Sophocles, Antigone, 531

Search the Perseus Catalog for:

View: By Card By Line

← Previous Next →

σὺ δ᾽, ἣ κατ᾽ οἴκους ὡς ἔχιδν᾽ ὑφειμένη

λήθουσά μ᾽ ἐξέπινες, οὐδ᾽ ἐμάνθανον

τρέφων δύ᾽ ἄτα κἀπαναστάσεις θρόνων,

φέρ᾽, εἰπὲ δή μοι, καὶ σὺ τοῦδε τοῦ τάφου

φήσεις μετασχεῖν, ἢ ᾿ξομῇ τὸ μὴ εἰδέναι;
535

Ἰσμήνη

δέδρακα τοὔργον, εἴπερ ἥδ᾽ ὁμορροθεῖ,

καὶ ξυμμετίσχω καὶ φέρω τῆς αἰτίας.

Ἀντιγόνη

ἀλλ᾽ οὐκ ἐάσει τοῦτό γ᾽ ἡ δίκη σ᾽, ἐπεὶ

οὔτ᾽ ἠθέλησας οὔτ᾽ ἐγὼ ᾿κοινωσάμην.

Ἰσμήνη

ἀλλ᾽ ἐν κακοῖς τοῖς σοῖσιν οὐκ αἰσχύνομαι
540

ξύμπλουν ἐμαυτὴν τοῦ πάθους ποιουμένη.

Ἀντιγόνη

ὧν τοὔργον Ἅιδης χοἱ κάτω ξυνίστορες·

λόγοις δ᾽ ἐγὼ φιλοῦσαν οὐ στέργω φίλην.

Ἰσμήνη

μήτοι, κασιγνήτη, μ᾽ ἀτιμάσῃς τὸ μὴ οὐ

θανεῖν τε σὺν σοὶ τὸν θανόντα θ᾽ ἁγνίσαι.
545

Ἀντιγόνη

μή μοι θάνῃς σὺ κοινά, μηδ᾽ ἃ μὴ 'θιγες

ποιοῦ σεαυτῆς. ἀρκέσω θνῄσκουσ᾽ ἐγώ.

Ἰσμήνη

καὶ τίς βίος μοι σοῦ λελειμμένῃ φίλος;

Ἀντιγόνη

Κρέοντ᾽ ἐρώτα· τοῦδε γὰρ σὺ κηδεμών.

Ἰσμήνη

τί ταῦτ᾽ ἀνιᾷς μ᾽ οὐδὲν ὠφελουμένη;
550

Ἀντιγόνη

ἀλγοῦσα μὲν δῆτ᾽, εἰ γέλωτ᾽ ἐν σοὶ γελῶ.

Ἰσμήνη

τί δῆτ᾽ ἂν ἀλλὰ νῦν σ᾽ ἔτ᾽ ὠφελοῖμ᾽ ἐγώ;

Ἀντιγόνη

σῶσον σεαυτήν. οὐ φθονῶ σ᾽ ὑπεκφυγεῖν.

Ἰσμήνη

οἴμοι τάλαινα, κἀμπλάκω τοῦ σοῦ μόρου;

Ἀντιγόνη

σὺ μὲν γὰρ εἵλου ζῆν, ἐγὼ δὲ κατθανεῖν.
555

Ἰσμήνη

Antigone. Sophocles. Oxford. 1924.

Sponsored by Perseus Project, Tufts University.

Funding provided by Tufts University.

Current edition Experimental

Greek (A. C. Pearson, 1924) (OCR draft) (Greek) (Greek (A. C. Pearson, 1924))

Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.

Editions (11)

Greek (L. Benloew, 1858) (OCR draft) Experimental (Greek (L. Benloew, 1858)) — 531 focus

σὺ δ᾽, ἣ κατ᾽ οἴκους, ὡς ἔχιδν᾽, ὑφειμένη

λήθουσά μ᾽ ἐξέπινες, οὐδ᾽ ἐμάνθανον

τρέφων δύ᾽ ἄτα, κἀπαναστάσεις θρόνων,
530

φέρ᾽, εἰπὲ δή μοι, καί σὺ τοῦδε τοῦ τάφου

φήσεις μετασχεῖν, ἢ ’ξομεῖ τὸ μὴ εἰδέναι;

Ἰσμήνη

δέδρακα τοὔργον, εἴπερ ἥδ᾽ ὁμοῤῥοθεῖ,

καὶ ξυμμετίσχω καὶ φέρω τῆς αἰτίας.

Ἀντιγόνη

ἀλλ᾽ οὐκ ἐάσει τοῦτό γ' ἡ δίκη σ᾽, ἐπεὶ
535

οὔτ᾽ ἠθέλησας, οὔτ᾽ ἐγὼ ᾽κοινωσάμην.

Ἰσμήνη

ἀλλ᾽ ἐν κακοῖς τοῖς σοῖσιν οὐκ αἰσχύνομαι

ξύμπλουν ¹ ἐμαυτὴν τοῦ πάθους ποιουμένη.

Ἀντιγόνη

ὧν τοὔργον, ᾍδης χοἱ κάτω ξυνίστορες·

λόγοις δ᾽ ἐγὼ φιλοῦσαν οὐ στέργω φίλην.
540

Ἰσμήνη

μή τοι, κασιγνήτη, μ᾽ ἀτιμάσῃς τὸ μὴ οὐ

θανεῖν τε σὺν σοὶ, τὸν θανόντα θ᾽ ἁγνίσαι,

Ἀντιγόνη

μή μοι θάνῃς σὺ κοινὰ, μήθ᾽ ἃ μὴ ᾽θιγες

ποιοῦ σεαυτῆς ². ἀρκέσω θνήσκουσ᾽ ἐγώ.

Ἰσμήνη

καὶ τίς βίος μοι, σοῦ λελειμμένῃ, φίλος;
545

Ἀντιγόνη

Κρέοντ᾽ ἐρώτα. τοῦδε γὰρ σὺ κηδεμών.

Ἰσμήνη

τί ταῦτ᾽ ἀνιᾷς μ᾽, οὐδὲν ὠφελουμένη;

Ἀντιγόνη

ἀλγοῦσα μὲν δῆτ᾽, εἰ γέλωτ᾽ ἐν σοὶ γελῶ.

Ἰσμήνη

τί δῆτ᾽ ἂν ἀλλὰ νῦν σ᾽ ἔτ᾽ ὠφελοῖμ᾽ ἐγώ;

Ἀντιγόνη

σῶσον σεαυτήν. οὐ φθονῶ σ᾽ ὑπεκφυγεῖν.
550

Ἰσμήνη

οἴμοι τάλαινα, κἀμπλάκω τοῦ σοῦ μόρου;

Ἀντιγόνη

σὺ μὲν γὰρ εἵλου ζῇν, ἐγὼ δὲ κατθανεῖν.

Ἰσμήνη

Greek (A. Boeckh, 1884) (OCR draft) Experimental (Greek (A. Boeckh, 1884)) — 531 focus

Κρέων

σὺ δ᾽, ἣ κατ᾽ οἴκους, ὡς ἔχιδν᾽, ὑφειμένη

λήθουσά μ’ ἐξέπινες, οὐδ᾽ ἐμάνθανον

τρέφων δύ᾽ ἄτας κἀπαναστάσεις θρόνων,
520

φέρ᾽, εἰπὲ δή μοι, καὶ σὺ τοῦδε τοῦ τάφου

φήσεις μετασχεῖν, ἢ ᾽ξομεῖ τὸ μὴ εἰδέναι;

Ἰσμήνη

δέδρακα τοὔργον, εἴπερ ἥδ᾽ ὁμοῤῥοθεῖ,

καὶ ξυμμετίσχω καὶ φέρω τῆς αἰτίας.

Ἀντιγόνη

ἀλλ' οὐκ ἐάσει τοῦτό γ᾽ ἡ δίκη σ᾽, ἐπεὶ
525

οὔτ᾽ ἠθέλησας οὔτ᾽ ἐγὼ ᾽κοινωσάμην.

Ἰσμήνη

ἀλλ' ἐν κακοῖς τοῖς σοῖσιν οὐκ αἰσχύνομαι

ξύμπλουν ἐμαυτὴν τοῦ πάθους ποιουμένη.

Ἀντιγόνη

ὧν τοὔργον, Ἅιδης χοἰ κάτω ξυνίστορες·

λόγοις δ᾽ ἐγὼ φιλοῦσαν οὐ στέργω φίλην.
530

Ἰσμήνη

μήτοι, κασιγνήτη, μ᾽ ἀτιμάσῃς τὸ μὴ οὐ

θανεῖν τε σὺν σοὶ τὸν θανόντα θ᾽ ἁγνίσαι.

Ἀντιγόνη

μή μοι θάνῃς σὺ κοινά, μηδ᾽ ἃ μὴ 'θιγες

ποιοῦ σεαυτῆς· ἀρκέσω θνήσκουσ᾽ ἐγώ.

Ἰσμήνη

καὶ τίς βίος μοι σοῦ λελειμμένῃ φίλος;
535

Ἀντιγόνη

Κρέοντ' ἐρώτα· τοῦδε γὰρ σὺ κηδεμών.

Ἰσμήνη

τί ταῦτ᾽ ἀνιᾷς μ᾽, οὐδὲν ὠφελουμένη;

Ἀντιγόνη

ἀλγοῦσα μὲν δῆτ᾽, εἰ γέλωτ᾽ ἐν σοὶ γελῶ.

Ἰσμήνη

τί δῆτ᾽ ἂν ἀλλὰ νῦν σ᾽ ἔτ᾽ ὠφελοῖμ᾽ ἐγώ;

Ἀντιγόνη

σῶσον σεαυτήν· οὐ φθονῶ σ᾽ ὑπεκφυγεῖν.
540

Ἰσμήνη

οἴμοι τάλαινα, κἀμπλάκω τοῦ σοῦ μόρου;

Ἀντιγόνη

σὺ μὲν γὰρ εἵλου ζῆν, ἐγὼ δὲ κατθανεῖν.

Greek (F. H. Bothe, 1806) (OCR draft) Experimental (Greek (F. H. Bothe, 1806)) — 531 focus

σὺ δ᾽, ἣ, κατ᾽ οἴκους, ὡς ἔχιδν᾽, ὑφειμένη,

λήθουσά μ᾽ ἐξέπινες, οὐδ᾽ ἐμάνθανον
525

τρέφων δύ᾽ ἄτα, κἀπαναστάσεις θρόνων,

φέρ᾽, εἰπὲ δή μοι· καὶ σὺ τοῦδε τοῦ τάφου

φήσεις μετασχεῖν, ἢ ᾿ξομεῖ τὸ μὴ εἰδέναι;

Ἰσμήνη

δέδρακα τοὖργον, εἴπερ ἥδ᾽ ὁμοῤῥοθεῖ,

καὶ ξυμμετίσχω, καίπερ οὐ, τῆς αἰτίας.
530

Ἀντιγόνη

ἀλλ’ οὐκ ἐάσει τοῦτό γ᾽ ἡ δίκη σ᾽, ἐπεὶ

οὔτ᾽ ἠθέλησας, οὔτ᾽ ἐγὼ ᾿κοινωσάμην.

Ἰσμήνη

ἀλλ᾽ ἐν κακοῖς τοῖς σοῖσιν οὐκ αἰσχύνομαι

ξύμπλουν ἐμαυτὴν τοῦ πάθους ποιουμένη.

