Apollonius Rhodius Argonautica 1.1315

ed. George W. Mooney

Argonautica. Apollonius Rhodius. ed. George W. Mooney. London. 1912.

Sponsored by Perseus Project, Tufts University.

Funding provided by Tufts University.

Current edition Perseus

Argonautica (Greek) (The Argonautica of Apollonius Rhodius, Apollonius, Rhodius, creator; Mooney, George W, editor, translator. London: Longmans, Green, and Co., 1912.)

Editions (2)
Apollonii Rhodii Argonautica, edited by R. Brunck (OCR draft) Experimental (R. Brunck's edition of the Argonautica, with a concise critical apparatus. Leipzig: Teubner, 1810.) — 1 focus
Apollonii Rhodii Argonautica, edited by R. C. Seaton (OCR draft) Experimental (R. C. Seaton's Oxford Classical Text of the Argonautica, with a concise critical apparatus. Oxford: Clarendon Press, 1900.) — 1 focus
Translations (4)
The Argonautica, translated by E. P. Coleridge (OCR draft) Experimental (E. P. Coleridge's English translation of Apollonius Rhodius, published by Harvard University Press in 1912.) — 1 focus
The Argonautica, translated by R. C. Seaton (OCR draft) Experimental (R. C. Seaton's English translation of Apollonius Rhodius, published by Harvard University Press in 1912.) — 1 focus
The Argonautica, translated by F. A. Fawkes (OCR draft) Experimental (F. A. Fawkes's English translation of Apollonius Rhodius.) — 1 focus
The Argonautica, translated by R. C. Seaton and modernized by OpenAI 5.6 Sol (OCR draft) Experimental (R. C. Seaton's English translation of Apollonius Rhodius, published by Harvard University Press in 1912 and modernized by OpenAI 5.6 Sol in 2026.) — 1 focus

Commentary

Scholia on Apollonius' Argonautica (Scholia in Apollonium Rhodium vetera. Wendel, Carl, editor. Weidmann: Berlin, 1935.) focus

1-4a. 1—4 a. Ἀρχόμενος: ἀπὸ περιεκτικοῦ ῥήματος ἡ μετοχὴ ἐσχημάτισται. περιεκτικὰ δέ εἰσιν, ὅσα 〈καὶ〉 δρᾶσίν καὶ πάθος ἐμφαίνουσιν, οἷον βιάζομαι, δωροῦμαι, σφαγιάζομαι. οὕτω καὶ τὸ

1-4a. ἄρχομαι τὸ
μὲν τι σημαίνει ‘ἀπὸ σοῦ τὴν ἀρχὴν ποιοῦμαι’ — ἔθος γὰρ ἀπὸ θεῶν προοιμιάζεσθαι· ‘ἐκ Διὸς ἀρχώμεσθα’ (Arat. Phaen. 1; Theocr. XVII 1) —, τὸ δέ τι σημαίνει ‘ἀρχαιρεσιαζόμενος ὑπὸ σοῦ’ οἷον ἐνθουσιῶν. παραπλησίως γὰρ τοὺς ποιητὰς τοῖς μαινομένοις ἐνθουσιᾶν 〈λέγεται〉. κέχρηται δὲ ἐπὶ τοῦ

1-4a. ἀρχόμενος παρατατικοῦ μετοχῇ, ἀντὶ τοῦ ἀρξά-
μενος.

1-4b. b. ὁ λόγος· ἀρχαιρεσιασθεὶς ὑπὸ σοῦ, Ἄπολλον, τὸ κλέος τῶν ἡρώων εἰς μνήμην ἄξω τῶν κατὰ τὸν Πελίαν 〈...〉. L mP

1-4c. c. παλαιγενέων: διαφέρει τὸ παλαιὸν τοῦ ἀρχαίου. τὸ μὲν γὰρ παλαιὸν καὶ ἀρχαῖον, τὸ δὲ ἀρχαῖον οὐκ ἔστι παλαιόν. τὸ γὰρ
ἀρχαῖον ἀναφέρει 〈εἰς〉 τὸ ἀρχῆς ἔχεσθαι.

1-4d. d. ἐύζυγον: εὐκάθεδρον. L gP

1-4e. e. ἤλασαν Ἀργώ: ὁ μὲν Ἀπολλώνιος καλεῖ τὴν Ἀργὼ ἀπὸ Ἄργου τοῦ κατασκευάσαντος, Φερεκύδης (3 fg 106 J.) δὲ ἀπὸ Ἄργου

5a. 5 a. τοίην γὰρ Πελίῃ: τὸ τοίην τίθεται καὶ ἀνταποδοτικῶς, καθ’ ὁμοίωσιν, πρὸς τὰς παραβολάς· ‘οἵη περ φύλλων γενεή,
τοίη δὲ καὶ ἀνδρῶν’ (Ζ 146)· καὶ ἀναφορικῶς· ‘ἀλλὰ καὶ ὡς τοίη περ ἐοῦσα’ (Γ 159). νῦν δὲ δύναται μὲν ἐπὶ θαυμασμοῦ κεῖσθαι τοῦ κατὰ προαίρεσιν λόγου, δύναται 〈δὲ〉 καὶ κατὰ ἀναφορὰν πρὸς τὰ ἐπιφερόμενα.

5b. b. φάτις δὲ καὶ φήμη ἐπειδὰν ἐπὶ μέλλοντος λέγωνται, πρόρρησίν τινα σημαίνουσιν. P

7. 7. 〈δημόθεν:〉 ἐκ τοῦ δήμου Ἰωλκίων. L g

9. 9. 〈Ἀναύρου:〉 Ἄναυρον λέγει τὸν χείμαρρον ποταμόν, ἐπειδὴ οἱ ἐξ ὑετῶν συνιστάμενοι οὕτω καλοῦνται.

11. 11. προχοῇσι: τῶν ποταμῶν οἱ συμβάλλοντες τόποι τῇ θαλάσσῃ προχοαὶ λέγονται, ὡς Ὅμηρος (Ρ 263): ‘ὡς δ’ ὅτ’ ἐπὶ προχοῇσι διιπε-
τέος.’

14. 14. Ἥρης δὲ Πελασγίδος: Ὁμηρικῶς τὴν Ἥραν Πελασγίδα εἶπεν, ἐκ τῆς Θεσσαλικῆς χώρας. Πελασγοὶ γάρ εἰσιν, οἳ τὴν Φθιωτικὴν κατῴκουν, ὡς φησιν Ὅμηρος (Β 681): ‘νῦν αὖ τούς, ὅσσοι τὸ Πελασγικὸν Ἄργος ἔναιον’, ἀφορίζων τῆς Πελοποννήσου, ἣν Ἀχαϊκὸν
καλεῖ Ἄργος.

23-25a. 23—25 a. πρῶτά νυν Ὀρφῆος: Ἡρόδωρος (31 fg 42 J.) δύο εἶναι Ὀρφεῖς φησιν, ὧν τὸν ἕτερον συμπλεῦσαι τοῖς Ἀργοναύταις.

23-25b. b. 〈σκοπιῆς〉 Πιμπληίδος ἄγχι τεκ〈έσθαι〉: Πίμπλεια χωρίον κατὰ Πιερίαν· οἱ δὲ ὄρος Θράκης, οἱ δὲ κρήνην καὶ κώμην τῆς Πιερίας.

27. 27. θέλξαι: ἀπατῆσαι καὶ τέρψαι. τάσσεται δὲ ἡ λέξις ἐπὶ τῆς
μετὰ βλάβης ἀπάτης· νῦν δὲ ὑπερβολικῶς κεῖται.

27. ἀοιδάων δὲ ἐνοπῇ τῇ τῶν ᾠδῶν εὐρυθμίᾳ. οὐκ εὖ δέ· ἡ γὰρ ἐνοπὴ ἀεὶ ἐπὶ θορύβου τίθεται.

29. 29. Θρηικίης Ζώνης ἐπιτη〈λεθόωσαι〉: Ζώνη ἐστὶν
ὀρεινὸς τόπος οὕτω καλούμενος καὶ πόλις ὁμώνυμος, ὡς φησι Νίκανδρος (fg 28 Schn.).

30. 30. ἑξείης στιχόωσιν 〈ἐπήτριμοι〉: στοιχηδὸν εἰσὶ καὶ ἑξῆς πυκναί.

31-34a. 31—34 a. Πιερίηθεν: Πιερία ὄρος Θράκης, ἐν ᾗ διέτριβεν
Ὀρφεύς. φησὶ δὲ Ἡρόδωρος (31 fg 43 a J.), ὅτι παρήνησεν ὁ Χείρων τῷ Ἰάσονι, ὅπως τὸν Ὀρφέα σὺν τοῖς Ἀργοναύταις παραλάβῃ.

31-34b. b. 〈τοῖον:〉 οἷον εἴπομεν δηλονότι. L g

31-34c. c. Βιστωνίδι κοιρανέοντα: γράφεται καὶ Βιστῶνι τε κοιρανέοντα. L mP

35. 35. 〈αὐτοσχεδόν:〉 ἀντὶ τοῦ παραχρῆμα, εὐθέως. L g

37-38a. 37—38 a. 〈Πειρεσιάς:〉 ὄνομα πόλεως· ὡς Ἐρυθραὶ καὶ Πειρεσιαί. L g

37-38b. b. Ἀπιδανός τε μέγας καὶ δ〈ῖος〉: Ἀπιδανὸς καὶ Ἐνιπεὺς ἀμφότεροι Θεσσαλίας ποταμοί. τὸ δὲ

37-38b. Φυλλήιον ὄρος Μαγνησίας.

37-38c. c. ἡ δὲ Πειρεσία χώρα ἢ πόλις, ἧς ἐγγὺς ἦν τὸ Φυλλεῖον. P

40-41. 40—41. Λάρισαν δ’ ἐπὶ τοῖ〈σι〉: Λάρισαν τὴν Θεσσαλίας λέγει, ἣν ἔκτισεν Ἀκρίσιος, ἥτις ὠνομάσθη ἀπὸ Λαρίσης τῆς Πελασγοῦ, ὡς φησιν Ἑλλάνικος (4 fg 91 J.). εἰσὶ δὲ Λάρισαι τρεῖς· ἀρχαιοτάτη μὲν ἡ Ἀργειῶτις, ἥτις ἐστὶν αὐτὴ ἡ ἀκρόπολις· δευτέρα δὲ ἡ ἐν τῷ Πελασγικῷ τῆς Θεσσαλίας, ἣν Ὅμηρος (Β 738) Ἄργισσάν φησι, πλησίον
οὖσα τῆς Γυρτώνης, ἧς νῦν ὁ Ἀπολλώνιος μέμνηται· ἔστι δὲ καὶ περὶ Τροίαν, ἧς Ὅμηρος (Β 840 sq.) μνημονεύει· ‘φῦλα Πελασγῶν τῶν, οἳ Λάρισαν’. τὸν δὲ Πολύφημον Ἐλάτου παῖδα εἶπεν Ἀπολλώνιος, Σωκράτης (fg 10 M. IV 498) δὲ καὶ Εὐφορίων (fg 87 Scheidw.) Ποσειδῶνος. οἱ δὲ Λαπίθαι ἀπὸ Λαπίθου τοῦ Ἀπόλλωνος καὶ
Στίλβης νύμφης ὠνομάσθησαν.

45-47a. 45—47 a. οὐδὲ μὲν Ἴφικλος: οὔτε Ὅμηρος οὔτε Ἡσίοδος (fg 50 Rz. 2) οὔτε Φερεκύδης (3 fg 110 J.) λέγουσι τὸν Ἴφικλον συμπεπλευκέναι τοῖς Ἀργοναύταις. ὅτι δὲ μητρὸς ἦν Ἀλκιμέδης ὁ Ἰάσων, Φερεκύδης (3 fg 104 a J.) μὲν συμφωνεῖ τῷ Ἀπολλωνίῳ. Ἡρόδωρος
(31 fg 40 J.) δὲ Πολυφήμην τὴν Αὐτολύκου φησὶν Ἰάσονος εἶναι μητέρα. Ἄνδρων δὲ ἐν τῇ ἐπιτομῇ τῶν Συγγενειῶν (10 fg 5 J.) Αἴσονος καὶ

45-47b. b. τὸν δὲ Ἴφικλον Ἡσίοδος (fg 117 Rz. 2) ἐπὶ πυρίνων ἀθέρων τρέχειν φησίν, Δημαρέτης (42 fg 1 J.) δὲ ἐπὶ τῆς θαλάσσης. ἔστι δὲ υἱὸς Φυλάκου καὶ Κλυμένης τῆς Μινύου.

45-47c. c. ὁ δὲ τρόπος ἀντίφρασις. ἀντὶ τοῦ ‘ταχέως δὲ ὁ Ἴφικλος ἦλθεν’· ‘οὐ πολὺν χρόνον ἔμεινεν ἐν Φυλάκῃ’.

45-47d. d. 〈μήτρως:〉 ὁ θεῖος. L gr

45-47e. e. κασιγνήτην γὰρ ὄπυιεν: διὰ τοῦ παρεπομένου τὸ προηγούμενον δηλοῖ.

45-47f. f. 〈ὄπυιεν:〉 τὸ ἐγεγαμήκει· ἤτοι ἀπὸ τῶν ὠπῶν ἐσχηματισμένης
τῆς λέξεως, ὅ ἐστιν ὀφθαλμῶν· ἢ ἀπὸ τοῦ

45-47f. ὄπτω καὶ ἐπιτηρῶ· ἢ ἀπὸ τῆς ὀπός, τῆς φωνῆς, διὰ τὰς τῶν ἀνδρῶν πρὸς τὰς γυναῖκας ὁμιλίας, ἀφ’ οὗ καὶ ‘ὄαροι’ (I 327) αἱ γυναῖκες.

48a. 48 a. 〈πηοσύνη:〉 συγγένεια L g.

48b. b. ταύτης δὴ αὐτὸν ἡ συγγένεια παρεκέλευσεν. L mr

49a. 49 a. οὐδὲ Φεραῖς Ἄδμη〈τος〉: αἱ Φεραὶ ὠνομάσθησαν ἀπὸ Φέρητος τοῦ Κρηθέως, τοῦ Ἀδμήτου πατρός.

49b. b. 〈ἐυρρήνεσσι:〉 ταῖς καλὰ πρόβατα ἐχούσαις. L gr

49c. c. ἐυρρήνεσσι δὲ ἀντὶ τοῦ πολυπροβάτοις. P

50. 50. ὄρος ὑπεράνω Φερῶν τὸ Χαλκωδόνιον. L g (P)

51-52. 51—52. οὐδ’ Ἀλόπῃ μίμνον: Θεσσαλίας πόλις ἢ Μαγνησίας.

51-52. πολυλήιοι δὲ ἤτοι ἀπὸ τοῦ ληίου, τουτέστι σιτοφόρου πεδίου, ἢ ἀπὸ τῆς λείας, ὅπερ βέλτιον· ἐπιφέρει γὰρ

51-52. εὖ δεδαῶτε δόλους . ἱστοροῦνται δὲ ἄυπνοι καὶ δεινοὶ καὶ φερέπονοι.

53. 53. 〈γνωτός:〉 ἀντὶ τοῦ ἀδελφός. L g

54-55a. 54—55 a. Αἰθαλίδης: ὄνομα κύριον. ἔστι δὲ υἱὸς Ἑρμοῦ καὶ Εὐπολεμείας τῆς Μυρμιδόνος.

54-55b. b. Ἄμφρυσσος γράφεται καὶ διὰ τοῦ β, ὡς Διονύσιος (32 fg 12 J.). ἔστι δὲ ποταμὸς Θεσσαλίας. προπαροξύνεται δέ, ὡς ἐν
τῇ η’ τῆς Καθόλου (Herodian. I 213, 16 L.).

57-64a. 57—64 a. Γυρτῶνα Κόρωνος: ἣν Ὅμηρός φησι (Β 738) ‘Γυρτώνην τε νέμοντο’. ἔστι δὲ πόλις Θεσσαλίας ἢ Περραιβίας, ὡς 〈Σου〉ίδας (fg 5 M. II 464), ὠνομάσθη δὲ ἀπὸ Γυρτώνης τῆς Φλεγύου. ὁ δὲ Κόρωνος υἱός ἐστι Καινέως. μεμύθευται δὲ ὁ Καινεὺς πρότερον
γεγονέναι γυνή, εἶτα Ποσειδῶνος αὐτῇ πλησιάσαντος μεταβληθῆναι εἰς ἄνδρα· τοῦτο γὰρ ἤτησε καὶ ἀτρωσίαν. ἤρισε δὲ καὶ Ἀπόλλωνι καὶ ἐνικήθη. καὶ ἐκέλευε τοὺς παριόντας ὀμνύναι εἰς τὸ δόρυ αὐτοῦ· ἔνθεν ἡ παροιμία ‘τὸ Καινέως δόρυ’. τινὲς δέ φασι Καινέα συμπλεῦσαι τοῖς Ἀργοναύταις, οὐ Κόρωνον· ὁ δὲ Ἀπολλώνιος παρὰ Πινδάρου
εἴληφε λέγοντος (fg 167 Schr.)· ‘ὁ δὲ χλωραῖς ἐλάτῃσι τυπεὶς ᾤχετο Καινεύς, σχίσας ὀρθῷ ποδὶ γᾶν.’ τοῦτο δὲ αὐτῷ συνέβη διὰ τὸ μήτε θύειν τοῖς θεοῖς μήτε εὔχεσθαι ἀλλ’ 〈ἢ〉 τῷ ἑαυτοῦ δόρατι· διὸ Ζεὺς ἐφορμᾷ αὐτῷ τοὺς Κενταύρους, οἵτινες κατὰ γῆν αὐτὸν ὠθοῦσιν.

57-64b. b. 〈Κενταύροισιν:〉 ἀντὶ τοῦ ὑπὸ Κενταύρων. L g

57-64c. c. 〈καταΐγδην:〉 καταφορικῶς, μεθ’ ὁρμῆς. L g

65. 65. Ἀμπύκου υἱὸς ὁ Μόψος τοῦ Τιτάρωνος, μητρὸς δὲ Χλώρι- δος. L m (P)

67-68a. 67—68 a. ἄγχι δὲ λίμνης Ξ〈υνιάδος〉: Ξυνιὰς λίμνη τῆς Θεσσαλίας· τινὲς δὲ πόλιν, ᾗ παράκειται 〈...〉 Βοιβηὰς λίμνη. ἀπὸ δὲ τῆς πόλεως εἴρηκε 〈λίμνην〉 Ξυνιάδα, ἐπειδὴ πλησίον αὐτῆς ἐστιν ἡ πόλις. ξυνὸν δὲ εἴρηται τὸ κοινόν· κοινὴ δέ ἐστιν Θεσσαλίας καὶ Βοιω-
τίας αὕτη.

67-68b. b. Κτιμένην Δολοπηίδα: Κτιμένη πόλις τῆς Θεσσαλίας. Δολοπηίδα δὲ τὴν Θεσσαλικήν εἶπε· Δόλοπες γὰρ ἔθνος Θεσσαλίας. Ὅμηρος (Ι 484)· ‘ναῖον δ’ ἐσχατιὴν Φθίης Δολόπεσσιν ἀνάσσων’.

69. 69. ἐξ Ὀπόεντος: Ὀποῦς πόλις τῆς Λοκρίδος, ἀπὸ Ὀπόεντος
τοῦ Ἠλείου. Ὅμηρος (Β 531)· ‘οἳ Κῦνόν τ’ ἐνέμοντ’ Ὀπόεντά τε Καλλίαρόν τε.’

71-74. 71—74. ἀλκήεις Ἐρ〈ιβώτης〉: ἰσχυρός· παραγώγως δὲ ἐσχημάτισται παρὰ τὴν ἀλκήν, ὡς φωνήεις παρὰ τὴν φωνήν. Ἡρόδωρος δὲ ἐν τοῖς Ἀργοναυτικοῖς (31 fg 5 J.) τοῦτον Εὐρυβάτην καλεῖ καί
φησιν αὐτὸν Τελέοντος υἱόν. Ἄκτορος δὲ υἱοὶ Μενοίτιος καὶ Ἶρος, τούτων δὲ υἱοί, Μενοιτίου μὲν καὶ Σθενέλης Πάτροκλος, Ἴρου δὲ Εὐρυτίων.

75-76. 75—76. καὶ ἐπαῖξαι: ἀντὶ τοῦ ἐπιδιῶξαι. περιττὸν μὲν τὸ

75-76. μετόπισθεν , λείπει δὲ ὁ καὶ· καί ὅτε κλίνειαν φάλαγγας, εἰς φυγὴν
τρέψειεν.

77-78. 77—78. Κάνθος κίε: τὸν Κάνθον καὶ ὁ Κλέων καταλέγει.

79a. 79 a. 〈Κήρινθον:〉 πόλις Εὐβοίας. L g

79b. b. 〈ὑπότροπος:〉 ὑποστρέψας. L g

81-82. 81—82. δηωθῆναι: καινότερον νῦν δηωθῆναι τὸ φθαρῆναι.
ἑξῆς δὲ ὁ ποιητὴς ὡς δυσφορῶν ἐπὶ τῇ ἀπωλείᾳ τῶν ἡρώων ἐπιφωνεῖ·

81-82. ὡς οὐκ ἀνθρώ〈ποισιν〉 . ὁ δὲ νοῦς· οὐδέν ἐστι μέγιστον κακόν, οὗ ἄνθρωπος ἀποτυγχάνει. ἔδει οὖν διὰ τοῦ ᾱ ἀπαυρεῖν. ἢ ὅτι οὐδὲν κακὸν μέγιστον, ὃ εἴη 〈ἂν〉 ἀνθρώποις δυσχερὲς ἐπαυρεῖν, ὅ ἐστιν ἐπιτυχεῖν.

83-85. 83—85. δύσιές τε καὶ ἀντολ〈αί〉: τοσοῦτόν φησι κεχωρισμένους τῆς τῶν Κόλχων χώρας, ὅσον τῶν ἀνατολῶν αἱ δύσεις ἀφεστήκασιν, ἐπεὶ ἡ μὲν Λιβύη ἐν δύσει, ἡ δὲ Κολχὶς ἐν ἀνατολῇ.

87. 87. Οἰχαλίης ἐπίουροι: παῖδες Ἀντιόπης. Οἰχαλίας δὲ τῆς
ἐν Εὐβοίᾳ. οἱ γὰρ νεώτεροί φασιν ἐν Εὐβοίᾳ εἶναι, Ὅμηρος δὲ ἐν τῷ Πελασγικῷ Ἄργει καταλέγει τὴν Οἰχαλίαν (Β 730)· ‘οἵ τ’ ἔχον Οἰχαλίην πόλιν Εὐρύτου Οἰχαλιῆος’, οἱ δὲ ὁμώνυμόν φασιν.

90-94a. 90—94 a. οὐδ’ ὁμόθεν: οὐδ’ ἐκ τοῦ αὐτοῦ τόπου. τὸ δὲ

90-94a. οὐ μέν ἀντὶ τοῦ οὐ μήν. διεχωρίσθησαν γὰρ διὰ τὸν φόνον Φώκου, καὶ
ὁ μὲν ἐν Σαλαμῖνι κατῴκησεν, ἥν φησι νῆσον

90-94a. Ἀτθίδα , ὁ δὲ Πηλεὺς ἐν Φθίᾳ.

90-94a. ἀφραδίῃ δὲ ἢτοι ἀνοίᾳ ἢ κακοβουλίᾳ.

90-94b. b. 〈λιασθείς:〉 ἀντὶ τοῦ φυγών. L g

95-96. 95—96. τοῖς δ’ ἔπι Κεκροπίηθεν: ἀντὶ τοῦ· σὺν τούτοις
ἀπὸ τῆς Ἀττικῆς. Κεκροπία γὰρ λέγεται ἡ Ἀττικὴ ἀπὸ Κέκροπος τοῦ βασιλεύσαντος. ἕτερος δέ ἐστιν ὁ Τελέων οὗτος ὁ Βούτου πατὴρ

95-96_cont. ἐυμελίης δὲ ὁ πολεμικός, ἀπὸ τῆς μελίας.

97-100. 97—100. Ἄλκων: ὄνομα κύριον, πατὴρ Φαλήρου. τὸν δὲ Ἄλκωνα Πρόξενός (fg 5 M. II 462) φησιν Ἐρεχθέως. φυγεῖν δὲ αὐτὸν
λέγει ἀπὸ τῆς Ἀττικῆς μετὰ τῆς θυγατρὸς Χαλκιόπης εἰς Εὔβοιαν, ἐξαιτοῦντος δὲ τοῦ πατρὸς οὐκ ἐκδοῦναι τοὺς Χαλκιδέας. τὸ δὲ

97-100. τηλύγετον ἐνταῦθα οὐ τὸν μονογενῆ, πρόσκειται γὰρ καὶ

97-100. μοῦνον ἐόντα , ἀλλὰ καταγηράσαντι αὐτῷ γενόμενον· οἱ γὰρ τοιούτοι τῶν παίδων εἰσὶ προσφιλεῖς.

101-04a. 101—04 a. Θησέα δ’ ὃς περὶ πά〈ντας〉: Θησεὺς καὶ Πει-
ρίθοος, ὄντες τὸ γένος ὁ μὲν ἐκ Διός, ὁ δὲ Ποσειδῶνος, ἐφάμιλλον τῷ γένει τὴν πρᾶξιν ἐποιούντο. καὶ ὁ μὲν Θησεὺς τῆς Ἑλένης ἐρασθεὶς ἔσχεν συμπράττοντα αὐτῷ τὸν Πειρίθουν, ὁ δὲ Πειρίθοος τὴν Περσεφόνην ἐθελήσας ἀγαγέσθαι ἀναγκαίως εἶχε τὸν Θησέα ἑπόμενον. καὶ
δὴ διὰ Ταινάρου κατελθόντες καὶ ἐπί τινος πέτρας καθεσθέντες αὖθις ἀναστῆναι οὐ δεδύνηνται. Ἡρακλῆς δὲ ὕστερον κατελθὼν διὰ τὸν Κέρβερον, τὸν μὲν Θησέα ἀπέσωσεν ὡς μὴ ἑκοντὶ κατελθόντα, τὸν δὲ Πειρίθουν εἴασεν, ἐπειδὴ προαιρέσει ἰδίᾳ κατῆλθεν. ἐπεστράτευσαν δὲ κατὰ τῆς Τροιζῆνος οἱ Διόσκουροι διὰ τὴν ἀδελφὴν Θησέως ὄντος
ἐν Ἅιδου καὶ πορθήσαντες ἔλαβον αἰχμάλωτον Αἴθραν τὴν Θησέως μητέρα.

101-04b. b. Ταιναρίην: Φερεκύδης ἐν τῇ θ' (3 fg 39 J.) φησὶν ‘ὅτι Ἔλατος ὁ Ἰκαρίου γαμεῖ Ἐριμήδην τὴν Δαμασίκλου· τῶν δὲ γίνεται Ταίναρος, ἀφ’ οὗ Ταίναρον καλεῖται ἡ πόλις καὶ ἡ ἄκρα καὶ ὁ λιμήν’. L mP

101-04c. c. κεινὴν ὁδόν: ἀντὶ τοῦ ματαίαν. ὁ δὲ νοῦς· ἀμφότεροι γὰρ οὗτοι συνοδεύσαντες πάντας ἂν μόχθων ἀνέπαυσαν τοὺς Ἀργοναύτας. τὴν δὲ αἰτίαν ἐνταῦθά φησιν ὁ Ἀπολλώνιος τοῦ μὴ συμπλεῦσαι αὐτούς. ἀναγινώσκεται δὲ καὶ

101-04c. κείνην βαρυτόνως κατὰ ἀναφορὰν καὶ

101-04c. κεινὴν ὀξυτόνως ἀντὶ τοῦ κενήν.

105-08a. 105—08 a. Τῖφυς δ’ Ἀγνιάδ〈ης〉: αἱ Σῖφαι τῆς Βοιωτίας πόλις, Σιφαεὺς δὲ δῆμος Θεσπιέων· Θέσπεια δὲ 〈καὶ〉 πόλις Θεσσαλίας. Φερεκύδης (3 fg 107 J.) δὲ Ποντέως ἱστορεῖ τὸν Τῖφυν, ὁ δὲ Αἰσχύλος ἐν τῇ Ἀργοῖ (fg 21 N. 2) τὸν Τῖφυν Ἴφυν καλεῖ.

105-08b. b. προδαῆναι: προμαθεῖν. ἀρίστου γὰρ αὕτη τέχνη κυβερνήτου.
ὁ δὲ λόγος· ἀγαθὸς μὲν καὶ ἡμέρας τῷ ἡλίῳ, νυκτὸς δὲ πρός τινα τῶν ἀστέρων τὸν καιρὸν τοῦ πλοῦ τεκμήρασθαι.

109. 109. Τριτωνίς: Τρίτωνες τρεῖς, Βοιωτίας, Θεσσαλίας, Λιβύης· ἐν δὲ τῷ κατὰ Λιβύην ἐτέχθη ἡ Ἀθηνά.

112. 112. 〈κείνης ὑποθημοσύνῃσι:〉 διὰ τὸ ταῖς βουλαῖς τῆς
Ἀθηνᾶς γενέσθαι. L g

115. 115. Φλείας δ’ αὖτ’ ἐπὶ τοῖσιν: πόλις Πελοποννήσου ἡ Ἀραιθυρέα, ἡ νῦν ὀνομαζομένη Φλιοῦς ἀπὸ Φλιοῦντος τοῦ Διονύσου καὶ Χθονοφύλης. κεῖται δὲ ἡ Φλιοῦς ἐπὶ ὅροις τῆς Σικυῶνος. καὶ αὐτὸς δὲ Διόνυσος Φλιοῦς ὠνομάζετο ἀπὸ τοῦ φλεῖν τὸν οἶνον, ὅ
ἐστιν εὐθηνεῖν.

117. 117. ἐφέστιος Ἀσωπ〈οῖο〉: Ἀσωπὸς ποταμὸς Θηβῶν ἔχων

118-21a. 118—21 a. Ἀργόθεν αὖ Ταλαός: ἐκ τοῦ Ἄργους τῆς χώρας,
οὐ τῆς πόλεως. ἐν δὲ ταῖς Μεγάλαις Ἠοίαις (Hesiodi fg 149 Rz. 2) λέγεται, ὡς ἄρα Μελάμπους φίλτατος ὢν τῷ Ἀπόλλωνι ἀποδημήσας κατέλυσε παρὰ Πολυφόντῃ. βοὸς δὲ αὐτῷ τεθυμένου, δράκοντος ἀνερπύσαντος παρὰ τὸ θῦμα, διαφθεῖραι αὐτὸν τοὺς θεράποντας τοῦ βασιλέως· τοῦ δὲ βασιλέως χαλεπήναντος τὸν Μελάμποδα λαβεῖν καὶ
θάψαι, τὰ δὲ τούτου ἔγγονα τραφέντα ὑπὸ τούτου λείχειν τὰ ὦτα καὶ ἐμπνεῦσαι αὐτῷ τὴν μαντικήν. διόπερ κλέπτοντα αὐτὸν τὰς βόας τοῦ Ἰφίκλου περιληφθέντα δεθῆναι καὶ τοῦ οἴκου μέλλοντος πεσεῖν, ἐν ᾧ ἦν ὁ Ἴφικλος, τῇ διακόνων πρεσβύτιδι μηνῦσαι καὶ τούτου χάριν ἀφεθῆναι τῷ Ἰφίκλῳ. σαφὴς δὲ ἡ ἱστορία.

118-21b. b. 〈τῆς δ’ ἀμφί:〉 διὰ τὸν ἀδελφὸν Βίαντα. L g

118-21c. c. 〈Αἰολίδης:〉 Ἀμυθάονος γὰρ ἔστι τοῦ Κρηθέως τοῦ Αἰόλου τοῦ Ἕλληνος τοῦ Διός. L m (P)

118-21d. d. σταθμοῖσιν ἐν Ἰφίκ〈λοιο〉: Ἴφικλος Φυλάκου παῖς τοῦ Δηιονέως. μήτηρ δὲ Μελάμποδος Δωρίππη, ὡς Διευχίδας (fg 9 M.
IV 390). φησὶ δὲ καὶ τὴν αἰτίαν τοῦ ὀνόματος, ὅτι τεκοῦσα αὐτὸν ἡ μήτηρ εἰς σύνδενδρον ἐξέθετο τόπον, συνέβη δὲ τοὺς πόδας αὐτοῦ ὑπὸ ἡλίου μελανθῆναι ἀσκίους ὄντας.

124-29a. 124—29 a. νεῖον ἀπ’ Ἀρκαδ〈ίης〉: προπερισπωμένως ἀντὶ

124-29a_cont. Λάμπεια δὲ ὄρος Ἀρκαδίας, ἐξ ἧς Ἐρύμανθος ποταμὸς
ἔχει τὰς πηγάς.

124-29b. b. Λυγκήιον: ἀπὸ Λυγκέως τοῦ βασιλεύσαντος Ἄργους. ἐὰν δὲ

124-29b. Λυρκήιον , ἀπὸ ὄρους Ἄργους ἀκουστέον, ἀφ’ οὗ ὁ Ἴναχος καταφέρεται ποταμός.

124-29c. c. τῖφος: ὁ κάθυγρος τόπος, ἔνθα διέτριβεν ὁ κάπρος. περὶ
δὲ τοῦ κάπρου καὶ Ἡρόδωρός (31 fg 24 J.) φησιν, ὅτι ἐπὶ τὰς πύλας τῶν Μυκηνῶν κομίσας αὐτὸν ἀπέθετο.

124-29c. ἰλλόμενον δὲ δεδεμένον. διὰ δὲ τοῦ

124-29c. ἀπεθήκατο τοῦ βαστάζοντος ἐπιδείκνυται ἡ δύναμις, ὅτι εὐχερῶς.

131. 131. σὺν καί οἱ Ὕλας: οὗτος Ἡρακλέους ἐρώμενος, υἱὸς δὲ
Θειοδάμαντος τοῦ Δρύοπος. καὶ Μνασέας (fg 10 M. III 151) μὲν οὕτως. Ἑλλάνικος (4 fg 131 a J.) δὲ Θειομένη ἀντὶ Θειοδάμαντος ὀνομάζει.

132a. 132 a. 〈ἰῶν:〉 τῶν βελῶν. L g

132b. b. φύλακος: Ἰωνικῶς ὁ φύλαξ. Ἴωνες γὰρ τὰς γενικὰς ποιοῦ-
σιν εὐθείας· τοῦ φύλακος ὁ φύλακος, τοῦ μάρτυρος ὁ μάρτυρος. τοῦ δὲ φύλακος ὀξυτονητέον τὴν πρώτην· Ἡρωδιανὸς (I 150, 3 L.) δὲ τὴν τελευταίαν ὀξύνει.

132b. φορεὺς δὲ ὁ φέρων. L m(P)

133-38. 133—38. Ναύπλιος υἱὸς Ποσειδῶνος καὶ Ἀμυμώνης τῆς Δαναοῦ.

133-38_cont. Προίτου δὲ λέγει τοῦ Βελλεροφόντου ἐχθροῦ, ἀνδρὸς δὲ Ἀντείας· καὶ Ὅμηρος (Ζ 152 sqq.) οἶδεν.

139-44a. 139—44 a. Ἴδμων δ’ ὑστάτ〈ιος〉: Χαμαιλέων (fg 6 Koepke) φησι τὸν Θέστορα Ἴδμονα παρὰ τοῖς ἀρχαίοις καλεῖσθαι διὰ τὸ ἔμπειρον εἶναι,
ἄλλοι φασὶ καὶ Θέστορα συμπλεῦσαι τοῖς Ἀργοναύταις. τὸν Ἀμφιάραον δὲ φησι συμπλεῦσαι Δηίοχος (fg 1 M. II 17). ὁ δὲ Ἴδμων, ὡς ἱστορεῖ Φερεκύδης (3 fg 108 J.), ἐγένετο παῖς Ἀστερίας τῆς Κορώνου καὶ Ἀπόλλωνος, οὗ καὶ Λαοθόης Θέστωρ· τοῦ δὲ Κάλχας. ἀναιρεῖται δὲ Ἴδμων ἐν Μαριανδυνίᾳ ὑπὸ κάπρου. ὅτι δὲ Ἄβαντος υἱὸς Ἴδμων, φησὶ
καὶ Ἡρόδωρος (31 fg 44 J.).

139-44b. b. 〈ὑστάτιος:〉 τῶν ἐξ Ἄργους ὕστατος. L g

139-44c. c. μὴ ὁ δῆμος μέμψηται αὑτοῦ τὸ κλέος. L m(P)

139-44d. d. Αἰολίδῃσιν: τοῖς υἱωνοῖς 〈Αἰόλου〉. Αἰόλου γὰρ τοῦ
Ἕλληνος Κρηθεὺς καὶ Ἀθάμας, Κρηθέως δὲ Αἴσων, Αἴσονος δὲ ὁ Ἰάσων. Ἄβας δὲ Μελάμποδος ἦν τοῦ Ἀμυθάονος τοῦ Κρηθέως τοῦ Αἰόλου. L m(P)

146-49a. 146—49 a. καὶ μὴν Αἰτωλὶς κρα〈τερόν〉: εἰκότως αὐτὴν Αἰτωλίδα εἶπεν, ἐπεὶ Αἰτωλὸς ὁ Θέστιος. καὶ εἴρηκεν ἀπὸ τῆς χώρας,
ὡς ἐάν τις τὸν Συρακόσιον Σικελὸν λέγῃ ἢ τὸν Ῥωμαῖον Ἰταλόν. ὁ δὲ Ἴβυκος (fg 41 B. III 249) αὐτὴν Πλευρωνίαν φησίν, Ἑλλάνικος (4 fg 119 J.) δὲ Καλυδωνίαν. ἡ δὲ Λήδα ἦν Θεστίου θυγάτηρ τοῦ βασιλέως τῆς Αἰτωλίας, Ἄρεως υἱοῦ καὶ Δημοδίκης, μητέρα δὲ αὐτῆς 〈λέγουσι Δηιδά〉μειαν. Γλαύκου δὲ αὐτὴν τοῦ Σισύφου εἶναι πατρὸς
ἐν Κορινθιακοῖς λέγει Εὔμηλος (fg 6 Kink. 191) καὶ Παντειδυίας μη-

146-49a_cont. τηλυγέτους δὲ νῦν ἀντὶ τοῦ ἀγαπητούς, Ὅμηρος δὲ τοὺς ἐν γήρᾳ γεννωμένους.

146-49b. b. Αἰτωλὶς δὲ ἤτοι διὰ τὴν χώραν ἢ ἀπὸ Αἰτωλοῦ τοῦ
ἥρωος. L

152. 152. Ἀρήνηθεν: Φερεκύδης (3 fg 127 J.) τὴν μητέρα τῶν περὶ Ἴδαν Ἀρήνην φησίν, ἀφ’ ἧς ἡ πόλις, Πείσανδρος (16 fg 2 J.) Πολυδώραν, Θεόκριτος (XXII 206) Λαοκόωσαν. οὗτοι δὲ συνηκμασαν τοῖς Διοσκούροις. Ἀρήνη δὲ πόλις Πελοποννήσου πλησίον Πύλου· καὶ
Ὅμηρος (Β 591)· ‘οἱ δὲ Πύλον τ’ ἐνέμοντο καὶ Ἀρήνην ἐρατεινήν’.

156-60a. 156—60 a. σὺν δὲ Περικλύμενος: ὅτι Νηλέως παῖς Περι- κλύμενος, δῆλον. φησὶ γὰρ ὁ ποιητὴς (λ 286)· ‘Νέστορά τε Χρόμιόν τε Περικλύμενόν τ’ ἀγέρωχον’. τοῦτον δὲ ὡς ἔγγονον αὑτοῦ ὁ Ποσει- δῶν — Νηλεὺς γὰρ Ποσειδῶνος — καὶ τοῖς ἄλλοις ἐκόσμησεν καὶ
ἐχαρίσατο αὐτῷ εἰς πάντα μεταβάλλεσθαι, ὡς καὶ ὁ Εὐφορίων (fg 74 Scheidw.)· ‘ὅς ῥά τε πᾶσιν ἔικτο, θαλάσσιος ἠύτε Πρωτεύς’. ἀνήρηκεν

156-60b. b. 〈Πύλῳ:〉 ἀφ’ ἧς ἦν ὁ Νέστωρ, ἥτις ἐστὶ καὶ ἀμμώδης ἀπὸ τοῦ παραρρέοντος ποταμοῦ. Νηλεὺς δὲ ἔσχεν παῖδας ἐκ μὲν Χλώριδος Νέστορα, Περικλύμενον, Χρόμιον, ἐκ δὲ διαφόρων γυναικῶν Ταῦρον, Ἀστέριον, Πυλάωνα, Δηίμαχον, Εὐρύβιον, Ἐπιλέοντα, Φράσιν, Ἀντι-
μένη, Εὐαγόραν ἤ, ὡς Ἀσκληπιάδης (12 fg 21 J.) φησίν, Ἀλάστορα. καὶ ὁ ποιητής (Λ 692)· ‘δώδεκα γὰρ Νηλῆος ἀμύμονος υἱέες ἦμεν’.

156-60c. c. 〈συνοχῇ:〉 τῇ συμβολῇ. L g

161-63. 161—63. οἳ Τεγέην: Τεγέα πόλις Ἀρκαδίας.

161-63. κλῆρον δὲ 〈Ἀφειδάντειον〉 τὴν βασιλείαν τὴν Ἀφείδαντος. ὁ γὰρ Ἀλεὸς ἱστο-

164. 164. Ἀγκαῖος: Λυκούργου καὶ Ἀντινόης Ἀγκαῖος καὶ Ἔποχος·
τιμᾶται δὲ ὁ Λυκοῦργος παρ’ Ἀρκάσιν, ὥς φησιν Ἀριστομένης (M. IV 336). μνημονεύει καὶ Ὅμηρος τούτου τοῦ Λυκούργου (Η 142—45): ‘τὸν Λυκό- οργος — ὑποφθὰς δουρὶ μέσον περόνησε’. καὶ ἄγεται Μώλεια ἑορτὴ παρὰ Ἀρκάσιν, ἐπειδὴ Λυκοῦργος λοχήσας κατὰ τὴν μάχην εἷλεν Ἐρευθα- λίωνα·

164. μῶλος δὲ ἡ μάχη.

168-70. 168—70. βῆ δ’ ὅγε Μαιναλίης: Μαίναλος ὄρος Ἀρκαδίας
καὶ πόλις, ἀπὸ Μαινάλου τοῦ Ἀρκάδος, οὗ πατὴρ Λυκάων.

168-70. καλιῇ δὲ ἀντὶ τοῦ οἰκίᾳ, κυρίως δὲ ἡ ἐκ κάλων κατεσκευασμένη· κάλα δὲ τὰ ξύλα. ξυλίναις γὰρ ἐχρῶντο τὸ παλαιὸν οἰκίαις λιθ〈ίν〉ων μηδέπω ἐπινοηθέντων.

172-73. 172—73. βῆ δὲ καὶ Αὐγείης: οὗτος γόνῳ μὲν ἦν Ἡλίου,
ἐπίκλησιν δὲ Φόρβαντος ἐκ τῆς Νηλέως Ὑρμίνης· οἱ δέ φασιν ἀπὸ τῆς Νυκτέως, οἱ δὲ αὐτὴν Ἐπειοῦ θυγατέρα εἶναι. δοκοῦσι δὲ ἀκτῖνες ἀπο- λάμπειν αὐτοῦ τῶν ὀφθαλμῶν. τούτου δὲ τῶν βοσκημάτων ὁ Ἡρακλῆς τὴν κόπρον ἐκάθηρεν.

176. 176. Ἀστέριος δέ: τὸν Ἀστερίωνα λέγει. ἀπὸ δὲ τοῦ Ὑπερ-
ασίου βασιλέως τῆς Ἀχαΐας πόλις Ὑπερασία. Ὅμηρος (Β 573)· ‘οἵ θ’ Ὑπερασίην’.

177. 177. Πελλήνης: ἡ Ἀχαϊκὴ Πελλήνη διὰ τοῦ ε, ἡ δὲ ἑτέρα ἡ τῆς

179. 179. Ταίναρον ἀκρωτήριον τῆς Λακωνικῆς ἀπὸ Ταινάρου τοῦ Ποσειδῶνος.

181. 181. Εὐρώπη Τιτυοῦ τοῦ Ἐλάρης παιδός. οὗτος δὲ ἐν Ἅιδου
τετιμώρηται διὰ τὸ εἰς Πυθῶνα στελλομένην κατασχεῖν τὴν Λητώ, ὡς καὶ Ὅμηρος (λ 576)· ‘Τιτυὸν Γαίης υἱόν’. ὁ δὲ Εὐφορίων (fg 123 Scheidw.) Ἀρτέμιδός φησιν αὐτὸν ἧφθαι καὶ διὰ τοῦτο τιμωρεῖσθαι.

184. 184. διερῇ πεφόρητο: διερή κυρίως ἡ ἐκ Διὸς γινομένη
κάθυγρος γῆ, ἐξ οὗ καὶ διαίνω τὸ βρέχω. παρὰ δὲ τὸ Ὁμηρικόν (Υ 226—29)· ‘αἱ δ’ ὅτε δὴ σκιρτῷεν ἐπὶ ζείδωρον ἄρουραν’ καὶ τὰ ἑξῆς.

185-88a. 185—88 a. καὶ δ’ ἄλλω δύο παῖδε: ὁ μὲν ἦν υἱός, ὁ δὲ Ἐργῖνος ἀπόγονος· Ἀγκαῖος υἱὸς Ἀστυπαλαίας τῆς Φοίνικος καὶ Ποσει-
δῶνος, Ἐργῖνος δὲ Κλυμένου τοῦ Πρέσβωνος καὶ Βουζύγης τῆς Λύκου. ὁ δὲ Μίλητος, ἀφ’ οὗ καὶ ἡ πόλις Μίλητος, Εὐξαντίου τοῦ Μίνωος, οἱ δέ φασιν αὐτὸν Ἀπόλλωνος καὶ Ἀρείας τῆς Κλεόχου· ἐκλήθη δὲ Μί- λητος, ὅτι ἐκρύβη ὑπὸ τῆς μητρὸς ἐν μίλακι. οἱ δέ φασιν ὑπὸ Σαρπη- δόνος τοῦ Διὸς Μίλητον κτισθῆναι, ὀνομασθεῖσαν ἀπὸ τῆς ἐν Κρήτῃ.
ὀνομασθῆναι δὲ αὐτὴν πρῶτον λέγουσι Πιτυοῦσσαν, οἱ δὲ Ἀστερίαν, εἶτα Ἀνακτορίαν, εἶτα Μίλητον. καὶ Ἀριστόκριτός (fg 1 M. IV 334) φησι,

185-88b. b. 〈ὁ δ’ Ἰμβρασίης ἕδος Ἥρης Παρθενίην:〉 τὴν Σάμον φησίν. Ἴμβρασος γὰρ ποταμὸς Σάμου, ὃς μετεκλήθη Παρθένιος διὰ τὸ ἐκεῖ παρθένον ἔτι οὖσαν τετράφθαι τὴν Ἥραν. καὶ Καλλίμαχος (fg 213 Schn.) μέμνηται. ὁ δὲ Ταρραῖος οὕτως (fg 10 Linnenkugel) Παρθενία δὲ ἡ Σάμος ἀπὸ
Παρθενίας τῆς Σάμου γυναικὸς ὠνομάσθη. L m (P)

185-88c. c. 〈Παρθενίης〉 Ἀγκαῖος: Ἀριστοτέλης (fg 530 Rose) φησὶ τιθεὶς ἐπὶ Ἀγκαίου τὴν παροιμίαν, ὅτι γέγονε φιλογεώργος Ἀγκαῖος καὶ πολλὰς ἐφύτευσεν ἀμπέλους. εἰπόντος δὲ αὐτῷ τοῦ θερά-
ποντος, ὅτι θᾶττον ἀποθανεῖται ἢ πίεται ἐκ τῶν καρπών τῆς ἀμπέλου, Ἀγκαῖος ὡρίμου γενομένου τοῦ καρποῦ, τρίψας βότρυν ἐκάλεσε τὸν θε- ράποντα καὶ εἶπεν, ὡς ἔζησεν μέχρις οὗ καρποφορήσῃ ἡ ἄμπελος, καὶ ἔμελλε πίνειν. τοῦ δὲ θεράποντος εἰπόντος ‘πολλά μεταξὺ πέλει κύλικος καὶ χείλεος ἄκρου’ διηγγέλη αὐτῷ τις σῦς διαλυμαινόμενος τὴν χώραν
ἐφ’ ὃν ἐκδραμὼν πρὶν πίῃ, ἀνηρέθη ὑπ’ αὐτοῦ· διὸ ἐπεκράτησεν ἡ παρ- οιμία ἐπὶ τῶν παρὰ προσδοκίαν τι πασχόντων. καὶ Φερεκύδης ἐν τῇ η’ (3 fg 36 J.) φησὶ τὸν Ἀγκαῖον ὑπὸ τοῦ Καλυδωνίου συὸς πληγέντα τὸν μηρὸν ἀποθανεῖν.

193. 193. ἀλλά ἑ θῆσσα γυ〈νή〉: θῆσσα ἡ δούλη. Ἀθηναῖοι δὲ καὶ τοὺς
πενιχροὺς θῆτας λέγουσιν ἀπὸ τοῦ θητεύειν ἐπὶ μισθῷ διὰ τὸ ἐνδεεῖς εἶναι τῶν ἐπιτηδείων· καὶ ὥσπερ τῷ Κρὴς παράκειται τὸ Κρῆσσα θη- λυκόν, οὕτω καὶ τῷ θὴς θῆσσα.

194. 194. 〈κοσμήτορα:〉 ἀντὶ τοῦ καθηγητήν. L g

195a. 195 a. 〈ὧδ’ ἔτι κουρίζων:〉 οὕτως ἀκμάζων ἔτι. L g

195b. b. τὸ δὲ κουρίζων ἐνταῦθα ἀντὶ τοῦ κοῦρος ὤν, ἀλλαχοῦ δὲ καὶ ἀντὶ τοῦ κούρους τρέφων. P

196. 196. 〈τοῦ δ’:〉 τοῦ Μελεάγρου. L g

198. 198. 〈λυκάβαντα:〉 ἐνιαυτόν. L g

199-201a. 199/201 a. μήτρως: Ἀλθαία καὶ Ἴφικλος ἀδελφοὶ ἐκ Δηιδαμείας
τῆς Περιήρους. L m (P)

199-201b. b. Θεστιάδης Ἴφικλος: κασίγνητος Τοξέως καὶ Πληξίππου καὶ Ἀλθαίας τῆς Μελεάγρου μητρός. μήτρως οὖν ὁ Ἴφικλος Μελεάγρου [ἐκ τῆς Ἐφύρης ἵκανεν]. Η

202. 202. Ὠλενίοιο: Ὤλενοι δύο, τῆς Ἀχαΐας 〈καὶ〉 τῆς Αἰτωλίας.
Ὅμηρος (Β 639)· ‘οἳ Πλευρῶν’ ἐνέμοντο καὶ Ὤλενον’.

204a. 204 a. σιφλός: ἀντὶ τοῦ κεκακωμένος· οἱ δὲ τὸν κακόποδα καὶ ἐπιμωμητὸν ἀπέδοσαν.. σιφλὸς δὲ ὁ μῶμος.

204b. b. 〈σιφλός:〉 χωλός. S g

205. 205. 〈ὅ:〉 ἀντὶ τοῦ διό. L g

207-09a. 207—09 a. ἐκ δ’ ἄρα Φωκή〈ων〉: οἱ Φωκεῖς ἐκλήθησαν ἀπὸ Φώκου τοῦ Αἰακοῦ. τὸν δὲ Ἴφιτον γενεαλογοῦσι Ναυβόλου καὶ Περι- νείκης τῆς Ἱππομάχου. ἡ δὲ Πυθὼ πόλις Φωκίδος, ἔνθα τὸ μαντεῖον, ἀπὸ τοῦ πυνθάνεσθαι τῶν μαντειών οὕτω κληθεῖσα ἢ ἀπὸ τοῦ ἐκεῖσε
σεσῆφθαι τὸν δράκοντα.

207-09b. b. 〈ξεῖνος:〉 τοῦ Ἰάσονος φίλος ἦν. L g

211-15a. 211—15 a. 〈Ζήτης:〉 ὄνομα κύριον. L g

211-15b. b. 〈Κάλαϊς:〉 ὄνομα κύριον. L g

211-15c. c. Ζήτης καὶ Κάλαϊς: τούτους ἐκ διαφόρων τόπων συμπλεῦσαι τοῖς Ἀργοναύταις φασίν. οἱ μὲν γὰρ ἐκ Θράκης ὡς Ἀπολλώνιος, Ἡρό-
δωρος (31 fg 46 J.) δὲ ἐκ Δαυλίδος, Δοῦρις (76 fg 86 J.) δὲ ἐξ Ὑπερβορέων. καταλέγει δὲ τούτους καὶ Ἀντίμαχος (fg 7 B. II 290). Φανόδικος δὲ ἐν α’ Δηλιακῶν (fg 1 M. IV 473) ἐξ Ὑπερβορέων φησὶν αὐτοὺς ἐλθεῖν ἐπὶ τὸν πλοῦν. τὴν δὲ Ὠρείθυιαν Σιμωνίδης (fg 3 B. III 382) ἀπὸ Βριλησσοῦ φησιν ἁρπαγεῖσαν ἐπὶ τὴν Σαρπηδονίαν
πέτραν τῆς Θράκης ἐνεχθῆναι· ἔστι γὰρ καὶ τῆς Κιλικίας ὁμώνυμος, ὡς Καλλισθένης (124 fg 39 J.) Στησίχορος δὲ ἐν τῇ Γηρυονίδι (fg 10 B. III 210) καὶ νῆσόν τινα ἐν τῷ Ἀτλαντικῷ πελάγει Σαρπηδονίαν φησί. περὶ δὲ τῆς Θρᾳκίας Σαρπηδονίας πέτρας, ὅτι πρὸς τῷ Αἵμῳ ὄρει ἐστί, Φερε- κύδης (3 fg 145 J.) φησί, περὶ τῆς ἁρπαγῆς ἱστορῶν τῆς Ὠρειθυίας.
Χοιρίλος (fg 5 Kink.) δὲ ἁρπασθῆναί φησιν αὐτὴν ἄνθη ἀμέργουσαν ὑπὸ τὰς τοῦ Κηφισοῦ πηγάς. Ἡραγόρας δὲ ἐν τοῖς Μεγαρικοῖς (fg 4 M. IV 427) τὸν τὴν Ὠρείθυιαν ἁρπάσαντα Βορέαν υἱὸν Στρυμόνος φησίν, οὐχὶ δὲ τὸν ἄνεμον. ἡ δὲ Ὠρείθυια Ἐρεχθέως θυγάτηρ, ἣν ἐξ Ἀττικῆς ἁρπάσας ὁ Βορέας ἤγαγεν εἰς Θράκην, κἀκεῖσε συνελθὼν ἔτεκε
Ζήτην καὶ Κάλαϊν, ὡς Σιμωνίδης ἐν τῇ Ναυμαχίᾳ (v. supra). 〈...〉 Φινεύς δὲ Κλεοπάτραν τὴν Ὠρειθυίας πρώτην ἔγημεν, μετὰ ταῦτα δὲ Ἰδαίαν τὴν Δαρδάνου, ἥτις ἀπεχθῶς ἔχουσα πρὸς τοὺς προγόνους, λέγω δὴ πρὸς τοὺς ἀπὸ Κλεοπάτρας υἱούς, ἐπειρᾶτο τυφλῶσαι αὐτούς. οἱ δέ, ὅτι ὁ πατὴρ ἐτύφλωσεν αὐτοὺς διαβαλούσης τῆς μητρυιᾶς πρὸς αὐτόν.

211-15d. d. Κεκροπίηθεν: 〈...〉 Κρέουσα, Ὠρείθυια, Πρόκρις· Ὠρει- θυίας δὲ Χιόνη, Χθονία, Κλεοπάτρα, Ζήτης καὶ Κάλαϊς. ὁ δὲ Βορέας ἰδὼν παίζουσαν Ὠρείθυιαν πρὸς τῷ Ἰλισσῷ ἠράσθη αὐτῆς· ἐξ ἧς οὗτοι.

211-15e. e. Κεκροπίηθεν: ἡ ἀκρόπολις τῆς Ἀττικῆς Κεκροπία ἐκαλεῖτο
τὸ πρότερον. L m (P)

211-15f. f. 〈Ἰλισσοῦ:〉 ποταμὸς Ἀττικῆς. L g

216-17a. 216—17 a. Σαρπηδονίην ὅθι πέ〈τρην〉: πόλις τῆς Ἀστι- κῆς ἀπὸ Σαρπηδόνος τοῦ τῆς Θράκης βασιλέως, ἀδελφοῦ Πόλτυος. 〈ποταμοῖο παρὰ ῥόον Ἐργίνοιο:〉 τοῦτο δὲ προσέθηκεν, ἐπεὶ
καὶ ἑτέρα ἐστὶ Σαρπηδονία πέτρα τῆς Κιλικίας.

216-17b. b. 〈Ἐργίνοιο:〉 ποταμὸς Θράκης. L g

218. 218. λυγαίοις: σκοτεινοῖς, κατὰ μετωνυμίαν· λύγος γὰρ τὸ σκότος ἀπὸ τοῦ λύγου τοῦ φυτοῦ, ὅπερ ἐστὶ πυκνὸν καὶ δασύ. L mP

219-20. 219—20. ἐπ’ ἀκροτάτοισι ποδ〈ῶν〉: τοῖς σφυροῖς ἢ τοῖς
ἀστραγάλοις. ἐρεμνὰς δὲ ἤτοι κατὰ συγκοπὴν τὰς ἐρεβεννάς, τουτέστι [καταπληκτικὰς] σκοτεινὰς κυρίως, ἐξ οὗ μελαίνας. ὁ δὲ λόγος· ἔσειον μελαίνας πτέρυγας κινούμενοι, καταπληκτικὰς τῷ ἰδέσθαι.

221-22. 221—22. φολίδεσσι: ταῖς στίξεσι, τοῖς ποικίλμασι τῶν πτερῶν. 〈κράατος〉 ὑπάτοιο δὲ ἄκρας κεφαλῆς.

224-26a. 224—26 a. οὐδὲ μὲν οὐδ’ αὐτοῖο πά〈ις〉: Ἄκαστος Πελίου
υἱὸς ἔγημεν Κρηθηΐδα ἤ, ὥς τινες, Ἱππολύτην. ἡ δὲ Πηλέως ἐρασθεῖσα

224-26a. 224/26 a. ἀπήτει συνελθεῖν. ὡς δὲ ἀπετύγχανεν, προβαλοῦσα τὸν Πηλέα τῷ ἀνδρὶ κατηγόρει, ὅτι ἤθελεν αὐτῇ συνελθεῖν. ὁ δὲ δεξάμενος τὸν Πηλέα ὡς ἐπὶ θήραν εἰς τὸ Πήλιον κατέλειψεν ἄοπλον, ἵνα ὑπὸ θηρίων διαφθαρῇ. ἐπιστὰς δὲ Ἑρμῆς ἤ, ὥς τινες, Χείρων ἔδωκεν αὐτῷ ἡφαιστότευκτον
μάχαιραν. καὶ τὰ ἐπιτυγχάνοντα θηρία ἀναιρῶν ἦλθεν εἰς τὴν πόλιν καὶ ἀνεῖλεν Ἄκαστον αὐτόν 〈τε〉 καὶ τὴν τοῦ Ἀκάστου γυναῖκα.

224-26b. b. Ἄργος τε θεᾶς ὑπ〈οεργός〉: διὰ τὸ τὴν Ἀργὼ κατασκευάσαι Ἀθηνᾶς προνοίᾳ. διὰ τοῦτο ὁ ποιητής φησιν (I 19) Ἀθηνᾶς ὑποθημοσύνῃσι γενέσθαι αὐτήν.

228. 228. 〈συμμήστορες:〉 σύμβουλοι. L g

230-33a. 230—33 a. ἀντὶ τοῦ γὰρ ὁ ἐπεί. L g

230-33b. b. ἐπεὶ Μινύαο θυγα〈τρῶν〉: ὁ γὰρ Μινύας πολλὰς εἶχεν θυγατέρας. καὶ γὰρ ὁ Ἰάσων Ἀλκιμέδης ἐστὶ τῆς Κλυμένης τῆς Μινύου θυγατρός. Στησίχορος (fg 54 B. III 225) δὲ Ἐτεοκλυμένης φησίν, Φερεκύδης (3 fg 104 b J.) δὲ Ἀλκιμέδης τῆς Φυλάκου. Ἰσονόης δὲ
τῆς Δαναοῦ καὶ Διὸς γίνεται Ὀρχομενός, ἀφ’ οὗ καὶ ἡ πόλις Ὀρχομενὸς καλεῖται· Ὀρχομενοῦ δὲ καὶ Ἑρμίππης τῆς Βοιωτοῦ γίνεται Μινύας — ἐπίκλησιν, φύσει δὲ Ποσειδῶνος —, ὃς ᾤκει ἐν Ὀρχομενῷ, ἀφ’ οὗ ὁ

238. 238. Παγασαί: ἀκρωτήριον Μαγνησίας· ὠνομάσθη δὲ ἀπὸ τοῦ ἐκεῖ πεπῆχθαι τὴν Ἀργώ. ὁ δὲ Σκήψιος (Demetrii Scepsii fg 52 Gaede) ἀπὸ τοῦ πηγαῖς περιρρέεσθαι τοὺς τόπους. ἔστι δὲ καὶ Παγασαίου Ἀπόλλωνος ἱερόν.

240. 240. ἀστέρες ὣς νεφέ〈εσσι〉: πρὸς τὸ γένος καὶ τὴν τύχην
καὶ τὴν ἀνδρίαν ἀπιδών, ἀστέρας μὲν τοὺς ἥρωάς φησι, νεφέλας δὲ τοὺς δημοτικοὺς ὄχλους.

242-43. 242—43. πόθι τόσσον ὅμιλον: οὐχ ὑγιῶς τὸ πόθι· ἔστι γὰρ τοῦ ἐν τόπῳ δηλωτικόν. ἔδει οὖν ποῖ εἰπεῖν. τὸ δὲ

242-43. ἔκτοθι βάλλει ἀντὶ τοῦ ἀποστέλλει.

242-43. Παναχαιίδα δὲ τὴν Θεσσαλίαν φησίν,
ὅτι αὕτη πρώτη ἐκλήθη Ἀχαία ἀπὸ Ἀχαιοῦ τοῦ Ξούθου.

244. 244. πυρὶ δηώσειαν: συμφλέξειαν, καταπολεμήσειαν, καταστρέ- ψειαν.

244. δόμους δὲ τὴν χώραν, τὴν γῆν, συνεκδοχικῶς.

246a. 246 a. ἀλλ’ οὐ φυκτὰ κέλ〈ευθα〉: ἀλλ’ οὐκ ἐκφεύξιμος αὐτοῖς ἡ ὁδός, κατ’ ἀνάγκην γάρ ἐστιν· οὐδὲ ἄπρακτος ὁ ἆθλος, ἀνύσουσι
γὰρ ῥᾳδίως, οἷον εὐκατόρθωτος· [ἢ οὕτως] ὥστε εἶναι τὸν λόγον· ἀλλ’ οὐχ ὑποφεύξιμα, οἷον ἀδύνατον ἦν αὐτοῖς μὴ ἐπιτελέσαι τὴν ἐπιταγήν, 〈...〉.

246b. b. πόνος δ’ ἄπρηκτος ἰοῦσιν: κατὰ κοινοῦ τὸ οὐ, ἵνα ᾖ· ἀλλ’ οὐ φυκτὰ κέλευθα οὐδέ ὁ πόνος ἄπρακτος, πρὸς τὸ

246b. αὐτῆμαρ δὲ δόμους ὀλοῷ πυρὶ δηώσειαν Αἰήτεω ὅτε μή σφιν
ἑκὼν δέρος ἐγγυαλίξῃ
. οἱ δὲ οὕτως· 〈οὐ φυκτά〉 οὐκ εὔπλοα 〈καὶ〉

246b. ἄπρηκτος δύσπρακτος, δυσεργής, δυσκατόρθωτος.

247-49a. 247—49 a. 〈αἱ δὲ γυναῖκες:〉 καὶ τοῦτο ὡς πρὸς γυναικείαν φύσιν. ἄγαν θαυμαστῶς πρὸς τὰς φύσεις καὶ τοὺς λόγους ἀμφοτέροις ἀνέπλασεν. τοῖς μὲν γὰρ ἀνδράσιν, ἐπεὶ θρασυτέρα ἡ φύσις, ἄνυσιν καὶ τέλος τῶν μελλόντων εἰσάγει, ταῖς δὲ γυναιξίν, ἐπεὶ ἀσθενέστεραι, εὐχὰς καὶ ἱκεσίας ποιεῖ. τοιαῦται γὰρ ἐπὶ τῶν μεγάλων καὶ φοβερῶν πραγμάτων
αἱ γυναῖκες.

247-49b. b. νόστοιο τέλος θυμηδέες: θυμήρεες.

251-52. 251—52. δειλὴ Ἀλκιμέδη: ἐπίπονε. ὁ δὲ νοῦς· εἰ καὶ ὀψέ, ὅμως δ’ οὖν ἦλθε καὶ σοὶ κακόν, Ἀλκιμέδη. λείπει δὲ ἡ διὰ πρόθεσις· καὶ οὐ διετέλεσας λαμπρῶς τὸν βίον, αὐχοῦσα ἐπὶ τοιούτῳ υἱῷ.

254-55a. 254—55 a. 〈εἰ τὸ πάροιθεν:〉 [ἢ τέ οἱ ἦεν] πρὸ τοῦ τὸν ἆθλον ἐπιστῆναι.

254-55a. κακῶν δὲ ἤτοι τῶν ἰδίων ἢ τῶν μελλόντων ἐπι- τελεῖσθαι τοῖς Ἀργοναύταις.

254-55b. b. κτερέεσσιν: ἐνταφίοις. L g (P)

256-59. 256—59. ὧς ὄφελεν καὶ Φρίξον: λέγεται γάρ, ὅτι τῆς Ἕλλης
καταπεσούσης ἀγωνιῶντι τῷ Φρίξῳ κατὰ Διὸς βούλησιν ἐφθέγξατο θαρ- σύνων αὐτὸν ὁ κριὸς διασώσειν αὐτὸν εἰς τὴν Σκυθίαν. τοῦτο δὲ αὐτὸ τῇ Ἀλκιμέδῃ ἔμελλε κακὸν γενέσθαι τοῦ υἱοῦ ἐκεῖσε στελλομένου. ἡ δὲ ἱστορία κεῖται παρὰ Ἑκαταίῳ (1 fg 17 J.), ὅτι ὁ κριὸς ἐλάλησεν. ἔνιοι δὲ φασιν αὐτὸν ἐπὶ κριοπρώρου σκάφους πλεῦσαι. Διονύσιος δὲ ἐν β'
(32 fg 2 b J.) Κριόν φησι Φρίξου τροφέα γενέσθαι καὶ συμπεπλευκέναι αὐτῷ εἰς Κόλχους· διὸ καὶ μεμυθεῦσθαι τὰ περὶ τῆς τοῦ κριοῦ θυσίας αὐτόθι.

260. 260. ἐπὶ προμολῇσι: 〈ἐπὶ〉 τῇ ἐξόδῳ τῶν ἀριστέων· ἀπὸ τοῦ εἰς τοὔμπροσθεν μολεῖν. ἐντεῦθεν καὶ τὰς πρώτας προβάσεις τῶν ὀρῶν
προμολὰς λέγουσι.

262-63a. 262—63 a. 〈βεβολημένη:〉 λύπῃ βλαβεῖσα ἢ δυσθυμοῦσα. L g

262-63b. b. ὀξὺ δ’ ἑκάστην: μετενήνεκται ἀπὸ τῶν κατὰ τὴν ἁφήν, ὡς

262-63b_cont. ἄχος δὲ ἐστι σύγχυσις ψυχῆς, λύπη ἐπιτεταμένη· σαφὲς δὲ ἐκ τοῦ λέγειν τὸν ποιητήν (ο 358)· ‘ἡ δ’ ἄχεϊ οὗ παιδὸς ἀπέφθιτο’.

264. 264. ἐντυπὰς ἐν λεχ〈έεσσιν〉: ἄγαν περιεσφιγμένος, ὡς πάντα τὰ μέλη ἐκτυποῦσθαι ἐκ τῆς σφίγξεως.

264. ἐντυπὰς δὲ λέγεται καὶ
ὁ περιβεβλημένος κατὰ τῆς ὄψεως οὕτως ὥς καὶ τὸν τύπον διὰ τοῦ ἱματίου θεωρεῖσθαι.

265. 265. 〈ἔπειτα:〉 ἀντὶ τοῦ δή· ἡ γὰρ ἔπειτα φωνὴ τῷ δὴ ἰσο- δυναμεῖ νῦν. L g

266. 266. νῦν λέγει τὴν αἰτίαν, δι’ ἣν οἱ δοῦλοι συνηθροίζοντο. L g

267. 267. κατηφέες: κατάστυγνοι διὰ τὴν λύπην. τὸ δὲ

267. ἠείροντο παθητικὸν ἀντὶ ἐνεργητικοῦ κεῖται τοῦ ἤειρον.

268. 268. 〈ἐπεχεύατο:〉 ἀντὶ τοῦ ἐπέθηκεν, ἐπέβαλεν. L g

269-72a. 269—72 a. ἀδινώτερον: ὅμοιον τὸ σχῆμα τῷ ‘μελάντερον ἠύτε
πίσσα’ (Δ 277)· τὸ γὰρ συγκριτικόν ἔλαβεν ἀντὶ τοῦ ἀπολελυμένου.

269-72b. b. ἠύτε κούρη: ἀκαταλλήλως τὴν παραβολὴν τέθεικεν· ὑπο- τίθεται γὰρ γραῦν μὲν τὸν Ἰάσονα, κόρην δὲ τὴν μητέρα· ἔδει δέ, φασί, κατὰ τὸ ἐναντίον ταῦτα τάξαι. ἀλλ’ ἐροῦμεν, ὅτι προσφόρως ὑπόκειται ὁ Ἰάσων οὐ κατὰ τὴν ἡλικίαν, ἀλλὰ κατὰ τὴν γηροκομίαν τῆς μητρός
— καὶ γὰρ ἡ γραῦς τὴν κόρην ἀνατρέφει —, ὡς ἡ μήτηρ πρός τε τὸ ἀφερέπονον διὰ τὴν ἡλικίαν — καὶ γὰρ τὸ γῆρας καὶ ἡ βραχεῖα ἡλικία παρεοίκασι — καὶ πρὸς τὸ χρήζειν τῆς τρεφούσης.

269-72b. μητρυιὰ δὲ ὥσπερ ἀπηνὴς ἐπικειμένη ἐστὶν ὁ Πελίας. τὸ δὲ

269-72b. κηδεμονῆες ἀπὸ τοῦ κηδε-

269-72c. c. 〈οἰόθεν:〉 ἀντὶ τοῦ οἴη. L g

269-72d. d. 〈πολιήν:〉 γραῦν. L g

269-72e. e. 〈μύρεται:〉 κλαίει, θρηνεῖ. L g

269-72f. f. 〈ἡ οὐκ εἰσὶν ἔτ’ ἄλλοι:〉 τοῦτο καὶ πρὸς τὴν Ἀλκιμέδην, ᾗ οὐκ εἰσὶν ἄλλοι παῖδες. L m

269-72g. g. 〈ὑπὸ μητρυιῇ〉 βίοτον βαρὺν 〈ἡγηλάζει〉: λείπει τὸ οὖσα·

269-72g. ὑπὸ μητρυιᾷ οὖσα κακὴν ζωὴν διάγει. τίθεται γὰρ τὸ

269-72g. βίοτος καὶ ἐπὶ τῆς ζωῆς ὡς νῦν καὶ ἐπὶ τοῦ πλούτου. τὸ δὲ

269-72g. ἡγηλάζει καὶ τὸ

269-72g. ἠλάσκει κατὰ τοῦ αὐτοῦ πράγματος κεῖται· δηλοῖ δὲ τὸ ἐπὶ τῷ αὐτῷ τόπῳ διατρίβειν καὶ ἐνέχεσθαι καὶ ἐν [τῷ] αὐτῷ ἀναστρέφεσθαι. ἐπὶ γὰρ τῶν μυιῶν φησιν Ὅμηρος (Β 470)· ‘αἵτε κατὰ σταθμὸν ποιμνήιον ἠλάσκουσι’ καὶ (ι 457)· ‘ὅππῃ κεῖνος ἐμὸν μένος ἠλασκάζει’.

273a. 273 a. 〈νέον:〉 νεωστί. L g

273b. b. 〈ἐστυφέλιξεν:〉 ἀντὶ τοῦ καθήψατο, ἐλύπησεν. L g

275a. 275 a. ἐκφλύξαι: ἀντὶ τοῦ εἰπεῖν.

275a. φλύζειν δὲ κυρίως τοὺς λέ- βητάς φαμεν καιομένους ἀναβάλλειν τῇ θερμότητι τὸ ὕδωρ. περισπᾶται δὲ τὸ

275a. ὀρεχθεῖν ὡς ποιεῖν· ἔστι δὲ μίμημα φωνῆς ἀνάρθρου. Ὅμηρος (Ψ 30)· ‘πολλοὶ μὲν βόες ὀρέχθεον’. δεῖ δὲ μᾶλλον ἀκούεσθαι ἐπὶ τοῦ
στένειν.

275b. b. 〈ὀρεχθεῖ:〉 τραχύνεται. καὶ Ὅμηρος (ε 83)· ‘ἐν ἄλγεσι θυμὸν ὀρεχθών’. L m(P)

275c. c. ἔοικε δὲ τὸ μὲν διὰ τοῦ ο περισπώμενον εἶναι, ὀρεχθῶ, τὸ δὲ διὰ τοῦ ε βαρύτονον [ὄν], ἐρέχθω. P

277. 277. 〈κηδοσύνῃσιν:〉 ταῖς λύπαις ἐνεχομένη. L m

278a. 278 a. 〈ἐξειπόντος:〉 περιττὴ ἡ ἐξ. L g

278b. b. 〈ἄκουσα:〉 Ἰωνικῶς. L g

280. 280. 〈κηδέων:〉 τῶν λυπῶν. L g

283a. 283 a. ἄλλα δὲ πάντα θρεπτή〈ρια〉: τὰ μὲν ἄλλα πάντα 〈θρεπτήρια〉 — ἀντὶ τῶν τροφείων — παρὰ σοῦ ἔχω, λοιπὸν δὲ ἐπε- θύμουν παρὰ σοῦ περισταλῆναι. L

283b. b. τὸ δὲ πέσσειν ἀντὶ τοῦ ἔχειν. P

284a. 284 a. Ἀχαιιάδεσσι: ταῖς Θεσσαλαῖς, ἀπὸ Ἀχαιοῦ τοῦ Φθίου. Ὅμηρος (Β 684)· ‘Μυρμιδόνες δὲ καλεῦντο καὶ Ἕλληνες καὶ Ἀχαιοί’. L

284b. b. 〈ἀγητή:〉 διὰ τὴν σὴν παρουσίαν. L g

285-86a. 285—86 a. δμωὶς ὅπως: ἐν τῇ προεκδόσει κεῖται· ‘βείομαι οὐλο- μένοισιν ὀιζυρὴ ἀχέεσσιν’ καὶ τὰ ἑξῆς ‘σεῖο πόθῳ φίλε κοῦρε δυσάμμορος’.

285-86b. b. 〈σεῖο πόθῳ:〉 διὰ τὴν σὴν ἀπουσίαν. L g

287. 287. ᾧ ἔπι μούνῳ: ἄρρενι μόνῳ. εἶχεν γὰρ ἀδελφὴν Ἱππο- λύτην, ὡς φησιν Ἴβυκος (fg 39 B. III 249).

288. 288. μίτρην πρῶτον ἔλυ〈σα〉: λύουσι γὰρ τὰς ζώνας αἱ πρώτως τίκτουσαι καὶ ἀνατιθέασιν Ἀρτέμιδι· ὅθεν καὶ Λυσιζώνου Ἀρτέ-
μιδος ἱερὸν ἐν Ἀθήναις.

292. 292. κινύρετο: ἐθρήνει. κυρίως δὲ κινύρεσθαί ἐστιν ἐπὶ βοὸς καὶ εἴρηται παρὰ τὸ κινεῖν τὴν οὐρὰν ἐν τῷ μυκᾶσθαι· καὶ Ἀπίων δὲ εὑρὼν τὴν ἐτυμολογίαν παρὰ Ἀπολλοδώρῳ (244 fg 277 J.) ταύτην, ὅτι ταῦρος λέγεται παρὰ τὸ τείνειν τὴν οὐράν, μετέθηκε τὴν εὕρεσιν
τῆς ἐτυμολογίας.

293a. 293 a. 〈ἐπισταδόν:〉 ἐφεστηκυῖαι. L g

293b. b. 〈τήν γε:〉 τὴν μητέρα. L g

294. 294. 〈παρηγορέων:〉 παραμυθούμενος. L g

296a. 296 a. ὧδε λίην: πάνυ τετηρημένως. ἀδύνατον γὰρ μητέρα εἰς
τοσοῦτον κίνδυνον ἐξιόντος παιδὸς μὴ κλαίειν.

296b. b. 〈ἐπεὶ οὐ μέν:〉 πρὸς τὸ παρ’ Ὁμήρῳ (Ω 524)· ‘οὐ γάρ τις πρῆξις πέλεται κρυεροῖο γόοιο’. L m (P)

297a. 297 a. ἀλλ’ ἔτι κεν: παρὰ τὸ Ὁμηρικόν καὶ τοῦτο (Ω 551)· ‘πρὶν καὶ κακὸν ἄλλο πάθησθα’. L m (P)

297b. b. ἄροιο: λάβοις. ὅθεν καὶ τὸν Ἄρη τινὲς ἐτυμολογοῦσιν, ἀπὸ
τοῦ λαμβάνειν καὶ ἀφελέσθαι ἐν πολέμῳ. ὁ δὲ λόγος· ἐπὶ κακῷ κακὸν ἀποίσῃ.

298. 298. 〈ἀίδηλα:〉 ἀπροόρατα. L g

299. 299. ἀνιάζουσά περ ἔμπ〈ης〉: ὅτι ὁ πὲρ σύνδεσμος τίθεται πολλάκις ἀντὶ τοῦ γὲ καὶ δή. ‘μήδ’ οὕτως ἀγαθός περ ἐών’ (Α 131)
οὕτως· Ἀρίσταρχος ἀπέδωκεν ‘ἀγαθὸς δὴ ὤν’· καὶ ‘φυγόντι περ αἰπὺν ὄλεθρον’ (ρ 47) ‘φυγόντι δή’. ἢ τὸ ἑξῆς οὕτως· τὴν μοῖραν καίπερ κατὰ θυμὸν ἀνιάζουσα ὅμως τλῆθι φέρειν.

300. 300. 〈συνημοσύνησιν:〉 συνθήκαις, συμβουλαῖς. L g

302a. 302 a. 〈ἔχρη:〉 ὡς τὸ ἔφη καὶ ἔχρη. L g

302b. b. ἔχρη: ἀντὶ τοῦ· ἐχρησμῴδησε περὶ τῆς ναυτιλίας.

302c. c. ἀτὰρ μετέπειτά γε: ἐπὶ δὲ τοῖς προειρημένοις, τῇ τε Ἀθηνᾷ καὶ ταῖς θεοπροπίαις, ἔτι θάρσει καὶ ἐπὶ τῇ τῶν ἀριστέων ἀρωγῇ τουτέστι βοήθεια. L

303. 303. ἀλλὰ σὺ μὲν νῦν αὖθ〈ι〉: παρὰ τὸ Ὁμηρικόν (φ 350)·
‘ἀλλ’ εἰς οἶκον ἰοῦσα’.

304. 304. μὴ δ’ ὄρνις ἀεικελ〈ίη〉: πάλιν παρὰ τὸ Ὁμηρικόν (Ω 218 sq.)· ‘μηδέ μοι αὐτὴ ὄρνις’ [ἀεικελίη].

305. 305. κεῖσε δ’ ὁμαρτήσουσιν ἔται: ἐπὶ Σκυθίαν συνελεύ- σονται. καὶ τὸ ὁμοῦ τυχεῖν ὁμαρτεῖν φασιν. ἔται δὲ ἀντὶ τοῦ
ἑταῖροι. [οὐκ] ἔστι δὲ συνώνυμος ἡ λέξις, κατὰ ἀποκοπὴν δὲ ἐξενή-

306. 306. προτέρωσε: ἀντὶ τοῦ εἰς τοὔμπροσθεν· ‘οὐδ’ ἄρα μοι
προτέρω νῆες κίον’ (ι 64).

307. 307. οἷος δ’ ἐκ νη〈οῖο〉: οἰκεία ἡ παραβολή· ὅ τε γὰρ Ἰάσων νέος καὶ ὁ Ἀπόλλων νέος. L

308a. 308 a. Δῆλος μία τῶν Κυκλάδων νήσων, ἱερὰ Ἀπόλλωνος, ἡ πρὶν μὲν ἄδηλος, ὕστερον δὲ Ἀστερία διὰ τὸ σχῆμα, πάλιν δὲ Ὀρτυγία ἀπὸ
τῆς ἀδελφῆς τῆς Λητοῦς.

308b. b. ἠὲ Κλάρον: τόπος τῆς Κολοφῶνος ἀνιερωμένος Ἀπόλλωνι καὶ χρηστήριον ἔχων τοῦ θεοῦ, ὑπὸ Μαντοῦς τῆς Τειρεσίου θυγατρὸς καθι- δρυμένον ἢ ὑπὸ Κλάρου τινὸς ἥρωος, ὡς Θεόπομπος (115 fg 346 J.). Νεάνθης (84 fg 42 J.) δέ φησιν, ὅτι κατὰ κλῆρον ὁ Ἀπόλλων ἔλαχε
τὴν πόλιν καὶ ἀπὸ τοῦ κλήρου οὕτως αὐτὴν ὠνομάσθαι· ἢ διὰ τὸ αὐτόθι κληρώσασθαι Ποσειδῶνα Δία Ἅιδην. οἱ δὲ τὴν Θηβαΐδα γεγρα- φότες (Epigon. fg 4 Kink.) φασίν, ὅτι ὑπὸ τῶν Ἐπιγόνων ἀκροθίνιον ἀνετέθη Μαντὼ ἡ Τειρεσίου θυγάτηρ εἰς Δελφοὺς πεμφθεῖσα, καὶ κατὰ χρησμὸν Ἀπόλλωνος ἐξερχομένη περιέπεσε Ῥακίῳ τῷ Λέβητος υἱῷ Μυκη-
ναίῳ τὸ γένος. καὶ γημαμένη αὐτῷ — τοῦτο γὰρ περιεῖχε τὸ λόγιον, γαμεῖσθαι ᾧ ἂν συναντήσῃ — ἐλθοῦσα εἰς Κολοφῶνα καὶ ἐκεῖ δυσθυ- μήσασα ἐδάκρυσε διὰ τὴν τῆς πατρίδος πόρθησιν. διόπερ ὠνομάσθη Κλάρος ἀπὸ τῶν δακρύων. ἐποίησεν δὲ Ἀπόλλωνι ἱερόν. λέγεται δὲ καὶ

311-12a. 311—12 a. 〈κεκλομένων:〉 πάντων ὁμοῦ κελευομένων καὶ ἐπευ-
φημούντων. L m

311-12b. b. τῷ δὲ ξύμβλητο: τοῦτο σύμβολον πρὸς τὸ καταγωνίσασθαι τὸν ἆθλον, ὅτι τε πρεσβυτέρα καὶ ὅτι ἱέρεια.

311-12c. c. ξύμβλητο: συνήντησεν. L g (P)

311-12d. d. πολιηόχου: τῆς φυλασσούσης τὰς πόλεις. L

311-12e. e. ἐν δὲ τῷ πολιήοχος ἐπεντέθη τὸ η̄. P

311-12f. f. ἀρήτειρα: ἱέρεια.

313-14a. 313—14 a. καί μιν δεξιτερῆς: γράφεται καὶ οὕτως 〈χειρὸς κύρεν〉, ἵν’ ᾖ· καὶ αὐτοῦ τῆς δεξιᾶς χειρὸς ἔθιγεν. L

313-14b. b. οὐδέ τι φάσθαι: προσεληπτέον τὸν καί· ὅμως δὲ καὶ λαλῆσαι προθυμουμένη οὐκ ἔφθασε. τὸ γὰρ ἔμπης νῦν ἀντὶ τοῦ ὅμως. L

319. 319. 〈δειδέχατ’:〉 ἐδεξιοῦντο ἢ προσεδέχοντο. L g

320. 320. προμολῆς: ταῖς προόδοις. ἢ γράφεται

320. προμολὼν ἀντὶ τοῦ προελθὼν ἐπέστη. L

322. 322. καταβλώσκοντας: κατερχομένους, καταμολίσκοντας. τὸ
β̄ ἀντὶ τοῦ μ̄· συγγενῆ γὰρ τῷ β̄π̄ τῷ μ̄. ὅθεν καὶ ὁ ψωμὸς

322. βλωμὸς ἀπὸ τοῦ βλώσκειν διὰ τοῦ λαιμοῦ, ὅ ἐστι κατέρχεσθαι, καὶ

322. πίτυν βλωθρήν Ὅμηρος τὴν ἄχρι τοῦ αἰθέρος μολίσκουσαν.

323. 323. 〈παρὲκ νόον:〉 παρὰ γνώμην. L g

324. 324. δέρμα δ’ ὁ μέν: σύνηθες τοῖς ἥρωσι δέρματα φορεῖν. L m(P)

325. 325. 〈αὐτὰρ ὅ:〉 ὁ Ἄκαστος. L g

354. 354. 〈παρασχεδόν:〉 παραχρῆμα. L g

389. 389. 〈ἀιδνή:〉 σκοτεινή. S m

401a. 401 a. ἐυστείρης: εὐτρόπιδος.

401a. οἰήια δὲ τὰ πηδάλια οἷον

401a. οἰήσια , ἐπειδὴ οἰήσεως χρεία τῷ κυβερνήτῃ. οἱ δὲ γλωσσογράφοι τοὺς
οἴακας.

401b. b. 〈ἔρυσθαι:〉 φυλάττειν. L g

402a. 402 a. 〈λάιγγας:〉 λίθους. L g

402b. b. 〈ὀχλίζοντες:〉 κινοῦντες. L g

403a. 403 a. νήεον αὐτόθ〈ι〉: ᾠκοδόμουν, κατεσκεύαζον, ἀπὸ τῆς
τῶν λίθων συνθέσεως, ἥ ἐστι νῆσις. ἢ ἐσώρευον· ἔνθεν καὶ ναῦς, ἐν ᾗ σωρεύεται ὁ φόρτος.

403b. b. 〈νηόν:〉 γράφεται βωμόν. G g

403c. c. ἐπάκτιος ὁ ἐν τῇ ἀκτῇ τιμώμενος. L m(P)

406. 406. τείως δ’ αὖτ’ ἀγέλη〈θεν ἐπιπροέηκαν:〉 ἐν τοσούτῳ,
ἐν ὅσῳ ταῦτα ἐποίουν. ἡ δὲ

406. πρὸ πρόθεσις νῦν ἐστι τόπου δηλωτική, ἀντὶ τοῦ εἰς τοὔμπροσθεν, ὡς τὸ ‘ἐκ δ’ ἄγαγε πρὸ φόωσδε’ (Τ 118).

407. 407. δύω βόε: εἰκότως ἐπὶ δυσὶ προσηγορίαις ‘Ἀκτίου Ἐμβασίου τε’ (ν. 404) δύο βοῦς ἄγουσιν.

408. 408. κουρότεροι: ἐπεὶ ἴσως ἀεὶ νέος ὁ θεός, καὶ οἱ τῶν ἑταί-
ρων νεώτεροι τὴν θυσίαν ἐπιτελοῦσιν. καὶ Ὅμηρος ἐπὶ τῆς τῶν νέων θυσίας (Α 470)· ‘κοῦροι μὲν κρητῆρας ἐπεστέψαντο’. ἢτοι οὖν συγκρι- τικῶς ἐστιν ἢ πρωτοτύπως. L

409. 409. οὐλοχύτας: οἱ μὲν τὰ κανᾶ, ἐπεὶ δι’ αὐτῶν φέρεται τὰ πρὸς θυσίαν, οἱ δὲ τὰς κριθάς, ἐπειδὴ ὅλας ἔβαλλον ἐν τοῖς βωμοῖς.

411. 411. Αἰσωνίδ〈α〉: Αἰσωνὶς πόλις τῆς Μαγνησίας ἀπὸ τοῦ πατρὸς Ἰάσονος, ὡς καὶ Πίνδαρός (fg 273 Schr.) φησι καὶ Φερεκύδης (3 fg
103 a J.).

413. 413. ἄνυσιν καὶ πείραθ’ ὁδ〈οῖο〉: ἄνυσιν τὴν ἐνέργειαν. Ὅμηρος (Δ 56)· ‘οὐκ ἀνύω φθονέουσα’. πείραθ’ ὁδοῖο αὐτὸν τὸν πλοῦν καὶ τὸ πέρας τῆς ὁδοῦ.

414. 414. ἐπαίτιοε: διὰ τὸ χρησμῳδῆσαι τῷ Πελίᾳ. ῥητορικῶς δὲ
ὥσπερ αἰτίῳ γενομένῳ τοῦ πλοῦ τῷ θεῷ καὶ τὸ πᾶν πρᾶγμα ἀνατίθησι ὥσπερ οἰκεῖον.

416. 416. παλίνορσον ἐς Ἑλλά〈δα〉: Ἑλλάδα οἱ μὲν τὴν Φθίαν φασὶ συνωνύμως, ἡμεῖς δὲ χώραν ὑπολαμβάνομεν εἶναι Ἑλλάδα, οὐ μέντοι γε τὴν αὐτὴν τῇ Φθίᾳ.

419. 419. Ὀρτυγίην: περὶ τῆς Ὀρτυγίας Φανόδικος ἐν τοῖς Δηλια-
κοῖς (fg 2 M. IV 473) ἱστόρηκεν. καὶ Νίκανδρος ἐν τῷ α' τῶν Αἰτω- λικῶν ἐκ τῆς ἐν Αἰτωλίᾳ Ὀρτυγίας φησι τὴν Δῆλον ὀνομασθῆναι, γρά- φων τάδε (fg 5 Schn.)· ‘οἱ δ’ ἐξ Ὀρτυγίης Τιτηνίδος ὁρμηθέντες. οἱ μὲν τὴν Ἔφεσον, οἱ δὲ τὴν πρότερον Δῆλον καλουμένην, ἄλλοι δὲ τὴν ὁμοτέρμονα Σικελίᾳ νῆσον, 〈...〉 ὅθεν Ὀρτυγίαι πᾶσαι βοῶνται’. καὶ
ἡ Δῆλος οὖν οὐχ, ὡς μεμύθευται, ἀπὸ τῆς Ἀστερίας μεταμορφώσεως

421a. 421 a. ἐπίβαθρα: ἐπιβατήρια, μισθόν· νυνὶ δὲ τιμὴν ὑπὲρ τοῦ εὐτυχῶς ἐπιβῆναι νῦν πρῶτον τῆς νεώς.

421b. b. προτεθείμεθα: ἀντὶ τοῦ ποιοῦμεν· θεῖναι γὰρ τὸ ποιῆσαι.

424. 424. εὐδιόωντες: εὐδίως πλέοντες. L g (P)

425. 425. προχύτας: οἱ μὲν τὰς κριθάς, οἱ δὲ τὸ ὕδωρ, ὃ εἰώθασιν ἐμβάλλειν εἰς τὸ οὖς τοῦ ἱερείου ὑπὲρ τοῦ ἐπινεύειν τὸ ἱερεῖον. λείπει δὲ ἡ σῦν.

426a. 426 a. 〈ζωσάσθην:〉 ἀντὶ τοῦ ἀνέστησαν. L g

426b. b. τὸ ζώσασθαι ἀντὶ τοῦ ἀναστῆναι ἢ ἑτοιμασθῆναι. σημαίνει δὲ καὶ τὸ ὁπλίσασθαι. P

430a. 430 a. χαλκείῳ πελέκει: Ἀπολλώνιός φησιν ἐν τῷ α' τῶν Ὑπομνημάτων (M. IV 314) τὸν σίδηρον ὑπὸ τῶν ἀρχαίων χαλκὸν λέ- γεσθαι, ἀγνοῶν ὅτι μηδέπω εὑρεθέντος σιδήρου χαλκῷ ἐχρῶντο, ὡς καὶ
Ἡσίοδός φησι (Op. 151)· ‘χαλκῷ δ’ εἰργάζοντο, μέλας δ’ οὐκ ἔσκε σίδηρος’.

430b. b. 〈τένοντας:〉 τὰ νεῦρα, παρὰ τὴν τάσιν. L g

431a. 431 a. περιρρηδὴς κερ〈άεσσιν〉: ἐπὶ πρόσωπον μεθ’ ὁρμῆς κατενεχθείς, ἐπιρραγεὶς εἰς τοὔμπροσθεν. ἢ [ἐπενεχθείς] ἀντὶ τοῦ περι- φερόμενος, ὡς καὶ παρὰ τῷ ποιητῇ (χ 84 sq.)· ‘περιρρηδὴς δὲ τραπέζῃ
κάππεσεν’. Ἀντίμαχος δὲ τὸ κατὰ κύκλον πεσεῖν οὕτω λέγει. νυνὶ δὲ ἀντὶ τοῦ ἐπενεχθεὶς εἰς τὸ ἔμπροσθεν.

431b. b. 〈περιρρηδής:〉 περιφερής. G g S m

434. 434. καλύψαντες πύκα δημῷ: τῷ ἐπίπλῳ, ᾧ ἐνειλοῦσι τὰ ἱερεῖα, ἵνα εὐκαέστατα ὦσι.

436. 436. θηεύμενος: τὸ θηεῖσθαι Ὅμηρος ἐπὶ τοῦ θαυμάζειν τί- θησιν (κ 180)· ‘θηήσαντ’ ἔλαφον’· ὁ δὲ Ἀπολλώνιος ἐπὶ τοῦ βλέπειν. L

437. 437. 〈λιγνύν:〉 κάπνον. L g

438. 438. πορφυρέαις ἑλίκεσσιν: ταῖς τοῦ καπνοῦ συστροφαῖς πορφυριζούσαις, ταῖς τοῦ πυρὸς καμπαῖς καὶ [οἷον πορφυριζούσαις] εἰλή- σεσιν· ἐναργὴς δὲ ἡ φράσις.

