, ἠθελησάτην
λωβητὸν αὐτὸν ὲκβαλεῖν, ταφῆς ἄτερ.
τοιγὰρ σφ’ Ὀλύμπου τοῦδ’ ὁ πρεςβεύων πατὴρ,
1390
μνήμων τ’ Ἐριννὺς καὶ τελεςφόρος Δίκη
κακοὺς κακῶς φθείρειαν, ὥςπερ ἤθελον
1365
τὸν ἄνδρα λώβαις ἐκβαλεῖν ἀναξίως.
σὲ δ’, ὦ γεραιοῦ σπέρμα Λαέρτου πατρὸς,
τάφου μὲν ὀκνῶ τοῦδ’ ὲπιψαυfειν ἐᾷν,
1395
μὴ τῷ θανόντι τοῦτο δυςχερὲς ποιῶ.
τὰ δ’ ἄλλα καὶ ξύμπρασσε, κεἴ τινα στρατοῦ
1370
θέλεις κομίζειν, οὐδὲν ἄλγος ἕξομεν.
ἐγὼ δὲ τἄλλα πάντα πορσυνῶ · σὺ δὲ
ἀνὴρ καθ’ ἡμᾶς ἐσθλὸς ὢν ἐπίστασο.
ΟΔΥΣΣΕΥΣ
1400
Ἀλλ’ ἤθελον μέν’ εἰ δὲ μή ’στί σοι φίλον
πράσσειν τάδ’ ἡμᾶς, εἰμ’ ἐπαινἐσας τὸ σόν.
1375
1400
Ἀλλ’ ἤθελον μέν’ εἰ δὲ μή ’στί σοι φίλον
πράσσειν τάδ’ ἡμᾶς, εἰμ’ ἐπαινἐσας τὸ σόν.
1375
ΤΕΥΚΡΟΣ
Ἅλις · ἤδη γὰρ πολὺς ἐκτέταται
χρόνος· ἀλλ’ οἱ μὲν κοίλην κάπετον
χερσὶ ταχύνετε, τοὶ δ’ ὑψίβατον
1405
τρίποδ’ ἀμφίπυρον λουτρῶν ὁσέων
θέσθ’ ἐπίκαιρον· μία δ’ ἐκ κλισίας
1380
ἀνδρῶν ἴλη τὸν ὑπασπίδιον
κόσμον φερέτω.
Παῖ, σὺ δὲ πατρός γ’, ὅσον ἰσχύεις,
1410
φιλότητι θιγὼν πλευρὰς σὺν ἐμοὶ
τάςδ’ ἐπικούφιζ’· ἔτι γὰρ θερμαὶ
1385
σύριγγες ἄνω φυσῶσι μέλαν
μένος· ἀλλ’ ἄγε πᾶς φίλος ὅστις ἀνὴρ
φησὶ παρεῖναι, σούσθω, βάτω,
1415
τῷδ’ ἀνδρὶ πονῶν τῷ πάντ’ ἀγαθῷ
κοὐδενί πώ ποτε λῴονι θνητῶν
1390
Αἴαντος, ὅτ’ ἦν, τότε φωνῶ.
Ἅλις · ἤδη γὰρ πολὺς ἐκτέταται
χρόνος· ἀλλ’ οἱ μὲν κοίλην κάπετον
χερσὶ ταχύνετε, τοὶ δ’ ὑψίβατον
1405
τρίποδ’ ἀμφίπυρον λουτρῶν ὁσέων
θέσθ’ ἐπίκαιρον· μία δ’ ἐκ κλισίας
1380
ἀνδρῶν ἴλη τὸν ὑπασπίδιον
κόσμον φερέτω.
Παῖ, σὺ δὲ πατρός γ’, ὅσον ἰσχύεις,
1410
φιλότητι θιγὼν πλευρὰς σὺν ἐμοὶ
τάςδ’ ἐπικούφιζ’· ἔτι γὰρ θερμαὶ
1385
σύριγγες ἄνω φυσῶσι μέλαν
μένος· ἀλλ’ ἄγε πᾶς φίλος ὅστις ἀνὴρ
φησὶ παρεῖναι, σούσθω, βάτω,
1415
τῷδ’ ἀνδρὶ πονῶν τῷ πάντ’ ἀγαθῷ
κοὐδενί πώ ποτε λῴονι θνητῶν
1390
Αἴαντος, ὅτ’ ἦν, τότε φωνῶ.
ΧΟΡΟΣ
ἦ πολλὰ βροτοῖς ἔστιν ἰδοῦσιν γνῶναι·
πρὶν ἰδεῖν δ’, οὐδεὶς μάντις
1420
τῶν μελλόντων ὅ τι πράξει.