Ἀντιγόνη

ὧν τοὖργον, Ἅιδης χ᾽ οἱ κάτω ξυνίστορες·
535

λόγοις δ᾽ ἐγὼ φιλοῦσαν οὐ στέργω φίλην.

Ἰσμήνη

μή τοι, κασιγνήτη, μ᾽ ἀτιμάσῃς, τὸ μὴ οὐ

θανεῖν τε σὺν σοὶ, τὸν θανόντα θ᾽ ἁγνίσαι.

Ἀντιγόνη

μή μοι θάνῃς σὺ κοινὰ, μήθ᾽, ἃ μὴ 'θιγες,

ποιοῦ σεαυτῆς· ἀρκέσω θνήσκουσ᾽ ἐγώ.
540

Ἰσμήνη

καὶ τίς βίος μοι, σοῦ λελειμμένῃ, φίλος;

Ἀντιγόνη

Κρέοντ᾽ ἐρώτα· τοῦδε γὰρ σὺ κηδεμών.

Ἰσμήνη

τί ταῦτ᾽ ἀνιᾷς μ᾽, οὐδὲν ὠφελουμένη;

Ἀντιγόνη

ἀλγοῦσα μὲν δῆτ᾽, εἰ γέλωτ᾽ ἐν σοὶ γ' ὄφλω.

Ἰσμήνη

τί δῆτ᾽ ἂν ἀλλὰ νῦν σ᾽ ἐπωφελοῖμ᾽ ἐγώ;
545

Ἀντιγόνη

σῶσον σεαυτήν· οὐ φθονῶ σ᾽ ὑπεκφυγεῖν. ·

Ἰσμήνη

οἴ μοι τάλαινα! κᾀμπλάκω τοῦ σοῦ μόρου;

Ἀντιγόνη

σὺ μὲν γὰρ εἵλου ζῇν, ἐγὼ δὲ κατθανεῖν.

Ἰσμήνη

Greek (Lewis Campbell, 1879) (OCR draft) Experimental (Greek (Lewis Campbell, 1879)) — 531 focus

σὺ δ᾽, ἣ κατ' οἴκους ὡς ἔχιδν᾽ ὑφειμένη

λήθουσά μ᾽ ἐξέπινες, οὐδ᾽ ἐμάνθανον

τρέφων δύʼ ἄτα κἀπαναστάσεις θρόνων,

φέρ᾽, εἰπὲ δή μοι, καὶ σὺ τοῦδε τοῦ τάφου

φήσεις μετασχεῖν, ἢ ʼξομεῖ τὸ μὴ εἰδέναι;
535

Ἰσμήνη

δέδρακα τοὔργον, εἴπερ ἥδ᾽ ὁμορροθεῖ,

καὶ ξυμμετίσχω καὶ φέρω τῆς αἰτίας.

Ἀντιγόνη

ἀλλ᾽ οὐκ ἐάσει τοῦτό γ᾽ ἡ δίκη σ᾽, ἐπεὶ

οὔτ᾽ ἠθέλησας οὔτ᾽ ἐγὼ ᾿κοινωσάμην.

Ἰσμήνη

ἀλλ᾽ ἐν κακοῖς τοῖς σοῖσιν οὐκ αἰσχύνομαι
540

ξύμπλουν ἐμαυτὴν τοῦ πάθους ποιουμένη.

Ἀντιγόνη

ὧν τοὔργον, Ἅιδης χοἰ κάτω ξυνίστορες·

λόγοις δ᾽ ἐγὼ φιλοῦσαν οὐ στέργω φίλην.

Ἰσμήνη

μήτοι κασιγνήτη μ᾽ ἀτιμάσῃς τὸ μὴ οὐ

θανεῖν τε σὺν σοὶ τὸν θανόντα θ᾽ ἁγνίσαι.
545

Ἀντιγόνη

μή μοι θάνῃς σὺ κοινά, μηδ' ἃ μὴ ᾿θιγες

ποιοῦ σεαυτῆς. ἀρκέσω θνήσκουσ᾽ ἐγώ.

Ἰσμήνη

καὶ τίς βίος μοι σοῦ λελειμμένῃ φίλος;

Ἀντιγόνη

Κρέοντ᾽ ἐρώτα· τοῦδε γὰρ σὺ κηδεμών.

Ἰσμήνη

τί ταῦτ᾽ ἀνιᾷς μ᾽ οὐδὲν ὠφελουμένη;
550

Ἀντιγόνη

ἀλγοῦσα μὲν δῆτ', εἰ γέλωτ' ἔν σοι γελῶ.

Ἰσμήνη

τί δῆτ᾽ ἂν ἀλλὰ νῦν σ᾽ ἔτ᾿ ὠφελοῖμ᾽ ἐγώ;

Ἀντιγόνη

σῶσον σεαυτήν. οὐ φθονῶ σ᾽ ὑπεκφυγεῖν.

Ἰσμήνη

οἴμοι τάλαινα, κἀμπλάκω τοῦ σοῦ μόρου;

Ἀντιγόνη

σὺ μὲν γὰρ εἵλου ζῆν, ἐγὼ δὲ κατθανεῖν.
555

Ἰσμήνη

Greek (A. Colonna, 1978) (OCR draft) Experimental (Greek (A. Colonna, 1978)) — 531 focus

σὺ δ᾽, ἣ κατ᾽ οἴκους ὡς ἔχιδν᾽ ὑφειμένη

λήθουσά μ᾽ ἐξέπινες, οὐδ᾽ ἐμάνθανον

τρέφων δύ᾽ ἄτα κἀπαναστάσεις θρόνων,

φέρ᾽, εἰπὲ δή μοι, καὶ σὺ τοῦδε τοῦ τάφου

φήσεις μετασχεῖν, ἢ ᾿ξομῇ τὸ μὴ εἰδέναι;
535

Ἰσμήνη

δέδρακα τοὔργον, εἴπερ ἥδ᾽ ὁμορροθεῖ,

καὶ ξυμμετίσχω καὶ φέρω τῆς αἰτίας.

Ἀντιγόνη

ἀλλ᾽ οὐκ ἐάσει τοῦτό γ᾽ ἡ Δίκη σ᾽, ἐπεὶ

οὔτ᾽ ἠθέλησας οὔτ᾽ ἐγὼ ᾿κοινωσάμην.

Ἰσμήνη

ἀλλ᾽ ἐν κακοῖς τοῖς σοῖσιν οὐκ αἰσχύνομαι
540

ξύμπλουν ἐμαυτὴν τοῦ πάθους ποιουμένη.

Ἀντιγόνη

ὧν τοὔργον Ἅιδης χοἰ κάτω ξυνίστορες·

λόγοις δ᾽ ἐγὼ φιλοῦσαν οὐ στέργω φίλην.

Ἰσμήνη

μήτοι, κασιγνήτη, μ᾽ ἀτιμάσῃς τὸ μὴ οὐ

θανεῖν τε σὺν σοὶ τὸν θανόντα θ᾽ ἁγνίσαι.
545

Ἀντιγόνη

μή μοι θάνῃς σὺ κοινά, μηδ᾽ ἃ μὴ ᾽θιγες

ποιοῦ σεαυτῆς· ἀρκέσω θνῄσκουσ᾽ ἐγώ.

Ἰσμήνη

καὶ τίς βίου μοι σοῦ λελειμμένῃ πόθος;

Ἀντιγόνη

Κρέοντ᾽ ἐρώτα· τοῦδε γὰρ σὺ κηδεμών.

Ἰσμήνη

τί ταῦτ᾽ ἀνιᾷς μ᾽ οὐδὲν ὠφελουμένη ;
550

Ἀντιγόνη

ἀλγοῦσα μὲν δῆτ᾽, εἰ γέλωτ᾽ ἐν σοὶ γελῶ.

Ἰσμήνη

τί δῆτ᾽ ἂν ἀλλὰ νῦν σ᾽ ἔτ᾽ ὠφελοῖμ᾽ ἐγώ;

Ἀντιγόνη

σῶσον σεαυτήν· οὐ φθονῶ σ᾽ ὑπεκφυγεῖν.

Ἰσμήνη

οἴμοι τάλαινα, κἀμπλάκω τοῦ σοῦ μόρου;

Ἀντιγόνη

σὺ μὲν γὰρ εἵλου ζῆν, ἐγὼ δὲ κατθανεῖν.
555

Ἰσμήνη

Greek (A. Dain, 1955) (OCR draft) Experimental (Greek (A. Dain, 1955)) — 531 focus

σὺ δ’, ἣ κατ’ οἴκους ὡς ἔχιδν’ ὑφειμένη

λήθουσά μ’ ἐξέπινες, οὐδ’ ἐμάνθανον

τρέφων δύ’ ἄτα κἀπαναστάσεις θρόνων,

φέρ’, εἰπὲ δή μοι, καὶ σὺ τοῦδε τοῦ τάφου

φήσεις μετασχεῖν, ἢ ’ξομῇ τὸ μὴ εἰδέναι;
535

Ἰσμήνη

δέδρακα τοὔργον, εἴπερ ἥδ’ ὁμορροθεῖ,

καὶ ξυμμετίσχω καὶ φέρω τῆς αἰτίας.

Ἀντιγόνη

ἀλλ’ οὐκ ἐάσει τοῦτό γ’ ἡ Δίκη σ’, ἐπεὶ

οὔτ’ ἠθέλησας οὔτ’ ἐγὼ ’κοινωσάμην.

Ἰσμήνη

ἀλλ’ ἐν κακοῖς τοῖς σοῖσιν οὐκ αἰσχύνομαι
540

ξύμπλουν ἐμαυτὴν τοῦ πάθους ποιουμένη.

Ἀντιγόνη

ὧν τοὔργον Ἅιδης χοἰ κάτω ξυνίστορες·

λόγοις δ’ ἐγὼ φιλοῦσαν οὐ στέργω φίλην.

Ἰσμήνη

μήτοι, κασιγνήτη, μ’ ἀτιμάσῃς τὸ μὴ οὐ

θανεῖν τε σὺν σοὶ τὸν θανόντα θ’ ἁγνίσαι.
545

Ἀντιγόνη

μή μοι θάνῃς σὺ κοινά, μηδ’ ἃ μὴ ’θιγες

ποιοῦ σεαυτῆς· ἀρκέσω θνῄσκουσ’ ἐγώ.

Ἰσμήνη

καὶ τίς βίος μοι σοῦ λελειμμένῃ φίλος;

Ἀντιγόνη

Κρέοντ’ ἐρώτα· τοῦδε γὰρ σὺ κηδεμών.

Ἰσμήνη

τί ταῦτ’ ἀνιᾷς μ’ οὐδὲν ὠφελουμένη;
550

Ἀντιγόνη

ἀλγοῦσα μὲν δῆτ’, εἰ γέλωτ’ ἐν σοὶ γελῶ.

Ἰσμήνη

τί δῆτ’ ἂν ἀλλὰ νῦν σ’ ἔτ’ ὠφελοῖμ’ ἐγώ;

Ἀντιγόνη

σῶσον σεαυτήν· οὐ φθονῶ σ’ ὑπεκφυγεῖν.