441. 441. κῶας ἄγοντας: ἔδει ‘ἄγουσιν’ εἰπεῖν πρὸς τὸ ὑμῖν (ν. 440).
καὶ ὁ ποιητὴς δέ (A 541)· ‘αἰεί τοι φίλον ἐστὶν ἐμεῦ ἀπονόσφιν 〈ἐόντα〉’. L

444. 444. Ἀσίδος: ἡ Ἀσία ὠνομάσθη ἀπὸ Ἀσίας τῆς Προμηθέως μητρὸς καὶ Ἄτλαντος, οἱ δὲ ἀπὸ τοῦ πολλὴν ἄσιν ἔχειν. L

445-47a. 445—47 a. ὧδε κακοῖς δεδα〈ώς〉: οὐκ ἐκ τῶν καθόλου, ἀλλ’ ἐκ τῶν ἐμοὶ βλαβερῶν. ὑπέρβατον δέ ἐστι καὶ πλεονάζει ὁ καὶ σύνδεσμος,
λείπει δὲ ἡ ἐξ̄ πρόθεσις, καὶ 〈ἡ〉 πτῶσις ἐνήλλακται, δοτικὴ ἀντὶ γενικῆς. ἔστι δὲ καὶ τὸ ῥῆμα συντελικόν, ἀντὶ τοῦ ἐξῆλθον. ὁ δὲ λόγος οὕτως· ἔμπροσθεν ἐκ κακῶν οἰωνῶν ἐγνωκὼς τὸν ἐμαυτοῦ μόρον ἐξῆλθον ἐκ τῆς πατρίδος, ἵνα ὑμῖν συμπλεύσας κλέος ἀπενέγκωμαι. L

445-47b. b. ὄφρ’ ἐπιβαίην: ὑπέρβατόν ἐστι. τὸ δὲ ἑξῆς· ὄφρ’ ἐπιβαίην
νηός, ἐπιβάντι δὲ τῆς νηὸς ἡ εὐδοξία τοῖς οἴκοις λίποιτο. L

450. 450. σταθερόν: ἀντὶ τοῦ καυματηρὸν καὶ θερμόν· λέγει δὲ τὴν μεσημβρίαν ἐκ τοῦ συμβαίνοντος, ἐπειδή μεσουρανήσας ὁ ἥλιος θερμαίνει

454. 454. πολιοῦ: διὰ τὸ λευκαίνεσθαι ὑπὸ τῶν κυμάτων κλυζόμενον.

454. φυλλάδα δὲ τὴν στιβάδα τῶν φύλλων.

456a. 456 a. λαρόν: παρὰ τὸ λίαν ἀρηρὸς ἢ παρὰ τὸ λῶ̄ τὸ θέλω
πεποίηται. Ἡσίοδος δέ φησι (fg 207 Rz. 2) ‘λαροῖς ποσίν’· τοῖς κατ’ ὄψιν ἡδέσιν.

456b. b. 〈λαρόν:〉 ἡδύ. L g

459a. 459 a. ἐψιόωνται: παρὰ τὴν ἐψίαν, ἥ ἐστι διὰ λόγων παιδιά,
οἷον ἐπεσία τις οὖσα παρὰ τὸ ἔπος· διὸ καὶ ψιλοῦται. ὅτε δὲ δασύνεται, ἀντὶ τοῦ ἀκολουθοῦσιν.

459b. b. 〈ἐψιόωνται:〉 διὰ λόγου μετριάζουσιν. S m

459c. c. ἄατος: ἡ ἄγαν βλαπτική· τὸ γὰρ ᾱ τὸ πρῶτον ἐπίτασίς ἐστιν, ὡς ἀχανὲς καὶ ἀτενές. L

461. 461. πορφυρέεσκεν: ἀντὶ τοῦ κατὰ βάθους ἐνεθυμεῖτο· πορ-
φύρα γάρ ἐστιν εἶδος ἰχθύος ἐν βάθει εὑρισκόμενον. ἢ ἀντὶ τοῦ ἐμερίμνα καὶ τὸν τῆς γῆς καὶ τὸν 〈τῆς〉 θαλάσσης κίνδυνον.

462. 462. 〈ὑποφρασθείς:〉 θεωρήσας. L g

468. 468. Ζεὺς τόσον: περὶ τοῦ Κύκλωπος Ὅμηρος (ι 277)· ‘οὐδ’
ἂν ἐγὼ Διὸς ἄχθος ἀλευάμενος πεφιδοίμην’. διὰ τούτων δὲ αὐτοῦ ἡ ὑπερηφανία δηλοῦται. καὶ Ὅμηρος δὲ ἀσεβῆ αὐτὸν λέγει (I 559)· ‘καί ῥα ἄνακτος ἐναντίον εἵλετο τόξον’.

471. 471. τοῖον μ’ Ἀρήνη〈θεν〉: Ἀρήνη πόλις Πελοποννήσου· νῦν δὲ Ἔρανα λέγεται, ὡς φησι Πείσανδρος (16 fg 3 J.). φησὶ δὲ ὑπερηφά-
νως, ὡς οὐ φέρεις με σύμπλουν, ἀλλὰ βοηθόν.

473. 473. χαλίκρητον: τὸν ἄκρατον, τὸν χαλῶντα τὰς φρένας. Ἀθηναῖοι δὲ τὸν ἄκρατον

473. χάλιν λέγουσιν. Αἰσχύλος (fg 448 N. 2) δὲ καὶ τὰς Βάκχας

473. χαλιμάδας φησὶ λέγεσθαι.

475. 475. Ἴδμων δὲ κα〈ί〉: οἰκείως τὸν Ἴδμονα ὡς μάντιν ὄντα ποιεῖ ἐναντιούμενον τῷ Ἴδᾳ ἐχθρῷ ὄντι Ἀπόλλωνι.

477. 477. 〈ζωρόν:〉 τὸ ἄκρατον. L g

478a. 478 a. οἰδάνει: ἐπαίρει, μετεωρίζει, θρασύνει· ἡ δὲ μεταφορὰ ἀπὸ τῆς θαλάσσης, ὅταν ἄρξηται μετεωρίζεσθαι.

478b. b. 〈οἰδάνει:〉 ἀναπείθει. S m

481a. 481 a. 〈ἐπιφλύειν:〉 ὑβρίζειν, φλυαρεῖν. L g S m

481b. b. τὸ ἐπιφλύειν ἀντὶ τοῦ φλυαρεῖν καὶ λοιδορεῖν. P

482a. 482 a. Ἀλωιάδας: τὴν περὶ τούτων ἱστορίαν καὶ Ὅμηρος (Ε 385 sqq. λ 305 sqq.) οἶδεν. Ἐρατοσθένης (241 fg 35 J.) δὲ γηγενεῖς αὐτούς φησι, διὰ δὲ τὸ ἀνατετράφθαι ὑπὸ τῆς Ἀλωέως γυναικὸς μυθευθῆναι ὡς Ἀλωέως εἰσὶν υἱοί. Ἡσίοδος (fg 9 Rz. 2) δὲ Ἀλωέως καὶ Ἰφιμεδείας κατ’ ἐπίκλησιν, ταῖς δὲ ἀληθείαις Ποσειδῶνος καὶ Ἰφιμεδείας ἔφη, καὶ Ἄλον πόλιν Αἰτωλίας ὑπὸ τοῦ πατρὸς αὐτῶν ἐκτίσθαι, ἧς Ὅμηρος (Β 682) μνημονεύει· ‘οἵ τ’ Ἄλον εἶχον’.

482b. b. 〈Ἀλωιάδας:〉 τοὺς Ἀλωέως. S m

483. 483. οὐδ’ ὅσον: οὐδὲ ὀλίγον. L g (S g) (P)

485. 485. ἐκ δ’ ἐγέλασσε: καὶ τοῦτο κουφότητος σημεῖον, εἴγε καὶ Ἰσοκράτης (Ad Demon. 15) φησί· ‘μήτε γέλωτα προπετῆ στέργε’.

486a. 486 a. κερτομίοισιν: εἰρωνευτικοῖς, τὸ κέαρ τέμνειν καὶ λυπεῖν δυναμένοις.

486a. ἐπιλλίζων δὲ τοῖς ὀφθαλμοῖς ἐπιμωκώμενος· ἔπιλλοι γὰρ οἱ στραβοί.

486b. b. 〈ἐπιλλίζων:〉 ἀγρίως βλέπων. S g

487-89a. 487—89 a. ἄγρει νυν: δι’ ἀμφοτέρων ἐπισκώπτει τὸν Ἴδμονα, πρῶτον μὲν ὡς ἀτεχνῆ μάντιν, δεύτερον δὲ ὡς μέγα φρονοῦντα ἐπὶ Ἀπόλλωνι τῷ πατρὶ ὡς μέγα δυναμένῳ τοὺς αὐθάδεις καθαιρεῖν.
τοῦτο δὲ μετὰ ἀπειλῆς δρᾷ λοιδορῶν.

487-89b. b. 〈ἐνίεπε:〉 ἔνειπε. S g

487-89c. c. 〈πατὴρ τεός:〉 Ἀπόλλων. S m

491a. 491 a. τὸ δὲ χρειὼ δηλοῖ καὶ τὸ κατὰ χρείαν καὶ μοῖραν λε- γόμενον καὶ τὸ μέλλον. P

491b. b. 〈χρειώ:〉 μαντείαν. S m

491c. c. χρειὼ θεσπίζων μεταμώλιον: μεταμελείας ἄξιον. γρά- φεται δὲ καὶ

491c. μεταμώνιον , ὅ ἐστι μάταιον, μετὰ ἀνέμων φερόμενον. ἀπὸ γενικῆς πληθυντικῆς γίνεται κτητικὸς τύπος εἰς -ιος τῷ ῑ παραληγό- μενος, οἷον ἄλλων ἀλλώνιος, ἀνέμων ἀνεμώνιος.

492. 492. χώετ’ ἐνιπτάζων: ἐχολοῦτο καὶ ὠργίζετο κακολογῶν καὶ
μεμφόμενος.

494-95. 494—95. λαιῇ: κατ’ εὐφημισμὸν τῇ ἀριστερᾷ.

494-95. πείραζεν δὲ ἀντὶ τοῦ ἥρμοττεν. περιττὴ δὲ ἡ

494-95. ἀνά · τὸ γὰρ ἑξῆς· καὶ Ὀρφεὺς δέ. εἰ μὴ ἄρα ἐκ τῆς

494-95. ἀνά τὸ ἀναστὰς λέγει· ἀναστὰς δὲ καὶ ὁ Ὀρφεύς. τοῦτο δὲ ποιεῖ, ἵνα τὰς στάσεις καὶ τὰς φιλονεικίας τῇ ἑαυτοῦ μουσικῇ
καταπαύσῃ.

496-98a. 496—98 a. ἤειδεν δ’ ὡς γαῖα: τὴν πρώτην σύγχυσιν τῶν στοι- χείων ᾄδειν βούλεται, ὡς ἔκ τινος φιλονεικίας τὸ ἴδιον ἕκαστον μετέσχεν καὶ τάξιν ἔλαβεν. οἰκεία δὲ καὶ τοῖς ὑποκειμένοις πράγμασιν ἡ ᾠδή, ὅτι πρέπον ἐστὶ τῆς μάχης παύσασθαι καὶ εἰς τὴν οἰκείαν διάθεσιν ἐπα-
νιέναι.

496-98b. b. νείκεος ἐξ ὀλοοῖο: Ἐμπεδοκλῆς (cf. 31 B 17 sqq. Diels- Kranz) φησιν, ὅτι συγκεχυμένων ἁπάντων τὸ πρότερον νεῖκος καὶ φιλία παραπεμφθέντα τὴν διάκρισιν ἐποιήσαντο, χωρὶς δὲ τούτων οὐδὲν δύ-

501. 501. οὔρεα: Δοῦρις (76 fg 87 J.) φησι τοὺς ὑπὸ τῶν Γιγάντων κατενεχθέντας λίθους, τοὺς μὲν εἰς τὴν θάλασσαν πεσόντας γενέσθαι νήσους, τοὺς δὲ εἰς τὴν γῆν ὄρη.

509. 509. Δικταῖον: τὸ Κρητικόν, ἔνθα ἀνετράφη ὁ Ζεύς, ὡς καὶ Καλλίμαχος (Hymn. I 4 sqq.) ἱστορεῖ.

513-15a. 513—15 a. τοὶ δ’ ἄμοτον: ἀντὶ τοῦ ἀμότως καὶ ἀκορέστως. ὁ δὲ νοῦς· λήξαντος δὲ τῆς ᾠδῆς ἀπλήρωτοι αὐτῆς ὄντες ἔτι προετετά- κεισαν τὰς κεφαλὰς ἀνατετακότες τὰ ὦτα καὶ ἠρεμοῦντες ἐν ἡσυχίᾳ·
τοιαύτῃ ἡδονῇ συνείχοντο.

513-15b. b. τοῖόν σφιν: τοιαύτην ἐπέθηκεν ἡδονὴν τοῖς ἀκούουσιν αὐ- τοῦ. L

516-18a. 516—18 a. οὐδ’ ἐπιδὴν μετέπειτ〈α〉: οὕτως ἀναστρεπτέον τὴν φράσιν· ἔπειτα οὐκ ἐπιδὴν οὐδὲ μετὰ χρόνον κεράσαντες, ἀντὶ
τοῦ εὐθέως καὶ μετολίγον.

516-18b. b. 〈ἡ θέμις:〉 ὅτι ἔθος ἦν τοῖς παλαιοῖς κρατῆρα κιρνᾶν, ὅτε μέλλοιεν καθεύδειν, καὶ τὰς γλώσσας τῶν ἱερείων ἐπιθύειν τῷ Ἑρμῇ καὶ

516-18c. c. ἡ θέμις ἐστί: Διευχίδας ἐν τοῖς Μεγαρικοῖς (fg 8 M. IV
390) ἱστορεῖ, ὅτι Ἀλκάθους ὁ Πέλοπος διὰ τὸν Χρυσίππου φόνον φυγα- δευθεὶς ἐκ τῶν Μυκηνῶν ἤρχετο κατοικήσων εἰς ἑτέραν πόλιν. ὡς δὲ περιέπεσε λέοντι λυμαινομένῳ τὰ Μέγαρα, ἐφ’ ὃν καὶ ἕτεροι ἦσαν ἀπε- σταλμένοι ὑπὸ τοῦ βασιλέως τῶν Μεγάρων, καταγωνίζεται τοῦτον καὶ τὴν γλῶτταν αὐτοῦ εἰς πήραν θέμενος ἤρχετο πάλιν εἰς τὰ Μέγαρα.
καὶ ἀπαγγελλόντων τῶν ἀπεσταλμένων ἐπὶ τὴν θήραν, ὅτι αὐτοί εἰσιν οἱ κατηγωνισμένοι, προσκομίσας τὴν πήραν ἤλεγξεν αὐτούς. διόπερ θύσας τοῖς θεοῖς ὁ βασιλεὺς τὸ τελευταῖον τὴν γλῶσσαν ἐπέθηκεν τοῖς βωμοῖς, καὶ ἀπὸ τότε ἔθος τοῦτο διέμεινε Μεγαρεῦσι. Φιλόχορος δὲ ἐν τῷ Περὶ θυσιῶν (fg 173 M. I 413) φησίν, ὅτι τὸ κάλλιστον τοῦ σώ-
ματος καὶ πρωτεῦόν ἐστι. καὶ Ὅμηρος (γ 341) ‘γλώσσας δ’ ἐν πυρὶ βάλλον’.

516-18d. d. [κηληθμῷ:] ἐν δὲ τῇ προεκδόσει μετὰ τοῦτο γέγραπται·

‘ἦμος δὲ τριτάτη φάνη ἠὼς τῇδ’ ἐπὶ νυκτί

βουθύσιον Ἑκάτοιο καταυτόθι δαινυμένοισι,
τῆμος ἄρ ἐκ Διόθεν πνοιὴ πέσεν, ὦρτο δὲ Τῖφυς
κεκλόμενος βαίνειν ἐπὶ σέλμασι. τοὶ δ’ ἀΐοντες 〈...〉.’
ἑξῆς δὲ τῶν ἐκκειμένων ‘σμερδαλέον δὲ λιμήν’ (ν. 524).

525. 525. 〈ἐπισπέρχουσα:〉 προτρεπομένη. L g

526-27. 526—27. ἐν γάρ οἱ δόρυ: πιθανῶς ἐκ τῆς Δωδωνίδος φησὶ δρυὸς τὸ ξύλον εἶναι ἐν τῇ Ἀργοῖ τὸ φωνῆεν, ἐπεὶ καὶ αὕτη ἐφθέγγετο, ὡς φησιν Ὅμηρος (Ξ 327 sq.)· ‘ὄφρα θεοῖο ἐκ δρυὸς ὑψικόμοιο βουλὴν ἐπακούσοι.’

528. 528. οἱ δ’ ἀνὰ σέλματα: τὰς τῶν ἐρετῶν καθέδρας, τὰ σελι-
δώματα. καθόλου δὲ τὸ πλατὺ ξύλον σέλμα λέγεται καὶ σελίδωμα, ὅθεν καὶ τὰς σελίδας τῶν ῥαψῳδιῶν διὰ τὸ πλάτος φαμέν.

530. 530. 〈ἔντεσιν:〉 νῦν ταῖς κώπαις. L g

532-33. 532—33. ποσσὶν ὑπεκλύσθ〈η〉: καὶ αὐτῷ ἐπικαθεσθέντι κά- τωθεν παρὰ τοῖς ποσὶ μᾶλλον ἐπεκλύσθη ἡ τρόπις τῆς νεὼς καὶ ἐν
βάθει τῆς θαλάσσης ἐγένετο τῷ βάρει τοῦ ἥρωος.

536-41a. 536—41 a. ἢ ἐνὶ Πυθοῖ 〈ἢ που ἐν Ὀρτυγίῃ〉: ἐν τῇ Δήλῳ. τὸ δὲ ἑξῆς οὕτως· καθάπερ ἠΐθεοι ἐν Δελφοῖς ἢ ἐν Δήλῳ ἢ ἐπὶ Ἰσμηνῷ περὶ τὸν βωμὸν τοῦ Ἀπόλλωνος χορὸν στήσαντες πρὸς τὸ τῆς κιθάρας μέλος ἡρμοσμένως 〈τὴν γῆν〉 κροτοῦσι τοῖς ποσίν, οὕτω καὶ
οὗτοι τῇ τοῦ Ὀρφέως κιθάρᾳ κηλούμενοι σφοδρότερον πρὸς τὴν κωπη- λασίαν ἤεσκαν. τὸ δὲ ἑξῆς

536-41a. ὁμαρτῇ ῥήσσωσιν . ἡ δὲ

536-41a. ὑπὸ πρόθεσις παρήκται ὡς παρ’ Ὁμήρῳ (Β 824) ‘ὑπαὶ πόδα νείατον Ἴδης.’

536-41b. b. Ἰσμηνοῖο: Ἰσμηνὸς ποταμὸς Βοιωτίας, ἐφ’ ᾧ Ἰσμηνίου Ἀπόλ- λωνος ἱερόν. L m P

536-41c. c. 〈ἐπὶ δὲ ῥόθια κλύζοντο:〉 ἀντὶ τοῦ· ἐπεκλύζοντο δὲ τὰ κύματα. L g

542a. 542 a. 〈ἀφρῷ:〉 ἀντὶ τοῦ μετὰ ἀφροῦ. L g

542b. b. κήκιεν ἄλμ〈η〉: ἀνεδίδοτο καὶ ἀνεπήδα ἑκατέρωθεν τῆς νεὼς ἡ θάλασσα. L

543. 543. μορμύρου〈σα〉: δεινῶς ταρασσομένη καὶ κινουμένη φο- βερῶς. ἐν δὲ τῇ προεκδόσει·

‘μορφύρουσα τυπήσιν ἐρισθενέων †μένει† ἀνδρῶν’.

544. 544. στράπτε δ’ ὑπ’ ἠελ〈ίῳ〉: εἰς κόσμον τῆς νεὼς εἰώθασιν ὅπλα περιτιθέναι.

545-46. 545—46. μακραὶ δ’ αἰὲν ἐλ〈ευκαίνοντο〉: ὁ νοῦς· ἐλευ- καίνετο δὲ τὸ ὕδωρ καθάπερ ἀτραπὸς διὰ χλοηφοροῦντος πεδίου. ἢ ἄλλως· ὡς δήλη ἐστὶν ἡ ὁδὸς πεδίου μεταξὺ χλοηφόρου, οὕτω καὶ ὁ τύπος τῆς νεὼς ἐφαίνετο.

547-48. 547—48. ἡμιθέων ἀνδρῶν: διὰ τούτου ἐβεβαιώσατο καὶ τοὺς
θεοὺς σκοπεῖν καὶ θαυμάζειν τὸν πλοῦν· οὐ γὰρ ἁπλῶς τινες ναῦται ἦσαν, ἀλλ’ ἡμίθεοι. τὸ δὲ

547-48. νῆα πρὸς πᾶν θαῦμα κεῖται ὑπὸ Ἀθηνᾶς εἰργασμένης.

551a. 551 a. Ἀθ〈ηναίης〉 Ἰτωνίδος: Ἰτωνίας Ἀθηνᾶς ἐστιν ἱερόν ἐν Κορωνείᾳ τῆς Βοιωτίας. ὁ μέντοι Ἀπολλώνιος οὐκ ἂν λέγοι τὴν
Ἀθηνᾶν ἐπὶ κατασκευῇ τῆς Ἀργοῦς ἀπὸ τῆς ἐν Κορωνείᾳ ἐπικλήσεως, μᾶλλον δὲ ἀπὸ Θεσσαλικῆς Ἰτωνίας, περὶ ἧς Ἑκαταῖος μὲν ἐν τῇ α' τῶν Ἱστοριῶν (1 fg 2 J.) λέγει· Ἀρμενίδας δὲ ἐν τοῖς Θηβαϊκοῖς (fg 1 M. IV 339) Ἀμφικτύονος υἱὸν Ἴτωνον ἐν Θεσσαλίᾳ γεννηθῆναι, ἀφ’ οὗ Ἴτων πόλις καὶ Ἰτωνὶς Ἀθηνά. μέμνηται καὶ Ἀλέξανδρος ἐν τῷ α' τῶν
Κορίννης (fg 30 B. III 551) ὑπομνημάτων (fg 53 M. III 234).

551b. b. Τριτωνίδος: γράφεται Ἰτωνίδος. L gP

554. 554. πολιῇ δ’ ἐπὶ κύματος ἀγῇ: τῷ αἰγιαλῷ, ἔνθα τὰ κύ- ματα περιάγνυται.

555. 555. 〈τέγγε:〉 ἔβρεχε. L g

557. 557. 〈ἐπωλένιον φορέουσα:〉 ἐπὶ χειρὸς ἔχουσα. L g

558. 558. Πηλείδην Ἀχιλ〈ήα〉: ἠκολούθησεν Ἀπολλώνιος τοῖς μεθ’ Ὅμηρον ποιηταῖς ὑπὸ Χείρωνος λέγων τὸν Ἀχιλλέα τραφῆναι. δια- πεφωνήκασι δέ τινες καὶ περὶ τῆς Ἀχιλλέως μητρός, καθάπερ Λυσίμαχος
ὁ Ἀλεξανδρεὺς ἐν τῷ δευτέρῳ τῶν Νόστων (fg 11 M. III 338), κατὰ λέξιν λέγων· ‘Σουίδας (fg 6 M. II 465) γὰρ καὶ Ἀριστοτέλης ὁ περὶ Εὐβοίας πεπραγματευμένος (M. II 142) καὶ ὁ τοὺς Φρυγίους λόγους γράψας (cf. 595 B 299e Diels) καὶ Δαΐμαχος (65 fg 2 J.) καὶ Διο- νύσιος ὁ Χαλκιδεὺς (fg 6 M. IV 394) οὐ τὴν περὶ Ἀχιλλέως διεσπαρ-
μένην ἀφείκασιν μένειν ἐπὶ χώρας δόξαν, ἀλλὰ τοὐναντίον οἱ μὲν ἐκ Θέτιδος αὐτὸν νομίζουσι γεγονέναι τῆς Χείρωνος, Δαΐμαχος (v. supra) δὲ ἐκ Φιλομήλας τῆς Ἄκτορος’.

559. 559. περιηγέα: τὴν καμπὰς ἔχουσαν. L g (P)

563. 563. μεσόδμη: ἡ ἱστοθήκη, ὅπου τίθεται ὁ ἱστὸς καὶ κλίνεται.

564-67a. 564—67 a. πρότονοι οἱ ἀπὸ τοῦ ἱστοῦ ἐκτεινόμενοι κάλοι ἐπὶ πρώραν καὶ πρύμναν.

564-67b. b. ἠλακάτη τὸ τοῦ ἱστοῦ λεπτότατον καὶ ἀνώτατον, ὑπὲρ ὅ ἐστι τὸ καρχήσιον. ἕως οὖν, φησί, τοῦ ἄκρου τοῦ ἱστοῦ ἀνείλκυσαν τὰ ἄρμενα.

564-67c. ἐπ᾽ ἰκριόφιν: τὸ ἴκριον τοῦ ἱστοῦ μέρος. φησὶ δὲ Ἐρατοσθένης ἐν τῷ Ἀρχιτεκτονικῷ (fg 60 Strecker):

“ἱστός· πτέρνη, καρχήσιον, θωράκιον, ἠλακάτη, κεραία, ἴκριον”
. βέλτιον δὲ νοεῖν ἴκριον τὴν καλουμένην κεραίαν, ἧς τὰ ἄκρα ἀκροκέραια†. κάλωες δέ, δι᾽ ὧν στέλλεται τὸ ἱστίον, διὰ κρίκων διειλημμένοι. τούτων δὲ οἱ κάλοι, οἷς κατάγεται τὸ ἱστίον, μέσουροι λέγονται, οἱ δὲ ἑλκόμενοι εἰς πρώραν 〈καὶ πρύμναν〉 ἐξ ἑκατέρου μέρους τοῦ ἱστοῦ πρότονοι, οἱ δὲ κατὰ τὰς γωνίας πόδες· ἑξῆς τούτων πρόποδες, μεθ᾽ οὕς εἰσιν οἱ τέρθριοι λεγόμενοι, εἶτα μέσοι. ἠλακάτη δὲ τὸ ἀνώτατον τοῦ ἱστοῦ μέρος, ὥς φησιν Ἐρατοσθένης (v. supra).

564-67d. κάλωας ἀπ᾽ εὐθείας τῆς κάλως κατὰ Ἀττικούς.

568. Τισαίη ἀκρωτήριον Θεσσαλίας ἢ Μαγνησίας, τινὲς δὲ τῆς Θεσπρωτίας.

569. εὐθήμονι: εὖ διατεθειμένῃ, εὐρύθμῳ, εὐποιήτῳ· θεῖναι γὰρ τὸ ποιῆσαι.

570a. 〈νηοσσόον:〉 τὰς ναῦς σῴζουσαν. L g

570b. νηοσσόον δέ φησι τὴν Ἄρτεμιν ἢ διὰ τὸ σῴζειν τὰς ναῦς ἢ διὰ τὸ σεύειν καὶ κινεῖν αὐτάς. P

571. 〈Ἄρτεμιν:〉 τὴν Ἄρτεμιν ὑμνεῖ διὰ τὸ τὸν τόπον ἱερὸν αὐτῆς εἶναι. L m (P)

573—74. ἄπλετοι: ἀπροσπέλαστοι, μεγάλοι. διασκαίροντες δὲ διαψαίροντες, νηχόμενοι. διὰ δὲ τοῦ ἄμμιγα 〈παύροις〉 τὸ τοῦ μέλους θελκτικὸν σημαίνει, οἱονεὶ μηκέτι αὐτοὺς βλάπτοντες, ἀλλὰ μεθ᾽ ἡσυχίας ἑπόμενοι.

577. 〈ὁ δέ τ᾽ εἶσι πάρος:〉 προπορεύεται ὁ ποιμήν. L g

578. νόμιον μέλ〈ος〉: ποιμενικόν, παρὰ τοὺς νομέας. ἢ νόμιον μέλος ὕμνος παρὰ τοῖς ἀρχαίοις οὕτω λεγόμενος.

580a. ἠερίη πολυλή〈ιος〉: ἡ Θεσσαλία παρὰ τὸ μέλαιναν εἶναι τὴν γῆν· οὕτω γὰρ καὶ τὴν Αἴγυπτον Ἠερίαν φασίν. ἢ ἠερία ἀντὶ τοῦ πρωία ἀπὸ τοῦ ἦρι.

580b. Πελασγῶν: τῶν Θεσσαλῶν ἀπὸ Πελασγοῦ τοῦ Ἰνάχου, ἢ ἀπὸ Πελασγῶν ἔθνους βαρβαρικοῦ οἰκήσαντος τὴν Θεσσαλίαν καὶ τὸ Ἄργος, ἢ ἀπὸ Πελασγοῦ τοῦ Ποσειδῶνος υἱοῦ καὶ Λαρίσης. Στάφυλος δὲ ὁ Ναυκρατίτης (fg 1 M. IV 505) Πελασγόν φησι Ἀργεῖον τὸ γένος μετοικῆσαι εἰς Θεσσαλίαν καὶ ἀπ᾽ αὐτοῦ Πελασγίαν τὴν Θεσσαλίαν κληθῆναι. ὅτι δὲ καὶ αὐτοὶ οἱ Ἀργεῖοι ἐκαλοῦντο Πελασγοί, Σοφοκλῆς ἐν Ἰνάχῳ φησί (fg 270, 4 Pearson):

“〈...〉 καὶ Τυρσηνοῖσι Πελασγοῖς”
.

581. ἐρίπνας: ἀπορρῶγας κολώνας, σπήλαια κρημνώδη. λέγουσι δὲ οὕτως καὶ τὰς οἰκίας ἀπὸ τοῦ ἐρηρεῖσθαι. ἐρίπνη δὲ λέγεται ἐπὶ τοῦ ἀκρωτηρίου παρὰ τὸ ἄγαν πνέεσθαι.

582. Σηπιάς: ἀκρωτήριον ἐν Ἰωλκῷ, οὕτω καλούμενον διὰ τὸ τὴν Θέτιν ἐνταῦθα εἰς σηπίαν μεταβληθῆναι διωκομένην ὑπὸ Πηλέως. L mP

583—84a. εἰναλίη Σκίαθος: ἡ παραθαλασσία. νῆσος γὰρ ἡ Σκίαθος τῆς Θεσσαλίας ἐγγὺς Εὐβοίας, ἧς καὶ Σιμωνίδης (fg 212 B. III 527) μέμνηται. Πειρεσιαὶ δὲ πόλις Μαγνησίας. Μάγνησσα δὲ πόλις τῇ χώρᾳ ὁμώνυμος, ἄγαν εὔδιος καὶ παραθαλάσσιος.

583-84b. Μάγνησσα: τὴν Μαγνησίαν λέγει τὴν κατὰ Θεσσαλίαν. ἔστι γὰρ καὶ ἑτέρα Μαγνησία περὶ Ἔφεσον, ἐκτισμένη ὑπὸ Λευκίππου τοῦ Καρὸς μετοικήσαντος ἐκεῖ σὺν Μάγνησι τοῖς ἐκ Κρήτης.

583-84c. Μάγνησσά θ᾽ ὑπεύδ〈ιος〉: ὁ νοῦς· οὐ τραχεῖά τις οὐδὲ πετρώδης, ἀλλ᾽ ὁμαλή τις καὶ εὔδιος.

586a. 〈παλιμπνοίῃσιν:〉 ἐναντίαις πνοαῖς. L g

586b. ἔκελσαν: ὥρμισαν. L gP

587. καί μιν κυδ〈αίνοντες〉: τὸν Δόλοπα. ὁ δὲ Δόλοψ Ἑρμοῦ υἱός, ὃς ἐν Μαγνήσσῃ τῇ πόλει ἀπώλετο καὶ αὐτόθι τάφον παρὰ τῷ αἰγιαλῷ ἔσχεν, ὡς Κλέων ἐν α᾽ τῶν Ἀργοναυτικῶν. τοῖς μὲν οὖν κατοιχομένοις ὡς περὶ ἡλίου δυσμὰς ἐναγίζουσι, τοῖς δὲ Οὐρανίδαις ὑπὸ τὴν ἕω, ἀνατέλλοντος τοῦ ἡλίου. ἔντομα δὲ τὰ σφάγια, κυρίως τὰ τοῖς νεκροῖς ἐναγιζόμενα, διὰ τὸ ἐν τῇ γῇ αὐτῶν ἀποτέμνεσθαι τὰς κεφαλάς. οὕτω γὰρ θύουσι τοῖς χθονίοις, τοῖς δὲ οὐρανίοις ἄνω ἀναστρέφοντες τὸν τράχηλον σφάζουσιν· Ὅμηρος (Α 459):

‘αὐέρυσαν μὲν πρῶτα’
.

588a. κεῖαν: ἔθυσαν. λείπει δὲ ἡ παρὰ πρόθεσις, ἵν᾽ ᾖ· ἔθυον τῷ Δόλοπι παρὰ τῷ οἴδματι τῆς θαλάσσης.

588b. διπλόα: δύο ἡμέρας. L gP

589. ἐλινύεσκον: περὶ τὸ αὐτὸ διέτριβον, ἢ στρευγόμενοι 〈ἢ〉 ἐμποδιζόμενοι τῆς ὁδοῦ.

592. Μελίβοιαν: πόλις Θεσσαλίας. L gS gP

594. Ὁμόλη ὄρος Θεσσαλίας οὕτω καλούμενον ἢ πόλις Θράκης. L m (P)

595—97a. οὐδέ τι δηρόν: ὁ λόγος· οὐκ ἔμελλον μετὰ πολὺ παρέρχεσθαι τὰ ῥεύματα τοῦ ποταμοῦ. L

595—97b. τὸ δὲ ὑπεκβαλεῖν τὸ παραμεῖψαι τὰ ῥεῖθρα τοῦ Ἀμύρου ποταμοῦ σημαίνει. εὐρυμένας δὲ φάραγγας τὰς εἰς πλάτος ἀνεῳγμένας. P

595—97c. Ἄμυρος ποταμὸς Θεσσαλίας ἔκρεων μετὰ τὴν Μελίβοιαν [κείμενος], προσαγορευόμενος ἀπὸ Ἀμύρου τοῦ υἱοῦ Ποσειδῶνος. ἔστι δὲ καὶ πόλις. L m (P)

598—99. Ὄσσης: Ὄσσα ὄρος πρὸς τῷ τέλει τῆς Θεσσαλίας, μεθ᾽ ὃ διαδέχεται ἡ Μακεδονία. κλίτεα δὲ τὰς ἀνακλίσεις τῶν ὀρῶν καὶ τὰς βάσεις. Παλλήνη δὲ ὄρος Θράκης καὶ πόλις, ὅθεν ἦν ὁ Πρωτεύς. Καναστραῖον δὲ ἀκρωτήριον τῆς Παλλήνης. Ὄλυμποι δέ εἰσιν ἕξ· Μακεδονίας, Θετταλίας, ἐν ᾧ καὶ Ὀλύμπιά φησιν Ἀπολλόδωρος (244 fg 174 J.) ἄγεσθαι, καὶ Μυσίας καὶ Λυκίας καὶ Ἤλιδος καὶ Ἀρκαδίας.

600. 〈ἤνυσαν:〉 παρέπλευσαν. L g

601—04a. ἦρι δὲ νισ〈σ〉ομέ〈νοισιν〉: Ἄθως ὄρος τῆς Θράκης ὑψηλότατον.

601-04b. 〈κολώνη:〉 ἀκρώρεια. L g

601-04c. ἔνδιον: μεσημβρινόν. L gS m (P)

601-04d. 〈καὶ ἐσάχρι:〉 περιττὸς ὁ καὶ σύνδεσμος. L m

608. Σιντηΐδα: ἐπιθετικῶς Σιντηὶς ἡ Λῆμνος· Τυρσηνοὶ γὰρ αὐτὴν πρῶτοι ᾤκησαν βλαπτικώτατοι ὄντες. ἢ τὴν ὑπὸ τῶν βαρβάρων οἰκισθεῖσαν· καὶ Ὅμηρος (θ 294)

‘ᾤχετο δ᾽ ἐς Λῆμνον μετὰ Σίντιας ἀγριοφώνους’
. Ἑλλάνικος (4 fg 71 c J.) δέ φησι Σίντιας ὀνομασθῆναι τοὺς Λημνίους διὰ τὸ πρώτους ὅπλα ποιῆσαι πολεμικὰ πρὸς τὸ σίνεσθαι τοὺς πλησίον καὶ βλάπτειν.

609—19a. ἔνθ᾽ ἄμυδις: αἱ Λήμνιαι γυναῖκες ἐπιπολὺ τῶν τῆς Ἀφροδίτης τιμῶν κατολιγωρήσασαι, καθ᾽ ἑαυτῶν τὴν θεὸν ἐκίνησαν. πάσαις γὰρ δυσοσμίαν ἐνέβαλεν, ὡς μηκέτι αὐτὰς τοῖς ἀνδράσιν ἀρέσκειν.

609-19b. ἐπὶ ληιάδεσσι: ταῖς αἰχμαλώτοις. L gS mP

609-19c. 〈ἔρον:〉 ἀντὶ τοῦ ἔρωτα, Αἰολικῶς διὰ τοῦ ο. L g

609-19d. ἀντιπέρηθεν: ἐξ ἐναντίας· οὕτω γὰρ κεῖται ἡ Θράκη τῆς Λήμνου. L

609-19e. ἄτισσαν: ὅτι ἄτιμον αὐτὴν ἐπὶ πολύν χρόνον ἐποίησαν. τῶν δὲ ἄλλων ἱστορούντων, ὅτι κατὰ χόλον τῆς Ἀφροδίτης αἱ Λημνιάδες δύσοσμοι ἐγένοντο, Μυρσίλος ἐν πρώτῳ Λεσβιακῶν (fg 7 M. IV 458) διαφέρεται καί φησι τὴν Μήδειαν παραπλέουσαν διὰ ζηλοτυπίαν ῥῖψαι εἰς τὴν Λῆμνον φάρμακον καὶ δυσοσμίαν γενέσθαι ταῖς γυναιξίν, εἶναί τε μέχρι τοῦ νῦν κατ᾽ ἐνιαυτὸν ἡμέραν τινά, ἐν ᾗ διὰ τὴν δυσωδίαν ἀπέχειν τὰς γυναῖκας ἄνδρα τε καὶ υἱεῖς.

609-19f. 〈ἀμφ᾽ εὐνῇ:〉 λείπει τὸ ζηλοτυπήσασαι. L g

620—21. οἴη δ᾽ ἐκ πασέων: πρῶτον μέν, διότι πατήρ, ἔδωκε τὴν ὀφειλομένην τῷ Θόαντι σωτηρίαν, δεύτερον δὲ διὰ τὴν ἡλικίαν καὶ ὅτι οὐκ αἴτιος ἦν αὐτὸς οὐδὲ συνεργὸς τῆς τῶν ἄλλων Λημνίων ἀσελγείας.

623—26a. ἐς Οἰνοίην ἐρύ〈σαντο〉: εἴληφε τὴν ἱστορίαν παρὰ Θεολύτου (M. IV 515). Σίκινος δέ ἐστι νῆσός τις πρὸ τῆς.

623-26b. ἐπακτῆρες: ἀντὶ τοῦ ἁλιεῖς. ἐπὶ νήσου κυνηγοὺς οὐ δεῖ λέγειν. L g (P)

623-26c. 〈τόν:〉 Σίκινον. S g

627. ταῖσι δὲ βουκολ〈ίαι〉: λοιπὸν γὰρ διὰ τὸ ἀνδρῶν πολὺν χρόνον στερίσκεσθαι τὴν νῆσον, ἡ πεῖνα αὐτὰς καὶ εἰς ἀνδρεῖον μετέβαλεν βίον καὶ ἐπιτήδευμα.

628. 〈διατμήξασθαι:〉 ἀντὶ τοῦ ἀροτριᾶν. L g

629. 〈Ἀθηναίης πέλεν ἔργων:〉 τῶν ἱστουργικῶν καὶ τῶν ἄλλων γυναικείων. L g

631. ἦ θαμὰ δὴ πάπτ〈αινον〉: ὁ ἦ σύνδεσμος ἰσοδυναμεῖ τῷ δή, ὥστε κεῖσθαι τὸν δὴ σύνδεσμον ὡς παρ᾽ Ὁμήρῳ (Α 518) ‘ἦ δὴ λοίγια’ ἐκ παραλλήλου.

634. Μυρίνη πόλις τῆς Λήμνου, ἧς καὶ ἀνωτέρω (v. 604) μέμνηται. L

636a. θυιάσιν ὠμοβό〈ροις〉: μαινάσιν, Βάκχαις· παρὰ τὸ θύειν καὶ ὁρμᾶν μαινομένας. ἔνθεν καὶ τὴν Σεμέλην Θυώνην καλοῦσιν, ἐπειδὴ Αἰσχύλος (p. 73 N.²) ἔγκυον αὐτὴν παρεισήγαγεν οὖσαν καὶ ἐνθεαζομένην, ὁμοίως δὲ καὶ τὰς ἐφαπτομένας τῆς γαστρὸς αὐτῆς ἐνθεαζομένας. τὸ δὲ ὠμοβόροις, ὅτι πολλάκις τῇ μανίᾳ κατασχεθεῖσαι καὶ ὠμοσπάρακτα ἐσθίουσιν, ὡς καὶ Εὐριπίδης ἐν Βάκχαις (1125 sqq.) φησίν.

636b. 〈φὰν γάρ που ἱκάνειν:〉 ἔλεγον γὰρ αὐτοὺς ὡς εἰς πόλεμον ἐληλυθέναι. L g

637. Θοαντιάς: δύο τύποι εἰσὶ τῶν θηλυκῶν πατρωνυμικῶν, ὁ εἰς ας οἷον Πηλιάς καὶ ὁ εἰς ις οἷον Πελοπίς. καὶ ταῦτα δὲ εἰς ας μεταβάλλει τὴν τελευταίαν, ἐπειδὴ ἔχει τὸ ι πρὸ τῆς τελευταίας συλλαβῆς, ἵνα μὴ εἴη κακόφωνα.

638. 〈ἀμηχανίῃ δ᾽ ἐχέοντο:〉 ἐν ἀπορίᾳ οὖσαι ἐπορεύοντο. L g

639. 〈ἐπὶ δέος ἠωρεῖτο:〉 ἐπέκειτο. L g

640. τείως δ᾽ αὖτ᾽ ἐκ νη〈ός〉: ἐν τοσούτῳ, ἐν ὅσῳ αὗται ὡπλίζοντο. ἐπεκτέταται δὲ τὸ τέως, κείμενον ἀντὶ τοῦ ἕως, ἕως δή.

643-48a. σφωιτέροιο τοκ〈ῆος〉: ἀκαίρως τῷ δυϊκῷ ἐχρήσατο ἀντὶ ἑνικοῦ.

643-48b. 〈Ἀχέροντος:〉 ποταμὸς Ἅιδου. L g

643-48c. ἀπροφάτους: ἀπροσφωνήτους, ἀπροφασίστους.

643-48d. 〈ἀπροφάτους:〉 σκοτεινάς. S m

643-48e. ἐπιδέδρομε λήθ〈η〉: ὅτι λέγονται οἱ τεθνηκότες λήθην τῶν γεγονότων αὐτοῖς ἐν τῇ ζωῇ λαμβάνειν. οὗτος οὖν, φησί, καὶ τεθνηκὼς εἰς λήθην οὐκ ἔπεσεν καὶ μετεμψυχωθεὶς κατὰ τὸν τῶν φιλοσόφων λόγον ἤδει τίς ἦν διὰ τὰς τοῦ Ἑρμοῦ βουλὰς. Φερεκύδης (3 fg 109 J.) δέ φησιν, ὅτι δῶρον εἶχε παρὰ τοῦ Ἑρμοῦ ὁ Αἰθαλίδης τὸ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ποτὲ μὲν ἐν Ἅιδου, ποτὲ δὲ ἐν τοῖς ὑπὲρ τὴν γῆν τόποις εἶναι. φασὶ δὲ τοῦτον τὸν Αἰθαλίδην οἱ Πυθαγορικοί (cf. 14, 8 Diels-Kranz) τῆς ψυχῆς οὔσης ἀφθάρτου κατὰ μὲν τοὺς Τρωικοὺς χρόνους ἀναβιώσαντα Εὔφορβον εἶναι τὸν Πάνθου, ἔπειτα ἐκ τούτου Πύρρον τὸν Κρῆτα, εἶτα Ἠλεῖόν τινα, οὗ τὸ ὄνομα ἀγνοεῖται, μετὰ ταῦτα αὐτὸν τὸν Πυθαγόραν. Πυθαγόρας δέ, ἐν τῷ μεταλλοιοῦσθαι...

643-48f. μεμόρηται: κατὰ ἔκθλιψιν τοῦ ι, ἔστι γὰρ μεμοίραται ἀντὶ τοῦ κεκλήρωται. Αἰθαλίδης δέ, κῆρυξ τῶν Ἀργοναυτῶν, ἑτερήμερος, ὥς φασιν, ὥστε μίαν μὲν ἐν Ἅιδου, μίαν δὲ ὑπὲρ τὴν γῆν ἡμέραν διάγειν.

650. μειλίξατο: παρεκάλεσεν, ἔπεισε τῷ λόγῳ συνετὸς ὤν. καὶ γέγονε παρὰ τὸ Ὁμηρικόν (Ο 207):

‘ἐσθλὸν καὶ τὸ τέτυκται, ὅτ᾽ ἄγγελος αἴσιμα εἰδῇ’
.

651. ἤματος ἀνομένοιο: τῆς ἡμέρας ἐπὶ δύσιν ἀνυομένης.

652. πείσματα: τὰ τῆς πρώρας σχοινία. ὁ δὲ λόγος· καίτοι τῆς πνοῆς οὔσης τοῦ βορέου ἐπιτηδείας τοῖς Ἀργοναύταις πρὸς τὸν πλοῦν, ὅμως οὐκ ἔλυσαν τὰ σχοινία.

659-61a. λαρόν: ἡδύ, ἀπολαυστικόν· παρὰ τὸ λῶ πεποίηται, ὃ σημαίνει τὸ θέλω. ἤια δὲ νῦν ἐφόδια βρώματα.

659-61b. μή δ᾽ ἄμμε: δῶμεν αὐτοῖς χρείας, ἵνα ἐκτὸς τῶν πύργων μένωσιν ἀπρόσοδοι πρὸς ἡμᾶς, μήπως διὰ τὴν τῶν ἐπιτηδείων ἀνάγκην καὶ χρείαν εἰσιόντες εἰς τὴν πόλιν ἀκριβῶς τὰ καθ᾽ ἡμᾶς μάθωσιν. L

663. 〈θυμηδές:〉 θυμηρες, ἀγαπητόν. L g

664a. ἡμετέρη μέν νυν: κατ᾽ ἔγκλισιν τὸ νὺν ἀναγνωστέον· οὐ γὰρ δηλοῖ χρόνον, ἀλλ᾽ ἴσον ἐστὶ τῷ δή. ἐκτατέον δὲ διὰ τὸ μέτρον.

664b. 〈παρενήνοθε:〉 ἀντὶ τοῦ παρελήλυθεν. L g

665. ὑμέων δ᾽ εἴ τις: παρὰ τὸ Ὁμηρικόν (Ξ 107):

‘νῦν δ᾽ εἴη, ὃς τῆσδέ γ᾽ ἀμείνονα μῆτιν ἐνίσποι’
. L

669. ῥικνοῖσι: ῥυσοῖς. ἡ δὲ λέξις παρὰ Καλλιμάχῳ (fg 49 Schn. = 44 Kapp):

‘ναὶ μὰ τὸ ῥικνὸν σῦφαρ ἐμόν’
. διασκευάζει δὲ Ὅμηρος τὴν γραῦν οὕτως (β 16):
‘ὃς δὴ γήραϊ κυφὸς ἔην’
.

672. ἐπιχνοάουσαι: ὡς χνοῦν ἀναφυούσας ἔχουσαι τὰς τρίχας.

674. μόλις: κακῶς διὰ τοῦ λ· ἔδει γὰρ διὰ τοῦ γ μόγις, παρὰ τὸν μόγον.

677. ἐπαύρεσθαι: ἐὰν μὲν παροξυτόνως, ἔσται συντελικὸς ἀντὶ τοῦ ἀπολαῦσαι· ἐὰν δὲ προπαροξυτόνως, παρατατικὸς ἀντὶ τοῦ ἀπολαύειν.

680. 〈ὅδ᾽ ὅμιλος:〉 ὁ τῶν Ἀργοναυτῶν. L g

681-82. ἄλλα δ᾽ ὀπίσσω: πολλὰ δὲ κακὰ χείρονα μάχης καὶ πολέμου ἔσται. L

684. ἄγονοι: ἄσπερμοι διὰ τὸ ἀνδρὶ μὴ συνεῖναι. διὰ δὲ τοῦ ἐπιθέτου τοῦ γήρως τὸν λόγον ἐπιπλεῖον ἐκάκωσε, στυγερὸν γῆρας εἰπών.

685-88a. βώσεσθε: ἀντὶ τοῦ βιώσεσθε. ὁ δὲ νοῦς· αἱ δὲ νεώτεραι πῶς βιώσεσθε καὶ ζήσεσθε, ὅταν γηράσητε, τῶν μὲν παλαιοτέρων παρελθουσῶν, ὑμῶν δὲ λοιπὸν μὴ δυναμένων ἐργάζεσθαι; ἢ αὐτόματοι οἱ βόες ἀροτριάσουσι, καὶ θερίσουσι τοῦ ἔτους περιερχομένου, μηδενὸς ἀνθρώπου ἐπικειμένου τῷ ἔργῳ;

685-88b. πρόκα: εὐθέως. L g (P)

685-88c. 〈καὶ πρόκα τελλομένου ἔτεος:〉 γράφεται καὶ περιτελλομένου ἔτεος. L m

689-90. ἦ μὲν ἐγών: ἐν ἤθει λέγει ταῦτα· εἰ καὶ πεφρίκασιν οἷον φοβοῦνται ἐπ᾽ ἐμὲ αἱ κῆρες ἐλθεῖν νῦν, ὅμως ἀποθανοῦμαι· λέγει δὲ τῷ ὑπεργεγηρακέναι.

691. 〈κτερέων:〉 ἐνταφίων. L g

692. αὔτως, ᾗ θέμις ἐστί: οὕτως ὡς προσῆκόν ἐστιν.

694a. ἐπήβολος: ἐπιτυχὴς καὶ καιρία ἐστὶν 〈ἡ〉 φυγὴ τῶν κακῶν. ἢ ἀντὶ τοῦ δεσπόζουσα καὶ συμφέρουσα.

694b. 〈ἀλεωρή:〉 ἡ φυγὴ τοῦ κακοῦ ἤτοι τῆς ἀτεκνίας. S m

695. ληίδα: καταχρηστικῶς τὰ χρήματα, κυρίως δὲ τὰ ἐκ λαφυραγωγίας.

696. ἄστυ: ἐτυμολογεῖ Εὔμολπος τὴν λέξιν ἄστυ λέγων παρὰ τὸ 〈ἄνω〉 ἵστασθαι· ἐπὶ μετεώρου γὰρ κεῖνται αἱ πόλεις.

699a. 〈ὑποβλήδην:〉 ὑποβολάδην, εὐθέως. L g

699b. ὑποβλήδην κυρίως σημαίνει, ἐπειδὰν λέγοντός τινος ἕτερος περικόψας τὸν ἐκείνου λόγον λέγῃ. καὶ ὑποβάλλειν ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ. ἔστι δ᾽ ὅτε τὸ ὑποβάλλειν σημαίνει τὸ ἐνίστασθαι καὶ ἐναντιοῦσθαι. ἐνταῦθα δὲ τὸ ὑποβλήδην ἀντὶ τοῦ λάθρα συναινεῖν κεῖται. P

700. ἥδε μενοινή: ἀντὶ τοῦ βουλή. ἀστείως δέ, ἐπεὶ αὐτῇ ἤρεσε τὰ λεχθέντα, ἵνα μὴ ὥσπερ ἀκολασίαν κατηγορῆται, τὴν κοινὴν πασῶν ἐπικαλεῖται μαρτυρίαν.

701. καὶ ἄγγελον μετὰ νῆα: ἀντὶ τοῦ ἐπὶ τὴν ναῦν. περιττὸς δὲ ὁ καὶ σύνδεσμος.

703-04. ὄρσο μοι, Ἰφινό〈η〉: τὸ ἑξῆς· ὄρσο μοι, Ἰφινόη, τοῦδ᾽ ἀνέρος ἀντιόωσα, ὅστις στόλου ἡγεμονεύει, ἡμέτερόνδε μολεῖν. τὸ δὲ ἀντιόωσα ἀντὶ τοῦ ἀντιάσουσα οἷον ἀξιώσουσα, τουτέστι δεησομένη. στόλος δέ ἐστιν ἐπὶ πρᾶξίν τινα πορευόμενον πλῆθος, καὶ ἐπὶ νεῶν τε λέγεται καὶ σχεδὸν ἐπὶ πάσης ὁρμῆς καὶ μείζονος παρασκευῆς. προστίθησι δὲ οὕτω Παλαμήδης·

“οὕτω δὲ λέγεται καὶ ἡ εἰς ὀξὺ 〈τῆς νεὼς〉 ἀπόληξις”
.

707. εὐμενέοντας: τοῦτο ὡς πρὸς ὃ 〈φόβον〉 εἶχον, μὴ ἄρα πολέμιοι ἦσαν. L

712. κούρη τοί μ᾽ ἐφέ〈ηκε〉: διὰ τοῦ κόρη τὸν τῶν Ἀργοναυτῶν φόβον ἀποκρούεται καὶ ἀποτρέπεται· καὶ γὰρ αὐτοὶ ἐδεδοίκεισαν ἑωρακότες αὐτὰς καθωπλισμένας. παρθένος γὰρ ἡ καλέσασα. τὸ δὲ Θοαντιάς ἀντὶ τοῦ Θοαντίς.

717. 〈ἐναίσιμος:〉 καθήκων, ἀβλαβής. L g

718-19. εἴσαντο: ἀντὶ τοῦ διενοήθησαν, ὑπέλαβον. τηλυγέτην δὲ νῦν ἀκουστέον μόνην. ὁ γὰρ νοῦς· διενοήθησαν δὲ μονογενῆ Θόαντι τὴν Ὑψιπύλην γεγενημένην τὴν βασιλείαν τοῦ πατρὸς εἰληφέναι.

721-22. Ἰτωνίδος: ἐν Θεσσαλίᾳ θεὰ Ἰτωνὶς τιμᾶται καὶ ἐν Κορωνείᾳ [πόλις] τῆς Βοιωτίας, ἀπὸ Ἰτώνου τοῦ ἥρωος. ἀστείως δὲ οὐ πολεμικῇ σκευῇ χρώμενον εἰσάγει, ἀλλ᾽ ἐσθῆτι κοσμούμενον· πρῶτον μέν, ὅτι ἀπόλεμον αὐτὸν ἐκάλει, ἔπειτα, ὅτι καὶ γυναικῶν μόνων ἡ πόλις, αἳ μάλιστα τοῖς τοιούτοις χαίρουσι. καὶ ὁ Μένανδρος (fg 736 K. III 208):

“εὐκαταφρόνητος τῇ στολῇ εἴσειμι καὶ ταῦτ᾽ εἰς γυναῖκας”
. ἤδη δὲ καὶ διὰ τῆς δωρησαμένης θεοῦ τὸ τῆς χλανίδος κάλλος ἐσήμηνεν. P

723-24. δρυόχους: ἐν οἷς καταπήσσεται ἡ τρόπις ξύλοις, ταῦτα οὕτω καλοῦσιν. Ὅμηρος (τ 574):

‘ἵσταχ᾽ ἑξείης, δρυόχους ὥς, δώδεκα πάντας’
. δρύοχοι οὖν τὰ ἐγκοίλια τῆς νεώς. κανόνας δὲ τὰς στάθμας, οἷς τὰ ξύλα καὶ τοὺς τοίχους οἱ τέκτονες ἐξισάζουσιν. δάε δέ· ἐδίδαξεν ἡ θεός.

725. τῆς μὲν ῥηΐτε〈ρον〉: ἐν τῇ προεκδόσει τῷ τῆς μὲν ῥηΐτερόν κεν ἑξῆς ἐστιν ἄκρα δὲ πορφυρέη (v. 728), οἱ δὲ μεταξὺ δύο οὐκ εἰσίν. L

726-27. ἔρευθος: ἐρύθημα. ἔστι δὲ καὶ βοτάνης εἶδος ἐρυθρόν, ᾗ τὰ ἔρια βάπτουσιν. ἐρευθήεσσα δὲ ἀντὶ τοῦ πυρρά, ὑπέρυθρος. καὶ ἔστι παρὰ τὸ Σαπφικόν (fg inc. lib. 37 Lobel = 20 B. III 96):

‘παντοδαπαῖς〈ι〉 μεμιγμένα χροιαῖσιν’
.

728. 〈ἄκρα〉: τὴν ἀρχὴν καὶ τὸ τέλος. L g

729. 〈ἐκέκαστο:〉 ἐκεκόσμητο, ἐπέκειτο. L g

730-31a. Κύκλωπες: οὗτοι γάρ, Βρόντης καὶ Στερόπης, τῷ Διὶ τὸν κεραυνὸν ἔδωκαν. καὶ Ἡσίοδος (Theog. 141):

‘οἳ βροντήν Ζηνὶ ἔδοσαν τεῦξάν τε κεραυνόν’
.

730-31b. 〈ἐπ᾽ ἀφθίτῳ:〉 ἐπὶ θείῳ καὶ θαυμαστῷ καὶ ἀθανάτῳ ἔργῳ. L g

730-31c. ἤτοι ἐπὶ ποσότητος τόσον ἢ ἐπὶ θαύματος, τοσοῦτον ἀντὶ τοῦ μεγάλως. L m (P)

732-33. μιῆς δ᾽ ἔτι δεύετο: ὅτι ἦν ἡμιτελὴς παρὰ μίαν ἀκτῖνα ὁ κεραυνός. αἰνίττεται δέ, ὅτι τὸ κατασκεύασμα ἀληθῶς εἶχε τὸν κεραυνὸν καὶ ὀλίγῳ ἐλαττούμενον τῆς ἀληθοῦς λαμπηδόνος· οὐ γὰρ οἷόν τε ἦν τεχνίτην ἐν ποικίλματι ὁμοίαν τὴν λαμπηδόνα ποιῆσαι τῆς ἀληθοῦς.

734. μαλεροῖο: οἱ νεώτεροι τοῦ λαμπροῦ, οἱ δὲ τοῦ μαραντικοῦ. L g (P)

735-37a. Ἀντιόπης: δύο Ἀντιόπαι ἐγένοντο, ἡ μὲν Νυκτέως, ἡ δὲ Ἀσωποῦ, ἧς καὶ μέμνηται· ἧς καὶ Διὸς Ἀμφίων καὶ Ζῆθος, οἳ καὶ ἐτείχισαν τὰς Θήβας.

735-37b. 〈κεῖτο πέλας:〉 ἀστείως ὡς πρὸς τὴν ἕδραν τῆς πόλεως καὶ τὴν στάσιν τῶν τειχῶν τὸ κεῖτο ἔταξεν. L g (P)

738—39. ἐπωμαδὸν ἠέρταζ〈εν〉: κατὰ τοὺς ὤμους ἐβάσταζεν, ἐπὶ τῶν ὤμων ἦρεν. διὰ δὲ τοῦ ἐοικὼς ἐκόλασε τὸν λόγον διὰ τὸ ἐν γραφῇ εἶναι· οὐ γὰρ ἀληθῶς ἐκακοπάθει ἐν τῇ γραφῇ.

740—41a. ἐπὶ οἷ: ἐπ᾽ αὐτῷ τῷ Ζήθῳ ἑπόμενος. τὸ δὲ δὶς τόσση ἀντὶ τοῦ διπλασίων τῷ Ἀμφίονι ἐπηκολούθει πέτρα. ὅτι δὲ ἠκολούθησαν τῇ Ἀμφίονος λύρᾳ οἱ λίθοι αὐτόματοι, ἱστορεῖ καὶ Ἀρμενίδας ἐν α᾽ (fg 2 M. IV 339). τὴν δὲ λύραν δοθῆναι Ἀμφίονι ὑπὸ Μουσῶν φησι, Διοσκορίδης (fg 8 M. II 196) δὲ ὑπὸ Ἀπόλλωνος. καὶ Φερεκύδης δὲ ἐν τῇ ι᾽ (3 fg 41 a J.) ἱστορεῖ ὑπὸ Μουσῶν.

740—41b. δὶς τόσση δέ: διπλῆ ὡς πρὸς ἣν ἐβάσταζεν ὁ Ζῆθος. διὰ δὲ τούτου οὐδὲν ἕτερον δηλοῖ ἢ τὴν τῆς μουσικῆς καὶ τὴν τῆς εὐπαιδευσίας ἀρετὴν ὡς πρὸς τὴν ἄλογον ἀνδρίαν, παραινὼν ὅτι ὁ μὲν καὶ σφόδρα ἰσχυρὸς ὀλίγον καίτοι κακοπαθῶν ἔφερεν, ὁ δὲ μέγιστον τῇ εὐπαιδευσίᾳ φέρειν ἠδύνατο.

743. ὀχμάζουσα: κατέχουσα, βαστάζουσα, καίτοι μὴ οὖσα πολεμική, ἀλλ᾽ ὡς ἐραστὴ χαριζομένη. κυρίως δέ ἐστιν ὀχμάσαι τὸ ἵππον ὑπὸ χαλινὸν ἀγαγεῖν ἢ ὑπὸ ὄχημα. κυρίως δὲ λέγεται τὸ ἐν μάχῃ κρατῆσαι, ἀπὸ τῆς αἰχμῆς.

743. θοὸν δὲ τὸ εὐκίνητον καὶ εὐμετάφορον, ἀπὸ τοῦ θοάζειν, ὅ ἐστι ταχύνειν. L m (P)

745—46a. δίκηλον κυρίως τὸ τῷ Διὶ ἐοικὸς ἄγαλμα, καταχρηστικῶς δὲ καὶ πᾶν ὁμοίωμα, ὡς καὶ νῦν. καὶ δικηλιστὰς δὲ τοὺς σκωπτικοὺς τοὺς ἐν τῷ σκώπτειν ἀπομιμουμένους τινὰς ἄλλους. ἐν δὲ τῇ ἀσπίδι, φησί, χαλκῇ οὔσῃ ἐφαίνετο αὐτῇ μορφὴ ὁμοία.

745—46b. 〈δίκηλον:〉 εἴδωλον. L g

747—51a. ἐν δὲ βοῶν: ἡ Τάφος νῆσός ἐστι μία τῶν Ἐχινάδων, ἣν 〈...〉 οἰκοῦντες ἄνδρες λῃστρικώτατοι ἐτύγχανον τὸν τρόπον καὶ εἰς Ἄργος ποτὲ ἐλθόντες τὰς τοῦ Ἠλεκτρύωνος βόας ἀπήλασαν τοῦ πατρὸς Ἀλκμήνης. γενομένης δὲ μάχης καὶ ὁ Ἠλεκτρύων καὶ οἱ τούτου παῖδες ἀνηρέθησαν. διὸ Ἀλκμήνη μετέστη καὶ ἀνεκήρυξεν τὸν ἑαυτῆς γάμον τῷ τιμωρησομένῳ τὸν πατρῴον φόνον. τιμωρησάμενος δὲ Ἀμφιτρύων ἔγημεν. ἡ ἱστορία σαφῶς ἐν τῇ Ἀσπίδι παρ᾽ Ἡσιόδῳ (1—19).

747—51b. Τηλεβόαι τὴν Ἀκαρνανίαν οἰκοῦντες μετῴκησαν εἰς Τάφον 〈...〉 διὰ βοῶν ζήτησιν. περὶ δὲ τῆς μάχης Ἡρόδωρος (31 fg 15 J.) ἱστορεῖ, ὅτι Περσέως καὶ Ἀνδρομέδας δ᾽ παῖδες ἐγένοντο, Ἀλκαῖος, Σθενέλαος,

747-51c. ἀμέρσαι: στερησαι. L gP

752—58a. δηριόωντες: ἀγωνιζόμενοι. ὁ γὰρ Οἰνόμαος Ἄρεως ὢν παῖς καὶ Ἁρπίνης τῆς Ἀσωποῦ, ἐξ Εὐρυθόης τῆς Δαναοῦ θυγατέρα ἔχων Ἱπποδάμειαν καὶ χρησμὸν λαβὼν ἀναιρεθήσεσθαι ὑπὸ τοῦ ἰδίου γαμβροῦ, οὐκ ἐβούλετο ἐκδοῦναι αὐτὴν εἰ μὴ τῷ νικήσαντι δι᾽ ἵππων. προέκειτο δὲ αὐτοῖς Κλάδεως ποταμὸς ἀφετηρία, Ἰσθμοῖ δὲ τὸ τέρμα. καὶ ἀνεῖλεν ιγ᾽ μνηστῆρας, ὡς Πίνδαρος (Ol. I 79) ἱστορεῖ. ἐλθόντος δὲ τοῦ Πέλοπος ἐπὶ τὸν ἆθλον μετὰ ἵππων δεδομένων αὐτῷ ὑπὸ Ποσειδῶνος, ἐρασθεῖσα ἡ Ἱπποδάμεια ἔπεισεν Μυρτίλον τὸν Ἑρμοῦ μὲν παῖδα, ἁρματοπηγὸν δὲ καὶ ἡνίοχον Οἰνομάου, παρασκευάσαι 〈ὥς〉 κατα...

752—58b. παραιβάτις: οὐχ ὅτι αὐτῷ κατὰ τὸν ἀγῶνα συμπαρῆν, ἀλλ᾽ ὅτι ὁ τεχνίτης ἀμφότερα δεῖξαι θέλων, καὶ τὸν δρόμον καὶ τὴν νίκην, τοῦτο πεποίηκεν. L m (P)

752—58c. προτενές: προτεταμένον ἔχων τὸ δόρυ. L g (P)

752—58d. ἄξονος ἐν πλήμνῃ〈σι〉: διαφέρει πλήμνη καὶ πλήσμη· ἡ μὲν γὰρ τὴν χοινικίδα σημαίνει τοῦ τροχοῦ, ἡ δὲ πλήσμη τὴν πλήμμυραν τοῦ ποταμοῦ. διόπερ παρ᾽ Ἡσιόδῳ οὕτως ἀναγνωστέον (fg 217 Rz.²):

“αὐτὸς δ᾽ ἐν πλήσμηισι διιπετέος ποταμοῖο”
, καὶ οὐχ, ὥς τινες, “ἐν πλήμνηισ᾽, εἰ μὴ ἄρα ἔξωθεν προσλάβοιμεν τὴν σὺν πρόθεσιν, σὺν πλήμνηισιν. L m P

752—58e. παρακλιδόν: παρακεκλιμένως ἔπιπτεν. L g (P)

760—62a. 〈βούπαις:〉 μέγας παῖς, οὔπω τέλειος ἀνήρ. L g (P)

760—62b. Τιτυὸν μέγαν: Ἐλάρη μήτηρ Τιτυοῦ. μετὰ τὴν τελευτὴν δὲ τῆς μητρὸς λέγεται παρὰ τῆς Γῆς ἀνατετράφθαι, καθὰ καὶ Ὅμηρος

760—62c. Ἐλάρη μήτηρ Τιτυοῦ, ὃν κύουσα ἐκ Διὸς καὶ ἀδυνατοῦσα γεννῆσαι διὰ τὸ μέγεθος τοῦ παιδὸς ἀπώλετο 〈...〉. δοκεῖ δὲ ἡ ἱστορία ἀπίθανος εἶναι καὶ ἄπιστος, ὅτι ἐκ δευτέρου ἡ Γῆ ἐγέννησε τὸν Τιτυόν. ἀλλ᾽ ἐροῦμεν, ὅτι οἱ ποιηταὶ τοὺς τερατώδεις κατὰ τὸ σῶμα Γῆς εἶναί φασιν. οὕτω γὰρ καὶ Καλλίμαχος (fg 376 Schn.) τὰ δεινά τῶν θηρίων Γῆς εἶναι ἔφη. ὅτι δὲ μέγας ὁ Τιτυός, καὶ Ὅμηρός φησιν (λ 577):

“ὃ δ᾽ ἐπ᾽ ἐννέα κεῖτο πέλεθρα”
. φαμὲν οὖν, ὅτι, ὅτε πρὸς Ἐλάρης ἐτέχθη, ἐδόκει αὐτῆς εἶναι διὰ τὸ βραχὺ τοῦ σώματος· ὡς δὲ αὐξηθεὶς τερατώδης ἐγένετο, ἔπλασαν καὶ τεχθῆναι αὐτὸν καὶ τετράφθαι πρὸς τῆς Γῆς.

760—62d. 〈βούπαις οὔπω πολλός —〉 Τιτυὸν μέγαν: τὸ μέγαν θαυμαστικῶς εἴρηται, ὅτι βούπαις ὢν μέγαν ἐτόξευσεν. καὶ ἤτοι πρὸς τὴν θείαν φύσιν ἀκουστέον ἢ πρὸς τὸ ὑπ᾽ ὄψιν εἶναι τὴν ὕβριν τῆς μητρός, ὅτι πολλάκις τὰ δεινὰ τῶν πραγμάτων καὶ τὴν ἡλικίαν καὶ τὴν φύσιν οἶδε βιάζεσθαι. πρὸς ὃ ὁ ποιητὴς οὐ τῷ κυρίῳ ὀνόματι ἐχρήσατο, ἀλλὰ τῷ κατὰ φύσιν, μητέρα εἰπών.

763—64a. ἐν καὶ Φρίξος ἔην Μινυή〈ιος〉: Μινυήιος ὁ Ἰώλκιος· τὴν γὰρ Ἰωλκόν Μινύαι ᾤκουν, ὡς φησι Σιμωνίδης ἐν Συμμίκτοις (8 fg 3 J.). δύναται δὲ καὶ ἀντὶ τοῦ Ὀρχομένιος· πολλοί γάρ φασιν ἐν Ὀρχομενῷ οἰκῆσαι τὸν Ἀθάμαντα.

763-64b. εἰσαΐων: ἐφθέγγετο γὰρ ὁ κριὸς πιστούμενος τῷ Φρίξῳ τὴν σωτηρίαν κατὰ βούλησιν Διός. L m (P)

763-64c. 〈ὅδ᾽ ᾖ:〉 κριός. S g

763-64d. ἐξενέποντι: περιττὴ ἡ ἐξ. L gP

763-64e. 〈ἐξενέποντι:〉 ἀνθρώπῳ. S m

768. 〈τοῖ᾽ ἄρα δῶρα:〉 πρὸς δὲ παρθένον στελλόμενος παρθένου δώρα μεταχειρίζεται.

769—73. ὄρρ᾽ Ἀταλάντη: Ἰασίωνος θυγάτηρ, ἣν ἔγημεν Μειλανίων. ἑτέρα γάρ ἐστιν ἡ Ἀρκαδική, 〈ἑτέρα〉 ἡ Σχοινέως, ἣν ἔγημεν Ἱππομένης. Μαίναλος δὲ ὄρος Ἀρκαδίας, ἐν ᾧ ἡ Ἀταλάντη διῆγεν, ἀπὸ Μαινάλου τοῦ Ἀρκάδος, ὥς φησιν Ἑλλάνικος (4 fg 162 J.).

769-73. δεῖσεν ἀργαλέας ἔριδας τὰς τῶν μνηστήρων λέγει τῆς Ἀταλάντης ἔριδας· ἔδεισεν, μὴ εἰς στάσιν αὐτοὺς ἐξάψῃ καὶ διαφορά τις γένηται μεταξύ, τῶν μὲν μιγῆναι αὐτῇ θελόντων, τῆς δὲ τὴν παρθενίαν τηρούσης. ὅτι δὲ ἐμίγησαν οἱ Ἀργοναῦται ταῖς Λημνίαις, Ἡρόδωρος ἱστορεῖ ἐν τοῖς Ἀργοναυτικοῖς (31 fg 6 J.). Αἰσχύλος δὲ ἐν Ὑψιπύλῃ (p. 79 N.²) ἐν ὅπλοις φησὶν αὐτὰς ἐπελθούσας χειμαζομένοις ἀπείργειν, μέχρι λαβεῖν ὅρκον παρ᾽ αὐτῶν ἀποβάντας μιγήσεσθαι αὐταῖς. Σοφοκλῆς δὲ ἐν ταῖς Λημνίαις (II p. 52 Pearson) καὶ μάχην ἰσχυρὰν αὐτοῖς συνάψαι φησίν.

775a. καλύβαις: ταῖς διὰ τῶν ἱματίων,

775a. νηγατέαις δὲ νεοκατασκευάστοις.

775b. καλύβῃσι: ἀντὶ τοῦ παστῷ. L g (P)

776. 〈θηήσαντο:〉 ἀντὶ τοῦ ἔβλεψαν. L g

777. κυανέοιο: νῦν λαμπροῦ. L g (P)

781a. τῷ ἴκελος: ἤτοι κατ᾽ ἔρωτα λέγει ἢ κατὰ μνηστείαν. διόλου δὲ ἁρμόζουσα καὶ οἰκεία ἡ εἰκών. καὶ γὰρ καὶ αὐτὸν ἐρῶσα ἐξεδέχετο παρθένος καταλαμπόμενον τῷ κάλλει.

781b. ἀνὰ στίβον: ἀνὰ τὴν ὁδόν, παρὰ τὸ στείβω τὸ περιπατῶ.

783. ἐπεκλονέοντο: οὐ καλῶς τὸ ἐπεκλονέοντο εἴρηκεν ἅμα τῇ χαρᾷ· κλόνος γὰρ ἡ ταραχή. Ὅμηρος (Ε 93):

‘ὡς ὑπὸ Τυδείδῃ πυκιναὶ κλονέοντο φάλαγγες’
.

785. ἀπηλεγέως: ἀντὶ τοῦ συντόμως, ἀποφατικῶς. Ἡρωδιανὸς δὲ ἐν τῷ γ᾽ τῆς Καθόλου (I 79, 23 L.) ἀνηλεγέως φησί.

786. προφανέντι: περιττὴ ἡ πρὸ πρόθεσις.

786. θεράπναι δὲ κατὰ συγκοπὴν τοῦ θεράπαιναι.

787. σανίδες: οὕτω λέγονται τὰ ὑπερμήκη ξύλα καὶ πλατέα οἷον τανίδες, παρὰ τὴν τάσιν.

788—89a. ἔνθα μιν: ἐν τῇ προεκδόσει·

ἔνθα μιν Ἰφινόη προδόμου διὰ ποιητοῖο / ἐσσυμένως καλῆς ἐπὶ δίφρακος εἶσεν ἄγουσα.
L

788—89b. καλῆς διὰ παστάδος: ἣν ἡμεῖς προστάδα λέγομεν. εἴρηται δὲ οὕτως διὰ τὸ ἐν αὐτῇ σιτεῖσθαι ἡμᾶς οἱονεὶ πάσασθαι.

788—89b. καλῆς δὲ ἤτοι ὅτι βασίλεια τὰ οἰκήματα ἢ ὅτι ἐρωτικά· τοιαῦτα γὰρ τὰ τῶν ἐρώντων, ὡς καὶ Ἀνακρέων (fg 119 B. III 286) ἐπὶ ἐρωμένης φησίν 〈...〉.

788—89c. 〈δι’ ἀναστάδος:〉 ἐπιπέδου. S m

794—96a. ἦσθ᾽ αὕτως: εἰκῇ ἐκαθέζεσθε. ἤδη δὲ καὶ διὰ τούτου ἐφ᾽ ὃ ἐκάλεσεν αὐτὸν ἠνίξατο καὶ τὰ τῆς εὐμενείας οὕτω πορίζεται.

794—96b. ὑπ᾽ ἀνδράσιν: ἀντὶ τοῦ ὑπ᾽ ἀνδρῶν. Ὅμηρος (B 816)· ‘Τρωσὶ μὲν ἡγεμόνευε’. τοῦτο δὲ Ἰώνων ἴδιον. ταῦτα δὲ πλάττεται ἡ Ὑψιπύλη, ἀποδημεῖν ἐπὶ Θράκης τοὺς ἄνδρας.

794—96b. ἀρόωσι δὲ ἀροτριῶσιν, ἀφ᾽ οὗ τὸ διάγουσιν ἀκουστέον. πλάττεται δὲ καὶ ἀφανίζει τὸ ἀληθῶς γεγονὸς καὶ τὸν φόνον τῶν ἀνδρῶν.

794—96c. ἐπινάστιοι: ἔποικοι. L gP

800a. ἀπορνυμένους δὲ ἤτοι ἀπερχομένους τοὺς Λημνίους φησίν. P

800b. ἐπαύλους: τὰς ἐπαύλεις, τὰς μάνδρας. ἢ καταχρηστικῶς· τὰς οἰκίας τῶν Θρᾳκῶν ἐπόρθουν οἱ Λήμνιοι.

801—03a. ἐκ νηῶν: ἀντὶ τοῦ διὰ τῶν νηῶν. L gP

801—03b. αὐτῇσι δ᾽ ἀπείρο〈να〉: θαυμαστικῶς, οἷον· ληιάδας αὐτὰς καὶ δεσποίνας ἡμῶν ἔφερον ἄγοντες. ἐν δὲ τῇ προεκδόσει·

‘ἐκ νηῶν, ἄμυδις δὲ βόας καὶ μῆλα κόμιζον / αὐτήσειν κούρῃσιν ἀπείρονα ληίδα δεῦρο. / καὶ τότ᾽ ἔπειτ᾽ ἀνά δῆμον ἀάατος ἔμπεσε λύσσα, / οὐκ οἶδ᾽ ἢ θεόθεν ἢ αὐτῶν ἀφροσύνῃσι.’
L

801—03c. οὐλομένης: ἀντὶ τοῦ τῆς δεινῆς ἢ, ἀπὸ τοῦ συμβαίνοντος, ὀλέθρου ποιητικῆς, ὡς τὸ ‘πολύδακρυν Ἄρηα’ (Hom.) τὸν δακρύων ποιητικόν.

801—03d. πορεύνετο: κατεσκευάζετο. L gP

801—03e. θυμοφθόρον ἄτην: τὸν ἔρωτα λέγει. L g (P)

805a. ᾗ ματίῃ: τῇ ἑαυτῶν ματαιότητι καὶ μωρίᾳ καὶ φρενοβλαβείᾳ νικηθέντες.

805b. ἀπεσσεύοντο: ἀντὶ τοῦ ἐδίωκον. L gP

807—08. εἴ κέ ποτ᾽ αὖτις: περιττὸς ὁ κὲ σύνδεσμος. ὁ γὰρ λόγος· πολὺν χρόνον ὑπεμείναμεν, εἴ ποτε μεταμεληθῶσιν. ἵνα δὲ μὴ ὥσπερ ζηλοτυπίαν καὶ ἀκρασίαν κατηγορήσῃ τῶν γυναικῶν, ἐπὶ πολὺ αὐτάς φησιν ἐνηνοχέναι τὸ πάθος. L

810. σκοτίη: ἡ ἐκ τῶν αἰχμαλώτων. L gP

811—12. χήραί τ᾽ ἐπὶ τῇ〈σιν〉: ἵνα μὴ τῶν παρθένων ἀσέλγειαν κατηγορῇ, [εἶπεν] ἐπὶ τούτῳ φησίν· ἐδυσφόρουν διὰ τὰς χηρευούσας μητέρας καὶ ἐφρόντιζον· κατὰ κοινοῦ δὲ τὸ

811—12. ἀλάληντο . ἢ πρὸς ἕτερον· ὅτι οὐδεμία ἡμῶν πρὸς γάμον ἤρχετο, εἴχομεν γὰρ τὴν τῶν μητέρων χηρείαν καὶ ὕβριν διδάσκαλον τῶν ἡμῖν ἐσομένων. L

813. οὐδὲ πατήρ: πρὸς πλείονα οἶκτον καὶ ἔμφασιν διόλου τοῖς φυσικοῖς ὀνόμασι χρῆται. L

816. λώβην: κάκωσιν, ὕβριν. L gP

820. ὑπέρβιον: μέγα καὶ θαυμαστόν· οἶδε γὰρ αὐτὸ δεινὸν καὶ ἄπιστον, εἰ γυναῖκες ἀνδρῶν ἐκράτησαν. διὸ καὶ τὴν τοῦ δαιμονίου ἐπίταξίν φησιν εἰληφέναι.

823. αὐταῖς ληιάδεσ〈σιν〉: λείπει ἡ σὺν πρόθεσις, ἵν᾽ ᾖ· σὺν αὐταῖς ταῖς γυναιξί. L

824—25. θεσσάμενοι: ἐξ αἰτήσεως ἀναλαβόντες, αἰτήσαντες·

824—25. θέσσασθαι γὰρ τὸ αἰτῆσαι καὶ ἱκετεῦσαι. καὶ Ἡσίοδος (fg 201 Rz. 2) ‘θεσσάμενος γενεὴν Κλεοδαίου κυδαλίμοιο’. καὶ Ἀρχίλοχος (fg 11 B. II 386)· ‘πολλά δ᾽ ἐυπλοκάμου πολιῆς ἁλὸς ἐν πελάγεσσι θεσσάμενοι γλυκερόν νόστον’. δαιμονίως δὲ καὶ τοῦτο πλάττεται· ἦν γὰρ εὐθέως ζητῆσαι· εἰ οἱ ἄνδρες ἀπέβησαν, κἂν ἡ βραχύτερα τῶν ἀρρένων που ἡλικία;

826a. Θρηικίης ἄροσιν: περιφραστικῶς τὴν Θράκην. L gP

826b. χιονώδεα: οἱ μέν, ὅτι λευκόγεως ἡ Θράκη, οἱ δὲ τὴν συνεχῶς χιονιζομένην παρὰ τὸ δυσχείμερον εἶναι· ὃ καὶ βέλτιον, ψυχρὰ γάρ ἐστιν ἡ χώρα· διὸ κάκεῖθεν τοὺς ἀνέμους πνεῖν ἐμυθεύσαντο. Διοφάνης δὲ βόθρον φασὶν εἶναι ἐν τῇ Θράκῃ, ἐξ οὗ φυσήματα ἀνέμων γίνεσθαι, καὶ μυθευθῆναι οὕτω Θράκην ἀνέμων οἰκητήριον.

829. γέρας: τὴν βασιλείαν. L gP

831. Αἰγαίης: τὸ Αἰγαῖον πέλαγός φησιν. ἐκλήθη δὲ ἀπὸ νήσου Αἰγῶν καλουμένης. Ὅμηρος (Θ 203) ‘οἱ δέ τοι εἰς Ἑλίκην τε καὶ Αἰγάς’, αὕτη γὰρ ἱερὰ Ποσειδῶνος, ἐν ᾗ μηδένα κοιμᾶσθαι λόγος διὰ τὰ φαντάσματα τοῦ θεοῦ, ὥς φησι Νικοκράτης (fg 2 M. IV 466).

834. ἀμαλδύνουσα: ἀφανίζουσα καὶ τῷ πλάσματι κρύπτουσα. τὸ δὲ

834. ἴσκεν ἀντὶ τοῦ ἔλεγεν, κακῶς· Ὅμηρος γὰρ ἀντὶ τοῦ ὡμοίου.

836—37a. μάλα κεν: ὁ νοῦς· λίαν ἡμῖν ἐστιν ἀρεστὸν τυχεῖν ὧν ἔχομεν χρείαν, σὺ δὲ ὅμοια δίδως. νῦν γὰρ τὸ

836—37a. ὀπάζεις κεῖται ἀντὶ τοῦ δίδως.

836—37b. 〈χρησμοσύνης:〉 ἀντὶ τοῦ χρείας. L g

836—37c. μάλα κεν θυμηδέος: θυμηδὴς χρησμοσύνη ἡ τὸν θυμὸν εὐφραίνουσα χρεία. P

838. ὑπότροπ〈ος〉: ἀπελθὼν πρὸς τὰς ναῦς, πάλιν ἥξω πρὸς τὴν πόλιν.

839—41. τὸ δὲ χάζομαι τὸ παραχωρῶ σημαίνει, ἵν᾽ ᾖ· ἔγωγε μὲν οὐ παραχωρῶ ἢ σοὶ ἢ ἄλλῳ ὁτωοῦν τῆς ἀρχῆς

839—41. ἀθερίζων καὶ καταφρονῶν τῆς τοιαύτης ἀρχῆς, ἀλλὰ διὰ τοὺς ἐπικειμένους μοι ἄθλους. P

842. χειρὸς θίγε: ἤδη σύμβολον αὐτῇ τῆς ἑταιρίας διὰ τῆς ἐφάψεως δίδωσιν.

845—48. μῦθον ὅτ᾽ ἤδη: ὁ νοῦς· μετέπειτα δὲ αἱ θεραπαινίδες ἦλθον βαστάζουσαι ξένια, ὅτε ἤδη ὁ Ἰάσων πάντα τὰ παρὰ τῆς Ὑψιπύλης ῥηθέντα τοῖς ἑαυτοῦ ἑταίροις συνετέλεσε λέγων.

851. Ἡφαίστοιο χάριν: ἱερὰ γὰρ Ἡφαίστου ἡ Λῆμνος. τὸ δὲ

851. πολυμήτιος παρὰ τὸ ‘εἰδυίῃσι πραπίδεσσι’ (Hom.) γέγονεν.

854. 〈καὶ〉 ἔκυρσαν: περιττὸς ὁ καί. τὸ δὲ ἔκυρσαν ἀντὶ τοῦ ἔτυχον. L gP

855. Ἡρακλῆος ἄνευθε: τοῦτο ἕνεκα τῆς οἰκονομίας φησὶν ὁ ποιητής — πάντων γὰρ ταῖς ἡδοναῖς νικωμένων μόνος οὗτος πρὸς τὸν ἆθλον αὐτοὺς προτρέπεται — καὶ πρὸς τὴν κρατερὰν καὶ εὔφρονα φύσιν τοῦ ἥρωος. L

859—60a. Ἥρης υἷα: Ἡσιόδῳ ἐπηκολούθησεν 〈ἐξ〉 Ἥρας μόνης τὸν Ἥφαιστον λέγοντι γεγενῆσθαι (Th. 927 sq.)· ‘Ἥρη δ᾽ Ἥφαιστον κλυτὸν οὐ φιλότητι μιγεῖσα γείνατο’. Ὅμηρος δὲ Διὸς καὶ Ἥρας φησὶν αὐτόν.

859—60b. καὶ αὐτὴν Κύπριν: διότι τὰ παρόντα ἐρωτικά, καὶ ὅτι τοῦ θεοῦ γαμετὴ αὕτη, οὗ ἱερὰ ἡ Λῆμνος. L

861. ἀμβολίη: ὑπέρθεσις. L gP

862a. ἂν ἐλίνυον: ἀντὶ τοῦ ἤργουν. παρὰ τὰ αἴλινα τὰ θρηνητικὰ [ἐντεῦθεν] γεγένηται διὰ τὸ ἀνήνυτά τινα εἶναι, παρὰ τὸ Ὁμηρικόν (Ω 524)· ‘οὐ γάρ τις πρῆξις πέλεται’. L

862b. ἐλίνυον: παρέμενον. L g (P)

865—68a. δαιμόνιοι: τεχνικῶς καὶ συνετῶς οὐχ ἕνα τινὰ λοιδορεῖ, ἀλλὰ τοὺς πάντας, καὶ οὐ πρῶτον τὴν ἀκρασίαν αὐτοῖς ὀνειδίζει, πρὶν τὰ συμφέροντα δηλώσῃ. παρὰ δὲ τοῖς φυσικοῖς ὁ Ἡρακλῆς σύνεσις καὶ ἀλκὴ λαμβάνεται. ὁ δὲ νοῦς· ὦ μακάριοι, ἐξειργόμεθα 〈ὑπὸ〉 τοῦ ἡμῶν αἵματος τῆς πατρίδος; ἢ γάμων ἐνδεεῖς ὄντες ἐνταῦθα ἥκομεν, μεμψάμενοι τὰς ἑαυτῶν πολίτιδας καὶ Λῆμνον κατοικήσοντες τοῖς κλήροις διελόμενοι; ἢ οὕτως· ὦ μακάριοι, ἐμφύλιον φόνον δράσαντες ἐξειργόμεθα τῆς πατρίδος; ἐπειδὴ οἱ τοιοῦτοι ἐκ τῆς πατρίδος φυγῇ ἐνιαυσιαίᾳ ἐζημιοῦντο.

865—68b. ὀνοσσάμενοι πολιήτιδας: κυρίως τὸ πολίτιδας γυναῖκας ἔταξεν, οἱονεὶ τὰς Ἑλληνίδας γυναῖκας ἀπαρνησάμενοι συμβιοῦν βαρ-

869. εὐκλειεῖς: ἔνδοξοι. καὶ διὰ τούτου δὲ ἐνυβρίζει. οἶδε γὰρ ἕκαστον αὐτῶν πρὸς τὸν πλοῦν ἐλθόντα εἰς εὐδοξίαν· ταύτην δὲ ἂν ἀπώλεσαν, εἰ ἐπιπολὺ διέτριψαν. L

870. ἐπὶ δηρὸν ἐελμέ〈νοι〉: καί τοῦτο συνετῶς καὶ τεχνικῶς. τὸν χρόνον αἰτιᾶται· τὸ μὲν γὰρ ὀλίγον ἀμελῆσαι τοῦ πόνου συγγνώμης ἂν εἴη, τὸ δὲ ἐπιπολὺ ἀνυπόστατον ἦν παντὶ ἀνδρί. καὶ ἔσπασεν αὐτὸ παρὰ τό ‘πάντων μὲν κόρος ἐστί’ (Ν 636). L

872. ἴομεν αὖτις 〈ἕκαστοι〉 ἐπὶ σφέα: οὐχ ὑγιῶς τὸ

872. σφέα κεῖται, ἰσοδυναμεῖ γὰρ τῷ

872. σὰ ἐπὶ τρίτου προσώπου τασσομένῳ. ἔδει οὖν εἰπεῖν· ἴομεν αὖτις ἕκαστοι ἐφ᾽ ἡμέτερα. ἔστι γὰρ συζυγία τῶν προσώπων αὕτη ἡμέτερα ὑμέτερα σφέτερα, τοῦ δὲ σφά· ἁμά ὑμά σφά. L

874. ἐσανδρώσῃ: ἀνδρῶν πληρώσῃ, εἰρωνικῶς. L g (P)

879—83a. λείρια: καθόλου τὰ ἄνθη λείρια λέγεται. ἔστι δὲ κυρίως λεγόμενον ἄνθος λείριον, καί φησιν ὁ Θεόφραστος ἐν τῷ Περὶ φυτῶν (Hist. plant. VI 6, 9) τὸν νάρκισσον οὕτω λέγεσθαι, οἱ δὲ τὸ κρίνον.

879—83b. σιμβληίδος: σίμβλους καλοῦσι τὰ ἀγγεῖα, ἐν οἷς κηροποιοῦσιν αἱ μέλισσαι.

879—83b. σιμβληίδος οὖν πέτρας , ἐν ᾗ μελιτουργοῦσιν ἐν τοῖς ὄρεσιν, οἱονεὶ σίμβλου τάξιν ἐχούσης.

879—83c. ἄλλοτέ τ᾽ ἄλλον: παρὰ τὸ Ἰσοκράτους (Ad Demon. 52)· ‘ὥσπερ γὰρ τὴν μέλιτταν ὁρῶμεν ἐφ᾽ ἅπαντα μὲν τὰ βλαστήματα καθιζάνουσαν, ἀφ᾽ ἑκάστου δὲ τὰ χρήσιμα συλλέγουσαν, οὕτω δὴ καὶ τῆς παιδείας 〈...〉’.

879—83d. ὣς ἄρα ταίγε: αἱ Λημνιάδες γυναῖκες. ἡ δὲ παραβολὴ οὐχ ὑγιὴς οὐδὲ εἰς πάντα ἁρμόζεται. ἔστω γὰρ μελίτταις εἰκάζεσθαι τὰς γυ-

879-83d. κινυρόμεναι · καὶ πάλιν ἀνάρμοστον τὸ

‘γλυκὺν ἄλλοτέ τ᾽ ἄλλον καρπὸν ἀμέργουσιν’
· οὐ γὰρ δὴ τὸν ἀρειότερον τῶν ἡρώων ἑκάστη ἔσπευδεν ἀπολαμβάνειν. ταῦτα δ᾽ ἂν πρὸς τὴν πρώτην μῖξιν καὶ σύνοδον ἡρμόζετο. L

879-83f. ἐνδυκέως: ἐπιμελῶς, σπουδαίως. τὸ δὲ

879-83f. κινυρόμεναι οὐκ εὖ· σημαίνει γὰρ τὸ θρηνῳδούσαι καὶ ἔδει κλαίουσαι, δακρυόεσσαι.

885. εὐχόμεναι: ὅτι διὰ τὸ ἀσθενὲς ἡ γυναικεία φύσις πάντοτε ἐπὶ τὸ εὔχεσθαι τρέπεται, δῆλον ἐκ τῶν πρώτων, δι᾽ ὧν φησιν (v. 247 sq.)·

‘αἱ δὲ γυναῖκες πολλὰ μάλ᾽ ἀθανάτοισι’
.

888—90a. νείσεο: ἄγαν ἐρωτικὴ 〈ἡ〉 προσφώνησις καὶ ἡ εὐχή. πρῶτον γὰρ αὐτῷ 〈τὴν σωτηρίαν〉 κατεύχεται, ἔπειτα, ἐπεὶ οἶδε καὶ τὴν πᾶσαν σπουδὴν καὶ τὸ φίλτρον τῷ Ἰάσονι οὐδὲν ἕτερον ἢ τὴν τῶν ἑταίρων σωτηρίαν, καὶ ταύτην αὐτῷ κατεύχεται, οὐ τοσοῦτον ἐκείνοις χαριζομένη ὅσον Ἰάσονι.

888—90b. νείσεο: νείσομαι μὲν τὸ πορεύομαι σημαίνει, τὸ δὲ

888—90b. τοὶ ἀντὶ τοῦ σαυτῷ, πρωτότυπος ἀντὶ συνθέτου ἀντωνυμίας. P

893. ῥηιδίως δ᾽ ἂν ἑοῖ: βούλεται λέγειν· ῥᾳδίως δ᾽ ἂν ἑαυτῷ καὶ πολὺν ἀθροίσαις λαόν. οὐκ εὖ δὲ ἔθηκεν τὸ

893. ἑοῖ · ἔστι γὰρ τρίτου προσώπου δηλωτικόν, ὡς παρ᾽ Ὁμήρῳ (δ 38)·

‘ὀτρηροὺς θεράποντας ἐπισπέσθαι ἑοῖ αὐτῷ’
. L

894. μενοινήν: ἀντὶ τοῦ γνώμην καὶ διάνοιαν, ἢ μέριμναν. L m (P)

895. προτιόσσομαι: ἐννοῶ, προορῶμαι. L g (P)

897—98a. λίπε δ᾽ ἧμιν ἔπος: ὁ νοῦς ἐστι τοιοῦτος· εἰπὲ δή μοι συμβουλήν τινα, ἐὰν γένηταί με τεκεῖν, ὥστε τῷ γεννωμένῳ ὑποθέσθαι τινά· ἐλλείπει γὰρ εἰς τὸν πλήρη λόγον. L

897—98b. ἐξανύσαι δὲ τὸ τελέσαι. P

899. ἀγαιόμενος: θαυμάζων τῆς διαθέσεως καὶ τοῦ ἔρωτος.

