ἐξ οὐρίων δραμοῦσαν εἰς βυθὸν πεσεῖν.
Ajax. Sophocles. ed. Lewis Campbell. Oxford. 1879.
Table of Contents
Search the Perseus Catalog for:
Search the Perseus Catalog for:
Current edition Experimental
Greek (Lewis Campbell, 1879) (OCR draft) (Greek) (Greek (Lewis Campbell, 1879))
Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.
Editions (3)
Αἴας μαστιγοφόρος First1KGreek (Sophocles. Sophoclis Aiax. Lobeck Christian, editor. Berlin: Weidmann, 1866.) — 1161-1196 focus
str.
1
1
ΧΟΡΟΣ
1185
Τις ἄρα νέατος; ἐς πότε λήξει
πολυπλάγκτων ἐτέων ἀριθμὸς,
τὰν ἄπαυστον αἰὲν ἐμοὶ
δορυσσόντων μόχθων
ἄταν ἐπάγων
1165
1190
ἀνὰ τὰν εὐρώδη Τροίαν.
δύστανον ὄνειδος
1185
Τις ἄρα νέατος; ἐς πότε λήξει
πολυπλάγκτων ἐτέων ἀριθμὸς,
τὰν ἄπαυστον αἰὲν ἐμοὶ
δορυσσόντων μόχθων
ἄταν ἐπάγων
1165
1190
ἀνὰ τὰν εὐρώδη Τροίαν.
δύστανον ὄνειδος
ant.
1
1
ὄφελε πρότερον αἰθέρα δῦναι
μέγαν ἢ τὸν πολύκοινον Ἅιδαν
κεῖνος ἀνὴρ, ὃς στυγερῶν
1170
1195
ἔδειξ’ ὅπλων Ἕλλα-
σιν κοινὸν Ἄρη.
ὦ πόνοι πρόγονοι πόνων.
κεῖνος γὰρ ἔπερσεν ἀνθρώπους.
str.
2
ΧΟΡΟΣ
2
ἐκεῖνος οὐ στεφάνων,
1175
1200
οὔτε βαθειᾶν κυλίκων
νεῖμεν ἐμοὶ τέρψιν ὁμιλεῖν,
οὔτε γλυκὺν αὐλῶν ὄτοβον,
δύςμορος, οὔτ’ ἐννυχίαν
τέρψιν ἰαύειν· ἐρώτων δ’
1180
1205
ἐρώτων ἀπέπαυσεν, ὤ μοι!
κεῖμαι δ’ ἀμέριμνος οὕτως,
ἀεὶ πυκιναῖς δρόσοις
τεγγόμενος κόμας,
λυγρᾶς μνήματα Τροίας.
1210
1185
2
ἐκεῖνος οὐ στεφάνων,
1175
1200
οὔτε βαθειᾶν κυλίκων
νεῖμεν ἐμοὶ τέρψιν ὁμιλεῖν,
οὔτε γλυκὺν αὐλῶν ὄτοβον,
δύςμορος, οὔτ’ ἐννυχίαν
τέρψιν ἰαύειν· ἐρώτων δ’
1180
1205
ἐρώτων ἀπέπαυσεν, ὤ μοι!
κεῖμαι δ’ ἀμέριμνος οὕτως,
ἀεὶ πυκιναῖς δρόσοις
τεγγόμενος κόμας,
λυγρᾶς μνήματα Τροίας.
1210
1185
ant.
2
ΧΟΡΟΣ
2
Καὶ πρὶν μὲν ἐννυχίου
δείματος ἦν μοι προβολὰ
καὶ βελέων θούριος Αἴας·
νῦν δ’ οὗτος ἀνεῖται στυγερῷ
δαίμονι· τίς μοι, τίς ἔτ’ οὖν
1215
1190
τέρψις ὲπέσται,- γενοίμαν,
ἵν’ ὑλᾶεν ἔπεστι πόντου
πρόβλημ’ ἁλίκλυστον, ἄκραν
1220
ὑπὸ πλάκα Σουνίου,
τὰς ἱερὰς ὅπως
1195
προςείποιμ’ ἂν Ἀθανᾶς.