ἦ πολλὰ βροτοῖς ἔστιν ἰδοῦσιν γνῶναι·
πρὶν ἰδεῖν δ’, οὐδεὶς μάντις
1420
τῶν μελλόντων ὅ τι πράξει.
Αἴας First1KGreek (Sophocles. Sophoclis Fabulae. Pearson, Alfred Chilton, editor. Oxford: Clarendon Press, 1924.) — 1185-1222 focus
str.
1
1
Χορός
τίς ἄρα νέατος ἐς πότε λή-
1185
ξει πολυπλάγκτων ἐτέων ἀριθμός,
τὰν ἄπαυστον αἰὲν ἐμοὶ δορυσσοή-
των μόχθων ἄταν ἐπάγων
τάνδʼ ἀνʼ εὐρυεδῆ Τροίαν,
1190
δύστανον ὄνειδος Ἑλλάνων;
ὄφελε πρότερον αἰθέρα δῦ-
1
2
3
4
5
6
7
8
τίς ἄρα νέατος ἐς πότε λή-
1185
ξει πολυπλάγκτων ἐτέων ἀριθμός,
τὰν ἄπαυστον αἰὲν ἐμοὶ δορυσσοή-
των μόχθων ἄταν ἐπάγων
τάνδʼ ἀνʼ εὐρυεδῆ Τροίαν,
1190
δύστανον ὄνειδος Ἑλλάνων;
ὄφελε πρότερον αἰθέρα δῦ-
ant.
1
Χορός
ναι μέγαν ἢ τὸν πολύκοινον Ἅιδαν
κεῖνος ἁνήρ, ὃς στυγερῶν ἔδειξεν ὅ-
1195
πλων Ἕλλασιν κοινὸν Ἄρη.
ὦ πόνοι πρόγονοι πόνων.
κεῖνος γὰρ ἔπερσεν ἀνθρώπους.
ἐκεῖνος οὔτε στεφάνων
οὔτε βαθειᾶν κυλίκων
1200
ναι μέγαν ἢ τὸν πολύκοινον Ἅιδαν
κεῖνος ἁνήρ, ὃς στυγερῶν ἔδειξεν ὅ-
1195
πλων Ἕλλασιν κοινὸν Ἄρη.
ὦ πόνοι πρόγονοι πόνων.
κεῖνος γὰρ ἔπερσεν ἀνθρώπους.
ἐκεῖνος οὔτε στεφάνων
οὔτε βαθειᾶν κυλίκων
1200
str.
2
Χορός
2
νεῖμεν ἐμοὶ τέρψιν ὁμιλεῖν,
οὔτε γλυκὺν αὐλῶν ὄτοβον
δύσμορος οὔτʼ ἐννυχίαν
τέρψιν ἰαύειν·
ἐρώτων δʼ
1205
ἐρώτων ἀπέπαυσεν, ὤ-
9
10
11
12
13
14
15
μοι. κεῖμαι δʼ ἀμέριμνος οὕ-
τως, ἀεὶ πυκιναῖς δρόσοις
τεγγόμενος κόμας, λυγρᾶς
μνήματα Τροίας.
1210
2
νεῖμεν ἐμοὶ τέρψιν ὁμιλεῖν,
οὔτε γλυκὺν αὐλῶν ὄτοβον
δύσμορος οὔτʼ ἐννυχίαν
τέρψιν ἰαύειν·
ἐρώτων δʼ
1205
ἐρώτων ἀπέπαυσεν, ὤ-
μοι. κεῖμαι δʼ ἀμέριμνος οὕ-
τως, ἀεὶ πυκιναῖς δρόσοις
τεγγόμενος κόμας, λυγρᾶς
μνήματα Τροίας.
1210
ant.
2
Χορός
καὶ πρὶν μὲν αἰὲν νυχίου
δείματος ἦν μοι προβολὰ
καὶ βελέων θούριος Αἴας·
νῦν δʼ οὗτος ἀνεῖται στυγερῷ
δαίμονι. τίς μοι, τίς ἔτʼ οὖν
1215
τέρψις ἐπέσται;
γενοίμαν
ἴνʼ ὑλᾶεν ἔπεστι πόν-
του πρόβλημʼ ἁλίκλυστον, ἄ-
κραν ὑπὸ πλάκα Σουνίου,
1220
τὰς ἱερὰς ὅπως προσεί-
ποιμεν Ἀθάνας.