901—03a. ἐμέθεν πέρι θυμὸν ἀρείω: ὁ νοῦς· σὺ δὲ κρείττονα περὶ ἐμοῦ ψυχὴν καὶ ὑπόνοιαν ἔχε, τὰ περὶ τῆς πατρίδος ἡμῶν σκεπτομένη· οὐ γὰρ εὐτελεῖς ἐσμεν, ὡς τὴν ἰδίαν καταλείψαντες εἰς ἑτέραν μετοικεῖν. L

901—03b. Πελίαο ἕκητι: τουτέστιν ἕνεκα Πελίου ἐστί μοι οἰκεῖν. L m (P)

904—06a. Ἑλλάδα γαῖαν: νῦν τὴν Θεσσαλίαν. Ὅμηρος δὲ μίαν Θεσσαλίας πόλιν οἶδε τὴν Ἑλλάδα.

904—06a. Πελασγίδος δὲ τῆς Θετταλικῆς, ἀπὸ τῶν ἐνοικησάντων Πελασγῶν. L

904—06b. σὺ δ᾽ ἄρσενα: τοῦτο ὡς ἐν θαυμασμῷ· εἰ ἄρα ἐν γυναικῶν πόλει κἂν ἐξ ἐπιγονῆς ἔσται ποτὲ ἄρρην τις. L

907. δύης ἄκος: τῆς ταλαιπωρίας οἷον παραμύθιον καὶ ἴαμα. ὅθεν καὶ ἐνδυκὲς περιττεύοντος τοῦ κ, ὥς φησι Τρύφων (fg 133 Velsen Tryph. gramm. Alex. fragm. 1853, 99 )· ἔστι γὰρ ἐνδυὲς τὸ μετὰ πολλῆς κακοπαθείας γενόμενον, καὶ ἐνδυκέως ἐξ αὐτοῦ.

909. ἐφέστιοι: ἔποικοι· Λακεδαιμόνιοι γὰρ τὴν οἰκίαν ἑστίαν φασίν. L m (P)

910a. παροίτατος: ἀντὶ τοῦ πρότερος· ἐσχημάτισται δὲ ἀπὸ τοῦ πάρος. καὶ Ὅμηρος (Ψ 459)·

‘ἄλλοι μοι δοκέουσι παροίτεροι ἔμμεναι ἵπποι’
.

910b. ὡς δὲ καὶ ἄλλοι: διὰ τούτου τῶν ἡρώων ὑπεραπολογεῖται, ὅτι καὶ τῆς πρὸς τὰς Λημνιάδας συνόδου προαρξαμένου τοῦ ἀρχηγοῦ καὶ οὗτοι συνετίθεντο, καὶ νῦν δὲ πάλιν ἐκείνου τοῦ πλοῦ ἀρχομένου καὶ οὗτοι εἵποντο.

912. ἐνεχερώ: ἀντὶ τοῦ ἐφεξῆς. L g (P)

913. ἁλιμυρέος: τῆς ὑπὸ θαλάσσης περιρρεομένης.

913. ‘ἁλιμυρήεντες’ δὲ ‘ποταμοί’ (Φ 190) οἱ εἰς τὴν θάλασσαν βάλλοντες.

916—18a. ἐς Ἠλέκτρης: τὴν Σαμοθράκην λέγει. ἐκεῖ γὰρ ᾤκει Ἠλέκτρα ἡ Ἄτλαντος καὶ ὠνομάζετο ὑπὸ τῶν ἐγχωρίων Στρατηγίς· ἥν φησιν Ἑλλάνικος (4 fg 23 J.) Ἠλεκτρυώνην καλεῖσθαι. ἐγέννησε δὲ γ᾽ παῖδας· Δάρδανον τὸν εἰς Τροίαν κατοικήσαντα, ὃν καὶ Πολυάρκη φησὶ λέγεσθαι ὑπὸ τῶν ἐγχωρίων, καὶ Ἠετίωνα, ὃν Ἰασίωνα ὀνομάζουσι, καί φασι κεραυνωθῆναι αὐτὸν ὑβρίζοντα ἄγαλμα τῆς Δήμητρος· τρίτην δὲ ἔσχεν Ἁρμονίαν, ἣν ἠγάγετο Κάδμος, καὶ ἀπὸ τῆς μητρὸς αὐτῆς Ἠλεκτρίδας πύλας τῆς Θήβης ὠνομάσθαι ἱστορεῖ καὶ Ἑλλάνικος ἐν α᾽ Τρωικῶν (v. supra) καὶ Ἰδομενεύς [ἐν α᾽ Τρωικῶν] (fg 18 M. II 494).

916—18a. Ἀθηνικῶν (fg 1 M. IV 345) δέ φησιν, ὅτι Διὸς καὶ Ἠλέκτρας ἐγένετο Ἰασίων καὶ Δάρδανος.

916—18b. ἀρρήτους ἀγανῇσι: τὰς τελετὰς λέγει τὰς ἐν Σαμοθράκῃ ἀγομένας, ἃς εἴ τις μυηθείη, ἐν τοῖς κατὰ θάλασσαν χειμῶσι διασῴζεται. καὶ Ὀδυσσέα δέ φασι μεμυημένον ἐν Σαμοθράκῃ χρήσασθαι τῷ κρηδέμνῳ ἀντὶ ταινίας (ε 346)· περὶ γὰρ τὴν κοιλίαν οἱ μεμυημένοι ταινίας ἅπτουσι πορφυρᾶς. καὶ Ἀγαμέμνονα δέ φασι μεμυημένον ἐν ταραχῇ ὄντα πολλῇ κατὰ Τροίαν ἀκαταστασίαν τῶν Ἑλλήνων παῦσαι πορφυρίδα ἔχοντα (Θ 221). μυοῦνται δὲ ἐν τῇ Σαμοθράκῃ τοῖς Καβείροις, ὡς Μνασέας (fg 27 M. III 154) φησί. καὶ τὰ ὀνόματα αὐτῶν δ᾽ τὸν ἀριθμόν· Ἀξίερος,

916-18c. ἀγανῇσι τελεσεφορίῃσι: ταῖς θείαις καὶ ὁσίαις μυσταγωγίαις. L g (P)

916-18d. θέμιστας: ἀντὶ τοῦ μυστήρια. L g (P)

916-18e. σαώτεροι: ἀκινδυνότεροι. λέγονται γὰρ οἱ αὐτόθι μυηθέντες ἐπακούεσθαι εἰς ὃ ἂν εὔξωνται, ὡς Ἀριστοφάνης (Pac. 277 sq.)·

‘ἀλλ᾽ εἴ τις ὑμῶν ἐν Σαμοθράκῃ τυγχάνει / μεμυημένος, νῦν ἐστιν εὔξασθαι καλόν.’

919—21a. τῶν μὲν ἔτ᾽ οὐ προτ〈έρω〉: τὸ μὲν προτέρω ἐστὶ σημαντικὸν τοῦ εἰς τοὔμπροσθεν, ὡς καὶ παρ᾽ Ὁμήρῳ (ι 64)·

‘οὐδ᾽ ἄρα μοι προτέρω νῆες κίον’
· κεῖται δὲ νῦν καταχρηστικῶς ἐπὶ τοῦ λόγου. ὁ γὰρ νοῦς· τούτων δὲ οὐκ ἂν ἔτι πλέον τι εἴποιμι, ἀλλὰ χαίροι μὲν ἡ νῆσος, χαίροιεν δὲ καὶ οἱ δαίμονες, ὧν ἐστι τὰ μυστήρια· οὐ γὰρ καθῆκον ἡμῖν ἐστιν αὐτὰ λέγειν.

919-21b. ὄργια: τὰ μυστήρια, παρὰ τὸ εἴργειν τοὺς ἀμυήτους αὐτῶν. ἢ τὰ ἐν ὀργάσι γινόμενα· ὀργάδες δὲ οἱ σύμφυτοι τόποι καὶ ὑγροί.

922. Μέλανος διὰ βένθ〈εα〉: Μέλας πόντος οὕτω λεγόμενος, ὡς ἱστορεῖ Εὔδοξος ἐν δ᾽ Γῆς περιόδου (fg 24 Brandes 4. Jahresb. d. Vereins von Freund. d. Erdk. zu Leipz. 1865, 61)· ὄπισθεν δὲ αὐτοῦ εἶναι τὴν Σαρπηδονίαν πέτραν φησίν. ὅτι δὲ οὕτω λέγεται, καὶ Ὅμηρος (Ω 79)·

‘ἔνθορε Μείλανι πόντῳ’
. ὠνομάσθη δὲ ἀπὸ Μέλανος τοῦ Φρίξου υἱοῦ ἐμπεσόντος, ἢ ἀπὸ ποταμοῦ Μέλανος καλουμένου κἀκεῖ 〈ἐκ〉ρέοντος.

923—24. τῇ μὲν Θρῃκ〈ῶν〉: ταύτῃ μέν, τῇ χειρὶ τῇ δεξιᾷ.

923—24. περαίην δὲ τὴν κατὰ τὸ ἐναντίον κειμένην· ἡ γὰρ Ἴμβρος ἀντικρὺ ἐστὶ τῆς Θράκης. Ὅμηρος (Ω 753)·

‘ἐς Σάμον ἔς τ᾽ Ἴμβρον καὶ Λῆμνον’
· Σάμον γὰρ εἶπεν ἐνταῦθα τὴν Σαμοθράκην.

925. Χέρνησον: τὴν μετὰ Θράκην κειμένην Χερσόνησον. ἦν δὲ πρότερον νῆσος. ἔστι δὲ πλησίον Τροίας. ἔστι καὶ ἑτέρα Χερσόνησος, Καρίας, ἔνθεν ἦν Ἀλέξανδρος ὁ περὶ Καρίας γράψας.

927. Ἀθαμαντίδος: τουτέστιν εἰς τὸν Ἑλλήσποντον, ἀπὸ Ἕλλης τῆς Ἀθάμαντος θυγατρός.

929. Ῥοιτειάδ〈ος〉: ἀπὸ Ῥοιτείας τῆς Πρωτέως θυγατρός. Ῥοίτειον δὲ καὶ Σίγειον ἀκρωτήρια τῆς Ἰλίου. L m (P)

932—33a. Ἀβαρνίδος: ἡ Ἀβαρνὶς πόλις τῆς Λαμψάκου. ὠνομάσθη δὲ ἀπὸ αἰτίας τοιαύτης. Διονύσου ἐρασθεῖσα Ἀφροδίτη ἐμίγη αὐτῷ καὶ ἀναχωρήσαντος αὐτοῦ εἰς τὴν Ἰνδικὴν ἐμίγη τῷ Ἀδώνιδι. ὡς δὲ ἦλθεν ὁ Διόνυσος, στέφανον ποιήσασα ὑπήντησεν αὐτῷ. καὶ στέψασα αὐτὸν ἀκολουθῆσαι μὲν ἠδεῖτο διὰ τὸ ἤδη γεγαμῆσθαι, εἰς δὲ Λάμψακον ἀναχωρήσασα τὸ ἐξ αὐτῆς κυοφορούμενον ἠβούλετο τεκεῖν. Ἥρα δὲ ζηλοτυποῦσα μεμαγευμένῃ τῇ χειρὶ ἐφήψατο τῆς γαστρὸς αὐτῆς καὶ ἐποίησε τεκεῖν ἄμορφον, ὃν Πρίαπον προσαγορευθῆναι ἐκ τοῦ ἀπαρνήσασθαι τὴν Ἀφροδίτην καὶ διὰ τοῦτο Ἀπαρνίδα κληθῆναι. ὕστερον δὲ κατὰ μετάθεσιν τοῦ στοιχείου ἐκλήθη Ἀβαρνίς. Περκώτη δὲ πόλις Τροίας, ἣν καὶ Ὅμηρός φησιν.

932-33b. Πιτύεια: ἡ Λάμψακος τὸ πρότερον Πιτύεια προσηγορεύετο, ἥν τινες Πιτύουσαν ὀνομάζουσι 〈διὰ τὸ ἔχειν πίτυς πολλάς〉. τινὲς δέ φασιν, ὅτι Φρίξος γενόμενος ἐνταῦθα θησαυρὸν ἔθηκεν καὶ ἀπὸ τούτου ἡ πόλις ὠνομάσθη· Θρᾷκες γὰρ τὸν θησαυρὸν πιτύην λέγουσι. μνημονεύει δὲ αὐτῆς καὶ Ὅμηρος (B 829)·

‘καὶ Πιτύειαν ἔχον’
.

935. πορφύροντα: διέπλευσαν τὸν τοῖς ῥοθίοις μελαινόμενον καὶ σφοδρὰ κύματα ἔχοντα. L g (P)

936—49a. ἔστι δέ τις αἰπεῖα: Προποντίς ἐστι τὸ μετὰ τὸν Ἑλλήσποντον πέλαγος, οὗ ἑξῆς ὁ Θρᾳκικὸς Βόσπορος. ἐν οὖν ταύτῃ τῇ Προποντίδι ἐστὶ νῆσος, ἣ ὕστερον χερρόνησος γεγένηται καὶ ἰσθμόν τινα ἔσχεν· πᾶσα γὰρ γῆ ἐξέχουσα εἰς θάλασσαν ἰσθμὸς καλεῖται. ταύτῃ οὖν τῇ χερρονήσῳ παράκειται

936—49a. Ἄρκτων ὄρος , κυρίως οὕτω λεγόμενον, ἐπειδή φασι τὰς τροφοὺς τοῦ Διὸς ἐκεῖ διατριβούσας εἰς ἄρκτους μεταβληθῆναι· ἢ ὅτι ὁ τόπος ἔνθηρος, καὶ ἀπὸ τοῦ θηρίου τῆς ἄρκτου ὠνομάσθη· ἢ διὰ τὸ ὑψηλὸν τοῦ ὄρους, ἀπὸ τοῦ δοκεῖν ταῖς ἄρκτοις προσπελάζειν ταῖς ἀστρῴοις. τοῦτο δὲ ἄγριοί τινες

936—49a. Γηγενεῖς ᾤκουν. αὐτὴν δὲ τὴν χερρόνησον καὶ τὸν ἰσθμὸν ᾤκουν Δολίονες, ὧν ἐβασίλευε Κύζικος.

936—49b. 〈αἰπεῖα:〉 μεγάλη. L g

936—49c. 〈Προποντίδος:〉 τὸ πρὸ τοῦ Εὐξείνου πέλαγος. L g

936—49d. νῆσον δὲ αὐτὴν ἔφη διὰ τὸ πρότερον αὐτὴν οὖσαν νῆσον ὕστερον συνῆφθαι τῇ ἠπείρῳ. L

936—49e. 〈νῆσος:〉 τὴν Κύζικον λέγει. S m

936—49f. ἀπὸ Φρυγίης: ἡ Φρυγία παράκειται τῇ Τροίᾳ, ἔστι δὲ τὰ ἔθνη τῆς Ἀσίας. τοῖς οὖν εἰς Κόλχους πορευομένοις ἐκ μὲν δεξιῶν...

936-49f. πολυλήιον δὲ τὴν Φρυγίαν εἶπεν τὴν πολύπυρον ἢ πολυθρέμμονα.

936-49g. ὅσσον τ᾽ ἐπιμύρ〈ε〉τ〈αι〉: ὅσον, φησί, διάστημα ἰσθμοῦ ἔστιν. οἱ δὲ τὸ ὅσον θαυμαστικῶς ἤκουσαν, ὃ κρεῖττον, ἵνα ᾖ· ἡ χερρόνησος καὶ εἰς θάλασσαν κειμένη καὶ ἰσθμόν ἔχουσα — εἶτα θαυμαστικῶς· ὅσον γὰρ ἐκεῖνος ὁ ἰσθμὸς βοᾷ τοῖς κύμασι ῥησσόμενος.

936-49g. ἰσθμὸς δὲ καλεῖται ὁ ἐξ ἀμφοτέρων τῶν μερῶν θάλασσαν ἔχων τόπος· εἴρηται δὲ ἰσθμὸς παρὰ τὸ ἐν στενῷ εἶναι, οἷον ἴστνος τις ὤν· ὅθεν καὶ τοῦ τραχήλου τὰ παρίσθμια.

936-49g. πορθμὸς δὲ ὁ ἐξ ἀμφοτέρων γῆν ἔχων.

936-49h. ἐπιμύρεται: ηχεῖ, βοᾷ. L g (P)

936-49i. ἐπιπρηνής: ἀντὶ τοῦ ἐπίπροσθεν. L gG g (P)

936-49k. καταειμένος: καταρρεόμενος, ἢ καταπνεόμενος, ἢ κεκαλυμμένος φυτοῖς. L gG m (P)

936-49l. ἀμφίδυμοι δὲ, ὅτι ὁ τῆς Κυζίκου λιμὴν δισσὰς εἰσόδους ἐξ ἑκατέρου μέρους ἔχει. L

936-49m. ἀμφίδυμοι: δύο εἰσόδους ἔχουσαι· τοιοῦτος γάρ ἐστιν ὁ Κυζίκου λιμήν. L gG g (P)

936-49n. Αἰσήποιο: ποταμός 〈πέραν〉 Κυζίκου. L gP

936-49o. Γηγενέες: τούτων καὶ Ἡρόδωρος μνημονεύει ἐν τοῖς Ἀργοναυτικοῖς (31 fg 7 J.), καὶ ὅτι ἐπολέμησαν Ἡρακλεῖ.

936-49p. ἥρως Αἰνήιος: Κυζίκου πατὴρ Αἰνεύς, Ἀπόλλωνος παῖς καὶ Στίλβης 〈...〉 ὅθεν καὶ πόλις ὠνόμασται. 〈...〉 μητρὸς δὲ Εὐανθείας. μετέστη δὲ ἐκ Θεσσαλίας καὶ ᾤκησε περὶ τὸν Ἑλλήσποντον.

936-49q. ἐν δ᾽ ἥρως Αἰνήιος: ὅτι Αἰνεὺς Θετταλὸς ὢν τὸ γένος ᾤκησεν ἐν Ἑλλησπόντῳ. γήμας δὲ Εὐεώρου βασιλέως τῶν Θρᾳκῶν Αἰνήτην, γεννᾷ Κύζικον, ἀφ᾽ οὗ ἡ πόλις. Εὐεώρου δὲ υἱὸς Ἀκάμας, ὃν Ὅμηρος ἐν τῇ Βοιωτίᾳ (Β 844) ἡγεῖσθαι Θρᾳκῶν ἅμα τῷ Πείρῳ 〈φησίν〉.

936-49r. δίου Εὐεώροιο: τοῦ ἐνδόξου Εὐεώρου ἡ θυγάτηρ. Εὔεωρος δὲ Θράκης βασιλεύς· Ὅμηρος (Ζ 8)· ‘υἱὸν Εὐεώρου Ἀκάμαντ᾽ ἠύν τε μέγαν τε’.

950a. 〈Αἰνήτη:〉 Κυζίκου μήτηρ. L g

950b. 〈τούς:〉 τοὺς Δολίονας. L g

950c. 〈ἔκπαγλοι:〉 τερατώδεις. L g

953. προὔτυψεν: ὥρμησεν, ἐπέλασεν. L gP

954. λιμὴν ὑπέδεκτο: ὁ Πάνορμος λιμὴν τῆς Κυζίκου, οὗ ὁμώνυμος πόλις ἐν Σικελίᾳ.

955—60a. κεῖσε καὶ εὐναίης: λείπει ἡ ἀντὶ πρόθεσις, ἵν᾽ ᾖ· τὸν ἀντὶ εὐναίας καὶ ἀγκύρας λίθον διὰ τὸ βεβρῶσθαι ἐκ τῆς θαλάσσης ἀπολύσαντες ἕτερον ἔλαβον, ἐκεῖνον δὲ κατέλιπον ἐν τῇ Ἀρτακίᾳ κρήνῃ. Μιλήσιοι δὲ ἐνοικήσαντες, κατὰ χρησμὸν Ἀπόλλωνος ἄραντες τὴν ἄγκυραν ἀνιέρωσαν ἐν τῷ ναῷ τῆς Ἰασονίας Ἀθηνᾶς.

955—60b. 〈ἐννεσίῃσιν:〉 βουλαῖς. L g

955—60c. κρήνῃ ὑπ᾽ Ἀρτακ〈ίῃ〉: Ἀρτακία κρήνη περὶ Κύζικον, ἧς καὶ Ἀλκαῖος (fg 205 Lobel = 115 B. III 185) μέμνηται καὶ Καλλίμαχος (fg 547 Schn.), ὅτι τῆς Δολιονίας ἐστίν.

955-60d. 〈κεῖνον:〉 τὸν ὑπὸ τῶν ἡρώων καταλειφθέντα. L g

955-60e. Νηλεῖδαι: οἱ μετὰ Νηλέως τοῦ Κόδρου ἀποικήσαντες ἐκ τῆς Ἀττικῆς Ἴωνες καὶ τὴν Καρίαν καὶ Φρυγίαν κατασχόντες, χρησμοῖς τοῦ Ἀπόλλωνος ἐκεῖνον τὸν λίθον τῇ Ἀθηνᾷ ἀφιέρωσαν.

955-60f. ὀλίγον δὲ λίθον τὸν μικρὸν ἔφη, ὡς καὶ Ὅμηρος (υ 259) ‘ὀλίγην τράπεζαν’ καὶ Θεόκριτος (Ι 47) ‘ὀλίγον κοῦρον’. P

961—63. τοὺς δ᾽ ἄμυδις: Δηίοχος (fg 2 M. II 17) τοὺς μὲν Δολίονας οὐκ ὀνομάζει, τὸν δὲ Κύζικόν φησι πυθόμενον τὴν τῶν ἀριστέων γενεὰν ξενίσαι.

961—63. στόλον δὲ τὸν πλοῦν φησιν, ὃν ἐστέλλοντο. τὸ δὲ ἑξῆς· τούτους δὲ οἱ Δολίονες καὶ ὁ Κύζικος, ἐπειδὴ ἔμαθον τίνες εἰσί, φιλοφρόνως ἐξένισαν. καὶ γὰρ καὶ οἱ Δολίονες ἄποικοι Θετταλῶν εἰσιν, διὸ καὶ αὐτοὺς ὡς ὁμοφύλους ἐδέξαντο.

964—65a. πέπιθον: ἔπεισαν αὐτοὺς ἐνδότερον ὁρμίσαι τὴν ναῦν· τὸ γὰρ πρότερον ἔξωθεν τῆς πόλεως ἦσαν ὁρμίσαντες.

964—65b. 〈εἰρεσίῃ:〉 κωπηλασίᾳ. L g

964—65c. προτέρωσε: ἐσωτέρω. L gP

964—65d. ἀνάψαι: ἐκδῆσαι. L g (P)

966. ἔνθ᾽ οἵγ᾽ Ἐκβα〈σίω〉: ἀπὸ τῆς ἐκβάσεως τῆς νεὼς ἐπὶ τὴν Δολιονίαν. Δηίοχος (fg 3 M. II 17) δὲ τὸ ἱερὸν οὐκ Ἐκβασίου Ἀπόλλωνός φησιν εἶναι, ἀλλ᾽ Ἰασονίου Ἀπόλλωνος, Σωκράτης δὲ ἐν Ἐπικλήσεσι (fg 15 a M. IV 499) Κυζικηνοῦ Ἀπόλλωνος.

967. 〈θυηπολίης:〉 θυσίας. L g

968. 〈ἄναξ:〉 ὁ Κύζικος. L g

969—70a. 〈φάτις:〉 φήμη ἢ χρησμός. L g

969—70b. στόλος ἐνταῦθα ὡς περιληπτικὸν ὄνομα συντάσσεται πρὸς πληθυντικὸν ῥῆμα τὸ

969—70b. ἵκωνται . P

972a. ἰσόν που κἀκείνῳ: [ἀντὶ τοῦ νεωστί.] τοῦτο [δὲ] φησιν ὡς καὶ τοῦ Κυζίκου τὴν αὐτὴν ἡλικίαν ἄγοντος τῷ Ἰάσονι. γράφεται

972a. ἁρμοῖ που κἀκείνῳ ὑποσταχύεσκον ἀντὶ τοῦ· ἀρτίως, νεωστί ὑπηύξανον, ὑπήνθουν.

972a. ἴουλος δὲ καλεῖται ἡ πρώτη ἐξάνθησις καὶ ἔκφυσις τῶν ἐν τῷ γενείῳ τριχῶν. ὁ μέντοι Ἐρατοσθένης ὄνομα ᾠδῆς ἐρίθων ἀπέδωκεν, ἐν τῷ Ἑρμῇ λέγων οὕτω (fg XII Hiller):

972a. ὄνον φησὶν αὐτὸν καλεῖσθαι, ὡς παρὰ Σοφοκλεῖ ἐν Κωφοῖς Σατύροις (fg 363 Pearson)· ‘κυλισθεὶς ὥς τις ὄνος ἰσόσπριος’.

972b. ἐπισταχύεσκον: ἐπήνθουν. L g (P)

973. μεμόρητο: ἐκεκλήρωτο ὑπὸ τῆς τύχης, μεμοιραμένως εἶχεν. τὸ δὲ κατάλληλον·

973. οὐδέ νύ πω παίδεσσιν ἀγάλλεσθαι μεμόρητο .

974-76a. ἀκήρατος: ἀντὶ τοῦ ἄπαις καὶ καθαρὰ ὠδίνων.

974-76a. Κλείτη δὲ θυγάτηρ Μέροπος Περκωσίου τὸ γένος, μάντεως, ἣν Κύζικος ἔγημεν, ὡς ἱστορεῖ Δηίοχος (fg 4 M. II 17) καὶ Ἔφορος (70 fg 184 J.).

974-76b. 〈νέον:〉 νεωστί. L g

977. ἀντιπέρηθεν ἢ τὸ ἐκ τῆς Εὐρώπης δηλοῖ — ἀντίκειται γὰρ ἡ Εὐρώπη τῇ Ἀσίᾳ — ἢ τὸ ἐκ τοῦ ἀντικειμένου τῆς Προποντίδος πρὸς τὴν Κύζικον· τῆς γὰρ Πιτυείας βασιλεὺς ἦν Μέροψ ὁ Περκώσιος, ὡς δηλοῖ Ὅμηρος ἐν Καταλόγω (Β 829). P

979. βάλεν 〈δ᾽〉 ἀπὸ δείματα θυμοῦ τοῦτο ἐμφαίνει, ὅτι χρησμόν τινα ἔοικε φοβεῖσθαι ὡς μέλλων τεθνήξεσθαι ὑπὸ τῶν Ἀργοναυτῶν. P

980. 〈ἀμοιβαδίς:〉 ἐνηλλαγμένως. L g

981—82. ἄνυσιν: τόν τε πλοῦν καὶ ἐφ᾽ ἣν πρᾶξιν ἔπλεον. ἀστείως δὲ ταύτην αὐτοῖς τὴν ἐρώτησιν δίδωσι τὴν κατεπείγουσαν καὶ χρησίμην.

981—82. περικτιόνων δὲ περιοίκων.

983a. 〈πεύθοντο:〉 ἠρώτων. L g

983b. οὐ μὲν ἐπιπρό: εἰς τοὔμπροσθεν τῆς Δολιονίας, ἢ ἀντὶ τοῦ διόλου. διὰ δὲ τούτου οὐδὲν ἕτερον ἢ τὴν ἀπραγμοσύνην τοῦ Κυζίκου ἐμφαίνει.

985. ἠοῖ δ᾽ εἰσανέβαν: ἡ εἰς πρόθεσις περιττή· Δίνδυμον δὲ ὄρος Κυζίκου ἱερὸν τῆς Ῥέας, διὰ τὸ διδύμους μαστοὺς ἐν αὐτῷ

987a. Χυτοῦ λιμένος: Χυτὸς λιμὴν ἐν Κυζίκῳ οὕτω καλούμενος. ἐπεχείρησαν δὲ οἱ Πελασγοὶ χῶσαι αὐτόν, ὥς φησι Δηίοχος (fg 5 M. II 17), κατὰ ἔχθος τὸ πρὸς τοὺς Θεσσαλούς, ὑφ᾽ ὧν ἐξεβέβληντο. οὗτος (v. 989 sq.) δὲ ὑπὸ τῶν Γηγενῶν φησι κεχῶσθαι αὐτόν, ποιητικῶς.

987b. προτέρου ἐξήλασαν: καθ᾽ ὃν τὸ πρότερον ἦσαν ὁρμισθέντες.

989—91. Γηγενέες δ᾽ ἑτέ〈ρωθεν〉: Δηίοχος (v. sch. 987 a) 〈...〉 Θετταλοὺς εἶναι. οὗτος δὲ Γηγενεῖς φησιν ἐγχειρογάστορας τοῖς Ἀργοναύταις ἐπιβουλεῦσαι [δοκοῦντας λῃστὰς εἶναι]. Πολύγνωστος δὲ ἐν τοῖς Περὶ Κυζίκου (M. IV 481) λῃστὰς αὐτοὺς λέγει.

995. ἀμφιρρῶγας: ἤτοι διερρωγυίας καὶ διεσχισμένας ἢ διαβεβρωμένας ὑπὸ τῆς θαλάσσης.

996—97. 〈κἀκεῖνα〉 θεὰ τρέφεν: μυθικῶς φησιν ὑπὸ Ἥρας

998—99. σὺν δὲ καὶ ὧλλοι: τῆς νεωτέρας Ἰάδος τὸ ὧλλοι. τὸ δὲ δῆθεν ποτὲ μὲν παραπληρωματικόν, ποτὲ δὲ ἀντὶ τοῦ δηλαδὴ ἢ ὡς δή. ὑπερβεβίβασται δὲ ἡ φράσις. ἔστι γὰρ τὸ ἑξῆς· σὺν δὲ καὶ ὧλλοι δῆθεν ὑπότροποι ἀντιόωντες ἥπτοντο φόνοιο.

1001—02. εἰσόκε πάντας: ἀδιαλείπτως ταρασσομένους ἐδάιξαν. ἢ οὕτως· ἐναντιούμενοι ταῖς δυνάμεσιν ἀκαταπαύστως συνταρασσομένους αὐτοὺς ἀνεῖλον.

1003—05a. ὡς δ᾽ ὅτε δούρατα μακ〈ρά〉: ἡ παραβολὴ πρὸς πάντα ἁρμόδιος καὶ ὑγιής. ξύλοις γὰρ εἰκάζει αὐτοὺς πρὸς τὸ εὐτράπελον τῶν σωμάτων καὶ πρὸς τὴν ἐν τοῖς ὄρεσιν αὐτῶν διατριβήν, καὶ ξυλοτόμοις δὲ τοὺς ἥρωας. τὸ δὲ

1003—05a. ὄφρα νοτισθέντα κρατεροὺς ἀνεχοίατο γόμφους πρός τε τὴν τῶν αἰγιαλῶν 〈ἐγγύτητα〉 καὶ πρὸς ἕτερον, ὅτι οἱ τέκτονες τοῦτο ποιοῦσιν, ἵνα πλείονος καμάτου ἀπαλλαγῶσιν ἐργαζόμενοι καὶ τοὺς σφῆνας ἐπιβάλλοντες, ὁμοίως δὲ καὶ οἱ ἥρωες αὐτοὺς ἀνεῖλον, ὅπως λοιπὸν αὐτοῖς ἀκίνδυνος γένηται ἡ εἰς τὸ ὄρος ἀνάβασις.

1003—05b. ὄφρα νοτισθ〈έντα〉: ὅπως βραχέντα εὐεπίδεκτα γένηται τῶν σφηνῶν.

1006. ἐνὶ ξυνοχῇ: ἐν τῇ περιφερείᾳ καὶ τῷ πρώτῳ τοῦ λιμένος. L g (P)

1008. δύπτοντες κεφαλ〈άς〉: ἀντὶ τοῦ δύνοντες τὰς κεφαλάς. παρατατικὸν δὲ εἴρηκεν ἀντὶ συντελικοῦ δύψαντες, ἐπὶ τῷ δύπτειν ἐπὶ κεφαλὴν κατενεχθέντες. δύπτειν δέ ἐστι τὸ δύνειν, 〈δύπται δὲ αἴθυιαι〉,

1012. ἀταρβής: ἀκίνδυνος καὶ ἄφοβος τῶν ἐχθρῶν ὡς ἀπολωλότων. L

1015—17a. ῥιπὴ μένεν: οὐκέτι ἀσφαλὴς καὶ ὁμοία ἔμενεν ἡ τοῦ ἀνέμου πνοή, ἀλλ᾽ ἐναντία ἐγένετο· προσληπτέον γὰρ τὸ ἡ ἄρθρον. ἐξ οὗ ὁ λόγος· ἐπιούσης δὲ νυκτὸς οὐκέτι ἔμενεν ὁμοίως ἡ πνοὴ τοῦ ἀνέμου.

1015—17b. ἀλλὰ θύελλαι: αἱ χειμεριναὶ καταιγίδες καὶ πνοαί. ὅθεν Ὅμηρος ἐν συνωνυμίᾳ τίθησι θυέλλας τε καὶ ἁρπυίας ἀντὶ τοῦ καταιγιδώδεις πνοάς, ἀπὸ τοῦ οἷον ἁρπάζειν παραγώγως (υ 66)·

“ὡς δ᾽ ὅτε Πανδαρέου κούρας ἀνέλοντο θύελλαι,”
εἶτα (77)·
“τόφρα δὲ τὰς κούρας ἅρπυιαι ἀνηρείψαντο,”
ὡς τῶν αὐτῶν οὐσιῶν. τὸ μὲν ἀπὸ τοῦ ἁρπάζειν, τὸ δὲ ἀπὸ τοῦ θύειν, ὅ ἐστι μετὰ βίας ἄειν.

1015—17c. ἁρπάγδην δὲ εἶπεν ἀπὸ τοῦ ἁρπάζειν, ὡς φοράδην ἀπὸ τοῦ φέρειν καὶ ἀΐγδην ἀπὸ τοῦ ἀΐσσειν.

1018. ἐκ δ᾽ ἄρ᾽ ἔβησ〈αν〉: ἐξέβησαν καὶ προσεπελάσθησαν πάλιν τοῖς Δολίοσι. τὸ δὲ

1018. ἐυξείνοισιν , ὥσπερ καὶ αὐτὸς δεινοπαθῶν ἐπὶ τοῖς συμβεβηκόσι τοῦτό φησιν.

1019. Ἱερὴ δὲ φατίζε〈ται〉: κατ᾽ εὐφημισμόν. τὰ γὰρ μεγάλα τῶν παθῶν εὐφήμως ἱερὰ καὶ καλά φαμεν, ὡς καὶ τὰς Ἐρινύας Εὐμενίδας καὶ τὴν λοιμικὴν νόσον ἱεράν, ὡς καὶ Καλλίμαχος (fg 276 Schn.)·

“ψευδόμενοι δ᾽ ἱερὴν φημίζομεν”
.

1021. 〈ἐνόησεν:〉 ἔγνω. S m

1023a. 〈ἐπήιϊσαν:〉 οὐκ ἐπήρχοντο, φησίν, ἀληθῶς ὡς ἐπὶ τοὺς ἥρωας· ἠγνόησαν γάρ, διότι νὺξ ἦν. L g

1023b. ἐπήισαν ἀντὶ τοῦ ᾔσθοντο. P

1024a. Μακριέων: τῶν καλουμένων Μακρώνων, οἵ εἰσιν ἄποικοι Εὐβοέων, ἀφ᾽ οὗ καὶ Μάκρωνες ἐκλήθησαν· καὶ Μάκρις γὰρ ἡ Εὔβοια ἐκαλεῖτο.

1024a. Πελασγικὸν δὲ εἶπεν διὰ τὸ πλησιόχωρον εἶναι τὴν Εὔβοιαν τῇ Πελοποννήσῳ, ἣ πρότερον ἐκαλεῖτο Πελασγία. ἦσαν δὲ ἀστυγείτονες τῶν Δολιόνων οἱ Μάκρωνες. οἱ δὲ ἔθνος Βεχείρων φασὶ τοὺς Μακριέας, οἵτινες ἀεὶ πολεμοῦσι τοῖς Κυζικηνοῖς. ἦσαν δὲ τὰ πολεμικά ἔργα ἠσκηκότες, ὡς ἱστοροῦσι Φιλοστέφανός (fg 4 M. III 29) τε καὶ Ἡρόδωρος (31 fg 64 J.) οἱ τὰ περὶ τῶν βίων αὐτῶν γεγραφότες. Διονύσιος δὲ ὁ Χαλκιδεὺς (fg 10 M. IV 395) εἰρῆσθαί φησιν αὐτοὺς Μάκρωνας, ἐπειδὴ Εὐβοέων εἰσὶν [Μάκρωνες] ἄποικοι. ἄλλοι δὲ Μάκρωνας αὐτοὺς φασὶ λέγεσθαι διὰ τὸ πλείονας εἶναι παρ᾽ αὐτοῖς μακροκεφάλους ὥσπερ παρὰ τοῖς Πέρσαις γρυπούς. μέμνηται δὲ τούτων Ἡρόδοτος ἐν β᾽ (104).

1024b. Μακριέων: ὅμοροι Δολίοσιν οὗτοι καὶ πολέμιοι. L g (P)

1025. 〈τῷ:〉 διό, ἐπεὶ Μάκρωνας αὐτοὺς ἐνόμισαν, συνέβαλον. L g

1026. σὺν δ᾽ ἔλασαν: τὸ Ὁμηρικὸν παραγράφει (Δ 447)·

“σύν ῥ᾽ ἔβαλον ῥινούς, σὺν δ᾽ ἔγχεα καὶ μένε᾽ ἀνδρῶν.”

1027—28a. ῥιπή: ὁρμή. L g (P)

1027—28b. ἥ τ᾽ ἐνὶ θάμνοις: τοῖς στελέχεσι τῶν δένδρων, ἀπὸ τῆς θέσεως (ψ 190)·

“θάμνος ἔφυ τανύφυλλος ἐλαίης.”
καὶ ταῦτα δὲ ἐξ Ὁμήρου παρήκται (Ο 605 sq.)·
“μαίνετο δ᾽ ὡς ὅτ᾽ Ἄρης ἐγχέσπαλος ἢ ὀλοὸν πῦρ / οὔρεσι μαίνηται, βαθέης ἐν τάρφεσιν ὕλης.”

1027—28c. 〈αὐαλέοισι:〉 ξηροῖς. L g

1027—28d. 〈κορύσσεται:〉 μετεωρίζεται. L g

1029. ζαμενής: ἄγαν ἰσχυρός, τοῦ ζα κατ᾽ ἐπίτασιν ὄντος, ὡς ζάπλουτος ζάθεος. L g (P)

1030a. 〈ὅγε:〉 ὁ Κύζικος δηλονότι. L g

1030b. ὑπὲρ μόρον: συνυπακούεται τὸ σχὼν ἢ ἄλλο τι παραπλήσιον, ἵν᾽ ᾖ· οὐδ᾽ ὅγε ὁ Κύζικος ὑπερεχὼν τὸν μόρον τῆς δηιοτῆτος, ἤγουν τὸν ἐν τῷ πολέμῳ θάνατον, ἔμελλεν ἐπανήξειν οἴκαδε. P

1032. ἑοῖο καὶ νῦν κακῶς κεῖται· ἔστι γὰρ προσληπτικὸν ἰσοδυναμοῦν τι ἑαυτοῦ.

1034. ἐρραίσθη: ἐθραύσθη. L gP

1035a. μοῖραν ἀνέπλησε σημαίνει· τὸ πρόσταγμα τῆς εἱμαρμένης ἐτέλεσε. P

1035b. 〈τὴν γὰρ θέμις:〉 τοῦτο ὥσπερ ἀποδεικτικόν ἐστι τοῦ ἄφυκτον εἶναι τὴν μοῖραν, ὡς φησι καὶ Ὅμηρος. L g (P)

1037—38a. 〈τόν:〉 τὸν Κύζικον. L g

1037—38b. ἀδευκέος ἔκτοθεν ἄτης: οὐ προσηνοῦς, ἀπεοικυίας, πικρᾶς· δεῦκος γὰρ τὸ γλυκύ, ὅθεν τὸ Πολυδεύκης· καὶ γὰρ ζῶν εὐεργετικώτατος...

1037-38b. ἔκτοθεν ταὐτόν ἐστι τῷ ἐκτός. περὶ δὲ τῆς μάχης καὶ Δηίοχος (fg 6 M. II 18) ἱστορεῖ. περὶ δὲ τῆς τοῦ Κυζίκου ἀναιρέσεως καὶ τῆς ὅλης μάχης οὐ συμφωνεῖται. Ἔφορος (70 fg 61 J.) μὲν γάρ φησι τοὺς Δολίονας Πελασγοὺς ὄντας καὶ ἐχθρωδῶς διακειμένους πρὸς τοὺς τὴν Θεσσαλίαν καὶ Μαγνησίαν κατοικοῦντας διὰ τὸ ἀπελασθῆναι ὑπ᾽ αὐτῶν ἐπιθέσθαι αὐτοῖς, γράφων ἐν τῇ θ᾽. ἠκολούθηκε δὲ Ἀπολλώνιος Δηιόχῳ (v. supra). Καλλισθένης δὲ ἐν τῷ α᾽ τοῦ Περίπλου (124 fg 6 J.) κατ᾽ ἔχθραν φησὶ τοὺς οἰκοῦντας τὴν Κύζικον ἐπιθέσθαι νυκτὸς τοῖς Ἀργοναύταις.

1037-38c. 〈αὐτῇ ὑπὸ νυκτί:〉 αὐτῇ τῇ νυκτί, θαυμαστικῶς. L g

1037-38d. 〈πέδησεν:〉 κατέσχεν. L g

1039. 〈πολεῖς:〉 μνημονεύει Δηίοχος τῶν ἀναιρεθέντων, ὡς φησι Σοφόκλειος. L g

1040—41. Τηλεκλῆα ἠδὲ Μεγαβρόντην: πέπλακε τὰ ὀνόματα ταῦτα Ἀπολλώνιος, οὐκ ἀπὸ ἱστορίας ἔλαβεν. οὕτω Ταρραῖος (fg 12 Linnenkugel De Lucillo Tarrhaeo, Diss. Monast. 1926, 95 ).

1047. Ἀρτάκεα: Ἡρωδιανὸς βαρυτονεῖ τὸ ὄνομα ἐν τῷ γ᾽ τῆς Καθόλου (I 68, 28 L.)· Ἀρτάκης γάρ.

1048. 〈ἐνναέται:〉 ἔποικοι. L g

1049—50. ἠύτε κίρκους ὠκυπ〈έτας〉: εἶδος ἱέρακος. ἔστι

1049-50. πέλεια δὲ περιστερᾶς εἶδος ὅμοιον φάττῃ, ὡς φησιν Ἀριστοτέλης (Hist. an. V 13, 544 b 1).

1052. ὑποτροπίῃ: ὑποστροφῇ τουτέστι φυγῇ. L g (P)

1053—54. ἠῶθεν δ᾽ ὀλ〈οήν〉: ἅμα ἠοῖ κακὴν ἀμπλακίην καὶ ἀπροσμηχάν〈ητ〉ον εἶδον οἷον ἀβοήθητον. L

1059. τρὶς περὶ χαλκείοις δίχα: χαλκείοις σὺν ἔντεσι. ὑπέρβατον δέ ἐστι. τὸ γὰρ ἑξῆς· χαλκείοις σὺν ἔντεσι περιδινηθέντες, ὅ ἐστι περιδραμόντες.

1060. τύμβῳ ἐν ἐκτερέ〈ιξαν〉: τύμβον ἔστησαν. κτερεΐξαι τὸ θάψαι· ἔθαψαν γάρ, τάφον αὐτῷ ποιήσαντες.

1061. Λειμωνίου πεδίου μέμνηται Δηίοχος (fg 7 M. II 18), περί τε τοῦ τάφου Κυζίκου ὁ αὐτός.

1062. ἀγκέχυται Ὁμηρικῶς κατὰ τὴν ἀρχαίαν ἀγωγήν (Ψ 256)·

‘χυτὴν ἐπὶ γαῖαν ἔχευαν’
.

1063. οὐδ᾽ ἄλοχος Κλείτη: ὁ μὲν Ἀπολλώνιος νεόγαμον τὸν Κύζικον καὶ ἄπαιδα ἱστορεῖ, Εὐφορίων δὲ ἐν Ἀπολλοδώρῳ (fg 4 Scheidw.) μελλόγαμον. τὴν δὲ 〈γαμετήν〉 οὐ Κλείτην 〈τήν〉 Μέροπος λέγει θυγατέρα, Λάρισαν δὲ τὴν Πιάσου· οὐδὲ παθεῖν τι, ἀπαχθῆναι δὲ αὐτὴν ὑπὸ τοῦ πατρός. Νεάνθης δὲ ἐν τοῖς Μυθικοῖς (84 fg 11 J.)

1065—66. τὴν δὲ καὶ αὐταί: τοῦτο ἤτοι πρὸς θαυμασμὸν τοῦ πάθους — τοσοῦτον γὰρ ἦν, ὡς καὶ τὴν θείαν φύσιν ἀνεγεῖραι — ἢ ὅτι ὑπόκεινται αἱ γυναῖκες θρηνοῦσαι, ἵνα ᾖ· μετὰ τῶν Δολιόνων καὶ αὐταὶ αἱ νύμφαι ὠδύροντο τὴν Κλείτην. Νεάνθης (84 fg 12 J.) δὲ καὶ Δηίοχος (fg 8 M. II 18) ἱστοροῦσιν, ὅτι ἀπήγξατο ἡ Κλείτη καὶ ὅτι ἐκ ταύτης κρήνη ἐν Κυζίκῳ 〈...〉.

1068—69. ἣν καλέουσι Κλείτην: ἀντὶ τοῦ ὁμωνύμως τῇ παιδί, πρὸς τὸ πλείονα χρόνον τοῦ πάθους τὴν μνήμην σῴζεσθαι [βουλόμενοι].

1068—69. περικλεὲς δὲ [ἢ] τὸ ἐπίδοξον καὶ διαβόητον ἔκ τε τῆς τοῦ πάθους ὑπερβολῆς καὶ τῆς πρὸς τὸν ἄνδρα διαθέσεως γενόμενον.

1073. μυληφάτου: τοῦ πυροῦ, τουτέστι τοῦ σίτου, τοῦ ἀλεύρου τοῦ ὑπὸ μύλης τεθραυσμένου ἐν τῷ ἀλήθεσθαι. φησὶ δὲ τοὺς ἄρτους.

1074a. ἄφλεκτα: ἀντὶ τοῦ ὠμά. L gP

1074b. 〈διαζώεσκον:〉 ἔζων. L g

1075—77a. χύτλα: κυρίως τὰ μεθ᾽ ὕδατος ἔλαια, καταχρηστικῶς δὲ τὰ ἐναγίσματα καὶ αἱ χοαί.

1075—77a. πέλανοι δὲ πέμματα ποιά. Ἀττικοὶ δὲ πέλανον λέγουσι πᾶν τὸ πεπηγός, ὡς Εὐριπίδης περὶ τοῦ ἀφροῦ τοῦ πεπηγότος περὶ τοὺς ὀδόντας οὕτως ἔθηκεν τὴν λέξιν, οἷον (Orest. 220)·

1075-77a. Κύζικον ἐνναίοντες ἀντὶ τοῦ οἱ Κυζικηνοί.

1075-77a. Ἰάονες δὲ διὰ τὸ ἀποίκους εἶναι Μιλησίων. καὶ γὰρ εἰς Μίλητον ὁ Νηλεὺς ἀποικίαν ἐστείλατο καὶ ἐκεῖθεν ἐπὶ Κύζικον μετὰ πολὺν χρόνον· ὅθεν καὶ τοὺς Κυζικηνοὺς Ἴωνας ἐκάλεσεν.

1075-77b. πελάνους ἐπαλετρ〈εύουσιν〉: πᾶς δῆμος ἐπὶ τῆς μύλης ἐπαλετρεύουσι καὶ ἀλήθουσι πελάνους. πέλανος δὲ ὁ διαπεπηγμένος καὶ ῥυπαρὸς 〈ἀφρὸς〉 κατὰ Ἀττικούς, ὡς καὶ Εὐριπίδης (Orest. 220)·

‘στόματος ἀφρώδη πέλανον’
. φησὶ δὲ τοὺς ἀκαθάρτους καὶ εὐτελεῖς ἄρτους, οὓς ὁ Θεόκριτος (XXIV 138) Δωρικούς φησιν.

1079. ἦμαθ᾽ ὁμοῦ: τὸ ὁμοῦ παρ᾽ Ὁμήρῳ μὲν τὸ ἐν τῷ αὐτῷ τόπῳ σημαίνει (Λ 127)

“ὁμοῦ δ᾽ ἔχον ὠκέας ἵππους”
, παρὰ δὲ τοῖς μεθ᾽ Ὅμηρον καὶ ἄλλα σημαίνει, ὡς καὶ Σοφοκλῆς ἐπὶ χρόνου τέθεικεν αὐτό (Oed. R. 4 sq.)·
‘πόλις δ᾽ ὁμοῦ μὲν θυμιαμάτων γέμει, / ὁμοῦ δὲ παιάνων τε καὶ στεναγμάτων’.
νῦν δὲ ἀντὶ τοῦ ὁμοίως κεῖται, ὡς καὶ παρ᾽ Εὐριπίδῃ (Herc. 455)·
‘ὁμοῦ γέροντες καὶ νέοι καὶ μητέρες’.

1080. 〈ἐπιπλομένη:〉 ἐπερχομένη. L gr (P)

1081. ὧλλοι μέν ῥα: ἡ τοιαύτη συναλοιφὴ τῆς νεωτέρας Ἰάδος ἐστί. διὸ μέμφονται Ζηνοδότῳ εἰπόντι 〈δεῖν ἀναγινώσκειν〉 (Β 1)

“ὧλλοι μέν ῥα θεοί τε καὶ ἀνέρες”
· οὐ κέχρηται γὰρ ταύτῃ Ὅμηρος.

1082a. πύματον λάχος: ὕστατον κλῆρον καὶ μερίδα τοῦ ἐν τῇ Δολιονίᾳ ὕπνου λαμβάνοντες καὶ ἐκεῖσε ὑπνοῦντες· τῇ γὰρ ἑξῆς ἀναπλεῖν ἔμελλον. L gM P

1082b. 〈πύματον λάχος:〉 τοῦ ἐν Κυζίκῳ ὕπνου ὕστατον λάχος φησίν. S m

1083. ἀδινὰ κνώσσοντασ: ἐφύλαττον μεγάλως καὶ βαθέως ὑπνοῦντας. ὁ δὲ Ταρραῖος (fg 8 Linnenkugel De Lucillo Tarrhaeo, Diss. Monast. 1926, 89 ) λεπτὰ κοιμωμένους καὶ οὐ κατὰ βάθος.

1085—87a. 〈θεσπίζουσα:〉 προλέγουσα, μαντευομένη. L g

1085—87b. λῆξιν ὀρινομένων: τὴν κατάπαυσιν καὶ λώφησιν τῆς τῶν ἀνέμων βίας.

1085—87b. 〈ἀκταίης:〉 τὸ γὰρ ὄρνεον θαλάσσιον καὶ ἐν τοῖς αἰγιαλοῖς βιοῦν. λέγεται δὲ καὶ ὁ Ζεὺς ἐφεξῆς ιε᾽ ἡμέρας ἤ, ὡς τινες, ιδ᾽ εὐδιεινὰς ποιεῖν, ἵνα ἀποκυήσῃ παρὰ τοῖς αἰγιαλοῖς, αἱ ἀλκυονίδες ἡμέραι καλοῦνται, ζ᾽ πρὸ τοῦ τόκου καὶ ζ᾽ μετὰ τὸν τόκον. εἴληφε δὲ τὰ περὶ τῶν ἀλκυόνων παρὰ Πινδάρου ἐκ Παιάνων (fg 62 Schr.). εὐλόγως δὲ

1085—87b. ὄσσαν εἶπε τὴν τῆς ἀλκυόνος φωνήν· ὑπὸ γὰρ Ἥρας ἦν ἀπεσταλμένη, ὡς φησι Πίνδαρος.

1085—87c. ἀκταίης ὄρνιθος: τῆς παρὰ ταῖς ἀκταῖς καὶ τοῖς αἰγιαλοῖς διατριβούσης καθήκουσαν φωνὴν ἀκούσας.

1089a. ἀφλάστοιο: Ἀπολλόδωρος ἐν ταῖς Λέξεσι (cf. 244 fg 240 J.) ἀποδέδωκεν ἄφλαστον τὸ ἀκροστόλιον. οὐκ εὖ, ἐπειδὴ τὸ

1089b. 〈ἀφλάστοιο:〉 ἀκροστολίου. G g

1098—1102a. ἐκ γὰρ τῆς ἄνεμ〈οι〉: ἐκ ταύτης τῆς Ῥέας καὶ γῆ καὶ θάλασσα καὶ οὐρανὸς συνέχεται. οἱ γὰρ φυσικοὶ αὐτὴν γῆν φυσιολογοῦσι καὶ τὴν πάντων ἁρμογὴν καὶ σύνδεσμον, καὶ τὸ ὄνομα αὐτῆς ἐτυµολογοῦσι παρὰ τὸ ῥεῖν ἀεὶ καὶ ποιεῖν τείρεα. καὶ φυσικῶς ταύτης ἄνδρα τὸν Κρόνον φασίν, οἱονεὶ τὸν χρόνον μεταβολῇ τῶν ἀντιστοίχων· σύνεστι δὲ τῇ τῶν στοιχείων τάξει ἐξ ἀνάγκης ὁ χρόνος. καὶ εἶτα λοιπὸν ἀλληγορικῶς τούτους τῶν θαλασσίων καὶ οὐρανίων καὶ χθονίων θεῶν πατέρασ εἶναί φασι· μετὰ γὰρ τὴν τῶν στοιχείων θέσιν καὶ σύνδεσμον συνέβη καὶ θεοὺς καὶ θεῶν δυνάμεις καὶ διαφορὰς μαθεῖν τοὺς ἄνδρας καὶ τιμῆσαι.

1098—1102b. πεπείρηται: συνέχεται, συνέζευκται. L gG gP

1109. Ἱερῆς ἐκ πείσματα: ἧς καὶ ἐν τοῖς πρώτοις μέμνηται εἰπών (v. 1019)·

“Ἱερὴ δὲ φατίζεται ἥδ᾽ ἔτι πέτρη.”

1110. ἤρεσαν: ἐκωπηλάτησαν. τῷ δὲ συντελικῷ ἀντὶ παρατατικοῦ εἶπεν, τοῦ ἤρεσσον. λιμένα δὲ Θρηίκιον λέγει, ἐπειδὴ κεῖται μὲν ἡ Κύζικος ἐπ᾽ ἐσχάτοις τῆς Φρυγίας, συνάπτει δὲ ἡ Βιθυνία τῇ Φρυγίᾳ, Βιθυνοί δὲ Θρᾷκες κατὰ τὸ δεξιὸν μέρος. ἢ ἐπειδὴ Θρᾷκες Κύζικον ᾤκησαν.

1112—13. καὶ πᾶσα περαίη Θρηικ〈ίης〉: καὶ πᾶσα ἡ ἐν-

1112-13. 〈Μακριάδες...〉 Ποντικὸν δὲ ἔθνος οἱ Μάκρωνες. τὸ δὲ

1112-13. χερσὶν ἑαῖς οὐκ εὖ εἴρηκεν· ὤφειλε γὰρ σφετέραις.

1114—15a. 〈ἠερόεν〉 στόμα Βοσπόρου: ἠερόεν οἷον ἀερώδες ἤτοι ὁμιχλῶδες. Βόσπορος δὲ τὸ τῆς Προποντίδος στενόν, οὕτω κληθὲν ἀπὸ τῆς διανηξαμένης βοός, τῆς Ἰοῦς.

1114—15b. ἐκ δ᾽ ἑτέρης: οὐ λέγει ἐκ δ᾽ ἑτέρης ἠπείρου — καὶ γὰρ ἡ Μυσία καὶ ὁ Αἴσηπος τῆς Ἀσίας —, ἐπὶ ἑτέρας δὲ χώρας λέγει, τῆς Τρῳάδος, καθ᾽ ἣν ὁ Αἴσηπος ῥεῖ χωρίσων αὐτὴν τῆς Μυσίας. καὶ Ὅμηρος (Μ 21)· ‘Γρήνικός τε καὶ Αἴσηπος’. ἡ δὲ Τρῳὰς ἀπὸ Μυσίας ἀρχομένη τῆς Μεγάλης ἐπὶ τοῦ Αἰσήπου λήγει· ἡ δὲ Δολιονία καὶ Φρυγία ἄρχεται μὲν ἀπὸ τοῦ Αἰσήπου, λήγει δὲ ἐπὶ Ῥυνδάκου. Μυσίαι δὲ δύο, ὧν ἡ μὲν μία τῇ Εὐρώπῃ πλησιάζει, ἡ δὲ ἑτέρα τῇ Ἀσίᾳ· τῆς οὖν ἐν Ἀσίᾳ Μυσίας αἱ κολῶναι τοῖς Ἀργοναύταις ἐφαίνοντο.

1116. καὶ πεδίον Νηπήιον: πεδίον Νηπείας ἔστι περὶ Κύζικον. μνημονεύει δὲ αὐτοῦ καὶ Καλλίμαχος ἐν Ἑκάλῃ (fg 45 Schn. = 101 Kapp)·

‘Νηπείης ἥ τ᾽ ἄργος, ἀοίδιμος Ἀδρήστεια.’
τὴν δὲ Νήπειαν Διονύσιος ὁ Μιλήσιος (32 fg 9 J.) πεδίον τῆς Μυσίας φησὶν εἶναι. ὁ γὰρ βασιλεὺς τῶν Μυσῶν Ὄλυμπος θυγατέρα Ἰάσου ἔγημεν, Νήπειαν ὄνομα, καὶ κατώκησεν ἐν τῷ πεδίῳ τούτῳ, ὃ νῦν καλεῖται Νηπείας πεδίον. Ἀπολλόδωρος (244 fg 175 J.) δὲ φησι Νηπείας πεδίον ἐν Φρυγίᾳ. ὁ δὲ Καλλίμαχός φησιν ἐν Ὑπομνήμασι (fg 100 h 3 Schn.) Νέμεσιν εἶναι τὴν τὸ πεδίον κατέχουσαν. ἔστι δὲ

1117—19a. ἔσκε δέ τι στιβα〈ρὸν στύπος〉: στύπος τὸ πρέμνον καὶ στέλεχος, ἐξ οὗ καὶ 〈Ἀρχίλοχος (fg 127 B. II 423) ‘ὀρέων〉 ἀπεστύπαζον’.

1117—19a. βρέτας δὲ τὸ βροτῷ ἐοικός. καὶ Εὐφορίων (fg 125 Scheidw.) δὲ ἐκ τούτου κινηθεὶς τὸ ξόανον τῆς μητρὸς τῶν θεῶν φησιν ἀµπέλινον εἶναι, διὰ τὸ τὴν ἄµπελον ἴσως ἱερὰν εἶναι τῆς Ῥέας.

1117—19b. πρόχνυ: παντελῶς. L gG gS mP

1117—19c. γεράνδρυον: ἀρχαῖον, ξηρόν, ἄχρηστον. L gG gS mP

1120. 〈ὀκριόεντι〉 κολωνῷ: τῇ ἐξεχούσῃ ἀκρώρειᾳ. L g (P)

1123a. χέραδος: ἡ τῶν βραχέων λίθων συλλογή τῶν καθ᾽ ἕνα χειρὶ ληφθῆναι δυναμένων, οὓς Ὅμηρος

1123a. χερμάδιά φησι. τὸ δὲ

1123a. βωμὸν ἀντὶ τοῦ εἰς βωμοῦ κατασκευήν.

1123b. χέραδες λέγονται οἱ σωροί τῶν μικρῶν λίθων. φησὶ Δημήτριος ὁ Σκήψιος (fg 70 Gaede) τὴν διάλεκτον Ἀπολλωνιατῶν εἶναι τῶν ἐν Πόντῳ. μνημονεύει καὶ Σαπφώ (fg inc. lib. 30 Lobel = 114 B. III 127)

‘μή κίνη χεράδας’
καὶ Ὅμηρος (Φ 319)
‘ἅλις χεράδος περιχεύας’.

1123b. χέραδος δὲ ὁ τῶν λίθων σωρός· εἰς δὲ τὴν τοῦ βωμοῦ κατασκευὴν λίθους ἐσώρευον.

1124a. δρυΐνοισιν: εἰκότως· ἡ γὰρ δρῦς ἱερὰ τῆς Ῥέας, ὡς φησιν Ἀπολλόδωρος ἐν γ᾽ Περὶ θεῶν (244 fg 92 J.).

1124b. δρυΐνοις δὲ αὐτούς φησι στέφεσθαι διὰ τὸ μεμερίσθαι τῇ θεῷ τὸ δένδρον τοῦτο, διὰ τὸ καὶ πρὸς στέγας καὶ πρὸς τροφὴν 〈τὸ〉 πρῶτον χρησιμεῦσαι.

1125. Δινδυμίην: τὴν ἐν τῷ Δινδύμῳ ὄρει τιμωμένην ἐπικαλούμενοι καὶ ἱκετεύοντες. L g (P)

1126—31a. ἐνναέτιν Φρυγίης, Τιτίην θ᾽ ἅμα: [περί] τῶν Ἰδαίων Δακτύλων καλουμένων πρώτους 〈τούτους〉 φησὶν εἶναι καὶ παρέδρους τῇ μητρὶ τῶν θεῶν, ἀκολουθῶν Μαιανδρίῳ λέγοντι Μιλησίους, ὅταν θύωσι τῇ Ῥέᾳ, προθύειν Τιτίᾳ καὶ Κυλλήνῳ. εἰσὶ δὲ οὗτοι τῶν Ἰδαίων Δακτύλων μοιρηγέται καὶ μητρὸς θεῶν πάρεδροι. Καλλίστρατος δὲ ἐν τῇ β᾽ τῶν Καθ᾽ Ἡράκλειαν περὶ Τιτίου φησίν (fg 2 M. IV 354)·

‘ὁ δὲ Τιτίας ἥρως ἐγχώριος, ὃν οἱ μὲν μυθεύουσι παῖδα Διός, οἱ δὲ τὸν πρεσβύτατον τῶν Μαριανδυνοῦ τοῦ Κιμμερίου παίδων, δι᾽ ὃν μάλιστα τὸ ἔθνος ηὔξηται καὶ προάγεται ἔτι εἰς εὐδαιμονίαν·

1126—31b. Δάκτυλοι Ἰδαῖοι: ἐκατέρους πέντε φασὶ τούτους εἶναι, δεξιοὺς μὲν τοὺς ἄρσενας, ἀριστεροὺς δὲ τὰς θηλείας. Φερεκύδης (3 fg 47 J.) δὲ τοὺς μὲν δεξιοὺς κ᾽ λέγει, τοὺς δὲ εὐωνύμους λβ᾽. γόητες δὲ ἦσαν καὶ φαρμακεῖς, καὶ δημιουργοί σιδήρου λέγονται πρώτοι καὶ μεταλλεῖς γενέσθαι· ἀριστεροὶ μὲν αὐτῶν, ὡς φησι Φερεκύδης (v. supra), οἱ γόητες, οἱ δὲ μεταλλεύοντες δεξιοί. ὠνομάσθησαν δὲ ἀπὸ τῆς μητρὸς Ἴδης. ὡς 〈δὲ〉 Ἑλλάνικός (4 fg 89 J.) φησι, Ἰδαῖοι Δάκτυλοι ἐκλήθησαν, ὅτι ἐν τῇ Ἴδῃ συντυχόντες τῇ Ῥέᾳ ἐδεξιώσαντο τὴν θεὸν καὶ τῶν δακτύλων αὐτῆς ἥψαντο. ὡς δὲ Μνασέας ἐν τῷ α᾽ Περὶ Ἀσίας (fg 26 M. III 154), Ἰδαῖοι Δάκτυλοι λέγονται ἀπὸ τοῦ πατρὸς Δακτύλου.

1126-31c. Δικταῖον: τὸ Κρητικὸν σπήλαιον· Δίκτη γὰρ ὄρος Κρήτης. L g (P)

1126-31d. 〈ἀμφοτέρῃσιν:〉 λείπει χερσί. L g

1126-31e. δραξαμένη: ἔθος ἐστὶ ταῖς κυούσαις τῶν παρακειμένων λαμβάνεσθαι καὶ ἀποκουφίζειν ἑαυτὰς τῶν ἀλγηδόνων, ὡς καὶ Λητὼ ἐλάβετο τοῦ φοίνικος. 〈...〉 ἔδει δὲ εἰπεῖν ‘Ὀαξίδος’· προσετέθη δὲ τὸ ι.

1126-31f. ἐβλάστησεν: ἐγέννησεν. L gP

1132. ἐριώλας: διαφόρως ἀνεγνώσθη, ἐπικρατεῖ δὲ ἡ βαρεῖα τάσις. L m (P)

1134—39a. Ὀρφῆος ἀνωγῇ: τῇ τοῦ Ὀρφέως παρακελεύσει, ὡς αὐτοῦ τῆς ὀρχήσεως προκαταρχομένου.

1134—39a. βηταρμὸν δὲ τὴν ὄρχησιν παρὰ τὴν ἁρμόδιον βάσιν αὐτῶν· λέγει δὲ νῦν τὴν πυρρίχην ὄρχησιν. τὸ δὲ ἑξῆς· ὠρχοῦντο τοῖς ξίφεσι τὰς ἀσπίδας κομποῦντες διὰ τὸ τὸν Κύζικον θρηνεῖσθαι ὑπὸ τῶν Δολιόνων, ἵνα μὴ τῆς θυσίας οὔσης

1134-39b. ῥόμβος τροχίσκος, ὃν στρέφουσιν ἱμᾶσι τύπτοντες, καὶ οὕτως κτύπον ἀποτελοῦσι. τινὲς δὲ

1134-39b. ῥύμβον αὐτὸν καλοῦσιν, ὡς καὶ Εὔπολις ἐν Βάπταις (fg 72 Kock I 274) καὶ Δίδυμος (fg I 5, 33 Schmidt 69).

1141—48a. ἀνταίη: ἡ Ῥέα οὕτω λέγεται, διότι ἐναντία τοῖς Τελχῖσιν ἐγένετο. ὡς δέ τινες, ἀνταίη ἡ εὐάντητος καὶ εὐλιτάνευτος.

1141—48b. σήματ᾽ ἔγεντο: διὰ τούτου οὐδὲν ἕτερον ὁ ποιητής φησιν ἢ τὴν τῆς θεοῦ φύσιν· καὶ τοῖς φυσικοῖς γὰρ δοκεῖ ἡ αὐτὴ εἶναι τῇ γῇ, γῆς δὲ εὐμενείας σημεῖον τὸ εὔκαρπα εἶναι τὰ δένδρα καὶ πόας αὐτομάτους φύειν.

1141—48c. τερείνης: τῆς ἁπαλῆς καὶ χλωρᾶς.

1141—48c. εἰλυοὺς δὲ τὰς καταδύσεις τῶν θηρῶν.

1141—48c. ξυλόχους δὲ τοὺς ἐν τοῖς ὄρεσιν ὑλώδεις τόπους. ἔστι δὲ ὑπερβατόν· εἰλυούς τε ξυλόχους τε καταλιπόντες. διὰ πολλῶν δὲ τὸ θαυμαστὸν παρέστησε, διά τε τοῦ

1141—48c. διψάδος καὶ ὅτι...

1141-48c. ναῖεν οὐκ εὖ. ἔδει γὰρ χωρὶς τοῦ ι νᾶεν, ἵν᾽ ᾖ ἔρρει, ὡς παρ᾽ Ὁμήρῳ (ι 222)·

‘νᾶεν δ᾽ ὀρῷ ἄγγεα πάντα’
. d. ἡ δὲ σύνταξις κατὰ μετάθεσιν, ὡς τὸ ‘ῥέε δ᾽ αἵματι γαῖα’ ἀντὶ τοῦ ‘αἷμα ἔρρεεν ἐν τῇ γῇ’. ἢ μεταληπτέον τὸ ναῖεν εἰς τὸ κατάρρυτον, ἵν᾽ ᾖ· ‘κατάρρυτον ἦν τὸ Δίνδυμον ὕδασιν’. P

1141-48e. 〈ποίη:〉 βοτάνης. L g

1141-48f. 〈παροίτερον:〉 ἔμπροσθεν, πρότερον. L g

1141-48g. ἀνέβραχε: ἀντὶ τοῦ ἀνεδόθη. L gP

1141-48h. διψάδος: ξηρᾶς. L g (P)

1152. νῆσον: τὴν Κύζικον. L g (P)

1158a. ἀελλόποδες: ἀντὶ τοῦ ταχεῖς. L g (P)

1158b. κίχον: κατέλαβον. L gP

1159. ζαχρηέσιν αὔραις: μεγάλως ἐπιβαρούσαις καὶ πνεούσαις, κυρίως δὲ ζαχρηὲς τὸ βιαίως ταῖς χερσὶ πραττόμενον· παρὰ γὰρ τὰς χεῖρας πεποίηται ἡ λέξις καὶ τὸ ζα ἐπιτατικόν.

1161. μετελώφεον: ἐπαύοντο. L gP

1162. ἐφέλκετο· πρὸς τὴν πάντων αὐτῶν ἀργίαν καὶ τὴν τοῦ κύματος ὑπερβολὴν τὸ ἐφέλκετο πρὸς πλείονα εἶπεν ἔμφασιν· ὅπερ καὶ Καλλίμαχος ἐπὶ τοῦ ταύρου ἡττηθέντος φησίν (fg 275 Schn. = 57 Kapp)·

‘ὃ μὲν εἷλκεν, ὃ δ᾽ εἵπετο νωθρὸς ὁδίτης’.

1164. λελιημένοι 〈ἠπείροιο〉: ἢ ταραττόμενοι ἢ προθυμούμενοι. L g (P)

1165a. Ῥυνδακίδας: Ῥυνδακὸς ποταμός ἐστι Φρυγίας, οὗ μνημονεύει Βακχυλίδης (fg 67 B. III 588 = 50 Blass-Snell). 〈...〉 ταῖς δὲ ἀληθείαις τάφος ἐστὶ τοῦ Βριάρεω, κατὰ τὴν ἔξοδον. Καλλί-

1165b. Ῥυνδακὸς ποταμὸς Φρυγίας ὁ νῦν Μέγιστος, πρὸς ᾧ καὶ Αἰγαίωνός τινος ἥρωος Μυσοῦ τάφος. Ῥυνδακὸς δὲ ὡς Αἰακός.

1165c. μέγα τ᾽ ἠρίον: γράφεται καὶ

1165c. μέγα τε ῥίον . καὶ τὸ μὲν ῥίον ἐστὶν ὄρος ἤτοι ἀκρωτήριον, τὸ δὲ ἠρίον μνημεῖον. ὁ δὲ περὶ τοῦ Αἰγαίωνος μῦθος ὑπὸ Δημητρίου φέρεται τοῦ Σκηψίου (v. sch. a). Κιναίθων δὲ ἐν τῇ Ἡρακλείᾳ φησίν, ὅτι Αἰγαίων καταγωνισθεὶς ὑπὸ Ποσειδῶνος κατεποντίσθη εἰς τὸ νῦν λεγόμενον ὑπὸ τοῦ Ἀπολλωνίου ἠρίον Αἰγαίωνος, τὸν αὐτὸν καὶ Βριάρεων καλῶν. περὶ δὲ τῆς κλήσεως τοῦ πελάγους 〈...〉 μὲν ἐν τῷ τρίτῳ τῆς Νησιάδος φησὶν ἐν τούτοις· ‘τὸ Αἰγαῖον πέλαγος οἳ μὲν ἀπὸ τῆς περὶ Κάνας Αἰγὸς ἐπώνυμον γεγονέναι φασίν, οἳ δὲ ἀπὸ τῆς Καρυστίας τῆς Αἰγαίης ὀνομαζομένης. αἳ μὲν γὰρ Αἰγαί, ἔνθεν τὸν Ποσειδῶνα παραγίνεσθαί φασι, κατὰ Πελοπόννησόν εἰσιν ἐν τοῖς περὶ Κρίσαν τόποις. εἰσί δέ τινες, οἳ διὰ τὸ θεωρεῖσθαι δι᾽ ὅλου τοῦ πελάγους τὴν παρακειμένην γῆν’. τὸν δὲ Αἰγαίωνα Ἡσίοδός (Theog. 149) φησὶν Οὐρανοῦ καὶ Γῆς· Βριάρεως δὲ καὶ Αἰγαίων καὶ Γύης ὁ αὐτὸς λέγεται

1165d. μέγα τ᾽ ἠρίον: γράφεται καὶ

1165d. μέγα τε ῥίον Αἰγαίωνος . 〈κακῶς〉· οὐ γὰρ τὸ ὄρος, ἀλλὰ τὸ μνημεῖον δηλοῖ. ὁ δὲ περὶ τοῦ Αἰγαίωνος μῦθός ἐστιν οὗτος· φυγὼν ἐκ τῆς Εὐβοίας ἦλθεν εἰς τὴν Φρυγίαν κἀκεῖ τὸν βίον ἐτελεύτησεν· γίγας δὲ ἦν. οὕτως Ταρραῖος (fg 11 a Linnenkugel De Lucillo Tarrh., Diss. Monast. 1926, 93 ).

1166a. τυτθὸν ὑπ᾽ ἐκ Φρυ〈γίης〉: τὴν οὖσαν ὀλίγον ἄνω τῆς Φρυγίας. οὕτω γὰρ καὶ Ὅμηρος (Β 858—863) κεῖσθαί φησι τὴν Φρυγίαν, ἐγγὺς πάνυ τῆς Μυσίας. διὸ καί τινες μίαν εἶναί φασιν ἀμφοτέρας, διὰ τὸ πάνυ πλησιάζειν.

1166b. παρεμέτρεον: παρέπλεον. L gP

1167—68a. ἀνοχλίζων: ἀνακινῶν ἐν τῷ κωπηλατεῖν καὶ ἀνακόπτων τὰ κύματα κατὰ τὰς δίνας.

1167—68a. τετρηχότος δὲ τραχυνομένου καὶ σφοδροῦ ὄντος.

1167—68a. ὁλκοὺς δὲ τὰς φυσήσεις καὶ οἷον ἐπάρσεις καὶ μετεωρισμοὺς τῶν κυμάτων. τὸ δὲ

1167—68a. μεσσόθεν ἔμφασιν καὶ τῆς τοῦ πελάγους δεινότητος καὶ τῆς τοῦ ἥρωος ῥώμης ἔχει.

1167—68a. τρύφος δὲ τὸ κλάσμα τῆς κώπης.

1167—68b. μεσσόθεν ἄξεν: διὰ ταύτην τὴν αἰτίαν φησὶ καταλελεῖφθαι τὸν Ἡρακλέα ἐν Κίῳ· οἳ δὲ ἐν Ἀφεταῖς, ἐπειδὴ ἑτεροκλινῆ τὴν Ἀργὼ ἐποίει, Ἔφορος δὲ ἐν α᾽ (70 fg 14 a J.) ἀποδεδρακέναι αὐτὸν δι᾽ Ὀμφάλην.

1171. ἀήθεσσον: ἀήθεις ἦσαν τοῦ ἠρεμεῖν διὰ τὴν ἔμφυτον τοῦ ἥρωος δύναμιν.

1174a. ἐν προμολῇ: τῇ προστάδι καὶ τοῖς προθύροις. λέγονται δὲ προμολαὶ καὶ τὰ ἐξώπυλα μέρη, ὡς αὐτὸς ἐν τοῖς πρώτοις φησί (v. 320)·

‘στῆ δ᾽ ἄρ᾽ ἐπὶ προμολῇσιν, οἳ δ᾽ ἀντίοι ἠερέθοντο’.

1174b. τετρυμ〈μ〉ένα: καταπεπονημένα ὑπὸ καμάτου. L gG gS mP

1175a. αὐσταλέος: κατάξηρος καὶ ἀνεπιμέλητος. L gP

1175b. περιτριβέας: κοπιασάσας ἐκ τοῦ πόνου. L g (P)

1176. ἠρήσατο: ἀντὶ τοῦ προσεῖπεν. L gP

1177—78a. Κιανίδος: περιφραστικῶς τὴν Κίον. ἔστι δὲ πόλις Μυσίας ἀπὸ Κίου τοῦ ἀφηγησαμένου τῆς Μιλησίων ἀποικίας, ὡς ἱστορεῖ Ἀριστοτέλης ἐν Κιανῶν πολιτείᾳ (fg 471 Rose 1555 b 31)· κατώκησαν δὲ αὐτὴν πρῶτον Μυσοί, ἔπειτα Κᾶρες, τρίτον Μιλήσιοι. καὶ ποταμὸς δὲ ἔστιν οὕτως ὀνομαζόμενος, τὴν πόλιν περιρρέων, οὗ μνημονεύει Σκύλαξ ὁ Καρυανδεύς (Peripli maris interni fg 2 M. Geogr. gr. min. I, XXXIV ).

1177—78b. ἀμφ᾽ Ἀργανθώνειον: ὄρος τῆς Κίου.

1180. ἤϊά τέ σφι: ἐφόδια βρώματα. σημαίνει δὲ καὶ τὰ ἄχυρα· Ὅμηρος (ε 368)·

‘ἠΐων θημῶνα τινάξῃ’.

1182—83a. κάγκανα: κατάξηρα. L gS m (P)

1182—83b. λεχαίην φυλλάδα: τὴν πρὸς λέχη καὶ στιβάδας ἐπιτηδείαν.

1184. στόρνυσθαι: λείπει τὸ ὥς, ἵν᾽ ᾖ ὥστε στόρνυσθαι. τὸ δὲ

1184. δινεύεσκον ἀντὶ τοῦ ἔστρεφον, παρέτριβον· τὰ γὰρ ξύλα παρέτριβον καὶ ἀπ᾽ αὐτῶν πῦρ ἔλαβον.

1184. πυρήϊα γὰρ ταυτά φησι τὰ προστριβόμενα ἀλλήλοις πρὸς τὸ πῦρ ἐγγεννᾶν, ὧν τὸ μέν ἐστιν ὕπτιον, ὃ καλεῖται

1184. στορεύς , θάτερον δέ, παραπλήσιον τρυπάνῳ, ἐπιτρίβοντες τῷ στορεῖ στρέφουσιν.

1188. υἱὸς Διός: ὁ Ἡρακλῆς. L g (P)

1189a. φθαίη: προλάβοι πρὸ τοῦ πλοῦ. L g (P)

1189b. καταχείριον: τὸ τῇ χειρὶ ἁρμόδιον. L gP

1190. ἀλαλήμενος: ἢ διὰ τὸ ἄπειρον εἶναι τῶν τόπων ἢ ἀντὶ τοῦ περιερχόμενος, ἕως ἂν αὑτῷ ἁρμόδιον εὕρῃ.

1192. ταναῆς: τεταμένης καὶ ἐπιμήκους. αἴγειρος δὲ παρὰ τὸ ἐκ τῆς ἔρας ἀΐσσειν καὶ κινεῖσθαι, ἢ παρὰ τὸ κατάγνυσθαι ὑπὸ τῶν ἀνέμων.

1195—96. ἔδυ δ᾽ ἀπὸ δέρμα: τὸ ἑξῆς· ἀπέδυ δέρμα λέοντος.

1195—96. χαλκοβαρεῖ δὲ τῷ ἰσχυρῷ ἢ τῷ πρὸς τῷ τέλει χαλκῷ βεβαρημένῳ. Πείσανδρος (16 fg 4 J.) δέ φησι χαλκοῦν εἶναι τὸ...

1195-96. δαπέδοιο δὲ ἐκ τῆς ῥίζης.

1197. τύπος: τὸ στέλεχος. L gP

1200. ἔχμασι: κωλύμασι. L gS m (P)

1201—05a. ἀπροφάτως: ἀθρόως. L gP

1201—05b. κατάιξ: σφοδρὰ ὁρμή. L gP

1201—05c. 〈κατάιξ:〉 καταιγίς. S m

1201—05d. αὐτοῖσι σφήνεσσι: τοῖς περὶ τὴν ἱστοδόκην φησὶ τοῖς περιέχουσι καὶ κρατύνουσι τὸν ἱστόν. διόλου δὲ ἡ παραβολὴ ὑγιὴς καὶ ἐρρωμένη. ἱστῷ γὰρ τὴν ἐλάτην εἰκάζει διὰ τὸ ἰθυτενὲς καὶ εὐαυξές· καὶ γὰρ ἐκείνη ἱστοῦ δίκην ἵσταται· χειμερινῷ δὲ καιρῷ τὴν ἀθρόαν τοῦ ἥρωος ἐπιφάνειαν, σφοδρῷ δὲ ἀνέμῳ τὴν ῥώμην. τὸ δὲ

1201—05d. αὐτοῖσι σφήνεσσι διὰ τὰ περιέχοντα τῆς ἐλάτης τὴν ῥίζαν χώματα· καὶ γὰρ ἐκεῖνα ὥσπερ σφηνῶν δίκην αὐτὴν περιεῖχεν, οἱ δὲ †τόνοι† προτόνων δίκην ἐπεῖχον τεταμένοι.

1207a. τόφρα: ἐν ὅσῳ τὴν ἐλάτην ἔτεμνεν ὁ Ἡρακλῆς. L g (P)

1207b. τόφρα δ᾽ Ὕλας: τὸν Ὕλαν ὁ μὲν Ἀπολλώνιος Θειοδάμαντός φησιν υἱὸν εἶναι, Ἑλλάνικος (4 fg 131 b J.) δὲ Θειομένους. Ἀντικλείδης δὲ ἐν Δηλιακοῖς (140 fg 2 J.) ἱστόρησεν οὐ τὸν Ὕλαν εἰς τὴν ὑδρείαν ἐξεληλυθέναι, ἀλλὰ τὸν Ὕλλον, καὶ ἀνεύρετον γενέσθαι. ἐγένοντο δὲ πολλοὶ ἐρώμενοι Ἡρακλέους· Ὕλας, Φιλοκτήτης καὶ Δίομος καὶ Πέρινθος καὶ Τρίγξ, ἀφ᾽ οὗ πόλις τῆς Λιβύης. Σωκράτης δὲ ἐν...

1208. δίζετο: πρὸς τὸ ἄπειρον τῶν τόπων τὸ δίζεσθαι. L g (P)

1209. φθαίη: προλάβοι πρὸ τοῦ συμποσίου. L g (P)

1212—19a. νηπιάχοντα: Ἡρακλῆς γήμας Δηιάνειραν τὴν Οἰνέως θυγατέρα καὶ διάγων ἐν Καλυδῶνι, ἐν συμποσίῳ Κύαθον [ἤτοι] τὸν Οἰνέως οἰνοχόον, Ἀρχιτέλους δὲ παῖδα, πλήξας κονδύλῳ ἀνεῖλεν, ὅτι αὐτῷ τὰ ποδάνιπτρα [ὕδατα!] ἀγνοῶν ἐπὶ τῶν χειρῶν ἐπέχεεν. φεύγων οὖν τὸν φόνον καὶ σὺν τῇ γαμετῇ στελλόμενος ἀνεῖλεν ἐν Εὐήνῳ ποταμῷ Νέσσον Κένταυρον, ὡς καὶ Ἀρχίλοχος (fg 147 B. II 428) ἱστορεῖ. ἔπειτα προϊὼν ἔφερεν καὶ Ὕλλον τὸν υἱὸν καὶ ἐλθὼν εἰς τὴν Δρυοπίαν — λῃστρικὸν δὲ τὸ ἔθνος ὁμοροῦν τοῖς Μηλιεῦσιν, ὡς Φερεκύδης ἐν τῇ γ᾽ (3 fg 19 J.) φησίν —, τοῦ παιδὸς πεινῶντος καὶ τοῦ παιδαγωγοῦ Λίχα ἀπολιμπανομένου, συντυχὼν τῷ Θειοδάμαντι ἠτεῖτο ὀλίγην τροφήν. ὁ δὲ οὐκ ἐδίδου. ὀργισθεὶς δὲ ὁ Ἡρακλῆς καὶ ἀποσπάσας αὐτοῦ τὸν ἕνα βοῦν, θύσας εὐωχεῖτο. ὁ δὲ Θειοδάμας ἐλθὼν εἰς τὴν πόλιν ἐστράτευσε καθ᾽ Ἡρακλέους, καὶ εἰς τοσαύτην ἀνάγκην κατέστη ὁ Ἡρακλῆς, ὡς καὶ τὴν γυναῖκα Δηιάνειραν καθοπλίσαι, καὶ λέγεται καὶ κατὰ τὸν μαζὸν τότε τετρῶσθαι. περιγενόμενος δὲ αὐτῶν καὶ ἀνελὼν τὸν Θειοδάμαντα ἐδέξατο τὸν τούτου υἱὸν Ὕλαν, καὶ τὸ πᾶν δὲ ἔθνος διὰ τὴν λῃστείαν μετῴκισεν 〈εἰς τὴν Πελοπόννησον〉, ἵνα τῇ πολλῇ τῶν...

1212-19b. ἀντιόωντα: ἐναντιωθέντα. L gP

1212-19c. ἵετο γὰρ πρόφα〈σιν〉: οὐκ ἄδικος ὢν ὁ Ἡρακλῆς τοῦτο ἤθελεν, ἀλλ᾽ ἵνα τὸ ἐκείνων λῃστρικὸν ἄγαν παύσῃ· ἀλεξίκακος γὰρ ὁ θεός.

1212-19d. Δρυόπεσσι βαλέσθαι: Δρύοπες ἔθνος περὶ τὸν Παρνασσὸν ἄδικον, ὃ κατεπολέμησεν Ἡρακλῆς καὶ μετέστησεν εἰς Πελοπόννησον. ὠνομάσθησαν δὲ ἀπὸ Δρύοπος τοῦ Ἀπόλλωνος καὶ Δίας τῆς Λυκάονος.

1220a. ἀλλὰ τὰ μὲν τηλοῦ κεν: φησίν, ὅτι τὴν ἡμῶν ποίησιν καὶ τὸν τῶν Ἀργοναυτῶν πλοῦν καὶ τὰ σπουδαζόμενα ἀποπλανήσειεν 〈ἄν〉, εἰ βουλοίμην εἰπεῖν τὰ συμβάντα τοῖς Δρύοψιν.

1220b. λεγόμενα , ἵν᾽ ᾖ· ἀλλὰ ταῦτα λεγόμενα ἀποστήσει με τῆς ἐν χερσὶν οὔσης ᾠδῆς. L g

1221—22a. ἥν καλέουσι Πηγάς: ὄνομα κρήνης Πηγαὶ οὕτω κυρίως.

1221—22a. ἀγχίγυοι δὲ οἱ πλησιόχωροι, οἱ γείτονες.

1221—22b. 〈ἀμφίγυοι:〉 γράφεται

1221—22b. ἀγχί〈γυοι〉 . L g

1226. ἐναύλους: τὰ σπήλαια νῦν. L g (P)

1227. ὑλήωροι: αἱ ἐν τοῖς ὄρεσι διατρίβουσαι. L g (P)

1228. καλλινάοιο: καλλιρρόου. L g (P)

1229. Ἐφυδατίη: ὄνομα νύμφης. L gP

1230. ἐρευθόμενον: ἀντὶ τοῦ λάμποντα. L gP

1231. διχόμηνις: πληροσέληνος. L gP

1233. Κύπρις: τὸ ἐρωτικὸν πάθος. L gP

1234—39a. λέχρις ἐπιχριμφθ〈είς〉: πλαγίως πρὸς τὴν κρήνην ἐπικλιθείς. ὁ δὲ νοῦς· ὡς καθῆκε τὴν ὑδρίαν ἐπὶ τὴν κρήνην, ἐμφορουμένου τοῦ ὕδατος εἰς τὸ ἀγγεῖον μετὰ σφοδροῦ ἤχου, τῇ εὐωνύμῳ χειρὶ τοῦ αὐχένος αὐτοῦ ἐπιλαβομένη ἐφίλει ἡ νύμφη, τῇ δεξιᾷ δὲ καθείλκυσεν αὐτὸν εἰς τὸ ὕδωρ.

1234—39b. αὐτίκα δ᾽ ἥγε: Θεόκριτος ἐν τοῖς Βουκολικοῖς ἐν τῷ Ὕλᾳ ἐπιγραφομένῳ (XIII 46 sqq.) ὑπὸ πασῶν φησιν αὐτὸν τῶν νυμφῶν ἡρπάσθαι. Ὄνασος δὲ ἐν τῷ α᾽ τῶν Ἀμαζονικῶν (41 fg 1 b J.) πεσόντα τὸν Ὕλαν φησὶν ὑποβρύχιον γενέσθαι. καὶ Νίκανδρος ἐν τῷ β᾽ τῶν Ἑτεροιουμένων (fg 48 Schn.) ὑπὸ πασῶν φασιν αὐτὸν ἁρπαγῆναι νυμφῶν· ὁ δὲ Ἀπολλώνιος ὑπὸ μιᾶς.

1234—39c. 〈τέρεν:〉 τὸ ἁπαλόν, ἐκ δὲ τούτου τὸ νέον. L g

1241a. Εἰλατίδης: γράφεται καὶ

1241a. Εἰλασίδης . κατὰ γάρ τινας Ἐλάτου υἱός ἐστιν ὁ Πολύφημος, κατὰ δέ τινας Ποσειδῶνος. γυναῖκα δὲ ἔσχεν ὁ Πολύφημος Λαονόμην, Ἡρακλέους ἀδελφήν, Ἀμφιτρύωνος καὶ Ἀλκμήνης θυγατέρα.

1241b. προτέρωσε: 〈εἰς τὸ〉 ἔμπροσθεν τῆς ὁδοῦ. L g (P)

1243—48a. ἠύτε τις θήρ: κυρίως οἱ ποιηταὶ τὸν λέοντά φασι θῆρα, ὡς καὶ Καλλίμαχος (fg 211 Schn.)·

“θηρὸς ἀερτάζων δέρμα κατωμάδιον.”

1243-48b. αἰθόμενος: καιόμενος τῷ λιμῷ. τὸ δὲ τοιοῦτον οὐχ ὅτι ὁ λιμὸς θερμασίας ἐστὶ ποιητικός, ἀλλὰ τὸ

1243-48b. αἴθεσθαι καὶ ἐπὶ τοῦ σπεύδειν ἐστίν.

1243-48c. ἐνὶ σταθμοῖσιν: ἐνήλλακται ἡ ἐν πρόθεσις ἀντὶ τῆς εἰς. ὁ γὰρ νοῦς· οἱ γὰρ νομῆες εἰς τοὺς σταθμοὺς προήλασαν.

1243-48d. ὣς τότ᾽ ἄρ᾽ Εἰλατίδ〈ησ〉: διόλου ὑγιὴς καὶ ἐρρωμένη ἡ εἰκών. προβάτοις γὰρ βοήσασιν εἰκάζει τὸν Ὕλαν διὰ τὸ τῆς ἡλικίας νέον καὶ τὸ τοῦ σώματος ἁπαλόν, θηρὶ δὲ κατακούσαντι καὶ σπεύδοντι τὸν Πολύφημον διὰ τὴν ἔμφυτον τοῦ ἥρωος δύναμιν. τὸ δὲ

1243-48d. λιμῷ αἰθόμενος , ὅτι καὶ αὐτὸς 〈τοιαύ〉τῃ διαθέσει πρὸς τὸν παῖδα ὥρμα. τὸ δέ

1243-48d. οὐκ ἐπέκυρσε ποίμνῃσιν πρὸς τὸ συμβεβηκός· καὶ γὰρ ἡ νύμφη συνεῖρξεν τὸν παῖδα πρὸ τῆς τοῦ Πολυφήμου παρουσίας καὶ βοηθείας.

1252. ληίδ᾽ ἑτοίμην: κτῆμα καὶ λάφυρον ἕτοιμον, διὰ τὸ ἀκμητὶ καὶ χωρὶς μάχης λαβεῖν.

1254. εὖ δέ μιν ἔγνω: διὰ τὸ λάμπειν τὴν σελήνην· εἶπεν γάρ (v. 1231), ὅτι διχόμηνος ἔλαμπεν.

1256. ἄσθματι: τῷ ἐκ τοῦ δρόμου γενομένῳ φυσήματι. L g (P)

1265—72a. ὡς δ᾽ ὅτε τίς τε μύωπι: μύωψ εἶδος μυίας κατὰ τὸ ἔαρ γινόμενον, ἥτις ταῖς λαγόσι τῶν βοῶν ἐπικαθεζομένη δάκνει αὐτὰς καὶ εἰς μανίαν ἄγει, ἀφ᾽ οὗ καὶ οἶστρος λέγεται. Σώστρατος δὲ ἐν τῇ δ᾽ Περὶ ζῴων (fg 10 Wellm.) διαστέλλει τὸν μύωπα τοῦ οἴστρου. ὁ μὲν γὰρ μύωψ ἐκ τῶν ξύλων ἀπογεννᾶται, ὁ δὲ οἶστρος ἐκ τῶν ἐν τοῖς ποταμοῖς ἐπιπλεόντων ζῳαρίων.

1265—72b. πίσσεά τε προλιπὼν καὶ ἐλεπσίδας: οἱ μὲν τοὺς συμ-

1265—72c. ὡς ὅτε μαιμώων: διόλου ὑγιὴς ἡ παραβολή. ταύρῳ γὰρ βεβλημένῳ εἰκάζει τὸν Ἡρακλέα διὰ τὸ τοῦ ἥρωος καρτερόν. ἐπικείμενον δὲ μύωπά φησι τὴν τοῦ Ὕλα ζήτησιν· καὶ γὰρ αὕτη δίκην μύωπος αὐτὸν ἤλγυνεν. τὸ δὲ

1265—72c. πίσσεά τε προλιπὼν πρὸς τὴν ναῦν καὶ τὴν τῶν ἑταίρων σύνοδον. τὸ δὲ

1265—72c. οὐδὲ νομήων , ὅτι οὔτε τοῦ ἐξάρχου τοῦ πλοῦ Ἰάσονος ἐπεστράφη οὔτε τῶν ἄλλων ἑταίρων. τὸ δὲ

1265—72c. ἄλλοτ᾽ ἄπαυστος , ὅτι ποτὲ μὲν ἔτρεχεν ἕως κάμῃ, ποτὲ δὲ ἑστήκει. τὸ δὲ

1265—72c. ἵησι μύκημα , ὅτι καὶ οὗτός ποτε ἐβόα καλῶν τὸν Ὕλαν.

1273—75. αὐτίκα δ᾽ ἀκροτάτας: ἀντέστραπται τὰ πρῶτα. ὁ γὰρ ἑξῆς λόγος ἐστίν· ὡς δὲ πρὸς ταῖς ἀκρωρείαις ὁ ἑωσφόρος ἐφάνη, παραχρῆμα πνοαὶ παρῆλθον, ταχέως δὲ ὁ Τῖφυς παρεκελεύσατο ἐμβάντας ἀπολῦσαι τὸ ἱστίον.

1276—77a. ὕψι δὲ νηός: ἀνασπάσαντες τὰς ἀγκύρας καὶ τοῦ ὅρμου ἀνακινήσαντες τὴν ναῦν. γελοῖος δὲ Ἔφορος (70 fg 42 a J.) νομίζων πρῶτον Ἀνάχαρσιν τὴν διπλῆν ἄγκυραν εὑρηκέναι· πρεσβύτεροι γὰρ Ἀναχάρσιδος οἱ Ἀργοναῦται.