2
Καὶ πρὶν μὲν ἐννυχίου
δείματος ἦν μοι προβολὰ
καὶ βελέων θούριος Αἴας·
νῦν δ’ οὗτος ἀνεῖται στυγερῷ
δαίμονι· τίς μοι, τίς ἔτ’ οὖν
1215
1190
τέρψις ὲπέσται,- γενοίμαν,
ἵν’ ὑλᾶεν ἔπεστι πόντου
πρόβλημ’ ἁλίκλυστον, ἄκραν
1220
ὑπὸ πλάκα Σουνίου,
τὰς ἱερὰς ὅπως
1195
προςείποιμ’ ἂν Ἀθανᾶς.
Αἴας First1KGreek (Sophocles. Sophoclis Fabulae. Pearson, Alfred Chilton, editor. Oxford: Clarendon Press, 1924.) — 1185-1222 focus
str.
1
1
Χορός
τίς ἄρα νέατος ἐς πότε λή-
1185
ξει πολυπλάγκτων ἐτέων ἀριθμός,
τὰν ἄπαυστον αἰὲν ἐμοὶ δορυσσοή-
των μόχθων ἄταν ἐπάγων
τάνδʼ ἀνʼ εὐρυεδῆ Τροίαν,
1190
δύστανον ὄνειδος Ἑλλάνων;
ὄφελε πρότερον αἰθέρα δῦ-
1
2
3
4
5
6
7
8
τίς ἄρα νέατος ἐς πότε λή-
1185
ξει πολυπλάγκτων ἐτέων ἀριθμός,
τὰν ἄπαυστον αἰὲν ἐμοὶ δορυσσοή-
των μόχθων ἄταν ἐπάγων
τάνδʼ ἀνʼ εὐρυεδῆ Τροίαν,
1190
δύστανον ὄνειδος Ἑλλάνων;
ὄφελε πρότερον αἰθέρα δῦ-
ant.
1
Χορός
ναι μέγαν ἢ τὸν πολύκοινον Ἅιδαν
κεῖνος ἁνήρ, ὃς στυγερῶν ἔδειξεν ὅ-
1195
πλων Ἕλλασιν κοινὸν Ἄρη.
ὦ πόνοι πρόγονοι πόνων.
κεῖνος γὰρ ἔπερσεν ἀνθρώπους.
ἐκεῖνος οὔτε στεφάνων
οὔτε βαθειᾶν κυλίκων
1200
ναι μέγαν ἢ τὸν πολύκοινον Ἅιδαν
κεῖνος ἁνήρ, ὃς στυγερῶν ἔδειξεν ὅ-
1195
πλων Ἕλλασιν κοινὸν Ἄρη.
ὦ πόνοι πρόγονοι πόνων.
κεῖνος γὰρ ἔπερσεν ἀνθρώπους.
ἐκεῖνος οὔτε στεφάνων
οὔτε βαθειᾶν κυλίκων
1200
str.
2
Χορός
2
νεῖμεν ἐμοὶ τέρψιν ὁμιλεῖν,
οὔτε γλυκὺν αὐλῶν ὄτοβον
δύσμορος οὔτʼ ἐννυχίαν
τέρψιν ἰαύειν·
ἐρώτων δʼ
1205
ἐρώτων ἀπέπαυσεν, ὤ-
9
10
11
12
13
14
15
μοι. κεῖμαι δʼ ἀμέριμνος οὕ-
τως, ἀεὶ πυκιναῖς δρόσοις
τεγγόμενος κόμας, λυγρᾶς
μνήματα Τροίας.
1210
2
νεῖμεν ἐμοὶ τέρψιν ὁμιλεῖν,
οὔτε γλυκὺν αὐλῶν ὄτοβον
δύσμορος οὔτʼ ἐννυχίαν
τέρψιν ἰαύειν·
ἐρώτων δʼ
1205
ἐρώτων ἀπέπαυσεν, ὤ-
μοι. κεῖμαι δʼ ἀμέριμνος οὕ-
τως, ἀεὶ πυκιναῖς δρόσοις
τεγγόμενος κόμας, λυγρᾶς
μνήματα Τροίας.
1210
ant.
2
Χορός
καὶ πρὶν μὲν αἰὲν νυχίου
δείματος ἦν μοι προβολὰ
καὶ βελέων θούριος Αἴας·
νῦν δʼ οὗτος ἀνεῖται στυγερῷ
δαίμονι. τίς μοι, τίς ἔτʼ οὖν
1215
τέρψις ἐπέσται;
γενοίμαν
ἴνʼ ὑλᾶεν ἔπεστι πόν-
του πρόβλημʼ ἁλίκλυστον, ἄ-
κραν ὑπὸ πλάκα Σουνίου,
1220
τὰς ἱερὰς ὅπως προσεί-
ποιμεν Ἀθάνας.