Ἰσμήνη

οἴμοι τάλαινα, κἀμπλάκω τοῦ σοῦ μόρου;

Ἀντιγόνη

σὺ μὲν γὰρ εἵλου ζῆν, ἐγὼ δὲ κατθανεῖν.
555

Ἰσμήνη

Greek (R. D. Dawe, 1979) (OCR draft) Experimental (Greek (R. D. Dawe, 1979)) — 531 focus

σὺ δ᾽, ἣ κατ᾽ οἴκους ὡς ἔχιδν᾽ ὑφειμένη

λήθουσά μ᾽ ἐξέπινες, οὐδ᾽ ἐμάνθανον

τρέφων δύ᾽ ἄτα κἀπαναστάσεις θρόνων,

φέρ᾽ εἰπὲ δή μοι, καὶ σὺ τοῦδε τοῦ τάφου

φήσεις μετασχεῖν, ἢ ᾿ξομῆι τὸ μὴ εἰδέναι;
535

Ἰσμήνη

δέδρακα τοὔργον, εἴπερ ἥδ᾽· ὁμορροθῶ,

καὶ ξυμμετίσχω καὶ φέρω τῆς αἰτίας.

Ἀντιγόνη

ἀλλ᾽ οὐκ ἐάσει τοῦτό γ᾽ ἡ Δίκη σ᾽, ἐπεὶ

οὔτ᾽ ἠθέλησας οὔτ᾽ ἐγὼ ᾿κοινωσάμην.

Ἰσμήνη

ἀλλ᾽ ἐν κακοῖς τοῖς σοῖσιν οὐκ αἰσχύνομαι
540

ξύμπλουν ἐμαυτὴν τοῦ πάθους ποιουμένη.

Ἀντιγόνη

ὧν τοὔργον Ἅιδης χοἱ κάτω ξυνίστορες·

λόγοις δ᾽ ἐγὼ φιλοῦσαν οὐ στέργω φίλην.

Ἰσμήνη

μήτοι, κασιγνήτη, μ᾽ ἀτιμάσηις τὸ μὴ οὐ

θανεῖν τε σὺν σοὶ τὸν θανόντα θ᾽ ἁγνίσαι.
545

Ἀντιγόνη

μή μοι θάνηις σὺ κοινά, μηδ᾽ ἃ μὴ 'θιγες

ποιοῦ σεαυτῆς· ἀρκέσω θνήισκουσ᾽ ἐγώ.

Ἰσμήνη

καὶ τίς βίος μοι σοῦ λελειμμένηι φίλος;

Ἀντιγόνη

Κρέοντ᾽ ἐρώτα· τοῦδε γὰρ σὺ κηδεμών.

Ἰσμήνη

τί ταῦτ᾽ ἀνιᾶις μ᾽ οὐδὲν ὠφελουμένη;
550

Ἀντιγόνη

ἀλγοῦσα μὲν δῆτ᾽, εἰ γελῶ γ᾽, ἐν σοὶ γελῶ.

Ἰσμήνη

τί δῆτ᾽ ἂν ἀλλὰ νῦν σ᾽ ἔτ᾽ ὠφελοῖμ᾽ ἐγώ;

Ἀντιγόνη

σῶσον σεαυτήν· οὐ φθονῶ σ᾽ ὑπεκφυγεῖν.

Ἰσμήνη

οἴμοι τάλαινα, κἀμπλάκω τοῦ σοῦ μόρου;

Ἀντιγόνη

σὺ μὲν γὰρ εἵλου ζῆν, ἐγὼ δὲ κατθανεῖν.
555

Ἰσμήνη

Greek (G. Hermann, 1830) (OCR draft) Experimental (Greek (G. Hermann, 1830)) — 531 focus

σὺ δ᾽, ἣ κατ᾽ οἴκους, ὡς ἔχιδν᾽ , ὑφειμένη

λήθουσά μ᾽ ἐξέπινες, οὐδ᾽ ἐμάνθανον

τρέφων δύ᾽ ἄτα κἀπαναστάσεις θρόνων,

φέρ᾽, εἰπὲ δή μοι, καὶ σὺ τοῦδε τοῦ τάφου
530

φήσεις μετασχεῖν, ἢ ᾿ξομεῖ τὸ μὴ εἰδέναι;

Ἰσμήνη

δέδρακα τοὔργον, εἴπερ ἥδ᾽ ὁμοῤῥοθεῖ,

καὶ ξυμμετίσχω καὶ φέρω τῆς αἰτίας.

Ἀντιγόνη

ἀλλ᾽ οὐκ ἐάσει τοῦτό γ᾽ ἡ δίκη σ᾽, ἐπεὶ

οὔτ᾽ ἠθέλησας, οὔτ᾽ ἐγὼ ᾽κοινωσάμην.
535

Ἰσμήνη

ἀλλ᾽ ἐν κακοῖς τοῖς σοῖσιν οὐκ αἰσχύνομαι

ξύμπλουν ἐμαυτὴν τοῦ πάθους ποιουμένη.

Ἀντιγόνη

ὧν τοὔργον, Ἅιδης χοἰ κάτω ξυνίστορες·

λόγοις δ᾽ ἐγὼ φιλοῦσαν οὐ στέργω φίλην.

Ἰσμήνη

μήτοι κασιγνήτη μ᾽ ἀτιμάσῃς τὸ μὴ οὐ
540

θανεῖν τε σὺν σοί, τὸν θανόντα θ᾽ ἁγνίσαι.

Ἀντιγόνη

μή μοι θάνῃς σὺ κοινά, μηδ᾽ ἃ μὴ 'θιγες

ποιοῦ σεαυτῆς. ἀρκέσω θνήσκουσ᾽ ἐγώ.

Ἰσμήνη

καὶ τίς βίος μοι σοῦ λελειμμένῃ φίλος;

Ἀντιγόνη

Κρέοντ᾽ ἐρώτα. τοῦδε γὰρ σὺ κηδεμών.
545

Ἰσμήνη

τί ταῦτ᾽ ἀνιᾷς μ᾽, οὐδὲν ὠφελουμένη;

Ἀντιγόνη

ἀλγοῦσα μὲν δῆτ᾽, εἰ γέλωτ᾽ ἐν σοὶ γελῶ.

Ἰσμήνη

τί δῆτ᾽ ἂν ἀλλὰ νῦν σ᾽ ἔτ᾽ ὠφελοῖμ᾽ ἐγώ;

Ἀντιγόνη

σῶσον σεαυτήν. οὐ φθονῶ σ᾽ ὑπεκφυγεῖν.

Ἰσμήνη

οἴμοι τάλαινα, κἀμπλάκω τοῦ σοῦ μόρου;
550

Ἀντιγόνη

σὺ μὲν γὰρ εἵλου ζῆν· ἐγὼ δὲ κατθανεῖν.

Ἰσμήνη

Greek (R. C. Jebb, 1906) (OCR draft) Experimental (Greek (R. C. Jebb, 1906)) — 531 focus

σὺ δ᾽, ἣ κατ᾽ οἴκους ὡς ἔχιδν᾽ ὑφειμένη

λήθουσά μ᾽ ἐξέπινες, οὐδ᾽ ἐμάνθανον

τρέφων δύ᾽ ἄτα κἀπαναστάσεις θρόνων,

φέρ᾽, εἰπὲ δή μοι, καὶ σὺ τοῦδε τοῦ τάφου

φήσεις μετασχεῖν, ἢ ᾿ξομεῖ τὸ μὴ εἰδέναι;
535

Ἰσμήνη

δέδρακα τοὔργον, εἴπερ ἥδ᾽ ὁμορροθεῖ,

καὶ ξυμμετίσχω καὶ φέρω τῆς αἰτίας.

Ἀντιγόνη

ἀλλ᾽ οὐκ ἐάσει τοῦτό γ᾽ ἡ δίκη σ᾽, ἐπεὶ

οὔτ᾽ ἠθέλησας οὔτ᾽ ἐγὼ ᾿κοινωσάμην.

Ἰσμήνη

ἀλλ᾽ ἐν κακοῖς τοῖς σοῖσιν οὐκ αἰσχύνομαι
540

ξύμπλουν ἐμαυτὴν τοῦ πάθους ποιουμένη.

Ἀντιγόνη

ὧν τοὔργον, Ἅιδης χοἰ κάτω ξυνίστορες·

λόγοις δ᾽ ἐγὼ φιλοῦσαν οὐ στέργω φίλην.

Ἰσμήνη

μήτοι, κασιγνήτη, μ᾽ ἀτιμάσῃς τὸ μὴ οὐ

θανεῖν τε σὺν σοὶ τὸν θανόντα θ᾽ ἁγνίσαι.
545

Ἀντιγόνη

μή μοι θάνῃς σὺ κοινά, μηδ᾽ ἃ μὴ ᾽θιγες

ποιοῦ σεαυτῆς· ἀρκέσω θνῄσκουσ᾽ ἐγώ.

Ἰσμήνη

καὶ τίς βίος μοι σοῦ λελειμμένῃ φίλος;

Ἀντιγόνη

Κρέοντ᾽ ἐρώτα· τοῦδε γὰρ σὺ κηδεμών.

Ἰσμήνη

τί ταῦτ᾽ ἀνιᾷς μ᾽, οὐδὲν ὠφελουμένη ;
550

Ἀντιγόνη

ἀλγοῦσα μὲν δῆτ᾽, εἰ γελῶ γ᾽, ἐν σοὶ γελῶ.

Ἰσμήνη

τί δῆτ᾽ ἂν ἀλλὰ νῦν σ᾽ ἔτ᾽ ὠφελοῖμ᾽ ἐγώ;

Ἀντιγόνη

σῶσον σεαυτήν· οὐ φθονῶ σ᾽ ὑπεκφυγεῖν.

Ἰσμήνη

οἴμοι τάλαινα, κἀμπλάκω τοῦ σοῦ μόρου;

Ἀντιγόνη

σὺ μὲν γὰρ εἵλου ζῆν, ἐγὼ δὲ κατθανεῖν.
555

Ἰσμήνη

Antigone (OCR draft) Experimental (Antigone) — 531 focus

Κρέων

σὺ δʼ, ἣ κατʼ οἴκους ὡς ἔχιδνʼ ὑφειμένη

λήθουσά μʼ ἐξέπινες, οὐδʼ ἐμάνθανον

τρέφων δύʼ ἄτα κἀπαναστάσεις θρόνων,

φέρʼ, εἰπὲ δή μοι, καὶ σὺ τοῦδε τοῦ τάφου

φήσεις μετασχεῖν, ἢ ʼξομεῖ τὸ μὴ εἰδέναι;
535

Ἰσμήνη

δέδρακα τοὔργον, εἴπερ ἥδʼ ὁμορροθεῖ

καὶ ξυμμετίσχω καὶ φέρω τῆς αἰτίας.

Ἀντιγόνη

ἀλλʼ οὐκ ἐάσει τοῦτό γʼ ἡ δίκη σʼ, ἐπεὶ

οὔτʼ ἠθέλησας οὔτʼ ἐγὼ ʼκοινωσάμην.

Ἰσμήνη

ἀλλʼ ἐν κακοῖς τοῖς σοῖσιν οὐκ αἰσχύνομαι
540

ξύμπλουν ἐμαυτὴν τοῦ πάθους ποιουμένη.

Ἀντιγόνη

ὧν τοὔργον, Ἅιδης χοἰ κάτω ξυνίστορες·

λόγοις δʼ ἐγὼ φιλοῦσαν οὐ στέργω φίλην.

