Sophocles Antigone 417

αἰθήρ· μύσαντες δ᾽ εἴχομεν θείαν νόσον.

Antigone. Sophocles. Fleischer. 1830.

Sponsored by Perseus Project, Tufts University.

Funding provided by Tufts University.

Current edition Experimental

Greek (G. Hermann, 1830) (OCR draft) (Greek) (Greek (G. Hermann, 1830))

Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.

Editions (11)
Greek (L. Benloew, 1858) (OCR draft) Experimental (Greek (L. Benloew, 1858)) — 417 focus
ὕλης πεδιάδος 1 · ἐν δ᾽ ἐμεστώθη μέγας
Greek (A. Boeckh, 1884) (OCR draft) Experimental (Greek (A. Boeckh, 1884)) — 417 focus
ἔκ τ᾽ εὐκροτήτου χαλκέας ἄρδην πρόχου
Greek (F. H. Bothe, 1806) (OCR draft) Experimental (Greek (F. H. Bothe, 1806)) — 417 focus
ὄρνιθος ὀξύφθογγον ὡς, ὅταν κενῆς
Greek (Lewis Campbell, 1879) (OCR draft) Experimental (Greek (Lewis Campbell, 1879)) — 417 focus
καὶ καῦμ᾽ ἔθαλπε· καὶ τότ᾽ ἐξαίφνης χθονὸς
Greek (A. Colonna, 1978) (OCR draft) Experimental (Greek (A. Colonna, 1978)) — 417 focus
καὶ καῦμ᾽ ἔθαλπε· καὶ τότ᾽ ἐξαίφνης χθονὸς
Greek (A. Dain, 1955) (OCR draft) Experimental (Greek (A. Dain, 1955)) — 417.mvp-line-414 focus
καὶ καῦμ’ ἔθαλπε· καὶ τότ’ ἐξαίφνης χθονὸς
Greek (R. D. Dawe, 1979) (OCR draft) Experimental (Greek (R. D. Dawe, 1979)) — 417 focus
καὶ καῦμ᾽ ἔθαλπε· καὶ τότ᾽ ἐξαίφνης χθονὸς
Greek (R. C. Jebb, 1906) (OCR draft) Experimental (Greek (R. C. Jebb, 1906)) — 417 focus
καὶ καῦμ᾽ ἔθαλπε· καὶ τότ᾽ ἐξαίφνης χθονὸς
Greek (A. C. Pearson, 1924) (OCR draft) Experimental (Greek (A. C. Pearson, 1924)) — 417.mvp-line-414 focus
καὶ καῦμ᾽ ἔθαλπε· καὶ τότ᾽ ἐξαίφνης χθονὸς
Antigone (OCR draft) Experimental (Antigone) — 417 focus
καὶ καῦμʼ ἔθαλπε· καὶ τότʼ ἐξαίφνης χθονὸς
Greek (K. Reinhardt, 1949) (OCR draft) Experimental (Greek (K. Reinhardt, 1949)) — 417 focus
καὶ καῦμ᾽ ἔθαλπε· καὶ τότ᾽ ἐξαίφνης χθονὸς
Translations (2)
German (J. J. C. Donner, 1875; OCR review) (OCR draft) Experimental (German (J. J. C. Donner, 1875; OCR review)) — 407 focus
Dies war der Hergang. Als ich hingekommen war,
405
Von deinen harten Reden hier so schwer bedroht,
Und wir vom Leichnam allen Staub hinweggekehrt,
Bis ganz in seiner Blöße lag der modernde:
Da sezten wir am Hügel uns, dem Winde fern,
Daß uns der Dunst nicht treffe, der vom Todten kam,
410
Und wachsam regte Mann den Mann mit drohenden
Scheltworten auf, wenn Einer lässig war im Dienst.
Das währte fort so lange, bis im Mittelraum
Des Aethers hoch die lichte Sonnenscheibe stand
Und glühend brannte: plözlich hebt sich da vom Grund
415
Sturmwirbelwind mit Sausen, ungeheures Grau'n,
Und füllt das Blachfeld, und zerstiebt weitum das Laub
Vom Wald der Ebne; Staubgewölk erfüllt die Luft;
Wir trugen blinzend diese gottverhängte Noth.
Doch als die Windsbraut endlich schwieg nach langer Zeit,
420
Erscheint die Jungfrau: bitter scholl ihr Jammerruf,
Wie banger Laut des Vogels, wann er, heimgekehrt,
Die leere Lagerstätte sieht der Brut beraubt.
So klagt die Jungfrau, da sie nackt den Todten sieht,
In lautem Wehruf, und verflucht mit gräßlicher
425
Verwünschung jene, welche dieses Werk verübt.
Schnell auf den Händen trägt sie trocknen Staub herbei,
Und krönt mit dreifach heil'gem Guß aus ehernem, 1
Kunstreich getrieb'nem Kruge dann den todten Leib.
Und wir, gewahrend Alles, eilten flugs heran,
430
Alsbald der nicht Erschrocknen uns bemächtigend,
Und klagten jener ersten, wie der lezten That,
Sie an, und nichts abläugnend, stand sie ruhig da;
Das ist für mich erfreulich und schmerzhaft zugleich.
Denn selber glücklich aus der Noth entronnen sein,
435
Ist höchst erfreulich; doch in Noth die Freunde zieh'n,
Das schmerzt. Indeß dies Alles acht' ich weniger,
As meine Wohlfahrt, also liegt's in meiner Art.
English (Sir Richard Jebb2, 1904) (OCR draft) Experimental (English (Sir Richard Jebb2, 1904)) — 384-580 focus

Commentary

Commentary (Lewis Campbell, 1879) (OCR draft) (Commentary (Lewis Campbell, 1879)) focus

415-417. mvp-comment-238-1 This lasted till the sun had reached his station in mid-sky with unclouded splendour, and the heat was glowing.' Cp. the Homeric ὄφρα μὲν ἠέλιος μέσον οὐρανὸν ἀμφιβεβήκει.

417. mvp-comment-239-1 When suddenly from the earth the Storm-god raised a squall, that saddened all the sky, and filled the plain, tearing the tresses of the orchard groves, and the wide heaven was choked withal.' The chief discomfort of such a visitation would be the cloud of dust, forcing men to close their eyes, and wrapping even near objects from sight. The watchman is explaining why they lost sight of the corpse. The poet also provides a motive for the act by which Antigone is betrayed. She fears that the corpse, lying in an exposed situation, may have been disturbed by the violence of the wind.