καὶ πρὶν μὲν αἰὲν νυχίου
δείματος ἦν μοι προβολὰ
καὶ βελέων θούριος Αἴας·
νῦν δʼ οὗτος ἀνεῖται στυγερῷ
δαίμονι. τίς μοι, τίς ἔτʼ οὖν
1215
τέρψις ἐπέσται;
γενοίμαν
ἴνʼ ὑλᾶεν ἔπεστι πόν-
του πρόβλημʼ ἁλίκλυστον, ἄ-
κραν ὑπὸ πλάκα Σουνίου,
1220
τὰς ἱερὰς ὅπως προσεί-
ποιμεν Ἀθάνας.
Greek (F. Storr, 1912) (OCR draft) Experimental (Greek (F. Storr, 1912)) — 1185-1222 focus
Χορός
τίς ἄρα νέατος ἐς πότε λήξει πολυπλάγκτων ἐτέων ἀριθμός,
1185
τὰν ἄπαυστον αἰὲν ἐμοὶ δορυσσοήτων
μόχθων ἄταν ἐπάγων
ἄν τὰν εὐρώδεα Τρωΐαν,
1190
δύστανον ὄνειδος Ἑλλάνων;
τίς ἄρα νέατος ἐς πότε λήξει πολυπλάγκτων ἐτέων ἀριθμός,
1185
τὰν ἄπαυστον αἰὲν ἐμοὶ δορυσσοήτων
μόχθων ἄταν ἐπάγων
ἄν τὰν εὐρώδεα Τρωΐαν,
1190
δύστανον ὄνειδος Ἑλλάνων;
Χορός
ὄφελε πρότερον αἰθέρα δῦναι μέγαν ἢ τὸν πολύκοινον Ἅιδαν
κεῖνος ἁνήρ, ὃς στυγερῶν ἔδειξεν ὅπλων
1195
Ἕλλασιν κοινὸν Ἄρη.
ἰὼ πόνοι πρόγονοι πόνων·
κεῖνος γὰρ ἔπερσεν ἀνθρώπους.
ὄφελε πρότερον αἰθέρα δῦναι μέγαν ἢ τὸν πολύκοινον Ἅιδαν
κεῖνος ἁνήρ, ὃς στυγερῶν ἔδειξεν ὅπλων
1195
Ἕλλασιν κοινὸν Ἄρη.
ἰὼ πόνοι πρόγονοι πόνων·
κεῖνος γὰρ ἔπερσεν ἀνθρώπους.
Χορός
ἐκεῖνος οὔτε στεφάνων
οὔτε βαθεῖαν κυλίκων
1200
νεῖμεν ἐμοὶ τέρψιν ὁμιλεῖν,
οὔτε γλυκὺν αὐλῶν ὄτοβον,
δύσμορος, οὔτʼ ἐννυχίαν
τέρψιν ἰαύειν.
ἐρώτων δʼ ἐρώτων ἀπέπαυσεν, ὤμοι.
1205
κεῖμαι δʼ, ἀμέριμνος οὕτως,
ἀεὶ πυκιναῖς δρόσοις
τεγγόμενος κόμας,
λυγρᾶς μνήματα Τροίας.
1210
ἐκεῖνος οὔτε στεφάνων
οὔτε βαθεῖαν κυλίκων
1200
νεῖμεν ἐμοὶ τέρψιν ὁμιλεῖν,
οὔτε γλυκὺν αὐλῶν ὄτοβον,
δύσμορος, οὔτʼ ἐννυχίαν
τέρψιν ἰαύειν.
ἐρώτων δʼ ἐρώτων ἀπέπαυσεν, ὤμοι.
1205
κεῖμαι δʼ, ἀμέριμνος οὕτως,
ἀεὶ πυκιναῖς δρόσοις
τεγγόμενος κόμας,
λυγρᾶς μνήματα Τροίας.
1210
Χορός
καὶ πρὶν μὲν αἰὲν νυχίου
δείματος ἦν μοι προβολὰ
καὶ βελέων θούριος Αἴας·
νῦν δʼ οὗτος ἀνεῖται στυγερῷ
δαίμονι· τίς μοι, τίς ἔτʼ οὖν
1215
τέρψις ἐπέσται;
γενοίμαν ἵνʼ ὑλᾶεν ἔπεστι πόντου
πρόβλημʼ ἁλίκλυστον, ἄκραν
ὑπὸ πλάκα Σουνίου,
1220
τὰς ἱερὰς ὅπως
προσείποιμεν Ἀθάνας.
