Sophocles, Antigone, 724

Search the Perseus Catalog for:

View: By Card By Line

← Previous Next →

ἄναξ, σέ τ᾽ εἰκός, εἴ τι καίριον λέγει,

μαθεῖν, σέ τ᾽ αὖ τοῦδ᾽. εὖ γὰρ εἴρηται διπλῇ.
725

Κρέων

οἱ τηλικοίδε καὶ διδαξόμεσθα δὴ

φρονεῖν πρὸς ἀνδρὸς τηλικοῦδε τὴν φύσιν;

Αἵμων

μηδὲν τὸ μὴ δίκαιον· εἰ δ᾽ ἐγὼ νέος,

οὐ τὸν χρόνον χρὴ μᾶλλον ἢ τἄργα σκοπεῖν.

Κρέων

ἔργον γάρ ἐστι τοὺς ἀκοσμοῦντας σέβειν;
730

Αἵμων

οὐδ᾽ ἂν κελεύσαιμ᾽ εὐσεβεῖν ἐς τοὺς κακούς.

Κρέων

οὐχ ἥδε γὰρ τοιᾷδ᾽ ἐπείληπται νόσῳ;

Αἵμων

οὔ φησι Θήβης τῆσδ᾽ ὁμόπτολις λεώς.

Κρέων

πόλις γὰρ ἡμῖν ἁμὲ χρὴ τάσσειν ἐρεῖ;

Αἵμων

ὁρᾷς τόδ᾽ ὡς εἴρηκας ὡς ἄγαν νέος;
735

Κρέων

ἄλλῳ γὰρ ἢ ᾿μοὶ χρή με τῆσδ᾽ ἄρχειν χθονός;

Αἵμων

πόλις γὰρ οὐκ ἔσθ᾽ ἥτις ἀνδρός ἐσθ᾽ ἑνός.

Κρέων

οὐ τοῦ κρατοῦντος ἡ πόλις νομίζεται;

Αἵμων

καλῶς ἐρήμης γ᾽ ἂν σὺ γῆς ἄρχοις μόνος.

Κρέων

ὅδ᾽, ὡς ἔοικε, τῇ γυναικὶ συμμαχεῖ,
740

Αἵμων

εἴπερ γυνὴ σύ· σοῦ γὰρ οὖν προκήδομαι.

Κρέων

ὦ παγκάκιστε, διὰ δίκης ἰὼν πατρί.

Αἵμων

οὐ γὰρ δίκαιά σ᾽ ἐξαμαρτάνονθ᾽ ὁρῶ.

Κρέων

ἁμαρτάνω γὰρ τὰς ἐμὰς ἀρχὰς σέβων;

Αἵμων

οὐ γὰρ σέβεις, τιμάς γε τὰς θεῶν πατῶν.
745

Κρέων

ὦ μιαρὸν ἦθος καὶ γυναικὸς ὕστερον.

Αἵμων

οὔ τἂν ἕλοις ἥσσω γε τῶν αἰσχρῶν ἐμέ.

Κρέων

ὁ γοῦν λόγος σοι πᾶς ὑπὲρ κείνης ὅδε.

Αἵμων

καὶ σοῦ γε κἀμοῦ, καὶ θεῶν τῶν νερτέρων.

Κρέων

ταύτην ποτ᾽ οὐκ ἔσθ᾽ ὡς ἔτι ζῶσαν γαμεῖς.
750

Αἵμων

ἣ δ᾽ οὖν θανεῖται καὶ θανοῦσ᾽ ὀλεῖ τινά.

Κρέων

ἦ κἀπαπειλῶν ὧδ᾽ ἐπεξέρχῃ θρασύς;

Αἵμων

τίς δ᾽ ἔστ᾽ ἀπειλὴ πρὸς κενὰς γνώμας λέγειν;

Κρέων

κλαίων φρενώσεις, ὢν φρενῶν αὐτὸς κενός.

Αἵμων

εἰ μὴ πατὴρ ἦσθ᾽, εἶπον ἄν σ᾽ οὐκ εὖ φρονεῖν.
755

Κρέων

γυναικὸς ὢν δούλευμα, μὴ κώτιλλέ με.

Αἵμων

βούλῃ λέγειν τι καὶ λέγων μηδὲν κλύειν;

Κρέων

Antigone. Sophocles. Oxford. 1924.

Sponsored by Perseus Project, Tufts University.

Funding provided by Tufts University.

Current edition Experimental

Greek (A. C. Pearson, 1924) (OCR draft) (Greek) (Greek (A. C. Pearson, 1924))

Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.

Editions (11)

Greek (L. Benloew, 1858) (OCR draft) Experimental (Greek (L. Benloew, 1858)) — 724 focus

ἄναξ, σέ τ᾽ εἰκὸς, εἴ τι καίριον λέγει,

μαθεῖν, σέ τ᾽ αὖ τοῦδ᾽· εὖ γὰρ εἴρηται διπλᾶ.

Κρέων

οἱ τηλικοίδε καὶ διδαξόμεσθα δὴ

φρονεῖν πρὸς ἀνδρὸς τηλικοῦδε τὴν φύσιν ;

Αἵμων

μηδὲν τὸ μὴ δίκαιον· εἰ δ᾽ ἐγὼ νέος,
725

οὐ τὸν χρόνον χρὴ μᾶλλον ἢ τἄργα σκοπεῖν.

Κρέων

ἔργον γάρ ἐστι τοὺς ἀκοσμοῦντας σέβειν;

Αἵμων

οὐδ᾽ ἂν κελεύσαιμ᾽ εὐσεβεῖν ἐς τοὺς κακούς.

Κρέων

οὐχ ἥδε γὰρ τοιᾷδ᾽ ἐπείληπται νόσῳ;

Αἵμων

οὔ φησι Θήβης τῆσδ᾽ ὁμόπτολις λεώς.
730

Κρέων

πόλις γὰρ ἡμῖν ἁμὲ χρὴ τάσσειν ἐρεῖ;

Αἵμων

ὁρᾷς τόδ᾽ ὡς εἴρηκας, ὡς ἄγαν νέος ¹ ;

Κρέων

ἄλλῳ γὰρ ἢ ’μοὶ χρή ² γε τῆσδ᾽ ἄρχειν χθονός;

Αἵμων

πόλις γὰρ οὐκ ἔσθ᾽ ἥτις ἀνδρός ἐσθ᾽ ἑνός.

Κρέων

οὐ τοῦ κρατοῦντος ἡ πόλις νομίζεται;
735

Αἵμων

καλῶς ἐρήμης γ᾽ ἂν σὺ γῆς ἄρχοις μόνος.

Κρέων

ὅδ᾽, ὡς ἔοικε, τῇ γυναικὶ συμμαχεῖ.

Αἵμων

εἴπερ γυνὴ σύ· σοῦ γὰρ οὖν προκήδομαι.

Κρέων

ὦ παγκάκιστε, διὰ δίκης ἰὼν πατρί.

Αἵμων

οὐ γὰρ ³ δίκαιά σ᾽ ἐξαμαρτάνονθ᾽ ὁρῶ.
740

Κρέων

ἁμαρτάνω γὰρ τὰς ἐμὰς ἀρχὰς σέβων;

Αἵμων

οὐ γὰρ σέβεις, τιμάς γε τὰς θεῶν πατῶν.

Κρέων

ὦ μιαρὸν ἦθος καὶ γυναικὸς ὕστερον.

Αἵμων

οὐκ ἂν γ᾽ ἕλοις ἥσσω γε τῶν αἰσχρῶν ἐμέ.

Κρέων

ὁ γοῦν λόγος σοι πᾶς ὑπὲρ κείνης ὅδε.
745

Αἵμων

καὶ σοῦ γε, κἀμοῦ, καὶ θεῶν τῶν νερτέρων.

Κρέων

ταύτην ποτ᾽ οὐκ ἔσθ᾽ ὡς ἔτι ζῶσαν γαμεῖς.

Αἵμων

ἥδ᾽ οὖν θανεῖται· καὶ θανοῦσ᾽ ὀλεῖ τινά ⁴.

Κρέων

ἦ κἀπαπειλῶν ὧδ᾽ ἐπεξέρχει θρασύς·

Αἵμων

τίς δ᾽ ἔστ᾽ ἀπειλὴ, πρὸς κενὰς γνώμας λέγειν ⁵;
750

Κρέων

κλαίων ⁶ φρενώσεις, ὧν φρενῶν αὐτὸς κενός.

Αἵμων

εἰ μὴ πατὴρ ἦσθ᾽, εἶπον ἂν σ᾽ οὐκ εὖ φρονεῖν.

Κρέων

γυναικὸς ὢν δούλευμα, μὴ κώτιλλέ με.

Αἵμων

βούλει λέγειν τι, καὶ λέγων μηδὲν κλύειν;

Κρέων

Greek (A. Boeckh, 1884) (OCR draft) Experimental (Greek (A. Boeckh, 1884)) — 724 focus

Χορός

ἄναξ, σέ τ᾽ εἰκός, εἴ τι καίριον λέγει,

μαθεῖν, σέ τ᾽ αὖ τοῦδ᾽· εὖ γὰρ εἴρηται διπλῇ.

Κρέων

οἱ τηλικοίδε καὶ διδαξόμεσθα δὴ

φρονεῖν πρὸς ἀνδρὸς τηλικοῦδε τὴν φύσιν;

Αἵμων

μηδὲν τὸ μὴ δίκαιον· εἰ δ᾽ ἐγὼ νέος,
705

οὐ τὸν χρόνον χρὴ μᾶλλον ἢ τἄργα σκοπεῖν.

Κρέων

ἔργον γάρ ἐστι τοὺς ἀκοσμοῦντας σέβειν;

Αἵμων

οὐδ᾽ ἂν κελεύσαιμ᾽ εὐσεβεῖν ἐς τοὺς κακούς.

Κρέων

οὐχ ἥδε γὰρ τοιᾷδ᾽ ἐπείληπται νόσῳ;

Αἵμων

οὔ φησι Θήβης τῆσδ᾽ ὁμόπτολις λεώς.
710

Κρέων

πόλις γὰρ ἧμιν, ἁμὲ χρὴ τάσσειν, ἐρεῖ;

Αἵμων

ὁρᾷς τόδ᾽ ὡς εἴρηκας ὡς ἄγαν νέος;

Κρέων

ἄλλῳ γὰρ ἢ ᾽μοὶ χρή γε τῆσδ᾽ ἄρχειν χθονός;

Αἵμων

πόλις γὰρ οὐκ ἔσθ᾽ ἥτις ἀνδρός ἐσθ' ἑνός.

Κρέων

οὐ τοῦ κρατοῦντος ἡ πόλις νομίζεται;
715

Αἵμων

καλῶς ἐρήμης γ᾽ ἂν σὺ γῆς ἄρχοις μόνος.

Κρέων

ὅδ᾽ ὡς ἔοικε τῇ γυναικὶ συμμαχεῖν.

Αἵμων

εἴπερ γυνὴ σύ· σοῦ γὰρ οὖν προκήδομαι.

Κρέων

ὦ παγκάκιστε, διὰ δίκης ἰὼν πατρί;

Αἵμων

οὐ γὰρ δίκαιά σ᾽ ἐξαμαρτάνονθ᾽ ὁρῶ.
720

Κρέων

ἁμαρτάνω γὰρ τὰς ἐμὰς ἀρχὰς σέβων;

Αἵμων

οὐ γὰρ σέβεις, τιμάς γε τὰς θεῶν πατῶν.

Κρέων

ὦ, μιαρὸν ἦθος καὶ γυναικὸς ὕστερον.

Αἵμων

οὐτὰν ἕλοις ἥσσω γε τῶν αἰσχρῶν ἐμέ.

Κρέων

ὁ γοῦν λόγος σοι πᾶς ὑπὲρ κείνης ὅδε.
725

Αἵμων

καὶ σοῦ γε κἀμοῦ καὶ θεῶν τῶν νερτέρων.

Κρέων

ταύτην ποτ᾽ οὐκ ἔσθ᾽ ὡς ἔτι ζῶσαν γαμεῖς.

Αἵμων

ἥδ᾽ οὖν θανεῖται, καὶ θανοῦσ᾽ ὀλεῖ τινα.

Κρέων

ἦ κἀπαπειλῶν ὧδ᾽ ἐπεξέρχει θρασύς;

Αἵμων

τίς δ᾽ ἔστ᾽ ἀπειλὴ πρὸς κενὰς γνώμας λέγειν;
730

Κρέων

κλαίων φρενώσεις, ὢν φρενῶν αὐτὸς κενός.

Αἵμων

εἰ μὴ πατὴρ ἦσθ', εἶπον ἄν σ᾽ οὐκ εὖ φρονεῖν.

Κρέων

γυναικὸς ὢν δούλευμα μὴ κώτιλλέ με.

Αἵμων

βούλει λέγειν τι καὶ λέγων μηδὲν κλύειν;

Greek (F. H. Bothe, 1806) (OCR draft) Experimental (Greek (F. H. Bothe, 1806)) — 724 focus

ἄναξ, σέ τ᾽ εἰκὸς, εἴ τι καίριον λέγει,
715

μαθεῖν, σέ τ᾽ αὖ τοῦδ᾽· εὖ γὰρ εἴρηται διπλᾶ.