Ἰσμήνη

μήτοι, κασιγνήτη, μʼ ἀτιμάσῃς τὸ μὴ οὐ

θανεῖν τε σὺν σοὶ τὸν θανόντα θʼ ἁγνίσαι.
545

Ἀντιγόνη

μή μοι θάνῃς σὺ κοινὰ μηδʼ ἃ μὴ ʼθιγες

ποιοῦ σεαυτῆς. ἀρκέσω θνῄσκουσʼ ἐγώ.

Ἰσμήνη

καὶ τίς βίος μοι σοῦ λελειμμένῃ φίλος;

Ἀντιγόνη

Κρέοντʼ ἐρώτα· τοῦδε γὰρ σὺ κηδεμών.

Ἰσμήνη

τί ταῦτʼ ἀνιᾷς μʼ, οὐδὲν ὠφελουμένη;
550

Ἀντιγόνη

ἀλγοῦσα μὲν δῆτʼ εἰ γελῶ γʼ ἐν σοὶ γελῶ.

Ἰσμήνη

τί δῆτʼ ἂν ἀλλὰ νῦν σʼ ἔτʼ ὠφελοῖμʼ ἐγώ;

Ἀντιγόνη

σῶσον σεαυτήν· οὐ φθονῶ σʼ ὑπεκφυγεῖν.

Ἰσμήνη

οἴμοι τάλαινα, κἀμπλάκω τοῦ σοῦ μόρου;

Ἀντιγόνη

σὺ μὲν γὰρ εἵλου ζῆν, ἐγὼ δὲ κατθανεῖν.
555

Greek (K. Reinhardt, 1949) (OCR draft) Experimental (Greek (K. Reinhardt, 1949)) — 531 focus

σὺ δ᾽, ἣ κατ᾽ οἴκους ὡς ἔχιδν᾽ ὑφειμένη

λήθουσά μ᾽ ἐξέπινες, οὐδ᾽ ἐμάνθανον

τρέφων δύ᾽ ἄτα κἀπαναστάσεις θρόνων,

φέρ᾽ εἰπὲ δή μοι, καὶ σὺ τοῦδε τοῦ τάφου

φήσεις μετασχεῖν, ἢ 'ξομῆι τὸ μὴ εἰδέναι;
535

Ἰσμήνη

δέδρακα τοὔργον, εἴπερ ἥδ᾽· ὁμορροθῶ

καὶ ξυμμετίσχω καὶ φέρω τῆς αἰτίας.

Ἀντιγόνη

ἀλλ᾽ οὐκ ἐάσει τοῦτό γ᾽ ἡ δίκη σ᾽, ἐπεὶ

οὔτ᾽ ἠθέλησας οὔτ᾽ ἐγὼ ᾿κοινωσάμην.

Ἰσμήνη

ἀλλ᾽ ἐν κακοῖς τοῖς σοῖσιν οὐκ αἰσχύνομαι
540

ξύμπλουν ἐμαυτὴν τοῦ πάθους ποιουμένη.

Ἀντιγόνη

ὧν τοὔργον, Ἅιδης χοἱ κάτω ξυνίστορες·

λόγοις δ᾽ ἐγὼ φιλοῦσαν οὐ στέργω φίλην.

Ἰσμήνη

μήτοι, κασιγνήτη, μ᾽ ἀτιμάσηις τὸ μὴ οὐ

θανεῖν τε σὺν σοὶ τὸν θανόντα θ' ἁγνίσαι.
545

Ἀντιγόνη

μή μοι θάνηις σὺ κοινά, μηδ᾽ ἃ μὴ ᾽θιγες

ποιοῦ σεαυτῆς ἀρκέσω θνήισκουσ᾽ ἐγώ.

Ἰσμήνη

καὶ τίς βίος μοι σοῦ λελειμμένηι φίλος;

Ἀντιγόνη

Κρέοντ᾽ ἐρώτα· τοῦδε γὰρ σὺ κηδεμών.

Ἰσμήνη

τί ταῦτ᾽ ἀνιᾶις μ᾽ οὐδὲν ὠφελουμένη;
550

Ἀντιγόνη

ἀλγοῦσα μὲν δῆτ᾽, εἰ γέλωτ᾽ ἐν σοὶ γελῶ.

Ἰσμήνη

τί δῆτ᾽ ἂν ἀλλὰ νῦν σ᾽ ἔτ᾽ ὠφελοῖμ᾽ ἐγώ;

Ἀντιγόνη

σῶσον σεαυτήν· οὐ φθονῶ σ᾽ ὑπεκφυγεῖν.

Ἰσμήνη

οἴμοι τάλαινα, κἀμπλάκω τοῦ σοῦ μόρου;

Ἀντιγόνη

σὺ μὲν γὰρ εἵλου ζῆν, ἐγὼ δὲ κατθανεῖν.
555

Ἰσμήνη

Translations (11)

German (A. Boeckh, 1884) (OCR draft) Experimental (German (A. Boeckh, 1884)) — 531 focus

KREON

Du die zu Haus, anschleichend mir, der Natter gleich,

mich heimlich aussogst, der ich nicht erkannte, dafs

zwiefach Verderben ich erzog und Thrones Sturz,
520

sag' an mir, wirst du zugestehn an diesem Grab

auch Theil zu haben, oder schwörest du dich frei?

ISMENE

Die That verübt' ich, stimmt dazu die Schwester ein,

und habe mit Theil, trage mit an dieser Schuld.

ANTIGONE

Nein, das gestattet nimmer dir das Recht, dieweil
525

du weder wolltest, noch dir ich Antheil verlieh.

ISMENE

Doch jetzt in deinem Mifsgeschick verschmäh' ich nicht

Gefährtin durch des Leidens Wogen dir zu seyn.

ANTIGONE

Wefs jene That, weiſs Hades und die Unteren;

ich liebe nicht die Freundin, die mit Worten liebt.
530

ISMENE

O Schwester, nicht entehre so mich, nicht mit dir

zu sterben und geweiht zu haben dieses Grab.

ANTIGONE

Nicht sollst mit mir du sterben, noch was unberührt

du liefsest, dir zueignen: mein Tod ist genug.

ISMENE

Und welches Leben hat mir Werth noch ohne dich?
535

ANTIGONE

Den Kreon frage: nur für ihn ja sorgest du.

ISMENE

Was kränkst du so mich, ohne daſs dir's Nutzen bringt?

ANTIGONE

Weil mich es tief schmerzt, wenn ich deiner lachen muſs.

ISMENE

Wozu noch könnte jetzo dir ich nützlich seyn?

ANTIGONE

Errette dich nur; nicht beneid' ich dieses dir.
540

ISMENE

Weh mir! und theilen soll ich nicht dein Todesloos?

ANTIGONE

Du hattest dir das Leben, ich den Tod erwählt.

Spanish (J. A. Bolufer, 1921) (OCR draft) Experimental (Spanish (J. A. Bolufer, 1921)) — 531 focus

¡Tú, la que deslizándote por palacio como una vibora víbora, sin advertirlo yo, me chupabas la sangre! No sabia sabía yo que alimentara a dos furias que se revolvian contra mi trono. ¡Ea!, dime ya: tú en este sepelio, ¿confiesas haber tenido parte, o juras que no lo sabias?

ISMENA

He hecho yo la cosa lo mismo que ésta: obro de concierto con ella, tengo mi parte y respondo de mi culpa.

ANTIGONA

Pero no permitirá eso la Justicia, porque ni tú quisiste ni yo me puse de acuerdo contigo.

ISMENA

Pero en la desgracia en que te hallas no me avergüenzo de hacerme copartícipe de tu sufrimiento.

ANTIGONA

De quién sea el hecho, Plutón y los dioses infernales lo saben. Yo, à a la que ama de palabra, no la estimo por amiga.

ISMENA

No, ¡oh hermana!, me consideres indigna de morir contigo ni de haber ofrecido el sacrificio por el difunto.

ANTIGONA

Ni quiero que mueras conmigo, ni que te atribuyas aquello en que no has puesto manos. Bastará que muera yo.

ISMENA

¿Y cómo la vida, privada yo de ti, me será querida?

ANTIGONA

Pregúntaselo a Creonte, pues de él has sido defensora.

ISMENA

¿Por qué me afliges así, sin sacar ningún provecho?

ANTIGONA

Lo siento en verdad, aun cuando me ria de ti.

ISMENA

¿En qué otra cosa ahora te podré ser útil yo?

ANTIGONA

Sálvate a ti misma. No envidio el que tú te libres.

ISMENA

¡Ay infeliz de mi! ¿Y no he de obtener tu misma muerte?

ANTIGONA

Tú, en verdad, preferiste vivir, y yo morir.

ISMENA

Latin (F. H. Bothe, 1806) (OCR draft) Experimental (Latin (F. H. Bothe, 1806)) — 531 focus

Heus tu, quae, domi furtim subrepens, ceu vipera, clam me exsugis;

atque adeo inscius geminas pascebam furias, regnique mei pestes; age, dic mihi tandem , ecqui fateberis huius humationis sociam te quoque esse, an iurabis te huius rei ignaram esse?

Ismene

Meum est facinus, modo haec consentiat, criminisque, etsi non sum, participem me esse fateor.

Antigone

Át non perznittet hoc lustitia, quia neque voluisti, neque te ego in societatem adscivi.

Ismene

At me in malis tuis non pudet eosdem tecum periculi adire casus.

Antigone

Quorum sit hoc opus, Orcus et inferi conscii sunt: at ego verbis amantem mon amo amicam.

Ismene

Ne me, quaeso, soror , ita despicatui habeas, ut indignam me reputes, quae tecum moriar, unaque defuncto fratri iusta fecerim.

Antigone

Ne tu mecum una mortem obeas; nec, quae non adtigisti , tibi vindices: satis erit me mori.

Ismene

Ecquaenam mihi, ate destitutae, iucunda sit vita?

Antigone

Creontem roga: illus enim tu curam geris.

Ismene

Cur hisce me excrucias, quum nihil prosit tibi?

Antigone

Doleam equidem, tibi si risum debeam,

Ismene

Qua tandem in re iuvare te igitur nunc possim?

Antigone

Serva te ipsam: effugium tibi non invideo.

Ismene

Hei mihi miserae! et tuae mortis exsors ero?

Antigone

Tu enim optasti vivere; ego autem mori.

Ismene

English (Lewis Campbell, 1906) (OCR draft) Experimental (English (Lewis Campbell, 1906)) — 531 focus

And thou, that like a serpent coiled i’ the house

Hast secretly been draining my life-blood,—

Little aware that I was cherishing

Two curses and subverters of my throne,—

Tell us, wilt thou avouch thy share in this

Entombment, or forswear all knowledge of it?
535

ISM

If her voice go therewith, I did the deed,

And bear my part and burden of the blame.

ANT

Nay, justice will not suffer that. You would not,

And I refused to make you mine ally.

ISM

But now in thy misfortune I would fain
540

Embark with thee in thy calamity.

ANT

Who did the deed, the powers beneath can tell.

I care not for lip-kindness from my kin.

ISM

Ah! scorn me not so far as to forbid me

To die with thee, and honour our lost brother.
545

ANT

Die not with me, nor make your own a deed

you never touched! My dying is enough.

ISM

What joy have I in life when thou art gone?

ANT

Ask Creon there. He hath your care and duty.

ISM

What can it profit thee to vex me so?
550

ANT

My heart is pained, though my lip laughs at thee.

ISM

What can I do for thee now, even now?

ANT

Save your own life. I grudge not your escape.

ISM

Alas! and must I be debarred thy fate?