καὶ πρὶν μὲν αἰὲν νυχίου
δείματος ἦν μοι προβολὰ
καὶ βελέων θούριος Αἴας·
νῦν δʼ οὗτος ἀνεῖται στυγερῷ
δαίμονι. τίς μοι, τίς ἔτʼ οὖν
1215
τέρψις ἐπέσται;
γενοίμαν
ἴνʼ ὑλᾶεν ἔπεστι πόν-
του πρόβλημʼ ἁλίκλυστον, ἄ-
κραν ὑπὸ πλάκα Σουνίου,
1220
τὰς ἱερὰς ὅπως προσεί-
ποιμεν Ἀθάνας.
Greek (F. Storr, 1912) (OCR draft) Experimental (Greek (F. Storr, 1912)) — 1185-1222 focus
Χορός
τίς ἄρα νέατος ἐς πότε λήξει πολυπλάγκτων ἐτέων ἀριθμός,
1185
τὰν ἄπαυστον αἰὲν ἐμοὶ δορυσσοήτων
μόχθων ἄταν ἐπάγων
ἄν τὰν εὐρώδεα Τρωΐαν,
1190
δύστανον ὄνειδος Ἑλλάνων;
τίς ἄρα νέατος ἐς πότε λήξει πολυπλάγκτων ἐτέων ἀριθμός,
1185
τὰν ἄπαυστον αἰὲν ἐμοὶ δορυσσοήτων
μόχθων ἄταν ἐπάγων
ἄν τὰν εὐρώδεα Τρωΐαν,
1190
δύστανον ὄνειδος Ἑλλάνων;
Χορός
ὄφελε πρότερον αἰθέρα δῦναι μέγαν ἢ τὸν πολύκοινον Ἅιδαν
κεῖνος ἁνήρ, ὃς στυγερῶν ἔδειξεν ὅπλων
1195
Ἕλλασιν κοινὸν Ἄρη.
ἰὼ πόνοι πρόγονοι πόνων·
κεῖνος γὰρ ἔπερσεν ἀνθρώπους.
ὄφελε πρότερον αἰθέρα δῦναι μέγαν ἢ τὸν πολύκοινον Ἅιδαν
κεῖνος ἁνήρ, ὃς στυγερῶν ἔδειξεν ὅπλων
1195
Ἕλλασιν κοινὸν Ἄρη.
ἰὼ πόνοι πρόγονοι πόνων·
κεῖνος γὰρ ἔπερσεν ἀνθρώπους.
Χορός
ἐκεῖνος οὔτε στεφάνων
οὔτε βαθεῖαν κυλίκων
1200
νεῖμεν ἐμοὶ τέρψιν ὁμιλεῖν,
οὔτε γλυκὺν αὐλῶν ὄτοβον,
δύσμορος, οὔτʼ ἐννυχίαν
τέρψιν ἰαύειν.
ἐρώτων δʼ ἐρώτων ἀπέπαυσεν, ὤμοι.
1205
κεῖμαι δʼ, ἀμέριμνος οὕτως,
ἀεὶ πυκιναῖς δρόσοις
τεγγόμενος κόμας,
λυγρᾶς μνήματα Τροίας.
1210
ἐκεῖνος οὔτε στεφάνων
οὔτε βαθεῖαν κυλίκων
1200
νεῖμεν ἐμοὶ τέρψιν ὁμιλεῖν,
οὔτε γλυκὺν αὐλῶν ὄτοβον,
δύσμορος, οὔτʼ ἐννυχίαν
τέρψιν ἰαύειν.
ἐρώτων δʼ ἐρώτων ἀπέπαυσεν, ὤμοι.
1205
κεῖμαι δʼ, ἀμέριμνος οὕτως,
ἀεὶ πυκιναῖς δρόσοις
τεγγόμενος κόμας,
λυγρᾶς μνήματα Τροίας.
1210
Χορός
καὶ πρὶν μὲν αἰὲν νυχίου
δείματος ἦν μοι προβολὰ
καὶ βελέων θούριος Αἴας·
νῦν δʼ οὗτος ἀνεῖται στυγερῷ
δαίμονι· τίς μοι, τίς ἔτʼ οὖν
1215
τέρψις ἐπέσται;
γενοίμαν ἵνʼ ὑλᾶεν ἔπεστι πόντου
πρόβλημʼ ἁλίκλυστον, ἄκραν
ὑπὸ πλάκα Σουνίου,
1220
τὰς ἱερὰς ὅπως
προσείποιμεν Ἀθάνας.
καὶ πρὶν μὲν αἰὲν νυχίου
δείματος ἦν μοι προβολὰ
καὶ βελέων θούριος Αἴας·
νῦν δʼ οὗτος ἀνεῖται στυγερῷ
δαίμονι· τίς μοι, τίς ἔτʼ οὖν
1215
τέρψις ἐπέσται;
γενοίμαν ἵνʼ ὑλᾶεν ἔπεστι πόντου
πρόβλημʼ ἁλίκλυστον, ἄκραν
ὑπὸ πλάκα Σουνίου,
1220
τὰς ἱερὰς ὅπως
προσείποιμεν Ἀθάνας.