Κρέων

οἱ τηλικοίδε καὶ διδαξόμεσθα δὴ

φρονεῖν πρὸς ἀνδρὸς τηλικοῦδε τὴν φύσιν;

Αἵμων

μηδὲν τὸ μὴ δίκαιον· εἰ δ᾽ ἐγὼ νέος,

οὐ τὸν χρόνον χρὴ μᾶλλον ἢ τἄργα σκοπεῖν.
720

Κρέων

ἔργον γάρ ἐστι τοὺς ἀκοσμοῦντας σέβειν ;

Αἵμων

οὐδ᾽ ἂν κελεύσαιμ᾽ εὐσεβεῖν ἐς τοὺς κακούς.

Κρέων

οὐχ ἥδε γὰρ τοιᾷδ᾽ ἐπείληπται νόσῳ;

Αἵμων

οὔ φησι Θήβης τῆσδ᾽ ὁμόπτολις λεώς.

Κρέων

πόλις γὰρ ἡμῖν, ἁμὲ χρὴ τάσσειν, ἐρεῖ;
725

Αἵμων

ὁρᾷς, τάδ᾽ ὡς εἴρηκας ὡς ἄγαν νέος;

Κρέων

ἄλλῳ γὰρ, ἢ ᾽μοὶ, χρή γε τῆσδ᾽ ἄρχειν χθονός;

Αἵμων

πόλις γὰρ οὐκ ἔσθ᾽, ἥτις ἀνδρός ἐσθ᾽ ἑνός.

Κρέων

οὐ τοῦ κρατοῦντος ἡ πόλις νομίζεται;

Αἵμων

καλῶς ἐρήμης γ᾽ ἂν σὺ γῆς ἄρχοις μόνος.
730

Κρέων

ὅδ᾽, ὡς ἔοικε, τῇ γυναικὶ ξυμμαχεῖ.

Αἵμων

εἴπερ γυνὴ σύ· σοῦ γὰρ οὖν προκήδομαι.

Κρέων

ὦ παῖ κάκιστε, διὰ δίκης ἰὼν πατρί!

Αἵμων

οὐ γὰρ δίκαιά σ᾽ ἐξαμαρτάνονθ᾽ ὁρῶ;

Κρέων

ἁμαρτάνω γὰρ, τὰς ἐμὰς ἀρχὰς σέβων;
735

Αἵμων

οὐ γὰρ σέβεις, τιμάς γε τὰς θεῶν πατῶν.

Κρέων

ὦ μιαρὸν ἦθος, καὶ γυναικὸς ὕστερον!

Αἵμων

οὐκ ἂν δ᾽ ἕλοις ἥσσω γε τῶν αἰσχρῶν ἐμέ.

Κρέων

ὁ γοῦν λόγος σοι πᾶς ὑπὲρ κείνης ὅδε.

Αἵμων

καὶ σοῦ γε, κᾀμοῦ, καὶ θεῶν τῶν νερτέρων.
740

Κρέων

ταύτην ποτ᾽ οὐκ ἔσθ᾽ ὡς ἔτι ζῶσαν γαμεῖς.

Αἵμων

ἥδ᾽ οὖν θανεῖται, καὶ θανοῦσ᾽ ὀλεῖ τινά.

Κρέων

ἦ κᾀπ᾽ ἀπειλῶν ὧδ᾽ ἐπεξέρχει θρασύ;

Αἵμων

τίς δ᾽ ἔστ᾽ ἀπειλὴ, πρὸς κενὰς γνώμας λέγειν;

Κρέων

κλαίων φρενώσεις, ὢν φρενῶν αὐτὸς κενός.
745

Αἵμων

εἰ μὴ πατὴρ ἦσθ᾽, εἶπον ἄν σ᾽ οὐκ εὖ φρονεῖν.

Κρέων

γυναικὸς ὢν δούλευμα, μὴ κώτιλλέ με.

Αἵμων

βούλει λέγειν τι, καὶ λέγων μηδὲν κλύειν.

Κρέων

Greek (Lewis Campbell, 1879) (OCR draft) Experimental (Greek (Lewis Campbell, 1879)) — 724 focus

ἄναξ, σε τ᾽ εἰκός, εἴ τι καίριον λέγει,

μαθεῖν, σε τ᾽ αὖ τοῦδ᾽· εὖ γὰρ εἴρηται διπλᾶ.
725

Κρέων

οἱ τηλικοίδε καὶ διδαξόμεσθα δὴ

φρονεῖν ὑπ᾿ ἀνδρὸς τηλικοῦδε τὴν φύσιν;

Αἵμων

μηδὲν τὸ μὴ δίκαιον· εἰ δ᾽ ἐγὼ νέος,

οὐ τὸν χρόνον χρὴ μᾶλλον ἢ τἄργα σκοπεῖν.

Κρέων

ἔργον γάρ ἐστι τοὺς ἀκοσμοῦντας σέβειν;
730

Αἵμων

οὐδ᾽ ἂν κελεύσαιμʼ εὐσεβεῖν εἰς τοὺς κακούς.

Κρέων

οὐχ ἥδε γὰρ τοιᾷδ᾽ ἐπείληπται νόσῳ;

Αἵμων

οὔ φησι Θήβης τῆσδ᾽ ὁμόπτολις λεώς.

Κρέων

πόλις γὰρ ἡμῖν ἁμὲ χρὴ τάσσειν ἐρεῖ;

Αἵμων

ὁρᾷς τόδ᾽ ὡς εἴρηκας ὡς ἄγαν νέος;
735

Κρέων

ἄλλον γὰρ ἢ ᾿μὲ χρή γε τῆσδ᾽ ἄρχειν χθονός;

Αἵμων

πόλις γὰρ οὐκ ἔσθ᾽ ἥτις ἀνδρός ἐσθ᾽ ἑνός.

Κρέων

οὐ τοῦ κρατοῦντος ἡ πόλις νομίζεται;

Αἵμων

καλῶς ἐρήμης γ᾽ ἂν σὺ γῆς ἄρχοις μόνος.

Κρέων

ὅδ᾽, ὡς ἔοικε, τῇ γυναικὶ συμμαχεῖ.
740

Αἵμων

εἴπερ γυνὴ σύ· σοῦ γὰρ οὖν προκήδομαι.

Κρέων

ὦ παγκάκιστε, διὰ δίκης ἰὼν πατρί.

Αἵμων

οὐ γὰρ δίκαιά σ᾽ ἐξαμαρτάνονθ᾽ ὁρῶ.

Κρέων

ἁμαρτάνω γὰρ τὰς ἐμὰς ἀρχὰς σέβων;

Αἵμων

οὐ γὰρ σέβεις, τιμάς γε τὰς θεῶν πατῶν.
745

Κρέων

ὦ μιαρὸν ἦθος καὶ γυναικὸς ὕστερον.

Αἵμων

οὔ *τἂν ἕλοις ἥσσω γε τῶν αἰσχρῶν ἐμέ.

Κρέων

ὁ γοῦν λόγος σοι πᾶς ὑπὲρ κείνης ὅδε.

Αἵμων

καὶ σοῦ γε κἀμοῦ, καὶ θεῶν τῶν νερτέρων.

58r

Κρέων

ταύτην ποτ᾽ οὐκ ἔσθ᾽ ὡς ἔτι ζῶσαν γαμεῖς.
750

Αἵμων

ἥδ᾽ οὖν θανεῖται καὶ θανοῦσ᾽ ὀλεῖ τινά.

Κρέων

ἦ κἀπαπειλῶν ὧδ᾽ ἐπεξέρχει θρασύς;

Αἵμων

τίς δ᾽ ἔστ᾽ ἀπειλὴ πρὸς κενὰς γνώμας λέγειν;

Κρέων

κλαίων φρενώσεις, ὢν φρενῶν αὐτὸς κενός.

Αἵμων

εἰ μὴ πατὴρ ἦσθ', εἶπον ἄν σ᾽ οὐκ εὖ φρονεῖν.
755

Κρέων

γυναικὸς ὢν δούλευμα, μὴ κώτιλλέ με.

Αἵμων

βούλει λέγειν τι καὶ λέγων μηδὲν κλύειν;

Κρέων

Greek (A. Colonna, 1978) (OCR draft) Experimental (Greek (A. Colonna, 1978)) — 724 focus

ἄναξ, σέ τ᾽ εἰκός, εἴ τι καίριον λέγει,

μαθεῖν, σέ τ᾽ αὖ τοῦδ᾽· εὖ γὰρ εἴρηται διπλᾶ.
725

Κρέων

οἱ τηλικοίδε καὶ διδαξόμεσθα δὴ

φρονεῖν ὑπ᾽ ἀνδρὸς τηλικοῦδε τὴν φύσιν;

Αἵμων

μηδὲν τὸ μὴ δίκαιον· εἰ δ᾽ ἐγὼ νέος,

οὐ τὸν χρόνον χρὴ μᾶλλον ἢ τἄργα σκοπεῖν.

Κρέων

ἔργον γάρ ἐστι τοὺς ἀκοσμοῦντας σέβειν ;
730

Αἵμων

οὐδ᾽ ἂν κελεύσαιμ᾽ εὐσεβεῖν εἰς τοὺς κακούς.

Κρέων

οὐχ ἥδε γὰρ τοιᾷδ᾽ ἐπείληπται νόσῳ

Αἵμων

οὔ φησι Θήβης τῆσδ᾽ ὁμόπτολις λεώς.

Κρέων

πόλις γὰρ ἡμῖν ἁμὲ χρὴ τάσσειν ἐρεῖ;

Αἵμων

ὁρᾷς τόδ᾽ ὡς εἴρηκας ὡς ἄγαν νέος;
735

Κρέων

ἄλλῳ γὰρ ἢ 'μοὶ χρή με τῆσδ᾽ ἄρχειν χθονός;

Αἵμων

πόλις γὰρ οὐκ ἔσθ᾽ ἥτις ἀνδρός ἐσθ᾽ ἑνός.

Κρέων

οὐ τοῦ κρατοῦντος ἡ πόλις νομίζεται;

Αἵμων

καλῶς ἐρήμης γ᾽ ἂν σὺ γῆς ἄρχοις μόνος.

Κρέων

ὅδ᾽, ὡς ἔοικε, τῇ γυναικὶ συμμαχεῖ.
740

Αἵμων

εἴπερ γυνὴ σύ· σοῦ γὰρ οὖν προκήσομαι.

Κρέων

ὦ παγκάκιστε, διὰ δίκης ἰὼν πατρί;

Αἵμων

οὐ γὰρ δίκαιά σ᾽ ἐξαμαρτάνονθ᾽ ὁρῶ.

Κρέων

ἁμαρτάνω γὰρ τὰς ἐμὰς ἀρχὰς σέβων;

Αἵμων

οὐ γὰρ σέβεις. τιμάς γε τὰς θεῶν πατῶν.
745

Κρέων

ὦ μιαρὸν ἦθος καὶ γυναικὸς ὕστερον.

Αἵμων

οὔ τἂν ἕλοις ἥσσω γε τῶν αἰσχρῶν ἐμέ.

Κρέων

ὁ γοῦν λόγος σοι πᾶς ὑπὲρ κείνης ὅδε.

Αἵμων

καὶ σοῦ γε κἀμοῦ, καὶ θεῶν τῶν νερτέρων.

Κρέων

ταύτην ποτ᾽ οὐκ ἔσθ᾽ ὡς ἔτι ζῶσαν γαμεῖς.
750

Αἵμων

ἥδ᾽ οὖν θανεῖται καὶ θανοῦσ᾽ ὀλεῖ τινα.

Κρέων

ἦ κἀπαπειλῶν ὧδ᾽ ἐπεξέρχῃ θρασύς;

Αἵμων

τίς δ᾽ ἔστ᾽ ἀπειλὴ πρὸς κενὰς γνώμας λέγειν;

Κρέων

κλαίων φρενώσεις, ὢν φρενῶν αὐτὸς κενός.

Αἵμων

εἰ μὴ πατὴρ ἦσθ᾽, εἶπον ἄν σ᾽ οὐκ εὖ φρονεῖν.
755

Κρέων

γυναικὸς ὢν δούλευμα, μὴ κώτιλλέ με.

Αἵμων

βούλει λέγειν τι καὶ λέγων μηδὲν κλύειν;

Κρέων

Greek (A. Dain, 1955) (OCR draft) Experimental (Greek (A. Dain, 1955)) — 724 focus

ἄναξ, σέ τ’ εἰκός, εἴ τι καίριον λέγει,

μαθεῖν, σέ τ’ αὖ τοῦδ’· εὖ γὰρ εἴρηται διπλᾶ.
725

Κρέων

οἱ τηλικοίδε καὶ διδαξόμεσθα δὴ

φρονεῖν ὑπ’ ἀνδρὸς τηλικοῦδε τὴν φύσιν;

Αἵμων

μηδὲν τὸ μὴ δίκαιον· εἰ δ’ ἐγὼ νέος,

οὐ τὸν χρόνον χρὴ μᾶλλον ἢ τἄργα σκοπεῖν.

Κρέων

ἔργον γάρ ἐστι τοὺς ἀκοσμοῦντας σέβειν;
730

Αἵμων

οὐδ’ ἂν κελεύσαιμ’ εὐσεβεῖν εἰς τοὺς κακούς.

Κρέων

οὐχ ἥδε γὰρ τοιᾷδ’ ἐπείληπται νόσῳ;

Αἵμων

οὔ φησι Θήβης τῆσδ’ ὁμόπτολις λεώς.