ANT

Life was the choice you made. Mine was to die.
555

ISM

German (J. J. C. Donner, 1875; OCR review) (OCR draft) Experimental (German (J. J. C. Donner, 1875; OCR review)) — 531 focus

Du, die im Hause, gleich der Natter angeschmiegt,

Mich heimlich ausgesogen, der ich unbewußt
530

Zwei Gräuel mir zum Sturze meines Throns erzog:

Auf, sage mir, bekennst du, Theil an dieser That

Zu haben, oder schwörst du dich der Sünde rein?

Ismene.

Die That verübt' ich, stimmt dazu die Schwester ein,

Und theile mit ihr, trage mit ihr diese Schuld.
535

Antigone.

Nein, dies verbietet dir das Recht; du hast ja nicht

Gewollt, und ich gewährte dir kein Theil daran.

Ismene.

Doch jezt in deinem Leiden acht' ich's keine Schmach,

Dir Mitgefährtin durch das Meer der Noth zu sein.

Antigone.

Wer Thäter war, weiß Hades und die drunten sind;
540

Ich liebe nicht die Freundin, die mit Worten liebt.

Ismene.

Geliebte Schwester, achte mich nicht zu gering,

Mit dir zu sterben und des Todten Grab zu weih'n.

Antigone.

Du darfst mit mir nicht sterben, darfst nicht, was du nicht

Berührt, das Deine nennen: mein Tod ist genug.
545

Ismene.

Und welches Leben ist mir werth, getrennt von dir?

Antigone.

Dies frage Kreon; sorgtest du doch nur für ihn.

Ismene.

Was so mich kränken, ohne daß dir's Nuzen bringt?

Antigone.

Mit Schmerzen thu' ich's, wenn ich Hohn dir bieten muß.

Ismene.

Wie könnt' ich doch auch jezo dir noch nüzlich sein?
550

Antigone.

Errette dich nur; gerne duld' ich's, wenn du fliehst.

Ismene.

Weh, weh mir! Theilen soll ich auch nicht dein Geschick?

Antigone.

Du hast das Leben dir gewählt, und ich den Tod.

Ismene.

English (Thomas Francklin, 1758–1759) (OCR draft) Experimental (English (Thomas Francklin, 1758–1759)) — 531 focus

No woman rules in Thebes whilst Creon lives.

Chorus

Antigone, Creon, Chorus.

Creon Come forth, thou serpent ! Little did I think

That I had nourished two such deadly foes

To suck my blood, and cast me from my throne.

"What sayst thou? Wert thou accomplice in the deed,

Or wilt thou swear that thou ait innocent ?

Ismene

I do acknowledge it, if she permit me ;
540

I w^as accomplice, and the crime was mine.

Antigone

'Tis false ; thou didst refuse, nor would I hold

Communion with thee.

Ismene

But in thy misfortunes

Let me partake, my sister ; let me be

A fellow-sufferer with thee.
545

Antigone

Witness, death,

And ye infernal gods, to which belongs

The great, the glorious deed ! I do not love

These friends in word alone.
545

Do not despise me ; I but ask to die
545

With thee, and pay due honours to the dead.
545

Antigone

Pretend not to a merit which thou hast not.

Live thou ; it is enough for me to perish.

Ismene

But what is life without thee ?

Antigone

Ask thy friend

And patron there. \Pointing to Creon.

Ismene

Why that unkind reproach,
550

When tbou shouldst rather comfort me?
550

Antigone

Alas!

It gives me pain when I am forced to speak

80 bitterly against thee.

Ismene

Is there aught

That I can do to save thee?

Antigone

Save thyself,

I shall not envy thee.

Ismene

And will you not

Pe>mit me then to share your fate ?

Antigone

Thy choice
555

Was life. 'Tis mine to die.
555

Ismene

Spanish (A. G. Garbin, 1889) (OCR draft) Experimental (Spanish (A. G. Garbin, 1889)) — 531 focus

¡Oh! la que oculta en la sombra de ese palacio, te proponías, á la manera de una víbora, saciarte en secreto de mi sangre: no sabía yo que estaba alimentando estas dos furias, calamidad de mi reino; habla, respóndeme al punto, si has tomado parte en esa inhumación; ó dí, bajo juramento, si lo ignorabas todo.

ISMENA

Me confieso con la venia de mi hermana culpable: me declaro cómplice suya; recaiga sobre mí también la acusación.

ANTÍGONA

En justicia no puede eso tolerarse; porque tú no quisiste seguirme, y yo rehusé tu cooperación.

ISMENA

Pero en la hora de tu desgracia, no temo el asociarme á tu infortunio.

ANTÍGONA

¿Y quiénes son los causantes de él? Plutón y las deidades del Averno lo saben. Rechazo, pues, la que no me muestra su amor más que con palabras.

ISMENA

No me juzgues indigna, hermana mía, de morir contigo, y de haber honrado con los ritos fúnebres al difunto.

ANTÍGONA

No pretendas morir conmigo, ni atribuirte una obra en la que no has puesto tu mano. Basta con que yo muera.

ISMENA

¿Y qué vida, si tú me dejas, me puede ya ser amable?

ANTÍGONA

Interrógalo á Creonte: ¿no le guardabas tantos miramientos?

ISMENA

¿Por qué me atormentas con ese inútil sarcasmo?

ANTÍGONA

¡Ah! este sarcasmo lo empleo con hondo pesar.

ISMENA

¿Y de qué otro modo podré servirte en este trance?

ANTÍGONA

Salva tú la vida tuya. Yo no te envidio tu salvación.

ISMENA

¡Ay mísera de mí! ¿y no he de poder yo compartir contigo la desgracia?

ANTÍGONA

Tú preferiste vivir: yo el morir.

ISMENA

German (F. Hölderlin, 1804) (OCR draft) Experimental (German (F. Hölderlin, 1804)) — 531 focus

KREON

Ja! du! die du drin hokst, daheim, wie Schlangen,

Geborgen und mich aussaugst! hat nicht einer mir

Berichtet, dafsich zwei Einbildungen hab’anmir

Und Feinde des Throns? geh, sage, hast du mitgemacht
555

Am Grabe, oder hast du’s mit der Unschuld?

ISMENE

Gethan das Werk hab’ ich, wenn die mit einstimmt,

Und nehme Theil. Die Schuld nehm’ ich auf mich.

ANTIGONAE

Das wird das Recht ja aber nicht erlauben.

Du wolltest nicht. Ich nahm dich nicht dazu mit.
560

ISMENE

Ich schäme mich an deinem Unglük nicht,

Und mache zur Gefährtin mich im Leiden.

ANTIGONAE

Bei denen, die durchgängiger Weise sind,

Und die Gespräche halten miteinander, drunten,

Die mit den Worten liebt, die mag ich nicht,
565

ISMENE

Bring so mich in Verdacht nicht, Schwester, wie als könnt’

Ich sterben nie, mit dir; des Grabs Unschik vergüten.

ANTIGONAE

Stirb du nicht allgemein. Was dich nicht angeht,

Das mache dein nicht. Mein Tod wird genugseyn.

ISMENE

Hab’ ich denn, wenn du weg, noch eine Lieb’ im Leben?
570

ANTIGONAE

Den Kreon, liebe den. Dem weisest du den Wegja.

ISMENE

Was plagest du mich, ohne Nuzen, so?

ANTIGONAE

Anfechtung ist es, wenn ich dich verlache.

ISMENE

Was aber kann ich nüzen dir, auch jezt noch?

ANTIGONAE

Nüz dir. Das gönn’ ich dir, dass du mit hingehst.
575

ISMENE

Ich Arme! weh! hab’ ich Schuld, , dass du stirbst ?

ANTIGONAE

Dein Theil ist ja das Leben, meines Tod.

ISMENE

Doch was ich sprach zu dir, ist auch dabei doch.

ANTIGONAE

Das war auch schön. Doch so wollt’ ich gesinnt seyn.

English (Sir Richard Jebb1, 1904) (OCR draft) Experimental (English (Sir Richard Jebb1, 1904)) — 531 focus

And thou, who, lurking like a viper in my house, wast secretly draining my life-blood, while I knew not that I was nurturing two pests, to rise against my throne—come, tell me now, wilt thou also confess thy part in this burial, or wilt thou forswear all knowledge of it?

Ismene

I have done the deed,—if she allows my claim, —and share the burden of the charge.

Antigone

Nay, justice will not suffer thee to do that: thou didst not consent to the deed, nor did I give thee part in it.

Ismene

540

English (Robert Potter, 1788) (OCR draft) Experimental (English (Robert Potter, 1788)) — 531 focus

Thou, like a viper creeping through my house

Ismene

With wily secrecy to drain my blood,

(For little did I think that two such pests

I nurtured, to subvert my throne combined).

Tell me, with her didst thou prepare this tomb

Will thou confess it, or abjure the deed?
540

I did it, with my sister in the deedivi
540

Consorting, and with her partake the blame.

Juctice allows not this: thou hadst no will

To aid; nor with thee did I share the act.

Yet in thy danger I am not ashamed

To make myself a partner of thy fate.
545

Whose deed this is the dead and Pluto know."
545

Love shown in words alone contents not me.

Yet scorn me not, disdain not that I diese

With thee, and pay that reverence to the dead.
550

Die not with me, nor thine make thou a deed
550

Thou didst not: it sufficeth that I die.

Deprived of thee, my sister, how can life:

Be dear to me?

Antigone

Ask Creon: thy regard
555

Is paid to him.
555

Ismene

English (Sir Richard Jebb2, 1904) (OCR draft) Experimental (English (Sir Richard Jebb2, 1904)) — 531 focus

Creon

You who were lurking like a viper in my own house and secretly gulping up my life’s blood, while I was oblivious that I was nurturing two plagues, two revolutions against my throne—tell me now, will you also affirm

your share in this burial, or will you forswear all knowledge of it?
535

Ismene

I performed the deed—as long as she concurs—and I share and carry the burden of guilt.

Antigone

No, justice will not permit you to do this, since you were not willing to help with the deed, nor did I give you a part in it.

Ismene

But now with this sea of troubles around you, I am not ashamed to sail in a sea of suffering at your side.
540

Antigone

As to whose deed it is, Hades and the dead are witnesses. A friend in words is not the type of friend I love.

Ismene

No, sister, do not strip me of death’s honor,

but let me die with you and make due consecration to the dead.
545

Antigone

Do not share my death. Do not claim deeds to which you did not put your hand. My death will suffice.

Ismene

And how can I cherish life, once I am deprived of you?

Antigone

Ask Creon. Your concern is for him.

Ismene

Why do you torture me like this, when it does not help you?
550

Antigone

No, if I mock you, it is to my own pain that I do so.

Ismene

Tell me, how can I help you, even now?

Antigone

Save yourself. I do not grudge your escape.

Ismene

Ah, misery! Will I fall short of sharing your fate?

Antigone

Your choice was to live, it was mine to die.
555

Commentary

Commentary (R. C. Jebb) (OCR draft) (Commentary (R. C. Jebb))

mvp-comment-303-1 σὺ δ’ ¹ ὑφειμένη ²

mvp-comment-303-2 ἔχιδνα ³

mvp-comment-303-3

ἡ ἔχιδνα ἐν τῇ συνουσίᾳ τὴν κεφαλὴν ἀποκόπτει. διὰ τοῦτο καὶ τὰ τέκνα, ὥσπερ τὸν θάνατον τοῦ πατρὸς μετερχόμενα, τὴν γαστέρα τῆς μητρὸς διαρρήγνυσιν

. (Cp. Shaksp. Per. 1. 1. 64

I am no viper, yet I feed On mother's flesh.