1276—77b. 〈ἀνεκρούσαντο κάλωας:〉 διὰ τοῦ προηγουμένου τὸ ἐπακολουθοῦν δηλώσας, ἀντὶ τοῦ τὸ ἱστίον ἐχάλασαν.

1276-77c. ἀνεκρούσαντο: προσέκρουσαν τῇ νηὶ τὰ σχοινία τῆς ἀγκύρας διὰ τὸ βεβρέχθαι. L g (P)

1280—81a. ἦμος δ᾽ οὐρανόθεν χαροπή: χαροπὴν τὴν ἠὼ διὰ τὸ λαμπρύνειν τὸν ἀέρα καὶ φωτίζειν. τὸ δὲ γλαυκὸν καὶ χαροπὸν συνωνύμως λέγεται· ἀμφότερα γὰρ ἐπὶ τοῦ λαμπροῦ. διὸ καὶ ἐπήνεγκεν

1280—81a. διαγλαύσσουσιν , ἀντὶ τοῦ φωτίζουσιν ἢ διαλάμπουσιν. ὅθεν καὶ ἡ Ἀθηνᾶ γλαυκῶπις καὶ γλήνη ἡ κόρη τοῦ ὀφθαλμοῦ, παρὰ τὸ γλαύσσειν, ὅ ἐστι λάμπειν. καὶ Εὐριπίδης ἐπὶ τῆς σελήνης ἐχρήσατο (fg 1009 N.²):

“γλαυκῶπις [τε] στρέφεται μήνη”
.

1280—81b. 〈ἐκ περάτης:〉 ἐκ τοῦ πέρατος καὶ τοῦ ὑπὸ γῆν ἡμισφαιρίου. L g

1280—81c. περάτη σημαίνει μὲν κατὰ τινας καὶ τὸ ὑπὸ γῆν ἡμισφαίριον. λέγεται δὲ κυρίως ἡ ἀνατολή· πέρας γὰρ αὕτη τῆς τοῦ οὐρανοῦ κινήσεως· ἐκεῖθεν γὰρ ἄρχεται καὶ εἰς αὐτὴν τελευτᾷ. P

1283. 〈τούςγ᾽:〉 Ἡρακλέα, Πολύφημον καὶ Ὕλαν. L g

1286. σφεωιτέρων: οὐχ ὑγιῶς δυϊκὸν κατὰ πλήθους ἔθηκεν· ἔδει γὰρ πληθυντικὸν εἰπεῖν. L g (P)

1287. 〈οὐδέ τι τοῖον:〉 οὔτε ἀγαθὸν οὔτε φαῦλον προΐετο λόγον. L g

1289—91a. Τελαμῶνα δ᾽ ἔλεν χόλος: οὗτος γὰρ πάνυ Ἡρακλέους γέγονεν ἑταῖρος, ὃς καὶ [εἰς] πολλοὺς ἄθλους αὐτῷ συν-

1289-91b. 〈ἐπεὶ νύ τοι:〉 ὅτι δή σοι. L g

1289-91c. ἄρμενον: ἁρμόδιον, ἀρεστόν. L gP

1292—93. ὄφρα τὸ κείνου κῦδ〈ος〉: ἀστείως καὶ τεχνικῶς...

1294—95. ἀλλὰ τί μύθων ἦδος: Ἡρωδιανὸς ἐν τῷ κ᾽ (I 537, 11 L.) φησίν, ὅτι τὰ εἰς ος λήγοντα οὐδέτερα διεύλλαβα, ἀρχόμενα ἀπὸ φύσει μακρᾶς, ψιλοῦται· αἶσχος ἦθος εὖρος εἶδος. οὕτως οὖν καὶ τὸ ἦδος. τὸ δὲ ἡθμὸς δασύνεται καίτοι τὸ η ἔχον πρὸ τοῦ θ τῇ ἐννοίᾳ, τοῦ ἥσω μέλλοντος δασυνομένου. ἐλλείπει δὲ τὸ μοί. ὁ γὰρ νοῦς· ἀλλὰ τί τούτων ἡδός μοι τῶν λόγων; πορεύσομαι γὰρ χωρὶς τῶν συντεθειμένων σοι τούτων τὸν δόλον.

1297. ὀστλίγγες: αἱ λαμπηδόνες. ἐν ἄλλοις δὲ σημαίνει ἡ λέξις τοὺς βοστρύχους· ‘ἀπ᾽ ὀστλίγγων δ᾽ αἰὲν ἄλειφα ῥέει’ (Callim. fg 12 Schn.). τοῦτο δέ φησιν Ἡρωδιανὸς ἐν τῷ β᾽ τῆς Καθόλου (I 44, 4 L.)· παρὰ μὲν Ἀπολλωνίῳ καὶ Φιλητᾷ (fg. 24 Kuchenmueller) διὰ τοῦ α᾽.

1298. ἂψ ὀπίσω . L g (P)

1299. λαῖτμα βιησάμενοι: ἀντὶ τοῦ μαχεσάμενοι τῷ κατεπείγοντι ἀνέμῳ καὶ βιασάμενοι.

1299. λαῖτμα δὲ τὸ κύτος τῆς θαλάσσης καὶ διάστημα, οἱονεὶ λάταμα, ἢ παρὰ τὸ λατύσσεσθαι ὑπὸ τῶν κυμάτων,

1300—05a. εἰ μὴ Θρηικίοιο: τούτους Ἡρακλῆς ἀνεῖλεν ὕστερον εὑρὼν περὶ Τῆνον τὴν νῆσον, ἣ παράκειται Δήλῳ. Νίκανδρος δέ φησιν οὕτως (fg 113 Schn.): ‘ἐπειδὴ Ἡρακλῆς ἐμνησικάκει τῷ Βορέᾳ’. Ὅμηρος (Ο 26):

“τόν σὺ ξὺν Βορέῃ ἀνέμῳ πεπιθοῦσα θυέλλας.”
Ἀνησίδαμος δὲ ἐν Τηνιακοῖς (M. IV 286), ἐπειδὴ τὸν Ἡρακλέα ξενίσαντες ἐνήδρευσαν αὐτὸν φονεῦσαι βουλόμενοι.

1300—05b. ἄθλων γὰρ Πελίαο ἕως τοῦ

1300—05b. ἀμφ᾽ αὐτοῖς : ὅτι Ἡρακλῆς ἀνεῖλε τοὺς Βορεάδας διὰ τὸ κωλῦσαι τὴν ναῦν ὑποστρέψαι πάλιν εἰς τὴν Μυσίαν, φησὶν Ἀπολλώνιος. Σῆμος (fg 18 M. IV 495) δὲ φησι διὰ τὸ λειφθῆναι δρόμῳ τὸν Ἡρακλέα ὑπὸ τῶν Βορεαδῶν, Στησίμβροτος (107 fg 19 J.) δέ, ὅτι διαφοράν ἔσχον πρὸς τὸν Ἡρακλέα περὶ τῶν δεδομένων δώρων ὑπὸ Ἰάσονος τοῖς ἀριστεῦσι. Νίκανδρος δὲ ὁ Κολοφώνιος ἐν τῇ α᾽ τῶν Οἰταϊκῶν (fg 15 Schn.) φησι Βορέαν αἴτιον γεγονέναι τοῦ θανάτου τῶν προειρημένων διὰ τοῦ χειμάσαι τὸν Ἡρακλέα εἰς Κῶ ὑποστρέφοντα.

1300—05c. δεδουπότος: μετὰ γὰρ τὸν θάνατον Πελίου ἀνιόντας ὡς ἐπὶ τὴν πατρίδα τοὺς Βορεάδας ἐκ τοῦ ἐπιταφίου αὐτοῦ ἀγῶνος συντυχὼν Ἡρακλῆς καὶ ὑπομνησθεὶς αὐτοῦ τούτου, ὅτι αὐτὸν ἀναζητηθῆναι ἐκώλυσαν, ἀνεῖλεν αὐτοὺς ἐν Τήνῳ τῇ νήσῳ.

1306—08. στήλας τε δύω: τῶν δύο τάφος ἐστὶν ἐν Τήνῳ τῇ νήσῳ καὶ στῆλαι, ὧν τὴν ἑτέραν πάντως συμβαίνει ὑπὸ ἀνέμου κινεῖσθαι τοῦ Βορέου τοῦ πατρὸς αὐτῶν.

1309. καὶ τὰ μὲν ὧς ἤμελλε: Καλλιμάχου ὁ στίχος (fg 212 Schn.). κοινόν δὲ ἁμάρτημα πάντων τῶν μεθ᾽ Ὁμήρον ποιητῶν, τὰ ἀπὸ συμφώνου ἀρχόμενα ῥήματα κατὰ τὸν ἐνεστῶτα χρόνον διὰ τοῦ η ἐκφέρειν ἐπὶ τοῦ παρατατικοῦ.

1310a. τοῖσιν δὲ Γλαῦκος: Γλαῦκος Πολύβου παῖς, Ἀνθηδόνιος τὸ γένος — ἡ δὲ Ἀνθηδὼν Βοιωτικὴ πόλις, ὡς καὶ Ὅμηρος (Β 508) ‘Ἀνθηδόνα τ᾽ ἐσχατόωσαν’ —, ἁλιεὺς τὴν τέχνην, ὃς πολλῶν ποτε ἰχθύων εὐτυχήσας ἄγραν μεταξὺ τῆς ὁδοῦ ἀποκαμὼν ἀπέθετο τὸ φορτίον τῶν ἰχθύων, ὁ δὲ εἷς τούτων ἀθάνατον φαγὼν βοτάνην ἀνέζησε. λαβὼν δὲ καὶ ὁ Γλαῦκος, φαγὼν καὶ αὐτὸς ἀπεθεώθη. εἶτα ὡς εἰς ἄκρον γήρως ἤρχετο, μηκέτι φέρων ἐδίσκευσεν ἑαυτὸν εἰς θάλασσαν καὶ ἐτιμήθη ὡς θαλάσσιος δαίμων. καὶ τὸν ἰχθὺν τὸν γλαῦκον ἀπ᾽ αὐτοῦ κεκλῆσθαι λέγουσι.

1310b. 〈βρυχίης:〉 τῆς ταραχώδους. L g

1310c. βρυχίαν δὲ ἅλα τὴν βρυχώδη φησί. P

1314. νήϊον 〈ὁλκαῖον〉 λέγεται μέρος τῆς νεώς, οὗπερ σύρεται κατὰ τὸ ὕδωρ. L mP

1315. τίπτε παρέκ μεγάλ〈οιο〉: τὸ ἑξῆς· τίπτε μενεαίνετε παρέκ μεγάλοιο Διὸς βουλήν; τουτέστι· τί προθυμεῖσθε παρὰ τὴν τοῦ Διὸς βουλήν;

1317—18a. Ἄργει οἱ μοῖρ᾽ ἐστίν: ὅτι ἄθλους ἐπιτελῶν Ἡρακλῆς παραλιπὼν τούτους ὥρμησεν ἐπὶ τοὺς ἀριστεῖς, αὐτὸς Ἀπολλώνιος ἐν τῷ καταλόγω τῶν ἡρώων (I 124 sqq.) φησί.

1317—18b. ἐκπλῆσαι: ἐκπληρῶσαι. L gP

1319—20. εἴ κ᾽ ἔτι παύρους: ἐὰν ἔτι ὀλίγους πρὸς οἷς ἤνυσεν ἀνύσῃ ἄθλους.

1319—20. συνέστιον δὲ συνδιαιτητήν, ὁμοτράπεζον, ὁμότιμον, ὅτι ἡ κοινὴ τράπεζα τὴν αὐτὴν τιμὴν τοῖς μεταλαμβάνουσιν αὐτῆς δίδωσιν.

1321—23a. προχοῇσι Κίοιο: ποταμὸς Μυσίας, ἀφ᾽ οὗ ἡ Κίος ὁμωνύμως τῷ ποταμῷ. ἐτελεύτα γὰρ Πολύφημος τοῖς Χάλυψι μαχόμενος· ἔστι δὲ ἔθνος Σκυθικόν.

1321—23b. Χαλύβων: Χάλυβες ἔθνος Σκυθίας, ὅπου ὁ σίδηρος γίνεται. Καλλίμαχος (fg 35 e Schn. = Pap. Soc. It. 1092, 48):

‘Χαλύβων ὡς ἀπόλοιτο γένος’
.

1325. ὃν πόσιν: κακῶς τέθεικεν τὸ ὃν πόσιν· ἔστι γὰρ προσληπτικὸν ἰσοδυναμοῦν τῷ αὐτῆς. δεῖ δὲ εἰπεῖν ἧς πόσιν· τοῦτο γὰρ ἰσοδυναμεῖ τῷ ἑαυτής, ἵν᾽ ᾖ ὁ λόγος· ἐποιήσατο νύμφη ἑαυτῆς πόσιν.

1326a. ἀλίαστον: ἀντὶ τοῦ πολύ. L gP

1326b. δύψας: καταδύς. L gP

1329a. γήθησαν: διὰ τὸ μαθεῖν τὴν αἰτίαν τῆς ἀπολείψεως. L gP

1329b. ἐσσυμένως: ταχέως. L gP

1331. προσπτύξατο: ἐδεξιώσατο, ἐφιλοποιήσατο τοῖς λόγοις.

1332. μή μοί τι χολώ〈σεαι〉: διὰ μὲν τοῦ

1332. μή μοι χολώσεαι τὸ ἀποφατικὸν τέταχεν ἀντὶ τῆς ἀπαγορεύσεως. ἔδει γὰρ εἰπεῖν· μή μοι χόλου, προστακτικῶς.

1332b. ἀφραδίῃσιν: ἀγνοίαις. κατὰ μεσότητα ἀκουστέον· ἀφραδέως, ἀδιανοήτως.

1333—35a. εἴ τί περ ἀασάμην: κατὰ μεταφορὰν ἀπὸ τῶν ἁρματοδρόμων.

1333—35a. ὑπερφίαλον δὲ ἀντὶ τοῦ ἡμαρτημένον, οἷον ὑπέρφυλον κατὰ παρέμπτωσιν τοῦ α, καταστρέφει δὲ εἰς τὸ οὐ καθῆκον οὐδὲ νόμιμον.

1333—35b. 〈ἧκεν:〉 γράφεται εἷλεν. L g

1333—35c. ἀλλ᾽ ἀνέμοισι δώομεν: ἡ διάνοια παρὰ τοῦ ποιητοῦ (θ 408 sq.):

“ἔπος δ᾽ εἴ πέρ τι βέβακται / δεινόν, ἄφαρ τὸ φέροιεν ἀναρπάξασαι θύελλαι.”

1336. ἐπιφραδέως: διανενοημένως, συνετῶς. L gP

1337. ἐκυδάασσαο: ἐλοιδόρησας·

1337. κύδος γὰρ ἀρσενικῶς ἡ λοιδορία παρὰ Συρακοσίοις. Σοφοκλῆς Αἴαντι μαστιγοφόρῳ (722):

1338. ἐνηέος ἀνδρός: ἐνηλλαγμέναι εἰσὶν αἱ πτώσεις. ὁ γὰρ νοῦς· εἰς προσηνῆ ἄνδρα ἁμαρτεῖν.

1344. ἀρθμηθέντες: φιλιωθέντες. L gP

1345. βαλέεσθαι: ἀντὶ τοῦ πολίσαι. L g (P)

1346. ἐπώνυμον ἄστυ: ἀντὶ τοῦ ὁμώνυμον τοῦ ποταμοῦ. καὶ γὰρ Κίος ὁ ποταμὸς καὶ ἡ πόλις. ὠνόμασται δὲ ὁ ποταμὸς ἀπὸ Κίου τοῦ ἡγησαμένου Μιλησίων.

1348—49a. ἐπηπείλησε δὲ γαῖαν Μυ〈σίδ᾽〉: ἀνάστατον καὶ ἔρημον ποιήσειν παραυτὰ καὶ εὐθέως τὴν Μυσίδα ἤτοι Μυσῶν χώραν ἠπείλησε.

1348—49b. Μυσίδα ἔχει μὲν τύπον ὑποκοριστικοῦ, οὐ μὴν ἔστιν ὑποκοριστικόν. καὶ τὸ

1348—49b. Ἀσίδος (v. 444) ἀντὶ τοῦ Ἀσίας. P

1348—49c. ὁππότε: Ἀττικόν ἐστι παρωχημένου χρόνου ἰσοδυναμοῦν τῷ ὅτε· ‘ὁππότε μιν ξυνδῆσαι Ὀλύμπιοι ἤθελον’ (Α 399). τίθεται δὲ κατὰ τὸν ἐπιόντα χρόνον συνεκφερομένου αὐτῷ τοῦ ἐπιζευκτικοῦ συνδέσμου τοῦ ἄν· ‘ὁππόταν ἡβήσητε’ (α 41). ἔδει οὖν ἐπιζευκτικῷ αὐτὸν χρήσασθαι τῷ εἴ· ‘εἰ μή μοι τλαίης γε θεά’ (ε 178).

1350. ἢ ζωοῦ εὕροιεν Ὕλα μόρον: ἀντὶ τοῦ μοῖραν ἀκουστέον· παρεσχημάτισται γὰρ ἀπὸ τοῦ μοῖρα, ὡς τὸ πύλῳ ἀπὸ τῆς πύλης παρ᾽ Ὁμήρῳ (Ε 397) ‘ἐν πύλῳ ἐν νεκύεσσι βαλών’. μοῖραν οὖν ἢ ζῶντος ἢ τεθνηκότος· ἧς ἐστί ποτε μοίρας, εἴτε ζῶν εἴτε νεκρός.

1351. τοῖο δὲ ῥύσι᾽ ὄπα〈σσαν〉: ἀντὶ τοῦ Ὕλα ἐνέχυρα οἱ Μυσοὶ παρέσχον τῷ Ἡρακλεῖ, ὑπὲρ τοῦ πάντοτε αὐτὸν ἐπιζητεῖν. πλεονάζει δὲ ἡ ἀπὸ πρόθεσις.

1353. μαστεύοντες: ζητοῦντες· ἐξ οὗ καὶ μαστὺς ἡ ζήτησις. Καλλίμαχος (fg 277 Schn.)· ‘μαστύος ἄλλοτ᾽ ἔκαμνον ἀλητύϊ’. ὅθεν καὶ μαστοὶ καλοῦνται διὰ τὸ ἀναγκαίως ζητεῖσθαι ὑπὸ τῶν παίδων.

1354. ἐρέουσιν: ἀντὶ τοῦ ἐρευνῶσι, ζητοῦσιν. Ὅμηρος (φ 31) ‘τὰς ἐρέων Ὀδυσῆϊ συνήντετο’ καὶ (δ 337) ‘κνημοὺς ἐξερέῃσι’.

1355—57a. ἐυκτιμένης τε μέλονται Τρηχῖνος: Τραχὶν πόλις Θεσσαλίας, ἔνθα τοὺς παῖδας τῶν Μυσῶν ἐνῴκισεν Ἡρακλῆς, ὅτε ἀντενέχυρα τοῦ Ὕλα ἐδέξατο αὐτούς. οὐχ ὑγιῶς δὲ τέθεικεν τὸ

1355—57a. αὐτόθι · δηλωτικὸν γάρ ἐστι τοῦ παρόντος τόπου, ἴσον τῷ (Κ 65)·

‘αὖθι μένειν, μή πως ἀβροτάζομεν ἀλλήλοιιν.’
ἔδει δὲ εἰπεῖν τὸν ἀφεστῶτα τόπον, ὡς τὸ (κ 82 sq.) ‘ὅθι ποιμένα ποιμὴν ἠπύει’.

1355—57b. νάσσατο: ἀντὶ τοῦ κατῴκισε. L gP

1355—57c. ῥύσια: τὰ ἀντί τινος ἐνέχυρα διδόμενα ὑπὲρ τῆς πράξεως. ὅτι δὲ Κιανοὶ ὅμηρα ἔδοσαν Ἡρακλεῖ καὶ ὤμοσαν μὴ λήξειν ζητοῦντες Ὕλον καὶ φροντίδα ἔχουσι Τραχινίων διὰ τὸ ἐκεῖσε κατοικισθῆναι ὑφ᾽ Ἡρακλεῖ τοὺς ὁμηρεύσαντας, Κιναίθων ἱστορεῖ ἐν Ἡρακλείᾳ (Kinkel 212).

1358—62a. νηῦν δὲ πανημερ〈ίην〉: ὁ νοῦς οὕτως· τὴν δὲ ναῦν δι᾽ ὅλης ἡμέρας καὶ νυκτὸς ὁ ἄνεμος ἔφερεν σφοδρῶς ἐπιπνέων, τῆς δὲ ἡμέρας ἐπιφανείσης οὐδὲ ὀλίγον ἔπνει, ἀλλ᾽ εὐθέως ἐπαύετο.

1358—62b. εἰσανέχουσαν: ἐξέχουσαν καὶ ἐπηρμένην ἢ ἀνέχουσαν καὶ ἀνατεταμένην ἀκτὴν πλατεῖαν ἰδόντες, ἐπίκωποι γενόμενοι καθώρμισαν τὴν ναῦν.

Commentary (Carolus Wendel, 1935) (OCR draft) () focus

1-4a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1

1—4 a. Ἀρχόμενος: ἀπὸ περιεκτικοῦ ῥήματος ἡ μετοχὴ ἐσχημάτισται. περιεκτικὰ δέ εἰσιν, ὅσα 〈καὶ〉 δρᾶσίν καὶ πάθος ἐμφαίνουσιν, οἷον βιάζομαι, δωροῦμαι, σφαγιάζομαι. οὕτω καὶ τὸ ἄρχομαι τὸ
μὲν τι σημαίνει ‘ἀπὸ σοῦ τὴν ἀρχὴν ποιοῦμαι’ — ἔθος γὰρ ἀπὸ θεῶν προοιμιάζεσθαι· ‘ἐκ Διὸς ἀρχώμεσθα’ (Arat. Phaen. 1; Theocr. XVII 1) —, τὸ δέ τι σημαίνει ‘ἀρχαιρεσιαζόμενος ὑπὸ σοῦ’ οἷον ἐνθουσιῶν. παραπλησίως γὰρ τοὺς ποιητὰς τοῖς μαινομένοις ἐνθουσιᾶν 〈λέγεται〉. κέχρηται δὲ ἐπὶ τοῦ
ἀρχόμενος παρατατικοῦ μετοχῇ, ἀντὶ τοῦ ἀρξά-
μενος.

1-4b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-2

b. ὁ λόγος· ἀρχαιρεσιασθεὶς ὑπὸ σοῦ, Ἄπολλον, τὸ κλέος τῶν ἡρώων εἰς μνήμην ἄξω τῶν κατὰ τὸν Πελίαν 〈...〉. L mP

1-4c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-3

c. παλαιγενέων: διαφέρει τὸ παλαιὸν τοῦ ἀρχαίου. τὸ μὲν γὰρ παλαιὸν καὶ ἀρχαῖον, τὸ δὲ ἀρχαῖον οὐκ ἔστι παλαιόν. τὸ γὰρ
ἀρχαῖον ἀναφέρει 〈εἰς〉 τὸ ἀρχῆς ἔχεσθαι.

1-4d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-4

d. ἐύζυγον: εὐκάθεδρον. L gP

1-4e. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-5

e. ἤλασαν Ἀργώ: ὁ μὲν Ἀπολλώνιος καλεῖ τὴν Ἀργὼ ἀπὸ Ἄργου τοῦ κατασκευάσαντος, Φερεκύδης (3 fg 106 J.) δὲ ἀπὸ Ἄργου

1-4e_cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-6

τοῦ Φρίξου υἱοῦ. ταύτην δὲ λέγουσι πρώτην ναῦν γεγενῆσθαι. ἄλλοι δὲ λέγουσιν, 〈ὅτι〉 Δαναὸς διωκόμενος ὑπὸ Αἰγύπτου 〈τὴν〉 πρώτην κατεσκεύασε, ὅθεν καὶ Δαναῒς ἐκλήθη.

5a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-7

5 a. τοίην γὰρ Πελίῃ: τὸ τοίην τίθεται καὶ ἀνταποδοτικῶς, καθ’ ὁμοίωσιν, πρὸς τὰς παραβολάς· ‘οἵη περ φύλλων γενεή,
τοίη δὲ καὶ ἀνδρῶν’ (Ζ 146)· καὶ ἀναφορικῶς· ‘ἀλλὰ καὶ ὡς τοίη περ ἐοῦσα’ (Γ 159). νῦν δὲ δύναται μὲν ἐπὶ θαυμασμοῦ κεῖσθαι τοῦ κατὰ προαίρεσιν λόγου, δύναται 〈δὲ〉 καὶ κατὰ ἀναφορὰν πρὸς τὰ ἐπιφερόμενα.

5b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-8

b. φάτις δὲ καὶ φήμη ἐπειδὰν ἐπὶ μέλλοντος λέγωνται, πρόρρησίν τινα σημαίνουσιν. P

7. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-9

7. 〈δημόθεν:〉 ἐκ τοῦ δήμου Ἰωλκίων. L g

9. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-10

9. 〈Ἀναύρου:〉 Ἄναυρον λέγει τὸν χείμαρρον ποταμόν, ἐπειδὴ οἱ ἐξ ὑετῶν συνιστάμενοι οὕτω καλοῦνται.

11. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-11

11. προχοῇσι: τῶν ποταμῶν οἱ συμβάλλοντες τόποι τῇ θαλάσσῃ προχοαὶ λέγονται, ὡς Ὅμηρος (Ρ 263): ‘ὡς δ’ ὅτ’ ἐπὶ προχοῇσι διιπε-
τέος.’

14. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-12

14. Ἥρης δὲ Πελασγίδος: Ὁμηρικῶς τὴν Ἥραν Πελασγίδα εἶπεν, ἐκ τῆς θεσσαλικῆς χώρας. Πελασγοὶ γάρ εἰσιν, οἳ τὴν Φθιωτικὴν κατῴκουν, ὡς φησιν Ὅμηρος (Β 681): ‘νῦν αὖ τούς, ὅσσοι τὸ Πελασγικὸν Ἄργος ἔναιον’, ἀφορίζων τῆς Πελοποννήσου, ἣν Ἀχαϊκὸν
καλεῖ Ἄργος.

23-25a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-13

23—25 a. πρῶτά νυν Ὀρφῆος: Ἡρόδωρος (31 fg 42 J.) δύο εἶναι Ὀρφεῖς φησιν, ὧν τὸν ἕτερον συμπλεῦσαι τοῖς Ἀργοναύταις.

23-25a_cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-14

Φερεκύδης ἐν τῇ ς’ (3 fg 26 J.) Φιλάμμωνά φησι καὶ οὐκ Ὀρφέα συμπεπλευκέναι. ἔστι δέ, ὡς Ἀσκληπιάδης (12 fg 6 c J.), Ἀπόλλωνος καὶ Καλλιόπης· ἔνιοι δὲ ἀπὸ Οἰάγρου καὶ Πολυμνίας.
ζητεῖται δέ, διὰ τί Ὀρφεὺς ἀσθενὴς ὢν συνέπλει τοῖς ἥρωσιν· ὅτι
μάντις ὢν ὁ Χείρων ἔχρησε δύνασθαι καὶ τὰς Σειρῆνας παρελθεῖν αὐτοὺς Ὀρφέως συμπλέοντος.

23-25b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-15

b. 〈σκοπιῆς〉 Πιμπληίδος ἄγχι τεκ〈έσθαι〉: Πίμπλεια χωρίον κατὰ Πιερίαν· οἱ δὲ ὄρος θράκης, οἱ δὲ κρήνην καὶ κώμην τῆς Πιερίας.

27. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-16

27. θέλξαι: ἀπατῆσαι καὶ τέρψαι. τάσσεται δὲ ἡ λέξις ἐπὶ τῆς
μετὰ βλάβης ἀπάτης· νῦν δὲ ὑπερβολικῶς κεῖται.
ἀοιδάων δὲ ἐνοπῇ τῇ τῶν ᾠδῶν εὐρυθμίᾳ. οὐκ εὖ δέ· ἡ γὰρ ἐνοπὴ ἀεὶ ἐπὶ θορύβου τίθεται.

29. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-17

29. θρηικίης Ζώνης ἐπιτη〈λεθόωσαι〉: Ζώνη ἐστὶν
ὀρεινὸς τόπος οὕτω καλούμενος καὶ πόλις ὁμώνυμος, ὡς φησι Νίκανδρος (fg 28 Schn.).

30. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-18

30. ἑξείης στιχόωσιν 〈ἐπήτριμοι〉: στοιχηδὸν εἰσὶ καὶ ἑξῆς πυκναί.

31-34a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-19

31—34 a. Πιερίηθεν: Πιερία ὄρος θράκης, ἐν ᾗ διέτριβεν
Ὀρφεύς. φησὶ δὲ Ἡρόδωρος (31 fg 43 a J.), ὅτι παρήνησεν ὁ Χείρων τῷ Ἰάσονι, ὅπως τὸν Ὀρφέα σὺν τοῖς Ἀργοναύταις παραλάβῃ.

31-34b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-20

b. 〈τοῖον:〉 οἷον εἴπομεν δηλονότι. L g

31-34c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-21

c. Βιστωνίδι κοιρανέοντα: γράφεται καὶ Βιστῶνι τε κοιρανέοντα. L mP

35. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-22

35. 〈αὐτοσχεδόν:〉 ἀντὶ τοῦ παραχρῆμα, εὐθέως. L g

37-38a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-23

37—38 a. 〈Πειρεσιάς:〉 ὄνομα πόλεως· ὡς Ἐρυθραὶ καὶ Πειρεσιαί. L g

37-38b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-24

b. Ἀπιδανός τε μέγας καὶ δ〈ῖος〉: Ἀπιδανὸς καὶ Ἐνιπεὺς ἀμφότεροι θεσσαλίας ποταμοί. τὸ δὲ Φυλλήιον ὄρος Μαγνησίας.

37-38c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-25

c. ἡ δὲ Πειρεσία χώρα ἢ πόλις, ἧς ἐγγὺς ἦν τὸ Φυλλεῖον. P

40-41. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-26

40—41. Λάρισαν δ’ ἐπὶ τοῖ〈σι〉: Λάρισαν τὴν θεσσαλίας λέγει, ἣν ἔκτισεν Ἀκρίσιος, ἥτις ὠνομάσθη ἀπὸ Λαρίσης τῆς Πελασγοῦ, ὡς φησιν Ἑλλάνικος (4 fg 91 J.). εἰσὶ δὲ Λάρισαι τρεῖς· ἀρχαιοτάτη μὲν ἡ Ἀργειῶτις, ἥτις ἐστὶν αὐτὴ ἡ ἀκρόπολις· δευτέρα δὲ ἡ ἐν τῷ Πελασγικῷ τῆς θεσσαλίας, ἣν Ὅμηρος (Β 738) Ἄργισσάν φησι, πλησίον
οὖσα τῆς Γυρτώνης, ἧς νῦν ὁ Ἀπολλώνιος μέμνηται· ἔστι δὲ καὶ περὶ Τροίαν, ἧς Ὅμηρος (Β 840 sq.) μνημονεύει· ‘φῦλα Πελασγῶν τῶν, οἳ Λάρισαν’. τὸν δὲ Πολύφημον Ἐλάτου παῖδα εἶπεν Ἀπολλώνιος, Σωκράτης (fg 10 M. IV 498) δὲ καὶ Εὐφορίων (fg 87 Scheidw.) Ποσειδῶνος. οἱ δὲ Λαπίθαι ἀπὸ Λαπίθου τοῦ Ἀπόλλωνος καὶ
Στίλβης νύμφης ὠνομάσθησαν.

45-47a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-27

45—47 a. οὐδὲ μὲν Ἴφικλος: οὔτε Ὅμηρος οὔτε Ἡσίοδος (fg 50 Rz. 2) οὔτε Φερεκύδης (3 fg 110 J.) λέγουσι τὸν Ἴφικλον συμπεπλευκέναι τοῖς Ἀργοναύταις. ὅτι δὲ μητρὸς ἦν Ἀλκιμέδης ὁ Ἰάσων, Φερεκύδης (3 fg 104 a J.) μὲν συμφωνεῖ τῷ Ἀπολλωνίῳ. Ἡρόδωρος
(31 fg 40 J.) δὲ Πολυφήμην τὴν Αὐτολύκου φησὶν Ἰάσονος εἶναι μητέρα. Ἄνδρων δὲ ἐν τῇ ἐπιτομῇ τῶν Συγγενειῶν (10 fg 5 J.) Αἴσονος καὶ

45-47a_cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-28

θεογνήτης τῆς Λαοδίκου 〈φησὶν Ἰάσονα γεγονέναι υἱόν〉.

45-47b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-29

b. τὸν δὲ Ἴφικλον Ἡσίοδος (fg 117 Rz. 2) ἐπὶ πυρίνων ἀθέρων τρέχειν φησίν, Δημαρέτης (42 fg 1 J.) δὲ ἐπὶ τῆς θαλάσσης. ἔστι δὲ υἱὸς Φυλάκου καὶ Κλυμένης τῆς Μινύου.

45-47c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-30

c. ὁ δὲ τρόπος ἀντίφρασις. ἀντὶ τοῦ ‘ταχέως δὲ ὁ Ἴφικλος ἦλθεν’· ‘οὐ πολὺν χρόνον ἔμεινεν ἐν Φυλάκῃ’.

45-47d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-31

d. 〈μήτρως:〉 ὁ θεῖος. L gr

45-47e. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-32

e. κασιγνήτην γὰρ ὄπυιεν: διὰ τοῦ παρεπομένου τὸ προηγούμενον δηλοῖ.

45-47f. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-33

f. 〈ὄπυιεν:〉 τὸ ἐγεγαμήκει· ἤτοι ἀπὸ τῶν ὠπῶν ἐσχηματισμένης
τῆς λέξεως, ὅ ἐστιν ὀφθαλμῶν· ἢ ἀπὸ τοῦ
ὄπτω καὶ ἐπιτηρῶ· ἢ ἀπὸ τῆς ὀπός, τῆς φωνῆς, διὰ τὰς τῶν ἀνδρῶν πρὸς τὰς γυναῖκας ὁμιλίας, ἀφ’ οὗ καὶ ‘ὄαροι’ (I 327) αἱ γυναῖκες.

48a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-34

48 a. 〈πηοσύνη:〉 συγγένεια L g.

48b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-35

b. ταύτης δὴ αὐτὸν ἡ συγγένεια παρεκέλευσεν. L mr

49a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-36

49 a. οὐδὲ Φεραῖς Ἄδμη〈τος〉: αἱ Φεραὶ ὠνομάσθησαν ἀπὸ Φέρητος τοῦ Κρηθέως, τοῦ Ἀδμήτου πατρός.

49b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-37

b. 〈ἐυρρήνεσσι:〉 ταῖς καλὰ πρόβατα ἐχούσαις. L gr

49c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-38

c. ἐυρρήνεσσι δὲ ἀντὶ τοῦ πολυπροβάτοις. P

50. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-39

50. ὄρος ὑπεράνω Φερῶν τὸ Χαλκωδόνιον. L g (P)

51-52. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-40

51—52. οὐδ’ Ἀλόπῃ μίμνον: θεσσαλίας πόλις ἢ Μαγνησίας. πολυλήιοι δὲ ἤτοι ἀπὸ τοῦ ληίου, τουτέστι σιτοφόρου πεδίου, ἢ ἀπὸ τῆς λείας, ὅπερ βέλτιον· ἐπιφέρει γὰρ εὖ δεδαῶτε δόλους . ἱστοροῦνται δὲ ἄυπνοι καὶ δεινοὶ καὶ φερέπονοι.

53. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-41

53. 〈γνωτός:〉 ἀντὶ τοῦ ἀδελφός. L g

54-55a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-42

54—55 a. Αἰθαλίδης: ὄνομα κύριον. ἔστι δὲ υἱὸς Ἑρμοῦ καὶ Εὐπολεμείας τῆς Μυρμιδόνος.

54-55b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-43

b. Ἄμφρυσσος γράφεται καὶ διὰ τοῦ β, ὡς Διονύσιος (32 fg 12 J.). ἔστι δὲ ποταμὸς θεσσαλίας. προπαροξύνεται δέ, ὡς ἐν
τῇ η’ τῆς Καθόλου (Herodian. I 213, 16 L.).

57-64a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-44

57—64 a. Γυρτῶνα Κόρωνος: ἣν Ὅμηρός φησι (Β 738) ‘Γυρτώνην τε νέμοντο’. ἔστι δὲ πόλις θεσσαλίας ἢ Περραιβίας, ὡς 〈Σου〉ίδας (fg 5 M. II 464), ὠνομάσθη δὲ ἀπὸ Γυρτώνης τῆς Φλεγύου. ὁ δὲ Κόρωνος υἱός ἐστι Καινέως. μεμύθευται δὲ ὁ Καινεὺς πρότερον
γεγονέναι γυνή, εἶτα Ποσειδῶνος αὐτῇ πλησιάσαντος μεταβληθῆναι εἰς ἄνδρα· τοῦτο γὰρ ἤτησε καὶ ἀτρωσίαν. ἤρισε δὲ καὶ Ἀπόλλωνι καὶ ἐνικήθη. καὶ ἐκέλευε τοὺς παριόντας ὀμνύναι εἰς τὸ δόρυ αὐτοῦ· ἔνθεν ἡ παροιμία ‘τὸ Καινέως δόρυ’. τινὲς δέ φασι Καινέα συμπλεῦσαι τοῖς Ἀργοναύταις, οὐ Κόρωνον· ὁ δὲ Ἀπολλώνιος παρὰ Πινδάρου
εἴληφε λέγοντος (fg 167 Schr.)· ‘ὁ δὲ χλωραῖς ἐλάτῃσι τυπεὶς ᾤχετο Καινεύς, σχίσας ὀρθῷ ποδὶ γᾶν.’ τοῦτο δὲ αὐτῷ συνέβη διὰ τὸ μήτε θύειν τοῖς θεοῖς μήτε εὔχεσθαι ἀλλ’ 〈ἢ〉 τῷ ἑαυτοῦ δόρατι· διὸ Ζεὺς ἐφορμᾷ αὐτῷ τοὺς Κενταύρους, οἵτινες κατὰ γῆν αὐτὸν ὠθοῦσιν.

57-64b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-45

b. 〈Κενταύροισιν:〉 ἀντὶ τοῦ ὑπὸ Κενταύρων. L g

57-64c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-46

c. 〈καταΐγδην:〉 καταφορικῶς, μεθ’ ὁρμῆς. L g

65. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-47

65. Ἀμπύκου υἱὸς ὁ Μόψος τοῦ Τιτάρωνος, μητρὸς δὲ Χλώρι- δος. L m (P)

67-68a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-48

67—68 a. ἄγχι δὲ λίμνης Ξ〈υνιάδος〉: Ξυνιὰς λίμνη τῆς θεσσαλίας· τινὲς δὲ πόλιν, ᾗ παράκειται 〈...〉 Βοιβηὰς λίμνη. ἀπὸ δὲ τῆς πόλεως εἴρηκε 〈λίμνην〉 Ξυνιάδα, ἐπειδὴ πλησίον αὐτῆς ἐστιν ἡ πόλις. ξυνὸν δὲ εἴρηται τὸ κοινόν· κοινὴ δέ ἐστιν θεσσαλίας καὶ Βοιω-
τίας αὕτη.

67-68b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-49

b. Κτιμένην Δολοπηίδα: Κτιμένη πόλις τῆς θεσσαλίας. Δολοπηίδα δὲ τὴν θεσσαλικήν εἶπε· Δόλοπες γὰρ ἔθνος θεσσαλίας. Ὅμηρος (Ι 484)· ‘ναῖον δ’ ἐσχατιὴν Φθίης Δολόπεσσιν ἀνάσσων’.

69. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-50

69. ἐξ Ὀπόεντος: Ὀποῦς πόλις τῆς Λοκρίδος, ἀπὸ Ὀπόεντος
τοῦ Ἠλείου. Ὅμηρος (Β 531)· ‘οἳ Κῦνόν τ’ ἐνέμοντ’ Ὀπόεντά τε Καλλίαρόν τε.’

71-74. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-51

71—74. ἀλκήεις Ἐρ〈ιβώτης〉: ἰσχυρός· παραγώγως δὲ ἐσχημάτισται παρὰ τὴν ἀλκήν, ὡς φωνήεις παρὰ τὴν φωνήν. Ἡρόδωρος δὲ ἐν τοῖς Ἀργοναυτικοῖς (31 fg 5 J.) τοῦτον Εὐρυβάτην καλεῖ καί
φησιν αὐτὸν Τελέοντος υἱόν. Ἄκτορος δὲ υἱοὶ Μενοίτιος καὶ Ἶρος, τούτων δὲ υἱοί, Μενοιτίου μὲν καὶ Σθενέλης Πάτροκλος, Ἴρου δὲ Εὐρυτίων.

75-76. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-52

75—76. καὶ ἐπαῖξαι: ἀντὶ τοῦ ἐπιδιῶξαι. περιττὸν μὲν τὸ μετόπισθεν , λείπει δὲ ὁ καὶ· καί ὅτε κλίνειαν φάλαγγας, εἰς φυγὴν
τρέψειεν.

77-78. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-53

77—78. Κάνθος κίε: τὸν Κάνθον καὶ ὁ Κλέων καταλέγει.

71-78_cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-54

ἔστι δὲ Κανήθου υἱός, ἀφ’ οὗ 〈τὸ〉 ὄρος ἐν Βοιωτίᾳ· ἦν δὲ 〈οὗτος〉 Ἄβαντος παῖς, ἀφ’ οὗ οἱ Εὐβοεῖς Ἄβαντες.

79a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-55

79 a. 〈Κήρινθον:〉 πόλις Εὐβοίας. L g

79b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-56

b. 〈ὑπότροπος:〉 ὑποστρέψας. L g

81-82. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-57

81—82. δηωθῆναι: καινότερον νῦν δηωθῆναι τὸ φθαρῆναι.
ἑξῆς δὲ ὁ ποιητὴς ὡς δυσφορῶν ἐπὶ τῇ ἀπωλείᾳ τῶν ἡρώων ἐπιφωνεῖ·
ὡς οὐκ ἀνθρώ〈ποισιν〉 . ὁ δὲ νοῦς· οὐδέν ἐστι μέγιστον κακόν, οὗ ἄνθρωπος ἀποτυγχάνει. ἔδει οὖν διὰ τοῦ ᾱ ἀπαυρεῖν. ἢ ὅτι οὐδὲν κακὸν μέγιστον, ὃ εἴη 〈ἂν〉 ἀνθρώποις δυσχερὲς ἐπαυρεῖν, ὅ ἐστιν ἐπιτυχεῖν.

83-85. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-58

83—85. δύσιές τε καὶ ἀντολ〈αί〉: τοσοῦτόν φησι κεχωρισμένους τῆς τῶν Κόλχων χώρας, ὅσον τῶν ἀνατολῶν αἱ δύσεις ἀφεστήκασιν, ἐπεὶ ἡ μὲν Λιβύη ἐν δύσει, ἡ δὲ Κολχὶς ἐν ἀνατολῇ.

87. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-59

87. Οἰχαλίης ἐπίουροι: παῖδες Ἀντιόπης. Οἰχαλίας δὲ τῆς
ἐν Εὐβοίᾳ. οἱ γὰρ νεώτεροί φασιν ἐν Εὐβοίᾳ εἶναι, Ὅμηρος δὲ ἐν τῷ Πελασγικῷ Ἄργει καταλέγει τὴν Οἰχαλίαν (Β 730)· ‘οἵ τ’ ἔχον Οἰχαλίην πόλιν Εὐρύτου Οἰχαλιῆος’, οἱ δὲ ὁμώνυμόν φασιν.

90-94a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-60

90—94 a. οὐδ’ ὁμόθεν: οὐδ’ ἐκ τοῦ αὐτοῦ τόπου. τὸ δὲ οὐ μέν ἀντὶ τοῦ οὐ μήν. διεχωρίσθησαν γὰρ διὰ τὸν φόνον Φώκου, καὶ
ὁ μὲν ἐν Σαλαμῖνι κατῴκησεν, ἥν φησι νῆσον
Ἀτθίδα , ὁ δὲ Πηλεὺς ἐν Φθίᾳ. ἀφραδίῃ δὲ ἢτοι ἀνοίᾳ ἢ κακοβουλίᾳ.

90-94b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-61

b. 〈λιασθείς:〉 ἀντὶ τοῦ φυγών. L g

95-96. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-62

95—96. τοῖς δ’ ἔπι Κεκροπίηθεν: ἀντὶ τοῦ· σὺν τούτοις
ἀπὸ τῆς Ἀττικῆς. Κεκροπία γὰρ λέγεται ἡ Ἀττικὴ ἀπὸ Κέκροπος τοῦ βασιλεύσαντος. ἕτερος δέ ἐστιν ὁ Τελέων οὗτος ὁ Βούτου πατὴρ

95-96_cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-63

παρὰ τὸν πρότερον (ν. 72) εἰρημένον, τὸν τοῦ Ἐριβώτου πατέρα. ἐυμελίης δὲ ὁ πολεμικός, ἀπὸ τῆς μελίας.

97-100. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-64

97—100. Ἄλκων: ὄνομα κύριον, πατὴρ Φαλήρου. τὸν δὲ Ἄλκωνα Πρόξενός (fg 5 M. II 462) φησιν Ἐρεχθέως. φυγεῖν δὲ αὐτὸν
λέγει ἀπὸ τῆς Ἀττικῆς μετὰ τῆς θυγατρὸς Χαλκιόπης εἰς Εὔβοιαν, ἐξαιτοῦντος δὲ τοῦ πατρὸς οὐκ ἐκδοῦναι τοὺς Χαλκιδέας. τὸ δὲ
τηλύγετον ἐνταῦθα οὐ τὸν μονογενῆ, πρόσκειται γὰρ καὶ μοῦνον ἐόντα , ἀλλὰ καταγηράσαντι αὐτῷ γενόμενον· οἱ γὰρ τοιούτοι τῶν παίδων εἰσὶ προσφιλεῖς.

101-04a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-65

101—04 a. θησέα δ’ ὃς περὶ πά〈ντας〉: θησεὺς καὶ Πει-
ρίθοος, ὄντες τὸ γένος ὁ μὲν ἐκ Διός, ὁ δὲ Ποσειδῶνος, ἐφάμιλλον τῷ γένει τὴν πρᾶξιν ἐποιούντο. καὶ ὁ μὲν θησεὺς τῆς Ἑλένης ἐρασθεὶς ἔσχεν συμπράττοντα αὐτῷ τὸν Πειρίθουν, ὁ δὲ Πειρίθοος τὴν Περσεφόνην ἐθελήσας ἀγαγέσθαι ἀναγκαίως εἶχε τὸν θησέα ἑπόμενον. καὶ
δὴ διὰ Ταινάρου κατελθόντες καὶ ἐπί τινος πέτρας καθεσθέντες αὖθις ἀναστῆναι οὐ δεδύνηνται. Ἡρακλῆς δὲ ὕστερον κατελθὼν διὰ τὸν Κέρβερον, τὸν μὲν θησέα ἀπέσωσεν ὡς μὴ ἑκοντὶ κατελθόντα, τὸν δὲ Πειρίθουν εἴασεν, ἐπειδὴ προαιρέσει ἰδίᾳ κατῆλθεν. ἐπεστράτευσαν δὲ κατὰ τῆς Τροιζῆνος οἱ Διόσκουροι διὰ τὴν ἀδελφὴν θησέως ὄντος
ἐν Ἅιδου καὶ πορθήσαντες ἔλαβον αἰχμάλωτον Αἴθραν τὴν θησέως μητέρα.

101-04b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-66

b. Ταιναρίην: Φερεκύδης ἐν τῇ θ' (3 fg 39 J.) φησὶν ‘ὅτι Ἔλατος ὁ Ἰκαρίου γαμεῖ Ἐριμήδην τὴν Δαμασίκλου· τῶν δὲ γίνεται Ταίναρος, ἀφ’ οὗ Ταίναρον καλεῖται ἡ πόλις καὶ ἡ ἄκρα καὶ ὁ λιμήν’. L mP

101-04c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-67

c. κεινὴν ὁδόν: ἀντὶ τοῦ ματαίαν. ὁ δὲ νοῦς· ἀμφότεροι γὰρ οὗτοι συνοδεύσαντες πάντας ἂν μόχθων ἀνέπαυσαν τοὺς Ἀργοναύτας. τὴν δὲ αἰτίαν ἐνταῦθά φησιν ὁ Ἀπολλώνιος τοῦ μὴ συμπλεῦσαι αὐτούς. ἀναγινώσκεται δὲ καὶ κείνην βαρυτόνως κατὰ ἀναφορὰν καὶ κεινὴν ὀξυτόνως ἀντὶ τοῦ κενήν.

105-08a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-68

105—08 a. Τῖφυς δ’ Ἀγνιάδ〈ης〉: αἱ Σῖφαι τῆς Βοιωτίας πόλις, Σιφαεὺς δὲ δῆμος θεσπιέων· θέσπεια δὲ 〈καὶ〉 πόλις θεσσαλίας. Φερεκύδης (3 fg 107 J.) δὲ Ποντέως ἱστορεῖ τὸν Τῖφυν, ὁ δὲ Αἰσχύλος ἐν τῇ Ἀργοῖ (fg 21 N. 2) τὸν Τῖφυν Ἴφυν καλεῖ.

105-08b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-69

b. προδαῆναι: προμαθεῖν. ἀρίστου γὰρ αὕτη τέχνη κυβερνήτου.
ὁ δὲ λόγος· ἀγαθὸς μὲν καὶ ἡμέρας τῷ ἡλίῳ, νυκτὸς δὲ πρός τινα τῶν ἀστέρων τὸν καιρὸν τοῦ πλοῦ τεκμήρασθαι.

109. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-70

109. Τριτωνίς: Τρίτωνες τρεῖς, Βοιωτίας, θεσσαλίας, Λιβύης· ἐν δὲ τῷ κατὰ Λιβύην ἐτέχθη ἡ Ἀθηνά.

112. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-71

112. 〈κείνης ὑποθημοσύνῃσι:〉 διὰ τὸ ταῖς βουλαῖς τῆς
Ἀθηνᾶς γενέσθαι. L g

115. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-72

115. Φλείας δ’ αὖτ’ ἐπὶ τοῖσιν: πόλις Πελοποννήσου ἡ Ἀραιθυρέα, ἡ νῦν ὀνομαζομένη Φλιοῦς ἀπὸ Φλιοῦντος τοῦ Διονύσου καὶ Χθονοφύλης. κεῖται δὲ ἡ Φλιοῦς ἐπὶ ὅροις τῆς Σικυῶνος. καὶ αὐτὸς δὲ Διόνυσος Φλιοῦς ὠνομάζετο ἀπὸ τοῦ φλεῖν τὸν οἶνον, ὅ
ἐστιν εὐθηνεῖν.

117. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-73

117. ἐφέστιος Ἀσωπ〈οῖο〉: Ἀσωπὸς ποταμὸς θηβῶν ἔχων

117_cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-74

τὰς πηγὰς ἐν Ἀραιθυρέᾳ. ἐκεραυνώθη δὲ ὑπὸ Διὸς διώκων αὐτὸν διὰ τὸ ἡρπακέναι τὴν θυγατέρα αὐτοῦ Αἴγιναν, ὡς καὶ Καλλίμαχός (fg 375 Schn.) φησιν. 〈...〉 εἰς Αἴγιναν τὴν πόλιν 〈...〉.

118-21a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-75

118—21 a. Ἀργόθεν αὖ Ταλαός: ἐκ τοῦ Ἄργους τῆς χώρας,
οὐ τῆς πόλεως. ἐν δὲ ταῖς Μεγάλαις Ἠοίαις (Hesiodi fg 149 Rz. 2) λέγεται, ὡς ἄρα Μελάμπους φίλτατος ὢν τῷ Ἀπόλλωνι ἀποδημήσας κατέλυσε παρὰ Πολυφόντῃ. βοὸς δὲ αὐτῷ τεθυμένου, δράκοντος ἀνερπύσαντος παρὰ τὸ θῦμα, διαφθεῖραι αὐτὸν τοὺς θεράποντας τοῦ βασιλέως· τοῦ δὲ βασιλέως χαλεπήναντος τὸν Μελάμποδα λαβεῖν καὶ
θάψαι, τὰ δὲ τούτου ἔγγονα τραφέντα ὑπὸ τούτου λείχειν τὰ ὦτα καὶ ἐμπνεῦσαι αὐτῷ τὴν μαντικήν. διόπερ κλέπτοντα αὐτὸν τὰς βόας τοῦ Ἰφίκλου περιληφθέντα δεθῆναι καὶ τοῦ οἴκου μέλλοντος πεσεῖν, ἐν ᾧ ἦν ὁ Ἴφικλος, τῇ διακόνων πρεσβύτιδι μηνῦσαι καὶ τούτου χάριν ἀφεθῆναι τῷ Ἰφίκλῳ. σαφὴς δὲ ἡ ἱστορία.

118-21b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-76

b. 〈τῆς δ’ ἀμφί:〉 διὰ τὸν ἀδελφὸν Βίαντα. L g

118-21c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-77

c. 〈Αἰολίδης:〉 Ἀμυθάονος γὰρ ἔστι τοῦ Κρηθέως τοῦ Αἰόλου τοῦ Ἕλληνος τοῦ Διός. L m(P)

118-21d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-78

d. σταθμοῖσιν ἐν Ἰφίκ〈λοιο〉: Ἴφικλος Φυλάκου παῖς τοῦ Δηιονέως. μήτηρ δὲ Μελάμποδος Δωρίππη, ὡς Διευχίδας (fg 9 M.
IV 390). φησὶ δὲ καὶ τὴν αἰτίαν τοῦ ὀνόματος, ὅτι τεκοῦσα αὐτὸν ἡ μήτηρ εἰς σύνδενδρον ἐξέθετο τόπον, συνέβη δὲ τοὺς πόδας αὐτοῦ ὑπὸ ἡλίου μελανθῆναι ἀσκίους ὄντας.

124-29a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-79

124—29 a. νεῖον ἀπ’ Ἀρκαδ〈ίης〉: προπερισπωμένως ἀντὶ

124-29a_cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-80

τοῦ νεωστί, ὀξυτόνως δὲ τὴν γῆν. ὁ δὲ ἑξῆς λόγος οὕτω· ἐπειδὴ ἤκουσε μέλλειν πλεῖν τοὺς Ἀργοναύτας, νεωστί διεληλυθὼς τὸ Ἄργος, καθ’ Ἣν ὁδὸν ἐκόμιζε τὸν κάπρον ζῶντα ἐκ τοῦ Ἐρυμανθίου ὄρους, ὅπου κατὰ τὰς βήσσας ἐνέμετο Λαμπείας τε καὶ Ἐρυμάνθου, ἦλθεν ὡς Ἰάσονα. Λάμπεια δὲ ὄρος Ἀρκαδίας, ἐξ ἧς Ἐρύμανθος ποταμὸς
ἔχει τὰς πηγάς.

124-29b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-81

b. Λυγκήιον: ἀπὸ Λυγκέως τοῦ βασιλεύσαντος Ἄργους. ἐὰν δὲ Λυρκήιον , ἀπὸ ὄρους Ἄργους ἀκουστέον, ἀφ’ οὗ ὁ Ἴναχος καταφέρεται ποταμός.

124-29c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-82

c. τῖφος: ὁ κάθυγρος τόπος, ἔνθα διέτριβεν ὁ κάπρος. περὶ
δὲ τοῦ κάπρου καὶ Ἡρόδωρός (31 fg 24 J.) φησιν, ὅτι ἐπὶ τὰς πύλας τῶν Μυκηνῶν κομίσας αὐτὸν ἀπέθετο.
ἰλλόμενον δὲ δεδεμένον. διὰ δὲ τοῦ ἀπεθήκατο τοῦ βαστάζοντος ἐπιδείκνυται ἡ δύναμις, ὅτι εὐχερῶς.

131. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-83

131. σὺν καί οἱ Ὕλας: οὗτος Ἡρακλέους ἐρώμενος, υἱὸς δὲ
θειοδάμαντος τοῦ Δρύοπος. καὶ Μνασέας (fg 10 M. III 151) μὲν οὕτως. Ἑλλάνικος (4 fg 131 a J.) δὲ θειομένη ἀντὶ θειοδάμαντος ὀνομάζει.

132a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-84

132 a. 〈ἰῶν:〉 τῶν βελῶν. L g

132b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-85

b. φύλακος: Ἰωνικῶς ὁ φύλαξ. Ἴωνες γὰρ τὰς γενικὰς ποιοῦ-
σιν εὐθείας· τοῦ φύλακος ὁ φύλακος, τοῦ μάρτυρος ὁ μάρτυρος. τοῦ δὲ φύλακος ὀξυτονητέον τὴν πρώτην· Ἡρωδιανὸς (I 150, 3 L.) δὲ τὴν τελευταίαν ὀξύνει.
φορεὺς δὲ ὁ φέρων. L m(P)

133-38. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-86

133—38. Ναύπλιος υἱὸς Ποσειδῶνος καὶ Ἀμυμώνης τῆς Δαναοῦ.

133-38_cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-87

οὗτος δὲ ἀπὸ τοῦ ἀρχαίου Ναυπλίου ἐστίν. Προίτου δὲ λέγει τοῦ Βελλεροφόντου ἐχθροῦ, ἀνδρὸς δὲ Ἀντείας· καὶ Ὅμηρος (Ζ 152 sqq.) οἶδεν.

139-44a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-88

139—44 a. Ἴδμων δ’ ὑστάτ〈ιος〉: Χαμαιλέων (fg 6 Koepke) φησι τὸν θέστορα Ἴδμονα παρὰ τοῖς ἀρχαίοις καλεῖσθαι διὰ τὸ ἔμπειρον εἶναι,
ἄλλοι φασὶ καὶ θέστορα συμπλεῦσαι τοῖς Ἀργοναύταις. τὸν Ἀμφιάραον δὲ φησι συμπλεῦσαι Δηίοχος (fg 1 M. II 17). ὁ δὲ Ἴδμων, ὡς ἱστορεῖ Φερεκύδης (3 fg 108 J.), ἐγένετο παῖς Ἀστερίας τῆς Κορώνου καὶ Ἀπόλλωνος, οὗ καὶ Λαοθόης θέστωρ· τοῦ δὲ Κάλχας. ἀναιρεῖται δὲ Ἴδμων ἐν Μαριανδυνίᾳ ὑπὸ κάπρου. ὅτι δὲ Ἄβαντος υἱὸς Ἴδμων, φησὶ
καὶ Ἡρόδωρος (31 fg 44 J.).

139-44b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-89

b. 〈ὑστάτιος:〉 τῶν ἐξ Ἄργους ὕστατος. L g

139-44c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-90

c. μὴ ὁ δῆμος μέμψηται αὑτοῦ τὸ κλέος. L m(P)

139-44d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-91

d. Αἰολίδῃσιν: τοῖς υἱωνοῖς 〈Αἰόλου〉. Αἰόλου γὰρ τοῦ
Ἕλληνος Κρηθεὺς καὶ Ἀθάμας, Κρηθέως δὲ Αἴσων, Αἴσονος δὲ ὁ Ἰάσων. Ἄβας δὲ Μελάμποδος ἦν τοῦ Ἀμυθάονος τοῦ Κρηθέως τοῦ Αἰόλου. L m(P)

146-49a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-92

146—49 a. καὶ μὴν Αἰτωλὶς κρα〈τερόν〉: εἰκότως αὐτὴν Αἰτωλίδα εἶπεν, ἐπεὶ Αἰτωλὸς ὁ θέστιος. καὶ εἴρηκεν ἀπὸ τῆς χώρας,
ὡς ἐάν τις τὸν Συρακόσιον Σικελὸν λέγῃ ἢ τὸν Ῥωμαῖον Ἰταλόν. ὁ δὲ Ἴβυκος (fg 41 B. III 249) αὐτὴν Πλευρωνίαν φησίν, Ἑλλάνικος (4 fg 119 J.) δὲ Καλυδωνίαν. ἡ δὲ Λήδα ἦν θεστίου θυγάτηρ τοῦ βασιλέως τῆς Αἰτωλίας, Ἄρεως υἱοῦ καὶ Δημοδίκης, μητέρα δὲ αὐτῆς 〈λέγουσι Δηιδά〉μειαν. Γλαύκου δὲ αὐτὴν τοῦ Σισύφου εἶναι πατρὸς
ἐν Κορινθιακοῖς λέγει Εὔμηλος (fg 6 Kink. 191) καὶ Παντειδυίας μη-

146-49a_cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-93

τρός, ἱστορῶν ὅτι τῶν ἵππων ἀπολομένων ἦλθεν εἰς Λακεδαίμονα ὁ Γλαῦκος καὶ ἐκεῖ ἐμίγη Παντειδυίᾳ· ἣν ὕστερον γήμασθαι θεστίῳ, ὥστε τὴν Λήδαν γόνῳ μὲν οὖσαν Γλαύκου λέγεσθαι θεστίου. Φερεκύδης δὲ ἐν τῇ β' (3 fg 9 J.) ἐκ Λαοφόνης τῆς Πλευρῶνος Λήδαν καὶ Ἀλθαίαν θεστίῳ γενέσθαι φησίν. ὅτι δὲ Γλαύκου ἐστὶ θυγάτηρ, καὶ Ἀλκμὰν
(fg 8 B. III 17) αἰνίττεται, λέγων ‘τοὺς τέκε θυγάτηρ Γλαύκω μάκαι- ρα’. φασὶ τὸν μὲν Πολυδεύκην Διός, τὸν δὲ Κάστορα Τυνδάρεω. τηλυγέτους δὲ νῦν ἀντὶ τοῦ ἀγαπητούς, Ὅμηρος δὲ τοὺς ἐν γήρᾳ γεννωμένους.

146-49b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-94

b. Αἰτωλὶς δὲ ἤτοι διὰ τὴν χώραν ἢ ἀπὸ Αἰτωλοῦ τοῦ
ἥρωος. L

152. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-95

152. Ἀρήνηθεν: Φερεκύδης (3 fg 127 J.) τὴν μητέρα τῶν περὶ Ἴδαν Ἀρήνην φησίν, ἀφ’ ἧς ἡ πόλις, Πείσανδρος (16 fg 2 J.) Πολυδώραν, θεόκριτος (XXII 206) Λαοκόωσαν. οὗτοι δὲ συνηκμασαν τοῖς Διοσκούροις. Ἀρήνη δὲ πόλις Πελοποννήσου πλησίον Πύλου· καὶ
Ὅμηρος (Β 591)· ‘οἱ δὲ Πύλον τ’ ἐνέμοντο καὶ Ἀρήνην ἐρατεινήν’.

156-60a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-96

156—60 a. σὺν δὲ Περικλύμενος: ὅτι Νηλέως παῖς Περι- κλύμενος, δῆλον. φησὶ γὰρ ὁ ποιητὴς (λ 286)· ‘Νέστορά τε Χρόμιόν τε Περικλύμενόν τ’ ἀγέρωχον’. τοῦτον δὲ ὡς ἔγγονον αὑτοῦ ὁ Ποσει- δῶν — Νηλεὺς γὰρ Ποσειδῶνος — καὶ τοῖς ἄλλοις ἐκόσμησεν καὶ
ἐχαρίσατο αὐτῷ εἰς πάντα μεταβάλλεσθαι, ὡς καὶ ὁ Εὐφορίων (fg 74 Scheidw.)· ‘ὅς ῥά τε πᾶσιν ἔικτο, θαλάσσιος ἠύτε Πρωτεύς’. ἀνήρηκεν

156-60a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-97

δὲ αὐτὸν Ἡρακλῆς εἰς μυῖαν μεταβληθέντα ἐν τῷ πρὸς Πυλίους πολέμῳ κατὰ συμβουλὴν Ἀθηνᾶς τῷ ῥοπάλῳ αὐτὸν πλήξας 〈...〉 ἐμπαγέντα ὥσπερ μέλισσαν τῷ κέντρῳ· Ἡσίοδος (fg 14 Rz. 2) δὲ μεταβληθέντα εἴς
τινα τῶν συνήθων μορφῶν ἐπικαθεσθῆναι τῷ ὀμφαλῷ τοῦ ζυγοῦ τῶν Ἡρακλέους ἵππων, βουλόμενον εἰς μάχην καταστῆναι τῷ ἥρωι, τὸν δὲ Ἡρακλέα καιρίως αὐτὸν κατατοξεῦσαι τῆς Ἀθηνᾶς ὑποδειξάσης. φησὶ δὲ οὕτως·
Περικλύμενόν τ’ ἀγέρωχον
ὄλβιον, ᾧ πόρε δῶρα Ποσειδάων Ἐνοσίχθων

παντοῖ’· άλλοτε μὲν γὰρ ἐν ὀρνίθεσσι φάνεσκεν
αἰετός, άλλοτε δ’ αὖτε πελέσκετο — θαῦμα ἰδέσθαι —
μύρμηξ, άλλοτε δ’ αὖτε μελισσέων ἀγλαὰ φῦλα,
άλλοτε δ’ αἰνὸς ὄφις καὶ ἀμείλιχος. εἶχε δὲ δῶρα
παντοῖ’, οὐκ ὀνομαστά, τά μιν καὶ ἔπειτα δόλωσεν

βουλῇ Ἀθηναίης’.

156-60b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-98

b. 〈Πύλῳ:〉 ἀφ’ ἧς ἦν ὁ Νέστωρ, ἥτις ἐστὶ καὶ ἀμμώδης ἀπὸ τοῦ παραρρέοντος ποταμοῦ. Νηλεὺς δὲ ἔσχεν παῖδας ἐκ μὲν Χλώριδος Νέστορα, Περικλύμενον, Χρόμιον, ἐκ δὲ διαφόρων γυναικῶν Ταῦρον, Ἀστέριον, Πυλάωνα, Δηίμαχον, Εὐρύβιον, Ἐπιλέοντα, Φράσιν, Ἀντι-
μένη, Εὐαγόραν ἤ, ὡς Ἀσκληπιάδης (12 fg 21 J.) φησίν, Ἀλάστορα. καὶ ὁ ποιητής (Λ 692)· ‘δώδεκα γὰρ Νηλῆος ἀμύμονος υἱέες ἦμεν’.

156-60c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-99

c. 〈συνοχῇ:〉 τῇ συμβολῇ. L g

161-63. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-100

161—63. οἳ Τεγέην: Τεγέα πόλις Ἀρκαδίας. κλῆρον δὲ 〈Ἀφειδάντειον〉 τὴν βασιλείαν τὴν Ἀφείδαντος. ὁ γὰρ Ἀλεὸς ἱστο-

161-63_cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-101

ρεῖται Ἀφείδαντος υἱὸς εἶναι τοῦ Ἀρκάδος, ἀφ’ οὗ καὶ ἡ χώρα Ἀρκαδία. Ἀφείδας δὲ ὁ Ἀρκάδος, ἀρχαῖος ἥρως, ἐβασίλευσε Τεγέας. δύο δέ εἰσι Κηφεῖς, ὁ μὲν Ἀλεοῦ, οὗ μνημονεύει Ἀπολλώνιος, ὁ δὲ ἕτερος 〈...〉, οὗ μνημονεύει Ἑλλάνικος ἐν τῷ Περὶ Ἀρκαδίας (4 fg 37 J.).

164. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-102

164. Ἀγκαῖος: Λυκούργου καὶ Ἀντινόης Ἀγκαῖος καὶ Ἔποχος·
τιμᾶται δὲ ὁ Λυκοῦργος παρ’ Ἀρκάσιν, ὥς φησιν Ἀριστομένης (M. IV 336). μνημονεύει καὶ Ὅμηρος τούτου τοῦ Λυκούργου (Η 142—45): ‘τὸν Λυκό- οργος — ὑποφθὰς δουρὶ μέσον περόνησε’. καὶ ἄγεται Μώλεια ἑορτὴ παρὰ Ἀρκάσιν, ἐπειδὴ Λυκοῦργος λοχήσας κατὰ τὴν μάχην εἷλεν Ἐρευθα- λίωνα·
μῶλος δὲ ἡ μάχη.

168-70. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-103

168—70. βῆ δ’ ὅγε Μαιναλίης: Μαίναλος ὄρος Ἀρκαδίας
καὶ πόλις, ἀπὸ Μαινάλου τοῦ Ἀρκάδος, οὗ πατὴρ Λυκάων.
καλιῇ δὲ ἀντὶ τοῦ οἰκίᾳ, κυρίως δὲ ἡ ἐκ κάλων κατεσκευασμένη· κάλα δὲ τὰ ξύλα. ξυλίναις γὰρ ἐχρῶντο τὸ παλαιὸν οἰκίαις λιθ〈ίν〉ων μηδέπω ἐπινοηθέντων.

172-73. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-104

172—73. βῆ δὲ καὶ Αὐγείης: οὗτος γόνῳ μὲν ἦν Ἡλίου,
ἐπίκλησιν δὲ Φόρβαντος ἐκ τῆς Νηλέως Ὑρμίνης· οἱ δέ φασιν ἀπὸ τῆς Νυκτέως, οἱ δὲ αὐτὴν Ἐπειοῦ θυγατέρα εἶναι. δοκοῦσι δὲ ἀκτῖνες ἀπο- λάμπειν αὐτοῦ τῶν ὀφθαλμῶν. τούτου δὲ τῶν βοσκημάτων ὁ Ἡρακλῆς τὴν κόπρον ἐκάθηρεν.

176. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-105

176. Ἀστέριος δέ: τὸν Ἀστερίωνα λέγει. ἀπὸ δὲ τοῦ Ὑπερ-
ασίου βασιλέως τῆς Ἀχαΐας πόλις Ὑπερασία. Ὅμηρος (Β 573)· ‘οἵ θ’ Ὑπερασίην’.

177. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-106

177. Πελλήνης: ἡ Ἀχαϊκὴ Πελλήνη διὰ τοῦ ε, ἡ δὲ ἑτέρα ἡ τῆς

177_cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-107

Ἀρκαδίας διὰ τοῦ α γράφεται, Παλλήνη. Ἀχαιὶς δὲ μέρος τῆς θεσσα- λίας, ἧς ἡ Πελλήνη.

179. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-108

179. Ταίναρον ἀκρωτήριον τῆς Λακωνικῆς ἀπὸ Ταινάρου τοῦ Ποσειδῶνος.

181. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-109

181. Εὐρώπη Τιτυοῦ τοῦ Ἐλάρης παιδός. οὗτος δὲ ἐν Ἅιδου
τετιμώρηται διὰ τὸ εἰς Πυθῶνα στελλομένην κατασχεῖν τὴν Λητώ, ὡς καὶ Ὅμηρος (λ 576)· ‘Τιτυὸν Γαίης υἱόν’. ὁ δὲ Εὐφορίων (fg 123 Scheidw.) Ἀρτέμιδός φησιν αὐτὸν ἧφθαι καὶ διὰ τοῦτο τιμωρεῖσθαι.

184. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-110

184. διερῇ πεφόρητο: διερή κυρίως ἡ ἐκ Διὸς γινομένη
κάθυγρος γῆ, ἐξ οὗ καὶ διαίνω τὸ βρέχω. παρὰ δὲ τὸ Ὁμηρικόν (Υ 226—29)· ‘αἱ δ’ ὅτε δὴ σκιρτῷεν ἐπὶ ζείδωρον ἄρουραν’ καὶ τὰ ἑξῆς.

185-88a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-111

185—88 a. καὶ δ’ ἄλλω δύο παῖδε: ὁ μὲν ἦν υἱός, ὁ δὲ Ἐργῖνος ἀπόγονος· Ἀγκαῖος υἱὸς Ἀστυπαλαίας τῆς Φοίνικος καὶ Ποσει-
δῶνος, Ἐργῖνος δὲ Κλυμένου τοῦ Πρέσβωνος καὶ Βουζύγης τῆς Λύκου. ὁ δὲ Μίλητος, ἀφ’ οὗ καὶ ἡ πόλις Μίλητος, Εὐξαντίου τοῦ Μίνωος, οἱ δέ φασιν αὐτὸν Ἀπόλλωνος καὶ Ἀρείας τῆς Κλεόχου· ἐκλήθη δὲ Μί- λητος, ὅτι ἐκρύβη ὑπὸ τῆς μητρὸς ἐν μίλακι. οἱ δέ φασιν ὑπὸ Σαρπη- δόνος τοῦ Διὸς Μίλητον κτισθῆναι, ὀνομασθεῖσαν ἀπὸ τῆς ἐν Κρήτῃ.
ὀνομασθῆναι δὲ αὐτὴν πρῶτον λέγουσι Πιτυοῦσσαν, οἱ δὲ Ἀστερίαν, εἶτα Ἀνακτορίαν, εἶτα Μίλητον. καὶ Ἀριστόκριτός (fg 1 M. IV 334) φησι,

185-88a_cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-112

ὅτι Ἀρεία θυγάτηρ ἐγένετο Κλεόχου, ἧς καὶ Ἀπόλλωνος γενέσθαι βρέφος, καὶ τοῦτο ἐκτεθῆναι εἰς μίλακα, τὸν δὲ Κλέοχον ἀνελέσθαι καὶ ὀνομάσαι ἀπὸ τῆς μίλακος Μίλητον· τοῦτον δὲ ἀνδρωθέντα καὶ φθονούμενον ὑπὸ τοῦ Μίνωος ἀναχωρῆσαι εἰς τὴν Σάμον, ἀφ’ οὗ καὶ τόπος ἐκεῖ Μίλητος. καὶ ἀπὸ τῆς Σάμου μεταβὰς εἰς τὴν Καρίαν ἔκτισε πόλιν, Μίλητον ἀφ’
ἑαυτοῦ καλέσας. μαρτυρεῖ Ἡρόδωρος (31 fg 45 J.).

185-88b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-113

b. 〈ὁ δ’ Ἰμβρασίης ἕδος Ἥρης Παρθενίην:〉 τὴν Σάμον φησίν. Ἴμβρασος γὰρ ποταμὸς Σάμου, ὃς μετεκλήθη Παρθένιος διὰ τὸ ἐκεῖ παρθένον ἔτι οὖσαν τετράφθαι τὴν Ἥραν. καὶ Καλλίμαχος (fg 213 Schn.) μέμνηται. ὁ δὲ Ταρραῖος οὕτως (fg 10 Linnenkugel) Παρθενία δὲ ἡ Σάμος ἀπὸ
Παρθενίας τῆς Σάμου γυναικὸς ὠνομάσθη. L m (P)

185-88c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-114

c. 〈Παρθενίης〉 Ἀγκαῖος: Ἀριστοτέλης (fg 530 Rose) φησὶ τιθεὶς ἐπὶ Ἀγκαίου τὴν παροιμίαν, ὅτι γέγονε φιλογεώργος Ἀγκαῖος καὶ πολλὰς ἐφύτευσεν ἀμπέλους. εἰπόντος δὲ αὐτῷ τοῦ θερά-
ποντος, ὅτι θᾶττον ἀποθανεῖται ἢ πίεται ἐκ τῶν καρπών τῆς ἀμπέλου, Ἀγκαῖος ὡρίμου γενομένου τοῦ καρποῦ, τρίψας βότρυν ἐκάλεσε τὸν θε- ράποντα καὶ εἶπεν, ὡς ἔζησεν μέχρις οὗ καρποφορήσῃ ἡ ἄμπελος, καὶ ἔμελλε πίνειν. τοῦ δὲ θεράποντος εἰπόντος ‘πολλά μεταξὺ πέλει κύλικος καὶ χείλεος ἄκρου’ διηγγέλη αὐτῷ τις σῦς διαλυμαινόμενος τὴν χώραν
ἐφ’ ὃν ἐκδραμὼν πρὶν πίῃ, ἀνηρέθη ὑπ’ αὐτοῦ· διὸ ἐπεκράτησεν ἡ παρ- οιμία ἐπὶ τῶν παρὰ προσδοκίαν τι πασχόντων. καὶ Φερεκύδης ἐν τῇ η’ (3 fg 36 J.) φησὶ τὸν Ἀγκαῖον ὑπὸ τοῦ Καλυδωνίου συὸς πληγέντα τὸν μηρὸν ἀποθανεῖν.

193. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-115

193. ἀλλά ἑ θῆσσα γυ〈νή〉: θῆσσα ἡ δούλη. Ἀθηναῖοι δὲ καὶ τοὺς
πενιχροὺς θῆτας λέγουσιν ἀπὸ τοῦ θητεύειν ἐπὶ μισθῷ διὰ τὸ ἐνδεεῖς εἶναι τῶν ἐπιτηδείων· καὶ ὥσπερ τῷ Κρὴς παράκειται τὸ Κρῆσσα θη- λυκόν, οὕτω καὶ τῷ θὴς θῆσσα.

194. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-116

194. 〈κοσμήτορα:〉 ἀντὶ τοῦ καθηγητήν. L g

195a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-117

195 a. 〈ὧδ’ ἔτι κουρίζων:〉 οὕτως ἀκμάζων ἔτι. L g

195b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-118

b. τὸ δὲ κουρίζων ἐνταῦθα ἀντὶ τοῦ κοῦρος ὤν, ἀλλαχοῦ δὲ καὶ ἀντὶ τοῦ κούρους τρέφων. P

196. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-119

196. 〈τοῦ δ’:〉 τοῦ Μελεάγρου. L g

198. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-120

198. 〈λυκάβαντα:〉 ἐνιαυτόν. L g

199-201a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-121

199/201 a. μήτρως: Ἀλθαία καὶ Ἴφικλος ἀδελφοὶ ἐκ Δηιδαμείας
τῆς Περιήρους. L m (P)

199-201b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-122

b. θεστιάδης Ἴφικλος: κασίγνητος Τοξέως καὶ Πληξίππου καὶ Ἀλθαίας τῆς Μελεάγρου μητρός. μήτρως οὖν ὁ Ἴφικλος Μελεάγρου [ἐκ τῆς Ἐφύρης ἵκανεν]. Η

202. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-123

202. Ὠλενίοιο: Ὤλενοι δύο, τῆς Ἀχαΐας 〈καὶ〉 τῆς Αἰτωλίας.
Ὅμηρος (Β 639)· ‘οἳ Πλευρῶν’ ἐνέμοντο καὶ Ὤλενον’.

204a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-124

204 a. σιφλός: ἀντὶ τοῦ κεκακωμένος· οἱ δὲ τὸν κακόποδα καὶ ἐπιμωμητὸν ἀπέδοσαν.. σιφλὸς δὲ ὁ μῶμος.

204b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-125

b. 〈σιφλός:〉 χωλός. S g

205. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-126

205. 〈ὅ:〉 ἀντὶ τοῦ διό. L g

207-09a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-127

207—09 a. ἐκ δ’ ἄρα Φωκή〈ων〉: οἱ Φωκεῖς ἐκλήθησαν ἀπὸ Φώκου τοῦ Αἰακοῦ. τὸν δὲ Ἴφιτον γενεαλογοῦσι Ναυβόλου καὶ Περι- νείκης τῆς Ἱππομάχου. ἡ δὲ Πυθὼ πόλις Φωκίδος, ἔνθα τὸ μαντεῖον, ἀπὸ τοῦ πυνθάνεσθαι τῶν μαντειών οὕτω κληθεῖσα ἢ ἀπὸ τοῦ ἐκεῖσε
σεσῆφθαι τὸν δράκοντα.

207-09b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-128

b. 〈ξεῖνος:〉 τοῦ Ἰάσονος φίλος ἦν. L g

211-15a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-129

211—15 a. 〈Ζήτης:〉 ὄνομα κύριον. L g

211-15b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-130

b. 〈Κάλαϊς:〉 ὄνομα κύριον. L g

211-15c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-131

c. Ζήτης καὶ Κάλαϊς: τούτους ἐκ διαφόρων τόπων συμπλεῦσαι τοῖς Ἀργοναύταις φασίν. οἱ μὲν γὰρ ἐκ θράκης ὡς Ἀπολλώνιος, Ἡρό-
δωρος (31 fg 46 J.) δὲ ἐκ Δαυλίδος, Δοῦρις (76 fg 86 J.) δὲ ἐξ Ὑπερβορέων. καταλέγει δὲ τούτους καὶ Ἀντίμαχος (fg 7 B. II 290). Φανόδικος δὲ ἐν α’ Δηλιακῶν (fg 1 M. IV 473) ἐξ Ὑπερβορέων φησὶν αὐτοὺς ἐλθεῖν ἐπὶ τὸν πλοῦν. τὴν δὲ Ὠρείθυιαν Σιμωνίδης (fg 3 B. III 382) ἀπὸ Βριλησσοῦ φησιν ἁρπαγεῖσαν ἐπὶ τὴν Σαρπηδονίαν
πέτραν τῆς θράκης ἐνεχθῆναι· ἔστι γὰρ καὶ τῆς Κιλικίας ὁμώνυμος, ὡς Καλλισθένης (124 fg 39 J.) Στησίχορος δὲ ἐν τῇ Γηρυονίδι (fg 10 B. III 210) καὶ νῆσόν τινα ἐν τῷ Ἀτλαντικῷ πελάγει Σαρπηδονίαν φησί. περὶ δὲ τῆς θρᾳκίας Σαρπηδονίας πέτρας, ὅτι πρὸς τῷ Αἵμῳ ὄρει ἐστί, Φερε- κύδης (3 fg 145 J.) φησί, περὶ τῆς ἁρπαγῆς ἱστορῶν τῆς Ὠρειθυίας.
Χοιρίλος (fg 5 Kink.) δὲ ἁρπασθῆναί φησιν αὐτὴν ἄνθη ἀμέργουσαν ὑπὸ τὰς τοῦ Κηφισοῦ πηγάς. Ἡραγόρας δὲ ἐν τοῖς Μεγαρικοῖς (fg 4 M. IV 427) τὸν τὴν Ὠρείθυιαν ἁρπάσαντα Βορέαν υἱὸν Στρυμόνος φησίν, οὐχὶ δὲ τὸν ἄνεμον. ἡ δὲ Ὠρείθυια Ἐρεχθέως θυγάτηρ, ἣν ἐξ Ἀττικῆς ἁρπάσας ὁ Βορέας ἤγαγεν εἰς θράκην, κἀκεῖσε συνελθὼν ἔτεκε
Ζήτην καὶ Κάλαϊν, ὡς Σιμωνίδης ἐν τῇ Ναυμαχίᾳ (v. supra). 〈...〉 Φινεύς δὲ Κλεοπάτραν τὴν Ὠρειθυίας πρώτην ἔγημεν, μετὰ ταῦτα δὲ Ἰδαίαν τὴν Δαρδάνου, ἥτις ἀπεχθῶς ἔχουσα πρὸς τοὺς προγόνους, λέγω δὴ πρὸς τοὺς ἀπὸ Κλεοπάτρας υἱούς, ἐπειρᾶτο τυφλῶσαι αὐτούς. οἱ δέ, ὅτι ὁ πατὴρ ἐτύφλωσεν αὐτοὺς διαβαλούσης τῆς μητρυιᾶς πρὸς αὐτόν.

211-15d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-132

d. Κεκροπίηθεν: 〈...〉 Κρέουσα, Ὠρείθυια, Πρόκρις· Ὠρει- θυίας δὲ Χιόνη, Χθονία, Κλεοπάτρα, Ζήτης καὶ Κάλαϊς. ὁ δὲ Βορέας ἰδὼν παίζουσαν Ὠρείθυιαν πρὸς τῷ Ἰλισσῷ ἠράσθη αὐτῆς· ἐξ ἧς οὗτοι.

211-15e. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-133

e. Κεκροπίηθεν: ἡ ἀκρόπολις τῆς Ἀττικῆς Κεκροπία ἐκαλεῖτο
τὸ πρότερον. L m (P)

211-15f. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-134

f. 〈Ἰλισσοῦ:〉 ποταμὸς Ἀττικῆς. L g

216-17a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-135

216—17 a. Σαρπηδονίην ὅθι πέ〈τρην〉: πόλις τῆς Ἀστι- κῆς ἀπὸ Σαρπηδόνος τοῦ τῆς θράκης βασιλέως, ἀδελφοῦ Πόλτυος. 〈ποταμοῖο παρὰ ῥόον Ἐργίνοιο:〉 τοῦτο δὲ προσέθηκεν, ἐπεὶ
καὶ ἑτέρα ἐστὶ Σαρπηδονία πέτρα τῆς Κιλικίας.

216-17b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-136

b. 〈Ἐργίνοιο:〉 ποταμὸς θράκης. L g

218. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-137

218. λυγαίοις: σκοτεινοῖς, κατὰ μετωνυμίαν· λύγος γὰρ τὸ σκότος ἀπὸ τοῦ λύγου τοῦ φυτοῦ, ὅπερ ἐστὶ πυκνὸν καὶ δασύ. L mP

219-20. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-138

219—20. ἐπ’ ἀκροτάτοισι ποδ〈ῶν〉: τοῖς σφυροῖς ἢ τοῖς
ἀστραγάλοις. ἐρεμνὰς δὲ ἤτοι κατὰ συγκοπὴν τὰς ἐρεβεννάς, τουτέστι [καταπληκτικὰς] σκοτεινὰς κυρίως, ἐξ οὗ μελαίνας. ὁ δὲ λόγος· ἔσειον μελαίνας πτέρυγας κινούμενοι, καταπληκτικὰς τῷ ἰδέσθαι.

221-22. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-139

221—22. φολίδεσσι: ταῖς στίξεσι, τοῖς ποικίλμασι τῶν πτερῶν. 〈κράατος〉 ὑπάτοιο δὲ ἄκρας κεφαλῆς.

224-26a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-140

224—26 a. οὐδὲ μὲν οὐδ’ αὐτοῖο πά〈ις〉: Ἄκαστος Πελίου
υἱὸς ἔγημεν Κρηθηΐδα ἤ, ὥς τινες, Ἱππολύτην. ἡ δὲ Πηλέως ἐρασθεῖσα

224-26a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-141

224/26 a. ἀπήτει συνελθεῖν. ὡς δὲ ἀπετύγχανεν, προβαλοῦσα τὸν Πηλέα τῷ ἀνδρὶ κατηγόρει, ὅτι ἤθελεν αὐτῇ συνελθεῖν. ὁ δὲ δεξάμενος τὸν Πηλέα ὡς ἐπὶ θήραν εἰς τὸ Πήλιον κατέλειψεν ἄοπλον, ἵνα ὑπὸ θηρίων διαφθαρῇ. ἐπιστὰς δὲ Ἑρμῆς ἤ, ὥς τινες, Χείρων ἔδωκεν αὐτῷ ἡφαιστότευκτον
μάχαιραν. καὶ τὰ ἐπιτυγχάνοντα θηρία ἀναιρῶν ἦλθεν εἰς τὴν πόλιν καὶ ἀνεῖλεν Ἄκαστον αὐτόν 〈τε〉 καὶ τὴν τοῦ Ἀκάστου γυναῖκα.
εἰ δὲ ἐπὶ κίνδυνον αὐτοὺς ἔπεμπεν ὁ Πελίας, διὰ τί ὁ υἱὸς αὐτοῦ ἐξήρχετο; καὶ οὗτος μέν φησιν, ἄκοντος τοῦ πατρός· Δημάγητος δέ, ὅτι ἐκέλευσεν ὁ Πελίας τὴν Ἀργὼ ἀραιοῖς γόμφοις παγῆναι, ἵνα ταχέως
ἀπολέσῃ αὐτούς· ὁ δὲ Ἄργος τοὐναντίον πεποίηκεν, καὶ πιστὸν ἔχων τὸν τέκτονα Ἄκαστος ἐπέβη.

224-26b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-142

b. Ἄργος τε θεᾶς ὑπ〈οεργός〉: διὰ τὸ τὴν Ἀργὼ κατασκευάσαι Ἀθηνᾶς προνοίᾳ. διὰ τοῦτο ὁ ποιητής φησιν (I 19) Ἀθηνᾶς ὑποθημοσύνῃσι γενέσθαι αὐτήν.

228. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-143

228. 〈συμμήστορες:〉 σύμβουλοι. L g

230-33a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-144

230—33 a. ἀντὶ τοῦ γὰρ ὁ ἐπεί. L g

230-33b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-145

b. ἐπεὶ Μινύαο θυγα〈τρῶν〉: ὁ γὰρ Μινύας πολλὰς εἶχεν θυγατέρας. καὶ γὰρ ὁ Ἰάσων Ἀλκιμέδης ἐστὶ τῆς Κλυμένης τῆς Μινύου θυγατρός. Στησίχορος (fg 54 B. III 225) δὲ Ἐτεοκλυμένης φησίν, Φερεκύδης (3 fg 104 b J.) δὲ Ἀλκιμέδης τῆς Φυλάκου. Ἰσονόης δὲ
τῆς Δαναοῦ καὶ Διὸς γίνεται Ὀρχομενός, ἀφ’ οὗ καὶ ἡ πόλις Ὀρχομενὸς καλεῖται· Ὀρχομενοῦ δὲ καὶ Ἑρμίππης τῆς Βοιωτοῦ γίνεται Μινύας — ἐπίκλησιν, φύσει δὲ Ποσειδῶνος —, ὃς ᾤκει ἐν Ὀρχομενῷ, ἀφ’ οὗ ὁ

230-33b_cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-146

λαὸς Μινύαι ἐκλήθησαν· ἐκ δὲ Μινύου καὶ Κλυτοδώρας γίνεται Πρέσβων καὶ Περικλυμένη καὶ Ἐτεοκλυμένη, ἐκ δὲ Φανοσύρας τῆς Παιῶνος καὶ Μινύου Ὀρχομενὸς καὶ Διοχθώνδης καὶ Ἀθάμας. ὁ δὲ Σκήψιος Δημήτριος (fg 51 Gaede) φησι τοὺς τὴν Ἰωλκὸν οἰκοῦντας Μινύας προσαγορεύεσθαι.

238. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-147

238. Παγασαί: ἀκρωτήριον Μαγνησίας· ὠνομάσθη δὲ ἀπὸ τοῦ ἐκεῖ πεπῆχθαι τὴν Ἀργώ. ὁ δὲ Σκήψιος (Demetrii Scepsii fg 52 Gaede) ἀπὸ τοῦ πηγαῖς περιρρέεσθαι τοὺς τόπους. ἔστι δὲ καὶ Παγασαίου Ἀπόλλωνος ἱερόν.

240. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-148

240. ἀστέρες ὣς νεφέ〈εσσι〉: πρὸς τὸ γένος καὶ τὴν τύχην
καὶ τὴν ἀνδρίαν ἀπιδών, ἀστέρας μὲν τοὺς ἥρωάς φησι, νεφέλας δὲ τοὺς δημοτικοὺς ὄχλους.

242-43. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-149

242—43. πόθι τόσσον ὅμιλον: οὐχ ὑγιῶς τὸ πόθι· ἔστι γὰρ τοῦ ἐν τόπῳ δηλωτικόν. ἔδει οὖν ποῖ εἰπεῖν. τὸ δὲ ἔκτοθι βάλλει ἀντὶ τοῦ ἀποστέλλει. Παναχαιίδα δὲ τὴν θεσσαλίαν φησίν,
ὅτι αὕτη πρώτη ἐκλήθη Ἀχαία ἀπὸ Ἀχαιοῦ τοῦ Ξούθου.

244. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-150

244. πυρὶ δηώσειαν: συμφλέξειαν, καταπολεμήσειαν, καταστρέ- ψειαν. δόμους δὲ τὴν χώραν, τὴν γῆν, συνεκδοχικῶς.

246a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-151

246 a. ἀλλ’ οὐ φυκτὰ κέλ〈ευθα〉: ἀλλ’ οὐκ ἐκφεύξιμος αὐτοῖς ἡ ὁδός, κατ’ ἀνάγκην γάρ ἐστιν· οὐδὲ ἄπρακτος ὁ ἆθλος, ἀνύσουσι
γὰρ ῥᾳδίως, οἷον εὐκατόρθωτος· [ἢ οὕτως] ὥστε εἶναι τὸν λόγον· ἀλλ’ οὐχ ὑποφεύξιμα, οἷον ἀδύνατον ἦν αὐτοῖς μὴ ἐπιτελέσαι τὴν ἐπιταγήν, 〈...〉.

246b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-152

b. πόνος δ’ ἄπρηκτος ἰοῦσιν: κατὰ κοινοῦ τὸ οὐ, ἵνα ᾖ· ἀλλ’ οὐ φυκτὰ κέλευθα οὐδέ ὁ πόνος ἄπρακτος, πρὸς τὸ αὐτῆμαρ δὲ δόμους ὀλοῷ πυρὶ δηώσειαν Αἰήτεω ὅτε μή σφιν
ἑκὼν δέρος ἐγγυαλίξῃ
. οἱ δὲ οὕτως· 〈οὐ φυκτά〉 οὐκ εὔπλοα 〈καὶ〉 ἄπρηκτος δύσπρακτος, δυσεργής, δυσκατόρθωτος.

247-49a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-153

247—49 a. 〈αἱ δὲ γυναῖκες:〉 καὶ τοῦτο ὡς πρὸς γυναικείαν φύσιν. ἄγαν θαυμαστῶς πρὸς τὰς φύσεις καὶ τοὺς λόγους ἀμφοτέροις ἀνέπλασεν. τοῖς μὲν γὰρ ἀνδράσιν, ἐπεὶ θρασυτέρα ἡ φύσις, ἄνυσιν καὶ τέλος τῶν μελλόντων εἰσάγει, ταῖς δὲ γυναιξίν, ἐπεὶ ἀσθενέστεραι, εὐχὰς καὶ ἱκεσίας ποιεῖ. τοιαῦται γὰρ ἐπὶ τῶν μεγάλων καὶ φοβερῶν πραγμάτων
αἱ γυναῖκες.

247-49b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-154

b. νόστοιο τέλος θυμηδέες: θυμήρεες.

251-52. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-155

251—52. δειλὴ Ἀλκιμέδη: ἐπίπονε. ὁ δὲ νοῦς· εἰ καὶ ὀψέ, ὅμως δ’ οὖν ἦλθε καὶ σοὶ κακόν, Ἀλκιμέδη. λείπει δὲ ἡ διὰ πρόθεσις· καὶ οὐ διετέλεσας λαμπρῶς τὸν βίον, αὐχοῦσα ἐπὶ τοιούτῳ υἱῷ.

254-55a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-156

254—55 a. 〈εἰ τὸ πάροιθεν:〉 [ἢ τέ οἱ ἦεν] πρὸ τοῦ τὸν ἆθλον ἐπιστῆναι. κακῶν δὲ ἤτοι τῶν ἰδίων ἢ τῶν μελλόντων ἐπι- τελεῖσθαι τοῖς Ἀργοναύταις.

254-55b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-157

b. κτερέεσσιν: ἐνταφίοις. L g (P)

256-59. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-158

256—59. ὧς ὄφελεν καὶ Φρίξον: λέγεται γάρ, ὅτι τῆς Ἕλλης
καταπεσούσης ἀγωνιῶντι τῷ Φρίξῳ κατὰ Διὸς βούλησιν ἐφθέγξατο θαρ- σύνων αὐτὸν ὁ κριὸς διασώσειν αὐτὸν εἰς τὴν Σκυθίαν. τοῦτο δὲ αὐτὸ τῇ Ἀλκιμέδῃ ἔμελλε κακὸν γενέσθαι τοῦ υἱοῦ ἐκεῖσε στελλομένου. ἡ δὲ ἱστορία κεῖται παρὰ Ἑκαταίῳ (1 fg 17 J.), ὅτι ὁ κριὸς ἐλάλησεν. ἔνιοι δὲ φασιν αὐτὸν ἐπὶ κριοπρώρου σκάφους πλεῦσαι. Διονύσιος δὲ ἐν β'
(32 fg 2 b J.) Κριόν φησι Φρίξου τροφέα γενέσθαι καὶ συμπεπλευκέναι αὐτῷ εἰς Κόλχους· διὸ καὶ μεμυθεῦσθαι τὰ περὶ τῆς τοῦ κριοῦ θυσίας αὐτόθι.

260. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-159

260. ἐπὶ προμολῇσι: 〈ἐπὶ〉 τῇ ἐξόδῳ τῶν ἀριστέων· ἀπὸ τοῦ εἰς τοὔμπροσθεν μολεῖν. ἐντεῦθεν καὶ τὰς πρώτας προβάσεις τῶν ὀρῶν
προμολὰς λέγουσι.

262-63a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-160

262—63 a. 〈βεβολημένη:〉 λύπῃ βλαβεῖσα ἢ δυσθυμοῦσα. L g

262-63b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-161

b. ὀξὺ δ’ ἑκάστην: μετενήνεκται ἀπὸ τῶν κατὰ τὴν ἁφήν, ὡς

262-63b_cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-162

παρ’ Ὁμήρῳ (Λ 269)· ‘ὡς δ’ ὅταν ὠδίνουσαν ἔχῃ βέλος ὀξύ’. ἄχος δὲ ἐστι σύγχυσις ψυχῆς, λύπη ἐπιτεταμένη· σαφὲς δὲ ἐκ τοῦ λέγειν τὸν ποιητήν (ο 358)· ‘ἡ δ’ ἄχεϊ οὗ παιδὸς ἀπέφθιτο’.

264. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-163

264. ἐντυπὰς ἐν λεχ〈έεσσιν〉: ἄγαν περιεσφιγμένος, ὡς πάντα τὰ μέλη ἐκτυποῦσθαι ἐκ τῆς σφίγξεως. ἐντυπὰς δὲ λέγεται καὶ
ὁ περιβεβλημένος κατὰ τῆς ὄψεως οὕτως ὥς καὶ τὸν τύπον διὰ τοῦ ἱματίου θεωρεῖσθαι.

265. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-164

265. 〈ἔπειτα:〉 ἀντὶ τοῦ δή· ἡ γὰρ ἔπειτα φωνὴ τῷ δὴ ἰσο- δυναμεῖ νῦν. L g

266. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-165

266. νῦν λέγει τὴν αἰτίαν, δι’ ἣν οἱ δοῦλοι συνηθροίζοντο. L g

267. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-166

267. κατηφέες: κατάστυγνοι διὰ τὴν λύπην. τὸ δὲ ἠείροντο παθητικὸν ἀντὶ ἐνεργητικοῦ κεῖται τοῦ ἤειρον.

268. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-167

268. 〈ἐπεχεύατο:〉 ἀντὶ τοῦ ἐπέθηκεν, ἐπέβαλεν. L g

269-72a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-168

269—72 a. ἀδινώτερον: ὅμοιον τὸ σχῆμα τῷ ‘μελάντερον ἠύτε
πίσσα’ (Δ 277)· τὸ γὰρ συγκριτικόν ἔλαβεν ἀντὶ τοῦ ἀπολελυμένου.

269-72b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-169

b. ἠύτε κούρη: ἀκαταλλήλως τὴν παραβολὴν τέθεικεν· ὑπο- τίθεται γὰρ γραῦν μὲν τὸν Ἰάσονα, κόρην δὲ τὴν μητέρα· ἔδει δέ, φασί, κατὰ τὸ ἐναντίον ταῦτα τάξαι. ἀλλ’ ἐροῦμεν, ὅτι προσφόρως ὑπόκειται ὁ Ἰάσων οὐ κατὰ τὴν ἡλικίαν, ἀλλὰ κατὰ τὴν γηροκομίαν τῆς μητρός
— καὶ γὰρ ἡ γραῦς τὴν κόρην ἀνατρέφει —, ὡς ἡ μήτηρ πρός τε τὸ ἀφερέπονον διὰ τὴν ἡλικίαν — καὶ γὰρ τὸ γῆρας καὶ ἡ βραχεῖα ἡλικία παρεοίκασι — καὶ πρὸς τὸ χρήζειν τῆς τρεφούσης.
μητρυιὰ δὲ ὥσπερ ἀπηνὴς ἐπικειμένη ἐστὶν ὁ Πελίας. τὸ δὲ κηδεμονῆες ἀπὸ τοῦ κηδε-

269-72b_cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-170

μόνες παρήκται. οὕτω δὲ λέγονται οἱ κατὰ γάμον οἰκεῖοι, οἱ κηδεσταὶ καὶ κηδόμενοι.

269-72c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-171

c. 〈οἰόθεν:〉 ἀντὶ τοῦ οἴη. L g

269-72d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-172

d. 〈πολιήν:〉 γραῦν. L g

269-72e. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-173

e. 〈μύρεται:〉 κλαίει, θρηνεῖ. L g

269-72f. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-174

f. 〈ἡ οὐκ εἰσὶν ἔτ’ ἄλλοι:〉 τοῦτο καὶ πρὸς τὴν Ἀλκιμέδην, ᾗ οὐκ εἰσὶν ἄλλοι παῖδες. L m

269-72g. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-175

g. 〈ὑπὸ μητρυιῇ〉 βίοτον βαρὺν 〈ἡγηλάζει〉: λείπει τὸ οὖσα· ὑπὸ μητρυιᾷ οὖσα κακὴν ζωὴν διάγει. τίθεται γὰρ τὸ βίοτος καὶ ἐπὶ τῆς ζωῆς ὡς νῦν καὶ ἐπὶ τοῦ πλούτου. τὸ δὲ ἡγηλάζει καὶ τὸ
ἠλάσκει κατὰ τοῦ αὐτοῦ πράγματος κεῖται· δηλοῖ δὲ τὸ ἐπὶ τῷ αὐτῷ τόπῳ διατρίβειν καὶ ἐνέχεσθαι καὶ ἐν [τῷ] αὐτῷ ἀναστρέφεσθαι. ἐπὶ γὰρ τῶν μυιῶν φησιν Ὅμηρος (Β 470)· ‘αἵτε κατὰ σταθμὸν ποιμνήιον ἠλάσκουσι’ καὶ (ι 457)· ‘ὅππῃ κεῖνος ἐμὸν μένος ἠλασκάζει’.

273a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-176

273 a. 〈νέον:〉 νεωστί. L g

273b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-177

b. 〈ἐστυφέλιξεν:〉 ἀντὶ τοῦ καθήψατο, ἐλύπησεν. L g

275a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-178

275 a. ἐκφλύξαι: ἀντὶ τοῦ εἰπεῖν. φλύζειν δὲ κυρίως τοὺς λέ- βητάς φαμεν καιομένους ἀναβάλλειν τῇ θερμότητι τὸ ὕδωρ. περισπᾶται δὲ τὸ ὀρεχθεῖν ὡς ποιεῖν· ἔστι δὲ μίμημα φωνῆς ἀνάρθρου. Ὅμηρος (Ψ 30)· ‘πολλοὶ μὲν βόες ὀρέχθεον’. δεῖ δὲ μᾶλλον ἀκούεσθαι ἐπὶ τοῦ
στένειν.

275b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-179

b. 〈ὀρεχθεῖ:〉 τραχύνεται. καὶ Ὅμηρος (ε 83)· ‘ἐν ἄλγεσι θυμὸν ὀρεχθών’. L m(P)

275c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-180 c. ἔοικε δὲ τὸ μὲν διὰ τοῦ ο περισπώμενον εἶναι, ὀρεχθῶ, τὸ δὲ διὰ τοῦ ε βαρύτονον [ὄν], ἐρέχθω. P

277. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-181

277. 〈κηδοσύνῃσιν:〉 ταῖς λύπαις ἐνεχομένη. L m

278a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-182

278 a. 〈ἐξειπόντος:〉 περιττὴ ἡ ἐξ. L g

278b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-183

b. 〈ἄκουσα:〉 Ἰωνικῶς. L g

280. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-184

280. 〈κηδέων:〉 τῶν λυπῶν. L g

283a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-185

283 a. ἄλλα δὲ πάντα θρεπτή〈ρια〉: τὰ μὲν ἄλλα πάντα 〈θρεπτήρια〉 — ἀντὶ τῶν τροφείων — παρὰ σοῦ ἔχω, λοιπὸν δὲ ἐπε- θύμουν παρὰ σοῦ περισταλῆναι. L

283b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-186

b. τὸ δὲ πέσσειν ἀντὶ τοῦ ἔχειν. P

284a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-187

284 a. Ἀχαιιάδεσσι: ταῖς θεσσαλαῖς, ἀπὸ Ἀχαιοῦ τοῦ Φθίου. Ὅμηρος (Β 684)· ‘Μυρμιδόνες δὲ καλεῦντο καὶ Ἕλληνες καὶ Ἀχαιοί’. L

284b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-188

b. 〈ἀγητή:〉 διὰ τὴν σὴν παρουσίαν. L g

285-86a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-189

285—86 a. δμωὶς ὅπως: ἐν τῇ προεκδόσει κεῖται· ‘βείομαι οὐλο- μένοισιν ὀιζυρὴ ἀχέεσσιν’ καὶ τὰ ἑξῆς ‘σεῖο πόθῳ φίλε κοῦρε δυσάμμορος’.

285-86b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-190

b. 〈σεῖο πόθῳ:〉 διὰ τὴν σὴν ἀπουσίαν. L g

287. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-191

287. ᾧ ἔπι μούνῳ: ἄρρενι μόνῳ. εἶχεν γὰρ ἀδελφὴν Ἱππο- λύτην, ὡς φησιν Ἴβυκος (fg 39 B. III 249).

288. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-192

288. μίτρην πρῶτον ἔλυ〈σα〉: λύουσι γὰρ τὰς ζώνας αἱ πρώτως τίκτουσαι καὶ ἀνατιθέασιν Ἀρτέμιδι· ὅθεν καὶ Λυσιζώνου Ἀρτέ-
μιδος ἱερὸν ἐν Ἀθήναις.

292. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-193

292. κινύρετο: ἐθρήνει. κυρίως δὲ κινύρεσθαί ἐστιν ἐπὶ βοὸς καὶ εἴρηται παρὰ τὸ κινεῖν τὴν οὐρὰν ἐν τῷ μυκᾶσθαι· καὶ Ἀπίων δὲ εὑρὼν τὴν ἐτυμολογίαν παρὰ Ἀπολλοδώρῳ (244 fg 277 J.) ταύτην, ὅτι ταῦρος λέγεται παρὰ τὸ τείνειν τὴν οὐράν, μετέθηκε τὴν εὕρεσιν
τῆς ἐτυμολογίας.

293a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-194

293 a. 〈ἐπισταδόν:〉 ἐφεστηκυῖαι. L g

293b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-195

b. 〈τήν γε:〉 τὴν μητέρα. L g

294. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-196

294. 〈παρηγορέων:〉 παραμυθούμενος. L g

296a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-197

296 a. ὧδε λίην: πάνυ τετηρημένως. ἀδύνατον γὰρ μητέρα εἰς
τοσοῦτον κίνδυνον ἐξιόντος παιδὸς μὴ κλαίειν.

296b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-198

b. 〈ἐπεὶ οὐ μέν:〉 πρὸς τὸ παρ’ Ὁμήρῳ (Ω 524)· ‘οὐ γάρ τις πρῆξις πέλεται κρυεροῖο γόοιο’. L m (P)

297a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-199

297 a. ἀλλ’ ἔτι κεν: παρὰ τὸ Ὁμηρικόν καὶ τοῦτο (Ω 551)· ‘πρὶν καὶ κακὸν ἄλλο πάθησθα’. L m (P)

297b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-200

b. ἄροιο: λάβοις. ὅθεν καὶ τὸν Ἄρη τινὲς ἐτυμολογοῦσιν, ἀπὸ
τοῦ λαμβάνειν καὶ ἀφελέσθαι ἐν πολέμῳ. ὁ δὲ λόγος· ἐπὶ κακῷ κακὸν ἀποίσῃ.

298. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-201

298. 〈ἀίδηλα:〉 ἀπροόρατα. L g

299. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-202

299. ἀνιάζουσά περ ἔμπ〈ης〉: ὅτι ὁ πὲρ σύνδεσμος τίθεται πολλάκις ἀντὶ τοῦ γὲ καὶ δή. ‘μήδ’ οὕτως ἀγαθός περ ἐών’ (Α 131)
οὕτως· Ἀρίσταρχος ἀπέδωκεν ‘ἀγαθὸς δὴ ὤν’· καὶ ‘φυγόντι περ αἰπὺν ὄλεθρον’ (ρ 47) ‘φυγόντι δή’. ἢ τὸ ἑξῆς οὕτως· τὴν μοῖραν καίπερ κατὰ θυμὸν ἀνιάζουσα ὅμως τλῆθι φέρειν.

300. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-203

300. 〈συνημοσύνησιν:〉 συνθήκαις, συμβουλαῖς. L g

302a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-204

302 a. 〈ἔχρη:〉 ὡς τὸ ἔφη καὶ ἔχρη. L g

302b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-205

b. ἔχρη: ἀντὶ τοῦ· ἐχρησμῴδησε περὶ τῆς ναυτιλίας.

302c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-206

c. ἀτὰρ μετέπειτά γε: ἐπὶ δὲ τοῖς προειρημένοις, τῇ τε Ἀθηνᾷ καὶ ταῖς θεοπροπίαις, ἔτι θάρσει καὶ ἐπὶ τῇ τῶν ἀριστέων ἀρωγῇ τουτέστι βοήθεια. L

303. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-207

303. ἀλλὰ σὺ μὲν νῦν αὖθ〈ι〉: παρὰ τὸ Ὁμηρικόν (φ 350)·
‘ἀλλ’ εἰς οἶκον ἰοῦσα’.

304. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-208

304. μὴ δ’ ὄρνις ἀεικελ〈ίη〉: πάλιν παρὰ τὸ Ὁμηρικόν (Ω 218 sq.)· ‘μηδέ μοι αὐτὴ ὄρνις’ [ἀεικελίη].

305. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-209

305. κεῖσε δ’ ὁμαρτήσουσιν ἔται: ἐπὶ Σκυθίαν συνελεύ- σονται. καὶ τὸ ὁμοῦ τυχεῖν ὁμαρτεῖν φασιν. ἔται δὲ ἀντὶ τοῦ
ἑταῖροι. [οὐκ] ἔστι δὲ συνώνυμος ἡ λέξις, κατὰ ἀποκοπὴν δὲ ἐξενή-

305. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-210

νεκται. πρῶτος δὲ Ὅμηρος κέχρηται λέγων (Π 456) ‘κασίγνητοί τε ἔται τε’. διὸ καὶ κατὰ τὸ πλεῖστον ἐκ πλήρους ἐκφέρεται (ε 141)· ‘οὐ γάρ μοι πάρα νῆες ἐπήρετμοι καὶ ἑταῖροι’.

306. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-211

306. προτέρωσε: ἀντὶ τοῦ εἰς τοὔμπροσθεν· ‘οὐδ’ ἄρα μοι
προτέρω νῆες κίον’ (ι 64).

307. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-212

307. οἷος δ’ ἐκ νη〈οῖο〉: οἰκεία ἡ παραβολή· ὅ τε γὰρ Ἰάσων νέος καὶ ὁ Ἀπόλλων νέος. L

308a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-213

308 a. Δῆλος μία τῶν Κυκλάδων νήσων, ἱερὰ Ἀπόλλωνος, ἡ πρὶν μὲν ἄδηλος, ὕστερον δὲ Ἀστερία διὰ τὸ σχῆμα, πάλιν δὲ Ὀρτυγία ἀπὸ
τῆς ἀδελφῆς τῆς Λητοῦς.

308b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-214

b. ἠὲ Κλάρον: τόπος τῆς Κολοφῶνος ἀνιερωμένος Ἀπόλλωνι καὶ χρηστήριον ἔχων τοῦ θεοῦ, ὑπὸ Μαντοῦς τῆς Τειρεσίου θυγατρὸς καθι- δρυμένον ἢ ὑπὸ Κλάρου τινὸς ἥρωος, ὡς θεόπομπος (115 fg 346 J.). Νεάνθης (84 fg 42 J.) δέ φησιν, ὅτι κατὰ κλῆρον ὁ Ἀπόλλων ἔλαχε
τὴν πόλιν καὶ ἀπὸ τοῦ κλήρου οὕτως αὐτὴν ὠνομάσθαι· ἢ διὰ τὸ αὐτόθι κληρώσασθαι Ποσειδῶνα Δία Ἅιδην. οἱ δὲ τὴν θηβαΐδα γεγρα- φότες (Epigon. fg 4 Kink.) φασίν, ὅτι ὑπὸ τῶν Ἐπιγόνων ἀκροθίνιον ἀνετέθη Μαντὼ ἡ Τειρεσίου θυγάτηρ εἰς Δελφοὺς πεμφθεῖσα, καὶ κατὰ χρησμὸν Ἀπόλλωνος ἐξερχομένη περιέπεσε Ῥακίῳ τῷ Λέβητος υἱῷ Μυκη-
ναίῳ τὸ γένος. καὶ γημαμένη αὐτῷ — τοῦτο γὰρ περιεῖχε τὸ λόγιον, γαμεῖσθαι ᾧ ἂν συναντήσῃ — ἐλθοῦσα εἰς Κολοφῶνα καὶ ἐκεῖ δυσθυ- μήσασα ἐδάκρυσε διὰ τὴν τῆς πατρίδος πόρθησιν. διόπερ ὠνομάσθη Κλάρος ἀπὸ τῶν δακρύων. ἐποίησεν δὲ Ἀπόλλωνι ἱερόν. λέγεται δὲ καὶ

308b_cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-215

κρήνην ἀναβλύσαι ἀπὸ τῶν δακρύων Μαντοῦς κατὰ Κλάρον. ὁ δὲ Ῥάκιος οὕτως ὠνομάζετο διὰ τὴν πενιχρότητα καὶ κακοειμονίαν. 〈ὀνομάζεται δὲ καὶ Λάκιος·〉 συγγενὲς γὰρ τὸ λ̄ τῷ ρ̄, ὡς ὑδρηλοὶ ἀντὶ τοῦ ὑδρηροί.

311-12a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-216

311—12 a. 〈κεκλομένων:〉 πάντων ὁμοῦ κελευομένων καὶ ἐπευ-
φημούντων. L m

311-12b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-217

b. τῷ δὲ ξύμβλητο: τοῦτο σύμβολον πρὸς τὸ καταγωνίσασθαι τὸν ἆθλον, ὅτι τε πρεσβυτέρα καὶ ὅτι ἱέρεια.

311-12c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-218

c. ξύμβλητο: συνήντησεν. L g (P)

311-12d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-219

d. πολιηόχου: τῆς φυλασσούσης τὰς πόλεις. L

311-12e. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-220 e. ἐν δὲ τῷ πολιήοχος ἐπεντέθη τὸ η̄. P

311-12f. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-221

f. ἀρήτειρα: ἱέρεια.

313-14a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-222

313—14 a. καί μιν δεξιτερῆς: γράφεται καὶ οὕτως 〈χειρὸς κύρεν〉, ἵν’ ᾖ· καὶ αὐτοῦ τῆς δεξιᾶς χειρὸς ἔθιγεν. L

313-14b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-223

b. οὐδέ τι φάσθαι: προσεληπτέον τὸν καί· ὅμως δὲ καὶ λαλῆσαι προθυμουμένη οὐκ ἔφθασε. τὸ γὰρ ἔμπης νῦν ἀντὶ τοῦ ὅμως. L

319. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-224

319. 〈δειδέχατ’:〉 ἐδεξιοῦντο ἢ προσεδέχοντο. L g

320. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-225

320. προμολῆς: ταῖς προόδοις. ἢ γράφεται προμολὼν ἀντὶ τοῦ προελθὼν ἐπέστη. L

322. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-226

322. καταβλώσκοντας: κατερχομένους, καταμολίσκοντας. τὸ
β̄ ἀντὶ τοῦ μ̄· συγγενῆ γὰρ τῷ β̄π̄ τῷ μ̄. ὅθεν καὶ ὁ ψωμὸς
βλωμὸς ἀπὸ τοῦ βλώσκειν διὰ τοῦ λαιμοῦ, ὅ ἐστι κατέρχεσθαι, καὶ πίτυν βλωθρήν Ὅμηρος τὴν ἄχρι τοῦ αἰθέρος μολίσκουσαν.

323. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-227

323. 〈παρὲκ νόον:〉 παρὰ γνώμην. L g

324. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-228

324. δέρμα δ’ ὁ μέν: σύνηθες τοῖς ἥρωσι δέρματα φορεῖν. L m(P)

325. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-229

325. 〈αὐτὰρ ὅ:〉 ὁ Ἄκαστος. L g

354. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-230

354. 〈παρασχεδόν:〉 παραχρῆμα. L g

389. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-231

389. 〈ἀιδνή:〉 σκοτεινή. S m

401a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-232

401 a. ἐυστείρης: εὐτρόπιδος. οἰήια δὲ τὰ πηδάλια οἷον οἰήσια , ἐπειδὴ οἰήσεως χρεία τῷ κυβερνήτῃ. οἱ δὲ γλωσσογράφοι τοὺς
οἴακας.

401b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-233

b. 〈ἔρυσθαι:〉 φυλάττειν. L g

402a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-234

402 a. 〈λάιγγας:〉 λίθους. L g

402b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-235

b. 〈ὀχλίζοντες:〉 κινοῦντες. L g

403a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-236

403 a. νήεον αὐτόθ〈ι〉: ᾠκοδόμουν, κατεσκεύαζον, ἀπὸ τῆς
τῶν λίθων συνθέσεως, ἥ ἐστι νῆσις. ἢ ἐσώρευον· ἔνθεν καὶ ναῦς, ἐν ᾗ σωρεύεται ὁ φόρτος.

403b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-237

b. 〈νηόν:〉 γράφεται βωμόν. G g

403c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-238

c. ἐπάκτιος ὁ ἐν τῇ ἀκτῇ τιμώμενος. L m(P)

406. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-239

406. τείως δ’ αὖτ’ ἀγέλη〈θεν ἐπιπροέηκαν:〉 ἐν τοσούτῳ,
ἐν ὅσῳ ταῦτα ἐποίουν. ἡ δὲ
πρὸ πρόθεσις νῦν ἐστι τόπου δηλωτική, ἀντὶ τοῦ εἰς τοὔμπροσθεν, ὡς τὸ ‘ἐκ δ’ ἄγαγε πρὸ φόωσδε’ (Τ 118).

407. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-240

407. δύω βόε: εἰκότως ἐπὶ δυσὶ προσηγορίαις ‘Ἀκτίου Ἐμβασίου τε’ (ν. 404) δύο βοῦς ἄγουσιν.

408. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-241

408. κουρότεροι: ἐπεὶ ἴσως ἀεὶ νέος ὁ θεός, καὶ οἱ τῶν ἑταί-
ρων νεώτεροι τὴν θυσίαν ἐπιτελοῦσιν. καὶ Ὅμηρος ἐπὶ τῆς τῶν νέων θυσίας (Α 470)· ‘κοῦροι μὲν κρητῆρας ἐπεστέψαντο’. ἢτοι οὖν συγκρι- τικῶς ἐστιν ἢ πρωτοτύπως. L

409. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-242

409. οὐλοχύτας: οἱ μὲν τὰ κανᾶ, ἐπεὶ δι’ αὐτῶν φέρεται τὰ πρὸς θυσίαν, οἱ δὲ τὰς κριθάς, ἐπειδὴ ὅλας ἔβαλλον ἐν τοῖς βωμοῖς.

411. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-243

411. Αἰσωνίδ〈α〉: Αἰσωνὶς πόλις τῆς Μαγνησίας ἀπὸ τοῦ πατρὸς Ἰάσονος, ὡς καὶ Πίνδαρός (fg 273 Schr.) φησι καὶ Φερεκύδης (3 fg
103 a J.).

413. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-244

413. ἄνυσιν καὶ πείραθ’ ὁδ〈οῖο〉: ἄνυσιν τὴν ἐνέργειαν. Ὅμηρος (Δ 56)· ‘οὐκ ἀνύω φθονέουσα’. πείραθ’ ὁδοῖο αὐτὸν τὸν πλοῦν καὶ τὸ πέρας τῆς ὁδοῦ.

414. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-245

414. ἐπαίτιοε: διὰ τὸ χρησμῳδῆσαι τῷ Πελίᾳ. ῥητορικῶς δὲ
ὥσπερ αἰτίῳ γενομένῳ τοῦ πλοῦ τῷ θεῷ καὶ τὸ πᾶν πρᾶγμα ἀνατίθησι ὥσπερ οἰκεῖον.

416. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-246

416. παλίνορσον ἐς Ἑλλά〈δα〉: Ἑλλάδα οἱ μὲν τὴν Φθίαν φασὶ συνωνύμως, ἡμεῖς δὲ χώραν ὑπολαμβάνομεν εἶναι Ἑλλάδα, οὐ μέντοι γε τὴν αὐτὴν τῇ Φθίᾳ.

419. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-247

419. Ὀρτυγίην: περὶ τῆς Ὀρτυγίας Φανόδικος ἐν τοῖς Δηλια-
κοῖς (fg 2 M. IV 473) ἱστόρηκεν. καὶ Νίκανδρος ἐν τῷ α' τῶν Αἰτω- λικῶν ἐκ τῆς ἐν Αἰτωλίᾳ Ὀρτυγίας φησι τὴν Δῆλον ὀνομασθῆναι, γρά- φων τάδε (fg 5 Schn.)· ‘οἱ δ’ ἐξ Ὀρτυγίης Τιτηνίδος ὁρμηθέντες. οἱ μὲν τὴν Ἔφεσον, οἱ δὲ τὴν πρότερον Δῆλον καλουμένην, ἄλλοι δὲ τὴν ὁμοτέρμονα Σικελίᾳ νῆσον, 〈...〉 ὅθεν Ὀρτυγίαι πᾶσαι βοῶνται’. καὶ
ἡ Δῆλος οὖν οὐχ, ὡς μεμύθευται, ἀπὸ τῆς Ἀστερίας μεταμορφώσεως

419_cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-248

τῆς Λητοῦς ἀδελφῆς, ἀλλὰ καθὸ πᾶσαι Ὀρτυγίαι ἀποικίαι εἰσὶ τῆς κατ’ Αἰτωλίαν Ὀρτυγίας.

421a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-249

421 a. ἐπίβαθρα: ἐπιβατήρια, μισθόν· νυνὶ δὲ τιμὴν ὑπὲρ τοῦ εὐτυχῶς ἐπιβῆναι νῦν πρῶτον τῆς νεώς.

421b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-250

b. προτεθείμεθα: ἀντὶ τοῦ ποιοῦμεν· θεῖναι γὰρ τὸ ποιῆσαι.

424. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-251

424. εὐδιόωντες: εὐδίως πλέοντες. L g (P)

425. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-252

425. προχύτας: οἱ μὲν τὰς κριθάς, οἱ δὲ τὸ ὕδωρ, ὃ εἰώθασιν ἐμβάλλειν εἰς τὸ οὖς τοῦ ἱερείου ὑπὲρ τοῦ ἐπινεύειν τὸ ἱερεῖον. λείπει δὲ ἡ σῦν.

426a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-253

426 a. 〈ζωσάσθην:〉 ἀντὶ τοῦ ἀνέστησαν. L g

426b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-254

b. τὸ ζώσασθαι ἀντὶ τοῦ ἀναστῆναι ἢ ἑτοιμασθῆναι. σημαίνει δὲ καὶ τὸ ὁπλίσασθαι. P

430a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-255

430 a. χαλκείῳ πελέκει: Ἀπολλώνιός φησιν ἐν τῷ α' τῶν Ὑπομνημάτων (M. IV 314) τὸν σίδηρον ὑπὸ τῶν ἀρχαίων χαλκὸν λέ- γεσθαι, ἀγνοῶν ὅτι μηδέπω εὑρεθέντος σιδήρου χαλκῷ ἐχρῶντο, ὡς καὶ
Ἡσίοδός φησι (Op. 151)· ‘χαλκῷ δ’ εἰργάζοντο, μέλας δ’ οὐκ ἔσκε σίδηρος’.

430b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-256

b. 〈τένοντας:〉 τὰ νεῦρα, παρὰ τὴν τάσιν. L g

431a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-257

431 a. περιρρηδὴς κερ〈άεσσιν〉: ἐπὶ πρόσωπον μεθ’ ὁρμῆς κατενεχθείς, ἐπιρραγεὶς εἰς τοὔμπροσθεν. ἢ [ἐπενεχθείς] ἀντὶ τοῦ περι- φερόμενος, ὡς καὶ παρὰ τῷ ποιητῇ (χ 84 sq.)· ‘περιρρηδὴς δὲ τραπέζῃ
κάππεσεν’. Ἀντίμαχος δὲ τὸ κατὰ κύκλον πεσεῖν οὕτω λέγει. νυνὶ δὲ ἀντὶ τοῦ ἐπενεχθεὶς εἰς τὸ ἔμπροσθεν.

431b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-258

b. 〈περιρρηδής:〉 περιφερής. G g S m

434. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-259

434. καλύψαντες πύκα δημῷ: τῷ ἐπίπλῳ, ᾧ ἐνειλοῦσι τὰ ἱερεῖα, ἵνα εὐκαέστατα ὦσι.

436. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-260

436. θηεύμενος: τὸ θηεῖσθαι Ὅμηρος ἐπὶ τοῦ θαυμάζειν τί- θησιν (κ 180)· ‘θηήσαντ’ ἔλαφον’· ὁ δὲ Ἀπολλώνιος ἐπὶ τοῦ βλέπειν. L

437. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-261

437. 〈λιγνύν:〉 κάπνον. L g

438. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-262

438. πορφυρέαις ἑλίκεσσιν: ταῖς τοῦ καπνοῦ συστροφαῖς πορφυριζούσαις, ταῖς τοῦ πυρὸς καμπαῖς καὶ [οἷον πορφυριζούσαις] εἰλή- σεσιν· ἐναργὴς δὲ ἡ φράσις.

441. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-263

441. κῶας ἄγοντας: ἔδει ‘ἄγουσιν’ εἰπεῖν πρὸς τὸ ὑμῖν (ν. 440).
καὶ ὁ ποιητὴς δέ (A 541)· ‘αἰεί τοι φίλον ἐστὶν ἐμεῦ ἀπονόσφιν 〈ἐόντα〉’. L

444. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-264

444. Ἀσίδος: ἡ Ἀσία ὠνομάσθη ἀπὸ Ἀσίας τῆς Προμηθέως μητρὸς καὶ Ἄτλαντος, οἱ δὲ ἀπὸ τοῦ πολλὴν ἄσιν ἔχειν. L

445-47a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-265

445—47 a. ὧδε κακοῖς δεδα〈ώς〉: οὐκ ἐκ τῶν καθόλου, ἀλλ’ ἐκ τῶν ἐμοὶ βλαβερῶν. ὑπέρβατον δέ ἐστι καὶ πλεονάζει ὁ καὶ σύνδεσμος,
λείπει δὲ ἡ ἐξ̄ πρόθεσις, καὶ 〈ἡ〉 πτῶσις ἐνήλλακται, δοτικὴ ἀντὶ γενικῆς. ἔστι δὲ καὶ τὸ ῥῆμα συντελικόν, ἀντὶ τοῦ ἐξῆλθον. ὁ δὲ λόγος οὕτως· ἔμπροσθεν ἐκ κακῶν οἰωνῶν ἐγνωκὼς τὸν ἐμαυτοῦ μόρον ἐξῆλθον ἐκ τῆς πατρίδος, ἵνα ὑμῖν συμπλεύσας κλέος ἀπενέγκωμαι. L

445-47b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-266

b. ὄφρ’ ἐπιβαίην: ὑπέρβατόν ἐστι. τὸ δὲ ἑξῆς· ὄφρ’ ἐπιβαίην
νηός, ἐπιβάντι δὲ τῆς νηὸς ἡ εὐδοξία τοῖς οἴκοις λίποιτο. L

450. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-267

450. σταθερόν: ἀντὶ τοῦ καυματηρὸν καὶ θερμόν· λέγει δὲ τὴν μεσημβρίαν ἐκ τοῦ συμβαίνοντος, ἐπειδή μεσουρανήσας ὁ ἥλιος θερμαίνει

450_cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-268

πάντα διὰ τὸ πανταχόθεν ἐπίσης ἀπέχειν τῶν ὑποκειμένων ἢ διὰ τὸ ἑστηκέναι, ἧττον γὰρ δοκεῖ τότε κινεῖσθαι ὁ ἥλιος.

454. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-269

454. πολιοῦ: διὰ τὸ λευκαίνεσθαι ὑπὸ τῶν κυμάτων κλυζόμενον. φυλλάδα δὲ τὴν στιβάδα τῶν φύλλων.

456a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-270

456 a. λαρόν: παρὰ τὸ λίαν ἀρηρὸς ἢ παρὰ τὸ λῶ̄ τὸ θέλω
πεποίηται. Ἡσίοδος δέ φησι (fg 207 Rz. 2) ‘λαροῖς ποσίν’· τοῖς κατ’ ὄψιν ἡδέσιν.

456b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-271

b. 〈λαρόν:〉 ἡδύ. L g

459a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-272

459 a. ἐψιόωνται: παρὰ τὴν ἐψίαν, ἥ ἐστι διὰ λόγων παιδιά,
οἷον ἐπεσία τις οὖσα παρὰ τὸ ἔπος· διὸ καὶ ψιλοῦται. ὅτε δὲ δασύνεται, ἀντὶ τοῦ ἀκολουθοῦσιν.

459b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-273

b. 〈ἐψιόωνται:〉 διὰ λόγου μετριάζουσιν. S m

459c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-274

c. ἄατος: ἡ ἄγαν βλαπτική· τὸ γὰρ ᾱ τὸ πρῶτον ἐπίτασίς ἐστιν, ὡς ἀχανὲς καὶ ἀτενές. L

461. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-275

461. πορφυρέεσκεν: ἀντὶ τοῦ κατὰ βάθους ἐνεθυμεῖτο· πορ-
φύρα γάρ ἐστιν εἶδος ἰχθύος ἐν βάθει εὑρισκόμενον. ἢ ἀντὶ τοῦ ἐμερίμνα καὶ τὸν τῆς γῆς καὶ τὸν 〈τῆς〉 θαλάσσης κίνδυνον.

462. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-276

462. 〈ὑποφρασθείς:〉 θεωρήσας. L g

468. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-277

468. Ζεὺς τόσον: περὶ τοῦ Κύκλωπος Ὅμηρος (ι 277)· ‘οὐδ’
ἂν ἐγὼ Διὸς ἄχθος ἀλευάμενος πεφιδοίμην’. διὰ τούτων δὲ αὐτοῦ ἡ ὑπερηφανία δηλοῦται. καὶ Ὅμηρος δὲ ἀσεβῆ αὐτὸν λέγει (I 559)· ‘καί ῥα ἄνακτος ἐναντίον εἵλετο τόξον’.

471. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-278

471. τοῖον μ’ Ἀρήνη〈θεν〉: Ἀρήνη πόλις Πελοποννήσου· νῦν δὲ Ἔρανα λέγεται, ὡς φησι Πείσανδρος (16 fg 3 J.). φησὶ δὲ ὑπερηφά-
νως, ὡς οὐ φέρεις με σύμπλουν, ἀλλὰ βοηθόν.

473. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-279

473. χαλίκρητον: τὸν ἄκρατον, τὸν χαλῶντα τὰς φρένας. Ἀθηναῖοι δὲ τὸν ἄκρατον χάλιν λέγουσιν. Αἰσχύλος (fg 448 N. 2) δὲ καὶ τὰς Βάκχας χαλιμάδας φησὶ λέγεσθαι.

475. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-280

475. Ἴδμων δὲ κα〈ί〉: οἰκείως τὸν Ἴδμονα ὡς μάντιν ὄντα ποιεῖ ἐναντιούμενον τῷ Ἴδᾳ ἐχθρῷ ὄντι Ἀπόλλωνι.

477. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-281

477. 〈ζωρόν:〉 τὸ ἄκρατον. L g

478a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-282

478 a. οἰδάνει: ἐπαίρει, μετεωρίζει, θρασύνει· ἡ δὲ μεταφορὰ ἀπὸ τῆς θαλάσσης, ὅταν ἄρξηται μετεωρίζεσθαι.

478b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-283

b. 〈οἰδάνει:〉 ἀναπείθει. S m

481a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-284

481 a. 〈ἐπιφλύειν:〉 ὑβρίζειν, φλυαρεῖν. L g S m

481b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-285

b. τὸ ἐπιφλύειν ἀντὶ τοῦ φλυαρεῖν καὶ λοιδορεῖν. P

482a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-286

482 a. Ἀλωιάδας: τὴν περὶ τούτων ἱστορίαν καὶ Ὅμηρος (Ε 385 sqq. λ 305 sqq.) οἶδεν. Ἐρατοσθένης (241 fg 35 J.) δὲ γηγενεῖς αὐτούς φησι, διὰ δὲ τὸ ἀνατετράφθαι ὑπὸ τῆς Ἀλωέως γυναικὸς μυθευθῆναι ὡς Ἀλωέως εἰσὶν υἱοί. Ἡσίοδος (fg 9 Rz. 2) δὲ Ἀλωέως καὶ Ἰφιμεδείας κατ’ ἐπίκλησιν, ταῖς δὲ ἀληθείαις Ποσειδῶνος καὶ Ἰφιμεδείας ἔφη, καὶ Ἄλον πόλιν Αἰτωλίας ὑπὸ τοῦ πατρὸς αὐτῶν ἐκτίσθαι, ἧς Ὅμηρος (Β 682) μνημονεύει· ‘οἵ τ’ Ἄλον εἶχον’.

482b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-287

b. 〈Ἀλωιάδας:〉 τοὺς Ἀλωέως. S m

483. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-288

483. οὐδ’ ὅσον: οὐδὲ ὀλίγον. L g (S g) (P)

485. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-289

485. ἐκ δ’ ἐγέλασσε: καὶ τοῦτο κουφότητος σημεῖον, εἴγε καὶ Ἰσοκράτης (Ad Demon. 15) φησί· ‘μήτε γέλωτα προπετῆ στέργε’.

486a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-290

486 a. κερτομίοισιν: εἰρωνευτικοῖς, τὸ κέαρ τέμνειν καὶ λυπεῖν δυναμένοις. ἐπιλλίζων δὲ τοῖς ὀφθαλμοῖς ἐπιμωκώμενος· ἔπιλλοι γὰρ οἱ στραβοί.

486b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-291

b. 〈ἐπιλλίζων:〉 ἀγρίως βλέπων. S g

487-89a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-292

487—89 a. ἄγρει νυν: δι’ ἀμφοτέρων ἐπισκώπτει τὸν Ἴδμονα, πρῶτον μὲν ὡς ἀτεχνῆ μάντιν, δεύτερον δὲ ὡς μέγα φρονοῦντα ἐπὶ Ἀπόλλωνι τῷ πατρὶ ὡς μέγα δυναμένῳ τοὺς αὐθάδεις καθαιρεῖν.
τοῦτο δὲ μετὰ ἀπειλῆς δρᾷ λοιδορῶν.

487-89b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-293

b. 〈ἐνίεπε:〉 ἔνειπε. S g

487-89c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-294

c. 〈πατὴρ τεός:〉 Ἀπόλλων. S m

491a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-295

491 a. τὸ δὲ χρειὼ δηλοῖ καὶ τὸ κατὰ χρείαν καὶ μοῖραν λε- γόμενον καὶ τὸ μέλλον. P

491b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-296

b. 〈χρειώ:〉 μαντείαν. S m

491c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-297

c. χρειὼ θεσπίζων μεταμώλιον: μεταμελείας ἄξιον. γρά- φεται δὲ καὶ μεταμώνιον , ὅ ἐστι μάταιον, μετὰ ἀνέμων φερόμενον. ἀπὸ γενικῆς πληθυντικῆς γίνεται κτητικὸς τύπος εἰς -ιος τῷ ῑ παραληγό- μενος, οἷον ἄλλων ἀλλώνιος, ἀνέμων ἀνεμώνιος.

492. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-298

492. χώετ’ ἐνιπτάζων: ἐχολοῦτο καὶ ὠργίζετο κακολογῶν καὶ
μεμφόμενος.

494-95. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-299

494—95. λαιῇ: κατ’ εὐφημισμὸν τῇ ἀριστερᾷ. πείραζεν δὲ ἀντὶ τοῦ ἥρμοττεν. περιττὴ δὲ ἡ ἀνά · τὸ γὰρ ἑξῆς· καὶ Ὀρφεὺς δέ. εἰ μὴ ἄρα ἐκ τῆς ἀνά τὸ ἀναστὰς λέγει· ἀναστὰς δὲ καὶ ὁ Ὀρφεύς. τοῦτο δὲ ποιεῖ, ἵνα τὰς στάσεις καὶ τὰς φιλονεικίας τῇ ἑαυτοῦ μουσικῇ
καταπαύσῃ.

496-98a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-300

496—98 a. ἤειδεν δ’ ὡς γαῖα: τὴν πρώτην σύγχυσιν τῶν στοι- χείων ᾄδειν βούλεται, ὡς ἔκ τινος φιλονεικίας τὸ ἴδιον ἕκαστον μετέσχεν καὶ τάξιν ἔλαβεν. οἰκεία δὲ καὶ τοῖς ὑποκειμένοις πράγμασιν ἡ ᾠδή, ὅτι πρέπον ἐστὶ τῆς μάχης παύσασθαι καὶ εἰς τὴν οἰκείαν διάθεσιν ἐπα-
νιέναι.

496-98b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-301

b. νείκεος ἐξ ὀλοοῖο: Ἐμπεδοκλῆς (cf. 31 B 17 sqq. Diels- Kranz) φησιν, ὅτι συγκεχυμένων ἁπάντων τὸ πρότερον νεῖκος καὶ φιλία παραπεμφθέντα τὴν διάκρισιν ἐποιήσαντο, χωρὶς δὲ τούτων οὐδὲν δύ-

496-98b_cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-302

ναται γενέσθαι· ᾧ ἕπεται, ὡς εἰκός, καὶ Ἀπολλώνιος. ὁ δὲ θαλῆς (cf. 11 A 12 Diels-Kranz) ἀρχὴν ὑπεστήσατο πάντων 〈τὸ〉 ὕδωρ, λαβὼν παρὰ τοῦ ποιητοῦ λέγοντος (H 99)· ‘ἀλλ’ ὑμεῖς πάντες ὕδωρ καὶ γαῖα γέ- νοισθε’. καὶ Ζήνων (fg 104 Arn.) δὲ τὸ παρ’ Ἡσιόδῳ (Theog. 116 sq.) χάος ὕδωρ εἶναί φησιν, οὗ συνιζάνοντος ἰλὺν γίνεσθαι, ἧς πηγνυμένης ἡ
γῆ στερεμνιοῦται· τρίτον δὲ ἔρωτα γεγονέναι καθ’ Ἡσίοδον (ib. 120), ἵνα τὸ πῦρ παραστήσῃ· πυρωδέστερον γὰρ πάθος ὁ ἔρως. Ἀναξα- γόρας (cf. 59 Α 72 Diels-Kranz) δὲ μύδρον εἶναι τὸν ἥλιόν φησιν, ἐξ οὗ τὰ πάντα γίνεσθαι. διὸ καὶ Εὐριπίδης (Or. 983) γνώριμος αὐτῷ γεγονὼς φησι χρυσέαν βῶλον τὸν ἥλιον εἶναι. τὴν δὲ σελήνην ὁ
αὐτὸς Ἀναξαγόρας (59 Α 77 Diels-Kranz) χώραν πλατεῖαν ἀποφαίνει, ἐξ ἧς δοκεῖ ὁ Νεμεαῖος λέων πεπτωκέναι.

501. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-303

501. οὔρεα: Δοῦρις (76 fg 87 J.) φησι τοὺς ὑπὸ τῶν Γιγάντων κατενεχθέντας λίθους, τοὺς μὲν εἰς τὴν θάλασσαν πεσόντας γενέσθαι νήσους, τοὺς δὲ εἰς τὴν γῆν ὄρη.

509. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-304

509. Δικταῖον: τὸ Κρητικόν, ἔνθα ἀνετράφη ὁ Ζεύς, ὡς καὶ Καλλίμαχος (Hymn. I 4 sqq.) ἱστορεῖ.

513-15a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-305

513—15 a. τοὶ δ’ ἄμοτον: ἀντὶ τοῦ ἀμότως καὶ ἀκορέστως. ὁ δὲ νοῦς· λήξαντος δὲ τῆς ᾠδῆς ἀπλήρωτοι αὐτῆς ὄντες ἔτι προετετά- κεισαν τὰς κεφαλὰς ἀνατετακότες τὰ ὦτα καὶ ἠρεμοῦντες ἐν ἡσυχίᾳ·
τοιαύτῃ ἡδονῇ συνείχοντο.

513-15b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-306

b. τοῖόν σφιν: τοιαύτην ἐπέθηκεν ἡδονὴν τοῖς ἀκούουσιν αὐ- τοῦ. L

516-18a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-307

516—18 a. οὐδ’ ἐπιδὴν μετέπειτ〈α〉: οὕτως ἀναστρεπτέον τὴν φράσιν· ἔπειτα οὐκ ἐπιδὴν οὐδὲ μετὰ χρόνον κεράσαντες, ἀντὶ
τοῦ εὐθέως καὶ μετολίγον.

516-18b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-308

b. 〈ἡ θέμις:〉 ὅτι ἔθος ἦν τοῖς παλαιοῖς κρατῆρα κιρνᾶν, ὅτε μέλλοιεν καθεύδειν, καὶ τὰς γλώσσας τῶν ἱερείων ἐπιθύειν τῷ Ἑρμῇ καὶ

516-18b_cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-309

ἐπισπένδειν οἶνον. καὶ ἴσως φυσικῶς. ἐπεὶ γὰρ Ἑρμῆς λόγος εἶναι παραδέδοται, ὄργανον δὲ αὐτοῦ ἡ γλῶσσα, ἥτις ὕπνου ἐπιπεσόντος ἠρε- μεῖ, εἰκότως τῷ Ἑρμῇ αὐτὴν θύουσιν. καὶ Ὅμηρος (γ 332) ‘ἀλλ’ ἄγε τάμνετε γλώσσας’ ἀντὶ τοῦ παύετε τοὺς λόγους.

516-18c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-310

c. ἡ θέμις ἐστί: Διευχίδας ἐν τοῖς Μεγαρικοῖς (fg 8 M. IV
390) ἱστορεῖ, ὅτι Ἀλκάθους ὁ Πέλοπος διὰ τὸν Χρυσίππου φόνον φυγα- δευθεὶς ἐκ τῶν Μυκηνῶν ἤρχετο κατοικήσων εἰς ἑτέραν πόλιν. ὡς δὲ περιέπεσε λέοντι λυμαινομένῳ τὰ Μέγαρα, ἐφ’ ὃν καὶ ἕτεροι ἦσαν ἀπε- σταλμένοι ὑπὸ τοῦ βασιλέως τῶν Μεγάρων, καταγωνίζεται τοῦτον καὶ τὴν γλῶτταν αὐτοῦ εἰς πήραν θέμενος ἤρχετο πάλιν εἰς τὰ Μέγαρα.
καὶ ἀπαγγελλόντων τῶν ἀπεσταλμένων ἐπὶ τὴν θήραν, ὅτι αὐτοί εἰσιν οἱ κατηγωνισμένοι, προσκομίσας τὴν πήραν ἤλεγξεν αὐτούς. διόπερ θύσας τοῖς θεοῖς ὁ βασιλεὺς τὸ τελευταῖον τὴν γλῶσσαν ἐπέθηκεν τοῖς βωμοῖς, καὶ ἀπὸ τότε ἔθος τοῦτο διέμεινε Μεγαρεῦσι. Φιλόχορος δὲ ἐν τῷ Περὶ θυσιῶν (fg 173 M. I 413) φησίν, ὅτι τὸ κάλλιστον τοῦ σώ-
ματος καὶ πρωτεῦόν ἐστι. καὶ Ὅμηρος (γ 341) ‘γλώσσας δ’ ἐν πυρὶ βάλλον’.

516-18d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-311

d. [κηληθμῷ:] ἐν δὲ τῇ προεκδόσει μετὰ τοῦτο γέγραπται·
‘ἦμος δὲ τριτάτη φάνη ἠὼς τῇδ’ ἐπὶ νυκτί

βουθύσιον Ἑκάτοιο καταυτόθι δαινυμένοισι,
τῆμος ἄρ ἐκ Διόθεν πνοιὴ πέσεν, ὦρτο δὲ Τῖφυς
κεκλόμενος βαίνειν ἐπὶ σέλμασι. τοὶ δ’ ἀΐοντες 〈...〉.’
ἑξῆς δὲ τῶν ἐκκειμένων ‘σμερδαλέον δὲ λιμήν’ (ν. 524).

525. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-312

525. 〈ἐπισπέρχουσα:〉 προτρεπομένη. L g

526-27. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-313

526—27. ἐν γάρ οἱ δόρυ: πιθανῶς ἐκ τῆς Δωδωνίδος φησὶ δρυὸς τὸ ξύλον εἶναι ἐν τῇ Ἀργοῖ τὸ φωνῆεν, ἐπεὶ καὶ αὕτη ἐφθέγγετο, ὡς φησιν Ὅμηρος (Ξ 327 sq.)· ‘ὄφρα θεοῖο ἐκ δρυὸς ὑψικόμοιο βουλὴν ἐπακούσοι.’

528. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-314

528. οἱ δ’ ἀνὰ σέλματα: τὰς τῶν ἐρετῶν καθέδρας, τὰ σελι-
δώματα. καθόλου δὲ τὸ πλατὺ ξύλον σέλμα λέγεται καὶ σελίδωμα, ὅθεν καὶ τὰς σελίδας τῶν ῥαψῳδιῶν διὰ τὸ πλάτος φαμέν.

530. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-315

530. 〈ἔντεσιν:〉 νῦν ταῖς κώπαις. L g

532-33. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-316

532—33. ποσσὶν ὑπεκλύσθ〈η〉: καὶ αὐτῷ ἐπικαθεσθέντι κά- τωθεν παρὰ τοῖς ποσὶ μᾶλλον ἐπεκλύσθη ἡ τρόπις τῆς νεὼς καὶ ἐν
βάθει τῆς θαλάσσης ἐγένετο τῷ βάρει τοῦ ἥρωος.

536-41a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-317

536—41 a. ἢ ἐνὶ Πυθοῖ 〈ἢ που ἐν Ὀρτυγίῃ〉: ἐν τῇ Δήλῳ. τὸ δὲ ἑξῆς οὕτως· καθάπερ ἠΐθεοι ἐν Δελφοῖς ἢ ἐν Δήλῳ ἢ ἐπὶ Ἰσμηνῷ περὶ τὸν βωμὸν τοῦ Ἀπόλλωνος χορὸν στήσαντες πρὸς τὸ τῆς κιθάρας μέλος ἡρμοσμένως 〈τὴν γῆν〉 κροτοῦσι τοῖς ποσίν, οὕτω καὶ
οὗτοι τῇ τοῦ Ὀρφέως κιθάρᾳ κηλούμενοι σφοδρότερον πρὸς τὴν κωπη- λασίαν ἤεσκαν. τὸ δὲ ἑξῆς
ὁμαρτῇ ῥήσσωσιν . ἡ δὲ ὑπὸ πρόθεσις παρήκται ὡς παρ’ Ὁμήρῳ (Β 824) ‘ὑπαὶ πόδα νείατον Ἴδης.’

536-41b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-318

b. Ἰσμηνοῖο: Ἰσμηνὸς ποταμὸς Βοιωτίας, ἐφ’ ᾧ Ἰσμηνίου Ἀπόλ- λωνος ἱερόν. L m P

536-41c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-319

c. 〈ἐπὶ δὲ ῥόθια κλύζοντο:〉 ἀντὶ τοῦ· ἐπεκλύζοντο δὲ τὰ κύματα. L g

542a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-320

542 a. 〈ἀφρῷ:〉 ἀντὶ τοῦ μετὰ ἀφροῦ. L g

542b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-321

b. κήκιεν ἄλμ〈η〉: ἀνεδίδοτο καὶ ἀνεπήδα ἑκατέρωθεν τῆς νεὼς ἡ θάλασσα. L

543. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-322

543. μορμύρου〈σα〉: δεινῶς ταρασσομένη καὶ κινουμένη φο- βερῶς. ἐν δὲ τῇ προεκδόσει·
‘μορφύρουσα τυπήσιν ἐρισθενέων †μένει† ἀνδρῶν’.

544. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-323

544. στράπτε δ’ ὑπ’ ἠελ〈ίῳ〉: εἰς κόσμον τῆς νεὼς εἰώθασιν ὅπλα περιτιθέναι.

545-46. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-324

545—46. μακραὶ δ’ αἰὲν ἐλ〈ευκαίνοντο〉: ὁ νοῦς· ἐλευ- καίνετο δὲ τὸ ὕδωρ καθάπερ ἀτραπὸς διὰ χλοηφοροῦντος πεδίου. ἢ ἄλλως· ὡς δήλη ἐστὶν ἡ ὁδὸς πεδίου μεταξὺ χλοηφόρου, οὕτω καὶ ὁ τύπος τῆς νεὼς ἐφαίνετο.

547-48. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-325

547—48. ἡμιθέων ἀνδρῶν: διὰ τούτου ἐβεβαιώσατο καὶ τοὺς
θεοὺς σκοπεῖν καὶ θαυμάζειν τὸν πλοῦν· οὐ γὰρ ἁπλῶς τινες ναῦται ἦσαν, ἀλλ’ ἡμίθεοι. τὸ δὲ
νῆα πρὸς πᾶν θαῦμα κεῖται ὑπὸ Ἀθηνᾶς εἰργασμένης.

551a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-326

551 a. Ἀθ〈ηναίης〉 Ἰτωνίδος: Ἰτωνίας Ἀθηνᾶς ἐστιν ἱερόν ἐν Κορωνείᾳ τῆς Βοιωτίας. ὁ μέντοι Ἀπολλώνιος οὐκ ἂν λέγοι τὴν
Ἀθηνᾶν ἐπὶ κατασκευῇ τῆς Ἀργοῦς ἀπὸ τῆς ἐν Κορωνείᾳ ἐπικλήσεως, μᾶλλον δὲ ἀπὸ θεσσαλικῆς Ἰτωνίας, περὶ ἧς Ἑκαταῖος μὲν ἐν τῇ α' τῶν Ἱστοριῶν (1 fg 2 J.) λέγει· Ἀρμενίδας δὲ ἐν τοῖς θηβαϊκοῖς (fg 1 M. IV 339) Ἀμφικτύονος υἱὸν Ἴτωνον ἐν θεσσαλίᾳ γεννηθῆναι, ἀφ’ οὗ Ἴτων πόλις καὶ Ἰτωνὶς Ἀθηνά. μέμνηται καὶ Ἀλέξανδρος ἐν τῷ α' τῶν
Κορίννης (fg 30 B. III 551) ὑπομνημάτων (fg 53 M. III 234).

551b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-327

b. Τριτωνίδος: γράφεται Ἰτωνίδος. L gP

554. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-328

554. πολιῇ δ’ ἐπὶ κύματος ἀγῇ: τῷ αἰγιαλῷ, ἔνθα τὰ κύ- ματα περιάγνυται.
Σουίδας δὲ ἐν θεσσαλικοῖς (fg 1 M. II 464) φησιν Ἰξίονος υἱὸν
εἶναι Χείρωνα ὥσπερ καὶ τοὺς λοιποὺς τῶν Κενταύρων. ὁ δὲ τὴν Γι- γαντομαχίαν ποιήσας (Titanomachiae fg 7 K.) φησίν, ὅτι Κρόνος μετα-

554_cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-329

μορφωθεὶς εἰς ἵππον ἐμίγη Φιλύρᾳ τῇ Ὠκεανοῦ, διόπερ καὶ ἱπποκένταυρος ἐγεννήθη Χείρων. τούτου δὲ γυνὴ Χαρικλώ. εἰκότως δὲ παρεισήνεγκεν εἰκόνα τοῦ Χείρωνος, καὶ ὅτι φιλάνθρωπος δικαιότατός τε Κενταύρων, καὶ διὰ τὴν οἰκειότητα τὴν πρὸς τὸν Ἰάσονα· παρ’ αὐτοῦ γὰρ ἔμαθε τὴν ἰατρικήν, ὅθεν καὶ Ἰάσων ἐκλήθη, παρὰ τὴν ἴασιν.

555. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-330

555. 〈τέγγε:〉 ἔβρεχε. L g

557. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-331

557. 〈ἐπωλένιον φορέουσα:〉 ἐπὶ χειρὸς ἔχουσα. L g

558. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-332

558. Πηλείδην Ἀχιλ〈ήα〉: ἠκολούθησεν Ἀπολλώνιος τοῖς μεθ’ Ὅμηρον ποιηταῖς ὑπὸ Χείρωνος λέγων τὸν Ἀχιλλέα τραφῆναι. δια- πεφωνήκασι δέ τινες καὶ περὶ τῆς Ἀχιλλέως μητρός, καθάπερ Λυσίμαχος
ὁ Ἀλεξανδρεὺς ἐν τῷ δευτέρῳ τῶν Νόστων (fg 11 M. III 338), κατὰ λέξιν λέγων· ‘Σουίδας (fg 6 M. II 465) γὰρ καὶ Ἀριστοτέλης ὁ περὶ Εὐβοίας πεπραγματευμένος (M. II 142) καὶ ὁ τοὺς Φρυγίους λόγους γράψας (cf. 595 B 299e Diels) καὶ Δαΐμαχος (65 fg 2 J.) καὶ Διο- νύσιος ὁ Χαλκιδεὺς (fg 6 M. IV 394) οὐ τὴν περὶ Ἀχιλλέως διεσπαρ-
μένην ἀφείκασιν μένειν ἐπὶ χώρας δόξαν, ἀλλὰ τοὐναντίον οἱ μὲν ἐκ θέτιδος αὐτὸν νομίζουσι γεγονέναι τῆς Χείρωνος, Δαΐμαχος (v. supra) δὲ ἐκ Φιλομήλας τῆς Ἄκτορος’.

559. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-333

559. περιηγέα: τὴν καμπὰς ἔχουσαν. L g (P)

563. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-334

563. μεσόδμη: ἡ ἱστοθήκη, ὅπου τίθεται ὁ ἱστὸς καὶ κλίνεται.

564-67a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-335

564—67 a. πρότονοι οἱ ἀπὸ τοῦ ἱστοῦ ἐκτεινόμενοι κάλοι ἐπὶ πρώραν καὶ πρύμναν.

564-67b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-336

b. ἠλακάτη τὸ τοῦ ἱστοῦ λεπτότατον καὶ ἀνώτατον, ὑπὲρ ὅ ἐστι τὸ καρχήσιον. ἕως οὖν, φησί, τοῦ ἄκρου τοῦ ἱστοῦ ἀνείλκυσαν τὰ ἄρμενα.

564-67b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-337 διακριδὸν δὲ διόλου ἢ διατεταμένως. περόνῃσι δὲ τοῖς πασσάλοις τοῖς κατὰ τὰ σανιδώματα καὶ τοὺς τῆς νεὼς τοίχους, ἐφ᾽ ὧν τὰ τοῦ ἀρμένου σχοινία δεσμεύουσιν. 224

564-67c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-338 ἐπ᾽ ἰκριόφιν: τὸ ἴκριον τοῦ ἱστοῦ μέρος. φησὶ δὲ Ἐρατοσθένης ἐν τῷ Ἀρχιτεκτονικῷ (fg 60 Strecker):

“ἱστός· πτέρνη, καρχήσιον, θωράκιον, ἠλακάτη, κεραία, ἴκριον”
. βέλτιον δὲ νοεῖν ἴκριον τὴν καλουμένην κεραίαν, ἧς τὰ ἄκρα ἀκροκέραια†. κάλωες δέ, δι᾽ ὧν στέλλεται τὸ ἱστίον, διὰ κρίκων διειλημμένοι. τούτων δὲ οἱ κάλοι, οἷς κατάγεται τὸ ἱστίον, μέσουροι λέγονται, οἱ δὲ ἑλκόμενοι εἰς πρώραν 〈καὶ πρύμναν〉 ἐξ ἑκατέρου μέρους τοῦ ἱστοῦ πρότονοι, οἱ δὲ κατὰ τὰς γωνίας πόδες· ἑξῆς τούτων πρόποδες, μεθ᾽ οὕς εἰσιν οἱ τέρθριοι λεγόμενοι, εἶτα μέσοι. ἠλακάτη δὲ τὸ ἀνώτατον τοῦ ἱστοῦ μέρος, ὥς φησιν Ἐρατοσθένης (v. supra). 225 226 227 228 229 230 231 232

564-67d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-339 κάλωας ἀπ᾽ εὐθείας τῆς κάλως κατὰ Ἀττικούς. 233

568. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-340 Τισαίη ἀκρωτήριον θεσσαλίας ἢ Μαγνησίας, τινὲς δὲ τῆς θεσπρωτίας. 234

569. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-341 εὐθήμονι: εὖ διατεθειμένῃ, εὐρύθμῳ, εὐποιήτῳ· θεῖναι γὰρ τὸ ποιῆσαι. 235

570a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-342 〈νηοσσόον:〉 τὰς ναῦς σῴζουσαν. L g

570b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-343 νηοσσόον δέ φησι τὴν Ἄρτεμιν ἢ διὰ τὸ σῴζειν τὰς ναῦς ἢ διὰ τὸ σεύειν καὶ κινεῖν αὐτάς. P 236

571. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-344 〈Ἄρτεμιν:〉 τὴν Ἄρτεμιν ὑμνεῖ διὰ τὸ τὸν τόπον ἱερὸν αὐτῆς εἶναι. L m (P)

573—74. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-345 ἄπλετοι: ἀπροσπέλαστοι, μεγάλοι. διασκαίροντες δὲ διαψαίροντες, νηχόμενοι. διὰ δὲ τοῦ ἄμμιγα 〈παύροις〉 τὸ τοῦ μέλους θελκτικὸν σημαίνει, οἱονεὶ μηκέτι αὐτοὺς βλάπτοντες, ἀλλὰ μεθ᾽ ἡσυχίας ἑπόμενοι. 237

577. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-346 〈ὁ δέ τ᾽ εἶσι πάρος:〉 προπορεύεται ὁ ποιμήν. L g 238

578. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-347 νόμιον μέλ〈ος〉: ποιμενικόν, παρὰ τοὺς νομέας. ἢ νόμιον μέλος ὕμνος παρὰ τοῖς ἀρχαίοις οὕτω λεγόμενος.

580a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-348 ἠερίη πολυλή〈ιος〉: ἡ θεσσαλία παρὰ τὸ μέλαιναν εἶναι τὴν γῆν· οὕτω γὰρ καὶ τὴν Αἴγυπτον Ἠερίαν φασίν. ἢ ἠερία ἀντὶ τοῦ πρωία ἀπὸ τοῦ ἦρι. 239 240 241

580b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-349 Πελασγῶν: τῶν θεσσαλῶν ἀπὸ Πελασγοῦ τοῦ Ἰνάχου, ἢ ἀπὸ Πελασγῶν ἔθνους βαρβαρικοῦ οἰκήσαντος τὴν θεσσαλίαν καὶ τὸ Ἄργος, ἢ ἀπὸ Πελασγοῦ τοῦ Ποσειδῶνος υἱοῦ καὶ Λαρίσης. Στάφυλος δὲ ὁ Ναυκρατίτης (fg 1 M. IV 505) Πελασγόν φησι Ἀργεῖον τὸ γένος μετοικῆσαι εἰς θεσσαλίαν καὶ ἀπ᾽ αὐτοῦ Πελασγίαν τὴν θεσσαλίαν κληθῆναι. ὅτι δὲ καὶ αὐτοὶ οἱ Ἀργεῖοι ἐκαλοῦντο Πελασγοί, Σοφοκλῆς ἐν Ἰνάχῳ φησί (fg 270, 4 Pearson):

“〈...〉 καὶ Τυρσηνοῖσι Πελασγοῖς”
. 242 243 244 245 246

581. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-350 ἐρίπνας: ἀπορρῶγας κολώνας, σπήλαια κρημνώδη. λέγουσι δὲ οὕτως καὶ τὰς οἰκίας ἀπὸ τοῦ ἐρηρεῖσθαι. ἐρίπνη δὲ λέγεται ἐπὶ τοῦ ἀκρωτηρίου παρὰ τὸ ἄγαν πνέεσθαι. 247 248

582. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-351 Σηπιάς: ἀκρωτήριον ἐν Ἰωλκῷ, οὕτω καλούμενον διὰ τὸ τὴν θέτιν ἐνταῦθα εἰς σηπίαν μεταβληθῆναι διωκομένην ὑπὸ Πηλέως. L mP 249 250

583—84a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-352 εἰναλίη Σκίαθος: ἡ παραθαλασσία. νῆσος γὰρ ἡ Σκίαθος τῆς θεσσαλίας ἐγγὺς Εὐβοίας, ἧς καὶ Σιμωνίδης (fg 212 B. III 527) μέμνηται. Πειρεσιαὶ δὲ πόλις Μαγνησίας. Μάγνησσα δὲ πόλις τῇ χώρᾳ ὁμώνυμος, ἄγαν εὔδιος καὶ παραθαλάσσιος. 251

583-84b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-353 Μάγνησσα: τὴν Μαγνησίαν λέγει τὴν κατὰ θεσσαλίαν. ἔστι γὰρ καὶ ἑτέρα Μαγνησία περὶ Ἔφεσον, ἐκτισμένη ὑπὸ Λευκίππου τοῦ Καρὸς μετοικήσαντος ἐκεῖ σὺν Μάγνησι τοῖς ἐκ Κρήτης. 252 253 254

583-84c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-354 Μάγνησσά θ᾽ ὑπεύδ〈ιος〉: ὁ νοῦς· οὐ τραχεῖά τις οὐδὲ πετρώδης, ἀλλ᾽ ὁμαλή τις καὶ εὔδιος.

586a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-355 〈παλιμπνοίῃσιν:〉 ἐναντίαις πνοαῖς. L g

586b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-356 ἔκελσαν: ὥρμισαν. L gP

587. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-357 καί μιν κυδ〈αίνοντες〉: τὸν Δόλοπα. ὁ δὲ Δόλοψ Ἑρμοῦ υἱός, ὃς ἐν Μαγνήσσῃ τῇ πόλει ἀπώλετο καὶ αὐτόθι τάφον παρὰ τῷ αἰγιαλῷ ἔσχεν, ὡς Κλέων ἐν α᾽ τῶν Ἀργοναυτικῶν. τοῖς μὲν οὖν κατοιχομένοις ὡς περὶ ἡλίου δυσμὰς ἐναγίζουσι, τοῖς δὲ Οὐρανίδαις ὑπὸ τὴν ἕω, ἀνατέλλοντος τοῦ ἡλίου. ἔντομα δὲ τὰ σφάγια, κυρίως τὰ τοῖς νεκροῖς ἐναγιζόμενα, διὰ τὸ ἐν τῇ γῇ αὐτῶν ἀποτέμνεσθαι τὰς κεφαλάς. οὕτω γὰρ θύουσι τοῖς χθονίοις, τοῖς δὲ οὐρανίοις ἄνω ἀναστρέφοντες τὸν τράχηλον σφάζουσιν· Ὅμηρος (Α 459):

‘αὐέρυσαν μὲν πρῶτα’
. 255 256 257

588a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-358 κεῖαν: ἔθυσαν. λείπει δὲ ἡ παρὰ πρόθεσις, ἵν᾽ ᾖ· ἔθυον τῷ Δόλοπι παρὰ τῷ οἴδματι τῆς θαλάσσης.

588b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-359 διπλόα: δύο ἡμέρας. L gP

589. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-360 ἐλινύεσκον: περὶ τὸ αὐτὸ διέτριβον, ἢ στρευγόμενοι 〈ἢ〉 ἐμποδιζόμενοι τῆς ὁδοῦ. 258 259

592. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-361 Μελίβοιαν: πόλις θεσσαλίας. L gS gP

594. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-362 Ὁμόλη ὄρος θεσσαλίας οὕτω καλούμενον ἢ πόλις θράκης. L m (P) 260

595—97a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-363 οὐδέ τι δηρόν: ὁ λόγος· οὐκ ἔμελλον μετὰ πολὺ παρέρχεσθαι τὰ ῥεύματα τοῦ ποταμοῦ. L 261

595—97b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-364 τὸ δὲ ὑπεκβαλεῖν τὸ παραμεῖψαι τὰ ῥεῖθρα τοῦ Ἀμύρου ποταμοῦ σημαίνει. εὐρυμένας δὲ φάραγγας τὰς εἰς πλάτος ἀνεῳγμένας. P 262 263

595—97c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-365 Ἄμυρος ποταμὸς θεσσαλίας ἔκρεων μετὰ τὴν Μελίβοιαν [κείμενος], προσαγορευόμενος ἀπὸ Ἀμύρου τοῦ υἱοῦ Ποσειδῶνος. ἔστι δὲ καὶ πόλις. L m (P) 264 265

598—99. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-366 Ὄσσης: Ὄσσα ὄρος πρὸς τῷ τέλει τῆς θεσσαλίας, μεθ᾽ ὃ διαδέχεται ἡ Μακεδονία. κλίτεα δὲ τὰς ἀνακλίσεις τῶν ὀρῶν καὶ τὰς βάσεις. Παλλήνη δὲ ὄρος θράκης καὶ πόλις, ὅθεν ἦν ὁ Πρωτεύς. Καναστραῖον δὲ ἀκρωτήριον τῆς Παλλήνης. Ὄλυμποι δέ εἰσιν ἕξ· Μακεδονίας, θετταλίας, ἐν ᾧ καὶ Ὀλύμπιά φησιν Ἀπολλόδωρος (244 fg 174 J.) ἄγεσθαι, καὶ Μυσίας καὶ Λυκίας καὶ Ἤλιδος καὶ Ἀρκαδίας. 266 267 268 269 270 271

600. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-367 〈ἤνυσαν:〉 παρέπλευσαν. L g

601—04a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-368 ἦρι δὲ νισ〈σ〉ομέ〈νοισιν〉: Ἄθως ὄρος τῆς θράκης ὑψηλότατον. 272

601-04a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-369 ἡ δὲ διάνοια· ἅμα δὲ τῇ ἡμέρᾳ ὁ Ἄθως αὐτοῖς ἀνεφάνη ἀπέχων τῆς Λήμνου τοσοῦτον, ὅσον ἂν ναῦς πλέουσα ἀπὸ ἠοῦς μέχρι μεσημβρίας πλοῦν διανύσῃ. καὶ τοσοῦτον, φησίν, ἀπέχουσαν τὴν Λῆμνον ὅμως σκιάζει διὰ τὸ ὕψος παρακλίναντος τοῦ ἡλίου· οὐ μόνον δὲ, ἀλλὰ καὶ μέχρι Μυρίνης. πόλις δέ ἐστιν ἡ Μυρίνη πρὸς τῷ τέλει τῆς Λήμνου, δίπολις γάρ ἐστιν ἡ Λῆμνος· ἔχει γὰρ Ἡφαιστίαν καὶ Μύριναν. ἐκλήθη δὲ ἀπὸ Μυρίνης τῆς θόαντος γυναικός, Κρηθέως δὲ θυγατρός. 273

601-04b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-370 〈κολώνη:〉 ἀκρώρεια. L g

601-04c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-371 ἔνδιον: μεσημβρινόν. L gS m (P)

601-04d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-372 〈καὶ ἐσάχρι:〉 περιττὸς ὁ καὶ σύνδεσμος. L m

608. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-373 Σιντηΐδα: ἐπιθετικῶς Σιντηὶς ἡ Λῆμνος· Τυρσηνοὶ γὰρ αὐτὴν πρῶτοι ᾤκησαν βλαπτικώτατοι ὄντες. ἢ τὴν ὑπὸ τῶν βαρβάρων οἰκισθεῖσαν· καὶ Ὅμηρος (θ 294)

‘ᾤχετο δ᾽ ἐς Λῆμνον μετὰ Σίντιας ἀγριοφώνους’
. Ἑλλάνικος (4 fg 71 c J.) δέ φησι Σίντιας ὀνομασθῆναι τοὺς Λημνίους διὰ τὸ πρώτους ὅπλα ποιῆσαι πολεμικὰ πρὸς τὸ σίνεσθαι τοὺς πλησίον καὶ βλάπτειν. 274 275

609—19a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-374 ἔνθ᾽ ἄμυδις: αἱ Λήμνιαι γυναῖκες ἐπιπολὺ τῶν τῆς Ἀφροδίτης τιμῶν κατολιγωρήσασαι, καθ᾽ ἑαυτῶν τὴν θεὸν ἐκίνησαν. πάσαις γὰρ δυσοσμίαν ἐνέβαλεν, ὡς μηκέτι αὐτὰς τοῖς ἀνδράσιν ἀρέσκειν. 276

609-19a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-375 τῶν δὲ πρὸς θρᾷκας ἐχόντων πόλεμον καὶ παλλακὰς ἐκεῖθεν αἰχμαλώτους λαμβανόντων καὶ ἀποστραφέντων τὰς γνησίας γαμετὰς κατὰ τὴν τῆς θεοῦ ὀργήν, ἐψηφίσαντο αἱ γυναῖκες νύκτωρ τοὺς ἄνδρας ἀνελεῖν. καὶ οὐ μόνον τοῦτο ἐποίησαν, ἀλλὰ καὶ τὰς αἰχμαλώτους ἀνεῖλον, καὶ δεδοικυῖαι, μὴ οἱ παῖδες ἀνδρωθέντες τιμωρίαν πατρῴων ζητήσωσι λαβεῖν, πᾶν ὁμοῦ τὸ ἄρσεν γένος ἀνεῖλον. 277 278

609-19b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-376 ἐπὶ ληιάδεσσι: ταῖς αἰχμαλώτοις. L gS mP 279

609-19c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-377 〈ἔρον:〉 ἀντὶ τοῦ ἔρωτα, Αἰολικῶς διὰ τοῦ ο. L g 280

609-19d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-378 ἀντιπέρηθεν: ἐξ ἐναντίας· οὕτω γὰρ κεῖται ἡ θράκη τῆς Λήμνου. L

609-19e. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-379 ἄτισσαν: ὅτι ἄτιμον αὐτὴν ἐπὶ πολύν χρόνον ἐποίησαν. τῶν δὲ ἄλλων ἱστορούντων, ὅτι κατὰ χόλον τῆς Ἀφροδίτης αἱ Λημνιάδες δύσοσμοι ἐγένοντο, Μυρσίλος ἐν πρώτῳ Λεσβιακῶν (fg 7 M. IV 458) διαφέρεται καί φησι τὴν Μήδειαν παραπλέουσαν διὰ ζηλοτυπίαν ῥῖψαι εἰς τὴν Λῆμνον φάρμακον καὶ δυσοσμίαν γενέσθαι ταῖς γυναιξίν, εἶναί τε μέχρι τοῦ νῦν κατ᾽ ἐνιαυτὸν ἡμέραν τινά, ἐν ᾗ διὰ τὴν δυσωδίαν ἀπέχειν τὰς γυναῖκας ἄνδρα τε καὶ υἱεῖς. 281 282 283

609-19f. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-380 〈ἀμφ᾽ εὐνῇ:〉 λείπει τὸ ζηλοτυπήσασαι. L g

620—21. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-381 οἴη δ᾽ ἐκ πασέων: πρῶτον μέν, διότι πατήρ, ἔδωκε τὴν ὀφειλομένην τῷ θόαντι σωτηρίαν, δεύτερον δὲ διὰ τὴν ἡλικίαν καὶ ὅτι οὐκ αἴτιος ἦν αὐτὸς οὐδὲ συνεργὸς τῆς τῶν ἄλλων Λημνίων ἀσελγείας.

623—26a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-382 ἐς Οἰνοίην ἐρύ〈σαντο〉: εἴληφε τὴν ἱστορίαν παρὰ θεολύτου (M. IV 515). Σίκινος δέ ἐστι νῆσός τις πρὸ τῆς. 284

623-26a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-383 Εὐβοίας, τὸ πρότερον Οἰνοίη καλουμένη διὰ τὸ εἶναι αὐτὴν ἀμπελόφυτον. μνημονεύει δὲ τῆς μετονομασίας Ξεναγόρας (240 fg 31 J.) λέγων ὅτι μετωνομάσθη ἀπὸ Σικίνου τοῦ υἱοῦ θόαντος καὶ νύμφης Οἰνηΐδος. ὅτι δὲ ἐνθάδε θόας ἐσεώθη καὶ Κλεών ὁ Κουριεὺς ἱστορεῖ καὶ Ἀσκληπιάδης ὁ Μυρλεανός, δεικνὺς ὅτι παρὰ Κλέωνος τὰ πάντα μετήνεγκεν Ἀπολλώνιος. 285

623-26b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-384 ἐπακτῆρες: ἀντὶ τοῦ ἁλιεῖς. ἐπὶ νήσου κυνηγοὺς οὐ δεῖ λέγειν. L g (P)

623-26c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-385 〈τόν:〉 Σίκινον. S g

627. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-386 ταῖσι δὲ βουκολ〈ίαι〉: λοιπὸν γὰρ διὰ τὸ ἀνδρῶν πολὺν χρόνον στερίσκεσθαι τὴν νῆσον, ἡ πεῖνα αὐτὰς καὶ εἰς ἀνδρεῖον μετέβαλεν βίον καὶ ἐπιτήδευμα. 286

628. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-387 〈διατμήξασθαι:〉 ἀντὶ τοῦ ἀροτριᾶν. L g

629. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-388 〈Ἀθηναίης πέλεν ἔργων:〉 τῶν ἱστουργικῶν καὶ τῶν ἄλλων γυναικείων. L g

631. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-389 ἦ θαμὰ δὴ πάπτ〈αινον〉: ὁ ἦ σύνδεσμος ἰσοδυναμεῖ τῷ δή, ὥστε κεῖσθαι τὸν δὴ σύνδεσμον ὡς παρ᾽ Ὁμήρῳ (Α 518) ‘ἦ δὴ λοίγια’ ἐκ παραλλήλου. 287

634. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-390 Μυρίνη πόλις τῆς Λήμνου, ἧς καὶ ἀνωτέρω (v. 604) μέμνηται. L

636a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-391 θυιάσιν ὠμοβό〈ροις〉: μαινάσιν, Βάκχαις· παρὰ τὸ θύειν καὶ ὁρμᾶν μαινομένας. ἔνθεν καὶ τὴν Σεμέλην θυώνην καλοῦσιν, ἐπειδὴ Αἰσχύλος (p. 73 N.²) ἔγκυον αὐτὴν παρεισήγαγεν οὖσαν καὶ ἐνθεαζομένην, ὁμοίως δὲ καὶ τὰς ἐφαπτομένας τῆς γαστρὸς αὐτῆς ἐνθεαζομένας. τὸ δὲ ὠμοβόροις, ὅτι πολλάκις τῇ μανίᾳ κατασχεθεῖσαι καὶ ὠμοσπάρακτα ἐσθίουσιν, ὡς καὶ Εὐριπίδης ἐν Βάκχαις (1125 sqq.) φησίν. 288 289

636b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-392 〈φὰν γάρ που ἱκάνειν:〉 ἔλεγον γὰρ αὐτοὺς ὡς εἰς πόλεμον ἐληλυθέναι. L g 290 291

637. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-393 θοαντιάς: δύο τύποι εἰσὶ τῶν θηλυκῶν πατρωνυμικῶν, ὁ εἰς ας οἷον Πηλιάς καὶ ὁ εἰς ις οἷον Πελοπίς. καὶ ταῦτα δὲ εἰς ας μεταβάλλει τὴν τελευταίαν, ἐπειδὴ ἔχει τὸ ι πρὸ τῆς τελευταίας συλλαβῆς, ἵνα μὴ εἴη κακόφωνα. 292 293

638. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-394 〈ἀμηχανίῃ δ᾽ ἐχέοντο:〉 ἐν ἀπορίᾳ οὖσαι ἐπορεύοντο. L g

639. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-395 〈ἐπὶ δέος ἠωρεῖτο:〉 ἐπέκειτο. L g

640. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-396 τείως δ᾽ αὖτ᾽ ἐκ νη〈ός〉: ἐν τοσούτῳ, ἐν ὅσῳ αὗται ὡπλίζοντο. ἐπεκτέταται δὲ τὸ τέως, κείμενον ἀντὶ τοῦ ἕως, ἕως δή.

643-48a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-397 σφωιτέροιο τοκ〈ῆος〉: ἀκαίρως τῷ δυϊκῷ ἐχρήσατο ἀντὶ ἑνικοῦ.

643-48b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-398 〈Ἀχέροντος:〉 ποταμὸς Ἅιδου. L g

643-48c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-399 ἀπροφάτους: ἀπροσφωνήτους, ἀπροφασίστους.

643-48d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-400 〈ἀπροφάτους:〉 σκοτεινάς. S m

643-48e. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-401 ἐπιδέδρομε λήθ〈η〉: ὅτι λέγονται οἱ τεθνηκότες λήθην τῶν γεγονότων αὐτοῖς ἐν τῇ ζωῇ λαμβάνειν. οὗτος οὖν, φησί, καὶ τεθνηκὼς εἰς λήθην οὐκ ἔπεσεν καὶ μετεμψυχωθεὶς κατὰ τὸν τῶν φιλοσόφων λόγον ἤδει τίς ἦν διὰ τὰς τοῦ Ἑρμοῦ βουλὰς. Φερεκύδης (3 fg 109 J.) δέ φησιν, ὅτι δῶρον εἶχε παρὰ τοῦ Ἑρμοῦ ὁ Αἰθαλίδης τὸ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ποτὲ μὲν ἐν Ἅιδου, ποτὲ δὲ ἐν τοῖς ὑπὲρ τὴν γῆν τόποις εἶναι. φασὶ δὲ τοῦτον τὸν Αἰθαλίδην οἱ Πυθαγορικοί (cf. 14, 8 Diels-Kranz) τῆς ψυχῆς οὔσης ἀφθάρτου κατὰ μὲν τοὺς Τρωικοὺς χρόνους ἀναβιώσαντα Εὔφορβον εἶναι τὸν Πάνθου, ἔπειτα ἐκ τούτου Πύρρον τὸν Κρῆτα, εἶτα Ἠλεῖόν τινα, οὗ τὸ ὄνομα ἀγνοεῖται, μετὰ ταῦτα αὐτὸν τὸν Πυθαγόραν. Πυθαγόρας δέ, ἐν τῷ μεταλλοιοῦσθαι... 294 295 296 297 298 299

643-48e. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-402 τὰς ψυχὰς καὶ παρεισδύνειν εἰς ἕτερα σώματα, φησίν, ὅτι γένοιτο μὲν πρῶτον Αἰθαλίδης Ἑρμοῦ υἱὸς καὶ Σαμίας ἑταίρας, εἶτα Εὔφορβος Τρώς, εἶτα 〈...〉 καὶ Πυθαγόρας· τὴν δὲ μνήμην αὑτῷ παρέπεσθαι τῷ κεχαρίσθαι Ἑρμῆν τῷ Αἰθαλίδῃ υἱῷ ὄντι. 300 301

643-48f. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-403 μεμόρηται: κατὰ ἔκθλιψιν τοῦ ι, ἔστι γὰρ μεμοίραται ἀντὶ τοῦ κεκλήρωται. Αἰθαλίδης δέ, κῆρυξ τῶν Ἀργοναυτῶν, ἑτερήμερος, ὥς φασιν, ὥστε μίαν μὲν ἐν Ἅιδου, μίαν δὲ ὑπὲρ τὴν γῆν ἡμέραν διάγειν. 302 303 304

650. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-404 μειλίξατο: παρεκάλεσεν, ἔπεισε τῷ λόγῳ συνετὸς ὤν. καὶ γέγονε παρὰ τὸ Ὁμηρικόν (Ο 207):

‘ἐσθλὸν καὶ τὸ τέτυκται, ὅτ᾽ ἄγγελος αἴσιμα εἰδῇ’
. 305

651. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-405 ἤματος ἀνομένοιο: τῆς ἡμέρας ἐπὶ δύσιν ἀνυομένης. 306 307

652. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-406 πείσματα: τὰ τῆς πρώρας σχοινία. ὁ δὲ λόγος· καίτοι τῆς πνοῆς οὔσης τοῦ βορέου ἐπιτηδείας τοῖς Ἀργοναύταις πρὸς τὸν πλοῦν, ὅμως οὐκ ἔλυσαν τὰ σχοινία. 308 309 310

659-61a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-407 λαρόν: ἡδύ, ἀπολαυστικόν· παρὰ τὸ λῶ πεποίηται, ὃ σημαίνει τὸ θέλω. ἤια δὲ νῦν ἐφόδια βρώματα. 311 312

659-61b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-408 μή δ᾽ ἄμμε: δῶμεν αὐτοῖς χρείας, ἵνα ἐκτὸς τῶν πύργων μένωσιν ἀπρόσοδοι πρὸς ἡμᾶς, μήπως διὰ τὴν τῶν ἐπιτηδείων ἀνάγκην καὶ χρείαν εἰσιόντες εἰς τὴν πόλιν ἀκριβῶς τὰ καθ᾽ ἡμᾶς μάθωσιν. L

663. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-409 〈θυμηδές:〉 θυμηρες, ἀγαπητόν. L g

664a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-410 ἡμετέρη μέν νυν: κατ᾽ ἔγκλισιν τὸ νὺν ἀναγνωστέον· οὐ γὰρ δηλοῖ χρόνον, ἀλλ᾽ ἴσον ἐστὶ τῷ δή. ἐκτατέον δὲ διὰ τὸ μέτρον.

664b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-411 〈παρενήνοθε:〉 ἀντὶ τοῦ παρελήλυθεν. L g

665. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-412 ὑμέων δ᾽ εἴ τις: παρὰ τὸ Ὁμηρικόν (Ξ 107):

‘νῦν δ᾽ εἴη, ὃς τῆσδέ γ᾽ ἀμείνονα μῆτιν ἐνίσποι’
. L

669. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-413 ῥικνοῖσι: ῥυσοῖς. ἡ δὲ λέξις παρὰ Καλλιμάχῳ (fg 49 Schn. = 44 Kapp):

‘ναὶ μὰ τὸ ῥικνὸν σῦφαρ ἐμόν’
. διασκευάζει δὲ Ὅμηρος τὴν γραῦν οὕτως (β 16):
‘ὃς δὴ γήραϊ κυφὸς ἔην’
. 313

672. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-414 ἐπιχνοάουσαι: ὡς χνοῦν ἀναφυούσας ἔχουσαι τὰς τρίχας. 314

674. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-415 μόλις: κακῶς διὰ τοῦ λ· ἔδει γὰρ διὰ τοῦ γ μόγις, παρὰ τὸν μόγον. 315

677. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-416 ἐπαύρεσθαι: ἐὰν μὲν παροξυτόνως, ἔσται συντελικὸς ἀντὶ τοῦ ἀπολαῦσαι· ἐὰν δὲ προπαροξυτόνως, παρατατικὸς ἀντὶ τοῦ ἀπολαύειν.

680. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-417 〈ὅδ᾽ ὅμιλος:〉 ὁ τῶν Ἀργοναυτῶν. L g

681-82. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-418 ἄλλα δ᾽ ὀπίσσω: πολλὰ δὲ κακὰ χείρονα μάχης καὶ πολέμου ἔσται. L

684. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-419 ἄγονοι: ἄσπερμοι διὰ τὸ ἀνδρὶ μὴ συνεῖναι. διὰ δὲ τοῦ ἐπιθέτου τοῦ γήρως τὸν λόγον ἐπιπλεῖον ἐκάκωσε, στυγερὸν γῆρας εἰπών.

685-88a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-420 βώσεσθε: ἀντὶ τοῦ βιώσεσθε. ὁ δὲ νοῦς· αἱ δὲ νεώτεραι πῶς βιώσεσθε καὶ ζήσεσθε, ὅταν γηράσητε, τῶν μὲν παλαιοτέρων παρελθουσῶν, ὑμῶν δὲ λοιπὸν μὴ δυναμένων ἐργάζεσθαι; ἢ αὐτόματοι οἱ βόες ἀροτριάσουσι, καὶ θερίσουσι τοῦ ἔτους περιερχομένου, μηδενὸς ἀνθρώπου ἐπικειμένου τῷ ἔργῳ; 316

685-88b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-421 πρόκα: εὐθέως. L g (P)

685-88c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-422 〈καὶ πρόκα τελλομένου ἔτεος:〉 γράφεται καὶ περιτελλομένου ἔτεος. L m

689-90. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-423 ἦ μὲν ἐγών: ἐν ἤθει λέγει ταῦτα· εἰ καὶ πεφρίκασιν οἷον φοβοῦνται ἐπ᾽ ἐμὲ αἱ κῆρες ἐλθεῖν νῦν, ὅμως ἀποθανοῦμαι· λέγει δὲ τῷ ὑπεργεγηρακέναι.

691. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-424 〈κτερέων:〉 ἐνταφίων. L g

692. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-425 αὔτως, ᾗ θέμις ἐστί: οὕτως ὡς προσῆκόν ἐστιν.

694a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-426 ἐπήβολος: ἐπιτυχὴς καὶ καιρία ἐστὶν 〈ἡ〉 φυγὴ τῶν κακῶν. ἢ ἀντὶ τοῦ δεσπόζουσα καὶ συμφέρουσα. 317 318

694b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-427 〈ἀλεωρή:〉 ἡ φυγὴ τοῦ κακοῦ ἤτοι τῆς ἀτεκνίας. S m

695. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-428 ληίδα: καταχρηστικῶς τὰ χρήματα, κυρίως δὲ τὰ ἐκ λαφυραγωγίας.

696. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-429 ἄστυ: ἐτυμολογεῖ Εὔμολπος τὴν λέξιν ἄστυ λέγων παρὰ τὸ 〈ἄνω〉 ἵστασθαι· ἐπὶ μετεώρου γὰρ κεῖνται αἱ πόλεις. 319 320

699a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-430 〈ὑποβλήδην:〉 ὑποβολάδην, εὐθέως. L g

699b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-431 ὑποβλήδην κυρίως σημαίνει, ἐπειδὰν λέγοντός τινος ἕτερος περικόψας τὸν ἐκείνου λόγον λέγῃ. καὶ ὑποβάλλειν ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ. ἔστι δ᾽ ὅτε τὸ ὑποβάλλειν σημαίνει τὸ ἐνίστασθαι καὶ ἐναντιοῦσθαι. ἐνταῦθα δὲ τὸ ὑποβλήδην ἀντὶ τοῦ λάθρα συναινεῖν κεῖται. P 321

700. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-432 ἥδε μενοινή: ἀντὶ τοῦ βουλή. ἀστείως δέ, ἐπεὶ αὐτῇ ἤρεσε τὰ λεχθέντα, ἵνα μὴ ὥσπερ ἀκολασίαν κατηγορῆται, τὴν κοινὴν πασῶν ἐπικαλεῖται μαρτυρίαν.

701. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-433 καὶ ἄγγελον μετὰ νῆα: ἀντὶ τοῦ ἐπὶ τὴν ναῦν. περιττὸς δὲ ὁ καὶ σύνδεσμος.

703-04. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-434 ὄρσο μοι, Ἰφινό〈η〉: τὸ ἑξῆς· ὄρσο μοι, Ἰφινόη, τοῦδ᾽ ἀνέρος ἀντιόωσα, ὅστις στόλου ἡγεμονεύει, ἡμέτερόνδε μολεῖν. τὸ δὲ ἀντιόωσα ἀντὶ τοῦ ἀντιάσουσα οἷον ἀξιώσουσα, τουτέστι δεησομένη. στόλος δέ ἐστιν ἐπὶ πρᾶξίν τινα πορευόμενον πλῆθος, καὶ ἐπὶ νεῶν τε λέγεται καὶ σχεδὸν ἐπὶ πάσης ὁρμῆς καὶ μείζονος παρασκευῆς. προστίθησι δὲ οὕτω Παλαμήδης·

“οὕτω δὲ λέγεται καὶ ἡ εἰς ὀξὺ 〈τῆς νεὼς〉 ἀπόληξις”
. 322 323 324 325

707. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-435 εὐμενέοντας: τοῦτο ὡς πρὸς ὃ 〈φόβον〉 εἶχον, μὴ ἄρα πολέμιοι ἦσαν. L 326

712. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-436 κούρη τοί μ᾽ ἐφέ〈ηκε〉: διὰ τοῦ κόρη τὸν τῶν Ἀργοναυτῶν φόβον ἀποκρούεται καὶ ἀποτρέπεται· καὶ γὰρ αὐτοὶ ἐδεδοίκεισαν ἑωρακότες αὐτὰς καθωπλισμένας. παρθένος γὰρ ἡ καλέσασα. τὸ δὲ θοαντιάς ἀντὶ τοῦ θοαντίς. 327 328 329

717. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-437 〈ἐναίσιμος:〉 καθήκων, ἀβλαβής. L g

718-19. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-438 εἴσαντο: ἀντὶ τοῦ διενοήθησαν, ὑπέλαβον. τηλυγέτην δὲ νῦν ἀκουστέον μόνην. ὁ γὰρ νοῦς· διενοήθησαν δὲ μονογενῆ θόαντι τὴν Ὑψιπύλην γεγενημένην τὴν βασιλείαν τοῦ πατρὸς εἰληφέναι. 330

721-22. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-439 Ἰτωνίδος: ἐν θεσσαλίᾳ θεὰ Ἰτωνὶς τιμᾶται καὶ ἐν Κορωνείᾳ [πόλις] τῆς Βοιωτίας, ἀπὸ Ἰτώνου τοῦ ἥρωος. ἀστείως δὲ οὐ πολεμικῇ σκευῇ χρώμενον εἰσάγει, ἀλλ᾽ ἐσθῆτι κοσμούμενον· πρῶτον μέν, ὅτι ἀπόλεμον αὐτὸν ἐκάλει, ἔπειτα, ὅτι καὶ γυναικῶν μόνων ἡ πόλις, αἳ μάλιστα τοῖς τοιούτοις χαίρουσι. καὶ ὁ Μένανδρος (fg 736 K. III 208):

“εὐκαταφρόνητος τῇ στολῇ εἴσειμι καὶ ταῦτ᾽ εἰς γυναῖκας”
. ἤδη δὲ καὶ διὰ τῆς δωρησαμένης θεοῦ τὸ τῆς χλανίδος κάλλος ἐσήμηνεν. P 331 332 333 334 335 336 337

723-24. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-440 δρυόχους: ἐν οἷς καταπήσσεται ἡ τρόπις ξύλοις, ταῦτα οὕτω καλοῦσιν. Ὅμηρος (τ 574):

‘ἵσταχ᾽ ἑξείης, δρυόχους ὥς, δώδεκα πάντας’
. δρύοχοι οὖν τὰ ἐγκοίλια τῆς νεώς. κανόνας δὲ τὰς στάθμας, οἷς τὰ ξύλα καὶ τοὺς τοίχους οἱ τέκτονες ἐξισάζουσιν. δάε δέ· ἐδίδαξεν ἡ θεός. 338

725. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-441 τῆς μὲν ῥηΐτε〈ρον〉: ἐν τῇ προεκδόσει τῷ τῆς μὲν ῥηΐτερόν κεν ἑξῆς ἐστιν ἄκρα δὲ πορφυρέη (v. 728), οἱ δὲ μεταξὺ δύο οὐκ εἰσίν. L 339

726-27. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-442 ἔρευθος: ἐρύθημα. ἔστι δὲ καὶ βοτάνης εἶδος ἐρυθρόν, ᾗ τὰ ἔρια βάπτουσιν. ἐρευθήεσσα δὲ ἀντὶ τοῦ πυρρά, ὑπέρυθρος. καὶ ἔστι παρὰ τὸ Σαπφικόν (fg inc. lib. 37 Lobel = 20 B. III 96):

‘παντοδαπαῖς〈ι〉 μεμιγμένα χροιαῖσιν’
. 340 341

728. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-443 〈ἄκρα〉: τὴν ἀρχὴν καὶ τὸ τέλος. L g

729. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-444 〈ἐκέκαστο:〉 ἐκεκόσμητο, ἐπέκειτο. L g

730-31a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-445 Κύκλωπες: οὗτοι γάρ, Βρόντης καὶ Στερόπης, τῷ Διὶ τὸν κεραυνὸν ἔδωκαν. καὶ Ἡσίοδος (Theog. 141):

‘οἳ βροντήν Ζηνὶ ἔδοσαν τεῦξάν τε κεραυνόν’
.