Κρέων

πόλις γὰρ ἡμῖν ἁμὲ χρὴ τάσσειν ἐρεῖ;

Αἵμων

ὁρᾷς τόδ’ ὡς εἴρηκας ὡς ἄγαν νέος;
735

Κρέων

ἄλλῳ γὰρ ἢ ’μοὶ χρή με τῆσδ’ ἄρχειν χθονός;

Αἵμων

πόλις γὰρ οὐκ ἔσθ’ ἥτις ἀνδρός ἐσθ’ ἑνός.

Κρέων

οὐ τοῦ κρατοῦντος ἡ πόλις νομίζεται;

Αἵμων

καλῶς ἐρήμης γ’ ἂν σὺ γῆς ἄρχοις μόνος.

Κρέων

ὅδ’, ὡς ἔοικε, τῇ γυναικὶ συμμαχεῖ.
740

Αἵμων

εἴπερ γυνὴ σύ· σοῦ γὰρ οὖν προκήδομαι.

Κρέων

ὦ παγκάκιστε, διὰ δίκης ἰὼν πατρί;

Αἵμων

οὐ γὰρ δίκαιά σ’ ἐξαμαρτάνονθ’ ὁρῶ.

Κρέων

ἁμαρτάνω γὰρ τὰς ἐμὰς ἀρχὰς σέβων;

Αἵμων

οὐ γὰρ σέβεις, τιμάς γε τὰς θεῶν πατῶν.
745

Κρέων

ὦ μιαρὸν ἦθος καὶ γυναικὸς ὕστερον.

Αἵμων

οὔ τἂν ἕλοις ἥσσω γε τῶν αἰσχρῶν ἐμέ.

Κρέων

ὁ γοῦν λόγος σοι πᾶς ὑπὲρ κείνης ὅδε.

Αἵμων

καὶ σοῦ γε κἀμοῦ, καὶ θεῶν τῶν νερτέρων.

Κρέων

ταύτην ποτ’ οὐκ ἔσθ’ ὡς ἔτι ζῶσαν γαμεῖς.
750

Αἵμων

ἥδ’ οὖν θανεῖται καὶ θανοῦσ’ ὀλεῖ τινα.

Κρέων

ἦ κἀπαπειλῶν ὧδ’ ἐπεξέρχῃ θρασύς;

Αἵμων

τίς δ’ ἔστ’ ἀπειλὴ πρὸς κενὰς γνώμας λέγειν;

Κρέων

κλαίων φρενώσεις, ὢν φρενῶν αὐτὸς κενός.

Αἵμων

εἰ μὴ πατὴρ ἦσθ’, εἶπον ἄν σ’ οὐκ εὖ φρονεῖν.
755

Κρέων

γυναικὸς ὢν δούλευμα, μὴ κώτιλλέ με.

Αἵμων

βούλει λέγειν τι καὶ λέγων μηδὲν κλύειν;

Κρέων

Greek (R. D. Dawe, 1979) (OCR draft) Experimental (Greek (R. D. Dawe, 1979)) — 724 focus

ἄναξ, σέ τ᾽ εἰκός, εἴ τι καίριον λέγει,

μαθεῖν, σέ τ᾽ αὖ τοῦδ᾽ · εὖ γὰρ εἴρηται διπλῆι.
725

Κρέων

οἱ τηλικοίδε καὶ διδαξόμεσθα δὴ

φρονεῖν πρὸς ἀνδρὸς τηλικοῦδε τὴν φύσιν;

Αἵμων

μηδὲν τὸ μὴ δίκαιον· εἰ δ᾽ ἐγὼ νέος,

οὐ τὸν χρόνον χρὴ μᾶλλον ἢ τἄργα σκοπεῖν.

Κρέων

ἔργον γάρ ἐστι τοὺς ἀκοσμοῦντας σέβειν;
730

Αἵμων

οὔ τἂν κελεύσαιμ᾽ εὐσεβεῖν εἰς τοὺς κακούς.

Κρέων

οὐχ ἥδε γὰρ τοιᾶιδ᾽ ἐπείληπται νόσωι;

Αἵμων

οὔ φησι Θήβης τῆσδ᾽ ὁμόπτολις λεώς.

Κρέων

πόλις γὰρ ἡμῖν ἁμὲ χρὴ τάσσειν ἐρεῖ;

Αἵμων

ὁρᾶις τόδ᾽ ὡς εἴρηκας ὡς ἄγαν νέος;
735

Κρέων

ἄλλωι γὰρ ἢ 'μοὶ χρή με τῆσδ᾽ ἄρχειν χθονός;

Αἵμων

πόλις γὰρ οὐκ ἔσθ᾽, ἥτις ἀνδρός ἐσθ᾽ ἑνός.

Κρέων

οὐ τοῦ κρατοῦντος ἡ πόλις νομίζεται;

Αἵμων

καλῶς ἐρήμης γ᾽ ἂν σὺ γῆς ἄρχοις μόνος.

Κρέων

ὅδ᾽, ὡς ἔοικε, τῆι γυναικὶ συμμαχεῖ.
740

Αἵμων

εἴπερ γυνὴ σύ· σοῦ γὰρ οὖν προκήδομαι.

Κρέων

ὁ γοῦν λόγος σοι πᾶς ὑπὲρ κείνης ὅδε.

Αἵμων

καὶ σοῦ γε κἀμοῦ, καὶ θεῶν τῶν νερτέρων.

Κρέων

γυναικὸς ὢν δούλευμα μὴ κώτιλλέ με.

Αἵμων

εἰ μὴ πατὴρ ἦσθ', εἶπον ἄν σ᾽ οὐκ εὖ φρονεῖν.
755

Κρέων

ὦ παγκάκιστε, διὰ δίκης ἰὼν πατρί.

Αἵμων

οὐ γὰρ δίκαιά σ᾽ ἐξαμαρτάνονθ᾽ ὁρῶ.

Κρέων

ἁμαρτάνω γάρ, τὰς ἐμὰς ἀρχὰς σέβων;

Αἵμων

οὐ γὰρ σέβεις, τιμάς γε τὰς θεῶν πατῶν.
745

Κρέων

ὦ μιαρὸν ἦθος καὶ γυναικὸς ὕστερον.

Αἵμων

οὔ τἂν ἕλοις ἥσσω γε τῶν αἰσχρῶν ἐμέ.

Κρέων

ταύτην ποτ᾽ οὐκ ἔσθ᾽ ὡς ἔτι ζῶσαν γαμεῖς.
750

Αἵμων

ἥδ᾽ οὖν θανεῖται, καὶ θανοῦσ᾽ ὀλεῖ τινά.

Κρέων

ἦ κἀπαπειλῶν ὧδ᾽ ἐπεξέρχηι θρασύς;

Αἵμων

τίς δ᾽ ἔστ᾽ ἀπειλὴ πρὸς κενὰς γνώμας λέγειν;

Κρέων

κλαίων φρενώσεις, ὢν φρενῶν αὐτὸς κενός.

Αἵμων

βούλει λέγειν τι, καὶ λέγων μηδὲν κλύειν.

Κρέων

Greek (G. Hermann, 1830) (OCR draft) Experimental (Greek (G. Hermann, 1830)) — 724 focus

ἄναξ, σέ τ᾽ εἰκός, εἴ τι καίριον, λέγει,
720

μαθεῖν, σέ τ᾽ αὖ τοῦδ᾽· εὖ γὰρ εἴρηται διπλῇ.

Κρέων

οἱ τηλικοίδε, καὶ διδαξόμεσθα δὴ

φρονεῖν πρὸς ἀνδρὸς τηλικοῦδε τὴν φύσιν;

Αἵμων

μηδὲν τὸ μὴ δίκαιον· εἰ δ᾽ ἐγὼ νέος,

οὐ τὸν χρόνον χρὴ μᾶλλον ἢ τἄργα σκοπεῖν.
725

Κρέων

ἔργον γάρ ἐστι τοὺς ἀκοσμοῦντας σέβειν;

Αἵμων

οὐδ᾽ ἂν κελεύσαιμ᾽ εὐσεβεῖν εἰς τοὺς κακούς.

Κρέων

οὐχ ἥδε γὰρ τοιᾷδ᾽ ἐπείληπται νόσῳ;

Αἵμων

οὔ φησι Θήβης τῆσδ᾽ ὁμόπτολις λεώς.

Κρέων

πόλις γὰρ ἧμιν ἁμὲ χρὴ τάσσειν ἐρεῖ;
730

Αἵμων

ὁρᾷς τόδ᾽ ὡς εἴρηκας ὡς ἄγαν νέος;

Κρέων

ἄλλῳ γὰρ ἢ ᾿μοὶ χρή γε τῆσδ᾽ ἄρχειν χθονός;

Αἵμων

πόλις γὰρ οὐκ ἔσθ᾽, ἥτις ἀνδρός ἐσθ᾽ ἑνός.

Κρέων

οὐ τοῦ κρατοῦντος ἡ πόλις νομίζεται;

Αἵμων

καλῶς ἐρήμης γ᾽ ἂν σὺ γῆς ἄρχοις μόνος.
735

Κρέων

ὅδ᾽ ὡς ἔοικε τῇ γυναικὶ συμμαχεῖν.

Αἵμων

εἴπερ γυνὴ σύ· σοῦ γὰρ οὖν προκήδομαι.

Κρέων

ὦ παγκάκιστε, διὰ δίκης ἰὼν πατρί;

Αἵμων

οὐ γὰρ δίκαιά σ᾽ ἐξαμαρτάνονθ᾽ ὁρῶ.

Κρέων

ἁμαρτάνω γὰρ τὰς ἐμὰς ἀρχὰς σέβων ;
740

Αἵμων

οὐ γὰρ σέβεις, τιμάς γε τὰς θεῶν πατῶν.

Κρέων

ὦ μιαρὸν ἦθος, καὶ γυναικὸς ὕστερον.

Αἵμων

οὐτἂν ἕλοις ἥσσω γε τῶν αἰσχρῶν ἐμέ.

Κρέων

ὁ γοῦν λόγος σοι πᾶς ὑπὲρ κείνης ὅδε.

Αἵμων

καὶ σοῦ γε, κἀμοῦ, καὶ θεῶν τῶν νερτέρων.
745

Κρέων

ταύτην πότ᾽ οὐκ ἔσθ᾽ ὡς ἔτι ζῶσαν γαμεῖς.

Αἵμων

ἥδ᾽ οὖν θανεῖται, καὶ θανοῦσ᾽ ὀλεῖ τινά.

Κρέων

ἦ κἀπαπειλῶν ὧδ᾽ ἐπεξέρχει θρασύς;

Αἵμων

τίς δ᾽ ἔστ᾽ ἀπειλή, πρὸς κενὰς γνώμας λέγειν;

Κρέων

κλαίων φρενώσεις, ὢν φρενῶν αὐτὸς κενός.
750

Αἵμων

εἰ μὴ πατὴρ ἦσθ᾽, εἶπον ἂν σ᾽ οὐκ εὖ φρονεῖν.

Κρέων

γυναικὸς ὢν δούλευμα, μὴ κώτιλλέ με.

Αἵμων

βούλει λέγειν τι, καὶ λέγων μηδὲν κλύειν;

Κρέων

Greek (R. C. Jebb, 1906) (OCR draft) Experimental (Greek (R. C. Jebb, 1906)) — 724 focus

ἄναξ, σέ τ᾽ εἰκός, εἴ τι καίριον λέγει,

μαθεῖν, σέ τ᾽ αὖ τοῦδ᾽· εὖ γὰρ εἴρηται διπλᾶ.
725

Κρέων

οἱ τηλικοίδε καὶ διδαξόμεσθα δὴ

φρονεῖν ὑπ᾽ ἀνδρὸς τηλικοῦδε τὴν φύσιν;

Αἵμων

μηδὲν τὸ μὴ δίκαιον· εἰ δ᾽ ἐγὼ νέος,

οὐ τὸν χρόνον χρὴ μᾶλλον ἢ τἄργα σκοπεῖν.

Κρέων

ἔργον γάρ ἐστι τοὺς ἀκοσμοῦντας σέβειν;
730

Αἵμων

οὐδ᾽ ἂν κελεύσαιμ᾽ εὐσεβεῖν εἰς τοὺς κακούς.

Κρέων

οὐχ ἥδε γὰρ τοιᾷδ᾽ ἐπείληπται νόσῳ;

Αἵμων

οὔ φησι Θήβης τῆσδ᾽ ὁμόπτολις λεώς.

Κρέων

πόλις γὰρ ἡμῖν ἁμὲ χρὴ τάσσειν ἐρεῖ;

Αἵμων

ὁρᾷς τόδ᾽ ὡς εἴρηκας ὡς ἄγαν νέος;
735

Κρέων

ἄλλῳ γὰρ ἢ ᾽μοὶ χρή με τῆσδ᾽ ἄρχειν χθονός ;

Αἵμων

πόλις γὰρ οὐκ ἔσθ᾽ ἥτις ἀνδρός ἐσθ᾽ ἑνός.

Κρέων

οὐ τοῦ κρατοῦντος ἡ πόλις νομίζεται;

Αἵμων

καλῶς ἐρήμης γ᾽ ἂν σὺ γῆς ἄρχοις μόνος.

Κρέων

ὅδ᾽, ὡς ἔοικε, τῇ γυναικὶ συμμαχεῖ.
740

Αἵμων

εἴπερ γυνὴ σύ· σοῦ γὰρ οὖν προκήδομαι.

Κρέων

ὦ παγκάκιστε, διὰ δίκης ἰὼν πατρί.

Αἵμων

οὐ γὰρ δίκαιά σ᾽ ἐξαμαρτάνονθ᾽ ὁρῶ.