)

mvp-comment-304-1 λήθουσά μ’ ἐξέπινες ⁴

mvp-comment-305-1 ἄτα κἀπαναστάσεις ⁵

mvp-comment-305-2 ἐπαναστάσεις ⁶ θρόνων ⁷

mvp-comment-306-1 τὸ μὴ ⁸

mvp-comment-307-1 ὁμορροθεῖ ⁹

mvp-comment-308-1 τῆς αἰτίας ¹⁰ ξυμμετίσχω ¹¹ φέρω ¹²

mvp-comment-309-1 ἀλλ’ οὐκ ἐάσει σ’ ¹³

mvp-comment-309-2 ’κοινωσάμην ¹⁴

mvp-comment-310-1 ξύμπλουν ¹⁵

mvp-comment-311-1 Cp. Ph. 1293

ὡς θεοὶ ξυνίστορες.

mvp-comment-311-2 λόγοις ¹⁶

mvp-comment-312-1 μή μ’ ἀτιμάσῃς ¹⁷ τὸ μὴ οὐ ¹⁸ ἁγνίσαι τὸν θ ¹⁹

mvp-comment-313-1 μή μοι ²⁰ κοινά ²¹

mvp-comment-313-2 μηδ’ ἃ μὴ ’θιγες ²² ἅ ²³ ἅ ²⁴

mvp-comment-314-1 ποιοῦ σεαυτῆς ²⁵

mvp-comment-314-2 ἀρκέσω ²⁷

mvp-comment-315-1 σοῦ λελειμμένῃ ²⁸

mvp-comment-315-2 φίλος ²⁹

mvp-comment-316-1 κηδεμών ³⁰

mvp-comment-317-1 ἀλγοῦσα μὲν δῆτ’ ³¹ δῆτα ³²

mvp-comment-317-2 ἐν σοί ³³

mvp-comment-317-3 Heath's εἰ γελῶ γ’ ³⁴

mvp-comment-318-1 ἀλλὰ νῦν ³⁵

mvp-comment-319-1 κἀμπλάκω ³⁶

mvp-comment-319-2 fate? i.e. to be dissociated from it: delib. aor. subj., which can be used, not only in asking what one is to do, but also in expressions of despair as to what one must suffer ( Tr. 973

τί πάθω

;). For

ἀμπλακεῖν

cp. 910 , 1234.

mvp-comment-320-1 εἵλου ³⁷

mvp-comment-320-2 ζῆν ³⁸

Commentary (Lewis Campbell, 1879) (OCR draft) (Commentary (Lewis Campbell, 1879)) focus

531. mvp-comment-311-1 ὡς ἔχιδν᾽ ὑφειμένη Having slid in secretly like a snake; i.e. Like a serpent lurking. For the feeling associated with ὑφίημι, cp. Ο. Τ. 387, ὑφεὶς μάγον τοιόνδε μηχανορράφον.

532. mvp-comment-312-1 ἐξέπινες Cp. Tr. 1055-1056, ῥοφεῖ ξυνοικοῦν· ἐκ δὲ χλωρὸν αἷμά μου | πέπωκεν ἤδη.

533. mvp-comment-313-1 ἄτα κἀπαναστάσεις Abstract for concrete. See Essay on Language p. 94.

533. mvp-comment-313-2 θρόνων, obj. gen. Ib. § 9. p. 12.

536. mvp-comment-314-1 εἴπερ ἥδ᾽ ὁμορροθεῖ The Scholiast has noticed the apparent absurdity of Ismene's adding this condition to her avowal; and Schneidewin alters the line το δέδρακα τοὔργον, εἴπερ ἥδ᾽· ὁμορροθῶ. But the inconsistency is touchingly significant of the irresolute character of Ismene, and of the ascendancy of Antigone's stern nature over hers.

537. mvp-comment-315-1 τῆς αἰτίας is directly governed by ξυμμετίσχω, the notion of participation being silently continued in καὶ φέρω. Cp. Aesch. Prom. 331, πάντων μετασχὼν καὶ τετολμηκὼς ἐμοί.

539. mvp-comment-316-1 οὔτ᾽ ἐγὼ 'κοινωσάμην Supr. 69.

541. mvp-comment-317-1 ξύμπλουν Essay on Language p. 94.

542. mvp-comment-318-1 Antigone's offering to the dead was made in solitude, and without the presence of the sun.

545. mvp-comment-319-1 ἁγνίσαι τιμῆσαι Schol. Ismene means, Though I shrank from the deed, let me share the glory of it by accepting the consequences.

546. mvp-comment-320-1 ἅ = ταῦτα ὧν. Essay on Language § 35. P. 59. μή, ibid. § 29. p. 48.

548. mvp-comment-321-1 τίς βίος i. e. πῶς ὁ βίος; See Essay on Language § 22. p. 36.

549. mvp-comment-322-1 'Ask Creon. He has your care and duty;' i.e. Creon is more to you than your brother is.

551. mvp-comment-323-1 εἰ γέλωτ᾽ ἔν σοι γελῶ Schneidewin's explanation of this line, It is painful to me to be mocking you, my sister, is out of harmony with the tone of Antigone, although it is true that in this line her bitterness is somewhat softened. Either δή, κεἰ must be read, or εἰ explained as = κεἰ. I have grief enough, I assure you, though I laugh a bitter laugh at thee. Cp. 728, εἰ δ' ἐγὼ νέος = Though I am young: Eur. Or. 484, εἰ δὲ δυστυχεῖ, τιμητέος. See Essay on Language § 28. p. 47.

552. mvp-comment-324-1 ἀλλὰ νῦν Essay on Language § 26. p. 43. Par. E suggests ἐπωφελοῖμ᾽.

554. mvp-comment-325-1 κἀμπλάκω i. e. ἢ σώσω ἐμαυτὴν καὶ ἀμπλάκω.

Search the Perseus Catalog for:

Search the Perseus Catalog for:

Ἰσμήνη δέδρακα τοὔργον, εἴπερ ἥδ᾽ ὁμορροθεῖ, καὶ ξυμμετίσχω καὶ φέρω τῆς αἰτίας.

Ἀντιγόνη ἀλλ᾽ οὐκ ἐάσει τοῦτό γ᾽ ἡ δίκη σ᾽, ἐπεὶ οὔτ᾽ ἠθέλησας οὔτ᾽ ἐγὼ ᾿κοινωσάμην.

Ἰσμήνη ἀλλ᾽ ἐν κακοῖς τοῖς σοῖσιν οὐκ αἰσχύνομαι 540 ξύμπλουν ἐμαυτὴν τοῦ πάθους ποιουμένη.

Ἀντιγόνη ὧν τοὔργον Ἅιδης χοἱ κάτω ξυνίστορες· λόγοις δ᾽ ἐγὼ φιλοῦσαν οὐ στέργω φίλην.

Ἰσμήνη μήτοι, κασιγνήτη, μ᾽ ἀτιμάσῃς τὸ μὴ οὐ θανεῖν τε σὺν σοὶ τὸν θανόντα θ᾽ ἁγνίσαι. 545

Ἀντιγόνη μή μοι θάνῃς σὺ κοινά, μηδ᾽ ἃ μὴ 'θιγες ποιοῦ σεαυτῆς. ἀρκέσω θνῄσκουσ᾽ ἐγώ.

Ἰσμήνη καὶ τίς βίος μοι σοῦ λελειμμένῃ φίλος;

Ἀντιγόνη Κρέοντ᾽ ἐρώτα· τοῦδε γὰρ σὺ κηδεμών.

Ἰσμήνη τί ταῦτ᾽ ἀνιᾷς μ᾽ οὐδὲν ὠφελουμένη; 550

Ἀντιγόνη ἀλγοῦσα μὲν δῆτ᾽, εἰ γέλωτ᾽ ἐν σοὶ γελῶ.

Ἰσμήνη τί δῆτ᾽ ἂν ἀλλὰ νῦν σ᾽ ἔτ᾽ ὠφελοῖμ᾽ ἐγώ;

Ἀντιγόνη σῶσον σεαυτήν. οὐ φθονῶ σ᾽ ὑπεκφυγεῖν.

Ἰσμήνη οἴμοι τάλαινα, κἀμπλάκω τοῦ σοῦ μόρου;

Ἀντιγόνη σὺ μὲν γὰρ εἵλου ζῆν, ἐγὼ δὲ κατθανεῖν. 555

Ἰσμήνη

Current edition Experimental

Ἰσμήνη δέδρακα τοὔργον, εἴπερ ἥδ᾽ ὁμοῤῥοθεῖ, καὶ ξυμμετίσχω καὶ φέρω τῆς αἰτίας.

Ἀντιγόνη ἀλλ᾽ οὐκ ἐάσει τοῦτό γ' ἡ δίκη σ᾽, ἐπεὶ 535 οὔτ᾽ ἠθέλησας, οὔτ᾽ ἐγὼ ᾽κοινωσάμην.

Ἰσμήνη ἀλλ᾽ ἐν κακοῖς τοῖς σοῖσιν οὐκ αἰσχύνομαι ξύμπλουν 1 ἐμαυτὴν τοῦ πάθους ποιουμένη.

Ἀντιγόνη ὧν τοὔργον, ᾍδης χοἱ κάτω ξυνίστορες· λόγοις δ᾽ ἐγὼ φιλοῦσαν οὐ στέργω φίλην. 540

Ἰσμήνη μή τοι, κασιγνήτη, μ᾽ ἀτιμάσῃς τὸ μὴ οὐ θανεῖν τε σὺν σοὶ, τὸν θανόντα θ᾽ ἁγνίσαι,

Ἀντιγόνη μή μοι θάνῃς σὺ κοινὰ, μήθ᾽ ἃ μὴ ᾽θιγες ποιοῦ σεαυτῆς 2 . ἀρκέσω θνήσκουσ᾽ ἐγώ.

Ἰσμήνη καὶ τίς βίος μοι, σοῦ λελειμμένῃ, φίλος; 545

Ἀντιγόνη Κρέοντ᾽ ἐρώτα. τοῦδε γὰρ σὺ κηδεμών.

Ἰσμήνη τί ταῦτ᾽ ἀνιᾷς μ᾽, οὐδὲν ὠφελουμένη;

Ἀντιγόνη ἀλγοῦσα μὲν δῆτ᾽, εἰ γέλωτ᾽ ἐν σοὶ γελῶ.

Ἰσμήνη τί δῆτ᾽ ἂν ἀλλὰ νῦν σ᾽ ἔτ᾽ ὠφελοῖμ᾽ ἐγώ;

Ἀντιγόνη σῶσον σεαυτήν. οὐ φθονῶ σ᾽ ὑπεκφυγεῖν. 550

Ἰσμήνη οἴμοι τάλαινα, κἀμπλάκω τοῦ σοῦ μόρου;

Ἀντιγόνη σὺ μὲν γὰρ εἵλου ζῇν, ἐγὼ δὲ κατθανεῖν.

Ἰσμήνη

Ἰσμήνη δέδρακα τοὔργον, εἴπερ ἥδ᾽ ὁμοῤῥοθεῖ, καὶ ξυμμετίσχω καὶ φέρω τῆς αἰτίας.