730-31b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-446 〈ἐπ᾽ ἀφθίτῳ:〉 ἐπὶ θείῳ καὶ θαυμαστῷ καὶ ἀθανάτῳ ἔργῳ. L g

730-31c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-447 ἤτοι ἐπὶ ποσότητος τόσον ἢ ἐπὶ θαύματος, τοσοῦτον ἀντὶ τοῦ μεγάλως. L m (P)

732-33. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-448 μιῆς δ᾽ ἔτι δεύετο: ὅτι ἦν ἡμιτελὴς παρὰ μίαν ἀκτῖνα ὁ κεραυνός. αἰνίττεται δέ, ὅτι τὸ κατασκεύασμα ἀληθῶς εἶχε τὸν κεραυνὸν καὶ ὀλίγῳ ἐλαττούμενον τῆς ἀληθοῦς λαμπηδόνος· οὐ γὰρ οἷόν τε ἦν τεχνίτην ἐν ποικίλματι ὁμοίαν τὴν λαμπηδόνα ποιῆσαι τῆς ἀληθοῦς.

734. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-449 μαλεροῖο: οἱ νεώτεροι τοῦ λαμπροῦ, οἱ δὲ τοῦ μαραντικοῦ. L g (P) 342 343

735-37a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-450 Ἀντιόπης: δύο Ἀντιόπαι ἐγένοντο, ἡ μὲν Νυκτέως, ἡ δὲ Ἀσωποῦ, ἧς καὶ μέμνηται· ἧς καὶ Διὸς Ἀμφίων καὶ Ζῆθος, οἳ καὶ ἐτείχισαν τὰς θήβας. 344 345 346

735-37a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-451 καὶ τὰς θήβας ἐτείχισαν, ὡς καὶ Ὅμηρός φησιν (λ 263):

“οἳ πρῶτοι θήβης ἕδος ἔκτισαν ἑπταπύλοιο”
. Φερεκύδης (3 fg 41 c J.) δὲ καὶ τὴν αἰτίαν παραδίδωσι· διότι Φλεγύας πολεμίους ὄντας εὐλαβοῦντο. 〈...〉 βασιλεύοντι 〈...〉 Κάδμῳ 〈...〉. 347

735-37b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-452 〈κεῖτο πέλας:〉 ἀστείως ὡς πρὸς τὴν ἕδραν τῆς πόλεως καὶ τὴν στάσιν τῶν τειχῶν τὸ κεῖτο ἔταξεν. L g (P) 348

738—39. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-453 ἐπωμαδὸν ἠέρταζ〈εν〉: κατὰ τοὺς ὤμους ἐβάσταζεν, ἐπὶ τῶν ὤμων ἦρεν. διὰ δὲ τοῦ ἐοικὼς ἐκόλασε τὸν λόγον διὰ τὸ ἐν γραφῇ εἶναι· οὐ γὰρ ἀληθῶς ἐκακοπάθει ἐν τῇ γραφῇ. 349

740—41a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-454 ἐπὶ οἷ: ἐπ᾽ αὐτῷ τῷ Ζήθῳ ἑπόμενος. τὸ δὲ δὶς τόσση ἀντὶ τοῦ διπλασίων τῷ Ἀμφίονι ἐπηκολούθει πέτρα. ὅτι δὲ ἠκολούθησαν τῇ Ἀμφίονος λύρᾳ οἱ λίθοι αὐτόματοι, ἱστορεῖ καὶ Ἀρμενίδας ἐν α᾽ (fg 2 M. IV 339). τὴν δὲ λύραν δοθῆναι Ἀμφίονι ὑπὸ Μουσῶν φησι, Διοσκορίδης (fg 8 M. II 196) δὲ ὑπὸ Ἀπόλλωνος. καὶ Φερεκύδης δὲ ἐν τῇ ι᾽ (3 fg 41 a J.) ἱστορεῖ ὑπὸ Μουσῶν. 350 351 352 353

740—41b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-455 δὶς τόσση δέ: διπλῆ ὡς πρὸς ἣν ἐβάσταζεν ὁ Ζῆθος. διὰ δὲ τούτου οὐδὲν ἕτερον δηλοῖ ἢ τὴν τῆς μουσικῆς καὶ τὴν τῆς εὐπαιδευσίας ἀρετὴν ὡς πρὸς τὴν ἄλογον ἀνδρίαν, παραινὼν ὅτι ὁ μὲν καὶ σφόδρα ἰσχυρὸς ὀλίγον καίτοι κακοπαθῶν ἔφερεν, ὁ δὲ μέγιστον τῇ εὐπαιδευσίᾳ φέρειν ἠδύνατο. 354

743. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-456 ὀχμάζουσα: κατέχουσα, βαστάζουσα, καίτοι μὴ οὖσα πολεμική, ἀλλ᾽ ὡς ἐραστὴ χαριζομένη. κυρίως δέ ἐστιν ὀχμάσαι τὸ ἵππον ὑπὸ χαλινὸν ἀγαγεῖν ἢ ὑπὸ ὄχημα. κυρίως δὲ λέγεται τὸ ἐν μάχῃ κρατῆσαι, ἀπὸ τῆς αἰχμῆς. θοὸν δὲ τὸ εὐκίνητον καὶ εὐμετάφορον, ἀπὸ τοῦ θοάζειν, ὅ ἐστι ταχύνειν. L m (P) 355 356 357

745—46a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-457 δίκηλον κυρίως τὸ τῷ Διὶ ἐοικὸς ἄγαλμα, καταχρηστικῶς δὲ καὶ πᾶν ὁμοίωμα, ὡς καὶ νῦν. καὶ δικηλιστὰς δὲ τοὺς σκωπτικοὺς τοὺς ἐν τῷ σκώπτειν ἀπομιμουμένους τινὰς ἄλλους. ἐν δὲ τῇ ἀσπίδι, φησί, χαλκῇ οὔσῃ ἐφαίνετο αὐτῇ μορφὴ ὁμοία. 358 359 360

745—46b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-458 〈δίκηλον:〉 εἴδωλον. L g

747—51a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-459 ἐν δὲ βοῶν: ἡ Τάφος νῆσός ἐστι μία τῶν Ἐχινάδων, ἣν 〈...〉 οἰκοῦντες ἄνδρες λῃστρικώτατοι ἐτύγχανον τὸν τρόπον καὶ εἰς Ἄργος ποτὲ ἐλθόντες τὰς τοῦ Ἠλεκτρύωνος βόας ἀπήλασαν τοῦ πατρὸς Ἀλκμήνης. γενομένης δὲ μάχης καὶ ὁ Ἠλεκτρύων καὶ οἱ τούτου παῖδες ἀνηρέθησαν. διὸ Ἀλκμήνη μετέστη καὶ ἀνεκήρυξεν τὸν ἑαυτῆς γάμον τῷ τιμωρησομένῳ τὸν πατρῴον φόνον. τιμωρησάμενος δὲ Ἀμφιτρύων ἔγημεν. ἡ ἱστορία σαφῶς ἐν τῇ Ἀσπίδι παρ᾽ Ἡσιόδῳ (1—19). 361 362 363

747—51b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-460 Τηλεβόαι τὴν Ἀκαρνανίαν οἰκοῦντες μετῴκησαν εἰς Τάφον 〈...〉 διὰ βοῶν ζήτησιν. περὶ δὲ τῆς μάχης Ἡρόδωρος (31 fg 15 J.) ἱστορεῖ, ὅτι Περσέως καὶ Ἀνδρομέδας δ᾽ παῖδες ἐγένοντο, Ἀλκαῖος, Σθενέλαος, 364 365

747-51b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-461 Μήστωρ, Ἠλεκτρύων, καὶ κοινὴν ἔσχον τὴν βασιλείαν. Μήστορος δὲ θυγάτηρ Ἱπποθόη, ἧς καὶ Ποσειδῶνος Πτερέλαος· Πτερελάου παῖδες Τηλεβόας καὶ Τάφιος, ἀφ᾽ οὗ ἡ νῆσος. ὡς δέ τινες, Τηλεβόου τοῦ Πτερελάου ἐγένοντο παῖδες οἱ καλούμενοι Τηλεβόαι. ἐλθόντες δὲ ἀπήτουν Ἠλεκτρύωνα τὰ τῆς μάμμης ἑαυτῶν Ἱπποθόης, ἀντιστάντες δὲ αὐτοῖς οἱ Ἠλεκτρυωνίδαι ἀνηρέθησαν ὑπ᾽ αὐτῶν. Τηλεβόαι οὖν οἱ Τάφιοι, ἤτοι ὅτι τῆλε οἰκοῦντες ἀπὸ Ἄργους τὰς βοῦς ἀπήλασαν, ἢ ἀπὸ Τηλεβόου τοῦ Πτερελάου τοῦ βασιλέως υἱοῦ, οὗ ἀδελφὸς Τάφιος, ἀφ᾽ οὗ καὶ ἡ νῆσος. 366 367 368 369 370

747-51c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-462 ἀμέρσαι: στερησαι. L gP

752—58a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-463 δηριόωντες: ἀγωνιζόμενοι. ὁ γὰρ Οἰνόμαος Ἄρεως ὢν παῖς καὶ Ἁρπίνης τῆς Ἀσωποῦ, ἐξ Εὐρυθόης τῆς Δαναοῦ θυγατέρα ἔχων Ἱπποδάμειαν καὶ χρησμὸν λαβὼν ἀναιρεθήσεσθαι ὑπὸ τοῦ ἰδίου γαμβροῦ, οὐκ ἐβούλετο ἐκδοῦναι αὐτὴν εἰ μὴ τῷ νικήσαντι δι᾽ ἵππων. προέκειτο δὲ αὐτοῖς Κλάδεως ποταμὸς ἀφετηρία, Ἰσθμοῖ δὲ τὸ τέρμα. καὶ ἀνεῖλεν ιγ᾽ μνηστῆρας, ὡς Πίνδαρος (Ol. I 79) ἱστορεῖ. ἐλθόντος δὲ τοῦ Πέλοπος ἐπὶ τὸν ἆθλον μετὰ ἵππων δεδομένων αὐτῷ ὑπὸ Ποσειδῶνος, ἐρασθεῖσα ἡ Ἱπποδάμεια ἔπεισεν Μυρτίλον τὸν Ἑρμοῦ μὲν παῖδα, ἁρματοπηγὸν δὲ καὶ ἡνίοχον Οἰνομάου, παρασκευάσαι 〈ὥς〉 κατα... 371 372 373 374 375 376

752—58a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-464 τροχίσαι τὸν πατέρα, βουλομένη Πέλοπι γήμασθαι. 〈...〉 σκευάσαντα τὸν ἔμβολον ἐκ κηροῦ, ἵνα ἐν τῷ δρόμῳ θλασθέντος αὐτοῦ νικήσας Πέλοψ λάβῃ αὐτὴν πρὸς γάμον. Φερεκύδης δὲ ἐν η᾽ (3 fg 37 a J.) φησίν, ὅτι οὐκ ἐνέθηκεν ἐν τῷ ἄξονι τὸν ἔμβολον, καὶ οὕτως ἐκκυλισθέντος τοῦ τροχοῦ ἐκπεσεῖν τὸν Οἰνόμαον. αἱ δὲ τοῦ Οἰνομάου ἵπποι Ψύλλα καὶ Ἅρπιννα. ὁ δὲ Μυρτίλος Ἑρμοῦ υἱὸς ἐκ μιᾶς τῶν Δαναοῦ θυγατρῶν Φαεθούσης, οἱ δὲ ἐκ Κλυμένης, οἱ δὲ ἐκ Μυρτοῦς μιᾶς τῶν Ἀμαζόνων. 377 378

752—58b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-465 παραιβάτις: οὐχ ὅτι αὐτῷ κατὰ τὸν ἀγῶνα συμπαρῆν, ἀλλ᾽ ὅτι ὁ τεχνίτης ἀμφότερα δεῖξαι θέλων, καὶ τὸν δρόμον καὶ τὴν νίκην, τοῦτο πεποίηκεν. L m (P) 379

752—58c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-466 προτενές: προτεταμένον ἔχων τὸ δόρυ. L g (P)

752—58d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-467 ἄξονος ἐν πλήμνῃ〈σι〉: διαφέρει πλήμνη καὶ πλήσμη· ἡ μὲν γὰρ τὴν χοινικίδα σημαίνει τοῦ τροχοῦ, ἡ δὲ πλήσμη τὴν πλήμμυραν τοῦ ποταμοῦ. διόπερ παρ᾽ Ἡσιόδῳ οὕτως ἀναγνωστέον (fg 217 Rz.²):

“αὐτὸς δ᾽ ἐν πλήσμηισι διιπετέος ποταμοῖο”
, καὶ οὐχ, ὥς τινες, “ἐν πλήμνηισ᾽, εἰ μὴ ἄρα ἔξωθεν προσλάβοιμεν τὴν σὺν πρόθεσιν, σὺν πλήμνηισιν. L m P 380 381

752—58e. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-468 παρακλιδόν: παρακεκλιμένως ἔπιπτεν. L g (P)

760—62a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-469 〈βούπαις:〉 μέγας παῖς, οὔπω τέλειος ἀνήρ. L g (P) 382

760—62b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-470 Τιτυὸν μέγαν: Ἐλάρη μήτηρ Τιτυοῦ. μετὰ τὴν τελευτὴν δὲ τῆς μητρὸς λέγεται παρὰ τῆς Γῆς ἀνατετράφθαι, καθὰ καὶ Ὅμηρος 383

760—62b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-471 ἱστορεῖ (λ 576):

“καὶ Τιτυὸν εἶδον, Γαίης ἐρικυδέος υἱόν”
. Φερεκύδης (3 fg 55 J.) δέ φησιν, ὅτι Ἐλάρῃ τῇ Ὀρχομενοῦ μιγεὶς ὁ Ζεὺς ὤθησεν αὐτὴν κατὰ γῆς ἤδη κύουσαν δεδοικὼς τὴν τῆς Ἥρας ζηλοτυπίαν, καὶ ἀνεδόθη 〈ἐκ〉 τῆς γῆς Τιτυός· διὸ καὶ γηγενὴς καλεῖται. 384 385 386

760—62c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-472 Ἐλάρη μήτηρ Τιτυοῦ, ὃν κύουσα ἐκ Διὸς καὶ ἀδυνατοῦσα γεννῆσαι διὰ τὸ μέγεθος τοῦ παιδὸς ἀπώλετο 〈...〉. δοκεῖ δὲ ἡ ἱστορία ἀπίθανος εἶναι καὶ ἄπιστος, ὅτι ἐκ δευτέρου ἡ Γῆ ἐγέννησε τὸν Τιτυόν. ἀλλ᾽ ἐροῦμεν, ὅτι οἱ ποιηταὶ τοὺς τερατώδεις κατὰ τὸ σῶμα Γῆς εἶναί φασιν. οὕτω γὰρ καὶ Καλλίμαχος (fg 376 Schn.) τὰ δεινά τῶν θηρίων Γῆς εἶναι ἔφη. ὅτι δὲ μέγας ὁ Τιτυός, καὶ Ὅμηρός φησιν (λ 577):

“ὃ δ᾽ ἐπ᾽ ἐννέα κεῖτο πέλεθρα”
. φαμὲν οὖν, ὅτι, ὅτε πρὸς Ἐλάρης ἐτέχθη, ἐδόκει αὐτῆς εἶναι διὰ τὸ βραχὺ τοῦ σώματος· ὡς δὲ αὐξηθεὶς τερατώδης ἐγένετο, ἔπλασαν καὶ τεχθῆναι αὐτὸν καὶ τετράφθαι πρὸς τῆς Γῆς. 387 388 389 390 391

760—62d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-473 〈βούπαις οὔπω πολλός —〉 Τιτυὸν μέγαν: τὸ μέγαν θαυμαστικῶς εἴρηται, ὅτι βούπαις ὢν μέγαν ἐτόξευσεν. καὶ ἤτοι πρὸς τὴν θείαν φύσιν ἀκουστέον ἢ πρὸς τὸ ὑπ᾽ ὄψιν εἶναι τὴν ὕβριν τῆς μητρός, ὅτι πολλάκις τὰ δεινὰ τῶν πραγμάτων καὶ τὴν ἡλικίαν καὶ τὴν φύσιν οἶδε βιάζεσθαι. πρὸς ὃ ὁ ποιητὴς οὐ τῷ κυρίῳ ὀνόματι ἐχρήσατο, ἀλλὰ τῷ κατὰ φύσιν, μητέρα εἰπών. 392

763—64a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-474 ἐν καὶ Φρίξος ἔην Μινυή〈ιος〉: Μινυήιος ὁ Ἰώλκιος· τὴν γὰρ Ἰωλκόν Μινύαι ᾤκουν, ὡς φησι Σιμωνίδης ἐν Συμμίκτοις (8 fg 3 J.). δύναται δὲ καὶ ἀντὶ τοῦ Ὀρχομένιος· πολλοί γάρ φασιν ἐν Ὀρχομενῷ οἰκῆσαι τὸν Ἀθάμαντα. 393 394 395

763-64a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-475 ζητητέον δὲ τί βούλεται αὐτῷ ταῦτα τὰ ποικίλματα. καὶ ἐροῦμεν, ὅτι ὁ ποιητὴς διὰ τῆς χλαμύδος οὐδὲν ἕτερον ἢ τὴν κοσμικὴν τάξιν καὶ τὰς τῶν ἀνθρώπων πράξεις φησί. καὶ πρῶτον μὲν διὰ τοῦ κεραυνοῦ καὶ τῶν Κυκλώπων θεόν τινα καὶ θείαν φύσιν ἀλληγορεῖ· διὸ καί φησιν (v. 730):

“ἐπ᾽ ἀφθίτῳ ἥμενοι ἔργῳ”
. μεθ᾽ ὃ πόλεις κτιζομένας διὰ τῆς τοῦ Ἀμφίονος λύρας ἱστορεῖ· ἔπειτα τὰ ἐν ταῖς πόλεσι πάντα γινόμενα, ἔρωτάς τε καὶ πολέμους — τοῦτο γὰρ βούλεται αὐτῷ ἡ Ἀφροδίτη ὁπλοφοροῦσα, ἡ δὲ βία καὶ αἱ μάχαι διὰ τῆς τῶν Ταφίων ἱστορίας —, ἀγῶνάς τε καὶ γάμους διὰ τῶν τοῦ Πέλοπος ἄθλων, ἀσεβείας τε καὶ τιμωρίας πρὸς τῶν κρειττόνων διὰ τοῦ Τιτυοῦ, ἐπιβουλάς τε καὶ διαβολὰς καὶ σωτηρίας διὰ τῆς τοῦ Φρίξου ἱστορίας, καὶ σχεδὸν πάντα τὰ ἐν ταῖς πόλεσι γινόμενα διὰ τῆς χλαμύδος ποιητικῶς ἔφρασεν. δῶρον δέ φησιν εἶναι τὴν χλαμύδα τῆς Ἀθηνᾶς, ἐπειδὴ ὅ τε κόσμος ὑπὸ τῆς θείας φρονήσεως γέγονε, τῶν τε ἐν αὐτῷ ὑπὸ τῶν ἀνθρώπων πραττομένων οὐδὲν ἄνευ φρονήσεως ὀρθῶς γένοιτ᾽ ἄν. 396 397 398

763-64b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-476 εἰσαΐων: ἐφθέγγετο γὰρ ὁ κριὸς πιστούμενος τῷ Φρίξῳ τὴν σωτηρίαν κατὰ βούλησιν Διός. L m (P)

763-64c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-477 〈ὅδ᾽ ᾖ:〉 κριός. S g

763-64d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-478 ἐξενέποντι: περιττὴ ἡ ἐξ. L gP

763-64e. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-479 〈ἐξενέποντι:〉 ἀνθρώπῳ. S m 399

768. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-480 〈τοῖ᾽ ἄρα δῶρα:〉 πρὸς δὲ παρθένον στελλόμενος παρθένου δώρα μεταχειρίζεται.

769—73. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-481 ὄρρ᾽ Ἀταλάντη: Ἰασίωνος θυγάτηρ, ἣν ἔγημεν Μειλανίων. ἑτέρα γάρ ἐστιν ἡ Ἀρκαδική, 〈ἑτέρα〉 ἡ Σχοινέως, ἣν ἔγημεν Ἱππομένης. Μαίναλος δὲ ὄρος Ἀρκαδίας, ἐν ᾧ ἡ Ἀταλάντη διῆγεν, ἀπὸ Μαινάλου τοῦ Ἀρκάδος, ὥς φησιν Ἑλλάνικος (4 fg 162 J.). 400 401 402 403 404

769-73. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-482 αἱ δὲ Ἀριστάρχειοι (I 404, 10 Ludwich) δι᾽ ἑτέρου ρ ἔχουσι τὰς τοιαύτας γραφάς, ὡς Ἡρακλέων (fg 11 Berndt Progr. gymn. Insterb. 1914, 21) φησὶν ἐν τῇ π τῆς Ἰλιάδος (228)

‘τό ῥα τότ᾽ ἐκ χηλοῖο λαβών’
. τὸ δὲ δεῖσεν ἀργαλέας ἔριδας τὰς τῶν μνηστήρων λέγει τῆς Ἀταλάντης ἔριδας· ἔδεισεν, μὴ εἰς στάσιν αὐτοὺς ἐξάψῃ καὶ διαφορά τις γένηται μεταξύ, τῶν μὲν μιγῆναι αὐτῇ θελόντων, τῆς δὲ τὴν παρθενίαν τηρούσης. ὅτι δὲ ἐμίγησαν οἱ Ἀργοναῦται ταῖς Λημνίαις, Ἡρόδωρος ἱστορεῖ ἐν τοῖς Ἀργοναυτικοῖς (31 fg 6 J.). Αἰσχύλος δὲ ἐν Ὑψιπύλῃ (p. 79 N.²) ἐν ὅπλοις φησὶν αὐτὰς ἐπελθούσας χειμαζομένοις ἀπείργειν, μέχρι λαβεῖν ὅρκον παρ᾽ αὐτῶν ἀποβάντας μιγήσεσθαι αὐταῖς. Σοφοκλῆς δὲ ἐν ταῖς Λημνίαις (II p. 52 Pearson) καὶ μάχην ἰσχυρὰν αὐτοῖς συνάψαι φησίν. 405 406 407 408

775a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-483 καλύβαις: ταῖς διὰ τῶν ἱματίων, νηγατέαις δὲ νεοκατασκευάστοις.

775b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-484 καλύβῃσι: ἀντὶ τοῦ παστῷ. L g (P) 409

776. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-485 〈θηήσαντο:〉 ἀντὶ τοῦ ἔβλεψαν. L g

777. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-486 κυανέοιο: νῦν λαμπροῦ. L g (P) 410

781a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-487 τῷ ἴκελος: ἤτοι κατ᾽ ἔρωτα λέγει ἢ κατὰ μνηστείαν. διόλου δὲ ἁρμόζουσα καὶ οἰκεία ἡ εἰκών. καὶ γὰρ καὶ αὐτὸν ἐρῶσα ἐξεδέχετο παρθένος καταλαμπόμενον τῷ κάλλει.

781b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-488 ἀνὰ στίβον: ἀνὰ τὴν ὁδόν, παρὰ τὸ στείβω τὸ περιπατῶ.

783. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-489 ἐπεκλονέοντο: οὐ καλῶς τὸ ἐπεκλονέοντο εἴρηκεν ἅμα τῇ χαρᾷ· κλόνος γὰρ ἡ ταραχή. Ὅμηρος (Ε 93):

‘ὡς ὑπὸ Τυδείδῃ πυκιναὶ κλονέοντο φάλαγγες’
. 411

785. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-490 ἀπηλεγέως: ἀντὶ τοῦ συντόμως, ἀποφατικῶς. Ἡρωδιανὸς δὲ ἐν τῷ γ᾽ τῆς Καθόλου (I 79, 23 L.) ἀνηλεγέως φησί. 412 413 414 415 416

786. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-491 προφανέντι: περιττὴ ἡ πρὸ πρόθεσις. θεράπναι δὲ κατὰ συγκοπὴν τοῦ θεράπαιναι. 417

787. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-492 σανίδες: οὕτω λέγονται τὰ ὑπερμήκη ξύλα καὶ πλατέα οἷον τανίδες, παρὰ τὴν τάσιν. 418

788—89a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-493 ἔνθα μιν: ἐν τῇ προεκδόσει·

ἔνθα μιν Ἰφινόη προδόμου διὰ ποιητοῖο / ἐσσυμένως καλῆς ἐπὶ δίφρακος εἶσεν ἄγουσα.
L

788—89b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-494 καλῆς διὰ παστάδος: ἣν ἡμεῖς προστάδα λέγομεν. εἴρηται δὲ οὕτως διὰ τὸ ἐν αὐτῇ σιτεῖσθαι ἡμᾶς οἱονεὶ πάσασθαι. καλῆς δὲ ἤτοι ὅτι βασίλεια τὰ οἰκήματα ἢ ὅτι ἐρωτικά· τοιαῦτα γὰρ τὰ τῶν ἐρώντων, ὡς καὶ Ἀνακρέων (fg 119 B. III 286) ἐπὶ ἐρωμένης φησίν 〈...〉. 419 420 421 422 423

788—89c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-495 〈δι’ ἀναστάδος:〉 ἐπιπέδου. S m 424

794—96a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-496 ἦσθ᾽ αὕτως: εἰκῇ ἐκαθέζεσθε. ἤδη δὲ καὶ διὰ τούτου ἐφ᾽ ὃ ἐκάλεσεν αὐτὸν ἠνίξατο καὶ τὰ τῆς εὐμενείας οὕτω πορίζεται.

794—96b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-497 ὑπ᾽ ἀνδράσιν: ἀντὶ τοῦ ὑπ᾽ ἀνδρῶν. Ὅμηρος (B 816)· ‘Τρωσὶ μὲν ἡγεμόνευε’. τοῦτο δὲ Ἰώνων ἴδιον. ταῦτα δὲ πλάττεται ἡ Ὑψιπύλη, ἀποδημεῖν ἐπὶ θράκης τοὺς ἄνδρας. ἀρόωσι δὲ ἀροτριῶσιν, ἀφ᾽ οὗ τὸ διάγουσιν ἀκουστέον. πλάττεται δὲ καὶ ἀφανίζει τὸ ἀληθῶς γεγονὸς καὶ τὸν φόνον τῶν ἀνδρῶν. 425 426

794—96c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-498 ἐπινάστιοι: ἔποικοι. L gP

800a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-499 ἀπορνυμένους δὲ ἤτοι ἀπερχομένους τοὺς Λημνίους φησίν. P

800b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-500 ἐπαύλους: τὰς ἐπαύλεις, τὰς μάνδρας. ἢ καταχρηστικῶς· τὰς οἰκίας τῶν θρᾳκῶν ἐπόρθουν οἱ Λήμνιοι. 427 428 429

801—03a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-501 ἐκ νηῶν: ἀντὶ τοῦ διὰ τῶν νηῶν. L gP 430

801—03b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-502 αὐτῇσι δ᾽ ἀπείρο〈να〉: θαυμαστικῶς, οἷον· ληιάδας αὐτὰς καὶ δεσποίνας ἡμῶν ἔφερον ἄγοντες. ἐν δὲ τῇ προεκδόσει·

‘ἐκ νηῶν, ἄμυδις δὲ βόας καὶ μῆλα κόμιζον / αὐτήσειν κούρῃσιν ἀπείρονα ληίδα δεῦρο. / καὶ τότ᾽ ἔπειτ᾽ ἀνά δῆμον ἀάατος ἔμπεσε λύσσα, / οὐκ οἶδ᾽ ἢ θεόθεν ἢ αὐτῶν ἀφροσύνῃσι.’
L 431 432

801—03c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-503 οὐλομένης: ἀντὶ τοῦ τῆς δεινῆς ἢ, ἀπὸ τοῦ συμβαίνοντος, ὀλέθρου ποιητικῆς, ὡς τὸ ‘πολύδακρυν Ἄρηα’ (Hom.) τὸν δακρύων ποιητικόν.

801—03d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-504 πορεύνετο: κατεσκευάζετο. L gP

801—03e. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-505 θυμοφθόρον ἄτην: τὸν ἔρωτα λέγει. L g (P)

805a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-506 ᾗ ματίῃ: τῇ ἑαυτῶν ματαιότητι καὶ μωρίᾳ καὶ φρενοβλαβείᾳ νικηθέντες.

805b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-507 ἀπεσσεύοντο: ἀντὶ τοῦ ἐδίωκον. L gP

807—08. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-508 εἴ κέ ποτ᾽ αὖτις: περιττὸς ὁ κὲ σύνδεσμος. ὁ γὰρ λόγος· πολὺν χρόνον ὑπεμείναμεν, εἴ ποτε μεταμεληθῶσιν. ἵνα δὲ μὴ ὥσπερ ζηλοτυπίαν καὶ ἀκρασίαν κατηγορήσῃ τῶν γυναικῶν, ἐπὶ πολὺ αὐτάς φησιν ἐνηνοχέναι τὸ πάθος. L

810. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-509 σκοτίη: ἡ ἐκ τῶν αἰχμαλώτων. L gP 433

811—12. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-510 χήραί τ᾽ ἐπὶ τῇ〈σιν〉: ἵνα μὴ τῶν παρθένων ἀσέλγειαν κατηγορῇ, [εἶπεν] ἐπὶ τούτῳ φησίν· ἐδυσφόρουν διὰ τὰς χηρευούσας μητέρας καὶ ἐφρόντιζον· κατὰ κοινοῦ δὲ τὸ ἀλάληντο . ἢ πρὸς ἕτερον· ὅτι οὐδεμία ἡμῶν πρὸς γάμον ἤρχετο, εἴχομεν γὰρ τὴν τῶν μητέρων χηρείαν καὶ ὕβριν διδάσκαλον τῶν ἡμῖν ἐσομένων. L 434 435 436

813. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-511 οὐδὲ πατήρ: πρὸς πλείονα οἶκτον καὶ ἔμφασιν διόλου τοῖς φυσικοῖς ὀνόμασι χρῆται. L

816. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-512 λώβην: κάκωσιν, ὕβριν. L gP 437

820. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-513 ὑπέρβιον: μέγα καὶ θαυμαστόν· οἶδε γὰρ αὐτὸ δεινὸν καὶ ἄπιστον, εἰ γυναῖκες ἀνδρῶν ἐκράτησαν. διὸ καὶ τὴν τοῦ δαιμονίου ἐπίταξίν φησιν εἰληφέναι. 438

823. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-514 αὐταῖς ληιάδεσ〈σιν〉: λείπει ἡ σὺν πρόθεσις, ἵν᾽ ᾖ· σὺν αὐταῖς ταῖς γυναιξί. L

824—25. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-515 θεσσάμενοι: ἐξ αἰτήσεως ἀναλαβόντες, αἰτήσαντες· θέσσασθαι γὰρ τὸ αἰτῆσαι καὶ ἱκετεῦσαι. καὶ Ἡσίοδος (fg 201 Rz. 2) ‘θεσσάμενος γενεὴν Κλεοδαίου κυδαλίμοιο’. καὶ Ἀρχίλοχος (fg 11 B. II 386)· ‘πολλά δ᾽ ἐυπλοκάμου πολιῆς ἁλὸς ἐν πελάγεσσι θεσσάμενοι γλυκερόν νόστον’. δαιμονίως δὲ καὶ τοῦτο πλάττεται· ἦν γὰρ εὐθέως ζητῆσαι· εἰ οἱ ἄνδρες ἀπέβησαν, κἂν ἡ βραχύτερα τῶν ἀρρένων που ἡλικία; 439 440 441 442

826a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-516 θρηικίης ἄροσιν: περιφραστικῶς τὴν θράκην. L gP 443

826b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-517 χιονώδεα: οἱ μέν, ὅτι λευκόγεως ἡ θράκη, οἱ δὲ τὴν συνεχῶς χιονιζομένην παρὰ τὸ δυσχείμερον εἶναι· ὃ καὶ βέλτιον, ψυχρὰ γάρ ἐστιν ἡ χώρα· διὸ κάκεῖθεν τοὺς ἀνέμους πνεῖν ἐμυθεύσαντο. Διοφάνης δὲ βόθρον φασὶν εἶναι ἐν τῇ θράκῃ, ἐξ οὗ φυσήματα ἀνέμων γίνεσθαι, καὶ μυθευθῆναι οὕτω θράκην ἀνέμων οἰκητήριον. 444 445

829. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-518 γέρας: τὴν βασιλείαν. L gP

831. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-519 Αἰγαίης: τὸ Αἰγαῖον πέλαγός φησιν. ἐκλήθη δὲ ἀπὸ νήσου Αἰγῶν καλουμένης. Ὅμηρος (θ 203) ‘οἱ δέ τοι εἰς Ἑλίκην τε καὶ Αἰγάς’, αὕτη γὰρ ἱερὰ Ποσειδῶνος, ἐν ᾗ μηδένα κοιμᾶσθαι λόγος διὰ τὰ φαντάσματα τοῦ θεοῦ, ὥς φησι Νικοκράτης (fg 2 M. IV 466). 446

831. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-520 οἱ δὲ ἀπὸ Ποσειδῶνος ὀνομασθῆναί φασι τὸ πέλαγος· Αἰγαῖος γὰρ οὗτος λέγεται ὁ θεός, ὥς φησι Φερεκύδης (3 fg 43 J.). †Νικοκράτης† δέ φησιν, ὅτι ἀπὸ Αἰγέως κατακρημνίσαντος ἑαυτὸν ἀπὸ τῆς ἀκροπόλεως εἰς τὴν θάλασσαν. οὐκ εὖ· πολὺ γὰρ ἀπέχει ἡ ἀκρόπολις τῆς θαλάσσης παραπλέοντι. 447 448 449

834. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-521 ἀμαλδύνουσα: ἀφανίζουσα καὶ τῷ πλάσματι κρύπτουσα. τὸ δὲ ἴσκεν ἀντὶ τοῦ ἔλεγεν, κακῶς· Ὅμηρος γὰρ ἀντὶ τοῦ ὡμοίου. 450 451 452 453

836—37a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-522 μάλα κεν: ὁ νοῦς· λίαν ἡμῖν ἐστιν ἀρεστὸν τυχεῖν ὧν ἔχομεν χρείαν, σὺ δὲ ὅμοια δίδως. νῦν γὰρ τὸ ὀπάζεις κεῖται ἀντὶ τοῦ δίδως. 454 455

836—37b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-523 〈χρησμοσύνης:〉 ἀντὶ τοῦ χρείας. L g

836—37c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-524 μάλα κεν θυμηδέος: θυμηδὴς χρησμοσύνη ἡ τὸν θυμὸν εὐφραίνουσα χρεία. P

838. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-525 ὑπότροπ〈ος〉: ἀπελθὼν πρὸς τὰς ναῦς, πάλιν ἥξω πρὸς τὴν πόλιν.

839—41. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-526 τὸ δὲ χάζομαι τὸ παραχωρῶ σημαίνει, ἵν᾽ ᾖ· ἔγωγε μὲν οὐ παραχωρῶ ἢ σοὶ ἢ ἄλλῳ ὁτωοῦν τῆς ἀρχῆς ἀθερίζων καὶ καταφρονῶν τῆς τοιαύτης ἀρχῆς, ἀλλὰ διὰ τοὺς ἐπικειμένους μοι ἄθλους. P

842. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-527 χειρὸς θίγε: ἤδη σύμβολον αὐτῇ τῆς ἑταιρίας διὰ τῆς ἐφάψεως δίδωσιν. 456

845—48. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-528 μῦθον ὅτ᾽ ἤδη: ὁ νοῦς· μετέπειτα δὲ αἱ θεραπαινίδες ἦλθον βαστάζουσαι ξένια, ὅτε ἤδη ὁ Ἰάσων πάντα τὰ παρὰ τῆς Ὑψιπύλης ῥηθέντα τοῖς ἑαυτοῦ ἑταίροις συνετέλεσε λέγων.

851. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-529 Ἡφαίστοιο χάριν: ἱερὰ γὰρ Ἡφαίστου ἡ Λῆμνος. τὸ δὲ πολυμήτιος παρὰ τὸ ‘εἰδυίῃσι πραπίδεσσι’ (Hom.) γέγονεν.

854. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-530 〈καὶ〉 ἔκυρσαν: περιττὸς ὁ καί. τὸ δὲ ἔκυρσαν ἀντὶ τοῦ ἔτυχον. L gP 457

855. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-531 Ἡρακλῆος ἄνευθε: τοῦτο ἕνεκα τῆς οἰκονομίας φησὶν ὁ ποιητής — πάντων γὰρ ταῖς ἡδοναῖς νικωμένων μόνος οὗτος πρὸς τὸν ἆθλον αὐτοὺς προτρέπεται — καὶ πρὸς τὴν κρατερὰν καὶ εὔφρονα φύσιν τοῦ ἥρωος. L 458

859—60a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-532 Ἥρης υἷα: Ἡσιόδῳ ἐπηκολούθησεν 〈ἐξ〉 Ἥρας μόνης τὸν Ἥφαιστον λέγοντι γεγενῆσθαι (Th. 927 sq.)· ‘Ἥρη δ᾽ Ἥφαιστον κλυτὸν οὐ φιλότητι μιγεῖσα γείνατο’. Ὅμηρος δὲ Διὸς καὶ Ἥρας φησὶν αὐτόν. 459 460

859—60b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-533 καὶ αὐτὴν Κύπριν: διότι τὰ παρόντα ἐρωτικά, καὶ ὅτι τοῦ θεοῦ γαμετὴ αὕτη, οὗ ἱερὰ ἡ Λῆμνος. L

861. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-534 ἀμβολίη: ὑπέρθεσις. L gP 461

862a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-535 ἂν ἐλίνυον: ἀντὶ τοῦ ἤργουν. παρὰ τὰ αἴλινα τὰ θρηνητικὰ [ἐντεῦθεν] γεγένηται διὰ τὸ ἀνήνυτά τινα εἶναι, παρὰ τὸ Ὁμηρικόν (Ω 524)· ‘οὐ γάρ τις πρῆξις πέλεται’. L 462 463 464

862b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-536 ἐλίνυον: παρέμενον. L g (P) 465

865—68a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-537 δαιμόνιοι: τεχνικῶς καὶ συνετῶς οὐχ ἕνα τινὰ λοιδορεῖ, ἀλλὰ τοὺς πάντας, καὶ οὐ πρῶτον τὴν ἀκρασίαν αὐτοῖς ὀνειδίζει, πρὶν τὰ συμφέροντα δηλώσῃ. παρὰ δὲ τοῖς φυσικοῖς ὁ Ἡρακλῆς σύνεσις καὶ ἀλκὴ λαμβάνεται. ὁ δὲ νοῦς· ὦ μακάριοι, ἐξειργόμεθα 〈ὑπὸ〉 τοῦ ἡμῶν αἵματος τῆς πατρίδος; ἢ γάμων ἐνδεεῖς ὄντες ἐνταῦθα ἥκομεν, μεμψάμενοι τὰς ἑαυτῶν πολίτιδας καὶ Λῆμνον κατοικήσοντες τοῖς κλήροις διελόμενοι; ἢ οὕτως· ὦ μακάριοι, ἐμφύλιον φόνον δράσαντες ἐξειργόμεθα τῆς πατρίδος; ἐπειδὴ οἱ τοιοῦτοι ἐκ τῆς πατρίδος φυγῇ ἐνιαυσιαίᾳ ἐζημιοῦντο. 466

865—68b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-538 ὀνοσσάμενοι πολιήτιδας: κυρίως τὸ πολίτιδας γυναῖκας ἔταξεν, οἱονεὶ τὰς Ἑλληνίδας γυναῖκας ἀπαρνησάμενοι συμβιοῦν βαρ-

865-68b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-539 βάροις ἤλθομεν; καὶ οὔ φησι τὸ κάλλος αὐτῶν ἀποφυγόντες· τάχα γὰρ ἀληθῶς ἐν τῇ Λήμνῳ εὐπρεπεστέρας εἶναι γυναῖκας συνέβαινεν· καὶ πρὸς τὸ σεμνὸν τοῦ Ἡρακλέους. L

869. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-540 εὐκλειεῖς: ἔνδοξοι. καὶ διὰ τούτου δὲ ἐνυβρίζει. οἶδε γὰρ ἕκαστον αὐτῶν πρὸς τὸν πλοῦν ἐλθόντα εἰς εὐδοξίαν· ταύτην δὲ ἂν ἀπώλεσαν, εἰ ἐπιπολὺ διέτριψαν. L

870. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-541 ἐπὶ δηρὸν ἐελμέ〈νοι〉: καί τοῦτο συνετῶς καὶ τεχνικῶς. τὸν χρόνον αἰτιᾶται· τὸ μὲν γὰρ ὀλίγον ἀμελῆσαι τοῦ πόνου συγγνώμης ἂν εἴη, τὸ δὲ ἐπιπολὺ ἀνυπόστατον ἦν παντὶ ἀνδρί. καὶ ἔσπασεν αὐτὸ παρὰ τό ‘πάντων μὲν κόρος ἐστί’ (Ν 636). L

872. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-542 ἴομεν αὖτις 〈ἕκαστοι〉 ἐπὶ σφέα: οὐχ ὑγιῶς τὸ σφέα κεῖται, ἰσοδυναμεῖ γὰρ τῷ σὰ ἐπὶ τρίτου προσώπου τασσομένῳ. ἔδει οὖν εἰπεῖν· ἴομεν αὖτις ἕκαστοι ἐφ᾽ ἡμέτερα. ἔστι γὰρ συζυγία τῶν προσώπων αὕτη ἡμέτερα ὑμέτερα σφέτερα, τοῦ δὲ σφά· ἁμά ὑμά σφά. L 467 468 469

874. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-543 ἐσανδρώσῃ: ἀνδρῶν πληρώσῃ, εἰρωνικῶς. L g (P)

879—83a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-544 λείρια: καθόλου τὰ ἄνθη λείρια λέγεται. ἔστι δὲ κυρίως λεγόμενον ἄνθος λείριον, καί φησιν ὁ θεόφραστος ἐν τῷ Περὶ φυτῶν (Hist. plant. VI 6, 9) τὸν νάρκισσον οὕτω λέγεσθαι, οἱ δὲ τὸ κρίνον. 470 471 472 473

879—83b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-545 σιμβληίδος: σίμβλους καλοῦσι τὰ ἀγγεῖα, ἐν οἷς κηροποιοῦσιν αἱ μέλισσαι. σιμβληίδος οὖν πέτρας , ἐν ᾗ μελιτουργοῦσιν ἐν τοῖς ὄρεσιν, οἱονεὶ σίμβλου τάξιν ἐχούσης. 474 475

879—83c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-546 ἄλλοτέ τ᾽ ἄλλον: παρὰ τὸ Ἰσοκράτους (Ad Demon. 52)· ‘ὥσπερ γὰρ τὴν μέλιτταν ὁρῶμεν ἐφ᾽ ἅπαντα μὲν τὰ βλαστήματα καθιζάνουσαν, ἀφ᾽ ἑκάστου δὲ τὰ χρήσιμα συλλέγουσαν, οὕτω δὴ καὶ τῆς παιδείας 〈...〉’. 476

879—83d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-547 ὣς ἄρα ταίγε: αἱ Λημνιάδες γυναῖκες. ἡ δὲ παραβολὴ οὐχ ὑγιὴς οὐδὲ εἰς πάντα ἁρμόζεται. ἔστω γὰρ μελίτταις εἰκάζεσθαι τὰς γυ- 477

879-83d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-548

ναῖκας, ἄνθεσι δὲ τοὺς ἥρωας, σίμβλῳ δὲ κοίλῳ τὴν πόλιν· τὰ δὲ ἐπίλοιπα πῶς ἂν οὐκ εἴη ἀνάρμοστα, δι᾽ ὧν φησι· χαίρει καὶ ἀγάλλεται ὁ λειμών, καίτοι λυπεῖται ἡ πόλις, διὸ φησι κινυρόμεναι · καὶ πάλιν ἀνάρμοστον τὸ
‘γλυκὺν ἄλλοτέ τ᾽ ἄλλον καρπὸν ἀμέργουσιν’
· οὐ γὰρ δὴ τὸν ἀρειότερον τῶν ἡρώων ἑκάστη ἔσπευδεν ἀπολαμβάνειν. ταῦτα δ᾽ ἂν πρὸς τὴν πρώτην μῖξιν καὶ σύνοδον ἡρμόζετο. L
478

879-83e. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-549

πρὸς τοὺς ἐπιλαμβανομένους τῆς παραβολῆς, ὅτι οὐ πάντα τὰ λεγόμενα ἁρμόττει τοῖς προκειμένοις, ῥητέον, ὅτι τὰ μὲν τῆς παραβολῆς πρὸς σαφήνειαν τοῦ γενομένου λαμβάνεται, τὰ δὲ πρὸς κάλλος μόνον καὶ ἔκφρασιν συντελεῖ. P
479

879-83f. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-550

ἐνδυκέως: ἐπιμελῶς, σπουδαίως. τὸ δὲ κινυρόμεναι οὐκ εὖ· σημαίνει γὰρ τὸ θρηνῳδούσαι καὶ ἔδει κλαίουσαι, δακρυόεσσαι.
480

885. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-551

εὐχόμεναι: ὅτι διὰ τὸ ἀσθενὲς ἡ γυναικεία φύσις πάντοτε ἐπὶ τὸ εὔχεσθαι τρέπεται, δῆλον ἐκ τῶν πρώτων, δι᾽ ὧν φησιν (v. 247 sq.)·
‘αἱ δὲ γυναῖκες πολλὰ μάλ᾽ ἀθανάτοισι’
.
481

888—90a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-552

νείσεο: ἄγαν ἐρωτικὴ 〈ἡ〉 προσφώνησις καὶ ἡ εὐχή. πρῶτον γὰρ αὐτῷ 〈τὴν σωτηρίαν〉 κατεύχεται, ἔπειτα, ἐπεὶ οἶδε καὶ τὴν πᾶσαν σπουδὴν καὶ τὸ φίλτρον τῷ Ἰάσονι οὐδὲν ἕτερον ἢ τὴν τῶν ἑταίρων σωτηρίαν, καὶ ταύτην αὐτῷ κατεύχεται, οὐ τοσοῦτον ἐκείνοις χαριζομένη ὅσον Ἰάσονι.
482 483 484

888—90b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-553

νείσεο: νείσομαι μὲν τὸ πορεύομαι σημαίνει, τὸ δὲ τοὶ ἀντὶ τοῦ σαυτῷ, πρωτότυπος ἀντὶ συνθέτου ἀντωνυμίας. P

893. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-554

ῥηιδίως δ᾽ ἂν ἑοῖ: βούλεται λέγειν· ῥᾳδίως δ᾽ ἂν ἑαυτῷ καὶ πολὺν ἀθροίσαις λαόν. οὐκ εὖ δὲ ἔθηκεν τὸ ἑοῖ · ἔστι γὰρ τρίτου προσώπου δηλωτικόν, ὡς παρ᾽ Ὁμήρῳ (δ 38)·
‘ὀτρηροὺς θεράποντας ἐπισπέσθαι ἑοῖ αὐτῷ’
. L

894. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-555 μενοινήν: ἀντὶ τοῦ γνώμην καὶ διάνοιαν, ἢ μέριμναν. L m (P)

895. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-556 προτιόσσομαι: ἐννοῶ, προορῶμαι. L g (P)

897—98a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-557 λίπε δ᾽ ἧμιν ἔπος: ὁ νοῦς ἐστι τοιοῦτος· εἰπὲ δή μοι συμβουλήν τινα, ἐὰν γένηταί με τεκεῖν, ὥστε τῷ γεννωμένῳ ὑποθέσθαι τινά· ἐλλείπει γὰρ εἰς τὸν πλήρη λόγον. L

897—98b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-558 ἐξανύσαι δὲ τὸ τελέσαι. P

899. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-559 ἀγαιόμενος: θαυμάζων τῆς διαθέσεως καὶ τοῦ ἔρωτος.

901—03a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-560 ἐμέθεν πέρι θυμὸν ἀρείω: ὁ νοῦς· σὺ δὲ κρείττονα περὶ ἐμοῦ ψυχὴν καὶ ὑπόνοιαν ἔχε, τὰ περὶ τῆς πατρίδος ἡμῶν σκεπτομένη· οὐ γὰρ εὐτελεῖς ἐσμεν, ὡς τὴν ἰδίαν καταλείψαντες εἰς ἑτέραν μετοικεῖν. L 485 486

901—03b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-561 Πελίαο ἕκητι: τουτέστιν ἕνεκα Πελίου ἐστί μοι οἰκεῖν. L m (P)

904—06a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-562 Ἑλλάδα γαῖαν: νῦν τὴν θεσσαλίαν. Ὅμηρος δὲ μίαν θεσσαλίας πόλιν οἶδε τὴν Ἑλλάδα. Πελασγίδος δὲ τῆς θετταλικῆς, ἀπὸ τῶν ἐνοικησάντων Πελασγῶν. L 487

904—06b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-563 σὺ δ᾽ ἄρσενα: τοῦτο ὡς ἐν θαυμασμῷ· εἰ ἄρα ἐν γυναικῶν πόλει κἂν ἐξ ἐπιγονῆς ἔσται ποτὲ ἄρρην τις. L

907. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-564 δύης ἄκος: τῆς ταλαιπωρίας οἷον παραμύθιον καὶ ἴαμα. ὅθεν καὶ ἐνδυκὲς περιττεύοντος τοῦ κ, ὥς φησι Τρύφων (fg 133 Velsen Tryph. gramm. Alex. fragm. 1853, 99 )· ἔστι γὰρ ἐνδυὲς τὸ μετὰ πολλῆς κακοπαθείας γενόμενον, καὶ ἐνδυκέως ἐξ αὐτοῦ. 488

909. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-565 ἐφέστιοι: ἔποικοι· Λακεδαιμόνιοι γὰρ τὴν οἰκίαν ἑστίαν φασίν. L m (P) 489 490

910a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-566 παροίτατος: ἀντὶ τοῦ πρότερος· ἐσχημάτισται δὲ ἀπὸ τοῦ πάρος. καὶ Ὅμηρος (Ψ 459)·

‘ἄλλοι μοι δοκέουσι παροίτεροι ἔμμεναι ἵπποι’
. 491

910b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-567 ὡς δὲ καὶ ἄλλοι: διὰ τούτου τῶν ἡρώων ὑπεραπολογεῖται, ὅτι καὶ τῆς πρὸς τὰς Λημνιάδας συνόδου προαρξαμένου τοῦ ἀρχηγοῦ καὶ οὗτοι συνετίθεντο, καὶ νῦν δὲ πάλιν ἐκείνου τοῦ πλοῦ ἀρχομένου καὶ οὗτοι εἵποντο.

912. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-568 ἐνεχερώ: ἀντὶ τοῦ ἐφεξῆς. L g (P)

913. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-569 ἁλιμυρέος: τῆς ὑπὸ θαλάσσης περιρρεομένης. ‘ἁλιμυρήεντες’ δὲ ‘ποταμοί’ (Φ 190) οἱ εἰς τὴν θάλασσαν βάλλοντες. 492 493

916—18a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-570 ἐς Ἠλέκτρης: τὴν Σαμοθράκην λέγει. ἐκεῖ γὰρ ᾤκει Ἠλέκτρα ἡ Ἄτλαντος καὶ ὠνομάζετο ὑπὸ τῶν ἐγχωρίων Στρατηγίς· ἥν φησιν Ἑλλάνικος (4 fg 23 J.) Ἠλεκτρυώνην καλεῖσθαι. ἐγέννησε δὲ γ᾽ παῖδας· Δάρδανον τὸν εἰς Τροίαν κατοικήσαντα, ὃν καὶ Πολυάρκη φησὶ λέγεσθαι ὑπὸ τῶν ἐγχωρίων, καὶ Ἠετίωνα, ὃν Ἰασίωνα ὀνομάζουσι, καί φασι κεραυνωθῆναι αὐτὸν ὑβρίζοντα ἄγαλμα τῆς Δήμητρος· τρίτην δὲ ἔσχεν Ἁρμονίαν, ἣν ἠγάγετο Κάδμος, καὶ ἀπὸ τῆς μητρὸς αὐτῆς Ἠλεκτρίδας πύλας τῆς θήβης ὠνομάσθαι ἱστορεῖ καὶ Ἑλλάνικος ἐν α᾽ Τρωικῶν (v. supra) καὶ Ἰδομενεύς [ἐν α᾽ Τρωικῶν] (fg 18 M. II 494). Ἀθηνικῶν (fg 1 M. IV 345) δέ φησιν, ὅτι Διὸς καὶ Ἠλέκτρας ἐγένετο Ἰασίων καὶ Δάρδανος. 494 495 496 497 498 499 500 501 502

916—18b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-571

ἀρρήτους ἀγανῇσι: τὰς τελετὰς λέγει τὰς ἐν Σαμοθράκῃ ἀγομένας, ἃς εἴ τις μυηθείη, ἐν τοῖς κατὰ θάλασσαν χειμῶσι διασῴζεται. καὶ Ὀδυσσέα δέ φασι μεμυημένον ἐν Σαμοθράκῃ χρήσασθαι τῷ κρηδέμνῳ ἀντὶ ταινίας (ε 346)· περὶ γὰρ τὴν κοιλίαν οἱ μεμυημένοι ταινίας ἅπτουσι πορφυρᾶς. καὶ Ἀγαμέμνονα δέ φασι μεμυημένον ἐν ταραχῇ ὄντα πολλῇ κατὰ Τροίαν ἀκαταστασίαν τῶν Ἑλλήνων παῦσαι πορφυρίδα ἔχοντα (θ 221). μυοῦνται δὲ ἐν τῇ Σαμοθράκῃ τοῖς Καβείροις, ὡς Μνασέας (fg 27 M. III 154) φησί. καὶ τὰ ὀνόματα αὐτῶν δ᾽ τὸν ἀριθμόν· Ἀξίερος,
503 504

916-18b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-572

Ἀξιοκέρσα, Ἀξιόκερσος, 〈Κάσμιλος〉. Ἀξίερος μὲν οὖν ἐστιν ἡ Δημήτηρ, Ἀξιοκέρσα δὲ ἡ Περσεφόνη, Ἀξιόκερσος δὲ ὁ Ἅιδης· ὁ δὲ προστιθέμενος τέταρτος Κάσμιλος ὁ Ἑρμῆς ἐστιν, ὡς ἱστορεῖ Διονυσόδωρος (68 fg 1 J.). Κάβειροι δὲ δοκοῦσι προσαγορεύεσθαι ἀπὸ Καβείρων τῶν κατὰ Φρυγίαν ὀρῶν, ἐπεὶ ἐντεῦθεν μετηνέχθησαν. οἱ δὲ δύο εἶναι τοὺς Καβείρους φασί, [πρότερον] πρεσβύτερον μὲν Δία, νεώτερον δὲ Διόνυσον.
ἡ δὲ Σαμοθράκη ἐκαλεῖτο πρότερον Λευκοσία, ὡς ἱστορεῖ Ἀριστοτέλης ἐν Σαμοθράκης πολιτείᾳ (fg 538 Rose 1567a 34). ὕστερον δὲ ἀπὸ Σάου, τοῦ Ἑρμοῦ καὶ Ῥήνης παιδός, Σάμος προσωνομάσθη κατὰ παρένθεσιν τοῦ μ. θρᾳκῶν δὲ οἰκησάντων αὐτὴν ἐκλήθη Σαμοθράκη.
505 506 507 508 509 510 511

916-18c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-573 ἀγανῇσι τελεσεφορίῃσι: ταῖς θείαις καὶ ὁσίαις μυσταγωγίαις. L g (P)

916-18d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-574 θέμιστας: ἀντὶ τοῦ μυστήρια. L g (P)

916-18e. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-575 σαώτεροι: ἀκινδυνότεροι. λέγονται γὰρ οἱ αὐτόθι μυηθέντες ἐπακούεσθαι εἰς ὃ ἂν εὔξωνται, ὡς Ἀριστοφάνης (Pac. 277 sq.)·

‘ἀλλ᾽ εἴ τις ὑμῶν ἐν Σαμοθράκῃ τυγχάνει / μεμυημένος, νῦν ἐστιν εὔξασθαι καλόν.’
δοκοῦσι γὰρ μᾶλλον σῴζεσθαι οἱ τὰ μυστήρια εἰδότες.
512 513

919—21a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-576 τῶν μὲν ἔτ᾽ οὐ προτ〈έρω〉: τὸ μὲν προτέρω ἐστὶ σημαντικὸν τοῦ εἰς τοὔμπροσθεν, ὡς καὶ παρ᾽ Ὁμήρῳ (ι 64)·

‘οὐδ᾽ ἄρα μοι προτέρω νῆες κίον’
· κεῖται δὲ νῦν καταχρηστικῶς ἐπὶ τοῦ λόγου. ὁ γὰρ νοῦς· τούτων δὲ οὐκ ἂν ἔτι πλέον τι εἴποιμι, ἀλλὰ χαίροι μὲν ἡ νῆσος, χαίροιεν δὲ καὶ οἱ δαίμονες, ὧν ἐστι τὰ μυστήρια· οὐ γὰρ καθῆκον ἡμῖν ἐστιν αὐτὰ λέγειν. 514 515

919-21b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-577 ὄργια: τὰ μυστήρια, παρὰ τὸ εἴργειν τοὺς ἀμυήτους αὐτῶν. ἢ τὰ ἐν ὀργάσι γινόμενα· ὀργάδες δὲ οἱ σύμφυτοι τόποι καὶ ὑγροί.

922. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-578 Μέλανος διὰ βένθ〈εα〉: Μέλας πόντος οὕτω λεγόμενος, ὡς ἱστορεῖ Εὔδοξος ἐν δ᾽ Γῆς περιόδου (fg 24 Brandes 4. Jahresb. d. Vereins von Freund. d. Erdk. zu Leipz. 1865, 61)· ὄπισθεν δὲ αὐτοῦ εἶναι τὴν Σαρπηδονίαν πέτραν φησίν. ὅτι δὲ οὕτω λέγεται, καὶ Ὅμηρος (Ω 79)·

‘ἔνθορε Μείλανι πόντῳ’
. ὠνομάσθη δὲ ἀπὸ Μέλανος τοῦ Φρίξου υἱοῦ ἐμπεσόντος, ἢ ἀπὸ ποταμοῦ Μέλανος καλουμένου κἀκεῖ 〈ἐκ〉ρέοντος. 516 517 518 519

923—24. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-579 τῇ μὲν θρῃκ〈ῶν〉: ταύτῃ μέν, τῇ χειρὶ τῇ δεξιᾷ. περαίην δὲ τὴν κατὰ τὸ ἐναντίον κειμένην· ἡ γὰρ Ἴμβρος ἀντικρὺ ἐστὶ τῆς θράκης. Ὅμηρος (Ω 753)·

‘ἐς Σάμον ἔς τ᾽ Ἴμβρον καὶ Λῆμνον’
· Σάμον γὰρ εἶπεν ἐνταῦθα τὴν Σαμοθράκην. 520

925. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-580 Χέρνησον: τὴν μετὰ θράκην κειμένην Χερσόνησον. ἦν δὲ πρότερον νῆσος. ἔστι δὲ πλησίον Τροίας. ἔστι καὶ ἑτέρα Χερσόνησος, Καρίας, ἔνθεν ἦν Ἀλέξανδρος ὁ περὶ Καρίας γράψας. 521 522

927. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-581 Ἀθαμαντίδος: τουτέστιν εἰς τὸν Ἑλλήσποντον, ἀπὸ Ἕλλης τῆς Ἀθάμαντος θυγατρός. 523

929. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-582 Ῥοιτειάδ〈ος〉: ἀπὸ Ῥοιτείας τῆς Πρωτέως θυγατρός. Ῥοίτειον δὲ καὶ Σίγειον ἀκρωτήρια τῆς Ἰλίου. L m (P) 524 525

932—33a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-583

Ἀβαρνίδος: ἡ Ἀβαρνὶς πόλις τῆς Λαμψάκου. ὠνομάσθη δὲ ἀπὸ αἰτίας τοιαύτης. Διονύσου ἐρασθεῖσα Ἀφροδίτη ἐμίγη αὐτῷ καὶ ἀναχωρήσαντος αὐτοῦ εἰς τὴν Ἰνδικὴν ἐμίγη τῷ Ἀδώνιδι. ὡς δὲ ἦλθεν ὁ Διόνυσος, στέφανον ποιήσασα ὑπήντησεν αὐτῷ. καὶ στέψασα αὐτὸν ἀκολουθῆσαι μὲν ἠδεῖτο διὰ τὸ ἤδη γεγαμῆσθαι, εἰς δὲ Λάμψακον ἀναχωρήσασα τὸ ἐξ αὐτῆς κυοφορούμενον ἠβούλετο τεκεῖν. Ἥρα δὲ ζηλοτυποῦσα μεμαγευμένῃ τῇ χειρὶ ἐφήψατο τῆς γαστρὸς αὐτῆς καὶ ἐποίησε τεκεῖν ἄμορφον, ὃν Πρίαπον προσαγορευθῆναι ἐκ τοῦ ἀπαρνήσασθαι τὴν Ἀφροδίτην καὶ διὰ τοῦτο Ἀπαρνίδα κληθῆναι. ὕστερον δὲ κατὰ μετάθεσιν τοῦ στοιχείου ἐκλήθη Ἀβαρνίς. Περκώτη δὲ πόλις Τροίας, ἣν καὶ Ὅμηρός φησιν.
526

932-33a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-584 527 528 529 530

932-33b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-585 Πιτύεια: ἡ Λάμψακος τὸ πρότερον Πιτύεια προσηγορεύετο, ἥν τινες Πιτύουσαν ὀνομάζουσι 〈διὰ τὸ ἔχειν πίτυς πολλάς〉. τινὲς δέ φασιν, ὅτι Φρίξος γενόμενος ἐνταῦθα θησαυρὸν ἔθηκεν καὶ ἀπὸ τούτου ἡ πόλις ὠνομάσθη· θρᾷκες γὰρ τὸν θησαυρὸν πιτύην λέγουσι. μνημονεύει δὲ αὐτῆς καὶ Ὅμηρος (B 829)·

‘καὶ Πιτύειαν ἔχον’
. 531 532

932-33b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-586

ἡ δὲ Ἀβαρνὶς τοῦ Ἑλλησπόντου, ᾗ τὸ παλαιὸν Ἀπαρνὶς ἐκαλεῖτο, ὡς εἴρηται, ἀπὸ τοῦ Ἀφροδίτην ἐνταῦθα τεκοῦσαν τὸν Πρίαπον ἀπαρνήσασθαι τὸν παῖδα διὰ τὸ ἀπρεπὲς τοῦ αἰδοίου.
533

935. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-587 πορφύροντα: διέπλευσαν τὸν τοῖς ῥοθίοις μελαινόμενον καὶ σφοδρὰ κύματα ἔχοντα. L g (P)

936—49a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-588

ἔστι δέ τις αἰπεῖα: Προποντίς ἐστι τὸ μετὰ τὸν Ἑλλήσποντον πέλαγος, οὗ ἑξῆς ὁ θρᾳκικὸς Βόσπορος. ἐν οὖν ταύτῃ τῇ Προποντίδι ἐστὶ νῆσος, ἣ ὕστερον χερρόνησος γεγένηται καὶ ἰσθμόν τινα ἔσχεν· πᾶσα γὰρ γῆ ἐξέχουσα εἰς θάλασσαν ἰσθμὸς καλεῖται. ταύτῃ οὖν τῇ χερρονήσῳ παράκειται Ἄρκτων ὄρος , κυρίως οὕτω λεγόμενον, ἐπειδή φασι τὰς τροφοὺς τοῦ Διὸς ἐκεῖ διατριβούσας εἰς ἄρκτους μεταβληθῆναι· ἢ ὅτι ὁ τόπος ἔνθηρος, καὶ ἀπὸ τοῦ θηρίου τῆς ἄρκτου ὠνομάσθη· ἢ διὰ τὸ ὑψηλὸν τοῦ ὄρους, ἀπὸ τοῦ δοκεῖν ταῖς ἄρκτοις προσπελάζειν ταῖς ἀστρῴοις. τοῦτο δὲ ἄγριοί τινες Γηγενεῖς ᾤκουν. αὐτὴν δὲ τὴν χερρόνησον καὶ τὸν ἰσθμὸν ᾤκουν Δολίονες, ὧν ἐβασίλευε Κύζικος.
τὸ δὲ ἑξῆς οὕτως· ἔστι δέ τις ἐν τῇ Προποντίδι νῆσος ὑψηλή, ἀπέχουσα βραχὺ τῆς Φρυγίας κατὰ τὸ ῥεῦμα τοῦ ἰσθμοῦ, ἐπικειμένη τῇ γῇ ὑπὲρ τὸν Αἴσηπον ποταμόν, ἔχουσα ἑκατέρωθεν ἀκτάς· καλεῖται δὲ Ἄρκτων ὄρος.
534 535 536 537

936—49b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-589 〈αἰπεῖα:〉 μεγάλη. L g

936—49c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-590 〈Προποντίδος:〉 τὸ πρὸ τοῦ Εὐξείνου πέλαγος. L g

936—49d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-591

ἔστι δὲ χερρόνησος, ἐφ᾽ ἧς κεῖται ἡ Κυζικηνῶν πόλις· νῆσον δὲ αὐτὴν ἔφη διὰ τὸ πρότερον αὐτὴν οὖσαν νῆσον ὕστερον συνῆφθαι τῇ ἠπείρῳ. L
538

936—49e. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-592 〈νῆσος:〉 τὴν Κύζικον λέγει. S m

936—49f. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-593 ἀπὸ Φρυγίης: ἡ Φρυγία παράκειται τῇ Τροίᾳ, ἔστι δὲ τὰ ἔθνη τῆς Ἀσίας. τοῖς οὖν εἰς Κόλχους πορευομένοις ἐκ μὲν δεξιῶν...

936-49f. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-594 ἔστιν ἡ Ἀσία, ἐκ δὲ ἀριστερῶν ἡ Εὐρώπη. πολυλήιον δὲ τὴν Φρυγίαν εἶπεν τὴν πολύπυρον ἢ πολυθρέμμονα. 539

936-49g. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-595 ὅσσον τ᾽ ἐπιμύρ〈ε〉τ〈αι〉: ὅσον, φησί, διάστημα ἰσθμοῦ ἔστιν. οἱ δὲ τὸ ὅσον θαυμαστικῶς ἤκουσαν, ὃ κρεῖττον, ἵνα ᾖ· ἡ χερρόνησος καὶ εἰς θάλασσαν κειμένη καὶ ἰσθμόν ἔχουσα — εἶτα θαυμαστικῶς· ὅσον γὰρ ἐκεῖνος ὁ ἰσθμὸς βοᾷ τοῖς κύμασι ῥησσόμενος. ἰσθμὸς δὲ καλεῖται ὁ ἐξ ἀμφοτέρων τῶν μερῶν θάλασσαν ἔχων τόπος· εἴρηται δὲ ἰσθμὸς παρὰ τὸ ἐν στενῷ εἶναι, οἷον ἴστνος τις ὤν· ὅθεν καὶ τοῦ τραχήλου τὰ παρίσθμια. πορθμὸς δὲ ὁ ἐξ ἀμφοτέρων γῆν ἔχων. 540 541 542 543 544

936-49h. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-596 ἐπιμύρεται: ηχεῖ, βοᾷ. L g (P)

936-49i. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-597 ἐπιπρηνής: ἀντὶ τοῦ ἐπίπροσθεν. L gG g (P)

936-49k. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-598 καταειμένος: καταρρεόμενος, ἢ καταπνεόμενος, ἢ κεκαλυμμένος φυτοῖς. L gG m (P) 545

936-49l. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-599 ἀμφίδυμοι δὲ, ὅτι ὁ τῆς Κυζίκου λιμὴν δισσὰς εἰσόδους ἐξ ἑκατέρου μέρους ἔχει. L 546

936-49m. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-600 ἀμφίδυμοι: δύο εἰσόδους ἔχουσαι· τοιοῦτος γάρ ἐστιν ὁ Κυζίκου λιμήν. L gG g (P) 547 548 549

936-49n. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-601 Αἰσήποιο: ποταμός 〈πέραν〉 Κυζίκου. L gP 550

936-49o. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-602 Γηγενέες: τούτων καὶ Ἡρόδωρος μνημονεύει ἐν τοῖς Ἀργοναυτικοῖς (31 fg 7 J.), καὶ ὅτι ἐπολέμησαν Ἡρακλεῖ. 551

936-49o. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-603 οἱ μὲν οὖν Γηγενεῖς περὶ Κύζικον ᾤκουν, οἱ δὲ Δολίονες περὶ τὸν ἰσθμόν.

936-49p. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-604 ἥρως Αἰνήιος: Κυζίκου πατὴρ Αἰνεύς, Ἀπόλλωνος παῖς καὶ Στίλβης 〈...〉 ὅθεν καὶ πόλις ὠνόμασται. 〈...〉 μητρὸς δὲ Εὐανθείας. μετέστη δὲ ἐκ θεσσαλίας καὶ ᾤκησε περὶ τὸν Ἑλλήσποντον. 552

936-49q. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-605 ἐν δ᾽ ἥρως Αἰνήιος: ὅτι Αἰνεὺς θετταλὸς ὢν τὸ γένος ᾤκησεν ἐν Ἑλλησπόντῳ. γήμας δὲ Εὐεώρου βασιλέως τῶν θρᾳκῶν Αἰνήτην, γεννᾷ Κύζικον, ἀφ᾽ οὗ ἡ πόλις. Εὐεώρου δὲ υἱὸς Ἀκάμας, ὃν Ὅμηρος ἐν τῇ Βοιωτίᾳ (Β 844) ἡγεῖσθαι θρᾳκῶν ἅμα τῷ Πείρῳ 〈φησίν〉. 553 554

936-49r. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-606 δίου Εὐεώροιο: τοῦ ἐνδόξου Εὐεώρου ἡ θυγάτηρ. Εὔεωρος δὲ θράκης βασιλεύς· Ὅμηρος (Ζ 8)· ‘υἱὸν Εὐεώρου Ἀκάμαντ᾽ ἠύν τε μέγαν τε’. 555

950a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-607 〈Αἰνήτη:〉 Κυζίκου μήτηρ. L g

950b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-608 〈τούς:〉 τοὺς Δολίονας. L g

950c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-609 〈ἔκπαγλοι:〉 τερατώδεις. L g

953. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-610 προὔτυψεν: ὥρμησεν, ἐπέλασεν. L gP 556

954. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-611 λιμὴν ὑπέδεκτο: ὁ Πάνορμος λιμὴν τῆς Κυζίκου, οὗ ὁμώνυμος πόλις ἐν Σικελίᾳ. 557

955—60a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-612 κεῖσε καὶ εὐναίης: λείπει ἡ ἀντὶ πρόθεσις, ἵν᾽ ᾖ· τὸν ἀντὶ εὐναίας καὶ ἀγκύρας λίθον διὰ τὸ βεβρῶσθαι ἐκ τῆς θαλάσσης ἀπολύσαντες ἕτερον ἔλαβον, ἐκεῖνον δὲ κατέλιπον ἐν τῇ Ἀρτακίᾳ κρήνῃ. Μιλήσιοι δὲ ἐνοικήσαντες, κατὰ χρησμὸν Ἀπόλλωνος ἄραντες τὴν ἄγκυραν ἀνιέρωσαν ἐν τῷ ναῷ τῆς Ἰασονίας Ἀθηνᾶς.

955—60b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-613 〈ἐννεσίῃσιν:〉 βουλαῖς. L g

955—60c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-614 κρήνῃ ὑπ᾽ Ἀρτακ〈ίῃ〉: Ἀρτακία κρήνη περὶ Κύζικον, ἧς καὶ Ἀλκαῖος (fg 205 Lobel = 115 B. III 185) μέμνηται καὶ Καλλίμαχος (fg 547 Schn.), ὅτι τῆς Δολιονίας ἐστίν.

955-60d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-615 〈κεῖνον:〉 τὸν ὑπὸ τῶν ἡρώων καταλειφθέντα. L g

955-60e. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-616 Νηλεῖδαι: οἱ μετὰ Νηλέως τοῦ Κόδρου ἀποικήσαντες ἐκ τῆς Ἀττικῆς Ἴωνες καὶ τὴν Καρίαν καὶ Φρυγίαν κατασχόντες, χρησμοῖς τοῦ Ἀπόλλωνος ἐκεῖνον τὸν λίθον τῇ Ἀθηνᾷ ἀφιέρωσαν.

955-60f. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-617 ὀλίγον δὲ λίθον τὸν μικρὸν ἔφη, ὡς καὶ Ὅμηρος (υ 259) ‘ὀλίγην τράπεζαν’ καὶ θεόκριτος (Ι 47) ‘ὀλίγον κοῦρον’. P 558

961—63. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-618 τοὺς δ᾽ ἄμυδις: Δηίοχος (fg 2 M. II 17) τοὺς μὲν Δολίονας οὐκ ὀνομάζει, τὸν δὲ Κύζικόν φησι πυθόμενον τὴν τῶν ἀριστέων γενεὰν ξενίσαι.

στόλον δὲ τὸν πλοῦν φησιν, ὃν ἐστέλλοντο. τὸ δὲ ἑξῆς· τούτους δὲ οἱ Δολίονες καὶ ὁ Κύζικος, ἐπειδὴ ἔμαθον τίνες εἰσί, φιλοφρόνως ἐξένισαν. καὶ γὰρ καὶ οἱ Δολίονες ἄποικοι θετταλῶν εἰσιν, διὸ καὶ αὐτοὺς ὡς ὁμοφύλους ἐδέξαντο.
559 560

964—65a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-619 πέπιθον: ἔπεισαν αὐτοὺς ἐνδότερον ὁρμίσαι τὴν ναῦν· τὸ γὰρ πρότερον ἔξωθεν τῆς πόλεως ἦσαν ὁρμίσαντες. 561

964—65b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-620 〈εἰρεσίῃ:〉 κωπηλασίᾳ. L g

964—65c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-621 προτέρωσε: ἐσωτέρω. L gP 562

964—65d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-622 ἀνάψαι: ἐκδῆσαι. L g (P)

966. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-623 ἔνθ᾽ οἵγ᾽ Ἐκβα〈σίω〉: ἀπὸ τῆς ἐκβάσεως τῆς νεὼς ἐπὶ τὴν Δολιονίαν. Δηίοχος (fg 3 M. II 17) δὲ τὸ ἱερὸν οὐκ Ἐκβασίου Ἀπόλλωνός φησιν εἶναι, ἀλλ᾽ Ἰασονίου Ἀπόλλωνος, Σωκράτης δὲ ἐν Ἐπικλήσεσι (fg 15 a M. IV 499) Κυζικηνοῦ Ἀπόλλωνος. 563 564

967. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-624 〈θυηπολίης:〉 θυσίας. L g

968. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-625 〈ἄναξ:〉 ὁ Κύζικος. L g

969—70a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-626 〈φάτις:〉 φήμη ἢ χρησμός. L g

969—70b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-627 ὁ δὲ στόλος ἐνταῦθα ὡς περιληπτικὸν ὄνομα συντάσσεται πρὸς πληθυντικὸν ῥῆμα τὸ ἵκωνται . P

972a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-628 ἰσόν που κἀκείνῳ: [ἀντὶ τοῦ νεωστί.] τοῦτο [δὲ] φησιν ὡς καὶ τοῦ Κυζίκου τὴν αὐτὴν ἡλικίαν ἄγοντος τῷ Ἰάσονι. γράφεται 565

972a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-629 δέ

ἁρμοῖ που κἀκείνῳ ὑποσταχύεσκον ἀντὶ τοῦ· ἀρτίως, νεωστί ὑπηύξανον, ὑπήνθουν. ἴουλος δὲ καλεῖται ἡ πρώτη ἐξάνθησις καὶ ἔκφυσις τῶν ἐν τῷ γενείῳ τριχῶν. ὁ μέντοι Ἐρατοσθένης ὄνομα ᾠδῆς ἐρίθων ἀπέδωκεν, ἐν τῷ Ἑρμῇ λέγων οὕτω (fg XII Hiller):
‘ἦν χερνῆτις ἔριθος ἐφ᾽ ὑψηλοῦ πυλεῶνος / δενδαλίδας τεύχουσα, καλοὺς δ᾽ ἤειδεν ἰούλους.’
οὐκ ἔστι δὲ, φησὶ Δίδυμος (fg I 5, 32 Schmidt 66), ἀλλ᾽ ὕμνος εἰς Δήμητρα ὡς ὁ οὔπιγγος παρὰ Τροιζηνίοις εἰς Ἄρτεμιν. ἔστι γὰρ οὖλος καὶ ἴουλος ἡ ἐκ τῶν δραγμάτων συναγομένη δέσμη καὶ Οὐλιὼ ἡ Δημήτηρ. λέγεται δὲ ἴουλος καὶ ζῷόν τι, θηρίδιον πολύπουν· ἑκατέρωθεν γὰρ ἔχει πολλοὺς πόδας ὥσπερ ἡ σκολοπένδρα. θεόφραστος δὲ ἐν τῇ πρὸς Φανίαν ἐπιστολῇ (fg 185 Wimmer) καὶ ὄνον φησὶν αὐτὸν καλεῖσθαι, ὡς παρὰ Σοφοκλεῖ ἐν Κωφοῖς Σατύροις (fg 363 Pearson)· ‘κυλισθεὶς ὥς τις ὄνος ἰσόσπριος’.
566 567 568 569 570 571 572

972b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-630 ἐπισταχύεσκον: ἐπήνθουν. L g (P)

973. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-631 μεμόρητο: ἐκεκλήρωτο ὑπὸ τῆς τύχης, μεμοιραμένως εἶχεν. τὸ δὲ κατάλληλον· οὐδέ νύ πω παίδεσσιν ἀγάλλεσθαι μεμόρητο .

974-76a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-632 ἀκήρατος: ἀντὶ τοῦ ἄπαις καὶ καθαρὰ ὠδίνων. Κλείτη δὲ θυγάτηρ Μέροπος Περκωσίου τὸ γένος, μάντεως, ἣν Κύζικος ἔγημεν, ὡς ἱστορεῖ Δηίοχος (fg 4 M. II 17) καὶ Ἔφορος (70 fg 184 J.). 573 574 575

974-76b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-633 〈νέον:〉 νεωστί. L g

977. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-634 τὸ δὲ ἀντιπέρηθεν ἢ τὸ ἐκ τῆς Εὐρώπης δηλοῖ — ἀντίκειται γὰρ ἡ Εὐρώπη τῇ Ἀσίᾳ — ἢ τὸ ἐκ τοῦ ἀντικειμένου τῆς Προποντίδος πρὸς τὴν Κύζικον· τῆς γὰρ Πιτυείας βασιλεὺς ἦν Μέροψ ὁ Περκώσιος, ὡς δηλοῖ Ὅμηρος ἐν Καταλόγω (Β 829). P

979. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-635 τὸ δὲ βάλεν 〈δ᾽〉 ἀπὸ δείματα θυμοῦ τοῦτο ἐμφαίνει, ὅτι χρησμόν τινα ἔοικε φοβεῖσθαι ὡς μέλλων τεθνήξεσθαι ὑπὸ τῶν Ἀργοναυτῶν. P

980. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-636 〈ἀμοιβαδίς:〉 ἐνηλλαγμένως. L g

981—82. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-637 ἄνυσιν: τόν τε πλοῦν καὶ ἐφ᾽ ἣν πρᾶξιν ἔπλεον. ἀστείως δὲ ταύτην αὐτοῖς τὴν ἐρώτησιν δίδωσι τὴν κατεπείγουσαν καὶ χρησίμην. περικτιόνων δὲ περιοίκων.

983a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-638 〈πεύθοντο:〉 ἠρώτων. L g

983b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-639 οὐ μὲν ἐπιπρό: εἰς τοὔμπροσθεν τῆς Δολιονίας, ἢ ἀντὶ τοῦ διόλου. διὰ δὲ τούτου οὐδὲν ἕτερον ἢ τὴν ἀπραγμοσύνην τοῦ Κυζίκου ἐμφαίνει.

985. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-640 ἠοῖ δ᾽ εἰσανέβαν: ἡ εἰς πρόθεσις περιττή· Δίνδυμον δὲ ὄρος Κυζίκου ἱερὸν τῆς Ῥέας, διὰ τὸ διδύμους μαστοὺς ἐν αὐτῷ 576

985. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-641 ἀνήκειν, ὥς φησι Φιλοστέφανος (fg 2 M. III 29), οὕτω προσαγορευθέν· σύμπασα δὲ ἡ Φρυγία ἱερὰ τῇ θεῷ. ἢ διὰ τὸ δύο ἔχειν ἄκρας οὕτω καλεῖται.

987a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-642 Χυτοῦ λιμένος: Χυτὸς λιμὴν ἐν Κυζίκῳ οὕτω καλούμενος. ἐπεχείρησαν δὲ οἱ Πελασγοὶ χῶσαι αὐτόν, ὥς φησι Δηίοχος (fg 5 M. II 17), κατὰ ἔχθος τὸ πρὸς τοὺς θεσσαλούς, ὑφ᾽ ὧν ἐξεβέβληντο. οὗτος (v. 989 sq.) δὲ ὑπὸ τῶν Γηγενῶν φησι κεχῶσθαι αὐτόν, ποιητικῶς. 577 578

987b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-643 προτέρου ἐξήλασαν: καθ᾽ ὃν τὸ πρότερον ἦσαν ὁρμισθέντες. 579

989—91. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-644 Γηγενέες δ᾽ ἑτέ〈ρωθεν〉: Δηίοχος (v. sch. 987 a) 〈...〉 θετταλοὺς εἶναι. οὗτος δὲ Γηγενεῖς φησιν ἐγχειρογάστορας τοῖς Ἀργοναύταις ἐπιβουλεῦσαι [δοκοῦντας λῃστὰς εἶναι]. Πολύγνωστος δὲ ἐν τοῖς Περὶ Κυζίκου (M. IV 481) λῃστὰς αὐτοὺς λέγει. 580 581 582

995. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-645 ἀμφιρρῶγας: ἤτοι διερρωγυίας καὶ διεσχισμένας ἢ διαβεβρωμένας ὑπὸ τῆς θαλάσσης.

996—97. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-646 〈κἀκεῖνα〉 θεὰ τρέφεν: μυθικῶς φησιν ὑπὸ Ἥρας 583

996-97. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-647 ἐφ᾽ Ἡρακλεῖ τετράφθαι τοὺς Γηγενεῖς. ὁ δὲ μῦθος ἀπὸ τοῦ Νεμεαίου λέοντος. μέμνηται δὲ καὶ Καλλίμαχος ἐν οἷς φησι (Hymn. III 107—09)·

“τήν δὲ μίαν Κελάδοντος ὑπὲρ ποταμοῖο φευγοῦσαν / Ἥρης ἐννεσίῃσιν, ἀέθλιον Ἡρακλῆι / ὕστερον ὄφρα γένοιτο, πάγος Κερύνειος ἔδεκτο.”
584 585

998—99. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-648 σὺν δὲ καὶ ὧλλοι: τῆς νεωτέρας Ἰάδος τὸ ὧλλοι. τὸ δὲ δῆθεν ποτὲ μὲν παραπληρωματικόν, ποτὲ δὲ ἀντὶ τοῦ δηλαδὴ ἢ ὡς δή. ὑπερβεβίβασται δὲ ἡ φράσις. ἔστι γὰρ τὸ ἑξῆς· σὺν δὲ καὶ ὧλλοι δῆθεν ὑπότροποι ἀντιόωντες ἥπτοντο φόνοιο. 586 587

1001—02. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-649 εἰσόκε πάντας: ἀδιαλείπτως ταρασσομένους ἐδάιξαν. ἢ οὕτως· ἐναντιούμενοι ταῖς δυνάμεσιν ἀκαταπαύστως συνταρασσομένους αὐτοὺς ἀνεῖλον. 588

1003—05a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-650 ὡς δ᾽ ὅτε δούρατα μακ〈ρά〉: ἡ παραβολὴ πρὸς πάντα ἁρμόδιος καὶ ὑγιής. ξύλοις γὰρ εἰκάζει αὐτοὺς πρὸς τὸ εὐτράπελον τῶν σωμάτων καὶ πρὸς τὴν ἐν τοῖς ὄρεσιν αὐτῶν διατριβήν, καὶ ξυλοτόμοις δὲ τοὺς ἥρωας. τὸ δὲ ὄφρα νοτισθέντα κρατεροὺς ἀνεχοίατο γόμφους πρός τε τὴν τῶν αἰγιαλῶν 〈ἐγγύτητα〉 καὶ πρὸς ἕτερον, ὅτι οἱ τέκτονες τοῦτο ποιοῦσιν, ἵνα πλείονος καμάτου ἀπαλλαγῶσιν ἐργαζόμενοι καὶ τοὺς σφῆνας ἐπιβάλλοντες, ὁμοίως δὲ καὶ οἱ ἥρωες αὐτοὺς ἀνεῖλον, ὅπως λοιπὸν αὐτοῖς ἀκίνδυνος γένηται ἡ εἰς τὸ ὄρος ἀνάβασις. 589 590 591

1003—05b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-651 ὄφρα νοτισθ〈έντα〉: ὅπως βραχέντα εὐεπίδεκτα γένηται τῶν σφηνῶν.

1006. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-652 ἐνὶ ξυνοχῇ: ἐν τῇ περιφερείᾳ καὶ τῷ πρώτῳ τοῦ λιμένος. L g (P)

1008. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-653 δύπτοντες κεφαλ〈άς〉: ἀντὶ τοῦ δύνοντες τὰς κεφαλάς. παρατατικὸν δὲ εἴρηκεν ἀντὶ συντελικοῦ δύψαντες, ἐπὶ τῷ δύπτειν ἐπὶ κεφαλὴν κατενεχθέντες. δύπτειν δέ ἐστι τὸ δύνειν, 〈δύπται δὲ αἴθυιαι〉, 592 593 594

1008. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-654 ὡς παρὰ Καλλιμάχῳ (fg 167 Schn.)·

“δύπται δ᾽ ἐξ ἁλὸς ἐρχόμενοι.”
πρότερος δὲ Ἀντίμαχος (fg 6 B. II 290)·
“ἠύτε τις καύηξ δύπτῃ ἐς ἁλμυρὸν πέλαγος.”
595 596

1012. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-655 ἀταρβής: ἀκίνδυνος καὶ ἄφοβος τῶν ἐχθρῶν ὡς ἀπολωλότων. L

1015—17a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-656 ῥιπὴ μένεν: οὐκέτι ἀσφαλὴς καὶ ὁμοία ἔμενεν ἡ τοῦ ἀνέμου πνοή, ἀλλ᾽ ἐναντία ἐγένετο· προσληπτέον γὰρ τὸ ἡ ἄρθρον. ἐξ οὗ ὁ λόγος· ἐπιούσης δὲ νυκτὸς οὐκέτι ἔμενεν ὁμοίως ἡ πνοὴ τοῦ ἀνέμου. 597 598

1015—17b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-657 ἀλλὰ θύελλαι: αἱ χειμεριναὶ καταιγίδες καὶ πνοαί. ὅθεν Ὅμηρος ἐν συνωνυμίᾳ τίθησι θυέλλας τε καὶ ἁρπυίας ἀντὶ τοῦ καταιγιδώδεις πνοάς, ἀπὸ τοῦ οἷον ἁρπάζειν παραγώγως (υ 66)·

“ὡς δ᾽ ὅτε Πανδαρέου κούρας ἀνέλοντο θύελλαι,”
εἶτα (77)·
“τόφρα δὲ τὰς κούρας ἅρπυιαι ἀνηρείψαντο,”
ὡς τῶν αὐτῶν οὐσιῶν. τὸ μὲν ἀπὸ τοῦ ἁρπάζειν, τὸ δὲ ἀπὸ τοῦ θύειν, ὅ ἐστι μετὰ βίας ἄειν. 599

1015—17c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-658 ἁρπάγδην δὲ εἶπεν ἀπὸ τοῦ ἁρπάζειν, ὡς φοράδην ἀπὸ τοῦ φέρειν καὶ ἀΐγδην ἀπὸ τοῦ ἀΐσσειν. 600

1018. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-659 ἐκ δ᾽ ἄρ᾽ ἔβησ〈αν〉: ἐξέβησαν καὶ προσεπελάσθησαν πάλιν τοῖς Δολίοσι. τὸ δὲ ἐυξείνοισιν , ὥσπερ καὶ αὐτὸς δεινοπαθῶν ἐπὶ τοῖς συμβεβηκόσι τοῦτό φησιν.

1019. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-660 Ἱερὴ δὲ φατίζε〈ται〉: κατ᾽ εὐφημισμόν. τὰ γὰρ μεγάλα τῶν παθῶν εὐφήμως ἱερὰ καὶ καλά φαμεν, ὡς καὶ τὰς Ἐρινύας Εὐμενίδας καὶ τὴν λοιμικὴν νόσον ἱεράν, ὡς καὶ Καλλίμαχος (fg 276 Schn.)·

“ψευδόμενοι δ᾽ ἱερὴν φημίζομεν”
. 601

1019. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-661 602

1021. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-662 〈ἐνόησεν:〉 ἔγνω. S m 603

1023a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-663 〈ἐπήιϊσαν:〉 οὐκ ἐπήρχοντο, φησίν, ἀληθῶς ὡς ἐπὶ τοὺς ἥρωας· ἠγνόησαν γάρ, διότι νὺξ ἦν. L g 604

1023b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-664 τὸ δὲ ἐπήισαν ἀντὶ τοῦ ᾔσθοντο. P

1024a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-665 Μακριέων: τῶν καλουμένων Μακρώνων, οἵ εἰσιν ἄποικοι Εὐβοέων, ἀφ᾽ οὗ καὶ Μάκρωνες ἐκλήθησαν· καὶ Μάκρις γὰρ ἡ Εὔβοια ἐκαλεῖτο.

Πελασγικὸν δὲ εἶπεν διὰ τὸ πλησιόχωρον εἶναι τὴν Εὔβοιαν τῇ Πελοποννήσῳ, ἣ πρότερον ἐκαλεῖτο Πελασγία. ἦσαν δὲ ἀστυγείτονες τῶν Δολιόνων οἱ Μάκρωνες. οἱ δὲ ἔθνος Βεχείρων φασὶ τοὺς Μακριέας, οἵτινες ἀεὶ πολεμοῦσι τοῖς Κυζικηνοῖς. ἦσαν δὲ τὰ πολεμικά ἔργα ἠσκηκότες, ὡς ἱστοροῦσι Φιλοστέφανός (fg 4 M. III 29) τε καὶ Ἡρόδωρος (31 fg 64 J.) οἱ τὰ περὶ τῶν βίων αὐτῶν γεγραφότες. Διονύσιος δὲ ὁ Χαλκιδεὺς (fg 10 M. IV 395) εἰρῆσθαί φησιν αὐτοὺς Μάκρωνας, ἐπειδὴ Εὐβοέων εἰσὶν [Μάκρωνες] ἄποικοι. ἄλλοι δὲ Μάκρωνας αὐτοὺς φασὶ λέγεσθαι διὰ τὸ πλείονας εἶναι παρ᾽ αὐτοῖς μακροκεφάλους ὥσπερ παρὰ τοῖς Πέρσαις γρυπούς. μέμνηται δὲ τούτων Ἡρόδοτος ἐν β᾽ (104).
Πελασγικὸν δὲ ἄρεα εἶπεν τὸν τῶν Μακριέων, ἐπεὶ Εὐβοέων εἰσὶν ἄποικοι, ἡ δὲ Εὔβοια πλησίον Πελοποννήσου κεῖται, ἥτις τὸ παλαιὸν Πελασγὶς ἐκαλεῖτο.
605 606 607 608 609 610 611

1024b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-666 Μακριέων: ὅμοροι Δολίοσιν οὗτοι καὶ πολέμιοι. L g (P)

1025. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-667 〈τῷ:〉 διό, ἐπεὶ Μάκρωνας αὐτοὺς ἐνόμισαν, συνέβαλον. L g

1026. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-668 σὺν δ᾽ ἔλασαν: τὸ Ὁμηρικὸν παραγράφει (Δ 447)·

“σύν ῥ᾽ ἔβαλον ῥινούς, σὺν δ᾽ ἔγχεα καὶ μένε᾽ ἀνδρῶν.”