Κρέων

ἁμαρτάνω γὰρ τὰς ἐμὰς ἀρχὰς σέβων;

Αἵμων

οὐ γὰρ σέβεις, τιμάς γε τὰς θεῶν πατῶν.
745

Κρέων

ὦ μιαρὸν ἦθος καὶ γυναικὸς ὕστερον.

Αἵμων

οὔ τἂν ἕλοις ἥσσω γε τῶν αἰσχρῶν ἐμέ.

Κρέων

ὁ γοῦν λόγος σοι πᾶς ὑπὲρ κείνης ὅδε.

Αἵμων

καὶ σοῦ γε κἀμοῦ, καὶ θεῶν τῶν νερτέρων.

Κρέων

ταύτην ποτ᾽ οὐκ ἔσθ᾽ ὡς ἔτι ζῶσαν γαμεῖς.
750

Αἵμων

ἥδ᾽ οὖν θανεῖται καὶ θανοῦσ᾽ ὀλεῖ τινα.

Κρέων

ἦ κἀπαπειλῶν ὧδ᾽ ἐπεξέρχει θρασύς;

Αἵμων

τίς δ᾽ ἔστ᾽ ἀπειλὴ πρὸς κενὰς γνώμας λέγειν;

Κρέων

κλαίων φρενώσεις, ὢν φρενῶν αὐτὸς κενός.

Αἵμων

εἰ μὴ πατὴρ ἦσθ᾽, εἶπον ἄν σ᾽ οὐκ εὖ φρονεῖν.
755

Κρέων

γυναικὸς ὢν δούλευμα, μὴ κώτιλλέ με.

Αἵμων

βούλει λέγειν τι καὶ λέγων μηδὲν κλύειν;

Κρέων

Antigone (OCR draft) Experimental (Antigone) — 724 focus

Χορός

ἄναξ, σέ τʼ εἰκός, εἴ τι καίριον λέγει,

μαθεῖν, σέ τʼ αὖ τοῦδʼ· εὖ γὰρ εἴρηται διπλῇ.
725

Κρέων

οἱ τηλικοίδε καὶ διδαξόμεσθα δὴ

φρονεῖν ὑπʼ ἀνδρὸς τηλικοῦδε τὴν φύσιν;

Αἵμων

μηδὲν τὸ μὴ δίκαιον· εἰ δʼ ἐγὼ νέος,

οὐ τὸν χρόνον χρὴ μᾶλλον ἢ τἄργα σκοπεῖν.

Κρέων

ἔργον γάρ ἐστι τοὺς ἀκοσμοῦντας σέβειν;
730

Αἵμων

οὐδʼ ἂν κελεύσαιμʼ, εὐσεβεῖν εἰς τοὺς κακούς.

Κρέων

οὐχ ἥδε γὰρ τοιᾷδʼ ἐπείληπται νόσῳ;

Αἵμων

οὔ φησι Θήβης τῆσδʼ ὁμόπτολις λεώς.

Κρέων

πόλις γὰρ ἡμῖν ἁμὲ χρὴ τάσσειν ἐρεῖ;

Αἵμων

ὁρᾷς τόδʼ ὡς εἴρηκας ὡς ἄγαν νέος;
735

Κρέων

ἄλλῳ γὰρ ἢ ʼμοὶ χρή με τῆσδʼ ἄρχειν χθονός;

Αἵμων

πόλις γὰρ οὐκ ἔσθʼ ἥτις ἀνδρός ἐσθʼ ἑνός.

Κρέων

οὐ τοῦ κρατοῦντος ἡ πόλις νομίζεται;

Αἵμων

καλῶς γʼ ἐρήμης ἂν σὺ γῆς ἄρχοις μόνος.

Κρέων

ὅδʼ, ὡς ἔοικε, τῇ γυναικὶ συμμαχεῖ.
740

Αἵμων

εἴπερ γυνὴ σύ. σοῦ γὰρ οὖν προκήδομαι.

Κρέων

ὦ παγκάκιστε, διὰ δίκης ἰὼν πατρί;

Αἵμων

οὐ γὰρ δίκαιά σʼ ἐξαμαρτάνονθʼ ὁρῶ.

Κρέων

ἁμαρτάνω γὰρ τὰς ἐμὰς ἀρχὰς σέβων;

Αἵμων

οὐ γὰρ σέβεις, τιμάς γε τὰς θεῶν πατῶν.
745

Κρέων

ὦ μιαρὸν ἦθος καὶ γυναικὸς ὕστερον.

Αἵμων

οὔ τἂν ἕλοις ἥσσω γε τῶν αἰσχρῶν ἐμέ.

Κρέων

ὁ γοῦν λόγος σοι πᾶς ὑπὲρ κείνης ὅδε.

Αἵμων

καὶ σοῦ γε κἀμοῦ, καὶ θεῶν τῶν νερτέρων.

Κρέων

ταύτην ποτʼ οὐκ ἔσθʼ ὡς ἔτι ζῶσαν γαμεῖς.
750

Αἵμων

ἣ δʼ οὖν θανεῖται καὶ θανοῦσʼ ὀλεῖ τινα.

Κρέων

ἦ κἀπαπειλῶν ὧδʼ ἐπεξέρχει θρασύς;

Αἵμων

τίς δʼ ἔστʼ ἀπειλὴ πρὸς κενὰς γνώμας λέγειν;

Κρέων

κλαίων φρενώσεις, ὢν φρενῶν αὐτὸς κενός.

Αἵμων

εἰ μὴ πατὴρ ἦσθʼ, εἶπον ἄν σʼ οὐκ εὖ φρονεῖν.
755

Κρέων

γυναικὸς ὢν δούλευμα μὴ κώτιλλέ με.

Αἵμων

βούλει λέγειν τι καὶ λέγων μηδὲν κλύειν;

Greek (K. Reinhardt, 1949) (OCR draft) Experimental (Greek (K. Reinhardt, 1949)) — 724 focus

ἄναξ, σέ τ᾽ εἰκός, εἴ τι καίριον λέγει,

μαθεῖν, σέ τ᾽ αὖ τοῦδ᾽· εὖ γὰρ εἴρηται διπλῆι.
725

Κρέων

οἱ τηλικοίδε καὶ διδαξόμεσθα δὴ

φρονεῖν ὑπ᾽ ἀνδρὸς τηλικοῦδε τὴν φύσιν;

Αἵμων

μηδὲν τὸ μὴ δίκαιον· εἰ δ᾽ ἐγὼ νέος,

οὐ τὸν χρόνον χρὴ μᾶλλον ἢ τἄργα σκοπεῖν.

Κρέων

ἔργον γάρ ἐστι τοὺς ἀκοσμοῦντας σέβειν;
730

Αἵμων

οὐδ᾽ ἂν κελεύσαιμ᾽ εὐσεβεῖν εἰς τοὺς κακούς.

Κρέων

οὐχ ἥδε γὰρ τοιᾶιδ᾽ ἐπείληπται νόσωι;

Αἵμων

οὔ φησι Θήβης τῆσδ᾽ ὁμόπτολις λεώς.

Κρέων

πόλις γὰρ ἡμῖν ἁμὲ χρὴ τάσσειν ἐρεῖ;

Αἵμων

ὁρᾶις τόδ᾽ ὡς εἴρηκας ὡς ἄγαν νέος.
735

Κρέων

ἄλλωι γὰρ ἢ ᾿μοὶ χρή με τῆσδ᾽ ἄρχειν χθονός;

Αἵμων

πόλις γὰρ οὐκ ἔσθ᾽ ἥτις ἀνδρός ἐσθ᾽ ἑνός.

Κρέων

οὐ τοῦ κρατοῦντος ἡ πόλις νομίζεται;

Αἵμων

καλῶς ἐρήμης γ᾽ ἂν σὺ γῆς ἄρχοις μόνος.

Κρέων

ὅδ᾽, ὡς ἔοικε, τῆι γυναικὶ συμμαχεῖ.
740

Αἵμων

εἴπερ γυνὴ σύ σοῦ γὰρ οὖν προκήδομαι.

Κρέων

ὦ παγκάκιστε, διὰ δίκης ἰὼν πατρί;

Αἵμων

οὐ γὰρ δίκαιά σ᾽ ἐξαμαρτάνονθ᾽ ὁρῶ.

Κρέων

ἁμαρτάνω γὰρ τὰς ἐμὰς ἀρχὰς σέβων;

Αἵμων

οὐ γὰρ σέβεις, τιμάς γε τὰς θεῶν πατῶν.
745

Κρέων

ὦ μιαρὸν ἦθος καὶ γυναικὸς ὕστερον.

Αἵμων

οὔ τἂν ἕλοις ἥσσω γε τῶν αἰσχρῶν ἐμέ.

Κρέων

ὁ γοῦν λόγος σοι πᾶς ὑπὲρ κείνης ὅδε.

Αἵμων

καὶ σοῦ γε κἀμοῦ καὶ θεῶν τῶν νερτέρων.

Κρέων

γυναικὸς ὢν δούλευμα, μὴ κώτιλλέ με.

Αἵμων

βούλει λέγειν τι καὶ λέγων μηδὲν κλύειν;

Κρέων

Translations (11)

German (A. Boeckh, 1884) (OCR draft) Experimental (German (A. Boeckh, 1884)) — 724 focus

KREON.

In solchem Alter sollen also wir von dem

uns lehren lassen, der in solcher Jugend steht?

HÄMON.

Nicht irgend Ungerechtes; bin ich aber jung,
705

Muſs nicht die Jahre mehr man als die Sachen schaun.

KREON.

Ist das die Sache, daſs man ehrt die Frevelnden?

HÄMON.

Nicht möcht' ich Ehre fordern für die Schlechten je.

KREON.

Ist diese denn nicht solches Übels überführt?

HÄMON.

Nicht also meint es dieser Thebe Stadt und Volk.
710

KREON.

So wird die Stadt uns sagen, was ich ordnen soll?

HÄMON.

Sieh doch, wie dies du sprachest allzujugendlich!

KREON.

Gebühret sonst wem aufser mir des Landes Macht?

HÄMON.

Der Staat, der Einem eigen, nicht mehr ist er Staat.

KREON.

Gilt denn der Staat nicht für Besitz des Herrschenden?
715

HÄMON.

Schön magst allein du herrschen über ödes Land.

KREON.

Er steht dem Weib bei, seh' ich wohl, ein Kampfgenoſs.

HÄMON.

Wenn du das Weib bist; sorg' ich doch für dich allein!

KREON.

Verruchter, und doch rechtest mit dem Vater du?

HÄMON.

Ja, weil ich sehe, daſs vom Recht du abgeirrt.
720

KREON.

Und irr' ich, weil mein Herrscherthum mir heilig gilt?

HÄMON.

Nicht heilig gilt dir's, trittst du nieder Göttliches.

KREON.

O schnöde Denkart, unterwürfig einem Weib!

HÄMON.

Mich triffst du niemals unterthan dem Schändlichen.

KREON.

Kämpft deine ganze Rede doch für jene nur!
725

HÄMON.

Für dich und mich auch und der Untergötter Recht.

KREON.

Nie wirst du diese noch bei ihrem Leben frei'n.

HÄMON.

So stirbt sie denn, und tödtet noch im Sterben wen.

KREON.

Auch noch mit Drohung gehst du kühn entgegen mir?

HÄMON.

Was ist's für Drohung, wenn zu leerem Sinn man spricht?
730

KREON.

Zu deinem Leid lehrst Sinn du mich, selbst ohne Sinn.

HÄMON.

Wahnwitzig nennt' ich, wärst du nicht mein Vater, dich.

KREON.

Knecht eines Weibes, fern von mir dein fein Geschwätz!

HÄMON.

So willst du reden, aber hören willst du nichts?

Spanish (J. A. Bolufer, 1921) (OCR draft) Experimental (Spanish (J. A. Bolufer, 1921)) — 724 focus

Rey, conviene que si algo oportuno dice éste, lo atiendas; y también éste a ti, pues los dos habéis hablado bien..

CREONTE

Llegados a esta edad, ¿tendremos que aprender prudencia de un jovencito imberbe como éste?

HEMÓN

No en lo que no sea justo; que aunque sea más joven, no se debe mirar a la edad, sino al consejo.

CREONTE

¿Y tu consejo es que honremos a los sediciosos?

HEMÓN

Nunca aconsejarẻ aconsejaré yo honrar a los malvados.

CREONTE

Pues ésta, ¿no ha sido sorprendida en tal malicia?

HEMÓN

No dice eso ningún ciudadano de Tebas.

CREONTE

¡Qué!, ¿la ciudad es la que me ha de decir lo que debo disponer?

HEMÓN

¿Ves cómo eso que has dicho es propio de un imberbe?

CREONTE

¿Pero es que yo he de gobernar esta tierra por el consejo de otro y no por el mío?

HEMÓN

No hay ciudad que se halle constituída constituida por un solo hombre.

CREONTE

¿No se dice que la ciudad es del que manda?

HEMÓN

Y muy bien, si reinases tú solo en tierra despoblada.

CREONTE

Éste, a lo que parece, contiende por la muchacha.

HEMÓN

Como si tú fueras la muchacha; pues por ti, en verdad, me preocupo.

CREONTE

¡Ah malvado! ¿En pleitos vienes contra tu padre?

HEMÓN

Porque te veo faltar a la justicia.

CREONTE

¿Falto, pues, manteniendo el respeto a mi autoridad?

HEMÓN

No la respetas, cuando conculcas las leyes.