Ἀντιγόνη ἀλλ' οὐκ ἐάσει τοῦτό γ᾽ ἡ δίκη σ᾽, ἐπεὶ 525 οὔτ᾽ ἠθέλησας οὔτ᾽ ἐγὼ ᾽κοινωσάμην.

Ἰσμήνη ἀλλ' ἐν κακοῖς τοῖς σοῖσιν οὐκ αἰσχύνομαι ξύμπλουν ἐμαυτὴν τοῦ πάθους ποιουμένη.

Ἀντιγόνη ὧν τοὔργον, Ἅιδης χοἰ κάτω ξυνίστορες· λόγοις δ᾽ ἐγὼ φιλοῦσαν οὐ στέργω φίλην. 530

Ἰσμήνη μήτοι, κασιγνήτη, μ᾽ ἀτιμάσῃς τὸ μὴ οὐ θανεῖν τε σὺν σοὶ τὸν θανόντα θ᾽ ἁγνίσαι.

Ἀντιγόνη μή μοι θάνῃς σὺ κοινά, μηδ᾽ ἃ μὴ 'θιγες ποιοῦ σεαυτῆς· ἀρκέσω θνήσκουσ᾽ ἐγώ.

Ἰσμήνη καὶ τίς βίος μοι σοῦ λελειμμένῃ φίλος; 535

Ἀντιγόνη Κρέοντ' ἐρώτα· τοῦδε γὰρ σὺ κηδεμών.

Ἰσμήνη τί ταῦτ᾽ ἀνιᾷς μ᾽, οὐδὲν ὠφελουμένη;

Ἀντιγόνη ἀλγοῦσα μὲν δῆτ᾽, εἰ γέλωτ᾽ ἐν σοὶ γελῶ.

Ἰσμήνη τί δῆτ᾽ ἂν ἀλλὰ νῦν σ᾽ ἔτ᾽ ὠφελοῖμ᾽ ἐγώ;

Ἀντιγόνη σῶσον σεαυτήν· οὐ φθονῶ σ᾽ ὑπεκφυγεῖν. 540

Ἰσμήνη οἴμοι τάλαινα, κἀμπλάκω τοῦ σοῦ μόρου;

Ἀντιγόνη σὺ μὲν γὰρ εἵλου ζῆν, ἐγὼ δὲ κατθανεῖν.

Ἰσμήνη δέδρακα τοὖργον, εἴπερ ἥδ᾽ ὁμοῤῥοθεῖ, καὶ ξυμμετίσχω, καίπερ οὐ, τῆς αἰτίας. 530

Ἀντιγόνη ἀλλ’ οὐκ ἐάσει τοῦτό γ᾽ ἡ δίκη σ᾽, ἐπεὶ οὔτ᾽ ἠθέλησας, οὔτ᾽ ἐγὼ ᾿κοινωσάμην.

Ἰσμήνη ἀλλ᾽ ἐν κακοῖς τοῖς σοῖσιν οὐκ αἰσχύνομαι ξύμπλουν ἐμαυτὴν τοῦ πάθους ποιουμένη.

Ἀντιγόνη ὧν τοὖργον, Ἅιδης χ᾽ οἱ κάτω ξυνίστορες· 535 λόγοις δ᾽ ἐγὼ φιλοῦσαν οὐ στέργω φίλην.

Ἰσμήνη μή τοι, κασιγνήτη, μ᾽ ἀτιμάσῃς, τὸ μὴ οὐ θανεῖν τε σὺν σοὶ, τὸν θανόντα θ᾽ ἁγνίσαι.

Ἀντιγόνη μή μοι θάνῃς σὺ κοινὰ, μήθ᾽, ἃ μὴ 'θιγες, ποιοῦ σεαυτῆς· ἀρκέσω θνήσκουσ᾽ ἐγώ. 540

Ἰσμήνη καὶ τίς βίος μοι, σοῦ λελειμμένῃ, φίλος;

Ἀντιγόνη Κρέοντ᾽ ἐρώτα· τοῦδε γὰρ σὺ κηδεμών.

Ἰσμήνη τί ταῦτ᾽ ἀνιᾷς μ᾽, οὐδὲν ὠφελουμένη;

Ἀντιγόνη ἀλγοῦσα μὲν δῆτ᾽, εἰ γέλωτ᾽ ἐν σοὶ γ' ὄφλω.

Ἰσμήνη τί δῆτ᾽ ἂν ἀλλὰ νῦν σ᾽ ἐπωφελοῖμ᾽ ἐγώ; 545

Ἀντιγόνη σῶσον σεαυτήν· οὐ φθονῶ σ᾽ ὑπεκφυγεῖν. ·

Ἰσμήνη οἴ μοι τάλαινα! κᾀμπλάκω τοῦ σοῦ μόρου;

Ἀντιγόνη σὺ μὲν γὰρ εἵλου ζῇν, ἐγὼ δὲ κατθανεῖν.

Ἰσμήνη

Ἰσμήνη δέδρακα τοὔργον, εἴπερ ἥδ᾽ ὁμορροθεῖ, καὶ ξυμμετίσχω καὶ φέρω τῆς αἰτίας.

Ἀντιγόνη ἀλλ᾽ οὐκ ἐάσει τοῦτό γ᾽ ἡ δίκη σ᾽, ἐπεὶ οὔτ᾽ ἠθέλησας οὔτ᾽ ἐγὼ ᾿κοινωσάμην.

Ἰσμήνη ἀλλ᾽ ἐν κακοῖς τοῖς σοῖσιν οὐκ αἰσχύνομαι 540 ξύμπλουν ἐμαυτὴν τοῦ πάθους ποιουμένη.

Ἀντιγόνη ὧν τοὔργον, Ἅιδης χοἰ κάτω ξυνίστορες· λόγοις δ᾽ ἐγὼ φιλοῦσαν οὐ στέργω φίλην.

Ἰσμήνη μήτοι κασιγνήτη μ᾽ ἀτιμάσῃς τὸ μὴ οὐ θανεῖν τε σὺν σοὶ τὸν θανόντα θ᾽ ἁγνίσαι. 545

Ἀντιγόνη μή μοι θάνῃς σὺ κοινά, μηδ' ἃ μὴ ᾿θιγες ποιοῦ σεαυτῆς. ἀρκέσω θνήσκουσ᾽ ἐγώ.

Ἰσμήνη καὶ τίς βίος μοι σοῦ λελειμμένῃ φίλος;

Ἀντιγόνη Κρέοντ᾽ ἐρώτα· τοῦδε γὰρ σὺ κηδεμών.

Ἰσμήνη τί ταῦτ᾽ ἀνιᾷς μ᾽ οὐδὲν ὠφελουμένη; 550

Ἀντιγόνη ἀλγοῦσα μὲν δῆτ', εἰ γέλωτ' ἔν σοι γελῶ.

Ἰσμήνη τί δῆτ᾽ ἂν ἀλλὰ νῦν σ᾽ ἔτ᾿ ὠφελοῖμ᾽ ἐγώ;

Ἀντιγόνη σῶσον σεαυτήν. οὐ φθονῶ σ᾽ ὑπεκφυγεῖν.

Ἰσμήνη οἴμοι τάλαινα, κἀμπλάκω τοῦ σοῦ μόρου;

Ἀντιγόνη σὺ μὲν γὰρ εἵλου ζῆν, ἐγὼ δὲ κατθανεῖν. 555

Ἰσμήνη

Ἰσμήνη δέδρακα τοὔργον, εἴπερ ἥδ᾽ ὁμορροθεῖ, καὶ ξυμμετίσχω καὶ φέρω τῆς αἰτίας.

Ἀντιγόνη ἀλλ᾽ οὐκ ἐάσει τοῦτό γ᾽ ἡ Δίκη σ᾽, ἐπεὶ οὔτ᾽ ἠθέλησας οὔτ᾽ ἐγὼ ᾿κοινωσάμην.

Ἰσμήνη ἀλλ᾽ ἐν κακοῖς τοῖς σοῖσιν οὐκ αἰσχύνομαι 540 ξύμπλουν ἐμαυτὴν τοῦ πάθους ποιουμένη.

Ἰσμήνη

δέδρακα τοὔργον, εἴπερ ἥδ᾽ ὁμορροθεῖ,

καὶ ξυμμετίσχω καὶ φέρω τῆς αἰτίας.

Ἀντιγόνη

ἀλλ᾽ οὐκ ἐάσει τοῦτό γ᾽ ἡ δίκη σ᾽, ἐπεὶ

οὔτ᾽ ἠθέλησας οὔτ᾽ ἐγὼ ᾿κοινωσάμην.

Ἰσμήνη

ἀλλ᾽ ἐν κακοῖς τοῖς σοῖσιν οὐκ αἰσχύνομαι
540

ξύμπλουν ἐμαυτὴν τοῦ πάθους ποιουμένη.

Ἀντιγόνη

ὧν τοὔργον Ἅιδης χοἱ κάτω ξυνίστορες·

λόγοις δ᾽ ἐγὼ φιλοῦσαν οὐ στέργω φίλην.

Ἰσμήνη

μήτοι, κασιγνήτη, μ᾽ ἀτιμάσῃς τὸ μὴ οὐ

θανεῖν τε σὺν σοὶ τὸν θανόντα θ᾽ ἁγνίσαι.
545

Ἀντιγόνη

μή μοι θάνῃς σὺ κοινά, μηδ᾽ ἃ μὴ 'θιγες

ποιοῦ σεαυτῆς. ἀρκέσω θνῄσκουσ᾽ ἐγώ.

Ἰσμήνη

καὶ τίς βίος μοι σοῦ λελειμμένῃ φίλος;

Ἀντιγόνη

Κρέοντ᾽ ἐρώτα· τοῦδε γὰρ σὺ κηδεμών.

Ἰσμήνη

τί ταῦτ᾽ ἀνιᾷς μ᾽ οὐδὲν ὠφελουμένη;
550

Ἀντιγόνη

ἀλγοῦσα μὲν δῆτ᾽, εἰ γέλωτ᾽ ἐν σοὶ γελῶ.

Ἰσμήνη

τί δῆτ᾽ ἂν ἀλλὰ νῦν σ᾽ ἔτ᾽ ὠφελοῖμ᾽ ἐγώ;

Ἀντιγόνη

σῶσον σεαυτήν. οὐ φθονῶ σ᾽ ὑπεκφυγεῖν.

Ἰσμήνη

οἴμοι τάλαινα, κἀμπλάκω τοῦ σοῦ μόρου;

Ἀντιγόνη

σὺ μὲν γὰρ εἵλου ζῆν, ἐγὼ δὲ κατθανεῖν.
555

Ἰσμήνη

δέδρακα τοὔργον, εἴπερ ἥδ᾽ ὁμοῤῥοθεῖ,

καὶ ξυμμετίσχω καὶ φέρω τῆς αἰτίας.

Ἀντιγόνη

ἀλλ᾽ οὐκ ἐάσει τοῦτό γ' ἡ δίκη σ᾽, ἐπεὶ
535

οὔτ᾽ ἠθέλησας, οὔτ᾽ ἐγὼ ᾽κοινωσάμην.

Ἰσμήνη

ἀλλ᾽ ἐν κακοῖς τοῖς σοῖσιν οὐκ αἰσχύνομαι

ξύμπλουν ¹ ἐμαυτὴν τοῦ πάθους ποιουμένη.