καὶ πρὶν μὲν αἰὲν νυχίου
δείματος ἦν μοι προβολὰ
καὶ βελέων θούριος Αἴας·
νῦν δʼ οὗτος ἀνεῖται στυγερῷ
δαίμονι· τίς μοι, τίς ἔτʼ οὖν
1215
τέρψις ἐπέσται;
γενοίμαν ἵνʼ ὑλᾶεν ἔπεστι πόντου
πρόβλημʼ ἁλίκλυστον, ἄκραν
ὑπὸ πλάκα Σουνίου,
1220
τὰς ἱερὰς ὅπως
προσείποιμεν Ἀθάνας.
Translations (2)
German (J. J. C. Donner, 1875; OCR review) (OCR draft) Experimental (German (J. J. C. Donner, 1875; OCR review)) — 1091 focus
Menelaos, hast du weise Lehren aufgestellt,
Dann übe selbst an Todten keinen Uebermuth.
Menelaos, hast du weise Lehren aufgestellt,
Dann übe selbst an Todten keinen Uebermuth.
Teukros.
Nie, Männer, wundr' ich über einen Mann mich mehr,
Der, niedrer Art entsprossen, sich durch Sünd' entweiht,
Wenn, die sich rühmen edler Art entstammt zu sein,
1050
So schwer in ihren Worten sich versündigen.
Wohlan, noch Einmal sag' es: hast du wirklich ihn
Dem Argosheer als Kampfgenossen zugeführt?
Sprich: zog er nicht freiwillig als sein eigner Herr?
Wo warest du sein Führer? Wo gebührte dir
1055
Des Volkes Herrschaft, welches ihm von Haus gefolgt?
Als Herrscher Sparta's kamst du, nicht als unser Fürst:
Dir wurde nirgend über ihn ein größ'res Recht
Der Oberherrschaft, als es ihm ward über dich.
Ja, pflichtig Andern zogst du her, nicht Oberherr
1060
Des Ganzen, daß dir Ajas unterworfen sei.
Beherrsche, deren Herr du bist, und strafe sie
Mit stolzen Worten: diesen Mann, wehrst du's mir auch,
Wehrt's auch der andre Führer, werd' ich nach Gebühr
Im Grabe bergen, ohne Scheu vor deinem Wort.
1065
Denn deiner Frau zuliebe zog er nicht zu Feld,
Gleich Abenteurern, die sich vielgeschäftig müh'n;
Ihn trieb der Eidschwur, welchem er verpflichtet war,
1
Du nicht; er ehrte nimmerdar den schwachen Mann.
Deshalb enteile, rufe mehr Herolde noch,
1070
Laß selbst den Feldherrn kommen; denn mich kümmert nicht
Dein eitler Lärm, so lang du bleibest, der du bist!
Nie, Männer, wundr' ich über einen Mann mich mehr,
Der, niedrer Art entsprossen, sich durch Sünd' entweiht,
Wenn, die sich rühmen edler Art entstammt zu sein,
1050
So schwer in ihren Worten sich versündigen.
Wohlan, noch Einmal sag' es: hast du wirklich ihn
Dem Argosheer als Kampfgenossen zugeführt?
Sprich: zog er nicht freiwillig als sein eigner Herr?
Wo warest du sein Führer? Wo gebührte dir
1055
Des Volkes Herrschaft, welches ihm von Haus gefolgt?
Als Herrscher Sparta's kamst du, nicht als unser Fürst:
Dir wurde nirgend über ihn ein größ'res Recht
Der Oberherrschaft, als es ihm ward über dich.
Ja, pflichtig Andern zogst du her, nicht Oberherr
1060
Des Ganzen, daß dir Ajas unterworfen sei.
Beherrsche, deren Herr du bist, und strafe sie
Mit stolzen Worten: diesen Mann, wehrst du's mir auch,
Wehrt's auch der andre Führer, werd' ich nach Gebühr
Im Grabe bergen, ohne Scheu vor deinem Wort.
1065
Denn deiner Frau zuliebe zog er nicht zu Feld,
Gleich Abenteurern, die sich vielgeschäftig müh'n;
Ihn trieb der Eidschwur, welchem er verpflichtet war,
1
Du nicht; er ehrte nimmerdar den schwachen Mann.