CREONTE

¡Oh asquerosa ralea, y vencido por una mujer!

HEMÓN

Pero nunca me cogerás vencido por bajas pasiones.

CREONTE

Todo lo que estás diciendo, ¿lo dices por aquélla?

HEMÓN

Y por ti y por mi y por los dioses infernales.

CREONTE

Puesto que eres esclavó esclavo de una mujer, not me fatigues con tu charla.

HEMÓN

¿Quieres inculpar y que no se defienda uno de tus inculpaciones?

CREONTE

A ésa ya no es posible que la desposes viva.

HEMÓN

Ella morirá, y muriendo matará a alguien.

CREONTE

¿Es que hasta amenazarme llega tu audacia?

HEMÓN

¿Qué amenaza es combatir fútiles razones?

CREONTE

Llorando vendrás en razón, ya que vacio vacío de ella estás.

HEMÓN

Si no fueras mi padre, diria diría que no estás en tu juicio.

CREONTE

Latin (F. H. Bothe, 1806) (OCR draft) Experimental (Latin (F. H. Bothe, 1806)) — 724 focus

Rex, si quid hic opportunum dicit, aequum est te animum advertere ; teque vicissim illi auscultare:

recte enim dictum est utrinque.

Creon

English (Lewis Campbell, 1906) (OCR draft) Experimental (English (Lewis Campbell, 1906)) — 724 focus

My lord, ’twere wise, if thou wouldst learn of him

In reason; and thou, Haemon, from thy sire!

Truth lies between you.
725

CR

Shall our age, forsooth,

Be taught discretion by a peevish boy?

HAEM

Only in what is right. Respects of time

Must be outbalanced by the actual need.

CR

To cringe to rebels cannot be a need.
730

HAEM

I do not claim observance for the vile.

CR

Why, is not she so tainted? Is ’t not proved?

HAEM

All Thebes denies it.

CR

Am I ruled by Thebes?

HAEM

If youth be folly, that is youngly said.
735

CR

Shall other men prescribe my government?

HAEM

One only makes not up a city, father.

CR

Is not the city in the sovereign’s hand?

HAEM

Nobly you’d govern as the desert’s king.

CR

This youngster is the woman’s champion.
740

HAEM

You are the woman, then—for you I care.

CR

Villain, to bandy reasons with your sire!

HAEM

I plead against the unreason of your fault.

CR

What fault is there in reverencing my power?

HAEM

There is no reverence when you spurn the Gods.
745

CR

Abominable spirit, woman-led!

HAEM

You will not find me following a base guide.

CR

Why, all your speech this day is spent for her.

HAEM

For you and me too, and the Gods below.

CR

She will not live to be your wife on earth.
750

HAEM

I know, then, whom she will ruin by her death.

CR

What, wilt thou threaten, too, thou audacious boy?

HAEM

It is no threat to answer empty words.

CR

Witless admonisher, thou shalt pay for this!

HAEM

Thou art my sire, else would I call thee senseless.
755

CR

Thou woman’s minion! mince not terms with me,

HAEM

Wouldst thou have all the speaking on thy side?

CR

German (J. J. C. Donner, 1875; OCR review) (OCR draft) Experimental (German (J. J. C. Donner, 1875; OCR review)) — 724 focus

Ihn hörst du billig, wenn er treffend spricht, o Herr,

Und du den Vater; sprachet ihr doch beide gut.

Kreon.

So soll ich gar in meinem Alter noch Verstand
720

Von Einem lernen, der so jung an Sahren ist?

Hämon.

Nichts, was verwerflich wäre! Wenn ich Jüngling bin,

So muß man auf die Sache, nicht auf's Alter sehn.

Kreon.

Die Sache? Daß ich Ungehorsam ehren soll?

Hämon.

Ich spreche niemals Ehre für die Schlechten an.
725

Kreon.

Ist diese denn nicht solchen Frevels überführt?

Hämon.

Das widerspricht dir alles Volk in Thebe's Stadt.

Kreon.

Soll denn die Stadt mir sagen, was ich ordnen soll?

Hämon.

Sieh da, du sprachst doch eben allzu jugendlich!

Kreon.

Für wen gebiet' ich, als für mich, in diesem Land?¹
730

Hämon.

Das ist ja kein Staat, welcher Einem Mann gehört.

Kreon.

Nennt nicht der Staat sich dessen, der in ihm gebeut?

Hämon.

Schön herrschtest du denn ganz allein im öden Land.

Kreon.

Er kämpft im Bunde mit dem Weib, ich seh' es wohl.

Hämon.

Wenn du das Weib bist: sorg' ich doch allein für dich.
735

Kreon.

Und rechtest mit dem Vater, du Nichtswürdiger?

Hämon.

Weil ich vom rechten Pfade dich abirren sah.

Kreon.

Ich irre, wenn mein Herrscherrecht mir heilig gilt?

Hämon.

Nicht heilig gilt dir's, wenn du Götterrecht verhöhnst.

Kreon.

Schmachvolle Denkart, die dem Weib sich unterwirst!
740

Hämon.

Mich sollst du niemals unterthan der Schande seh'n!

Kreon.

Doch deine ganze Nede kämpft für jene nur.

Hämon.

Für dich und mich auch und die Todesgötter dort.²

Kreon.

Sie wird dir nie mehr angetraut als Lebende.

So stirbt sie denn und tödtet sterbend Andere.
745

Tollkühner, auch noch drohend trittst du mir daher?

Hämon.

Das wäre Drohung, red' ich gegen leeren Wahn?

Kreon.

Zu deinem Unheil lehrst du mich, selbst leer an Sinn!

Hämon.

So willst du reden, aber hören willst du Nichts?

Kreon.

Knecht eines Weibes, spare dir dein glatt Geschwäz!
750

Hämon.

Dich nennt' ich thöricht, wenn du nicht mein Vater wärst.

Kreon.

English (Thomas Francklin, 1758–1759) (OCR draft) Experimental (English (Thomas Francklin, 1758–1759)) — 724 focus

Should he attend, as best may profit both.

Creon

And have we lived so long then to be taught

At last our duty by a boy like thee ?

Haemon

H.i<:. Young though I am, I still may judge aright ;

Wisdom^in action lies, and not in years,

Creon

Call you it wisdom then'^o honour those
730

Who disobey the laws?
730

Haemon

HiE. I would not have thee

Protect the wicked.

Creon

Is she not most guilty

Haemon

H^. Thebes doth not think her so.

Creon

Shall Thebes prescrioe

To Creon's will ?

Haemon

H^. How weakly dost thou talk !
735

Creon

Am I king here, or shall another reign ?

Haemon

H^. 'Tis not a city where but one man rules.

Creon

The city is the king's.

HiE. Go by thyself then.

Haemon

And rule henceforth o'er a deserted land.

Creon

[to the Chorus]. He pleads the woman's
740

cause.
740

Haemon

H^. If thou art she,

I do ; for, oh ! I speak but for thy sake —

My care is all for thee.

Creon

Abandoned wretch !

Dispute a father's will !

Haemon

H^. I see thee err,

And therefore do it.

Creon

Is it then a crime

To guard my throne and rights from violation ?

Haemon

H^ He cannot guard them who contemns the gods
745

And violates their laws.
745

Creon

Oh ! thou are worse,

More impious e'en than her thou hast defended.

H^. Naught have I done to merit this reproof.

Haemon

Oreon. Hast thou not pleaded for hei- ?

H^. No, for thee,

And for myself — for the infernal gods.

Creon

But know, she shall not live to be thy wife.

Haemon

H^. Then she must die ; another too may fall.

Creon

Ha ! dost thou threaten me, audacious traitor?
750

H.E. What are my threats ? Alas ! thou heedst them
750

Haemon

not.

Creon

That thou shalt see; thy insolent instruction

Shall cost thee dear.

Haemon

H/E. But for thou art my father

Now would I say thy senses were impaired.

Creon

Think not to make me thus thy scorn and

laughter,

Thou woman's slave.

Haemon

Hjb. Still wouldst thou speak thyself^
755

And never listen to the voice of truth ;
755

Such is thy will.
755

Creon

Now, by Olympus here !

I swear thy vile reproaches shall not pass

Unpunished. Call her forth !

Before her bridegroom

Haemon

She shall be brought, and peiish in his sight.

Hje. These eyes shall never see it. Let the slaves

Who fear thy rage submit to it; but know,

'Tis the last time thou shalt behold thy son.

Creon
\To one of the Attendants. \^Exit H.E3I0N. Scene II.

Spanish (A. G. Garbin, 1889) (OCR draft) Experimental (Spanish (A. G. Garbin, 1889)) — 724 focus

¿Con que á mis años he de recibir yo lecciones de un mozo de esta edad? THEMÓN Me parece que nada he dicho fuera de razón. Soy joven ciertamente; pero no es mi edad lo que eonviene examinar, sino mi consejo.

CREONTE

Y todo tu consejo se reduce á que miremos con consideración á los que desobedecen las leyes.

HEMÓN

Jamás he pretendido que mires eon respeto la maldad.

CREONTE

¿Y mo es esa la enfermedad de nuestra prisionera?

HEMÓN

No lo creen así los ciudadanos de Thebas.

CREONTE

¡Los thebanos! ¿Y son'los thebanos los que han de imponerme á mi las órdenes que yo debo dictar?

HEMÓN

¿Lo ves padre mío? Acabas de hablar como un mancebo.

CREONTE

¿Pues quién si no yo tiene derecho á gobernar en este pais?

HEMÓN

Una ciudad no es ciudad desde que se la mira como propiedad de uno solo.

CREONTE

¿Pues no se tiene como dueño de una ciudad al que la gobierna?

HEMÓN

En buen hora; pero en ese caso reinarás en un pais desierto.

CREONTE

Este se ve que aboga por la mujer.

HEMÓN

En verdad, si tú eres una mujer; pues ante todo yo no me intereso más que por tí.

CREONTE

¡Oh, el más vil de los hombres! ¡Tú has venido á acusar á tu padre!

HEMÓN

Porque te veo pecar con injusto motivo.

CREONTE

¡Cómo! ¿Es una cosa injusta el que yo mantenga mis derechos?

HEMÓN

No los sostienos al conculcar el respeto debido á los dioses.

CREONTE

¡Misecrable corazón subyugado por una mujer!... .

HEMÓN

Jamás, nunca me verás ceder á pasiones Vergonzosas.

CREONTE

¿Pues todo tu discurso no se reduce á hablar en pro de ella?

HEMÓN

Y también por ti, y por mi, y por los dioses infernales,

CREONTE

Pues á esta te prometo que no la gozarás viva por esposa.

HEMÓN

Morirá, sea; pero alguien perecerá también con ella.

CREONTE

¡Cómo! ¿Llevas tu insolencia hasta amenazarmo?

HEMÓN

¿Qué amenaza hay en rebatir tus fútiles sentencias?

CREONTE

¡Insensato! ¡Cuántas lágrimas te han de costar tus lecciones de sabiduría!

HEMÓN

Si no fueras mi padre, diría que habías perdido el juicio.

CREONTE

¡Vil eselayo de una mujer, no me importunes más eon tus garrulerias!

HEMÓN

Tú dices lo que se te antoja; y, después que hablas, no quieres á tu vez oir.

CREONTE

German (F. Hölderlin, 1804) (OCR draft) Experimental (German (F. Hölderlin, 1804)) — 724 focus

CHOR

Mein König, billig ist es, wenn er an der Zeit spricht,

Zu lernen, aber du von dem auch. Denn

Mit zweien Stimmen wurde recht gesprochen.

KREON

Da ich so alt bin, will ich meinetwegen
755

Auch lernen denken in der Art von denn hier.

HAEMON

Niemals beleidigen. Bin ich ein junger Mensch, muss man nicht auf die Zeit mehr, als die That sehn.

KREON

Ists That, dem huldigen, was gegen eine Welt ist?

HAEMON

Mein Rath ists nicht, an Bösen Frömmigkeit zu üben.

KREON

Ist nicht die hier in solcher Krankheit troffen?
760

HAEMON

So nicht spricht diess genachbarte Volk Thebes.

KREON

Der Ort sagt mir wohl, was ich ordnen muss.

HAEMON

O sieh nun auf, allda, wie das verwegen jungklingt.

KREON

Und wohlein anderer soll Herr seynin dem Lande.

HAEMON

Es ist kein rechter Ort nicht auch, der eines
765

Manns ist.

KREON

Wird nicht gesagt, es sey die Stadt desHerrschers?

HAEMON

Ein rechter Herrscher wär’st allein du in der Wildnißs.

KREON

Der, scheint’s, ist von dem Weib ein Waffenbruder.

HAEMON

Wenn du das Weib bist. Deinetwillen sorg’ ich.
770

KREON

O schlecht! schlecht! ins Gericht gehn mit dem Vater.

HAEMON

Weilich nicht seh, wie du das Recht anlügest.

KREON

Wenn meinem Uranfang’ ich treu beistehe, lüg’ ich?

HAEMON

Das bist du nicht, hältst du nicht heilig Gottes Nahmen.

KREON

O schaamlos Wesen, schlechter, als das Weib.
775

HAEMON

Nicht wirst du wohl mich finden hinter Schlechtem,

KREON

Und so bis hieher sezest du dich ihr zu Lieb’ aus?

HAEMON

Ihr, dir und mir zu Lieb’, und Todesgöttern,

KREON

Schon ist es nicht mehr Zeit, dass du sie nehmest, lebend,

HAEMON

So sterbe sie, verderbe sterbend einen,
780

KREON

Ist es heraus? wie frech noch nach der Zornlust !