Ἀντιγόνη

ὧν τοὔργον, ᾍδης χοἱ κάτω ξυνίστορες·

λόγοις δ᾽ ἐγὼ φιλοῦσαν οὐ στέργω φίλην.
540

Ἰσμήνη

μή τοι, κασιγνήτη, μ᾽ ἀτιμάσῃς τὸ μὴ οὐ

θανεῖν τε σὺν σοὶ, τὸν θανόντα θ᾽ ἁγνίσαι,

Ἀντιγόνη

μή μοι θάνῃς σὺ κοινὰ, μήθ᾽ ἃ μὴ ᾽θιγες

ποιοῦ σεαυτῆς ². ἀρκέσω θνήσκουσ᾽ ἐγώ.

Ἰσμήνη

καὶ τίς βίος μοι, σοῦ λελειμμένῃ, φίλος;
545

Ἀντιγόνη

Κρέοντ᾽ ἐρώτα. τοῦδε γὰρ σὺ κηδεμών.

Ἰσμήνη

τί ταῦτ᾽ ἀνιᾷς μ᾽, οὐδὲν ὠφελουμένη;

Ἀντιγόνη

ἀλγοῦσα μὲν δῆτ᾽, εἰ γέλωτ᾽ ἐν σοὶ γελῶ.

Ἰσμήνη

τί δῆτ᾽ ἂν ἀλλὰ νῦν σ᾽ ἔτ᾽ ὠφελοῖμ᾽ ἐγώ;

Ἀντιγόνη

σῶσον σεαυτήν. οὐ φθονῶ σ᾽ ὑπεκφυγεῖν.
550

Ἰσμήνη

οἴμοι τάλαινα, κἀμπλάκω τοῦ σοῦ μόρου;

Ἀντιγόνη

σὺ μὲν γὰρ εἵλου ζῇν, ἐγὼ δὲ κατθανεῖν.

Ἰσμήνη

δέδρακα τοὔργον, εἴπερ ἥδ᾽ ὁμοῤῥοθεῖ,

καὶ ξυμμετίσχω καὶ φέρω τῆς αἰτίας.

Ἀντιγόνη

ἀλλ' οὐκ ἐάσει τοῦτό γ᾽ ἡ δίκη σ᾽, ἐπεὶ
525

οὔτ᾽ ἠθέλησας οὔτ᾽ ἐγὼ ᾽κοινωσάμην.

Ἰσμήνη

ἀλλ' ἐν κακοῖς τοῖς σοῖσιν οὐκ αἰσχύνομαι

ξύμπλουν ἐμαυτὴν τοῦ πάθους ποιουμένη.

Ἀντιγόνη

ὧν τοὔργον, Ἅιδης χοἰ κάτω ξυνίστορες·

λόγοις δ᾽ ἐγὼ φιλοῦσαν οὐ στέργω φίλην.
530

Ἰσμήνη

μήτοι, κασιγνήτη, μ᾽ ἀτιμάσῃς τὸ μὴ οὐ

θανεῖν τε σὺν σοὶ τὸν θανόντα θ᾽ ἁγνίσαι.

Ἀντιγόνη

μή μοι θάνῃς σὺ κοινά, μηδ᾽ ἃ μὴ 'θιγες

ποιοῦ σεαυτῆς· ἀρκέσω θνήσκουσ᾽ ἐγώ.

Ἰσμήνη

καὶ τίς βίος μοι σοῦ λελειμμένῃ φίλος;
535

Ἀντιγόνη

Κρέοντ' ἐρώτα· τοῦδε γὰρ σὺ κηδεμών.

Ἰσμήνη

τί ταῦτ᾽ ἀνιᾷς μ᾽, οὐδὲν ὠφελουμένη;

Ἀντιγόνη

ἀλγοῦσα μὲν δῆτ᾽, εἰ γέλωτ᾽ ἐν σοὶ γελῶ.

Ἰσμήνη

τί δῆτ᾽ ἂν ἀλλὰ νῦν σ᾽ ἔτ᾽ ὠφελοῖμ᾽ ἐγώ;

Ἀντιγόνη

σῶσον σεαυτήν· οὐ φθονῶ σ᾽ ὑπεκφυγεῖν.
540

Ἰσμήνη

οἴμοι τάλαινα, κἀμπλάκω τοῦ σοῦ μόρου;

Ἀντιγόνη

σὺ μὲν γὰρ εἵλου ζῆν, ἐγὼ δὲ κατθανεῖν.

Ἰσμήνη

δέδρακα τοὖργον, εἴπερ ἥδ᾽ ὁμοῤῥοθεῖ,

καὶ ξυμμετίσχω, καίπερ οὐ, τῆς αἰτίας.
530

Ἀντιγόνη

ἀλλ’ οὐκ ἐάσει τοῦτό γ᾽ ἡ δίκη σ᾽, ἐπεὶ

οὔτ᾽ ἠθέλησας, οὔτ᾽ ἐγὼ ᾿κοινωσάμην.

Ἰσμήνη

ἀλλ᾽ ἐν κακοῖς τοῖς σοῖσιν οὐκ αἰσχύνομαι

ξύμπλουν ἐμαυτὴν τοῦ πάθους ποιουμένη.

Ἀντιγόνη

ὧν τοὖργον, Ἅιδης χ᾽ οἱ κάτω ξυνίστορες·
535

λόγοις δ᾽ ἐγὼ φιλοῦσαν οὐ στέργω φίλην.

Ἰσμήνη

μή τοι, κασιγνήτη, μ᾽ ἀτιμάσῃς, τὸ μὴ οὐ

θανεῖν τε σὺν σοὶ, τὸν θανόντα θ᾽ ἁγνίσαι.

Ἀντιγόνη

μή μοι θάνῃς σὺ κοινὰ, μήθ᾽, ἃ μὴ 'θιγες,

ποιοῦ σεαυτῆς· ἀρκέσω θνήσκουσ᾽ ἐγώ.
540

Ἰσμήνη

καὶ τίς βίος μοι, σοῦ λελειμμένῃ, φίλος;

Ἀντιγόνη

Κρέοντ᾽ ἐρώτα· τοῦδε γὰρ σὺ κηδεμών.

Ἰσμήνη

τί ταῦτ᾽ ἀνιᾷς μ᾽, οὐδὲν ὠφελουμένη;

Ἀντιγόνη

ἀλγοῦσα μὲν δῆτ᾽, εἰ γέλωτ᾽ ἐν σοὶ γ' ὄφλω.

Ἰσμήνη

τί δῆτ᾽ ἂν ἀλλὰ νῦν σ᾽ ἐπωφελοῖμ᾽ ἐγώ;
545

Ἀντιγόνη

σῶσον σεαυτήν· οὐ φθονῶ σ᾽ ὑπεκφυγεῖν. ·

Ἰσμήνη

οἴ μοι τάλαινα! κᾀμπλάκω τοῦ σοῦ μόρου;

Ἀντιγόνη

σὺ μὲν γὰρ εἵλου ζῇν, ἐγὼ δὲ κατθανεῖν.

Ἰσμήνη

δέδρακα τοὔργον, εἴπερ ἥδ᾽ ὁμορροθεῖ,

καὶ ξυμμετίσχω καὶ φέρω τῆς αἰτίας.

Ἀντιγόνη

ἀλλ᾽ οὐκ ἐάσει τοῦτό γ᾽ ἡ δίκη σ᾽, ἐπεὶ

οὔτ᾽ ἠθέλησας οὔτ᾽ ἐγὼ ᾿κοινωσάμην.

Ἰσμήνη

ἀλλ᾽ ἐν κακοῖς τοῖς σοῖσιν οὐκ αἰσχύνομαι
540

ξύμπλουν ἐμαυτὴν τοῦ πάθους ποιουμένη.

Ἀντιγόνη

ὧν τοὔργον, Ἅιδης χοἰ κάτω ξυνίστορες·

λόγοις δ᾽ ἐγὼ φιλοῦσαν οὐ στέργω φίλην.

Ἰσμήνη

μήτοι κασιγνήτη μ᾽ ἀτιμάσῃς τὸ μὴ οὐ

θανεῖν τε σὺν σοὶ τὸν θανόντα θ᾽ ἁγνίσαι.
545

Ἀντιγόνη

μή μοι θάνῃς σὺ κοινά, μηδ' ἃ μὴ ᾿θιγες

ποιοῦ σεαυτῆς. ἀρκέσω θνήσκουσ᾽ ἐγώ.

Ἰσμήνη

καὶ τίς βίος μοι σοῦ λελειμμένῃ φίλος;

Ἀντιγόνη

Κρέοντ᾽ ἐρώτα· τοῦδε γὰρ σὺ κηδεμών.

Ἰσμήνη

τί ταῦτ᾽ ἀνιᾷς μ᾽ οὐδὲν ὠφελουμένη;
550

Ἀντιγόνη

ἀλγοῦσα μὲν δῆτ', εἰ γέλωτ' ἔν σοι γελῶ.

Ἰσμήνη

τί δῆτ᾽ ἂν ἀλλὰ νῦν σ᾽ ἔτ᾿ ὠφελοῖμ᾽ ἐγώ;

Ἀντιγόνη

σῶσον σεαυτήν. οὐ φθονῶ σ᾽ ὑπεκφυγεῖν.

Ἰσμήνη

οἴμοι τάλαινα, κἀμπλάκω τοῦ σοῦ μόρου;

Ἀντιγόνη

σὺ μὲν γὰρ εἵλου ζῆν, ἐγὼ δὲ κατθανεῖν.
555

Ἰσμήνη

δέδρακα τοὔργον, εἴπερ ἥδ᾽ ὁμορροθεῖ,

καὶ ξυμμετίσχω καὶ φέρω τῆς αἰτίας.

Ἀντιγόνη

ἀλλ᾽ οὐκ ἐάσει τοῦτό γ᾽ ἡ Δίκη σ᾽, ἐπεὶ

οὔτ᾽ ἠθέλησας οὔτ᾽ ἐγὼ ᾿κοινωσάμην.

Ἰσμήνη

ἀλλ᾽ ἐν κακοῖς τοῖς σοῖσιν οὐκ αἰσχύνομαι
540

ξύμπλουν ἐμαυτὴν τοῦ πάθους ποιουμένη.

Ἀντιγόνη

ὧν τοὔργον Ἅιδης χοἰ κάτω ξυνίστορες·

λόγοις δ᾽ ἐγὼ φιλοῦσαν οὐ στέργω φίλην.

Ἰσμήνη

μήτοι, κασιγνήτη, μ᾽ ἀτιμάσῃς τὸ μὴ οὐ

θανεῖν τε σὺν σοὶ τὸν θανόντα θ᾽ ἁγνίσαι.
545

Ἀντιγόνη

μή μοι θάνῃς σὺ κοινά, μηδ᾽ ἃ μὴ ᾽θιγες

ποιοῦ σεαυτῆς· ἀρκέσω θνῄσκουσ᾽ ἐγώ.

Ἰσμήνη

καὶ τίς βίου μοι σοῦ λελειμμένῃ πόθος;

Ἀντιγόνη

Κρέοντ᾽ ἐρώτα· τοῦδε γὰρ σὺ κηδεμών.

Ἰσμήνη

τί ταῦτ᾽ ἀνιᾷς μ᾽ οὐδὲν ὠφελουμένη ;
550

Ἀντιγόνη

ἀλγοῦσα μὲν δῆτ᾽, εἰ γέλωτ᾽ ἐν σοὶ γελῶ.