1027—28a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-669 ῥιπή: ὁρμή. L g (P)

1027—28b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-670 ἥ τ᾽ ἐνὶ θάμνοις: τοῖς στελέχεσι τῶν δένδρων, ἀπὸ τῆς θέσεως (ψ 190)·

“θάμνος ἔφυ τανύφυλλος ἐλαίης.”
καὶ ταῦτα δὲ ἐξ Ὁμήρου παρήκται (Ο 605 sq.)·
“μαίνετο δ᾽ ὡς ὅτ᾽ Ἄρης ἐγχέσπαλος ἢ ὀλοὸν πῦρ / οὔρεσι μαίνηται, βαθέης ἐν τάρφεσιν ὕλης.”
612

1027—28c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-671 〈αὐαλέοισι:〉 ξηροῖς. L g

1027—28d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-672 〈κορύσσεται:〉 μετεωρίζεται. L g

1029. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-673 ζαμενής: ἄγαν ἰσχυρός, τοῦ ζα κατ᾽ ἐπίτασιν ὄντος, ὡς ζάπλουτος ζάθεος. L g (P) 613 614

1030a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-674 〈ὅγε:〉 ὁ Κύζικος δηλονότι. L g

1030b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-675 ὑπὲρ μόρον: συνυπακούεται τὸ σχὼν ἢ ἄλλο τι παραπλήσιον, ἵν᾽ ᾖ· οὐδ᾽ ὅγε ὁ Κύζικος ὑπερεχὼν τὸν μόρον τῆς δηιοτῆτος, ἤγουν τὸν ἐν τῷ πολέμῳ θάνατον, ἔμελλεν ἐπανήξειν οἴκαδε. P

1032. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-676 τὸν [δὲ] Κύζικον οἱ μὲν ὑπὸ Διοσκούρων φασὶν ἀναιρεθῆναι, ἄλλοι δὲ ὑπὸ Ἰάσονος. τὸ δὲ ἑοῖο καὶ νῦν κακῶς κεῖται· ἔστι γὰρ προσληπτικὸν ἰσοδυναμοῦν τι ἑαυτοῦ. 615

1034. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-677 ἐρραίσθη: ἐθραύσθη. L gP

1035a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-678 τὸ δὲ μοῖραν ἀνέπλησε σημαίνει· τὸ πρόσταγμα τῆς εἱμαρμένης ἐτέλεσε. P 616

1035b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-679 〈τὴν γὰρ θέμις:〉 τοῦτο ὥσπερ ἀποδεικτικόν ἐστι τοῦ ἄφυκτον εἶναι τὴν μοῖραν, ὡς φησι καὶ Ὅμηρος. L g (P)

1037—38a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-680 〈τόν:〉 τὸν Κύζικον. L g

1037—38b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-681 ἀδευκέος ἔκτοθεν ἄτης: οὐ προσηνοῦς, ἀπεοικυίας, πικρᾶς· δεῦκος γὰρ τὸ γλυκύ, ὅθεν τὸ Πολυδεύκης· καὶ γὰρ ζῶν εὐεργετικώτατος... 617 618

1037-38b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-682 γετικώτατος καὶ ἀποθεωθεὶς ἅμα τῷ ἀδελφῷ διασῴζει τὰς ναῦς. ἢ ἀφανοῦς καὶ ἀπροοράτου, παρὰ τὸ δείκω. τὸ δὲ

ἔκτοθεν ταὐτόν ἐστι τῷ ἐκτός. περὶ δὲ τῆς μάχης καὶ Δηίοχος (fg 6 M. II 18) ἱστορεῖ. περὶ δὲ τῆς τοῦ Κυζίκου ἀναιρέσεως καὶ τῆς ὅλης μάχης οὐ συμφωνεῖται. Ἔφορος (70 fg 61 J.) μὲν γάρ φησι τοὺς Δολίονας Πελασγοὺς ὄντας καὶ ἐχθρωδῶς διακειμένους πρὸς τοὺς τὴν θεσσαλίαν καὶ Μαγνησίαν κατοικοῦντας διὰ τὸ ἀπελασθῆναι ὑπ᾽ αὐτῶν ἐπιθέσθαι αὐτοῖς, γράφων ἐν τῇ θ᾽. ἠκολούθηκε δὲ Ἀπολλώνιος Δηιόχῳ (v. supra). Καλλισθένης δὲ ἐν τῷ α᾽ τοῦ Περίπλου (124 fg 6 J.) κατ᾽ ἔχθραν φησὶ τοὺς οἰκοῦντας τὴν Κύζικον ἐπιθέσθαι νυκτὸς τοῖς Ἀργοναύταις.
619 620

1037-38c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-683 〈αὐτῇ ὑπὸ νυκτί:〉 αὐτῇ τῇ νυκτί, θαυμαστικῶς. L g

1037-38d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-684 〈πέδησεν:〉 κατέσχεν. L g

1039. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-685 〈πολεῖς:〉 μνημονεύει Δηίοχος τῶν ἀναιρεθέντων, ὡς φησι Σοφόκλειος. L g 621

1040—41. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-686 Τηλεκλῆα ἠδὲ Μεγαβρόντην: πέπλακε τὰ ὀνόματα ταῦτα Ἀπολλώνιος, οὐκ ἀπὸ ἱστορίας ἔλαβεν. οὕτω Ταρραῖος (fg 12 Linnenkugel De Lucillo Tarrhaeo, Diss. Monast. 1926, 95 ).

1047. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-687 Ἀρτάκεα: Ἡρωδιανὸς βαρυτονεῖ τὸ ὄνομα ἐν τῷ γ᾽ τῆς Καθόλου (I 68, 28 L.)· Ἀρτάκης γάρ.

1048. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-688 〈ἐνναέται:〉 ἔποικοι. L g

1049—50. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-689 ἠύτε κίρκους ὠκυπ〈έτας〉: εἶδος ἱέρακος. ἔστι 622

1049-50. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-690 δὲ ἱεράκων γένη ἕξ, ὡς Καλλίμαχος ἐν τοῖς Περὶ ὀρνέων (fg 100 c 1 Schn.). καὶ Ὅμηρος δὲ ἔοικε τοῦτο γινώσκειν· φησί γοῦν (ν 86 sq.)·

“οὐδέ κεν ἴρηξ / κίρκος ὁμαρτήσειεν ἐλαφρότατος πετεηνῶν”
καί (ο 526) “κίρκος Ἀπόλλωνος ταχὺς ἄγγελος”. ὁ δὲ ἱέραξ ἱερός ἐστιν Ἀπόλλωνος.
πέλεια δὲ περιστερᾶς εἶδος ὅμοιον φάττῃ, ὡς φησιν Ἀριστοτέλης (Hist. an. V 13, 544 b 1).
623 624

1052. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-691 ὑποτροπίῃ: ὑποστροφῇ τουτέστι φυγῇ. L g (P)

1053—54. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-692 ἠῶθεν δ᾽ ὀλ〈οήν〉: ἅμα ἠοῖ κακὴν ἀμπλακίην καὶ ἀπροσμηχάν〈ητ〉ον εἶδον οἷον ἀβοήθητον. L 625

1059. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-693 τρὶς περὶ χαλκείοις δίχα: χαλκείοις σὺν ἔντεσι. ὑπέρβατον δέ ἐστι. τὸ γὰρ ἑξῆς· χαλκείοις σὺν ἔντεσι περιδινηθέντες, ὅ ἐστι περιδραμόντες.

1060. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-694 τύμβῳ ἐν ἐκτερέ〈ιξαν〉: τύμβον ἔστησαν. κτερεΐξαι τὸ θάψαι· ἔθαψαν γάρ, τάφον αὐτῷ ποιήσαντες. 626 627

1061. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-695 τοῦ δὲ Λειμωνίου πεδίου μέμνηται Δηίοχος (fg 7 M. II 18), περί τε τοῦ τάφου Κυζίκου ὁ αὐτός. 628

1062. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-696 τὸ δὲ ἀγκέχυται Ὁμηρικῶς κατὰ τὴν ἀρχαίαν ἀγωγήν (Ψ 256)·

‘χυτὴν ἐπὶ γαῖαν ἔχευαν’
. 629

1063. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-697 οὐδ᾽ ἄλοχος Κλείτη: ὁ μὲν Ἀπολλώνιος νεόγαμον τὸν Κύζικον καὶ ἄπαιδα ἱστορεῖ, Εὐφορίων δὲ ἐν Ἀπολλοδώρῳ (fg 4 Scheidw.) μελλόγαμον. τὴν δὲ 〈γαμετήν〉 οὐ Κλείτην 〈τήν〉 Μέροπος λέγει θυγατέρα, Λάρισαν δὲ τὴν Πιάσου· οὐδὲ παθεῖν τι, ἀπαχθῆναι δὲ αὐτὴν ὑπὸ τοῦ πατρός. Νεάνθης δὲ ἐν τοῖς Μυθικοῖς (84 fg 11 J.) 630 631 632

1063. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-698 συμφωνεῖ τῷ Ἀπολλωνίῳ. περὶ δὲ τῆς Κλείτης φησὶ Δηίοχος (fg 8 M. II 18) ὑπὸ λύπης τελευτῆσαι. ἱστορεῖ δὲ Ἀπολλώνιος ἄτεκνον τὸν Κύζικον ἀνηρῆσθαι, Νεάνθης (v. supra) δὲ ἐσχηκέναι φησὶ παῖδα ὁμώνυμον. 633

1065—66. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-699 τὴν δὲ καὶ αὐταί: τοῦτο ἤτοι πρὸς θαυμασμὸν τοῦ πάθους — τοσοῦτον γὰρ ἦν, ὡς καὶ τὴν θείαν φύσιν ἀνεγεῖραι — ἢ ὅτι ὑπόκεινται αἱ γυναῖκες θρηνοῦσαι, ἵνα ᾖ· μετὰ τῶν Δολιόνων καὶ αὐταὶ αἱ νύμφαι ὠδύροντο τὴν Κλείτην. Νεάνθης (84 fg 12 J.) δὲ καὶ Δηίοχος (fg 8 M. II 18) ἱστοροῦσιν, ὅτι ἀπήγξατο ἡ Κλείτη καὶ ὅτι ἐκ ταύτης κρήνη ἐν Κυζίκῳ 〈...〉. 634 635

1068—69. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-700 ἣν καλέουσι Κλείτην: ἀντὶ τοῦ ὁμωνύμως τῇ παιδί, πρὸς τὸ πλείονα χρόνον τοῦ πάθους τὴν μνήμην σῴζεσθαι [βουλόμενοι]. περικλεὲς δὲ [ἢ] τὸ ἐπίδοξον καὶ διαβόητον ἔκ τε τῆς τοῦ πάθους ὑπερβολῆς καὶ τῆς πρὸς τὸν ἄνδρα διαθέσεως γενόμενον. 636

1073. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-701 μυληφάτου: τοῦ πυροῦ, τουτέστι τοῦ σίτου, τοῦ ἀλεύρου τοῦ ὑπὸ μύλης τεθραυσμένου ἐν τῷ ἀλήθεσθαι. φησὶ δὲ τοὺς ἄρτους. 637

1074a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-702 ἄφλεκτα: ἀντὶ τοῦ ὠμά. L gP

1074b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-703 〈διαζώεσκον:〉 ἔζων. L g

1075—77a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-704 χύτλα: κυρίως τὰ μεθ᾽ ὕδατος ἔλαια, καταχρηστικῶς δὲ τὰ ἐναγίσματα καὶ αἱ χοαί. πέλανοι δὲ πέμματα ποιά. Ἀττικοὶ δὲ πέλανον λέγουσι πᾶν τὸ πεπηγός, ὡς Εὐριπίδης περὶ τοῦ ἀφροῦ τοῦ πεπηγότος περὶ τοὺς ὀδόντας οὕτως ἔθηκεν τὴν λέξιν, οἷον (Orest. 220)· 638 639

1075-77a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-705 δὲ πᾶν τὸ πεπηγὸς οὕτω λέγουσι. τὸ δὲ Κύζικον ἐνναίοντες ἀντὶ τοῦ οἱ Κυζικηνοί. Ἰάονες δὲ διὰ τὸ ἀποίκους εἶναι Μιλησίων. καὶ γὰρ εἰς Μίλητον ὁ Νηλεὺς ἀποικίαν ἐστείλατο καὶ ἐκεῖθεν ἐπὶ Κύζικον μετὰ πολὺν χρόνον· ὅθεν καὶ τοὺς Κυζικηνοὺς Ἴωνας ἐκάλεσεν. 640

1075-77b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-706 πελάνους ἐπαλετρ〈εύουσιν〉: πᾶς δῆμος ἐπὶ τῆς μύλης ἐπαλετρεύουσι καὶ ἀλήθουσι πελάνους. πέλανος δὲ ὁ διαπεπηγμένος καὶ ῥυπαρὸς 〈ἀφρὸς〉 κατὰ Ἀττικούς, ὡς καὶ Εὐριπίδης (Orest. 220)·

‘στόματος ἀφρώδη πέλανον’
. φησὶ δὲ τοὺς ἀκαθάρτους καὶ εὐτελεῖς ἄρτους, οὓς ὁ θεόκριτος (XXIV 138) Δωρικούς φησιν. 641 642

1079. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-707 ἦμαθ᾽ ὁμοῦ: τὸ ὁμοῦ παρ᾽ Ὁμήρῳ μὲν τὸ ἐν τῷ αὐτῷ τόπῳ σημαίνει (Λ 127)

“ὁμοῦ δ᾽ ἔχον ὠκέας ἵππους”
, παρὰ δὲ τοῖς μεθ᾽ Ὅμηρον καὶ ἄλλα σημαίνει, ὡς καὶ Σοφοκλῆς ἐπὶ χρόνου τέθεικεν αὐτό (Oed. R. 4 sq.)·
‘πόλις δ᾽ ὁμοῦ μὲν θυμιαμάτων γέμει, / ὁμοῦ δὲ παιάνων τε καὶ στεναγμάτων’.
νῦν δὲ ἀντὶ τοῦ ὁμοίως κεῖται, ὡς καὶ παρ᾽ Εὐριπίδῃ (Herc. 455)·
‘ὁμοῦ γέροντες καὶ νέοι καὶ μητέρες’.
643 644

1080. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-708 〈ἐπιπλομένη:〉 ἐπερχομένη. L gr (P)

1081. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-709 ὧλλοι μέν ῥα: ἡ τοιαύτη συναλοιφὴ τῆς νεωτέρας Ἰάδος ἐστί. διὸ μέμφονται Ζηνοδότῳ εἰπόντι 〈δεῖν ἀναγινώσκειν〉 (Β 1)

“ὧλλοι μέν ῥα θεοί τε καὶ ἀνέρες”
· οὐ κέχρηται γὰρ ταύτῃ Ὅμηρος. 645 646

1082a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-710 πύματον λάχος: ὕστατον κλῆρον καὶ μερίδα τοῦ ἐν τῇ Δολιονίᾳ ὕπνου λαμβάνοντες καὶ ἐκεῖσε ὑπνοῦντες· τῇ γὰρ ἑξῆς ἀναπλεῖν ἔμελλον. L gM P 647 648

1082b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-711 〈πύματον λάχος:〉 τοῦ ἐν Κυζίκῳ ὕπνου ὕστατον λάχος φησίν. S m 649

1083. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-712 ἀδινὰ κνώσσοντασ: ἐφύλαττον μεγάλως καὶ βαθέως ὑπνοῦντας. ὁ δὲ Ταρραῖος (fg 8 Linnenkugel De Lucillo Tarrhaeo, Diss. Monast. 1926, 89 ) λεπτὰ κοιμωμένους καὶ οὐ κατὰ βάθος.

1085—87a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-713 〈θεσπίζουσα:〉 προλέγουσα, μαντευομένη. L g

1085—87b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-714 λῆξιν ὀρινομένων: τὴν κατάπαυσιν καὶ λώφησιν τῆς τῶν ἀνέμων βίας. 〈ἀκταίης:〉 τὸ γὰρ ὄρνεον θαλάσσιον καὶ ἐν τοῖς αἰγιαλοῖς βιοῦν. λέγεται δὲ καὶ ὁ Ζεὺς ἐφεξῆς ιε᾽ ἡμέρας ἤ, ὡς τινες, ιδ᾽ εὐδιεινὰς ποιεῖν, ἵνα ἀποκυήσῃ παρὰ τοῖς αἰγιαλοῖς, αἱ ἀλκυονίδες ἡμέραι καλοῦνται, ζ᾽ πρὸ τοῦ τόκου καὶ ζ᾽ μετὰ τὸν τόκον. εἴληφε δὲ τὰ περὶ τῶν ἀλκυόνων παρὰ Πινδάρου ἐκ Παιάνων (fg 62 Schr.). εὐλόγως δὲ ὄσσαν εἶπε τὴν τῆς ἀλκυόνος φωνήν· ὑπὸ γὰρ Ἥρας ἦν ἀπεσταλμένη, ὡς φησι Πίνδαρος. 650 651 652 653

1085—87c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-715 ἀκταίης ὄρνιθος: τῆς παρὰ ταῖς ἀκταῖς καὶ τοῖς αἰγιαλοῖς διατριβούσης καθήκουσαν φωνὴν ἀκούσας. 654

1089a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-716 ἀφλάστοιο: Ἀπολλόδωρος ἐν ταῖς Λέξεσι (cf. 244 fg 240 J.) ἀποδέδωκεν ἄφλαστον τὸ ἀκροστόλιον. οὐκ εὖ, ἐπειδὴ τὸ 655 656

1089a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-717 ἀκροστόλιόν ἐστι τὸ ἄκρον τοῦ στόλου, στόλος δὲ λέγεται τὸ ἐξέχον ἀπὸ τῆς πτυχῆς καὶ διῆκον ἄχρι τῆς πρώρας ξύλον· πτυχὴ δὲ λέγεται, ὅπου τὸ τῆς νεὼς ἐπιγράφεται ὄνομα. ἔστιν οὖν ἄφλαστον 〈οὐ〉 τὸ ἀκροστόλιον 〈τὸ〉 κατὰ τὴν πρώραν, ἀλλ᾽ ὁ ποιητὴς αὐτὸ παραδίδωσιν ἐπὶ τῆς πρύμνης λέγων (Ο 716 sq.)·

“Ἕκτωρ δὲ πρύμνηθεν ἐπεὶ λάβεν, οὔτι μεθίει / ἄφλαστον μετὰ χερσὶν ἔχων.”
καὶ εἴρηται ἄφλαστον κατὰ συγγένειαν τοῦ φ πρὸς τὸ θ, ἄθλαστον· κατὰ ἀντίφρασιν, ἐπεὶ εὔθλαστόν ἐστιν. ἔστιν οὖν ἄφλαστον σανίδιον κατὰ τὴν πρύμναν. 657 658

1089b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-718 〈ἀφλάστοιο:〉 ἀκροστολίου. G g

1098—1102a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-719 ἐκ γὰρ τῆς ἄνεμ〈οι〉: ἐκ ταύτης τῆς Ῥέας καὶ γῆ καὶ θάλασσα καὶ οὐρανὸς συνέχεται. οἱ γὰρ φυσικοὶ αὐτὴν γῆν φυσιολογοῦσι καὶ τὴν πάντων ἁρμογὴν καὶ σύνδεσμον, καὶ τὸ ὄνομα αὐτῆς ἐτυµολογοῦσι παρὰ τὸ ῥεῖν ἀεὶ καὶ ποιεῖν τείρεα. καὶ φυσικῶς ταύτης ἄνδρα τὸν Κρόνον φασίν, οἱονεὶ τὸν χρόνον μεταβολῇ τῶν ἀντιστοίχων· σύνεστι δὲ τῇ τῶν στοιχείων τάξει ἐξ ἀνάγκης ὁ χρόνος. καὶ εἶτα λοιπὸν ἀλληγορικῶς τούτους τῶν θαλασσίων καὶ οὐρανίων καὶ χθονίων θεῶν πατέρασ εἶναί φασι· μετὰ γὰρ τὴν τῶν στοιχείων θέσιν καὶ σύνδεσμον συνέβη καὶ θεοὺς καὶ θεῶν δυνάμεις καὶ διαφορὰς μαθεῖν τοὺς ἄνδρας καὶ τιμῆσαι. 659 660

1098—1102b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-720 πεπείρηται: συνέχεται, συνέζευκται. L gG gP

1109. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-721 Ἱερῆς ἐκ πείσματα: ἧς καὶ ἐν τοῖς πρώτοις μέμνηται εἰπών (v. 1019)·

“Ἱερὴ δὲ φατίζεται ἥδ᾽ ἔτι πέτρη.”
661 662

1110. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-722 ἤρεσαν: ἐκωπηλάτησαν. τῷ δὲ συντελικῷ ἀντὶ παρατατικοῦ εἶπεν, τοῦ ἤρεσσον. λιμένα δὲ θρηίκιον λέγει, ἐπειδὴ κεῖται μὲν ἡ Κύζικος ἐπ᾽ ἐσχάτοις τῆς Φρυγίας, συνάπτει δὲ ἡ Βιθυνία τῇ Φρυγίᾳ, Βιθυνοί δὲ θρᾷκες κατὰ τὸ δεξιὸν μέρος. ἢ ἐπειδὴ θρᾷκες Κύζικον ᾤκησαν. 663 664

1112—13. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-723 καὶ πᾶσα περαίη θρηικ〈ίης〉: καὶ πᾶσα ἡ ἐν- 665

1112-13. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-724 ἀντία χώρα τῆς θράκης. 〈Μακριάδες...〉 Ποντικὸν δὲ ἔθνος οἱ Μάκρωνες. τὸ δὲ χερσὶν ἑαῖς οὐκ εὖ εἴρηκεν· ὤφειλε γὰρ σφετέραις. 666

1114—15a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-725 〈ἠερόεν〉 στόμα Βοσπόρου: ἠερόεν οἷον ἀερώδες ἤτοι ὁμιχλῶδες. Βόσπορος δὲ τὸ τῆς Προποντίδος στενόν, οὕτω κληθὲν ἀπὸ τῆς διανηξαμένης βοός, τῆς Ἰοῦς. 667 668

1114—15b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-726 ἐκ δ᾽ ἑτέρης: οὐ λέγει ἐκ δ᾽ ἑτέρης ἠπείρου — καὶ γὰρ ἡ Μυσία καὶ ὁ Αἴσηπος τῆς Ἀσίας —, ἐπὶ ἑτέρας δὲ χώρας λέγει, τῆς Τρῳάδος, καθ᾽ ἣν ὁ Αἴσηπος ῥεῖ χωρίσων αὐτὴν τῆς Μυσίας. καὶ Ὅμηρος (Μ 21)· ‘Γρήνικός τε καὶ Αἴσηπος’. ἡ δὲ Τρῳὰς ἀπὸ Μυσίας ἀρχομένη τῆς Μεγάλης ἐπὶ τοῦ Αἰσήπου λήγει· ἡ δὲ Δολιονία καὶ Φρυγία ἄρχεται μὲν ἀπὸ τοῦ Αἰσήπου, λήγει δὲ ἐπὶ Ῥυνδάκου. Μυσίαι δὲ δύο, ὧν ἡ μὲν μία τῇ Εὐρώπῃ πλησιάζει, ἡ δὲ ἑτέρα τῇ Ἀσίᾳ· τῆς οὖν ἐν Ἀσίᾳ Μυσίας αἱ κολῶναι τοῖς Ἀργοναύταις ἐφαίνοντο. 669 670

1116. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-727 καὶ πεδίον Νηπήιον: πεδίον Νηπείας ἔστι περὶ Κύζικον. μνημονεύει δὲ αὐτοῦ καὶ Καλλίμαχος ἐν Ἑκάλῃ (fg 45 Schn. = 101 Kapp)·

‘Νηπείης ἥ τ᾽ ἄργος, ἀοίδιμος Ἀδρήστεια.’
τὴν δὲ Νήπειαν Διονύσιος ὁ Μιλήσιος (32 fg 9 J.) πεδίον τῆς Μυσίας φησὶν εἶναι. ὁ γὰρ βασιλεὺς τῶν Μυσῶν Ὄλυμπος θυγατέρα Ἰάσου ἔγημεν, Νήπειαν ὄνομα, καὶ κατώκησεν ἐν τῷ πεδίῳ τούτῳ, ὃ νῦν καλεῖται Νηπείας πεδίον. Ἀπολλόδωρος (244 fg 175 J.) δὲ φησι Νηπείας πεδίον ἐν Φρυγίᾳ. ὁ δὲ Καλλίμαχός φησιν ἐν Ὑπομνήμασι (fg 100 h 3 Schn.) Νέμεσιν εἶναι τὴν τὸ πεδίον κατέχουσαν. ἔστι δὲ 671 672

1116. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-728 καὶ πόλις καλουμένη Ἀδρήστεια ἀπὸ 〈Ἀδράστου〉 τοῦ ἱδρυσαμένου. ὁ δὲ Ἀπολλώνιος ἑκατέρων μέμνηται, τῆς τε πόλεως καὶ τοῦ πεδίου· φησὶ γάρ·

ἄστυ τε καὶ πεδίον Νηπήιον Ἀδρηστείης.
τῆς δὲ πόλεως καὶ Ὅμηρος μνημονεύει (Β 828)·
‘οἳ δ᾽ ἄρ᾽ Ἀδρήστειαν εἶχον’.

1117—19a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-729 ἔσκε δέ τι στιβα〈ρὸν στύπος〉: στύπος τὸ πρέμνον καὶ στέλεχος, ἐξ οὗ καὶ 〈Ἀρχίλοχος (fg 127 B. II 423) ‘ὀρέων〉 ἀπεστύπαζον’. βρέτας δὲ τὸ βροτῷ ἐοικός. καὶ Εὐφορίων (fg 125 Scheidw.) δὲ ἐκ τούτου κινηθεὶς τὸ ξόανον τῆς μητρὸς τῶν θεῶν φησιν ἀµπέλινον εἶναι, διὰ τὸ τὴν ἄµπελον ἴσως ἱερὰν εἶναι τῆς Ῥέας. 673 674

1117—19b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-730 πρόχνυ: παντελῶς. L gG gS mP

1117—19c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-731 γεράνδρυον: ἀρχαῖον, ξηρόν, ἄχρηστον. L gG gS mP 675 676

1120. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-732 〈ὀκριόεντι〉 κολωνῷ: τῇ ἐξεχούσῃ ἀκρώρειᾳ. L g (P) 677

1123a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-733 χέραδος: ἡ τῶν βραχέων λίθων συλλογή τῶν καθ᾽ ἕνα χειρὶ ληφθῆναι δυναμένων, οὓς Ὅμηρος χερμάδιά φησι. τὸ δὲ βωμὸν ἀντὶ τοῦ εἰς βωμοῦ κατασκευήν. 678 679

1123b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-734 χέραδες λέγονται οἱ σωροί τῶν μικρῶν λίθων. φησὶ Δημήτριος ὁ Σκήψιος (fg 70 Gaede) τὴν διάλεκτον Ἀπολλωνιατῶν εἶναι τῶν ἐν Πόντῳ. μνημονεύει καὶ Σαπφώ (fg inc. lib. 30 Lobel = 114 B. III 127)

‘μή κίνη χεράδας’
καὶ Ὅμηρος (Φ 319)
‘ἅλις χεράδος περιχεύας’.
χέραδος δὲ ὁ τῶν λίθων σωρός· εἰς δὲ τὴν τοῦ βωμοῦ κατασκευὴν λίθους ἐσώρευον.
680 681

1124a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-735 δρυΐνοισιν: εἰκότως· ἡ γὰρ δρῦς ἱερὰ τῆς Ῥέας, ὡς φησιν Ἀπολλόδωρος ἐν γ᾽ Περὶ θεῶν (244 fg 92 J.).

1124b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-736 δρυΐνοις δὲ αὐτούς φησι στέφεσθαι διὰ τὸ μεμερίσθαι τῇ θεῷ τὸ δένδρον τοῦτο, διὰ τὸ καὶ πρὸς στέγας καὶ πρὸς τροφὴν 〈τὸ〉 πρῶτον χρησιμεῦσαι. 682

1125. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-737 Δινδυμίην: τὴν ἐν τῷ Δινδύμῳ ὄρει τιμωμένην ἐπικαλούμενοι καὶ ἱκετεύοντες. L g (P)

1126—31a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-738

ἐνναέτιν Φρυγίης, Τιτίην θ᾽ ἅμα: [περί] τῶν Ἰδαίων Δακτύλων καλουμένων πρώτους 〈τούτους〉 φησὶν εἶναι καὶ παρέδρους τῇ μητρὶ τῶν θεῶν, ἀκολουθῶν Μαιανδρίῳ λέγοντι Μιλησίους, ὅταν θύωσι τῇ Ῥέᾳ, προθύειν Τιτίᾳ καὶ Κυλλήνῳ. εἰσὶ δὲ οὗτοι τῶν Ἰδαίων Δακτύλων μοιρηγέται καὶ μητρὸς θεῶν πάρεδροι. Καλλίστρατος δὲ ἐν τῇ β᾽ τῶν Καθ᾽ Ἡράκλειαν περὶ Τιτίου φησίν (fg 2 M. IV 354)·
‘ὁ δὲ Τιτίας ἥρως ἐγχώριος, ὃν οἱ μὲν μυθεύουσι παῖδα Διός, οἱ δὲ τὸν πρεσβύτατον τῶν Μαριανδυνοῦ τοῦ Κιμμερίου παίδων, δι᾽ ὃν μάλιστα τὸ ἔθνος ηὔξηται καὶ προάγεται ἔτι εἰς εὐδαιμονίαν·
683

1126—31a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-739 ἀπεθεώθη δὲ ὑπὸ Μαριανδυνῶν’, καὶ Προμαθίδας δὲ ἐν τοῖς Περὶ Ἡρακλείας (fg 1 M. III 201) λέγει περὶ Τιτίου, ὅστις ἦν, καὶ θεοφάνης (188 fg 2 J.). ὅτι δὲ νύμφη τῆς Οἰαξίδος γῆς δραξαμένη τοὺς καλουμένους Ἰδαίους Δακτύλους ἐποίησε, παρὰ Στησιμβρότου (107 fg 12 b J.) εἴληφε. 〈...〉 καὶ ὅτι διὰ τῶν χειρῶν διερρύησαν, Δακτύλους κληθῆναι. Σοφοκλῆς δὲ αὐτοὺς Φρύγας καλεῖ ἐν Κωφοῖς Σατύροις (fg 364 Pearson). 684

1126—31b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-740 Δάκτυλοι Ἰδαῖοι: ἐκατέρους πέντε φασὶ τούτους εἶναι, δεξιοὺς μὲν τοὺς ἄρσενας, ἀριστεροὺς δὲ τὰς θηλείας. Φερεκύδης (3 fg 47 J.) δὲ τοὺς μὲν δεξιοὺς κ᾽ λέγει, τοὺς δὲ εὐωνύμους λβ᾽. γόητες δὲ ἦσαν καὶ φαρμακεῖς, καὶ δημιουργοί σιδήρου λέγονται πρώτοι καὶ μεταλλεῖς γενέσθαι· ἀριστεροὶ μὲν αὐτῶν, ὡς φησι Φερεκύδης (v. supra), οἱ γόητες, οἱ δὲ μεταλλεύοντες δεξιοί. ὠνομάσθησαν δὲ ἀπὸ τῆς μητρὸς Ἴδης. ὡς 〈δὲ〉 Ἑλλάνικός (4 fg 89 J.) φησι, Ἰδαῖοι Δάκτυλοι ἐκλήθησαν, ὅτι ἐν τῇ Ἴδῃ συντυχόντες τῇ Ῥέᾳ ἐδεξιώσαντο τὴν θεὸν καὶ τῶν δακτύλων αὐτῆς ἥψαντο. ὡς δὲ Μνασέας ἐν τῷ α᾽ Περὶ Ἀσίας (fg 26 M. III 154), Ἰδαῖοι Δάκτυλοι λέγονται ἀπὸ τοῦ πατρὸς Δακτύλου. 685 686

1126-31b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-741 καὶ τῆς μητρὸς Ἴδης. ὁ δὲ τὴν Φορωνίδα συνθεὶς γράφει οὕτως (fg 2 Kinkel):

“ἔνθα γόητες / Ἰδαῖοι Φρύγες ἄνδρες ὀρέστεροι οἰκί᾽ ἔναιον, / Κέλμις Δαμναμενεύς τε μέγας καὶ ὑπέρβιος Ἄκμων, / εὐπάλαμοι θεράποντες ὀρείης Ἀδρηστείης, / οἳ πρῶτοι τέχνην πολυμήτιος Ἡφαίστοιο / εὗρον ἐν οὐρείῃσι νάπαις ἰόεντα σίδηρον / ἤνεγκάν τ᾽ ἐς πῦρ καὶ ἀριπρεπὲς ἔργον ἔτευξαν.”
687 688

1126-31c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-742 Δικταῖον: τὸ Κρητικὸν σπήλαιον· Δίκτη γὰρ ὄρος Κρήτης. L g (P) 689

1126-31d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-743 〈ἀμφοτέρῃσιν:〉 λείπει χερσί. L g

1126-31e. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-744 δραξαμένη: ἔθος ἐστὶ ταῖς κυούσαις τῶν παρακειμένων λαμβάνεσθαι καὶ ἀποκουφίζειν ἑαυτὰς τῶν ἀλγηδόνων, ὡς καὶ Λητὼ ἐλάβετο τοῦ φοίνικος. 〈...〉 ἔδει δὲ εἰπεῖν ‘Ὀαξίδος’· προσετέθη δὲ τὸ ι. 690 691

1126-31f. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-745 ἐβλάστησεν: ἐγέννησεν. L gP

1132. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-746 ἐριώλας: διαφόρως ἀνεγνώσθη, ἐπικρατεῖ δὲ ἡ βαρεῖα τάσις. L m (P) 692 693

1134—39a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-747 Ὀρφῆος ἀνωγῇ: τῇ τοῦ Ὀρφέως παρακελεύσει, ὡς αὐτοῦ τῆς ὀρχήσεως προκαταρχομένου.

βηταρμὸν δὲ τὴν ὄρχησιν παρὰ τὴν ἁρμόδιον βάσιν αὐτῶν· λέγει δὲ νῦν τὴν πυρρίχην ὄρχησιν. τὸ δὲ ἑξῆς· ὠρχοῦντο τοῖς ξίφεσι τὰς ἀσπίδας κομποῦντες διὰ τὸ τὸν Κύζικον θρηνεῖσθαι ὑπὸ τῶν Δολιόνων, ἵνα μὴ τῆς θυσίας οὔσης
694 695 696 697

1134-39a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-748 δύσφημος φωνὴ ἀναφέρηται· ὅθεν καὶ Φρύγες κυμβάλοις καὶ τυμπάνοις τὴν Ῥέαν ἱλάσκονται.

1134-39b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-749 ῥόμβος τροχίσκος, ὃν στρέφουσιν ἱμᾶσι τύπτοντες, καὶ οὕτως κτύπον ἀποτελοῦσι. τινὲς δὲ ῥύμβον αὐτὸν καλοῦσιν, ὡς καὶ Εὔπολις ἐν Βάπταις (fg 72 Kock I 274) καὶ Δίδυμος (fg I 5, 33 Schmidt 69). 698 699 700 701

1141—48a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-750 ἀνταίη: ἡ Ῥέα οὕτω λέγεται, διότι ἐναντία τοῖς Τελχῖσιν ἐγένετο. ὡς δέ τινες, ἀνταίη ἡ εὐάντητος καὶ εὐλιτάνευτος. 702 703

1141—48b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-751 σήματ᾽ ἔγεντο: διὰ τούτου οὐδὲν ἕτερον ὁ ποιητής φησιν ἢ τὴν τῆς θεοῦ φύσιν· καὶ τοῖς φυσικοῖς γὰρ δοκεῖ ἡ αὐτὴ εἶναι τῇ γῇ, γῆς δὲ εὐμενείας σημεῖον τὸ εὔκαρπα εἶναι τὰ δένδρα καὶ πόας αὐτομάτους φύειν. 704 705 706

1141—48c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-752 τερείνης: τῆς ἁπαλῆς καὶ χλωρᾶς. εἰλυοὺς δὲ τὰς καταδύσεις τῶν θηρῶν. ξυλόχους δὲ τοὺς ἐν τοῖς ὄρεσιν ὑλώδεις τόπους. ἔστι δὲ ὑπερβατόν· εἰλυούς τε ξυλόχους τε καταλιπόντες. διὰ πολλῶν δὲ τὸ θαυμαστὸν παρέστησε, διά τε τοῦ διψάδος καὶ ὅτι... 707 708

1141-48c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-753 οὐκ ὀλίγον τὸ ἀναδοθὲν ὕδωρ, ἀλλὰ καὶ ἄληκτον. τὸ δὲ ναῖεν οὐκ εὖ. ἔδει γὰρ χωρὶς τοῦ ι νᾶεν, ἵν᾽ ᾖ ἔρρει, ὡς παρ᾽ Ὁμήρῳ (ι 222)·

‘νᾶεν δ᾽ ὀρῷ ἄγγεα πάντα’
. d. ἡ δὲ σύνταξις κατὰ μετάθεσιν, ὡς τὸ ‘ῥέε δ᾽ αἵματι γαῖα’ ἀντὶ τοῦ ‘αἷμα ἔρρεεν ἐν τῇ γῇ’. ἢ μεταληπτέον τὸ ναῖεν εἰς τὸ κατάρρυτον, ἵν᾽ ᾖ· ‘κατάρρυτον ἦν τὸ Δίνδυμον ὕδασιν’. P 709

1141-48e. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-754 〈ποίη:〉 βοτάνης. L g

1141-48f. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-755 〈παροίτερον:〉 ἔμπροσθεν, πρότερον. L g

1141-48g. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-756 ἀνέβραχε: ἀντὶ τοῦ ἀνεδόθη. L gP

1141-48h. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-757 διψάδος: ξηρᾶς. L g (P)

1152. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-758 νῆσον: τὴν Κύζικον. L g (P)

1158a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-759 ἀελλόποδες: ἀντὶ τοῦ ταχεῖς. L g (P)

1158b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-760 κίχον: κατέλαβον. L gP

1159. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-761 ζαχρηέσιν αὔραις: μεγάλως ἐπιβαρούσαις καὶ πνεούσαις, κυρίως δὲ ζαχρηὲς τὸ βιαίως ταῖς χερσὶ πραττόμενον· παρὰ γὰρ τὰς χεῖρας πεποίηται ἡ λέξις καὶ τὸ ζα ἐπιτατικόν. 710 711

1161. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-762 μετελώφεον: ἐπαύοντο. L gP 712 713

1162. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-763 ἐφέλκετο· πρὸς τὴν πάντων αὐτῶν ἀργίαν καὶ τὴν τοῦ κύματος ὑπερβολὴν τὸ ἐφέλκετο πρὸς πλείονα εἶπεν ἔμφασιν· ὅπερ καὶ Καλλίμαχος ἐπὶ τοῦ ταύρου ἡττηθέντος φησίν (fg 275 Schn. = 57 Kapp)·

‘ὃ μὲν εἷλκεν, ὃ δ᾽ εἵπετο νωθρὸς ὁδίτης’.
714

1164. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-764 λελιημένοι 〈ἠπείροιο〉: ἢ ταραττόμενοι ἢ προθυμούμενοι. L g (P)

1165a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-765 Ῥυνδακίδας: Ῥυνδακὸς ποταμός ἐστι Φρυγίας, οὗ μνημονεύει Βακχυλίδης (fg 67 B. III 588 = 50 Blass-Snell). 〈...〉 ταῖς δὲ ἀληθείαις τάφος ἐστὶ τοῦ Βριάρεω, κατὰ τὴν ἔξοδον. Καλλί- 715 716 717 718

1165a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-766 μαχος δὲ ἱστορεῖ περὶ τοῦ ποταμοῦ ἐν τῷ Περὶ τῶν κατὰ τὴν Ἀσίαν ποταμῶν (fg 100 e 2 Schn.) καὶ Δημήτριος ὁ Σκήψιος ἐν Τρωικῷ διακόσμῳ (fg 71 Gaede). 719

1165b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-767 Ῥυνδακὸς ποταμὸς Φρυγίας ὁ νῦν Μέγιστος, πρὸς ᾧ καὶ Αἰγαίωνός τινος ἥρωος Μυσοῦ τάφος. Ῥυνδακὸς δὲ ὡς Αἰακός. 720 721 722

1165c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-768 μέγα τ᾽ ἠρίον: γράφεται καὶ

μέγα τε ῥίον . καὶ τὸ μὲν ῥίον ἐστὶν ὄρος ἤτοι ἀκρωτήριον, τὸ δὲ ἠρίον μνημεῖον. ὁ δὲ περὶ τοῦ Αἰγαίωνος μῦθος ὑπὸ Δημητρίου φέρεται τοῦ Σκηψίου (v. sch. a). Κιναίθων δὲ ἐν τῇ Ἡρακλείᾳ φησίν, ὅτι Αἰγαίων καταγωνισθεὶς ὑπὸ Ποσειδῶνος κατεποντίσθη εἰς τὸ νῦν λεγόμενον ὑπὸ τοῦ Ἀπολλωνίου ἠρίον Αἰγαίωνος, τὸν αὐτὸν καὶ Βριάρεων καλῶν. περὶ δὲ τῆς κλήσεως τοῦ πελάγους 〈...〉 μὲν ἐν τῷ τρίτῳ τῆς Νησιάδος φησὶν ἐν τούτοις· ‘τὸ Αἰγαῖον πέλαγος οἳ μὲν ἀπὸ τῆς περὶ Κάνας Αἰγὸς ἐπώνυμον γεγονέναι φασίν, οἳ δὲ ἀπὸ τῆς Καρυστίας τῆς Αἰγαίης ὀνομαζομένης. αἳ μὲν γὰρ Αἰγαί, ἔνθεν τὸν Ποσειδῶνα παραγίνεσθαί φασι, κατὰ Πελοπόννησόν εἰσιν ἐν τοῖς περὶ Κρίσαν τόποις. εἰσί δέ τινες, οἳ διὰ τὸ θεωρεῖσθαι δι᾽ ὅλου τοῦ πελάγους τὴν παρακειμένην γῆν’. τὸν δὲ Αἰγαίωνα Ἡσίοδός (Theog. 149) φησὶν Οὐρανοῦ καὶ Γῆς· Βριάρεως δὲ καὶ Αἰγαίων καὶ Γύης ὁ αὐτὸς λέγεται
723 724 725 726 727 728 729 730 731 732

1165c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-769 συνωνύμως. Εὔμηλος δὲ ἐν τῇ Τιτανομαχίᾳ (Titan. fg 2 Kink. 6) τὸν Αἰγαίωνα Γῆς καὶ Πόντου φησὶ παῖδα, κατοικοῦντα δὲ ἐν τῇ θαλάσσῃ τοῖς Τιτᾶσι συμμαχεῖν. καὶ Ἴων φησὶν ἐν διθυράμβῳ (fg 11 B. II 255) ἐκ μὲν τοῦ πελάγους αὐτὸν παρακληθέντα ὑπὸ θέτιδος ἀναχθῆναι φυλάξοντα τὸν Δία, θαλάσσης δὲ παῖδα. ἄλλοι δὲ θαλάσσιον θηρίον φασὶ τοῦτον.

1165d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-770 μέγα τ᾽ ἠρίον: γράφεται καὶ μέγα τε ῥίον Αἰγαίωνος . 〈κακῶς〉· οὐ γὰρ τὸ ὄρος, ἀλλὰ τὸ μνημεῖον δηλοῖ. ὁ δὲ περὶ τοῦ Αἰγαίωνος μῦθός ἐστιν οὗτος· φυγὼν ἐκ τῆς Εὐβοίας ἦλθεν εἰς τὴν Φρυγίαν κἀκεῖ τὸν βίον ἐτελεύτησεν· γίγας δὲ ἦν. οὕτως Ταρραῖος (fg 11 a Linnenkugel De Lucillo Tarrh., Diss. Monast. 1926, 93 ). 733

1166a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-771 τυτθὸν ὑπ᾽ ἐκ Φρυ〈γίης〉: τὴν οὖσαν ὀλίγον ἄνω τῆς Φρυγίας. οὕτω γὰρ καὶ Ὅμηρος (Β 858—863) κεῖσθαί φησι τὴν Φρυγίαν, ἐγγὺς πάνυ τῆς Μυσίας. διὸ καί τινες μίαν εἶναί φασιν ἀμφοτέρας, διὰ τὸ πάνυ πλησιάζειν.

1166b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-772 παρεμέτρεον: παρέπλεον. L gP

1167—68a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-773 ἀνοχλίζων: ἀνακινῶν ἐν τῷ κωπηλατεῖν καὶ ἀνακόπτων τὰ κύματα κατὰ τὰς δίνας. τετρηχότος δὲ τραχυνομένου καὶ σφοδροῦ ὄντος. ὁλκοὺς δὲ τὰς φυσήσεις καὶ οἷον ἐπάρσεις καὶ μετεωρισμοὺς τῶν κυμάτων. τὸ δὲ μεσσόθεν ἔμφασιν καὶ τῆς τοῦ πελάγους δεινότητος καὶ τῆς τοῦ ἥρωος ῥώμης ἔχει. τρύφος δὲ τὸ κλάσμα τῆς κώπης. 734 735

1167—68b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-774 μεσσόθεν ἄξεν: διὰ ταύτην τὴν αἰτίαν φησὶ καταλελεῖφθαι τὸν Ἡρακλέα ἐν Κίῳ· οἳ δὲ ἐν Ἀφεταῖς, ἐπειδὴ ἑτεροκλινῆ τὴν Ἀργὼ ἐποίει, Ἔφορος δὲ ἐν α᾽ (70 fg 14 a J.) ἀποδεδρακέναι αὐτὸν δι᾽ Ὀμφάλην. 736 737 738

1171. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-775 ἀήθεσσον: ἀήθεις ἦσαν τοῦ ἠρεμεῖν διὰ τὴν ἔμφυτον τοῦ ἥρωος δύναμιν. 739

1174a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-776 ἐν προμολῇ: τῇ προστάδι καὶ τοῖς προθύροις. λέγονται δὲ προμολαὶ καὶ τὰ ἐξώπυλα μέρη, ὡς αὐτὸς ἐν τοῖς πρώτοις φησί (v. 320)·

‘στῆ δ᾽ ἄρ᾽ ἐπὶ προμολῇσιν, οἳ δ᾽ ἀντίοι ἠερέθοντο’.
740 741

1174b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-777 τετρυμ〈μ〉ένα: καταπεπονημένα ὑπὸ καμάτου. L gG gS mP 742

1175a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-778 αὐσταλέος: κατάξηρος καὶ ἀνεπιμέλητος. L gP

1175b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-779 περιτριβέας: κοπιασάσας ἐκ τοῦ πόνου. L g (P)

1176. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-780 ἠρήσατο: ἀντὶ τοῦ προσεῖπεν. L gP 743

1177—78a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-781 Κιανίδος: περιφραστικῶς τὴν Κίον. ἔστι δὲ πόλις Μυσίας ἀπὸ Κίου τοῦ ἀφηγησαμένου τῆς Μιλησίων ἀποικίας, ὡς ἱστορεῖ Ἀριστοτέλης ἐν Κιανῶν πολιτείᾳ (fg 471 Rose 1555 b 31)· κατώκησαν δὲ αὐτὴν πρῶτον Μυσοί, ἔπειτα Κᾶρες, τρίτον Μιλήσιοι. καὶ ποταμὸς δὲ ἔστιν οὕτως ὀνομαζόμενος, τὴν πόλιν περιρρέων, οὗ μνημονεύει Σκύλαξ ὁ Καρυανδεύς (Peripli maris interni fg 2 M. Geogr. gr. min. I, XXXIV ). 744 745

1177—78b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-782 ἀμφ᾽ Ἀργανθώνειον: ὄρος τῆς Κίου. 746 747

1180. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-783 ἤϊά τέ σφι: ἐφόδια βρώματα. σημαίνει δὲ καὶ τὰ ἄχυρα· Ὅμηρος (ε 368)·

‘ἠΐων θημῶνα τινάξῃ’.
748

1182—83a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-784 κάγκανα: κατάξηρα. L gS m (P) 749

1182—83b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-785 λεχαίην φυλλάδα: τὴν πρὸς λέχη καὶ στιβάδας ἐπιτηδείαν.

1184. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-786 στόρνυσθαι: λείπει τὸ ὥς, ἵν᾽ ᾖ ὥστε στόρνυσθαι. τὸ δὲ δινεύεσκον ἀντὶ τοῦ ἔστρεφον, παρέτριβον· τὰ γὰρ ξύλα παρέτριβον καὶ ἀπ᾽ αὐτῶν πῦρ ἔλαβον. πυρήϊα γὰρ ταυτά φησι τὰ προστριβόμενα ἀλλήλοις πρὸς τὸ πῦρ ἐγγεννᾶν, ὧν τὸ μέν ἐστιν ὕπτιον, ὃ καλεῖται στορεύς , θάτερον δέ, παραπλήσιον τρυπάνῳ, ἐπιτρίβοντες τῷ στορεῖ στρέφουσιν. 750 751

1188. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-787 υἱὸς Διός: ὁ Ἡρακλῆς. L g (P) 752

1189a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-788 φθαίη: προλάβοι πρὸ τοῦ πλοῦ. L g (P)

1189b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-789 καταχείριον: τὸ τῇ χειρὶ ἁρμόδιον. L gP 753

1190. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-790 ἀλαλήμενος: ἢ διὰ τὸ ἄπειρον εἶναι τῶν τόπων ἢ ἀντὶ τοῦ περιερχόμενος, ἕως ἂν αὑτῷ ἁρμόδιον εὕρῃ. 754

1192. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-791 ταναῆς: τεταμένης καὶ ἐπιμήκους. αἴγειρος δὲ παρὰ τὸ ἐκ τῆς ἔρας ἀΐσσειν καὶ κινεῖσθαι, ἢ παρὰ τὸ κατάγνυσθαι ὑπὸ τῶν ἀνέμων. 755

1195—96. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-792 ἔδυ δ᾽ ἀπὸ δέρμα: τὸ ἑξῆς· ἀπέδυ δέρμα λέοντος. χαλκοβαρεῖ δὲ τῷ ἰσχυρῷ ἢ τῷ πρὸς τῷ τέλει χαλκῷ βεβαρημένῳ. Πείσανδρος (16 fg 4 J.) δέ φησι χαλκοῦν εἶναι τὸ... 756 757

1195-96. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-793

ῥόπαλον Ἡρακλέους. ἐτυμολογοῦσι δὲ 〈τοῦτο〉 παρὰ τὴν ῥοπὴν καὶ τὸ ἀλοιᾶν. δαπέδοιο δὲ ἐκ τῆς ῥίζης.
758 759

1197. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-794 τύπος: τὸ στέλεχος. L gP 760

1200. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-795 ἔχμασι: κωλύμασι. L gS m (P)

1201—05a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-796 ἀπροφάτως: ἀθρόως. L gP

1201—05b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-797 κατάιξ: σφοδρὰ ὁρμή. L gP

1201—05c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-798 〈κατάιξ:〉 καταιγίς. S m

1201—05d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-799

αὐτοῖσι σφήνεσσι: τοῖς περὶ τὴν ἱστοδόκην φησὶ τοῖς περιέχουσι καὶ κρατύνουσι τὸν ἱστόν. διόλου δὲ ἡ παραβολὴ ὑγιὴς καὶ ἐρρωμένη. ἱστῷ γὰρ τὴν ἐλάτην εἰκάζει διὰ τὸ ἰθυτενὲς καὶ εὐαυξές· καὶ γὰρ ἐκείνη ἱστοῦ δίκην ἵσταται· χειμερινῷ δὲ καιρῷ τὴν ἀθρόαν τοῦ ἥρωος ἐπιφάνειαν, σφοδρῷ δὲ ἀνέμῳ τὴν ῥώμην. τὸ δὲ αὐτοῖσι σφήνεσσι διὰ τὰ περιέχοντα τῆς ἐλάτης τὴν ῥίζαν χώματα· καὶ γὰρ ἐκεῖνα ὥσπερ σφηνῶν δίκην αὐτὴν περιεῖχεν, οἱ δὲ †τόνοι† προτόνων δίκην ἐπεῖχον τεταμένοι.
761 762 763 764 765

1207a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-800 τόφρα: ἐν ὅσῳ τὴν ἐλάτην ἔτεμνεν ὁ Ἡρακλῆς. L g (P)

1207b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-801 τόφρα δ᾽ Ὕλας: τὸν Ὕλαν ὁ μὲν Ἀπολλώνιος θειοδάμαντός φησιν υἱὸν εἶναι, Ἑλλάνικος (4 fg 131 b J.) δὲ θειομένους. Ἀντικλείδης δὲ ἐν Δηλιακοῖς (140 fg 2 J.) ἱστόρησεν οὐ τὸν Ὕλαν εἰς τὴν ὑδρείαν ἐξεληλυθέναι, ἀλλὰ τὸν Ὕλλον, καὶ ἀνεύρετον γενέσθαι. ἐγένοντο δὲ πολλοὶ ἐρώμενοι Ἡρακλέους· Ὕλας, Φιλοκτήτης καὶ Δίομος καὶ Πέρινθος καὶ Τρίγξ, ἀφ᾽ οὗ πόλις τῆς Λιβύης. Σωκράτης δὲ ἐν... 766 767 768

1207b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-802 τῷ Πρὸς Εἰδόθεον (fg 9 M. IV 498) φησι τὸν Ὕλαν ἐρώμενον Πολυφήμου καὶ οὐχ Ἡρακλέους γενέσθαι. Ὄνασος δὲ ἐν α᾽ Ἀμαζονικῶν (41 fg 1 a J.) ἀληθέστερον τὴν ἱστορίαν ἐκτίθεται, οὐχ ἡρπάσθαι αὐτὸν ὑπὸ νυμφῶν, ἀλλὰ κατηνέχθαι αὐτὸν εἰς κρήνην καὶ οὕτως ἀποθανεῖν.

ἀπρεπὲς δὲ νεανίαν ὑδρίαν βαστάζειν· Ὅμηρος (η 20) δὲ πρεπόντως παρθένον. πιθανώτερον δὲ ἦν ἀμφορέα εἰπεῖν, ὡς Καλλίμαχος (fg 546 Schn.).
769 770 771 772

1208. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-803 δίζετο: πρὸς τὸ ἄπειρον τῶν τόπων τὸ δίζεσθαι. L g (P)

1209. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-804 φθαίη: προλάβοι πρὸ τοῦ συμποσίου. L g (P)

1212—19a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-805 νηπιάχοντα: Ἡρακλῆς γήμας Δηιάνειραν τὴν Οἰνέως θυγατέρα καὶ διάγων ἐν Καλυδῶνι, ἐν συμποσίῳ Κύαθον [ἤτοι] τὸν Οἰνέως οἰνοχόον, Ἀρχιτέλους δὲ παῖδα, πλήξας κονδύλῳ ἀνεῖλεν, ὅτι αὐτῷ τὰ ποδάνιπτρα [ὕδατα!] ἀγνοῶν ἐπὶ τῶν χειρῶν ἐπέχεεν. φεύγων οὖν τὸν φόνον καὶ σὺν τῇ γαμετῇ στελλόμενος ἀνεῖλεν ἐν Εὐήνῳ ποταμῷ Νέσσον Κένταυρον, ὡς καὶ Ἀρχίλοχος (fg 147 B. II 428) ἱστορεῖ. ἔπειτα προϊὼν ἔφερεν καὶ Ὕλλον τὸν υἱὸν καὶ ἐλθὼν εἰς τὴν Δρυοπίαν — λῃστρικὸν δὲ τὸ ἔθνος ὁμοροῦν τοῖς Μηλιεῦσιν, ὡς Φερεκύδης ἐν τῇ γ᾽ (3 fg 19 J.) φησίν —, τοῦ παιδὸς πεινῶντος καὶ τοῦ παιδαγωγοῦ Λίχα ἀπολιμπανομένου, συντυχὼν τῷ θειοδάμαντι ἠτεῖτο ὀλίγην τροφήν. ὁ δὲ οὐκ ἐδίδου. ὀργισθεὶς δὲ ὁ Ἡρακλῆς καὶ ἀποσπάσας αὐτοῦ τὸν ἕνα βοῦν, θύσας εὐωχεῖτο. ὁ δὲ θειοδάμας ἐλθὼν εἰς τὴν πόλιν ἐστράτευσε καθ᾽ Ἡρακλέους, καὶ εἰς τοσαύτην ἀνάγκην κατέστη ὁ Ἡρακλῆς, ὡς καὶ τὴν γυναῖκα Δηιάνειραν καθοπλίσαι, καὶ λέγεται καὶ κατὰ τὸν μαζὸν τότε τετρῶσθαι. περιγενόμενος δὲ αὐτῶν καὶ ἀνελὼν τὸν θειοδάμαντα ἐδέξατο τὸν τούτου υἱὸν Ὕλαν, καὶ τὸ πᾶν δὲ ἔθνος διὰ τὴν λῃστείαν μετῴκισεν 〈εἰς τὴν Πελοπόννησον〉, ἵνα τῇ πολλῇ τῶν... 773 774 775 776 777 778

1212-19a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-806 ἀνθρώπων ἐπιμιξίᾳ τοῦ λῃστρικοῦ ἤθους ἀπόσχωνται. 〈...〉 περὶ Τραχῖνα τὴν θεσσαλικὴν πόλιν καὶ τὴν Οἴτην τὸ ὄρος πρὸς τοῖς ὅροις τῆς Φωκίδος. τούτων δὲ καὶ ὁ Καλλίμαχος (fg 410 Schn.) μέμνηται. Φερεκύδης δὲ ἐν τῷ β᾽ (3 fg 8 J.) φησίν, ὅτι Πολυδώρᾳ τῇ Δαναοῦ μίσγεται Σπερχειὸς ὁ ποταμός, τῶν δὲ γίνεται Δρύοψ, ἀφ᾽ οὗ Δρύοπες καλοῦνται· οἰκοῦσι δὲ ἐπὶ τῷ Σπερχειῷ ποταμῷ. 779 780 781

1212-19b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-807 ἀντιόωντα: ἐναντιωθέντα. L gP 782

1212-19c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-808 ἵετο γὰρ πρόφα〈σιν〉: οὐκ ἄδικος ὢν ὁ Ἡρακλῆς τοῦτο ἤθελεν, ἀλλ᾽ ἵνα τὸ ἐκείνων λῃστρικὸν ἄγαν παύσῃ· ἀλεξίκακος γὰρ ὁ θεός. 783

1212-19d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-809 Δρυόπεσσι βαλέσθαι: Δρύοπες ἔθνος περὶ τὸν Παρνασσὸν ἄδικον, ὃ κατεπολέμησεν Ἡρακλῆς καὶ μετέστησεν εἰς Πελοπόννησον. ὠνομάσθησαν δὲ ἀπὸ Δρύοπος τοῦ Ἀπόλλωνος καὶ Δίας τῆς Λυκάονος. 784 785

1220a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-810 ἀλλὰ τὰ μὲν τηλοῦ κεν: φησίν, ὅτι τὴν ἡμῶν ποίησιν καὶ τὸν τῶν Ἀργοναυτῶν πλοῦν καὶ τὰ σπουδαζόμενα ἀποπλανήσειεν 〈ἄν〉, εἰ βουλοίμην εἰπεῖν τὰ συμβάντα τοῖς Δρύοψιν. 786

1220b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-811 λείπει τὸ λεγόμενα , ἵν᾽ ᾖ· ἀλλὰ ταῦτα λεγόμενα ἀποστήσει με τῆς ἐν χερσὶν οὔσης ᾠδῆς. L g

1221—22a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-812 ἥν καλέουσι Πηγάς: ὄνομα κρήνης Πηγαὶ οὕτω κυρίως. ἀγχίγυοι δὲ οἱ πλησιόχωροι, οἱ γείτονες.

1221—22b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-813 〈ἀμφίγυοι:〉 γράφεται ἀγχί〈γυοι〉 . L g

1226. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-814 ἐναύλους: τὰ σπήλαια νῦν. L g (P)

1227. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-815 ὑλήωροι: αἱ ἐν τοῖς ὄρεσι διατρίβουσαι. L g (P) 787

1228. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-816 καλλινάοιο: καλλιρρόου. L g (P)

1229. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-817 Ἐφυδατίη: ὄνομα νύμφης. L gP

1230. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-818 ἐρευθόμενον: ἀντὶ τοῦ λάμποντα. L gP

1231. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-819 διχόμηνις: πληροσέληνος. L gP 788

1233. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-820 Κύπρις: τὸ ἐρωτικὸν πάθος. L gP

1234—39a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-821

λέχρις ἐπιχριμφθ〈είς〉: πλαγίως πρὸς τὴν κρήνην ἐπικλιθείς. ὁ δὲ νοῦς· ὡς καθῆκε τὴν ὑδρίαν ἐπὶ τὴν κρήνην, ἐμφορουμένου τοῦ ὕδατος εἰς τὸ ἀγγεῖον μετὰ σφοδροῦ ἤχου, τῇ εὐωνύμῳ χειρὶ τοῦ αὐχένος αὐτοῦ ἐπιλαβομένη ἐφίλει ἡ νύμφη, τῇ δεξιᾷ δὲ καθείλκυσεν αὐτὸν εἰς τὸ ὕδωρ.
789

1234—39b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-822 αὐτίκα δ᾽ ἥγε: θεόκριτος ἐν τοῖς Βουκολικοῖς ἐν τῷ Ὕλᾳ ἐπιγραφομένῳ (XIII 46 sqq.) ὑπὸ πασῶν φησιν αὐτὸν τῶν νυμφῶν ἡρπάσθαι. Ὄνασος δὲ ἐν τῷ α᾽ τῶν Ἀμαζονικῶν (41 fg 1 b J.) πεσόντα τὸν Ὕλαν φησὶν ὑποβρύχιον γενέσθαι. καὶ Νίκανδρος ἐν τῷ β᾽ τῶν Ἑτεροιουμένων (fg 48 Schn.) ὑπὸ πασῶν φασιν αὐτὸν ἁρπαγῆναι νυμφῶν· ὁ δὲ Ἀπολλώνιος ὑπὸ μιᾶς. 790 791

1234—39c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-823 〈τέρεν:〉 τὸ ἁπαλόν, ἐκ δὲ τούτου τὸ νέον. L g

1241a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-824 Εἰλατίδης: γράφεται καὶ Εἰλασίδης . κατὰ γάρ τινας Ἐλάτου υἱός ἐστιν ὁ Πολύφημος, κατὰ δέ τινας Ποσειδῶνος. γυναῖκα δὲ ἔσχεν ὁ Πολύφημος Λαονόμην, Ἡρακλέους ἀδελφήν, Ἀμφιτρύωνος καὶ Ἀλκμήνης θυγατέρα. 792

1241b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-825 προτέρωσε: 〈εἰς τὸ〉 ἔμπροσθεν τῆς ὁδοῦ. L g (P) 793

1243—48a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-826 ἠύτε τις θήρ: κυρίως οἱ ποιηταὶ τὸν λέοντά φασι θῆρα, ὡς καὶ Καλλίμαχος (fg 211 Schn.)·

“θηρὸς ἀερτάζων δέρμα κατωμάδιον.”
794 795

1243-48b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-827 αἰθόμενος: καιόμενος τῷ λιμῷ. τὸ δὲ τοιοῦτον οὐχ ὅτι ὁ λιμὸς θερμασίας ἐστὶ ποιητικός, ἀλλὰ τὸ αἴθεσθαι καὶ ἐπὶ τοῦ σπεύδειν ἐστίν. 796

1243-48c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-828 ἐνὶ σταθμοῖσιν: ἐνήλλακται ἡ ἐν πρόθεσις ἀντὶ τῆς εἰς. ὁ γὰρ νοῦς· οἱ γὰρ νομῆες εἰς τοὺς σταθμοὺς προήλασαν.

1243-48d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-829 ὣς τότ᾽ ἄρ᾽ Εἰλατίδ〈ησ〉: διόλου ὑγιὴς καὶ ἐρρωμένη ἡ εἰκών. προβάτοις γὰρ βοήσασιν εἰκάζει τὸν Ὕλαν διὰ τὸ τῆς ἡλικίας νέον καὶ τὸ τοῦ σώματος ἁπαλόν, θηρὶ δὲ κατακούσαντι καὶ σπεύδοντι τὸν Πολύφημον διὰ τὴν ἔμφυτον τοῦ ἥρωος δύναμιν. τὸ δὲ λιμῷ αἰθόμενος , ὅτι καὶ αὐτὸς 〈τοιαύ〉τῃ διαθέσει πρὸς τὸν παῖδα ὥρμα. τὸ δέ οὐκ ἐπέκυρσε ποίμνῃσιν πρὸς τὸ συμβεβηκός· καὶ γὰρ ἡ νύμφη συνεῖρξεν τὸν παῖδα πρὸ τῆς τοῦ Πολυφήμου παρουσίας καὶ βοηθείας. 797

1252. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-830 ληίδ᾽ ἑτοίμην: κτῆμα καὶ λάφυρον ἕτοιμον, διὰ τὸ ἀκμητὶ καὶ χωρὶς μάχης λαβεῖν.

1254. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-831 εὖ δέ μιν ἔγνω: διὰ τὸ λάμπειν τὴν σελήνην· εἶπεν γάρ (v. 1231), ὅτι διχόμηνος ἔλαμπεν.

1256. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-832 ἄσθματι: τῷ ἐκ τοῦ δρόμου γενομένῳ φυσήματι. L g (P)

1265—72a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-833 ὡς δ᾽ ὅτε τίς τε μύωπι: μύωψ εἶδος μυίας κατὰ τὸ ἔαρ γινόμενον, ἥτις ταῖς λαγόσι τῶν βοῶν ἐπικαθεζομένη δάκνει αὐτὰς καὶ εἰς μανίαν ἄγει, ἀφ᾽ οὗ καὶ οἶστρος λέγεται. Σώστρατος δὲ ἐν τῇ δ᾽ Περὶ ζῴων (fg 10 Wellm.) διαστέλλει τὸν μύωπα τοῦ οἴστρου. ὁ μὲν γὰρ μύωψ ἐκ τῶν ξύλων ἀπογεννᾶται, ὁ δὲ οἶστρος ἐκ τῶν ἐν τοῖς ποταμοῖς ἐπιπλεόντων ζῳαρίων. 798 799 800

1265—72b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-834 πίσσεά τε προλιπὼν καὶ ἐλεπσίδας: οἱ μὲν τοὺς συμ- 801 802

1265—72b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-835 φύτους τόπους, οἱ δὲ τοὺς ἑλώδεις καὶ πηλώδεις, ἄμεινον δὲ τοὺς 〈λεπώδεις καὶ〉 πετρώδεις παρὰ τὸ λέπεσθαι ὑπό τε τοῦ ἡλίου καὶ ἀνέμου καὶ ὑετοῦ. ὅθεν καὶ λέπα τὰ ἀκρωτήρια τῶν ὀριῶν· Εὐριπίδης (Phoen. 24) ‘καὶ Κιθαιρῶνος λέπας’. 803 804

1265—72c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-836 ὡς ὅτε μαιμώων: διόλου ὑγιὴς ἡ παραβολή. ταύρῳ γὰρ βεβλημένῳ εἰκάζει τὸν Ἡρακλέα διὰ τὸ τοῦ ἥρωος καρτερόν. ἐπικείμενον δὲ μύωπά φησι τὴν τοῦ Ὕλα ζήτησιν· καὶ γὰρ αὕτη δίκην μύωπος αὐτὸν ἤλγυνεν. τὸ δὲ πίσσεά τε προλιπὼν πρὸς τὴν ναῦν καὶ τὴν τῶν ἑταίρων σύνοδον. τὸ δὲ οὐδὲ νομήων , ὅτι οὔτε τοῦ ἐξάρχου τοῦ πλοῦ Ἰάσονος ἐπεστράφη οὔτε τῶν ἄλλων ἑταίρων. τὸ δὲ ἄλλοτ᾽ ἄπαυστος , ὅτι ποτὲ μὲν ἔτρεχεν ἕως κάμῃ, ποτὲ δὲ ἑστήκει. τὸ δὲ ἵησι μύκημα , ὅτι καὶ οὗτός ποτε ἐβόα καλῶν τὸν Ὕλαν. 805 806 807

1273—75. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-837 αὐτίκα δ᾽ ἀκροτάτας: ἀντέστραπται τὰ πρῶτα. ὁ γὰρ ἑξῆς λόγος ἐστίν· ὡς δὲ πρὸς ταῖς ἀκρωρείαις ὁ ἑωσφόρος ἐφάνη, παραχρῆμα πνοαὶ παρῆλθον, ταχέως δὲ ὁ Τῖφυς παρεκελεύσατο ἐμβάντας ἀπολῦσαι τὸ ἱστίον. 808 809

1276—77a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-838 ὕψι δὲ νηός: ἀνασπάσαντες τὰς ἀγκύρας καὶ τοῦ ὅρμου ἀνακινήσαντες τὴν ναῦν. γελοῖος δὲ Ἔφορος (70 fg 42 a J.) νομίζων πρῶτον Ἀνάχαρσιν τὴν διπλῆν ἄγκυραν εὑρηκέναι· πρεσβύτεροι γὰρ Ἀναχάρσιδος οἱ Ἀργοναῦται. 810 811

1276—77b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-839 〈ἀνεκρούσαντο κάλωας:〉 διὰ τοῦ προηγουμένου τὸ ἐπακολουθοῦν δηλώσας, ἀντὶ τοῦ τὸ ἱστίον ἐχάλασαν. 812

1276-77c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-840 ἀνεκρούσαντο: προσέκρουσαν τῇ νηὶ τὰ σχοινία τῆς ἀγκύρας διὰ τὸ βεβρέχθαι. L g (P) 813

1280—81a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-841 ἦμος δ᾽ οὐρανόθεν χαροπή: χαροπὴν τὴν ἠὼ διὰ τὸ λαμπρύνειν τὸν ἀέρα καὶ φωτίζειν. τὸ δὲ γλαυκὸν καὶ χαροπὸν συνωνύμως λέγεται· ἀμφότερα γὰρ ἐπὶ τοῦ λαμπροῦ. διὸ καὶ ἐπήνεγκεν διαγλαύσσουσιν , ἀντὶ τοῦ φωτίζουσιν ἢ διαλάμπουσιν. ὅθεν καὶ ἡ Ἀθηνᾶ γλαυκῶπις καὶ γλήνη ἡ κόρη τοῦ ὀφθαλμοῦ, παρὰ τὸ γλαύσσειν, ὅ ἐστι λάμπειν. καὶ Εὐριπίδης ἐπὶ τῆς σελήνης ἐχρήσατο (fg 1009 N.²):

“γλαυκῶπις [τε] στρέφεται μήνη”
. 814 815 816

1280—81b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-842 〈ἐκ περάτης:〉 ἐκ τοῦ πέρατος καὶ τοῦ ὑπὸ γῆν ἡμισφαιρίου. L g

1280—81c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-843 ἡ δὲ περάτη σημαίνει μὲν κατὰ τινας καὶ τὸ ὑπὸ γῆν ἡμισφαίριον. λέγεται δὲ κυρίως ἡ ἀνατολή· πέρας γὰρ αὕτη τῆς τοῦ οὐρανοῦ κινήσεως· ἐκεῖθεν γὰρ ἄρχεται καὶ εἰς αὐτὴν τελευτᾷ. P 817

1283. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-844 〈τούςγ᾽:〉 Ἡρακλέα, Πολύφημον καὶ Ὕλαν. L g

1286. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-845 σφεωιτέρων: οὐχ ὑγιῶς δυϊκὸν κατὰ πλήθους ἔθηκεν· ἔδει γὰρ πληθυντικὸν εἰπεῖν. L g (P)

1287. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-846 〈οὐδέ τι τοῖον:〉 οὔτε ἀγαθὸν οὔτε φαῦλον προΐετο λόγον. L g

1289—91a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-847 Τελαμῶνα δ᾽ ἔλεν χόλος: οὗτος γὰρ πάνυ Ἡρακλέους γέγονεν ἑταῖρος, ὃς καὶ [εἰς] πολλοὺς ἄθλους αὐτῷ συν- 818

1289—91a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-848 εμάχησεν καὶ εἰς Ἴλιον συνέπλευσεν καὶ συνεπολέμησεν Ἀμαζόνας καὶ τὸν Ἀλκυονέα ἀνεῖλεν, ὡς καὶ ὁ Πίνδαρος (Nem. IV 25 sqq., Isthm. VI 26sqq.) ἱστορεῖ. ὁ δὲ Βουκόλος ἁπλῶς αὐτοὺς ἔφη φίλους εἶναι (Theocr. XIII 38):

“οἳ μίαν ἄμφω ἑταῖροι ἀεὶ δαίνοντο τράπεζαν.”
ὁ δὲ λόγος· καθέζῃ ὡς ἔτυχες ἥσυχος.
Ἀπολλώνιος μὲν οὖν ἀπολελεῖφθαί φησι τὸν Ἡρακλέα περὶ Κίον ἐκβάντα ἐπὶ τὴν Ὕλα ζήτησιν· Διονύσιος δὲ ὁ Μιτυληναῖος (32 fg 6 b J.) συμπεπλευκέναι φησὶ τὸν ἥρωα τοῖς ἀριστεῦσιν ἕως Κόλχων καὶ τὰ περὶ Μήδειαν συμπεπραχέναι τῷ Ἰάσονι. ὁμοίως καὶ Δημαρέτης (42 fg 2 b J.). Ἡρόδωρος (31 fg 41 b J.) δέ φησι μὴ συμπεπλευκέναι αὐτόν τε καί τινας ἄλλους. Ἡσίοδος ἐν τῷ Κήυκος γάμῳ (fg 154 Rz.²) ἐκβάντα φησὶν αὐτὸν ἐφ᾽ ὕδατος ζήτησιν τῆς Μαγνησίας περὶ τὰς ἀπὸ τῆς ἀφέσεως αὐτοῦ Ἀφετὰς καλουμένας ἀπολειφθῆναι. Ἀντίμαχος δὲ ἐν τῇ Λύδῃ (fg 8 B. II 290) φησὶν ἐκβιβασθέντα τὸν Ἡρακλέα διὰ τὸ καταβαρεῖσθαι τὴν Ἀργὼ ὑπὸ τοῦ ἥρωος 〈...〉 καὶ Ποσείδιππος ὁ ἐπιγραμματογράφος (fg 4 Schott Posid. epigr., Diss. Berol. 1907, 106) ἠκολούθησε καὶ Φερεκύδης (3 fg 111 b J.). Ἔφορος δὲ ἐν τῇ ε᾽ (70 fg 14 b J.) φησὶν αὐτὸν ἑκουσίως ἀπολελεῖφθαι πρὸς Ὀμφάλην τὴν Λυδῶν βασιλεύουσαν. ἰδίως δὲ Ἀντικλείδης ἐν τῇ β᾽ τῶν Δηλιακῶν (140 fg 2 J.) Ὕλλον φησὶ τὸν Ἡρακλέους υἱὸν ἀποβάντα ἐφ᾽ ὕδωρ μὴ ὑποστρέψαι.
819 820

1289-91b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-849 〈ἐπεὶ νύ τοι:〉 ὅτι δή σοι. L g

1289-91c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-850 ἄρμενον: ἁρμόδιον, ἀρεστόν. L gP

1292—93. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-851 ὄφρα τὸ κείνου κῦδ〈ος〉: ἀστείως καὶ τεχνικῶς...

1292—93. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-852 οὐ τοῦ κατεπείγοντος καιροῦ μέμνηται, ἀλλ᾽ ἐπὶ τὸν νόστον ἀνάγει τὸν λόγον, ἵνα πλέον κακίσῃ τὴν πρᾶξιν· οὐδὲν γάρ σοι διεφέρετο ἐν Σκυθίᾳ ὑπὸ Ἡρακλέους ἡττῆσθαι, ἀλλ᾽ ὅμως τοῦτό σοι αἰσχύνην ἔφερεν ὕστερον ἡμῶν εἰς Ἑλλάδα ἐπανελθόντων. διὸ καὶ τὴν κοινὴν πάντων σωτηρίαν ὑπὲρ τῆς σῆς εὐδοξίας παρήκας.

1294—95. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-853

ἀλλὰ τί μύθων ἦδος: Ἡρωδιανὸς ἐν τῷ κ᾽ (I 537, 11 L.) φησίν, ὅτι τὰ εἰς ος λήγοντα οὐδέτερα διεύλλαβα, ἀρχόμενα ἀπὸ φύσει μακρᾶς, ψιλοῦται· αἶσχος ἦθος εὖρος εἶδος. οὕτως οὖν καὶ τὸ ἦδος. τὸ δὲ ἡθμὸς δασύνεται καίτοι τὸ η ἔχον πρὸ τοῦ θ τῇ ἐννοίᾳ, τοῦ ἥσω μέλλοντος δασυνομένου. ἐλλείπει δὲ τὸ μοί. ὁ γὰρ νοῦς· ἀλλὰ τί τούτων ἡδός μοι τῶν λόγων; πορεύσομαι γὰρ χωρὶς τῶν συντεθειμένων σοι τούτων τὸν δόλον.
821 822

1297. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-854 ὀστλίγγες: αἱ λαμπηδόνες. ἐν ἄλλοις δὲ σημαίνει ἡ λέξις τοὺς βοστρύχους· ‘ἀπ᾽ ὀστλίγγων δ᾽ αἰὲν ἄλειφα ῥέει’ (Callim. fg 12 Schn.). τοῦτο δέ φησιν Ἡρωδιανὸς ἐν τῷ β᾽ τῆς Καθόλου (I 44, 4 L.)· παρὰ μὲν Ἀπολλωνίῳ καὶ Φιλητᾷ (fg. 24 Kuchenmueller) διὰ τοῦ α᾽. 823 824

1298. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-855 ἐκ παραλλήλου τὸ αὐτὸ ἂψ ὀπίσω . L g (P)

1299. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-856 λαῖτμα βιησάμενοι: ἀντὶ τοῦ μαχεσάμενοι τῷ κατεπείγοντι ἀνέμῳ καὶ βιασάμενοι. λαῖτμα δὲ τὸ κύτος τῆς θαλάσσης καὶ διάστημα, οἱονεὶ λάταμα, ἢ παρὰ τὸ λατύσσεσθαι ὑπὸ τῶν κυμάτων, 825 826

1299. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-857 ὅ ἐστι τύπτεσθαι. Σιληνὸς δὲ ἐν Γλώσσαις πέλαγος εἶναι καὶ Εἰρηναῖος ἐν α᾽ Ἀπολλωνίου (fg 18 Haupt Opusc. II 439) ἀποδεδώκασιν.

1300—05a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-858 εἰ μὴ θρηικίοιο: τούτους Ἡρακλῆς ἀνεῖλεν ὕστερον εὑρὼν περὶ Τῆνον τὴν νῆσον, ἣ παράκειται Δήλῳ. Νίκανδρος δέ φησιν οὕτως (fg 113 Schn.): ‘ἐπειδὴ Ἡρακλῆς ἐμνησικάκει τῷ Βορέᾳ’. Ὅμηρος (Ο 26):

“τόν σὺ ξὺν Βορέῃ ἀνέμῳ πεπιθοῦσα θυέλλας.”
Ἀνησίδαμος δὲ ἐν Τηνιακοῖς (M. IV 286), ἐπειδὴ τὸν Ἡρακλέα ξενίσαντες ἐνήδρευσαν αὐτὸν φονεῦσαι βουλόμενοι. 827

1300—05b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-859 ἄθλων γὰρ Πελίαο ἕως τοῦ ἀμφ᾽ αὐτοῖς : ὅτι Ἡρακλῆς ἀνεῖλε τοὺς Βορεάδας διὰ τὸ κωλῦσαι τὴν ναῦν ὑποστρέψαι πάλιν εἰς τὴν Μυσίαν, φησὶν Ἀπολλώνιος. Σῆμος (fg 18 M. IV 495) δὲ φησι διὰ τὸ λειφθῆναι δρόμῳ τὸν Ἡρακλέα ὑπὸ τῶν Βορεαδῶν, Στησίμβροτος (107 fg 19 J.) δέ, ὅτι διαφοράν ἔσχον πρὸς τὸν Ἡρακλέα περὶ τῶν δεδομένων δώρων ὑπὸ Ἰάσονος τοῖς ἀριστεῦσι. Νίκανδρος δὲ ὁ Κολοφώνιος ἐν τῇ α᾽ τῶν Οἰταϊκῶν (fg 15 Schn.) φησι Βορέαν αἴτιον γεγονέναι τοῦ θανάτου τῶν προειρημένων διὰ τοῦ χειμάσαι τὸν Ἡρακλέα εἰς Κῶ ὑποστρέφοντα. 828

1300—05c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-860 δεδουπότος: μετὰ γὰρ τὸν θάνατον Πελίου ἀνιόντας ὡς ἐπὶ τὴν πατρίδα τοὺς Βορεάδας ἐκ τοῦ ἐπιταφίου αὐτοῦ ἀγῶνος συντυχὼν Ἡρακλῆς καὶ ὑπομνησθεὶς αὐτοῦ τούτου, ὅτι αὐτὸν ἀναζητηθῆναι ἐκώλυσαν, ἀνεῖλεν αὐτοὺς ἐν Τήνῳ τῇ νήσῳ. 829

1306—08. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-861 στήλας τε δύω: τῶν δύο τάφος ἐστὶν ἐν Τήνῳ τῇ νήσῳ καὶ στῆλαι, ὧν τὴν ἑτέραν πάντως συμβαίνει ὑπὸ ἀνέμου κινεῖσθαι τοῦ Βορέου τοῦ πατρὸς αὐτῶν.

1309. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-862 καὶ τὰ μὲν ὧς ἤμελλε: Καλλιμάχου ὁ στίχος (fg 212 Schn.). κοινόν δὲ ἁμάρτημα πάντων τῶν μεθ᾽ Ὁμήρον ποιητῶν, τὰ ἀπὸ συμφώνου ἀρχόμενα ῥήματα κατὰ τὸν ἐνεστῶτα χρόνον διὰ τοῦ η ἐκφέρειν ἐπὶ τοῦ παρατατικοῦ. 830

1310a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-863 τοῖσιν δὲ Γλαῦκος: Γλαῦκος Πολύβου παῖς, Ἀνθηδόνιος τὸ γένος — ἡ δὲ Ἀνθηδὼν Βοιωτικὴ πόλις, ὡς καὶ Ὅμηρος (Β 508) ‘Ἀνθηδόνα τ᾽ ἐσχατόωσαν’ —, ἁλιεὺς τὴν τέχνην, ὃς πολλῶν ποτε ἰχθύων εὐτυχήσας ἄγραν μεταξὺ τῆς ὁδοῦ ἀποκαμὼν ἀπέθετο τὸ φορτίον τῶν ἰχθύων, ὁ δὲ εἷς τούτων ἀθάνατον φαγὼν βοτάνην ἀνέζησε. λαβὼν δὲ καὶ ὁ Γλαῦκος, φαγὼν καὶ αὐτὸς ἀπεθεώθη. εἶτα ὡς εἰς ἄκρον γήρως ἤρχετο, μηκέτι φέρων ἐδίσκευσεν ἑαυτὸν εἰς θάλασσαν καὶ ἐτιμήθη ὡς θαλάσσιος δαίμων. καὶ τὸν ἰχθὺν τὸν γλαῦκον ἀπ᾽ αὐτοῦ κεκλῆσθαι λέγουσι. 831 832

1310b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-864 〈βρυχίης:〉 τῆς ταραχώδους. L g

1310c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-865 βρυχίαν δὲ ἅλα τὴν βρυχώδη φησί. P

1314. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-866 νήϊον 〈ὁλκαῖον〉 λέγεται μέρος τῆς νεώς, οὗπερ σύρεται κατὰ τὸ ὕδωρ. L mP 833 834

1315. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-867 τίπτε παρέκ μεγάλ〈οιο〉: τὸ ἑξῆς· τίπτε μενεαίνετε παρέκ μεγάλοιο Διὸς βουλήν; τουτέστι· τί προθυμεῖσθε παρὰ τὴν τοῦ Διὸς βουλήν;

1317—18a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-868 Ἄργει οἱ μοῖρ᾽ ἐστίν: ὅτι ἄθλους ἐπιτελῶν Ἡρακλῆς παραλιπὼν τούτους ὥρμησεν ἐπὶ τοὺς ἀριστεῖς, αὐτὸς Ἀπολλώνιος ἐν τῷ καταλόγω τῶν ἡρώων (I 124 sqq.) φησί.

1317—18b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-869 ἐκπλῆσαι: ἐκπληρῶσαι. L gP

1319—20. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-870 εἴ κ᾽ ἔτι παύρους: ἐὰν ἔτι ὀλίγους πρὸς οἷς ἤνυσεν ἀνύσῃ ἄθλους. συνέστιον δὲ συνδιαιτητήν, ὁμοτράπεζον, ὁμότιμον, ὅτι ἡ κοινὴ τράπεζα τὴν αὐτὴν τιμὴν τοῖς μεταλαμβάνουσιν αὐτῆς δίδωσιν. 835

1321—23a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-871 προχοῇσι Κίοιο: ποταμὸς Μυσίας, ἀφ᾽ οὗ ἡ Κίος ὁμωνύμως τῷ ποταμῷ. ἐτελεύτα γὰρ Πολύφημος τοῖς Χάλυψι μαχόμενος· ἔστι δὲ ἔθνος Σκυθικόν. 836 837

1321—23b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-872 Χαλύβων: Χάλυβες ἔθνος Σκυθίας, ὅπου ὁ σίδηρος γίνεται. Καλλίμαχος (fg 35 e Schn. = Pap. Soc. It. 1092, 48):

‘Χαλύβων ὡς ἀπόλοιτο γένος’
. 838

1325. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-873 ὃν πόσιν: κακῶς τέθεικεν τὸ ὃν πόσιν· ἔστι γὰρ προσληπτικὸν ἰσοδυναμοῦν τῷ αὐτῆς. δεῖ δὲ εἰπεῖν ἧς πόσιν· τοῦτο γὰρ ἰσοδυναμεῖ τῷ ἑαυτής, ἵν᾽ ᾖ ὁ λόγος· ἐποιήσατο νύμφη ἑαυτῆς πόσιν. 839

1326a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-874 ἀλίαστον: ἀντὶ τοῦ πολύ. L gP

1326b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-875 δύψας: καταδύς. L gP

1329a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-876 γήθησαν: διὰ τὸ μαθεῖν τὴν αἰτίαν τῆς ἀπολείψεως. L gP

1329b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-877 ἐσσυμένως: ταχέως. L gP

1331. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-878 προσπτύξατο: ἐδεξιώσατο, ἐφιλοποιήσατο τοῖς λόγοις. 840

1332. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-879 μή μοί τι χολώ〈σεαι〉: διὰ μὲν τοῦ μή μοι χολώσεαι τὸ ἀποφατικὸν τέταχεν ἀντὶ τῆς ἀπαγορεύσεως. ἔδει γὰρ εἰπεῖν· μή μοι χόλου, προστακτικῶς. 841

1332b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-880 ἀφραδίῃσιν: ἀγνοίαις. κατὰ μεσότητα ἀκουστέον· ἀφραδέως, ἀδιανοήτως.

1333—35a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-881 εἴ τί περ ἀασάμην: κατὰ μεταφορὰν ἀπὸ τῶν ἁρματοδρόμων. ὑπερφίαλον δὲ ἀντὶ τοῦ ἡμαρτημένον, οἷον ὑπέρφυλον κατὰ παρέμπτωσιν τοῦ α, καταστρέφει δὲ εἰς τὸ οὐ καθῆκον οὐδὲ νόμιμον. 842 843 844

1333—35b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-882 〈ἧκεν:〉 γράφεται εἷλεν. L g

1333—35c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-883 ἀλλ᾽ ἀνέμοισι δώομεν: ἡ διάνοια παρὰ τοῦ ποιητοῦ (θ 408 sq.):

“ἔπος δ᾽ εἴ πέρ τι βέβακται / δεινόν, ἄφαρ τὸ φέροιεν ἀναρπάξασαι θύελλαι.”
845 846

1336. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-884 ἐπιφραδέως: διανενοημένως, συνετῶς. L gP

1337. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-885 ἐκυδάασσαο: ἐλοιδόρησας· κύδος γὰρ ἀρσενικῶς ἡ λοιδορία παρὰ Συρακοσίοις. Σοφοκλῆς Αἴαντι μαστιγοφόρῳ (722): 847

1337. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-886

‘κυδάζεται τοῖς πᾶσιν Ἀργείοις ὁμοῦ’.
848

1338. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-887 ἐνηέος ἀνδρός: ἐνηλλαγμέναι εἰσὶν αἱ πτώσεις. ὁ γὰρ νοῦς· εἰς προσηνῆ ἄνδρα ἁμαρτεῖν.

1344. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-888 ἀρθμηθέντες: φιλιωθέντες. L gP

1345. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-889 βαλέεσθαι: ἀντὶ τοῦ πολίσαι. L g (P) 849

1346. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-890 ἐπώνυμον ἄστυ: ἀντὶ τοῦ ὁμώνυμον τοῦ ποταμοῦ. καὶ γὰρ Κίος ὁ ποταμὸς καὶ ἡ πόλις. ὠνόμασται δὲ ὁ ποταμὸς ἀπὸ Κίου τοῦ ἡγησαμένου Μιλησίων. 850 851

1348—49a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-891 ἐπηπείλησε δὲ γαῖαν Μυ〈σίδ᾽〉: ἀνάστατον καὶ ἔρημον ποιήσειν παραυτὰ καὶ εὐθέως τὴν Μυσίδα ἤτοι Μυσῶν χώραν ἠπείλησε.

1348—49b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-892

τὸ δὲ Μυσίδα ἔχει μὲν τύπον ὑποκοριστικοῦ, οὐ μὴν ἔστιν ὑποκοριστικόν. καὶ τὸ Ἀσίδος (v. 444) ἀντὶ τοῦ Ἀσίας. P
852

1348—49c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-893 ὁππότε: Ἀττικόν ἐστι παρωχημένου χρόνου ἰσοδυναμοῦν τῷ ὅτε· ‘ὁππότε μιν ξυνδῆσαι Ὀλύμπιοι ἤθελον’ (Α 399). τίθεται δὲ κατὰ τὸν ἐπιόντα χρόνον συνεκφερομένου αὐτῷ τοῦ ἐπιζευκτικοῦ συνδέσμου τοῦ ἄν· ‘ὁππόταν ἡβήσητε’ (α 41). ἔδει οὖν ἐπιζευκτικῷ αὐτὸν χρήσασθαι τῷ εἴ· ‘εἰ μή μοι τλαίης γε θεά’ (ε 178). 853

1350. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-894 ἢ ζωοῦ εὕροιεν Ὕλα μόρον: ἀντὶ τοῦ μοῖραν ἀκουστέον· παρεσχημάτισται γὰρ ἀπὸ τοῦ μοῖρα, ὡς τὸ πύλῳ ἀπὸ τῆς πύλης παρ᾽ Ὁμήρῳ (Ε 397) ‘ἐν πύλῳ ἐν νεκύεσσι βαλών’. μοῖραν οὖν ἢ ζῶντος ἢ τεθνηκότος· ἧς ἐστί ποτε μοίρας, εἴτε ζῶν εἴτε νεκρός. 854 855 856

1351. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-895 τοῖο δὲ ῥύσι᾽ ὄπα〈σσαν〉: ἀντὶ τοῦ Ὕλα ἐνέχυρα οἱ Μυσοὶ παρέσχον τῷ Ἡρακλεῖ, ὑπὲρ τοῦ πάντοτε αὐτὸν ἐπιζητεῖν. πλεονάζει δὲ ἡ ἀπὸ πρόθεσις.

1353. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-896 μαστεύοντες: ζητοῦντες· ἐξ οὗ καὶ μαστὺς ἡ ζήτησις. Καλλίμαχος (fg 277 Schn.)· ‘μαστύος ἄλλοτ᾽ ἔκαμνον ἀλητύϊ’. ὅθεν καὶ μαστοὶ καλοῦνται διὰ τὸ ἀναγκαίως ζητεῖσθαι ὑπὸ τῶν παίδων.

1354. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-897 ἐρέουσιν: ἀντὶ τοῦ ἐρευνῶσι, ζητοῦσιν. Ὅμηρος (φ 31) ‘τὰς ἐρέων Ὀδυσῆϊ συνήντετο’ καὶ (δ 337) ‘κνημοὺς ἐξερέῃσι’. 857

1355—57a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-898 ἐυκτιμένης τε μέλονται Τρηχῖνος: Τραχὶν πόλις θεσσαλίας, ἔνθα τοὺς παῖδας τῶν Μυσῶν ἐνῴκισεν Ἡρακλῆς, ὅτε ἀντενέχυρα τοῦ Ὕλα ἐδέξατο αὐτούς. οὐχ ὑγιῶς δὲ τέθεικεν τὸ αὐτόθι · δηλωτικὸν γάρ ἐστι τοῦ παρόντος τόπου, ἴσον τῷ (Κ 65)·

‘αὖθι μένειν, μή πως ἀβροτάζομεν ἀλλήλοιιν.’
ἔδει δὲ εἰπεῖν τὸν ἀφεστῶτα τόπον, ὡς τὸ (κ 82 sq.) ‘ὅθι ποιμένα ποιμὴν ἠπύει’. 858 859

1355—57b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-899 νάσσατο: ἀντὶ τοῦ κατῴκισε. L gP 860

1355—57c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-900 ῥύσια: τὰ ἀντί τινος ἐνέχυρα διδόμενα ὑπὲρ τῆς πράξεως. ὅτι δὲ Κιανοὶ ὅμηρα ἔδοσαν Ἡρακλεῖ καὶ ὤμοσαν μὴ λήξειν ζητοῦντες Ὕλον καὶ φροντίδα ἔχουσι Τραχινίων διὰ τὸ ἐκεῖσε κατοικισθῆναι ὑφ᾽ Ἡρακλεῖ τοὺς ὁμηρεύσαντας, Κιναίθων ἱστορεῖ ἐν Ἡρακλείᾳ (Kinkel 212). 861 862 863

1358—62a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-901 νηῦν δὲ πανημερ〈ίην〉: ὁ νοῦς οὕτως· τὴν δὲ ναῦν δι᾽ ὅλης ἡμέρας καὶ νυκτὸς ὁ ἄνεμος ἔφερεν σφοδρῶς ἐπιπνέων, τῆς δὲ ἡμέρας ἐπιφανείσης οὐδὲ ὀλίγον ἔπνει, ἀλλ᾽ εὐθέως ἐπαύετο. 864

1358—62b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-902 εἰσανέχουσαν: ἐξέχουσαν καὶ ἐπηρμένην ἢ ἀνέχουσαν καὶ ἀνατεταμένην ἀκτὴν πλατεῖαν ἰδόντες, ἐπίκωποι γενόμενοι καθώρμισαν τὴν ναῦν. 865 866

Commentary (Carolus Wendel, 1935/2026, translated by deepseek-v4-pro) (OCR draft) () focus

1-4a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1

1—4 a. Ἀρχόμενος: ἀπὸ περιεκτικοῦ ῥήματος ἡ μετοχὴ ἐσχημάτισται. περιεκτικὰ δέ εἰσιν, ὅσα 〈καὶ〉 δρᾶσίν καὶ πάθος ἐμφαίνουσιν, οἷον βιάζομαι, δωροῦμαι, σφαγιάζομαι. οὕτω καὶ τὸ ἄρχομαι τὸ
μὲν τι σημαίνει ‘ἀπὸ σοῦ τὴν ἀρχὴν ποιοῦμαι’ — ἔθος γὰρ ἀπὸ θεῶν προοιμιάζεσθαι· ‘ἐκ Διὸς ἀρχώμεσθα’ (Arat. Phaen. 1; Theocr. XVII 1) —, τὸ δέ τι σημαίνει ‘ἀρχαιρεσιαζόμενος ὑπὸ σοῦ’ οἷον ἐνθουσιῶν. παραπλησίως γὰρ τοὺς ποιητὰς τοῖς μαινομένοις ἐνθουσιᾶν 〈λέγεται〉. κέχρηται δὲ ἐπὶ τοῦ
ἀρχόμενος παρατατικοῦ μετοχῇ, ἀντὶ τοῦ ἀρξά-
μενος.


1-4a. Beginning: the participle is formed from a verb of encompassing sense. Encompassing verbs are those that indicate both action and passion, such as βιάζομαι, δωροῦμαι, σφαγιάζομαι. Thus also ἄρχομαι signifies on the one hand 'I make a beginning from you' — for it is customary to begin with the gods: 'let us begin from Zeus' (Arat. Phaen. 1; Theocr. XVII 1) —, and on the other hand it signifies 'being inspired by you', as if being filled with divine frenzy. For poets are said to be inspired like madmen. He uses the present participle ἀρχόμενος instead of ἀρξάμενος.