HAEMON

Das ist für einen leeren Sinn sie freilich,

KREON

Wein’ und besinne dich; leersinnig kannst auch du seyn.

HAEMON

Wärst du es selbst nicht, hielt ich dich Für treulos.

KREON

Schönthun, des Weibes Werk, bethöre mich nicht!
785

HAEMON

Du möchtest etwas sagen, hören nichts.

English (Sir Richard Jebb1, 1904) (OCR draft) Experimental (English (Sir Richard Jebb1, 1904)) — 724 focus

Sire, ’tis meet that thou shouldest profit by his words, if he speaks aught in season, and thou, Haemon, by thy father’s ; for on both parts there hath been wise speech.

Creon

Men of my age—are we indeed to be-schooled, then, by-men-of his ?

Haemon

In nothing that is not right; but if I am young, thou shouldest look to my merits, not to my years. 730

Creon

Is it a merit to honour the unruly?

Haemon

I could wish no one to show respect for evildoers. Tre Furl.

Creon

Then is not she tainted with that malady? “> Ji

Haemon

Our Theban folk, with one voice, denies it~

Creon

Shall Thebes prescribe to me how I must rule?

Haemon

See, there thou hast spoken like a youth indeed.

Creon

Am Ito rule this land by other judgment than mine own?

Haemon

That is no city, which belongs to one man.

Creon

Is not the city held to be the ruler’s?

Haemon

Thou wouldst make a good monarch of a desert. 740

Creon

This boy, it seems, is the woman’s champion.

Haemon

If thou art a woman; indeed, my care is for thee.

Creon

Shameless, at open feud with thy father !

Haemon

Nay, I see thee offending against justice.

Creon

Do I offend, when I respect mine own prerogatives ?

Haemon

Thou dost not respect them, when thou tramplest on the gods’ honours.

Creon

O dastard nature, yielding place to womanit

Haemon

Thou wilt never find me yield to baseness.

Creon

All thy words, at least, plead for that girl,

Haemon

And for thee, and for me, and for the gods below. 750

Creon

Thou canst never marry her, on this side the grave.

Haemon

Then she must die, and in death destroy another,

Creon

How! doth thy boldness run to open threats?

Haemon

What threat is it, to combat vain resolyes?

Creon

Thou shalt rue thy witless teaching of wisdom.

Haemon

Wert thou not my father, I would have called thee unwise.

Creon

Thou woman’s slave, use not wheedling speech with me. Hare, Thou wouldest speak, and then hear no reply?

Creon

English (Robert Potter, 1788) (OCR draft) Experimental (English (Robert Potter, 1788)) — 724 focus

Her mind; no ulcer rankles with such rage

As a false friend. Cast then this virgin off

As one of hostile thought, and let her wed

Haemon

Some other in the dreary realms below.

For since of all the city her alone

Creon

The laws contemning I have clearly found,
730

My faith, my honour to the state is pledged,
730

Haemon

And she shall die. To Jove, who guards the rights

Creon

Of kindred lineage let her make appeal:

Haemon

If those, whom nature hath allied to me,

In deeds unseemly I protect, like claim

Creon

They, who are strangers to my blood, might urge

Haemon

With added reason. For in private life
735

Creon

Whoever to the honour of his house

Haemon

Is faithful found, that man will be approv’d 3

Just to the state: but he, who scorns, or dares)

Creon

To violate the laws, or forms a thought

Haemon

To lord it o'er his rulers, shall from me T

Creon

No praise obtain. He, whom the state appoints
740

Haemon

Its sovereign, should in all things be obey'd,

Their justice, their injustice, or their weight!..

Creon

Unquestion'd. In that man, who promptly pays

Haemon

Obedience to his Chief, would I confide, id

Creon

Assured that he with honour will command,

Or be commanded; in the storm of war.

Haemon

Assured that he his station will maintain,
745

Creon

A brave associate. Than wild Anarchy.

Haemon

There is no greater ill: beneath its rage

Creon

Cities are sunk, and houses are o'erturn'd;

And in the contest of the spear it breaks. W

Haemon

The battle's bleeding ranks; whilst Order saves

Creon

Those who obey command: by those that jule)
750

Haemon

This with firm hand should always be sustain'd

Creon

And never for a woman be o'erturnida ons vol

Better, if we must fall, to fallibymen,

Haemon

And not beneath a woman's spirit sink.

Chorus
HÆMON, CREON, CHORUS.

If well what prudence dictates he hath urged,

Thee it behoves, O king, to hear: and thou

To him attend. The words of both are wise.
725

Shall I then, at my age shall I be taught
725

Creon

Wisdom by him, by one so green in years?

HEM. Nothing that is not just: though few my years,

Not what my age, but what is right regard.

Is it then just to favour those, who dare

To disobey?

I wish no favour.

To those, whose deeds are ill,

Hath not she been found

Deep-tainted with this ill ?

Not such the voice

Of Thebes through all its state.

Haemon

Shall then the state
755

Prescribe to me my laws?
755

These are the words
755

Of inexperienced youth.
755

Who then, but I,
755

Hath right to rule the state?
755

That is no state,
755

Where one man lords it with despotic sway.
755

Is not the king lord of the state?
755

Alone
755

Thus o'er a desert kingdom might'st thou reign.
755

Creon
HEM. HEM. HEM. HEM. HEM.

Mark him; he pleads a woman's cause.

If thou

A woman art: for thee my zeal is warm.

Thou basest of mankind, wilt thou oppose

Thy father's will?

I see my father err

Wide from the laws of justice..

Do I err

Strengthening my sovereign pow'r?

That gains no strength

From insult to the gods.

Degenerate mind,

Beneath a woman's sunk!

To baseness sunk.

Me never shalt thou see.

For her thy tongue

Haemon

Now argues.

And for thee, and for myself,

And for th' infernal gods.

She shall not live

To be thy bride.

And if she dies, alone

She shall not die.

What, is thy daring pride

Ris'n to this height, to threats ?

What threats, to plead."

Against a rash decree ?

Of wisdom void

Thou shalt be taught by sorrow to be wise....

HEM. I will not say my father is unwise.

Thou woman's slave, forbear; urge me no more.

HEM. Is it thy will to speak, and nothing hear?

Creon
HEM. HFM. HEM. HEM.

English (Sir Richard Jebb2, 1904) (OCR draft) Experimental (English (Sir Richard Jebb2, 1904)) — 781-805 focus

Chorus

Love, the unconquered in battle, Love, you who descend upon riches, and watch the night through on a girl’s soft cheek,

you roam over the sea and among the homes of men in the wilds. Neither can any immortal escape you,
785

nor any man whose life lasts for a day. He who has known you is driven to madness.
790

791

Chorus

You seize the minds of just men and drag them to injustice, to their ruin. You it is who have incited this conflict of men whose flesh and blood are one.

But victory belongs to radiant Desire swelling from the eyes of the sweet-bedded bride. Desire sits enthroned in power beside the mighty laws.
795

For in all this divine Aphrodite plays her irresistible game.
800

801

Enter Antigone under guard from the palace.

Chorus

But now, witnessing this, I too am carried beyond the bounds of loyalty. The power fails me to keep back my streaming tears any longer, when I see Antigone making her way to the chamber where all are laid to rest,

now her bridal chamber.
805

Commentary

Commentary (R. C. Jebb) (OCR draft) (Commentary (R. C. Jebb))

mvp-comment-423-1 σέ τ’ ¹ διπλᾶι ² διπλᾶ ³ διπλῇ ⁴ διπλᾶ ⁵

mvp-comment-423-2 On the other hand, διπλῇ ⁶

mvp-comment-424-1 καὶ ⁷ διδαξ. ⁸

mvp-comment-424-2 δή ⁹

mvp-comment-424-3 τὴν φύσιν ¹⁰

mvp-comment-425-1 μηδέν ¹¹ τὸ μὴ δίκ. ¹²

mvp-comment-425-2 τὸν χρόνον ¹³ τἄργα ¹⁴

mvp-comment-426-1 ἔργον ¹⁵

mvp-comment-426-2 τοὺς ἀκοσμοῦντας ¹⁶

mvp-comment-426-3 σέβειν ¹⁷

mvp-comment-427-1 οὐδ’ ¹⁸

mvp-comment-428-1 τοιᾷδε … νοσῳ ¹⁹

mvp-comment-428-2 ἐπείληπται ²⁰

mvp-comment-429-1 Θήβης ²¹ ὁμόπτολις ²²

mvp-comment-430-1 ἡμῖν ²³ ἐμέ ²⁴

mvp-comment-431-1 ὡς ἄγαν νέος ²⁵

mvp-comment-432-1 Dobree's με ²⁶ γε ²⁷ χρή ²⁸ ἄλλῳ ἢ ’μοί ²⁹ ἐμοί ³⁰ χρή γε ³¹

mvp-comment-433-1 πόλις γὰρ οὐκ ἔσθ’ ³²

mvp-comment-433-2

τυραννίς

ἔσχατον πόλεως νόσημα

, Rep. 544 C. de Rep. 3. 31

ubi tyrannus est, ibi...dicendum est nullam esse rempublicam.

mvp-comment-434-1 νομίζεται ³³

mvp-comment-435-1 καλῶς ἐρήμης γ’ ³⁴

mvp-comment-436-1 Though at least one late MS. (Paris E) has

συμμαχεῖν

, it is needless to assume here the same mixed constr. as Tr. 1238

ἁνὴρ δ’ ὅδ’, ὡς ἔοικεν, οὐ νεμεῖν ἐμοὶ | φθίνοντι μοῖραν

mvp-comment-437-1 οὖν ³⁵ προκήδομαι ³⁶

mvp-comment-438-1 ὦ παγκάκιστε ³⁷

mvp-comment-438-2 διὰ δίκης ἰὼν πατρί ³⁸

mvp-comment-439-1 ἀρχάς ³⁹

mvp-comment-440-1 οὐ γὰρ σέβεις ⁴⁰

mvp-comment-440-2 τιμάς ⁴¹

mvp-comment-441-1 ὦ μιαρόν ⁴² γυναικὸς ὕστερον ⁴³

mvp-comment-442-1 ‘I may be inferior to a woman, but at least you will never find me yielding to base temptations.’ It would have been

αἰσχρόν

if he had allowed fear or self-interest to deter him from pleading this cause. ( Cp. 509 .) Cp. Tr. 489

ἔρωτος...ἥσσων

: fr. 844

ἥσσων...ὀργῆς.

mvp-comment-442-2 οὔ τἄν ⁴⁴

mvp-comment-442-3 γε ⁴⁵

mvp-comment-443-1 γοῦν ⁴⁶

mvp-comment-444-1 καὶ σοῦ γε ⁴⁷

mvp-comment-445-1 Objections have been made to the traditional order of these verses, chiefly in two respects. (1) 755

εἰ μὴ πατὴρ ἦσθ’

is—it is argued—the strongest thing said by Haemon, and ought therefore to come immediately before Creon's final outburst,

ἄληθες

; (758). How could it be followed by merely so mild a phrase as

μὴ κώτιλλέ με

?—We may reply:— Haemon says that, if Creon were not his father, he would have thought him mad. It is to this that

μὴ κώτιλλέ με

refers, meaning, ‘Do not seek to deceive me by an affectation of filial deference.’ (2) 757

βούλει λέγειν τι

is too mild a remark—it is said—to form the climax of provocation to Creon's anger. We may reply:—It is in substance, if not in form, such a climax, —for a father who holds that unquestioning obedience (640) is a son's first duty. It asserts Haemon's right to maintain his own views against his father's,—

διὰ δίκης ἰέναι

, as Creon put it (742). The traditional order seems, therefore, to be right.

mvp-comment-445-2 Three modes of transposition have been proposed. (1) Enger puts 756 and 757 after 749. Then

κώτιλλε

(756) refers to Haemon's plea that he has his father's cause, and that of religion, at heart. We lose nothing by such a transposition; but neither do we gain.

mvp-comment-445-3 (2) Donner (in his transl., ed. 1863) simply transposed verses 755 and 757, leaving the rest as they stand. For this it may fairly be said that 757 comes very fitly after 754. On the other hand it seems to me that 756 does not aptly follow 757.

mvp-comment-445-4 (3) Pallis arranges thus:—749, 756, 755, 754, 757, 750—753. Thus

κενὰς γνώμας

(753) becomes the last sting.— The fact is that, in a stormy altercation, we do not look for a closely logical texture and a delicately graduated crescendo. The MS. order is (to my mind) the best; but other arrangements are possible, and would be nearly as good.

mvp-comment-445-5 Creon, instead of replying to v. 749, abruptly repeats his resolve.

οὐκ ἔστιν ὡς ταύτην ἔτι ζῶσαν γαμεῖς

(fut.)