Translations (2)
German (J. J. C. Donner, 1875; OCR review) (OCR draft) Experimental (German (J. J. C. Donner, 1875; OCR review)) — 1192 focus
Unselige Schmach dem Volk Hellas'!
Erste Gegenstrophe.
Wär' er in Luft verweht,
Wär' er in allbergendes Grabdunkel hinab versunken,
Jener Mann, der Hellas der all-
vertilgenden Wehr furchtbar'n
1150
Brauch lehrte zuerst!
Mühen gebärende Mühen, ach!
Er schuf ja den Menschen Unheil nur.
Zweite Strophe.
Unselige Schmach dem Volk Hellas'!
Wär' er in Luft verweht,
Wär' er in allbergendes Grabdunkel hinab versunken,
Jener Mann, der Hellas der all-
vertilgenden Wehr furchtbar'n
1150
Brauch lehrte zuerst!
Mühen gebärende Mühen, ach!
Er schuf ja den Menschen Unheil nur.
English (Sir Richard Jebb, 1904) (OCR draft) Experimental (English (Sir Richard Jebb, 1904)) — 1185-1220 focus
Chorus
Which will be the last year? When will the sum of the years of our many wanderings stop bringing upon me the unending doom of toilful spear-battles
1185
Which will be the last year? When will the sum of the years of our many wanderings stop bringing upon me the unending doom of toilful spear-battles
1185
Chorus
If only that man had first passed into the depths of the sky or into Hades, the common home of all,
before he taught the Greeks the shared plague of Ares’ detested arms! Ah, those toils of his invention, which produced so many more toils! Look how that man has ravaged humanity!
1195
If only that man had first passed into the depths of the sky or into Hades, the common home of all,
before he taught the Greeks the shared plague of Ares’ detested arms! Ah, those toils of his invention, which produced so many more toils! Look how that man has ravaged humanity!
1195
Chorus
No delight in garlands
or deep wine-cups did that man provide me, no sweet din of flutes, that miserable man, or pleasing rest in the night.
1200
And from love—god!—from love he has totally barred me. Here I lie uncared for, while heavy dews constantly wet my hair,
1205
damp reminders of joyless
Troy
.
1210
No delight in garlands
or deep wine-cups did that man provide me, no sweet din of flutes, that miserable man, or pleasing rest in the night.
1200
And from love—god!—from love he has totally barred me. Here I lie uncared for, while heavy dews constantly wet my hair,
1205
damp reminders of joyless
Troy
.
1210
Chorus
In the past bold Ajax was always my bulwark against night’s terrors and flying missiles. But now he has become an offering consecrated
to a malignant divinity. What joy, then, what delight awaits me anymore? O to be where the wooded wave-washed cape fences off the deep sea,
1215
to be beneath Sunium’s jutting plateau, so that we might salute sacred
Athens
!
1220
In the past bold Ajax was always my bulwark against night’s terrors and flying missiles. But now he has become an offering consecrated
to a malignant divinity. What joy, then, what delight awaits me anymore? O to be where the wooded wave-washed cape fences off the deep sea,
1215
to be beneath Sunium’s jutting plateau, so that we might salute sacred
Athens
!
1220
Commentary
Commentary (R. C. Jebb) (OCR draft) (Commentary (R. C. Jebb))
Commentary (Lewis Campbell, 1879) (OCR draft) (Commentary (Lewis Campbell, 1879)) focus
1190. mvp-comment-762-1 ἀν᾿ ἀερώδεα Τρωΐαν, G. Wolff's conjecture, founded on the scholion σκοτεινὴν καὶ ἀερώδη τοῖς Ἕλλησι, at least gives a possible sense and meaning. The contrast between the misty Hellespont and the bright air of Salamis and Athens is a natural topic of complaint. Cp. infr. 1208, 9, ἀεὶ πυκιναῖς δρόσοις | τεγγόμενος κόμας. Although Τρωΐα for Τροία does not occur elsewhere in Sophocles, it is acknowledged as the Pindaric form (Schndw. Pind. Ol. 2. 145). The interpolation ἀνὰ τάν may be partly due to ἄταν preceding. (Hermann thinks εὐρώδη sound, in the sense of εὐρεῖαν, —'wide,' and so 'desolate,'—but admits that either strophe or antistrophe is corrupt. Dind. reads, ἀν᾿ εὐρώδη Τροίαν, altering the antistrophe. Seyffert's conj., ἄνατον εὐρυεδεῖ Τροίᾳ, 'Doing no harm to broad-based Troy,' is very ingenious.)