Deshalb enteile, rufe mehr Herolde noch,
1070
Laß selbst den Feldherrn kommen; denn mich kümmert nicht
Dein eitler Lärm, so lang du bleibest, der du bist!
Der Chor.
Auch solche Sprache lieb' ich nicht im Ungemach;
Das harte Wort schmerzt immer, sei's auch ganz gerecht.
Auch solche Sprache lieb' ich nicht im Ungemach;
Das harte Wort schmerzt immer, sei's auch ganz gerecht.
Menelaos.
English (Sir Richard Jebb, 1904) (OCR draft) Experimental (English (Sir Richard Jebb, 1904)) — 1185-1220 focus
Chorus
Which will be the last year? When will the sum of the years of our many wanderings stop bringing upon me the unending doom of toilful spear-battles
1185
Which will be the last year? When will the sum of the years of our many wanderings stop bringing upon me the unending doom of toilful spear-battles
1185
Chorus
If only that man had first passed into the depths of the sky or into Hades, the common home of all,
before he taught the Greeks the shared plague of Ares’ detested arms! Ah, those toils of his invention, which produced so many more toils! Look how that man has ravaged humanity!
1195
If only that man had first passed into the depths of the sky or into Hades, the common home of all,
before he taught the Greeks the shared plague of Ares’ detested arms! Ah, those toils of his invention, which produced so many more toils! Look how that man has ravaged humanity!
1195
Chorus
No delight in garlands
or deep wine-cups did that man provide me, no sweet din of flutes, that miserable man, or pleasing rest in the night.
1200
And from love—god!—from love he has totally barred me. Here I lie uncared for, while heavy dews constantly wet my hair,
1205
damp reminders of joyless
Troy
.
1210
No delight in garlands
or deep wine-cups did that man provide me, no sweet din of flutes, that miserable man, or pleasing rest in the night.
1200
And from love—god!—from love he has totally barred me. Here I lie uncared for, while heavy dews constantly wet my hair,
1205
damp reminders of joyless
Troy
.
1210
Chorus
In the past bold Ajax was always my bulwark against night’s terrors and flying missiles. But now he has become an offering consecrated
to a malignant divinity. What joy, then, what delight awaits me anymore? O to be where the wooded wave-washed cape fences off the deep sea,
1215
to be beneath Sunium’s jutting plateau, so that we might salute sacred
Athens
!
1220
In the past bold Ajax was always my bulwark against night’s terrors and flying missiles. But now he has become an offering consecrated
to a malignant divinity. What joy, then, what delight awaits me anymore? O to be where the wooded wave-washed cape fences off the deep sea,
1215
to be beneath Sunium’s jutting plateau, so that we might salute sacred
Athens
!
1220
Commentary
Commentary (Lewis Campbell, 1879) (OCR draft) (Commentary (Lewis Campbell, 1879)) focus
1083. mvp-comment-694-1 ἐξ οὐρίων δραμοῦσαν] 'Must lose her fair course and founder in the deep.' The aorist denotes what is certain in the future, as in Aesch. Prom. 667, 8, πυρωπὸν ἐκ Διὸς μολεῖν | κεραυνόν. ἐξ οὐρίων (neut. pl.) = ἐκ τοῦ οὐρίου δρόμου, just as οὔρια θεῖν = ἐς οὔριον δρόμον θεῖν (L. and S. s. ν. οὔριος, Ι. 1). Cp. Aesch. Prom. 883, 4, ἔξω δὲ δρόμου φέρομαι | λύσσης πνεύματι μάργῳ: Pind. Pyth. 11. 60, ἤ μέ τις ἄνεμος ἔξω πλόου | ἔβαλεν, ὡς ὅτ᾽ ἄκατον εἰναλίαν. It is true that, as Lobeck remarks, ἐξ οὐρίων, sc. πνευμάτων, is used by late writers as equivalent to ἐξ οὐρίας, sc. πνοῆς, – 'With a fair wind.' But what meaning can be attached to this phrase here? 'Will run a straight course to the bottom'? or, 'Will have a fair voyage, and then sink'? The former is nonsensical, and in the latter the oxymoron has no such point as in O. Τ. 423, ἄνορμον εἰσέπλευσας, εὐπλοίας τυχών. Or, if it is proposed to render, 'After once having had prosperity, will run on and founder in the depths,' the introduction of the participle is inconsistent with this use of ἐξ, for which, however, cp. Thuc. 1. 120, ἐξ εἰρήνης πολεμεῖν.