ποτέ

, it cannot be that you shall ever wed her while she yet lives; i.e. she is to die at once, and can become your bride, if ever, only

ἐν Ἅιδου

(654). Cp. 1240 .— ὡς ⁴⁸ ποτέ ⁴⁹ ταύτην ⁵⁰

mvp-comment-446-1 ἥδ’ ⁵¹ ὀλεῖ τινά ⁵²

mvp-comment-447-1 ἦ ἐπεξέρχει και ἐπαπειλῶν ὧδε θρασύς; ⁵³ καί ⁵⁴

mvp-comment-448-1 κλαίων ⁵⁵

mvp-comment-448-2 φρενώσεις ⁵⁶

mvp-comment-449-1 οὐκ εὖ φρονεῖν ⁵⁷

mvp-comment-450-1 δούλευμα ⁵⁸

mvp-comment-450-2 μὴ κωτιλλέ με ⁵⁹

mvp-comment-450-3 Cp. Theognis 363

εὖ κώτιλλε τὸν ἐχθρόν

(cajole)'

ὅταν δ’ ὑποχείριος ἔλθῃ, | τῖσαί νιν, πρόφασιν μηδεμίαν θέμενος

: id. 851

Ζεὺς ἄνδρ’ ἐξολέσειεν Ὀλύμπιος, ὃς τὸν ἑταῖρον | μαλθακὰ κωτίλλων ἐξαπατᾶν ἐθέλει

mvp-comment-451-1 λέγειν … κλύειν; ⁶⁰ λέγειν τι ⁶¹

Commentary (Lewis Campbell, 1879) (OCR draft) (Commentary (Lewis Campbell, 1879)) focus

635-765. mvp-comment-375-1 Haemon professes obedience to his father, but with the implied condition that his father commands what is right. Not heeding this, Creon welcomes his general profession, and enlarges on the blessings that follow from obedience in public and private. He urges Haemon to renounce Antigone. Haemon replies by repeating the praise of her which he has heard in the city (Ar. Rhet. 3. 17, ἕτερον χρὴ λέγοντα ποιεῖν.. ὡς Σοφοκλῆς τὸν Αἴμονα ὑπὲρ τῆς Ἀντιγόνης πρὸς τὸν πατέρα, ὡς λεγόντων ἑτέρων), and begs his father not to be deaf to all opinions but his own. Creon is impatient at this, and, after an altercation, in which both speakers become exasperated, Creon orders Antigone to be brought for immediate execution, and Haemon breaks away in sullen anger. This episode interposes a necessary pause between the condemnation of Antigone and its results, i. e, between the two chief crises of the action, and assists the main impression by bringing the light of natural affection and common opinion to bear on the situation.

725. mvp-comment-425-1 διπλᾶ is better than διπλῇ, because dwelling merely on the two speeches, and not on their divergence from each other.

726-727. mvp-comment-426-1 And at our age shall we forsooth be schooled by one so juvenile? For the inverted order, see Essay on Language § 26. p. 44: § 41. p. 77.

727. mvp-comment-427-1 For φύσιν, see Essay on Language p. 96.

728. mvp-comment-428-1 μηδὲν τὸ μὴ δίκαιον The combination of the indefinite μηδέν with the definite article is curious, and suggests the idea that μηδέν is adverbial.. But the Scholiast is probably right in explaining the words as equivalent to μηδὲν διδάσκου ὁ μὴ δίκαιόν ἐστί σοι μανθάνειν. Cp. supra 360, οὐδὲν .. τὸ μέλλον. Essay on Language § 22. p. 36. And for emphatic el, ib. § 28. p. 47, supr. 551.

729. mvp-comment-429-1 You ought not to regard differences of time, but rather to face the actual requirements of the case.' τἄργα are not the merits of Haemon, but the truth of his plea.

730. mvp-comment-430-1 What? Is it a "requirement" to fall down and worship rebels? Creon, as usual, represents mercy as submission. ἔργον ἐστί seems to have the same meaning as in σὸν ἔργον, and the like phrases; i.e. ἔργον almost = Duty.

731. mvp-comment-431-1 Nay, I would not bid thee reverence the wicked.

732. mvp-comment-432-1 'Why, is not she possessed by this disease?" viz. τῇ κακίᾳ.

733. mvp-comment-433-1 Not so declare her fellow-citizens in this town of Thebes.

736. mvp-comment-434-1 Is it right, I say, for another than me to rule this land? The reading of L and most MSS, ἄλλῳ.. μοί, (cp. Eur. Ion 1317) is supported by Thom. M. s. v. χρή, and is certainly the durior lectio. But he may have reasoned from a faulty text. See note on l. 681. γε is expressive. For M4 see list of MSS. in the Preface to this edition.

737. mvp-comment-435-1 Cp. Aesch. Suppl. 370, σύ τοι πόλις, σὺ τὸ δήμιον; Shakespeare, Julius Caesar, 1. 2,

When could they say, till now, that talked of Rome, | That her wide walls encompassed but one man? | Now is it Rome indeed, and room enough, | When there is in it but one only man.

The genitive ἀνδρὸς .. ἑνός is ambiguous between possessive genitive and genitive of content. A city belonging to one man, and A city composed of one man.

738. mvp-comment-436-1 Is not the city counted a possession of the ruler? Essay on Language § 9. p. 12, b.

739. mvp-comment-437-1 A splendid monarch would you make to rule a desert land.

742. mvp-comment-438-1 This line is sometimes printed with a note of interrogation, as if the words διὰ δίκης ἰὼν πατρί were epexegetic of σοῦ.. προκήδομαι. ('Villain, when you are wrangling with your father?') But the connection of the lines in this στιχομυθία is not very close, and the more obvious meaning (Villain, to wrangle with your father!') is more probable.

743-745. mvp-comment-439-1 οὐ γὰρ δίκαια .. οὐ γὰρ σέβεις] Here, as in 730, ἔργον γάρ ἐστι, there is the same tendency to play on the word (κομψεύειν) that was observed in the speeches of the Φύλαξ.

745. mvp-comment-440-1 οὐ.. σέβεις It is not reverence when you trample on the honours of the Gods. Essay on Language § 53. p. 98, с.

751. mvp-comment-441-1 τινά i. e. σέ. Essay on Language § 22. p. 34, 4. Interpreters have avoided taking these words in their obvious meaning as implying a threat, which Haemon all but carries into execution afterwards in ll. 1233-1234. It is true, however, that this intention is less distinctly present to his mind than the conviction that vengeance will come to Creon from the gods and from popular feeling.

752. mvp-comment-442-1 κἀπαπειλών For the participle, see Essay on Language § 36. p. 63, €, b.

753. mvp-comment-443-1 τίς Almost = πῶς. Cp. О. С. 775, τίς αὕτη τέρψις;

756. mvp-comment-444-1 'Woman's minion that you are, mince not your words with me.' The subdued tone of Haemon (εἰ μὴ πατὴρ ἦσθ', εἶπον ἄν) only adds fuel to the wrath of Creon.

756. mvp-comment-444-2 For the contempt expressed in δούλευμα and μῖσος (760), see Essay on Language pp. 84, 85.

Search the Perseus Catalog for:

Search the Perseus Catalog for:

ἄναξ, σέ τ᾽ εἰκός, εἴ τι καίριον λέγει, μαθεῖν, σέ τ᾽ αὖ τοῦδ᾽. εὖ γὰρ εἴρηται διπλῇ. 725

Κρέων οἱ τηλικοίδε καὶ διδαξόμεσθα δὴ φρονεῖν πρὸς ἀνδρὸς τηλικοῦδε τὴν φύσιν;

Αἵμων μηδὲν τὸ μὴ δίκαιον· εἰ δ᾽ ἐγὼ νέος, οὐ τὸν χρόνον χρὴ μᾶλλον ἢ τἄργα σκοπεῖν.

Κρέων ἔργον γάρ ἐστι τοὺς ἀκοσμοῦντας σέβειν; 730

Αἵμων οὐδ᾽ ἂν κελεύσαιμ᾽ εὐσεβεῖν ἐς τοὺς κακούς.

Κρέων οὐχ ἥδε γὰρ τοιᾷδ᾽ ἐπείληπται νόσῳ;

Αἵμων οὔ φησι Θήβης τῆσδ᾽ ὁμόπτολις λεώς.

Κρέων πόλις γὰρ ἡμῖν ἁμὲ χρὴ τάσσειν ἐρεῖ;

Αἵμων ὁρᾷς τόδ᾽ ὡς εἴρηκας ὡς ἄγαν νέος; 735

Κρέων ἄλλῳ γὰρ ἢ ᾿μοὶ χρή με τῆσδ᾽ ἄρχειν χθονός;

Αἵμων πόλις γὰρ οὐκ ἔσθ᾽ ἥτις ἀνδρός ἐσθ᾽ ἑνός.

Κρέων οὐ τοῦ κρατοῦντος ἡ πόλις νομίζεται;

Αἵμων καλῶς ἐρήμης γ᾽ ἂν σὺ γῆς ἄρχοις μόνος.

Κρέων ὅδ᾽, ὡς ἔοικε, τῇ γυναικὶ συμμαχεῖ, 740

Αἵμων εἴπερ γυνὴ σύ· σοῦ γὰρ οὖν προκήδομαι.

Κρέων ὦ παγκάκιστε, διὰ δίκης ἰὼν πατρί.

Αἵμων οὐ γὰρ δίκαιά σ᾽ ἐξαμαρτάνονθ᾽ ὁρῶ.

Κρέων ἁμαρτάνω γὰρ τὰς ἐμὰς ἀρχὰς σέβων;

Αἵμων οὐ γὰρ σέβεις, τιμάς γε τὰς θεῶν πατῶν. 745

Κρέων ὦ μιαρὸν ἦθος καὶ γυναικὸς ὕστερον.

Αἵμων οὔ τἂν ἕλοις ἥσσω γε τῶν αἰσχρῶν ἐμέ.

Κρέων ὁ γοῦν λόγος σοι πᾶς ὑπὲρ κείνης ὅδε.

Αἵμων καὶ σοῦ γε κἀμοῦ, καὶ θεῶν τῶν νερτέρων.

Κρέων ταύτην ποτ᾽ οὐκ ἔσθ᾽ ὡς ἔτι ζῶσαν γαμεῖς. 750

Αἵμων ἣ δ᾽ οὖν θανεῖται καὶ θανοῦσ᾽ ὀλεῖ τινά.

Κρέων ἦ κἀπαπειλῶν ὧδ᾽ ἐπεξέρχῃ θρασύς;

Αἵμων τίς δ᾽ ἔστ᾽ ἀπειλὴ πρὸς κενὰς γνώμας λέγειν;

Κρέων κλαίων φρενώσεις, ὢν φρενῶν αὐτὸς κενός.

Αἵμων εἰ μὴ πατὴρ ἦσθ᾽, εἶπον ἄν σ᾽ οὐκ εὖ φρονεῖν. 755

Κρέων γυναικὸς ὢν δούλευμα, μὴ κώτιλλέ με.

Αἵμων βούλῃ λέγειν τι καὶ λέγων μηδὲν κλύειν;

Κρέων

Current edition Experimental

ἄναξ, σέ τ᾽ εἰκὸς, εἴ τι καίριον λέγει, μαθεῖν, σέ τ᾽ αὖ τοῦδ᾽· εὖ γὰρ εἴρηται διπλᾶ.

Κρέων οἱ τηλικοίδε καὶ διδαξόμεσθα δὴ φρονεῖν πρὸς ἀνδρὸς τηλικοῦδε τὴν φύσιν ;

Αἵμων μηδὲν τὸ μὴ δίκαιον· εἰ δ᾽ ἐγὼ νέος, 725 οὐ τὸν χρόνον χρὴ μᾶλλον ἢ τἄργα σκοπεῖν.

Κρέων ἔργον γάρ ἐστι τοὺς ἀκοσμοῦντας σέβειν;

Αἵμων οὐδ᾽ ἂν κελεύσαιμ᾽ εὐσεβεῖν ἐς τοὺς κακούς.

Κρέων οὐχ ἥδε γὰρ τοιᾷδ᾽ ἐπείληπται νόσῳ;

Αἵμων οὔ φησι Θήβης τῆσδ᾽ ὁμόπτολις λεώς. 730

Κρέων πόλις γὰρ ἡμῖν ἁμὲ χρὴ τάσσειν ἐρεῖ;

Αἵμων ὁρᾷς τόδ᾽ ὡς εἴρηκας, ὡς ἄγαν νέος 1 ;

Κρέων ἄλλῳ γὰρ ἢ ’μοὶ χρή 2 γε τῆσδ᾽ ἄρχειν χθονός;

Αἵμων πόλις γὰρ οὐκ ἔσθ᾽ ἥτις ἀνδρός ἐσθ᾽ ἑνός.

Κρέων οὐ τοῦ κρατοῦντος ἡ πόλις νομίζεται; 735

Αἵμων καλῶς ἐρήμης γ᾽ ἂν σὺ γῆς ἄρχοις μόνος.

Κρέων ὅδ᾽, ὡς ἔοικε, τῇ γυναικὶ συμμαχεῖ.

Αἵμων εἴπερ γυνὴ σύ· σοῦ γὰρ οὖν προκήδομαι.

Κρέων ὦ παγκάκιστε, διὰ δίκης ἰὼν πατρί.

Αἵμων οὐ γὰρ 3 δίκαιά σ᾽ ἐξαμαρτάνονθ᾽ ὁρῶ. 740

Κρέων ἁμαρτάνω γὰρ τὰς ἐμὰς ἀρχὰς σέβων;

Αἵμων οὐ γὰρ σέβεις, τιμάς γε τὰς θεῶν πατῶν.

Κρέων ὦ μιαρὸν ἦθος καὶ γυναικὸς ὕστερον.

Αἵμων οὐκ ἂν γ᾽ ἕλοις ἥσσω γε τῶν αἰσχρῶν ἐμέ.

Κρέων ὁ γοῦν λόγος σοι πᾶς ὑπὲρ κείνης ὅδε. 745

Αἵμων καὶ σοῦ γε, κἀμοῦ, καὶ θεῶν τῶν νερτέρων.

Κρέων ταύτην ποτ᾽ οὐκ ἔσθ᾽ ὡς ἔτι ζῶσαν γαμεῖς.

Αἵμων ἥδ᾽ οὖν θανεῖται· καὶ θανοῦσ᾽ ὀλεῖ τινά 4 .

Κρέων ἦ κἀπαπειλῶν ὧδ᾽ ἐπεξέρχει θρασύς·

Αἵμων τίς δ᾽ ἔστ᾽ ἀπειλὴ, πρὸς κενὰς γνώμας λέγειν 5 ; 750

Κρέων κλαίων 6 φρενώσεις, ὧν φρενῶν αὐτὸς κενός.

Αἵμων εἰ μὴ πατὴρ ἦσθ᾽, εἶπον ἂν σ᾽ οὐκ εὖ φρονεῖν.

Κρέων γυναικὸς ὢν δούλευμα, μὴ κώτιλλέ με.

Αἵμων βούλει λέγειν τι, καὶ λέγων μηδὲν κλύειν;

Κρέων

Χορός ἄναξ, σέ τ᾽ εἰκός, εἴ τι καίριον λέγει, μαθεῖν, σέ τ᾽ αὖ τοῦδ᾽· εὖ γὰρ εἴρηται διπλῇ.

Κρέων οἱ τηλικοίδε καὶ διδαξόμεσθα δὴ φρονεῖν πρὸς ἀνδρὸς τηλικοῦδε τὴν φύσιν;

Αἵμων μηδὲν τὸ μὴ δίκαιον· εἰ δ᾽ ἐγὼ νέος, 705 οὐ τὸν χρόνον χρὴ μᾶλλον ἢ τἄργα σκοπεῖν.

Κρέων ἔργον γάρ ἐστι τοὺς ἀκοσμοῦντας σέβειν;

Αἵμων οὐδ᾽ ἂν κελεύσαιμ᾽ εὐσεβεῖν ἐς τοὺς κακούς.

Κρέων οὐχ ἥδε γὰρ τοιᾷδ᾽ ἐπείληπται νόσῳ;

Αἵμων οὔ φησι Θήβης τῆσδ᾽ ὁμόπτολις λεώς. 710

Κρέων πόλις γὰρ ἧμιν, ἁμὲ χρὴ τάσσειν, ἐρεῖ;

Αἵμων ὁρᾷς τόδ᾽ ὡς εἴρηκας ὡς ἄγαν νέος;

Κρέων ἄλλῳ γὰρ ἢ ᾽μοὶ χρή γε τῆσδ᾽ ἄρχειν χθονός;

Αἵμων πόλις γὰρ οὐκ ἔσθ᾽ ἥτις ἀνδρός ἐσθ' ἑνός.

Κρέων οὐ τοῦ κρατοῦντος ἡ πόλις νομίζεται; 715

Αἵμων καλῶς ἐρήμης γ᾽ ἂν σὺ γῆς ἄρχοις μόνος.

ἄναξ, σέ τ᾽ εἰκός, εἴ τι καίριον λέγει,

μαθεῖν, σέ τ᾽ αὖ τοῦδ᾽. εὖ γὰρ εἴρηται διπλῇ.
725

Κρέων

οἱ τηλικοίδε καὶ διδαξόμεσθα δὴ

φρονεῖν πρὸς ἀνδρὸς τηλικοῦδε τὴν φύσιν;

Αἵμων

μηδὲν τὸ μὴ δίκαιον· εἰ δ᾽ ἐγὼ νέος,

οὐ τὸν χρόνον χρὴ μᾶλλον ἢ τἄργα σκοπεῖν.

Κρέων

ἔργον γάρ ἐστι τοὺς ἀκοσμοῦντας σέβειν;
730

Αἵμων

οὐδ᾽ ἂν κελεύσαιμ᾽ εὐσεβεῖν ἐς τοὺς κακούς.

Κρέων

οὐχ ἥδε γὰρ τοιᾷδ᾽ ἐπείληπται νόσῳ;

Αἵμων

οὔ φησι Θήβης τῆσδ᾽ ὁμόπτολις λεώς.

Κρέων

πόλις γὰρ ἡμῖν ἁμὲ χρὴ τάσσειν ἐρεῖ;

Αἵμων

ὁρᾷς τόδ᾽ ὡς εἴρηκας ὡς ἄγαν νέος;
735

Κρέων

ἄλλῳ γὰρ ἢ ᾿μοὶ χρή με τῆσδ᾽ ἄρχειν χθονός;

Αἵμων

πόλις γὰρ οὐκ ἔσθ᾽ ἥτις ἀνδρός ἐσθ᾽ ἑνός.

Κρέων

οὐ τοῦ κρατοῦντος ἡ πόλις νομίζεται;

Αἵμων

καλῶς ἐρήμης γ᾽ ἂν σὺ γῆς ἄρχοις μόνος.

Κρέων

ὅδ᾽, ὡς ἔοικε, τῇ γυναικὶ συμμαχεῖ,
740

Αἵμων

εἴπερ γυνὴ σύ· σοῦ γὰρ οὖν προκήδομαι.

Κρέων

ὦ παγκάκιστε, διὰ δίκης ἰὼν πατρί.

Αἵμων

οὐ γὰρ δίκαιά σ᾽ ἐξαμαρτάνονθ᾽ ὁρῶ.

Κρέων

ἁμαρτάνω γὰρ τὰς ἐμὰς ἀρχὰς σέβων;

Αἵμων

οὐ γὰρ σέβεις, τιμάς γε τὰς θεῶν πατῶν.
745

Κρέων

ὦ μιαρὸν ἦθος καὶ γυναικὸς ὕστερον.

Αἵμων

οὔ τἂν ἕλοις ἥσσω γε τῶν αἰσχρῶν ἐμέ.

Κρέων

ὁ γοῦν λόγος σοι πᾶς ὑπὲρ κείνης ὅδε.

Αἵμων

καὶ σοῦ γε κἀμοῦ, καὶ θεῶν τῶν νερτέρων.

Κρέων

ταύτην ποτ᾽ οὐκ ἔσθ᾽ ὡς ἔτι ζῶσαν γαμεῖς.
750

Αἵμων

ἣ δ᾽ οὖν θανεῖται καὶ θανοῦσ᾽ ὀλεῖ τινά.

Κρέων

ἦ κἀπαπειλῶν ὧδ᾽ ἐπεξέρχῃ θρασύς;

Αἵμων

τίς δ᾽ ἔστ᾽ ἀπειλὴ πρὸς κενὰς γνώμας λέγειν;

Κρέων

κλαίων φρενώσεις, ὢν φρενῶν αὐτὸς κενός.

Αἵμων

εἰ μὴ πατὴρ ἦσθ᾽, εἶπον ἄν σ᾽ οὐκ εὖ φρονεῖν.
755

Κρέων

γυναικὸς ὢν δούλευμα, μὴ κώτιλλέ με.

Αἵμων

βούλῃ λέγειν τι καὶ λέγων μηδὲν κλύειν;

ἄναξ, σέ τ᾽ εἰκὸς, εἴ τι καίριον λέγει,

μαθεῖν, σέ τ᾽ αὖ τοῦδ᾽· εὖ γὰρ εἴρηται διπλᾶ.

Κρέων

οἱ τηλικοίδε καὶ διδαξόμεσθα δὴ

φρονεῖν πρὸς ἀνδρὸς τηλικοῦδε τὴν φύσιν ;

Αἵμων

μηδὲν τὸ μὴ δίκαιον· εἰ δ᾽ ἐγὼ νέος,
725

οὐ τὸν χρόνον χρὴ μᾶλλον ἢ τἄργα σκοπεῖν.

Κρέων

ἔργον γάρ ἐστι τοὺς ἀκοσμοῦντας σέβειν;

Αἵμων

οὐδ᾽ ἂν κελεύσαιμ᾽ εὐσεβεῖν ἐς τοὺς κακούς.

Κρέων

οὐχ ἥδε γὰρ τοιᾷδ᾽ ἐπείληπται νόσῳ;

Αἵμων

οὔ φησι Θήβης τῆσδ᾽ ὁμόπτολις λεώς.
730

Κρέων

πόλις γὰρ ἡμῖν ἁμὲ χρὴ τάσσειν ἐρεῖ;

Αἵμων

ὁρᾷς τόδ᾽ ὡς εἴρηκας, ὡς ἄγαν νέος ¹ ;

Κρέων

ἄλλῳ γὰρ ἢ ’μοὶ χρή ² γε τῆσδ᾽ ἄρχειν χθονός;

Αἵμων

πόλις γὰρ οὐκ ἔσθ᾽ ἥτις ἀνδρός ἐσθ᾽ ἑνός.

Κρέων

οὐ τοῦ κρατοῦντος ἡ πόλις νομίζεται;
735

Αἵμων

καλῶς ἐρήμης γ᾽ ἂν σὺ γῆς ἄρχοις μόνος.

Κρέων

ὅδ᾽, ὡς ἔοικε, τῇ γυναικὶ συμμαχεῖ.

Αἵμων

εἴπερ γυνὴ σύ· σοῦ γὰρ οὖν προκήδομαι.

Κρέων

ὦ παγκάκιστε, διὰ δίκης ἰὼν πατρί.

Αἵμων

οὐ γὰρ ³ δίκαιά σ᾽ ἐξαμαρτάνονθ᾽ ὁρῶ.
740

Κρέων

ἁμαρτάνω γὰρ τὰς ἐμὰς ἀρχὰς σέβων;

Αἵμων

οὐ γὰρ σέβεις, τιμάς γε τὰς θεῶν πατῶν.

Κρέων

ὦ μιαρὸν ἦθος καὶ γυναικὸς ὕστερον.

Αἵμων

οὐκ ἂν γ᾽ ἕλοις ἥσσω γε τῶν αἰσχρῶν ἐμέ.

Κρέων

ὁ γοῦν λόγος σοι πᾶς ὑπὲρ κείνης ὅδε.
745

Αἵμων

καὶ σοῦ γε, κἀμοῦ, καὶ θεῶν τῶν νερτέρων.

Κρέων

ταύτην ποτ᾽ οὐκ ἔσθ᾽ ὡς ἔτι ζῶσαν γαμεῖς.

Αἵμων

ἥδ᾽ οὖν θανεῖται· καὶ θανοῦσ᾽ ὀλεῖ τινά ⁴.

Κρέων

ἦ κἀπαπειλῶν ὧδ᾽ ἐπεξέρχει θρασύς·

Αἵμων

τίς δ᾽ ἔστ᾽ ἀπειλὴ, πρὸς κενὰς γνώμας λέγειν ⁵;
750

Κρέων

κλαίων ⁶ φρενώσεις, ὧν φρενῶν αὐτὸς κενός.

Αἵμων

εἰ μὴ πατὴρ ἦσθ᾽, εἶπον ἂν σ᾽ οὐκ εὖ φρονεῖν.

Κρέων

γυναικὸς ὢν δούλευμα, μὴ κώτιλλέ με.

Αἵμων

βούλει λέγειν τι, καὶ λέγων μηδὲν κλύειν;

Χορός

ἄναξ, σέ τ᾽ εἰκός, εἴ τι καίριον λέγει,

μαθεῖν, σέ τ᾽ αὖ τοῦδ᾽· εὖ γὰρ εἴρηται διπλῇ.

Κρέων

οἱ τηλικοίδε καὶ διδαξόμεσθα δὴ

φρονεῖν πρὸς ἀνδρὸς τηλικοῦδε τὴν φύσιν;

Αἵμων

μηδὲν τὸ μὴ δίκαιον· εἰ δ᾽ ἐγὼ νέος,
705

οὐ τὸν χρόνον χρὴ μᾶλλον ἢ τἄργα σκοπεῖν.

Κρέων

ἔργον γάρ ἐστι τοὺς ἀκοσμοῦντας σέβειν;

Αἵμων

οὐδ᾽ ἂν κελεύσαιμ᾽ εὐσεβεῖν ἐς τοὺς κακούς.

Κρέων

οὐχ ἥδε γὰρ τοιᾷδ᾽ ἐπείληπται νόσῳ;

Αἵμων

οὔ φησι Θήβης τῆσδ᾽ ὁμόπτολις λεώς.
710

Κρέων

πόλις γὰρ ἧμιν, ἁμὲ χρὴ τάσσειν, ἐρεῖ;

Αἵμων

ὁρᾷς τόδ᾽ ὡς εἴρηκας ὡς ἄγαν νέος;

Κρέων

ἄλλῳ γὰρ ἢ ᾽μοὶ χρή γε τῆσδ᾽ ἄρχειν χθονός;

Αἵμων

πόλις γὰρ οὐκ ἔσθ᾽ ἥτις ἀνδρός ἐσθ' ἑνός.

Κρέων

οὐ τοῦ κρατοῦντος ἡ πόλις νομίζεται;
715

Αἵμων

καλῶς ἐρήμης γ᾽ ἂν σὺ γῆς ἄρχοις μόνος.

Κρέων

ὅδ᾽ ὡς ἔοικε τῇ γυναικὶ συμμαχεῖν.

Αἵμων

εἴπερ γυνὴ σύ· σοῦ γὰρ οὖν προκήδομαι.

Κρέων

ὦ παγκάκιστε, διὰ δίκης ἰὼν πατρί;

Αἵμων

οὐ γὰρ δίκαιά σ᾽ ἐξαμαρτάνονθ᾽ ὁρῶ.
720

Κρέων

ἁμαρτάνω γὰρ τὰς ἐμὰς ἀρχὰς σέβων;