1-4b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-2

b. ὁ λόγος· ἀρχαιρεσιασθεὶς ὑπὸ σοῦ, Ἄπολλον, τὸ κλέος τῶν ἡρώων εἰς μνήμην ἄξω τῶν κατὰ τὸν Πελίαν 〈...〉. L mP


b. The meaning: having been inspired by you, Apollo, I will bring to memory the glory of the heroes of the time of Pelias 〈...〉. LmP

1-4c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-3

c. παλαιγενέων: διαφέρει τὸ παλαιὸν τοῦ ἀρχαίου. τὸ μὲν γὰρ παλαιὸν καὶ ἀρχαῖον, τὸ δὲ ἀρχαῖον οὐκ ἔστι παλαιόν. τὸ γὰρ
ἀρχαῖον ἀναφέρει 〈εἰς〉 τὸ ἀρχῆς ἔχεσθαι.


c. παλαιγενέων: παλαιόν differs from ἀρχαῖον. For παλαιόν is also ἀρχαῖον, but ἀρχαῖον is not παλαιόν. For ἀρχαῖον refers to being connected with a beginning.

1-4d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-4

d. ἐύζυγον: εὐκάθεδρον. L gP


d. ἐύζυγον: well-benched. LgP

1-4e. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-5

e. ἤλασαν Ἀργώ: ὁ μὲν Ἀπολλώνιος καλεῖ τὴν Ἀργὼ ἀπὸ Ἄργου τοῦ κατασκευάσαντος, Φερεκύδης (3 fg 106 J.) δὲ ἀπὸ Ἄργου


e. ἤλασαν Ἀργώ: Apollonius calls the Argo after Argus the builder, but Pherecydes (3 fg 106 J.) after Argus

1-4e_cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-6

τοῦ Φρίξου υἱοῦ. ταύτην δὲ λέγουσι πρώτην ναῦν γεγενῆσθαι. ἄλλοι δὲ λέγουσιν, 〈ὅτι〉 Δαναὸς διωκόμενος ὑπὸ Αἰγύπτου 〈τὴν〉 πρώτην κατεσκεύασε, ὅθεν καὶ Δαναῒς ἐκλήθη.


the son of Phrixus. They say that this was the first ship. But others say that Danaus, fleeing from Aegyptus, built the first ship, whence it was also called Danaïs.

5a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-7

5 a. τοίην γὰρ Πελίῃ: τὸ τοίην τίθεται καὶ ἀνταποδοτικῶς, καθ’ ὁμοίωσιν, πρὸς τὰς παραβολάς· ‘οἵη περ φύλλων γενεή,
τοίη δὲ καὶ ἀνδρῶν’ (Ζ 146)· καὶ ἀναφορικῶς· ‘ἀλλὰ καὶ ὡς τοίη περ ἐοῦσα’ (Γ 159). νῦν δὲ δύναται μὲν ἐπὶ θαυμασμοῦ κεῖσθαι τοῦ κατὰ προαίρεσιν λόγου, δύναται 〈δὲ〉 καὶ κατὰ ἀναφορὰν πρὸς τὰ ἐπιφερόμενα.


5a. τοίην γὰρ Πελίῃ: τοίην is used both correlatively, by way of comparison, in relation to similes: ‘οἵη περ φύλλων γενεή, τοίη δὲ καὶ ἀνδρῶν’ (Ζ 146); and anaphorically: ‘ἀλλὰ καὶ ὡς τοίη περ ἐοῦσα’ (Γ 159). Here it can be used to express admiration for the speech according to its intention, and it can also be used anaphorically in relation to what follows.

5b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-8

b. φάτις δὲ καὶ φήμη ἐπειδὰν ἐπὶ μέλλοντος λέγωνται, πρόρρησίν τινα σημαίνουσιν. P


b. φάτις and φήμη, when used of the future, signify a prophecy. P

7. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-9

7. 〈δημόθεν:〉 ἐκ τοῦ δήμου Ἰωλκίων. L g


7. 〈δημόθεν:〉 from the people of the Iolcians. Lg

9. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-10

9. 〈Ἀναύρου:〉 Ἄναυρον λέγει τὸν χείμαρρον ποταμόν, ἐπειδὴ οἱ ἐξ ὑετῶν συνιστάμενοι οὕτω καλοῦνται.


9. 〈Ἀναύρου:〉 He calls Anaurus the torrential river, since those formed from rains are so called.

11. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-11

11. προχοῇσι: τῶν ποταμῶν οἱ συμβάλλοντες τόποι τῇ θαλάσσῃ προχοαὶ λέγονται, ὡς Ὅμηρος (Ρ 263): ‘ὡς δ’ ὅτ’ ἐπὶ προχοῇσι διιπε-
τέος.’


11. προχοῇσι: the places where rivers meet the sea are called προχοαί, as Homer (Ρ 263): ‘ὡς δ’ ὅτ’ ἐπὶ προχοῇσι διιπε- τέος.’

14. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-12

14. Ἥρης δὲ Πελασγίδος: Ὁμηρικῶς τὴν Ἥραν Πελασγίδα εἶπεν, ἐκ τῆς Θεσσαλικῆς χώρας. Πελασγοὶ γάρ εἰσιν, οἳ τὴν Φθιωτικὴν κατῴκουν, ὡς φησιν Ὅμηρος (Β 681): ‘νῦν αὖ τούς, ὅσσοι τὸ Πελασγικὸν Ἄργος ἔναιον’, ἀφορίζων τῆς Πελοποννήσου, ἣν Ἀχαϊκὸν
καλεῖ Ἄργος.


14. Ἥρης δὲ Πελασγίδος: In Homeric fashion he called Hera Pelasgian, from the Thessalian land. For the Pelasgians are those who inhabited Phthiotis, as Homer says (Β 681): ‘νῦν αὖ τούς, ὅσσοι τὸ Πελασγικὸν Ἄργος ἔναιον’, distinguishing it from the Peloponnese, which he calls Achaean Argos.

23-25a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-13

23—25 a. πρῶτά νυν Ὀρφῆος: Ἡρόδωρος (31 fg 42 J.) δύο εἶναι Ὀρφεῖς φησιν, ὧν τὸν ἕτερον συμπλεῦσαι τοῖς Ἀργοναύταις.


23-25a. πρῶτά νυν Ὀρφῆος: Herodorus (31 fg 42 J.) says that there were two Orpheuses, of whom one sailed with the Argonauts.

23-25a_cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-14

Φερεκύδης ἐν τῇ ς’ (3 fg 26 J.) Φιλάμμωνά φησι καὶ οὐκ Ὀρφέα συμπεπλευκέναι. ἔστι δέ, ὡς Ἀσκληπιάδης (12 fg 6 c J.), Ἀπόλλωνος καὶ Καλλιόπης· ἔνιοι δὲ ἀπὸ Οἰάγρου καὶ Πολυμνίας.


Pherecydes in the sixth book (3 fg 26 J.) says that Philammon, not Orpheus, sailed with them. He is, as Asclepiades (12 fg 6 c J.) says, the son of Apollo and Calliope; but some say of Oeagrus and Polymnia.
ζητεῖται δέ, διὰ τί Ὀρφεὺς ἀσθενὴς ὢν συνέπλει τοῖς ἥρωσιν· ὅτι
μάντις ὢν ὁ Χείρων ἔχρησε δύνασθαι καὶ τὰς Σειρῆνας παρελθεῖν αὐτοὺς Ὀρφέως συμπλέοντος.


It is asked why Orpheus, being weak, sailed with the heroes; because Chiron, being a seer, prophesied that they would be able to pass the Sirens if Orpheus sailed with them.

23-25b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-15

b. 〈σκοπιῆς〉 Πιμπληίδος ἄγχι τεκ〈έσθαι〉: Πίμπλεια χωρίον κατὰ Πιερίαν· οἱ δὲ ὄρος Θράκης, οἱ δὲ κρήνην καὶ κώμην τῆς Πιερίας.


b. 〈σκοπιῆς〉 Πιμπληίδος ἄγχι τεκ〈έσθαι〉: Pimpleia is a place in Pieria; but some say a mountain of Thrace, others a spring and village of Pieria.

27. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-16

27. θέλξαι: ἀπατῆσαι καὶ τέρψαι. τάσσεται δὲ ἡ λέξις ἐπὶ τῆς
μετὰ βλάβης ἀπάτης· νῦν δὲ ὑπερβολικῶς κεῖται.
ἀοιδάων δὲ ἐνοπῇ τῇ τῶν ᾠδῶν εὐρυθμίᾳ. οὐκ εὖ δέ· ἡ γὰρ ἐνοπὴ ἀεὶ ἐπὶ θορύβου τίθεται.


27. θέλξαι: to deceive and to delight. The word is used of deception accompanied by harm; but here it is used hyperbolically. ἀοιδάων δὲ ἐνοπῇ: by the rhythm of songs. Not well; for ἐνοπή is always used of noise.

29. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-17

29. Θρηικίης Ζώνης ἐπιτη〈λεθόωσαι〉: Ζώνη ἐστὶν
ὀρεινὸς τόπος οὕτω καλούμενος καὶ πόλις ὁμώνυμος, ὡς φησι Νίκανδρος (fg 28 Schn.).


29. Thracian Zone, flourishing: Zone is a mountainous place so called, and a city of the same name, as Nicander says (fr. 28 Schn.).

30. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-18

30. ἑξείης στιχόωσιν 〈ἐπήτριμοι〉: στοιχηδὸν εἰσὶ καὶ ἑξῆς πυκναί.


30. In rows they stand close-packed: they are in ranks and in order, dense.

31-34a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-19

31—34 a. Πιερίηθεν: Πιερία ὄρος Θράκης, ἐν ᾗ διέτριβεν
Ὀρφεύς. φησὶ δὲ Ἡρόδωρος (31 fg 43 a J.), ὅτι παρήνησεν ὁ Χείρων τῷ Ἰάσονι, ὅπως τὸν Ὀρφέα σὺν τοῖς Ἀργοναύταις παραλάβῃ.


31-34a. From Pieria: Pieria is a mountain of Thrace, where Orpheus spent his time. Herodorus says (31 fr. 43a J.) that Chiron advised Jason to take Orpheus along with the Argonauts.

31-34b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-20

b. 〈τοῖον:〉 οἷον εἴπομεν δηλονότι. L g


b. Such: namely, as we have said. Lg

31-34c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-21

c. Βιστωνίδι κοιρανέοντα: γράφεται καὶ Βιστῶνι τε κοιρανέοντα. L mP


c. Ruling over Bistonian: it is also written 'and ruling over Bistonians'. LmP

35. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-22

35. 〈αὐτοσχεδόν:〉 ἀντὶ τοῦ παραχρῆμα, εὐθέως. L g


35. On the spot: meaning immediately, at once. Lg

37-38a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-23

37—38 a. 〈Πειρεσιάς:〉 ὄνομα πόλεως· ὡς Ἐρυθραὶ καὶ Πειρεσιαί. L g


37-38a. Peiresiae: name of a city; like Erythrae and Peiresiae. Lg

37-38b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-24

b. Ἀπιδανός τε μέγας καὶ δ〈ῖος〉: Ἀπιδανὸς καὶ Ἐνιπεὺς ἀμφότεροι Θεσσαλίας ποταμοί. τὸ δὲ Φυλλήιον ὄρος Μαγνησίας.


b. Great Apidanus and divine: Apidanus and Enipeus are both rivers of Thessaly. The Phyllaean mountain is in Magnesia.

37-38c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-25

c. ἡ δὲ Πειρεσία χώρα ἢ πόλις, ἧς ἐγγὺς ἦν τὸ Φυλλεῖον. P


c. Peiresia is a region or city, near which was the Phylleian. P

40-41. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-26

40—41. Λάρισαν δ’ ἐπὶ τοῖ〈σι〉: Λάρισαν τὴν Θεσσαλίας λέγει, ἣν ἔκτισεν Ἀκρίσιος, ἥτις ὠνομάσθη ἀπὸ Λαρίσης τῆς Πελασγοῦ, ὡς φησιν Ἑλλάνικος (4 fg 91 J.). εἰσὶ δὲ Λάρισαι τρεῖς· ἀρχαιοτάτη μὲν ἡ Ἀργειῶτις, ἥτις ἐστὶν αὐτὴ ἡ ἀκρόπολις· δευτέρα δὲ ἡ ἐν τῷ Πελασγικῷ τῆς Θεσσαλίας, ἣν Ὅμηρος (Β 738) Ἄργισσάν φησι, πλησίον
οὖσα τῆς Γυρτώνης, ἧς νῦν ὁ Ἀπολλώνιος μέμνηται· ἔστι δὲ καὶ περὶ Τροίαν, ἧς Ὅμηρος (Β 840 sq.) μνημονεύει· ‘φῦλα Πελασγῶν τῶν, οἳ Λάρισαν’. τὸν δὲ Πολύφημον Ἐλάτου παῖδα εἶπεν Ἀπολλώνιος, Σωκράτης (fg 10 M. IV 498) δὲ καὶ Εὐφορίων (fg 87 Scheidw.) Ποσειδῶνος. οἱ δὲ Λαπίθαι ἀπὸ Λαπίθου τοῦ Ἀπόλλωνος καὶ
Στίλβης νύμφης ὠνομάσθησαν.


40-41. And after them Larisa: He means Larisa in Thessaly, which Acrisius founded, and which was named after Larisa, daughter of Pelasgus, as Hellanicus says (4 fr. 91 J.). There are three Larisas: the oldest is the Argive one, which is the acropolis itself; the second is in the Pelasgian part of Thessaly, which Homer (B 738) calls Argissa, being near Gyrtone, which Apollonius now mentions; there is also one near Troy, which Homer (B 840f.) mentions: 'the tribes of Pelasgians, those who [dwelt in] Larisa'. Apollonius said that Polyphemus was the son of Elatus, but Socrates (fr. 10 M. IV 498) and Euphorion (fr. 87 Scheidw.) say he was the son of Poseidon. The Lapiths were named after Lapithes, son of Apollo and the nymph Stilbe.

45-47a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-27

45—47 a. οὐδὲ μὲν Ἴφικλος: οὔτε Ὅμηρος οὔτε Ἡσίοδος (fg 50 Rz. 2) οὔτε Φερεκύδης (3 fg 110 J.) λέγουσι τὸν Ἴφικλον συμπεπλευκέναι τοῖς Ἀργοναύταις. ὅτι δὲ μητρὸς ἦν Ἀλκιμέδης ὁ Ἰάσων, Φερεκύδης (3 fg 104 a J.) μὲν συμφωνεῖ τῷ Ἀπολλωνίῳ. Ἡρόδωρος
(31 fg 40 J.) δὲ Πολυφήμην τὴν Αὐτολύκου φησὶν Ἰάσονος εἶναι μητέρα. Ἄνδρων δὲ ἐν τῇ ἐπιτομῇ τῶν Συγγενειῶν (10 fg 5 J.) Αἴσονος καὶ


45-47a. Nor indeed Iphiclus: Neither Homer nor Hesiod (fr. 50 Rz.2) nor Pherecydes (3 fr. 110 J.) say that Iphiclus sailed with the Argonauts. That Jason's mother was Alcimede, Pherecydes (3 fr. 104a J.) agrees with Apollonius. But Herodorus (31 fr. 40 J.) says that Polypheme, daughter of Autolycus, was Jason's mother. Andron in his Epitome of Kinships (10 fr. 5 J.) says that Aeson and

45-47a_cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-28

Θεογνήτης τῆς Λαοδίκου 〈φησὶν Ἰάσονα γεγονέναι υἱόν〉.


Theognete, daughter of Laodicus, (he says Jason was the son).

45-47b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-29

b. τὸν δὲ Ἴφικλον Ἡσίοδος (fg 117 Rz. 2) ἐπὶ πυρίνων ἀθέρων τρέχειν φησίν, Δημαρέτης (42 fg 1 J.) δὲ ἐπὶ τῆς θαλάσσης. ἔστι δὲ υἱὸς Φυλάκου καὶ Κλυμένης τῆς Μινύου.


b. Hesiod (fr. 117 Rz.²) says that Iphiclus ran over wheat ears, but Demarete (42 fr. 1 J.) says over the sea. He is the son of Phylacus and Clymene, daughter of Minyas.

45-47c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-30

c. ὁ δὲ τρόπος ἀντίφρασις. ἀντὶ τοῦ ‘ταχέως δὲ ὁ Ἴφικλος ἦλθεν’· ‘οὐ πολὺν χρόνον ἔμεινεν ἐν Φυλάκῃ’.


c. The figure is antiphrasis. Instead of “swiftly Iphiclus came”: “he did not remain long in Phylace.”

45-47d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-31

d. 〈μήτρως:〉 ὁ θεῖος. L gr


d. 〈μήτρως:〉 uncle. Lgr

45-47e. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-32

e. κασιγνήτην γὰρ ὄπυιεν: διὰ τοῦ παρεπομένου τὸ προηγούμενον δηλοῖ.


e. “For he married his sister”: through the attendant circumstance he indicates the preceding action.

45-47f. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-33

f. 〈ὄπυιεν:〉 τὸ ἐγεγαμήκει· ἤτοι ἀπὸ τῶν ὠπῶν ἐσχηματισμένης
τῆς λέξεως, ὅ ἐστιν ὀφθαλμῶν· ἢ ἀπὸ τοῦ
ὄπτω καὶ ἐπιτηρῶ· ἢ ἀπὸ τῆς ὀπός, τῆς φωνῆς, διὰ τὰς τῶν ἀνδρῶν πρὸς τὰς γυναῖκας ὁμιλίας, ἀφ’ οὗ καὶ ‘ὄαροι’ (I 327) αἱ γυναῖκες.


f. 〈ὄπυιεν:〉 “he had married”: either the word is formed from ὠπή, that is, “eyes”; or from ὄπτω and ἐπιτηρῶ, “I watch”; or from ὄψ, “voice,” because of the conversations of men with women, from which also women are called ὄαροι (I 327).

48a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-34

48 a. 〈πηοσύνη:〉 συγγένεια L g.


48 a. 〈πηοσύνη:〉 kinship. Lg.

48b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-35

b. ταύτης δὴ αὐτὸν ἡ συγγένεια παρεκέλευσεν. L mr


b. This kinship urged him. Lmr

49a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-36

49 a. οὐδὲ Φεραῖς Ἄδμη〈τος〉: αἱ Φεραὶ ὠνομάσθησαν ἀπὸ Φέρητος τοῦ Κρηθέως, τοῦ Ἀδμήτου πατρός.


49 a. “Nor in Pherae did Admetus...”: Pherae was named after Pheres, son of Cretheus, the father of Admetus.

49b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-37

b. 〈ἐυρρήνεσσι:〉 ταῖς καλὰ πρόβατα ἐχούσαις. L gr


b. 〈ἐυρρήνεσσι:〉 those having fine sheep. Lgr

49c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-38

c. ἐυρρήνεσσι δὲ ἀντὶ τοῦ πολυπροβάτοις. P


c. ἐυρρήνεσσι instead of πολυπροβάτοις, “rich in sheep.” P

50. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-39

50. ὄρος ὑπεράνω Φερῶν τὸ Χαλκωδόνιον. L g (P)


50. The Chalcodonian mountain above Pherae. Lg (P)

51-52. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-40

51—52. οὐδ’ Ἀλόπῃ μίμνον: Θεσσαλίας πόλις ἢ Μαγνησίας. πολυλήιοι δὲ ἤτοι ἀπὸ τοῦ ληίου, τουτέστι σιτοφόρου πεδίου, ἢ ἀπὸ τῆς λείας, ὅπερ βέλτιον· ἐπιφέρει γὰρ εὖ δεδαῶτε δόλους . ἱστοροῦνται δὲ ἄυπνοι καὶ δεινοὶ καὶ φερέπονοι.


51–52. “Nor did they remain in Alope”: a city of Thessaly or Magnesia. πολυλήιοι either from λήιον, that is, “corn-bearing plain,” or from λεία, “booty,” which is better; for he adds “well skilled in wiles.” They are said to be sleepless, clever, and enduring.

53. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-41

53. 〈γνωτός:〉 ἀντὶ τοῦ ἀδελφός. L g


53. 〈γνωτός:〉 instead of “brother.” Lg

54-55a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-42

54—55 a. Αἰθαλίδης: ὄνομα κύριον. ἔστι δὲ υἱὸς Ἑρμοῦ καὶ Εὐπολεμείας τῆς Μυρμιδόνος.


54–55 a. Aethalides: a proper name. He is the son of Hermes and Eupolemeia, daughter of Myrmidon.

54-55b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-43

b. Ἄμφρυσσος γράφεται καὶ διὰ τοῦ β, ὡς Διονύσιος (32 fg 12 J.). ἔστι δὲ ποταμὸς Θεσσαλίας. προπαροξύνεται δέ, ὡς ἐν
τῇ η’ τῆς Καθόλου (Herodian. I 213, 16 L.).


b. Amphryssus is also written with β, as Dionysius (32 fr. 12 J.) says. It is a river of Thessaly. It is accented on the antepenult, as in the eighth book of the Katholike (Herodian I 213, 16 L.).

57-64a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-44

57—64 a. Γυρτῶνα Κόρωνος: ἣν Ὅμηρός φησι (Β 738) ‘Γυρτώνην τε νέμοντο’. ἔστι δὲ πόλις Θεσσαλίας ἢ Περραιβίας, ὡς 〈Σου〉ίδας (fg 5 M. II 464), ὠνομάσθη δὲ ἀπὸ Γυρτώνης τῆς Φλεγύου. ὁ δὲ Κόρωνος υἱός ἐστι Καινέως. μεμύθευται δὲ ὁ Καινεὺς πρότερον
γεγονέναι γυνή, εἶτα Ποσειδῶνος αὐτῇ πλησιάσαντος μεταβληθῆναι εἰς ἄνδρα· τοῦτο γὰρ ἤτησε καὶ ἀτρωσίαν. ἤρισε δὲ καὶ Ἀπόλλωνι καὶ ἐνικήθη. καὶ ἐκέλευε τοὺς παριόντας ὀμνύναι εἰς τὸ δόρυ αὐτοῦ· ἔνθεν ἡ παροιμία ‘τὸ Καινέως δόρυ’. τινὲς δέ φασι Καινέα συμπλεῦσαι τοῖς Ἀργοναύταις, οὐ Κόρωνον· ὁ δὲ Ἀπολλώνιος παρὰ Πινδάρου
εἴληφε λέγοντος (fg 167 Schr.)· ‘ὁ δὲ χλωραῖς ἐλάτῃσι τυπεὶς ᾤχετο Καινεύς, σχίσας ὀρθῷ ποδὶ γᾶν.’ τοῦτο δὲ αὐτῷ συνέβη διὰ τὸ μήτε θύειν τοῖς θεοῖς μήτε εὔχεσθαι ἀλλ’ 〈ἢ〉 τῷ ἑαυτοῦ δόρατι· διὸ Ζεὺς ἐφορμᾷ αὐτῷ τοὺς Κενταύρους, οἵτινες κατὰ γῆν αὐτὸν ὠθοῦσιν.


57-64a. Gyrtone of Coronus: which Homer mentions (B 738) 'they dwelt in Gyrtone'. It is a city of Thessaly or Perrhaebia, as Suda says (fg 5 M. II 464), and it was named after Gyrtone, daughter of Phlegyas. Coronus is the son of Caeneus. The myth is that Caeneus was formerly a woman, and then after Poseidon had intercourse with her she was changed into a man; for she asked for this and for invulnerability. He also contended with Apollo and was defeated. And he used to make passers-by swear by his spear; hence the proverb 'the spear of Caeneus'. But some say that Caeneus sailed with the Argonauts, not Coronus; Apollonius took it from Pindar, who says (fg 167 Schr.): 'struck by green firs Caeneus went down, splitting the earth with upright foot.' This happened to him because he neither sacrificed to the gods nor prayed, but only to his own spear; therefore Zeus set the Centaurs upon him, who drove him into the ground.

57-64b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-45

b. 〈Κενταύροισιν:〉 ἀντὶ τοῦ ὑπὸ Κενταύρων. L g


b. 〈Κενταύροισιν:〉 meaning 'by the Centaurs'. Lg

57-64c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-46

c. 〈καταΐγδην:〉 καταφορικῶς, μεθ’ ὁρμῆς. L g


c. 〈καταΐγδην:〉 rushing down, with impetus. Lg

65. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-47

65. Ἀμπύκου υἱὸς ὁ Μόψος τοῦ Τιτάρωνος, μητρὸς δὲ Χλώρι- δος. L m (P)


65. Mopsus, son of Ampycus of Titaron, and of Chloris as mother. Lm (P)

67-68a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-48

67—68 a. ἄγχι δὲ λίμνης Ξ〈υνιάδος〉: Ξυνιὰς λίμνη τῆς Θεσσαλίας· τινὲς δὲ πόλιν, ᾗ παράκειται 〈...〉 Βοιβηὰς λίμνη. ἀπὸ δὲ τῆς πόλεως εἴρηκε 〈λίμνην〉 Ξυνιάδα, ἐπειδὴ πλησίον αὐτῆς ἐστιν ἡ πόλις. ξυνὸν δὲ εἴρηται τὸ κοινόν· κοινὴ δέ ἐστιν Θεσσαλίας καὶ Βοιω-
τίας αὕτη.


67-68a. near the lake Xynias: Xynias is a lake of Thessaly; but some say it is a city, beside which lies 〈...〉 the Boebean lake. From the city he called it the Xynian lake, since the city is near it. 'Xynon' means 'common'; and this lake is common to Thessaly and Boeotia.

67-68b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-49

b. Κτιμένην Δολοπηίδα: Κτιμένη πόλις τῆς Θεσσαλίας. Δολοπηίδα δὲ τὴν Θεσσαλικήν εἶπε· Δόλοπες γὰρ ἔθνος Θεσσαλίας. Ὅμηρος (Ι 484)· ‘ναῖον δ’ ἐσχατιὴν Φθίης Δολόπεσσιν ἀνάσσων’.


b. Ctimene Dolopian: Ctimene is a city of Thessaly. He called it Dolopian, meaning Thessalian; for the Dolopes are a tribe of Thessaly. Homer (I 484): 'they dwelt in the farthest part of Phthia, ruling over the Dolopes'.

69. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-50

69. ἐξ Ὀπόεντος: Ὀποῦς πόλις τῆς Λοκρίδος, ἀπὸ Ὀπόεντος
τοῦ Ἠλείου. Ὅμηρος (Β 531)· ‘οἳ Κῦνόν τ’ ἐνέμοντ’ Ὀπόεντά τε Καλλίαρόν τε.’


69. From Opus: Opus is a city of Locris, named after Opus the Elean. Homer (Iliad 2.531): ‘who dwelt in Cynus and Opus and Calliarus.’

71-74. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-51

71—74. ἀλκήεις Ἐρ〈ιβώτης〉: ἰσχυρός· παραγώγως δὲ ἐσχημάτισται παρὰ τὴν ἀλκήν, ὡς φωνήεις παρὰ τὴν φωνήν. Ἡρόδωρος δὲ ἐν τοῖς Ἀργοναυτικοῖς (31 fg 5 J.) τοῦτον Εὐρυβάτην καλεῖ καί
φησιν αὐτὸν Τελέοντος υἱόν. Ἄκτορος δὲ υἱοὶ Μενοίτιος καὶ Ἶρος, τούτων δὲ υἱοί, Μενοιτίου μὲν καὶ Σθενέλης Πάτροκλος, Ἴρου δὲ Εὐρυτίων.


71-74. Mighty Eribotes: strong; it is formed by derivation from ἀλκή (strength), as φωνήεις from φωνή (voice). But Herodorus in his Argonautica (31 F 5 J.) calls him Eurybates and says he was the son of Teleon. The sons of Actor were Menoetius and Irus, and their sons were, of Menoetius and Sthenele, Patroclus, and of Irus, Eurytion.

75-76. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-52

75—76. καὶ ἐπαῖξαι: ἀντὶ τοῦ ἐπιδιῶξαι. περιττὸν μὲν τὸ μετόπισθεν , λείπει δὲ ὁ καὶ· καί ὅτε κλίνειαν φάλαγγας, εἰς φυγὴν
τρέψειεν.


75-76. And to rush upon: meaning to pursue. The word μετόπισθεν (behind) is redundant, and the conjunction καί is missing: ‘and when they should rout the ranks, he would turn them to flight.’

77-78. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-53

77—78. Κάνθος κίε: τὸν Κάνθον καὶ ὁ Κλέων καταλέγει.


77-78. Canthus went: Cleon also lists Canthus.

71-78_cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-54

ἔστι δὲ Κανήθου υἱός, ἀφ’ οὗ 〈τὸ〉 ὄρος ἐν Βοιωτίᾳ· ἦν δὲ 〈οὗτος〉 Ἄβαντος παῖς, ἀφ’ οὗ οἱ Εὐβοεῖς Ἄβαντες.


He is the son of Canethus, after whom the mountain in Boeotia is named; and he was the son of Abas, after whom the Euboeans are called Abantes.

79a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-55

79 a. 〈Κήρινθον:〉 πόλις Εὐβοίας. L g


79a. 〈Cerinthus:〉 a city of Euboea. Lg

79b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-56

b. 〈ὑπότροπος:〉 ὑποστρέψας. L g


b. 〈returned:〉 having come back. Lg

81-82. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-57

81—82. δηωθῆναι: καινότερον νῦν δηωθῆναι τὸ φθαρῆναι.
ἑξῆς δὲ ὁ ποιητὴς ὡς δυσφορῶν ἐπὶ τῇ ἀπωλείᾳ τῶν ἡρώων ἐπιφωνεῖ·
ὡς οὐκ ἀνθρώ〈ποισιν〉 . ὁ δὲ νοῦς· οὐδέν ἐστι μέγιστον κακόν, οὗ ἄνθρωπος ἀποτυγχάνει. ἔδει οὖν διὰ τοῦ ᾱ ἀπαυρεῖν. ἢ ὅτι οὐδὲν κακὸν μέγιστον, ὃ εἴη 〈ἂν〉 ἀνθρώποις δυσχερὲς ἐπαυρεῖν, ὅ ἐστιν ἐπιτυχεῖν.


81-82. To be destroyed: here δηωθῆναι is used in a rather novel sense for ‘to be ruined.’ The poet, as if grieving over the destruction of the heroes, exclaims in sequence: ‘as not for mortals.’ The sense is: there is no greatest evil which a man fails to encounter. Therefore it should be ἀπαυρεῖν with long alpha. Or: because no evil is greatest which would be grievous for men to experience, that is, to meet with.

83-85. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-58

83—85. δύσιές τε καὶ ἀντολ〈αί〉: τοσοῦτόν φησι κεχωρισμένους τῆς τῶν Κόλχων χώρας, ὅσον τῶν ἀνατολῶν αἱ δύσεις ἀφεστήκασιν, ἐπεὶ ἡ μὲν Λιβύη ἐν δύσει, ἡ δὲ Κολχὶς ἐν ἀνατολῇ.


83-85. Settings and risings: he says they are as far removed from the land of the Colchians as the settings are distant from the risings, since Libya is in the west and Colchis in the east.

87. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-59

87. Οἰχαλίης ἐπίουροι: παῖδες Ἀντιόπης. Οἰχαλίας δὲ τῆς
ἐν Εὐβοίᾳ. οἱ γὰρ νεώτεροί φασιν ἐν Εὐβοίᾳ εἶναι, Ὅμηρος δὲ ἐν τῷ Πελασγικῷ Ἄργει καταλέγει τὴν Οἰχαλίαν (Β 730)· ‘οἵ τ’ ἔχον Οἰχαλίην πόλιν Εὐρύτου Οἰχαλιῆος’, οἱ δὲ ὁμώνυμόν φασιν.


87. Guardians of Oechalia: children of Antiope. Of Oechalia in Euboea. For the younger poets say it is in Euboea, but Homer lists Oechalia in Pelasgian Argos (Iliad 2.730): ‘who held Oechalia, city of Eurytus the Oechalian,’ but others say it is a city of the same name.

90-94a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-60

90—94 a. οὐδ’ ὁμόθεν: οὐδ’ ἐκ τοῦ αὐτοῦ τόπου. τὸ δὲ οὐ μέν ἀντὶ τοῦ οὐ μήν. διεχωρίσθησαν γὰρ διὰ τὸν φόνον Φώκου, καὶ
ὁ μὲν ἐν Σαλαμῖνι κατῴκησεν, ἥν φησι νῆσον
Ἀτθίδα , ὁ δὲ Πηλεὺς ἐν Φθίᾳ. ἀφραδίῃ δὲ ἢτοι ἀνοίᾳ ἢ κακοβουλίᾳ.


90-94a. Nor from the same place: nor from the same spot. And the phrase οὐ μέν is used for οὐ μήν. For they were separated because of the murder of Phocus, and the one settled in Salamis, which he calls the Attic island, while Peleus settled in Phthia. And by folly, either ignorance or bad counsel.

90-94b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-61

b. 〈λιασθείς:〉 ἀντὶ τοῦ φυγών. L g


b. 〈Having turned aside:〉 instead of having fled. Lg

95-96. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-62

95—96. τοῖς δ’ ἔπι Κεκροπίηθεν: ἀντὶ τοῦ· σὺν τούτοις
ἀπὸ τῆς Ἀττικῆς. Κεκροπία γὰρ λέγεται ἡ Ἀττικὴ ἀπὸ Κέκροπος τοῦ βασιλεύσαντος. ἕτερος δέ ἐστιν ὁ Τελέων οὗτος ὁ Βούτου πατὴρ


95-96. And with them from Cecropia: meaning, with these from Attica. For Attica is called Cecropia from Cecrops who was king. And this Teleon is different, the father of Butes, from the one mentioned before (v. 72), the father of Eribotes. And good with the ash spear means warlike, from the ash tree.

95-96_cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-63

παρὰ τὸν πρότερον (ν. 72) εἰρημένον, τὸν τοῦ Ἐριβώτου πατέρα. ἐυμελίης δὲ ὁ πολεμικός, ἀπὸ τῆς μελίας.


from the one mentioned before (v. 72), the father of Eribotes. And good with the ash spear means warlike, from the ash tree.

97-100. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-64

97—100. Ἄλκων: ὄνομα κύριον, πατὴρ Φαλήρου. τὸν δὲ Ἄλκωνα Πρόξενός (fg 5 M. II 462) φησιν Ἐρεχθέως. φυγεῖν δὲ αὐτὸν
λέγει ἀπὸ τῆς Ἀττικῆς μετὰ τῆς θυγατρὸς Χαλκιόπης εἰς Εὔβοιαν, ἐξαιτοῦντος δὲ τοῦ πατρὸς οὐκ ἐκδοῦναι τοὺς Χαλκιδέας. τὸ δὲ
τηλύγετον ἐνταῦθα οὐ τὸν μονογενῆ, πρόσκειται γὰρ καὶ μοῦνον ἐόντα , ἀλλὰ καταγηράσαντι αὐτῷ γενόμενον· οἱ γὰρ τοιούτοι τῶν παίδων εἰσὶ προσφιλεῖς.


97-100. Alcon: a proper name, father of Phalerus. Proxenus (fg 5 M. II 462) says that Alcon was the son of Erechtheus. And he says that he fled from Attica with his daughter Chalciope to Euboea, and when his father demanded her back, the Chalcidians did not give her up. And here τηλύγετον does not mean only-begotten, for it is added 'and being alone', but born to him in his old age; for such children are dear.

101-04a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-65

101—04 a. Θησέα δ’ ὃς περὶ πά〈ντας〉: Θησεὺς καὶ Πει-
ρίθοος, ὄντες τὸ γένος ὁ μὲν ἐκ Διός, ὁ δὲ Ποσειδῶνος, ἐφάμιλλον τῷ γένει τὴν πρᾶξιν ἐποιούντο. καὶ ὁ μὲν Θησεὺς τῆς Ἑλένης ἐρασθεὶς ἔσχεν συμπράττοντα αὐτῷ τὸν Πειρίθουν, ὁ δὲ Πειρίθοος τὴν Περσεφόνην ἐθελήσας ἀγαγέσθαι ἀναγκαίως εἶχε τὸν Θησέα ἑπόμενον. καὶ
δὴ διὰ Ταινάρου κατελθόντες καὶ ἐπί τινος πέτρας καθεσθέντες αὖθις ἀναστῆναι οὐ δεδύνηνται. Ἡρακλῆς δὲ ὕστερον κατελθὼν διὰ τὸν Κέρβερον, τὸν μὲν Θησέα ἀπέσωσεν ὡς μὴ ἑκοντὶ κατελθόντα, τὸν δὲ Πειρίθουν εἴασεν, ἐπειδὴ προαιρέσει ἰδίᾳ κατῆλθεν. ἐπεστράτευσαν δὲ κατὰ τῆς Τροιζῆνος οἱ Διόσκουροι διὰ τὴν ἀδελφὴν Θησέως ὄντος
ἐν Ἅιδου καὶ πορθήσαντες ἔλαβον αἰχμάλωτον Αἴθραν τὴν Θησέως μητέρα.


101-04a. Theseus, who beyond all: Theseus and Pirithous, being of the race, the one from Zeus, the other from Poseidon, made their deeds equal to their lineage. And Theseus, having fallen in love with Helen, had Pirithous as his accomplice, while Pirithous, wishing to marry Persephone, necessarily had Theseus following him. And indeed, having descended through Taenarum and seated themselves on a certain rock, they were unable to rise again. But Heracles, later descending for Cerberus, rescued Theseus as one who had not gone down willingly, but left Pirithous, since he had gone down by his own choice. And the Dioscuri marched against Troezen because of their sister while Theseus was in Hades, and having sacked it, they took captive Aethra, the mother of Theseus.

101-04b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-66

b. Ταιναρίην: Φερεκύδης ἐν τῇ θ' (3 fg 39 J.) φησὶν ‘ὅτι Ἔλατος ὁ Ἰκαρίου γαμεῖ Ἐριμήδην τὴν Δαμασίκλου· τῶν δὲ γίνεται Ταίναρος, ἀφ’ οὗ Ταίναρον καλεῖται ἡ πόλις καὶ ἡ ἄκρα καὶ ὁ λιμήν’. L mP


b. Taenarian: Pherecydes in the ninth book (3 fg 39 J.) says: "that Elatus son of Icarius marries Erimede daughter of Damasiclus; and of them is born Taenarus, from whom the city and the cape and the harbor are called Taenarum." LmP

101-04c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-67

c. κεινὴν ὁδόν: ἀντὶ τοῦ ματαίαν. ὁ δὲ νοῦς· ἀμφότεροι γὰρ οὗτοι συνοδεύσαντες πάντας ἂν μόχθων ἀνέπαυσαν τοὺς Ἀργοναύτας. τὴν δὲ αἰτίαν ἐνταῦθά φησιν ὁ Ἀπολλώνιος τοῦ μὴ συμπλεῦσαι αὐτούς. ἀναγινώσκεται δὲ καὶ κείνην βαρυτόνως κατὰ ἀναφορὰν καὶ κεινὴν ὀξυτόνως ἀντὶ τοῦ κενήν.


c. κεινὴν ὁδόν: meaning "vain." The sense: for both of these, if they had joined the voyage, would have relieved the Argonauts of all their toils. Apollonius here gives the reason why they did not sail with them. It is also read κείνην with barytone accent as an anaphoric reference, and κεινὴν with oxytone accent meaning κενήν ("empty").

105-08a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-68

105—08 a. Τῖφυς δ’ Ἀγνιάδ〈ης〉: αἱ Σῖφαι τῆς Βοιωτίας πόλις, Σιφαεὺς δὲ δῆμος Θεσπιέων· Θέσπεια δὲ 〈καὶ〉 πόλις Θεσσαλίας. Φερεκύδης (3 fg 107 J.) δὲ Ποντέως ἱστορεῖ τὸν Τῖφυν, ὁ δὲ Αἰσχύλος ἐν τῇ Ἀργοῖ (fg 21 N. 2) τὸν Τῖφυν Ἴφυν καλεῖ.


105-08a. Tiphys son of Hagnias: Siphae is a city of Boeotia, and Siphaean is a deme of the Thespians; Thespeia is also a city of Thessaly. Pherecydes (3 fg 107 J.) records that Tiphys was the son of Ponteus, but Aeschylus in his Argo (fg 21 N.2) calls Tiphys "Iphys."

105-08b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-69

b. προδαῆναι: προμαθεῖν. ἀρίστου γὰρ αὕτη τέχνη κυβερνήτου.
ὁ δὲ λόγος· ἀγαθὸς μὲν καὶ ἡμέρας τῷ ἡλίῳ, νυκτὸς δὲ πρός τινα τῶν ἀστέρων τὸν καιρὸν τοῦ πλοῦ τεκμήρασθαι.


b. προδαῆναι: to learn beforehand. For this is the skill of a good helmsman. The meaning: he was good at judging the time for sailing by the sun by day, and by night by reference to some of the stars.

109. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-70

109. Τριτωνίς: Τρίτωνες τρεῖς, Βοιωτίας, Θεσσαλίας, Λιβύης· ἐν δὲ τῷ κατὰ Λιβύην ἐτέχθη ἡ Ἀθηνά.


109. Tritonis: There are three Tritons: of Boeotia, of Thessaly, of Libya; and in the one in Libya Athena was born.

112. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-71

112. 〈κείνης ὑποθημοσύνῃσι:〉 διὰ τὸ ταῖς βουλαῖς τῆς
Ἀθηνᾶς γενέσθαι. L g


112. 〈κείνης ὑποθημοσύνῃσι:〉 because it came about through the counsels of Athena. Lg

115. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-72

115. Φλείας δ’ αὖτ’ ἐπὶ τοῖσιν: πόλις Πελοποννήσου ἡ Ἀραιθυρέα, ἡ νῦν ὀνομαζομένη Φλιοῦς ἀπὸ Φλιοῦντος τοῦ Διονύσου καὶ Χθονοφύλης. κεῖται δὲ ἡ Φλιοῦς ἐπὶ ὅροις τῆς Σικυῶνος. καὶ αὐτὸς δὲ Διόνυσος Φλιοῦς ὠνομάζετο ἀπὸ τοῦ φλεῖν τὸν οἶνον, ὅ
ἐστιν εὐθηνεῖν.


115. Phleias, and after him: A city of the Peloponnese, Araethyrea, now called Phlius, from Phlius, son of Dionysus and Chthonophyle. Phlius lies on the borders of Sicyon. And Dionysus himself was called Phlius, from φλεῖν ("to abound") in wine, that is, to flourish.

117. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-73

117. ἐφέστιος Ἀσωπ〈οῖο〉: Ἀσωπὸς ποταμὸς Θηβῶν ἔχων


117. ἐφέστιος Ἀσωπ〈οῖο〉: Asopus is a river of Thebes, having

117_cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-74

τὰς πηγὰς ἐν Ἀραιθυρέᾳ. ἐκεραυνώθη δὲ ὑπὸ Διὸς διώκων αὐτὸν διὰ τὸ ἡρπακέναι τὴν θυγατέρα αὐτοῦ Αἴγιναν, ὡς καὶ Καλλίμαχός (fg 375 Schn.) φησιν. 〈...〉 εἰς Αἴγιναν τὴν πόλιν 〈...〉.


its springs in Araethyrea. He was struck by lightning by Zeus while pursuing him because he had abducted his daughter Aegina, as Callimachus (fr. 375 Schn.) also says. 〈...〉 to Aegina the city 〈...〉.

118-21a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-75

118—21 a. Ἀργόθεν αὖ Ταλαός: ἐκ τοῦ Ἄργους τῆς χώρας,
οὐ τῆς πόλεως. ἐν δὲ ταῖς Μεγάλαις Ἠοίαις (Hesiodi fg 149 Rz. 2) λέγεται, ὡς ἄρα Μελάμπους φίλτατος ὢν τῷ Ἀπόλλωνι ἀποδημήσας κατέλυσε παρὰ Πολυφόντῃ. βοὸς δὲ αὐτῷ τεθυμένου, δράκοντος ἀνερπύσαντος παρὰ τὸ θῦμα, διαφθεῖραι αὐτὸν τοὺς θεράποντας τοῦ βασιλέως· τοῦ δὲ βασιλέως χαλεπήναντος τὸν Μελάμποδα λαβεῖν καὶ
θάψαι, τὰ δὲ τούτου ἔγγονα τραφέντα ὑπὸ τούτου λείχειν τὰ ὦτα καὶ ἐμπνεῦσαι αὐτῷ τὴν μαντικήν. διόπερ κλέπτοντα αὐτὸν τὰς βόας τοῦ Ἰφίκλου περιληφθέντα δεθῆναι καὶ τοῦ οἴκου μέλλοντος πεσεῖν, ἐν ᾧ ἦν ὁ Ἴφικλος, τῇ διακόνων πρεσβύτιδι μηνῦσαι καὶ τούτου χάριν ἀφεθῆναι τῷ Ἰφίκλῳ. σαφὴς δὲ ἡ ἱστορία.


118-21a. Ἀργόθεν αὖ Ταλαός: from Argos the region, not the city. In the Great Ehoiai (Hesiod fr. 149 Rz.²) it is said that Melampus, being most dear to Apollo, went abroad and lodged with Polyphonte. When an ox was sacrificed to him, a serpent crawled up beside the victim, and the king's servants killed it; the king was angered, and Melampus took it and buried it, and its offspring, reared by him, licked his ears and breathed into him the art of prophecy. Therefore, when he was caught stealing the cattle of Iphiclus, he was bound, and when the house in which Iphiclus was was about to fall, he revealed it to the old woman among the servants, and for this favor he was released by Iphiclus. The story is clear.

118-21b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-76

b. 〈τῆς δ’ ἀμφί:〉 διὰ τὸν ἀδελφὸν Βίαντα. L g


b. 〈τῆς δ’ ἀμφί:〉 because of his brother Bias. Lg

118-21c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-77

c. 〈Αἰολίδης:〉 Ἀμυθάονος γὰρ ἔστι τοῦ Κρηθέως τοῦ Αἰόλου τοῦ Ἕλληνος τοῦ Διός. L m(P)


c. 〈Αἰολίδης:〉 for he is the son of Amythaon, son of Cretheus, son of Aeolus, son of Hellen, son of Zeus. Lm(P)

118-21d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-78

d. σταθμοῖσιν ἐν Ἰφίκ〈λοιο〉: Ἴφικλος Φυλάκου παῖς τοῦ Δηιονέως. μήτηρ δὲ Μελάμποδος Δωρίππη, ὡς Διευχίδας (fg 9 M.
IV 390). φησὶ δὲ καὶ τὴν αἰτίαν τοῦ ὀνόματος, ὅτι τεκοῦσα αὐτὸν ἡ μήτηρ εἰς σύνδενδρον ἐξέθετο τόπον, συνέβη δὲ τοὺς πόδας αὐτοῦ ὑπὸ ἡλίου μελανθῆναι ἀσκίους ὄντας.


d. σταθμοῖσιν ἐν Ἰφίκ〈λοιο〉: Iphiclus, son of Phylacus, son of Deioneus. The mother of Melampus is Dorippe, as Dieuchidas (fr. 9 M. IV 390) says. He also gives the reason for the name: that his mother, after giving birth to him, exposed him in a wooded place, and it happened that his feet were darkened by the sun, being unshaded.

124-29a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-79

124—29 a. νεῖον ἀπ’ Ἀρκαδ〈ίης〉: προπερισπωμένως ἀντὶ


124-29a. νεῖον ἀπ’ Ἀρκαδ〈ίης〉: with circumflex on the penult, meaning

124-29a_cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-80

τοῦ νεωστί, ὀξυτόνως δὲ τὴν γῆν. ὁ δὲ ἑξῆς λόγος οὕτω· ἐπειδὴ ἤκουσε μέλλειν πλεῖν τοὺς Ἀργοναύτας, νεωστί διεληλυθὼς τὸ Ἄργος, καθ’ Ἣν ὁδὸν ἐκόμιζε τὸν κάπρον ζῶντα ἐκ τοῦ Ἐρυμανθίου ὄρους, ὅπου κατὰ τὰς βήσσας ἐνέμετο Λαμπείας τε καὶ Ἐρυμάνθου, ἦλθεν ὡς Ἰάσονα. Λάμπεια δὲ ὄρος Ἀρκαδίας, ἐξ ἧς Ἐρύμανθος ποταμὸς
ἔχει τὰς πηγάς.


“recently,” but with acute on the ultima, “the earth.” The sequence of thought is as follows: when he heard that the Argonauts were about to sail, having recently passed through Argos, along which road he was bringing the boar alive from Mount Erymanthus, where it grazed in the glens of Lampeia and Erymanthus, he came to Jason. Lampeia is a mountain of Arcadia, from which the river Erymanthus has its springs.

124-29b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-81

b. Λυγκήιον: ἀπὸ Λυγκέως τοῦ βασιλεύσαντος Ἄργους. ἐὰν δὲ Λυρκήιον , ἀπὸ ὄρους Ἄργους ἀκουστέον, ἀφ’ οὗ ὁ Ἴναχος καταφέρεται ποταμός.


b. Λυγκήιον: from Lynceus, the king of Argos. But if it is Λυρκήιον, it must be understood from the mountain of Argos, from which the river Inachus flows down.

124-29c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-82

c. τῖφος: ὁ κάθυγρος τόπος, ἔνθα διέτριβεν ὁ κάπρος. περὶ
δὲ τοῦ κάπρου καὶ Ἡρόδωρός (31 fg 24 J.) φησιν, ὅτι ἐπὶ τὰς πύλας τῶν Μυκηνῶν κομίσας αὐτὸν ἀπέθετο.
ἰλλόμενον δὲ δεδεμένον. διὰ δὲ τοῦ ἀπεθήκατο τοῦ βαστάζοντος ἐπιδείκνυται ἡ δύναμις, ὅτι εὐχερῶς.


c. τῖφος: the marshy place where the boar spent its time. About the boar, Herodorus (31 FGrH 24 J.) also says that he carried it to the gates of Mycenae and set it down. "ἰλλόμενον" means "bound." Through the word "ἀπεθήκατο" the strength of the one carrying it is shown, that he did so easily.

131. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-83

131. σὺν καί οἱ Ὕλας: οὗτος Ἡρακλέους ἐρώμενος, υἱὸς δὲ
Θειοδάμαντος τοῦ Δρύοπος. καὶ Μνασέας (fg 10 M. III 151) μὲν οὕτως. Ἑλλάνικος (4 fg 131 a J.) δὲ Θειομένη ἀντὶ Θειοδάμαντος ὀνομάζει.


131. σὺν καί οἱ Ὕλας: This man was Heracles' beloved, son of Theiodamas son of Dryops. So Mnaseas (fr. 10 M. III 151). Hellanicus (4 FGrH 131a J.) names Theiomene instead of Theiodamas.

132a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-84

132 a. 〈ἰῶν:〉 τῶν βελῶν. L g


132a. 〈ἰῶν:〉 of arrows. Lg

132b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-85

b. φύλακος: Ἰωνικῶς ὁ φύλαξ. Ἴωνες γὰρ τὰς γενικὰς ποιοῦ-
σιν εὐθείας· τοῦ φύλακος ὁ φύλακος, τοῦ μάρτυρος ὁ μάρτυρος. τοῦ δὲ φύλακος ὀξυτονητέον τὴν πρώτην· Ἡρωδιανὸς (I 150, 3 L.) δὲ τὴν τελευταίαν ὀξύνει.
φορεὺς δὲ ὁ φέρων. L m(P)


b. φύλακος: in Ionic fashion for "the guard." For the Ionians make genitives into nominatives: "of the guard" becomes "the guard," "of the witness" becomes "the witness." The first syllable of φύλακος should be accented acute; but Herodian (I 150, 3 L.) accents the last syllable. φορεύς means "the one who carries." Lm(P)

133-38. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-86

133—38. Ναύπλιος υἱὸς Ποσειδῶνος καὶ Ἀμυμώνης τῆς Δαναοῦ.


133-38. Nauplius, son of Poseidon and Amymone, daughter of Danaus.

133-38_cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-87

οὗτος δὲ ἀπὸ τοῦ ἀρχαίου Ναυπλίου ἐστίν. Προίτου δὲ λέγει τοῦ Βελλεροφόντου ἐχθροῦ, ἀνδρὸς δὲ Ἀντείας· καὶ Ὅμηρος (Ζ 152 sqq.) οἶδεν.


This man is descended from the ancient Nauplius. He speaks of Proetus, the enemy of Bellerophon and husband of Anteia; Homer (Iliad Z 152 ff.) also knows this.

139-44a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-88

139—44 a. Ἴδμων δ’ ὑστάτ〈ιος〉: Χαμαιλέων (fg 6 Koepke) φησι τὸν Θέστορα Ἴδμονα παρὰ τοῖς ἀρχαίοις καλεῖσθαι διὰ τὸ ἔμπειρον εἶναι,
ἄλλοι φασὶ καὶ Θέστορα συμπλεῦσαι τοῖς Ἀργοναύταις. τὸν Ἀμφιάραον δὲ φησι συμπλεῦσαι Δηίοχος (fg 1 M. II 17). ὁ δὲ Ἴδμων, ὡς ἱστορεῖ Φερεκύδης (3 fg 108 J.), ἐγένετο παῖς Ἀστερίας τῆς Κορώνου καὶ Ἀπόλλωνος, οὗ καὶ Λαοθόης Θέστωρ· τοῦ δὲ Κάλχας. ἀναιρεῖται δὲ Ἴδμων ἐν Μαριανδυνίᾳ ὑπὸ κάπρου. ὅτι δὲ Ἄβαντος υἱὸς Ἴδμων, φησὶ
καὶ Ἡρόδωρος (31 fg 44 J.).


139-44a. Ἴδμων δ’ ὑστάτ〈ιος〉: Chamaeleon (fr. 6 Koepke) says that Thestor was called Idmon among the ancients because of his experience; others say that Thestor also sailed with the Argonauts. Deiiochus (fr. 1 M. II 17) says that Amphiaraus sailed with them. Idmon, as Pherecydes (3 FGrH 108 J.) relates, was the child of Asteria, daughter of Coronus, and Apollo; from him and Laothoe came Thestor; and from Thestor, Calchas. Idmon was killed in Mariandynia by a boar. That Idmon was the son of Abas, Herodorus (31 FGrH 44 J.) also says.

139-44b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-89

b. 〈ὑστάτιος:〉 τῶν ἐξ Ἄργους ὕστατος. L g


b. 〈ὑστάτιος:〉 the last of those from Argos. Lg

139-44c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-90

c. μὴ ὁ δῆμος μέμψηται αὑτοῦ τὸ κλέος. L m(P)


c. lest the people find fault with his glory. Lm(P)

139-44d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-91

d. Αἰολίδῃσιν: τοῖς υἱωνοῖς 〈Αἰόλου〉. Αἰόλου γὰρ τοῦ
Ἕλληνος Κρηθεὺς καὶ Ἀθάμας, Κρηθέως δὲ Αἴσων, Αἴσονος δὲ ὁ Ἰάσων. Ἄβας δὲ Μελάμποδος ἦν τοῦ Ἀμυθάονος τοῦ Κρηθέως τοῦ Αἰόλου. L m(P)


d. To the Aeolidae: to the descendants of Aeolus. For Cretheus and Athamas were sons of Aeolus, son of Hellen; Aeson was son of Cretheus, and Jason son of Aeson. Abas was son of Melampus, son of Amythaon, son of Cretheus, son of Aeolus.

146-49a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-92

146—49 a. καὶ μὴν Αἰτωλὶς κρα〈τερόν〉: εἰκότως αὐτὴν Αἰτωλίδα εἶπεν, ἐπεὶ Αἰτωλὸς ὁ Θέστιος. καὶ εἴρηκεν ἀπὸ τῆς χώρας,
ὡς ἐάν τις τὸν Συρακόσιον Σικελὸν λέγῃ ἢ τὸν Ῥωμαῖον Ἰταλόν. ὁ δὲ Ἴβυκος (fg 41 B. III 249) αὐτὴν Πλευρωνίαν φησίν, Ἑλλάνικος (4 fg 119 J.) δὲ Καλυδωνίαν. ἡ δὲ Λήδα ἦν Θεστίου θυγάτηρ τοῦ βασιλέως τῆς Αἰτωλίας, Ἄρεως υἱοῦ καὶ Δημοδίκης, μητέρα δὲ αὐτῆς 〈λέγουσι Δηιδά〉μειαν. Γλαύκου δὲ αὐτὴν τοῦ Σισύφου εἶναι πατρὸς
ἐν Κορινθιακοῖς λέγει Εὔμηλος (fg 6 Kink. 191) καὶ Παντειδυίας μη-


146-49a. And indeed the Aetolian woman, mighty: reasonably he called her Aetolian, since Thestius was an Aetolian. And he has spoken from the country, as if someone calls the Syracusan Sicilian or the Roman Italian. But Ibycus (fr. 41 B. III 249) calls her Pleuronian, and Hellanicus (4 fr. 119 J.) Calydonian. Leda was the daughter of Thestius, king of Aetolia, son of Ares and Demodice; and they say her mother was Deidamia. Eumelus (fr. 6 Kink. 191) in his Corinthiaca says that her father was Glaucus, son of Sisyphus, and her mother Panteidyia,

146-49a_cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-93

τρός, ἱστορῶν ὅτι τῶν ἵππων ἀπολομένων ἦλθεν εἰς Λακεδαίμονα ὁ Γλαῦκος καὶ ἐκεῖ ἐμίγη Παντειδυίᾳ· ἣν ὕστερον γήμασθαι Θεστίῳ, ὥστε τὴν Λήδαν γόνῳ μὲν οὖσαν Γλαύκου λέγεσθαι Θεστίου. Φερεκύδης δὲ ἐν τῇ β' (3 fg 9 J.) ἐκ Λαοφόνης τῆς Πλευρῶνος Λήδαν καὶ Ἀλθαίαν Θεστίῳ γενέσθαι φησίν. ὅτι δὲ Γλαύκου ἐστὶ θυγάτηρ, καὶ Ἀλκμὰν
(fg 8 B. III 17) αἰνίττεται, λέγων ‘τοὺς τέκε θυγάτηρ Γλαύκω μάκαι- ρα’. φασὶ τὸν μὲν Πολυδεύκην Διός, τὸν δὲ Κάστορα Τυνδάρεω. τηλυγέτους δὲ νῦν ἀντὶ τοῦ ἀγαπητούς, Ὅμηρος δὲ τοὺς ἐν γήρᾳ γεννωμένους.


recounting that when his horses perished, Glaucus came to Lacedaemon and there had intercourse with Panteidyia; later she married Thestius, so that Leda, though by birth Glaucus' daughter, was called Thestius' daughter. Pherecydes in the second book (3 fr. 9 J.) says that Leda and Althaea were born to Thestius from Laophonte, daughter of Pleuron. That she is Glaucus' daughter, Alcman (fr. 8 B. III 17) also hints, saying 'whom the blessed daughter of Glaucus bore'. They say that Polydeuces was son of Zeus, and Castor son of Tyndareus. 'Telygetous' here means 'beloved', but Homer uses it for those born in old age.

146-49b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-94

b. Αἰτωλὶς δὲ ἤτοι διὰ τὴν χώραν ἢ ἀπὸ Αἰτωλοῦ τοῦ
ἥρωος. L


b. Aetolian, either because of the country or from Aetolus the hero.

152. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-95

152. Ἀρήνηθεν: Φερεκύδης (3 fg 127 J.) τὴν μητέρα τῶν περὶ Ἴδαν Ἀρήνην φησίν, ἀφ’ ἧς ἡ πόλις, Πείσανδρος (16 fg 2 J.) Πολυδώραν, Θεόκριτος (XXII 206) Λαοκόωσαν. οὗτοι δὲ συνηκμασαν τοῖς Διοσκούροις. Ἀρήνη δὲ πόλις Πελοποννήσου πλησίον Πύλου· καὶ
Ὅμηρος (Β 591)· ‘οἱ δὲ Πύλον τ’ ἐνέμοντο καὶ Ἀρήνην ἐρατεινήν’.


152. From Arene: Pherecydes (3 fr. 127 J.) says that the mother of Idas and his brothers was Arene, after whom the city is named; Pisander (16 fr. 2 J.) says Polydora; Theocritus (XXII 206) says Laocoosa. These men were contemporaries of the Dioscuri. Arene is a city of the Peloponnese near Pylos; and Homer (B 591): 'and they dwelt in Pylos and lovely Arene'.

156-60a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-96

156—60 a. σὺν δὲ Περικλύμενος: ὅτι Νηλέως παῖς Περι- κλύμενος, δῆλον. φησὶ γὰρ ὁ ποιητὴς (λ 286)· ‘Νέστορά τε Χρόμιόν τε Περικλύμενόν τ’ ἀγέρωχον’. τοῦτον δὲ ὡς ἔγγονον αὑτοῦ ὁ Ποσει- δῶν — Νηλεὺς γὰρ Ποσειδῶνος — καὶ τοῖς ἄλλοις ἐκόσμησεν καὶ
ἐχαρίσατο αὐτῷ εἰς πάντα μεταβάλλεσθαι, ὡς καὶ ὁ Εὐφορίων (fg 74 Scheidw.)· ‘ὅς ῥά τε πᾶσιν ἔικτο, θαλάσσιος ἠύτε Πρωτεύς’. ἀνήρηκεν


156-60a. And with them Periclymenus: that Periclymenus was the son of Neleus is clear. For the poet says (Od. 11.286): 'Nestor and Chromius and lordly Periclymenus.' Poseidon, as his descendant—for Neleus was the son of Poseidon—both adorned him among the others and granted him the ability to change into all things, as Euphorion also says (fr. 74 Scheidw.): 'who was like to all things, a sea-creature like Proteus.'

156-60a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-97

δὲ αὐτὸν Ἡρακλῆς εἰς μυῖαν μεταβληθέντα ἐν τῷ πρὸς Πυλίους πολέμῳ κατὰ συμβουλὴν Ἀθηνᾶς τῷ ῥοπάλῳ αὐτὸν πλήξας 〈...〉 ἐμπαγέντα ὥσπερ μέλισσαν τῷ κέντρῳ· Ἡσίοδος (fg 14 Rz. 2) δὲ μεταβληθέντα εἴς
τινα τῶν συνήθων μορφῶν ἐπικαθεσθῆναι τῷ ὀμφαλῷ τοῦ ζυγοῦ τῶν Ἡρακλέους ἵππων, βουλόμενον εἰς μάχην καταστῆναι τῷ ἥρωι, τὸν δὲ Ἡρακλέα καιρίως αὐτὸν κατατοξεῦσαι τῆς Ἀθηνᾶς ὑποδειξάσης. φησὶ δὲ οὕτως·
Περικλύμενόν τ’ ἀγέρωχον
ὄλβιον, ᾧ πόρε δῶρα Ποσειδάων Ἐνοσίχθων

παντοῖ’· άλλοτε μὲν γὰρ ἐν ὀρνίθεσσι φάνεσκεν
αἰετός, άλλοτε δ’ αὖτε πελέσκετο — θαῦμα ἰδέσθαι —
μύρμηξ, άλλοτε δ’ αὖτε μελισσέων ἀγλαὰ φῦλα,
άλλοτε δ’ αἰνὸς ὄφις καὶ ἀμείλιχος. εἶχε δὲ δῶρα
παντοῖ’, οὐκ ὀνομαστά, τά μιν καὶ ἔπειτα δόλωσεν

βουλῇ Ἀθηναίης’.


Heracles killed him when he had changed into a fly in the war against the Pylians, striking him with his club on the advice of Athena, 〈...〉 stuck like a bee with its sting. But Hesiod (fr. 14 Rz.²) says that he changed into one of his customary forms and sat upon the navel of the yoke of Heracles' horses, wishing to engage in battle with the hero, and that Heracles shot him fatally with an arrow when Athena pointed him out. He speaks thus: 'and lordly Periclymenus, blessed, to whom Poseidon the Earth-shaker gave gifts of all kinds: at one time he would appear among birds as an eagle, at another he would become—a wonder to behold—an ant, at another the splendid tribes of bees, at another a dread and pitiless serpent. He had gifts of all kinds, not to be named, which later deceived him by the counsel of Athena.'

156-60b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-98

b. 〈Πύλῳ:〉 ἀφ’ ἧς ἦν ὁ Νέστωρ, ἥτις ἐστὶ καὶ ἀμμώδης ἀπὸ τοῦ παραρρέοντος ποταμοῦ. Νηλεὺς δὲ ἔσχεν παῖδας ἐκ μὲν Χλώριδος Νέστορα, Περικλύμενον, Χρόμιον, ἐκ δὲ διαφόρων γυναικῶν Ταῦρον, Ἀστέριον, Πυλάωνα, Δηίμαχον, Εὐρύβιον, Ἐπιλέοντα, Φράσιν, Ἀντι-
μένη, Εὐαγόραν ἤ, ὡς Ἀσκληπιάδης (12 fg 21 J.) φησίν, Ἀλάστορα. καὶ ὁ ποιητής (Λ 692)· ‘δώδεκα γὰρ Νηλῆος ἀμύμονος υἱέες ἦμεν’.


b. 〈Pylos:〉 from which Nestor came, which is also sandy from the river flowing past. Neleus had sons: from Chloris, Nestor, Periclymenus, Chromius; and from various women, Taurus, Asterius, Pylaon, Deimachus, Eurybius, Epileon, Phrasis, Antimenes, Euagoras, or, as Asclepiades (12 fr. 21 J.) says, Alastor. And the poet (Il. 11.692): 'for we were twelve sons of blameless Neleus.'

156-60c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-99

c. 〈συνοχῇ:〉 τῇ συμβολῇ. L g


c. 〈συνοχῇ:〉 at the meeting-place. Lg

161-63. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-100

161—63. οἳ Τεγέην: Τεγέα πόλις Ἀρκαδίας. κλῆρον δὲ 〈Ἀφειδάντειον〉 τὴν βασιλείαν τὴν Ἀφείδαντος. ὁ γὰρ Ἀλεὸς ἱστο-


161-63. They who Tegea: Tegea is a city of Arcadia. And 〈the portion of Apheidas〉 means the kingdom of Apheidas. For Aleus is said to be the son of Apheidas, son of Arcas, from whom the land is called Arcadia. Apheidas, son of Arcas, an ancient hero, ruled over Tegea. There are two Cepheuses: one the son of Aleus, whom Apollonius mentions, and the other 〈...〉, whom Hellanicus mentions in his work On Arcadia (4 fr. 37 J.).

161-63_cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-101

ρεῖται Ἀφείδαντος υἱὸς εἶναι τοῦ Ἀρκάδος, ἀφ’ οὗ καὶ ἡ χώρα Ἀρκαδία. Ἀφείδας δὲ ὁ Ἀρκάδος, ἀρχαῖος ἥρως, ἐβασίλευσε Τεγέας. δύο δέ εἰσι Κηφεῖς, ὁ μὲν Ἀλεοῦ, οὗ μνημονεύει Ἀπολλώνιος, ὁ δὲ ἕτερος 〈...〉, οὗ μνημονεύει Ἑλλάνικος ἐν τῷ Περὶ Ἀρκαδίας (4 fg 37 J.).


He is said to be the son of Apheidas, son of Arcas, from whom the land is called Arcadia. Apheidas, son of Arcas, an ancient hero, ruled over Tegea. There are two Cepheuses: one the son of Aleus, whom Apollonius mentions, and the other 〈...〉, whom Hellanicus mentions in his work On Arcadia (4 fr. 37 J.).

164. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-102

164. Ἀγκαῖος: Λυκούργου καὶ Ἀντινόης Ἀγκαῖος καὶ Ἔποχος·
τιμᾶται δὲ ὁ Λυκοῦργος παρ’ Ἀρκάσιν, ὥς φησιν Ἀριστομένης (M. IV 336). μνημονεύει καὶ Ὅμηρος τούτου τοῦ Λυκούργου (Η 142—45): ‘τὸν Λυκό- οργος — ὑποφθὰς δουρὶ μέσον περόνησε’. καὶ ἄγεται Μώλεια ἑορτὴ παρὰ Ἀρκάσιν, ἐπειδὴ Λυκοῦργος λοχήσας κατὰ τὴν μάχην εἷλεν Ἐρευθα- λίωνα·
μῶλος δὲ ἡ μάχη.


164. Ancaeus: Ancaeus and Epochus were sons of Lycurgus and Antinoe; Lycurgus is honored among the Arcadians, as Aristomenes says (M. IV 336). Homer also mentions this Lycurgus (H 142–45): ‘τὸν Λυκόοργος — ὑποφθὰς δουρὶ μέσον περόνησε’. And a festival called Moleia is held among the Arcadians, because Lycurgus, having lain in ambush during the battle, captured Ereuthalion; for molos means battle.

168-70. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-103

168—70. βῆ δ’ ὅγε Μαιναλίης: Μαίναλος ὄρος Ἀρκαδίας
καὶ πόλις, ἀπὸ Μαινάλου τοῦ Ἀρκάδος, οὗ πατὴρ Λυκάων.
καλιῇ δὲ ἀντὶ τοῦ οἰκίᾳ, κυρίως δὲ ἡ ἐκ κάλων κατεσκευασμένη· κάλα δὲ τὰ ξύλα. ξυλίναις γὰρ ἐχρῶντο τὸ παλαιὸν οἰκίαις λιθ〈ίν〉ων μηδέπω ἐπινοηθέντων.


168–70. βῆ δ’ ὅγε Μαιναλίης: Maenalus is a mountain and city of Arcadia, named after Maenalus the Arcadian, whose father was Lycaon. καλιῇ is used instead of οἰκίᾳ, but properly it means a dwelling made of wood; κάλα are pieces of wood. For in ancient times they used wooden houses, since stone ones had not yet been devised.

172-73. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-104

172—73. βῆ δὲ καὶ Αὐγείης: οὗτος γόνῳ μὲν ἦν Ἡλίου,
ἐπίκλησιν δὲ Φόρβαντος ἐκ τῆς Νηλέως Ὑρμίνης· οἱ δέ φασιν ἀπὸ τῆς Νυκτέως, οἱ δὲ αὐτὴν Ἐπειοῦ θυγατέρα εἶναι. δοκοῦσι δὲ ἀκτῖνες ἀπο- λάμπειν αὐτοῦ τῶν ὀφθαλμῶν. τούτου δὲ τῶν βοσκημάτων ὁ Ἡρακλῆς τὴν κόπρον ἐκάθηρεν.


172–73. βῆ δὲ καὶ Αὐγείης: He was by birth the son of Helius, but by adoption the son of Phorbas, from Hyrmine daughter of Neleus; but some say he was from the daughter of Nycteus, and others that she was the daughter of Epeius. Rays seem to flash from his eyes. Heracles cleansed the dung of his cattle.

176. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-105

176. Ἀστέριος δέ: τὸν Ἀστερίωνα λέγει. ἀπὸ δὲ τοῦ Ὑπερ-
ασίου βασιλέως τῆς Ἀχαΐας πόλις Ὑπερασία. Ὅμηρος (Β 573)· ‘οἵ θ’ Ὑπερασίην’.


176. Ἀστέριος δέ: He means Asterion. From Hyperasius, king of Achaea, the city Hyperesia is named. Homer (B 573): ‘οἵ θ’ Ὑπερασίην’.

177. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-106

177. Πελλήνης: ἡ Ἀχαϊκὴ Πελλήνη διὰ τοῦ ε, ἡ δὲ ἑτέρα ἡ τῆς


177. Πελλήνης: The Achaean Pellene is spelled with ε, but the other one, in

177_cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-107

Ἀρκαδίας διὰ τοῦ α γράφεται, Παλλήνη. Ἀχαιὶς δὲ μέρος τῆς Θεσσα- λίας, ἧς ἡ Πελλήνη.


Arcadia, is spelled with α, Pallene. Achaeis is a part of Thessaly, to which Pellene belongs.

179. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-108

179. Ταίναρον ἀκρωτήριον τῆς Λακωνικῆς ἀπὸ Ταινάρου τοῦ Ποσειδῶνος.


179. Taenarum is a promontory of Laconia, named after Taenarus son of Poseidon.

181. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-109

181. Εὐρώπη Τιτυοῦ τοῦ Ἐλάρης παιδός. οὗτος δὲ ἐν Ἅιδου
τετιμώρηται διὰ τὸ εἰς Πυθῶνα στελλομένην κατασχεῖν τὴν Λητώ, ὡς καὶ Ὅμηρος (λ 576)· ‘Τιτυὸν Γαίης υἱόν’. ὁ δὲ Εὐφορίων (fg 123 Scheidw.) Ἀρτέμιδός φησιν αὐτὸν ἧφθαι καὶ διὰ τοῦτο τιμωρεῖσθαι.


181. Europa was the daughter of Tityus, son of Elara. He is punished in Hades because he seized Leto as she was going to Pytho, as Homer also says (λ 576): ‘Τιτυὸν Γαίης υἱόν’. But Euphorion (fg 123 Scheidw.) says that he was beloved of Artemis and is punished for that reason.

184. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-110

184. διερῇ πεφόρητο: διερή κυρίως ἡ ἐκ Διὸς γινομένη
κάθυγρος γῆ, ἐξ οὗ καὶ διαίνω τὸ βρέχω. παρὰ δὲ τὸ Ὁμηρικόν (Υ 226—29)· ‘αἱ δ’ ὅτε δὴ σκιρτῷεν ἐπὶ ζείδωρον ἄρουραν’ καὶ τὰ ἑξῆς.


184. διερῇ πεφόρητο: διερή properly means the earth made wet by Zeus, from which also comes διαίνω, "I moisten." It is after the Homeric passage (Y 226-29): "but when they gambol over the grain-giving earth" and so forth.

185-88a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-111

185—88 a. καὶ δ’ ἄλλω δύο παῖδε: ὁ μὲν ἦν υἱός, ὁ δὲ Ἐργῖνος ἀπόγονος· Ἀγκαῖος υἱὸς Ἀστυπαλαίας τῆς Φοίνικος καὶ Ποσει-
δῶνος, Ἐργῖνος δὲ Κλυμένου τοῦ Πρέσβωνος καὶ Βουζύγης τῆς Λύκου. ὁ δὲ Μίλητος, ἀφ’ οὗ καὶ ἡ πόλις Μίλητος, Εὐξαντίου τοῦ Μίνωος, οἱ δέ φασιν αὐτὸν Ἀπόλλωνος καὶ Ἀρείας τῆς Κλεόχου· ἐκλήθη δὲ Μί- λητος, ὅτι ἐκρύβη ὑπὸ τῆς μητρὸς ἐν μίλακι. οἱ δέ φασιν ὑπὸ Σαρπη- δόνος τοῦ Διὸς Μίλητον κτισθῆναι, ὀνομασθεῖσαν ἀπὸ τῆς ἐν Κρήτῃ.
ὀνομασθῆναι δὲ αὐτὴν πρῶτον λέγουσι Πιτυοῦσσαν, οἱ δὲ Ἀστερίαν, εἶτα Ἀνακτορίαν, εἶτα Μίλητον. καὶ Ἀριστόκριτός (fg 1 M. IV 334) φησι,


185-88a. And two other sons: one was a son, the other Erginus was a descendant; Ancaeus was the son of Astypalaea, daughter of Phoenix, and Poseidon, while Erginus was the son of Clymenus, son of Presbon, and Buzyge, daughter of Lycus. Miletus, from whom the city Miletus is named, was the son of Euxantius, son of Minos; but some say he was the son of Apollo and Areia, daughter of Cleochus. He was called Miletus because he was hidden by his mother in a milax (yew). Others say that Miletus was founded by Sarpedon, son of Zeus, and named after the city in Crete. They say it was first called Pityussa, others Asteria, then Anactoria, then Miletus. And Aristocritus (fg 1 M. IV 334) says,

185-88a_cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-112

ὅτι Ἀρεία θυγάτηρ ἐγένετο Κλεόχου, ἧς καὶ Ἀπόλλωνος γενέσθαι βρέφος, καὶ τοῦτο ἐκτεθῆναι εἰς μίλακα, τὸν δὲ Κλέοχον ἀνελέσθαι καὶ ὀνομάσαι ἀπὸ τῆς μίλακος Μίλητον· τοῦτον δὲ ἀνδρωθέντα καὶ φθονούμενον ὑπὸ τοῦ Μίνωος ἀναχωρῆσαι εἰς τὴν Σάμον, ἀφ’ οὗ καὶ τόπος ἐκεῖ Μίλητος. καὶ ἀπὸ τῆς Σάμου μεταβὰς εἰς τὴν Καρίαν ἔκτισε πόλιν, Μίλητον ἀφ’
ἑαυτοῦ καλέσας. μαρτυρεῖ Ἡρόδωρος (31 fg 45 J.).


That Areia was the daughter of Cleochus, and from her and Apollo a child was born, and this child was exposed in a milax, and Cleochus took him up and named him Miletus from the milax. When he grew up and was envied by Minos, he withdrew to Samos, from which also a place there is called Miletus. And moving from Samos to Caria he founded a city, calling it Miletus after himself. Herodorus (31 fg 45 J.) bears witness.

185-88b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-113

b. 〈ὁ δ’ Ἰμβρασίης ἕδος Ἥρης Παρθενίην:〉 τὴν Σάμον φησίν. Ἴμβρασος γὰρ ποταμὸς Σάμου, ὃς μετεκλήθη Παρθένιος διὰ τὸ ἐκεῖ παρθένον ἔτι οὖσαν τετράφθαι τὴν Ἥραν. καὶ Καλλίμαχος (fg 213 Schn.) μέμνηται. ὁ δὲ Ταρραῖος οὕτως (fg 10 Linnenkugel) Παρθενία δὲ ἡ Σάμος ἀπὸ
Παρθενίας τῆς Σάμου γυναικὸς ὠνομάσθη. L m (P)


b. 〈ὁ δ’ Ἰμβρασίης ἕδος Ἥρης Παρθενίην:〉 He means Samos. For Imbrasus is a river of Samos, which was renamed Parthenius because Hera was raised there while still a virgin. Callimachus (fg 213 Schn.) also mentions it. And Tarrhaeus says (fg 10 Linnenkugel): "Parthenia, Samos, was named after Parthenia, a woman of Samos." Lm (P)

185-88c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-114

c. 〈Παρθενίης〉 Ἀγκαῖος: Ἀριστοτέλης (fg 530 Rose) φησὶ τιθεὶς ἐπὶ Ἀγκαίου τὴν παροιμίαν, ὅτι γέγονε φιλογεώργος Ἀγκαῖος καὶ πολλὰς ἐφύτευσεν ἀμπέλους. εἰπόντος δὲ αὐτῷ τοῦ θερά-
ποντος, ὅτι θᾶττον ἀποθανεῖται ἢ πίεται ἐκ τῶν καρπών τῆς ἀμπέλου, Ἀγκαῖος ὡρίμου γενομένου τοῦ καρποῦ, τρίψας βότρυν ἐκάλεσε τὸν θε- ράποντα καὶ εἶπεν, ὡς ἔζησεν μέχρις οὗ καρποφορήσῃ ἡ ἄμπελος, καὶ ἔμελλε πίνειν. τοῦ δὲ θεράποντος εἰπόντος ‘πολλά μεταξὺ πέλει κύλικος καὶ χείλεος ἄκρου’ διηγγέλη αὐτῷ τις σῦς διαλυμαινόμενος τὴν χώραν
ἐφ’ ὃν ἐκδραμὼν πρὶν πίῃ, ἀνηρέθη ὑπ’ αὐτοῦ· διὸ ἐπεκράτησεν ἡ παρ- οιμία ἐπὶ τῶν παρὰ προσδοκίαν τι πασχόντων. καὶ Φερεκύδης ἐν τῇ η’ (3 fg 36 J.) φησὶ τὸν Ἀγκαῖον ὑπὸ τοῦ Καλυδωνίου συὸς πληγέντα τὸν μηρὸν ἀποθανεῖν.


c. 〈Parthenian〉 Ancaeus: Aristotle (fr. 530 Rose) says, applying the proverb to Ancaeus, that Ancaeus was fond of farming and planted many vines. When his servant told him that he would die sooner than drink from the fruit of the vine, Ancaeus, when the fruit was ripe, crushed a grape, called the servant, and said that he had lived until the vine bore fruit, and was about to drink. But when the servant said, 'Many things happen between the cup and the lip,' it was reported to him that a boar was ravaging the land; he rushed out against it before drinking and was killed by it. Therefore the proverb prevailed for those who suffer something contrary to expectation. And Pherecydes in the eighth book (3 fr. 36 J.) says that Ancaeus was struck in the thigh by the Calydonian boar and died.

193. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-115

193. ἀλλά ἑ θῆσσα γυ〈νή〉: θῆσσα ἡ δούλη. Ἀθηναῖοι δὲ καὶ τοὺς
πενιχροὺς θῆτας λέγουσιν ἀπὸ τοῦ θητεύειν ἐπὶ μισθῷ διὰ τὸ ἐνδεεῖς εἶναι τῶν ἐπιτηδείων· καὶ ὥσπερ τῷ Κρὴς παράκειται τὸ Κρῆσσα θη- λυκόν, οὕτω καὶ τῷ θὴς θῆσσα.


193. But a hired woman: 'thessa' means a female slave. The Athenians also call the poor 'thetes', from 'theteuein' (to serve for hire), because they lack the necessities. And just as 'Kres' has the feminine 'Kressa', so 'thes' has 'thessa'.

194. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-116

194. 〈κοσμήτορα:〉 ἀντὶ τοῦ καθηγητήν. L g


194. 〈commander:〉 instead of 'leader'. Lg

195a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-117

195 a. 〈ὧδ’ ἔτι κουρίζων:〉 οὕτως ἀκμάζων ἔτι. L g


195a. 〈thus still in his youth:〉 thus still in his prime. Lg

195b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-118

b. τὸ δὲ κουρίζων ἐνταῦθα ἀντὶ τοῦ κοῦρος ὤν, ἀλλαχοῦ δὲ καὶ ἀντὶ τοῦ κούρους τρέφων. P


b. Here 'κουρίζων' means 'being a youth', but elsewhere it also means 'rearing youths'. P

196. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-119

196. 〈τοῦ δ’:〉 τοῦ Μελεάγρου. L g


196. 〈of him:〉 of Meleager. Lg

198. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-120

198. 〈λυκάβαντα:〉 ἐνιαυτόν. L g


198. 〈lykabanta:〉 year. Lg

199-201a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-121

199/201 a. μήτρως: Ἀλθαία καὶ Ἴφικλος ἀδελφοὶ ἐκ Δηιδαμείας
τῆς Περιήρους. L m (P)


199/201a. Maternal uncle: Althaea and Iphiclus were siblings, children of Deidameia, daughter of Perieres. Lm (P)

199-201b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-122

b. Θεστιάδης Ἴφικλος: κασίγνητος Τοξέως καὶ Πληξίππου καὶ Ἀλθαίας τῆς Μελεάγρου μητρός. μήτρως οὖν ὁ Ἴφικλος Μελεάγρου [ἐκ τῆς Ἐφύρης ἵκανεν]. Η


b. Thestiades Iphiclus: brother of Toxeus and Plexippus and Althaea, the mother of Meleager. Therefore Iphiclus is Meleager's maternal uncle [he came from Ephyra]. H

202. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-123

202. Ὠλενίοιο: Ὤλενοι δύο, τῆς Ἀχαΐας 〈καὶ〉 τῆς Αἰτωλίας.
Ὅμηρος (Β 639)· ‘οἳ Πλευρῶν’ ἐνέμοντο καὶ Ὤλενον’.


202. Olenian: There are two Oleni, one in Achaea and one in Aetolia. Homer (Iliad 2.639): 'who dwelt in Pleuron and Olenus'.

204a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-124

204 a. σιφλός: ἀντὶ τοῦ κεκακωμένος· οἱ δὲ τὸν κακόποδα καὶ ἐπιμωμητὸν ἀπέδοσαν.. σιφλὸς δὲ ὁ μῶμος.


204a. 'siphlos': instead of 'injured'; but some rendered it as 'bad-footed' and 'blameworthy'. 'Siphlos' means 'blame'.

204b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-125

b. 〈σιφλός:〉 χωλός. S g


b. 〈siphlos:〉 lame. Sg

205. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-126

205. 〈ὅ:〉 ἀντὶ τοῦ διό. L g


205. 〈which:〉 instead of 'therefore'. Lg

207-09a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-127

207—09 a. ἐκ δ’ ἄρα Φωκή〈ων〉: οἱ Φωκεῖς ἐκλήθησαν ἀπὸ Φώκου τοῦ Αἰακοῦ. τὸν δὲ Ἴφιτον γενεαλογοῦσι Ναυβόλου καὶ Περι- νείκης τῆς Ἱππομάχου. ἡ δὲ Πυθὼ πόλις Φωκίδος, ἔνθα τὸ μαντεῖον, ἀπὸ τοῦ πυνθάνεσθαι τῶν μαντειών οὕτω κληθεῖσα ἢ ἀπὸ τοῦ ἐκεῖσε
σεσῆφθαι τὸν δράκοντα.


207-09a. And from Phocis: the Phocians were named after Phocus, son of Aeacus. They trace Iphitus' lineage to Naubolus and Perineice, daughter of Hippomachus. Pytho is a city of Phocis, where the oracle is, so called from inquiring of the oracles (πυνθάνεσθαι) or from the dragon having rotted (σεσῆφθαι) there.

207-09b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-128

b. 〈ξεῖνος:〉 τοῦ Ἰάσονος φίλος ἦν. L g


b. 〈ξεῖνος:〉 He was a friend of Jason. Lg

211-15a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-129

211—15 a. 〈Ζήτης:〉 ὄνομα κύριον. L g


211-15a. 〈Ζήτης:〉 a proper name. Lg

211-15b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-130

b. 〈Κάλαϊς:〉 ὄνομα κύριον. L g


b. 〈Κάλαϊς:〉 a proper name. Lg

211-15c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-131

c. Ζήτης καὶ Κάλαϊς: τούτους ἐκ διαφόρων τόπων συμπλεῦσαι τοῖς Ἀργοναύταις φασίν. οἱ μὲν γὰρ ἐκ Θράκης ὡς Ἀπολλώνιος, Ἡρό-
δωρος (31 fg 46 J.) δὲ ἐκ Δαυλίδος, Δοῦρις (76 fg 86 J.) δὲ ἐξ Ὑπερβορέων. καταλέγει δὲ τούτους καὶ Ἀντίμαχος (fg 7 B. II 290). Φανόδικος δὲ ἐν α’ Δηλιακῶν (fg 1 M. IV 473) ἐξ Ὑπερβορέων φησὶν αὐτοὺς ἐλθεῖν ἐπὶ τὸν πλοῦν. τὴν δὲ Ὠρείθυιαν Σιμωνίδης (fg 3 B. III 382) ἀπὸ Βριλησσοῦ φησιν ἁρπαγεῖσαν ἐπὶ τὴν Σαρπηδονίαν
πέτραν τῆς Θράκης ἐνεχθῆναι· ἔστι γὰρ καὶ τῆς Κιλικίας ὁμώνυμος, ὡς Καλλισθένης (124 fg 39 J.) Στησίχορος δὲ ἐν τῇ Γηρυονίδι (fg 10 B. III 210) καὶ νῆσόν τινα ἐν τῷ Ἀτλαντικῷ πελάγει Σαρπηδονίαν φησί. περὶ δὲ τῆς Θρᾳκίας Σαρπηδονίας πέτρας, ὅτι πρὸς τῷ Αἵμῳ ὄρει ἐστί, Φερε- κύδης (3 fg 145 J.) φησί, περὶ τῆς ἁρπαγῆς ἱστορῶν τῆς Ὠρειθυίας.
Χοιρίλος (fg 5 Kink.) δὲ ἁρπασθῆναί φησιν αὐτὴν ἄνθη ἀμέργουσαν ὑπὸ τὰς τοῦ Κηφισοῦ πηγάς. Ἡραγόρας δὲ ἐν τοῖς Μεγαρικοῖς (fg 4 M. IV 427) τὸν τὴν Ὠρείθυιαν ἁρπάσαντα Βορέαν υἱὸν Στρυμόνος φησίν, οὐχὶ δὲ τὸν ἄνεμον. ἡ δὲ Ὠρείθυια Ἐρεχθέως θυγάτηρ, ἣν ἐξ Ἀττικῆς ἁρπάσας ὁ Βορέας ἤγαγεν εἰς Θράκην, κἀκεῖσε συνελθὼν ἔτεκε
Ζήτην καὶ Κάλαϊν, ὡς Σιμωνίδης ἐν τῇ Ναυμαχίᾳ (v. supra). 〈...〉 Φινεύς δὲ Κλεοπάτραν τὴν Ὠρειθυίας πρώτην ἔγημεν, μετὰ ταῦτα δὲ Ἰδαίαν τὴν Δαρδάνου, ἥτις ἀπεχθῶς ἔχουσα πρὸς τοὺς προγόνους, λέγω δὴ πρὸς τοὺς ἀπὸ Κλεοπάτρας υἱούς, ἐπειρᾶτο τυφλῶσαι αὐτούς. οἱ δέ, ὅτι ὁ πατὴρ ἐτύφλωσεν αὐτοὺς διαβαλούσης τῆς μητρυιᾶς πρὸς αὐτόν.


c. Zetes and Calais: they say that these sailed with the Argonauts from different places. For some say from Thrace, as Apollonius; Herodorus (31 FGrH 46 J.) from Daulis; Duris (76 FGrH 86 J.) from the Hyperboreans. Antimachus (fr. 7 B. II 290) also lists them. Phanodicus in the first book of his Deliaca (fr. 1 M. IV 473) says that they came from the Hyperboreans for the voyage. Simonides (fr. 3 B. III 382) says that Orithyia was snatched from Brilessus and carried to the Sarpedonian rock of Thrace; for there is also one of the same name in Cilicia, as Callisthenes (124 FGrH 39 J.) says. Stesichorus in the Geryoneis (fr. 10 B. III 210) says that there is also a certain island in the Atlantic sea called Sarpedonia. Concerning the Thracian Sarpedonian rock, that it is near Mount Haemus, Pherecydes (3 FGrH 145 J.) says, when relating the abduction of Orithyia. Choerilus (fr. 5 Kink.) says that she was snatched while gathering flowers by the springs of Cephisus. Heragoras in his Megarica (fr. 4 M. IV 427) says that the one who snatched Orithyia was Boreas, son of Strymon, not the wind. Orithyia was the daughter of Erechtheus, whom Boreas snatched from Attica and brought to Thrace, and there he lay with her and fathered Zetes and Calais, as Simonides says in the Naumachia (see above). 〈...〉 Phineus first married Cleopatra, daughter of Orithyia, and afterwards Idaea, daughter of Dardanus, who, being hostile to the stepchildren, I mean the sons of Cleopatra, tried to blind them. But they, because their father blinded them after their stepmother slandered them to him.

211-15d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-132

d. Κεκροπίηθεν: 〈...〉 Κρέουσα, Ὠρείθυια, Πρόκρις· Ὠρει- θυίας δὲ Χιόνη, Χθονία, Κλεοπάτρα, Ζήτης καὶ Κάλαϊς. ὁ δὲ Βορέας ἰδὼν παίζουσαν Ὠρείθυιαν πρὸς τῷ Ἰλισσῷ ἠράσθη αὐτῆς· ἐξ ἧς οὗτοι.


d. From Cecropia: 〈...〉 Creusa, Orithyia, Procris; and of Orithyia, Chione, Chthonia, Cleopatra, Zetes and Calais. Boreas, seeing Orithyia playing by the Ilissus, fell in love with her; from her these were born.

211-15e. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-133

e. Κεκροπίηθεν: ἡ ἀκρόπολις τῆς Ἀττικῆς Κεκροπία ἐκαλεῖτο
τὸ πρότερον. L m (P)


e. From Cecropia: the acropolis of Attica was formerly called Cecropia. Lm (P)

211-15f. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-134

f. 〈Ἰλισσοῦ:〉 ποταμὸς Ἀττικῆς. L g


f. 〈Of the Ilissus:〉 a river of Attica. Lg

216-17a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-135

216—17 a. Σαρπηδονίην ὅθι πέ〈τρην〉: πόλις τῆς Ἀστι- κῆς ἀπὸ Σαρπηδόνος τοῦ τῆς Θράκης βασιλέως, ἀδελφοῦ Πόλτυος. 〈ποταμοῖο παρὰ ῥόον Ἐργίνοιο:〉 τοῦτο δὲ προσέθηκεν, ἐπεὶ
καὶ ἑτέρα ἐστὶ Σαρπηδονία πέτρα τῆς Κιλικίας.


216-17a. Sarpedonian rock: a city of Attica named after Sarpedon, king of Thrace, brother of Poltys. 〈Beside the stream of the river Erginus:〉 he added this because there is also another Sarpedonian rock in Cilicia.

216-17b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-136

b. 〈Ἐργίνοιο:〉 ποταμὸς Θράκης. L g


b. 〈Of Erginus:〉 a river of Thrace. Lg

218. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-137

218. λυγαίοις: σκοτεινοῖς, κατὰ μετωνυμίαν· λύγος γὰρ τὸ σκότος ἀπὸ τοῦ λύγου τοῦ φυτοῦ, ὅπερ ἐστὶ πυκνὸν καὶ δασύ. L mP


218. λυγαίοις: dark, by metonymy; for λύγος means darkness, from the plant λύγος, which is dense and thick. LmP

219-20. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-138

219—20. ἐπ’ ἀκροτάτοισι ποδ〈ῶν〉: τοῖς σφυροῖς ἢ τοῖς
ἀστραγάλοις. ἐρεμνὰς δὲ ἤτοι κατὰ συγκοπὴν τὰς ἐρεβεννάς, τουτέστι [καταπληκτικὰς] σκοτεινὰς κυρίως, ἐξ οὗ μελαίνας. ὁ δὲ λόγος· ἔσειον μελαίνας πτέρυγας κινούμενοι, καταπληκτικὰς τῷ ἰδέσθαι.


219-20. On the tips of their feet: on their ankles or heels. And ἐρεμνάς, by syncope for ἐρεβεννάς, that is, properly dark, hence black. The sense: they shook their black wings as they moved, terrifying to behold.

221-22. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-139

221—22. φολίδεσσι: ταῖς στίξεσι, τοῖς ποικίλμασι τῶν πτερῶν. 〈κράατος〉 ὑπάτοιο δὲ ἄκρας κεφαλῆς.


221-22. φολίδεσσι: with the spots, the variegated markings of the wings. 〈κράατος〉 ὑπάτοιο: of the top of the head.

224-26a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-140

224—26 a. οὐδὲ μὲν οὐδ’ αὐτοῖο πά〈ις〉: Ἄκαστος Πελίου
υἱὸς ἔγημεν Κρηθηΐδα ἤ, ὥς τινες, Ἱππολύτην. ἡ δὲ Πηλέως ἐρασθεῖσα


224-26a. Nor even the son of him himself: Acastus, son of Pelias, married Cretheis or, as some say, Hippolyte. She fell in love with Peleus

224-26a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-141

224/26 a. ἀπήτει συνελθεῖν. ὡς δὲ ἀπετύγχανεν, προβαλοῦσα τὸν Πηλέα τῷ ἀνδρὶ κατηγόρει, ὅτι ἤθελεν αὐτῇ συνελθεῖν. ὁ δὲ δεξάμενος τὸν Πηλέα ὡς ἐπὶ θήραν εἰς τὸ Πήλιον κατέλειψεν ἄοπλον, ἵνα ὑπὸ θηρίων διαφθαρῇ. ἐπιστὰς δὲ Ἑρμῆς ἤ, ὥς τινες, Χείρων ἔδωκεν αὐτῷ ἡφαιστότευκτον
μάχαιραν. καὶ τὰ ἐπιτυγχάνοντα θηρία ἀναιρῶν ἦλθεν εἰς τὴν πόλιν καὶ ἀνεῖλεν Ἄκαστον αὐτόν 〈τε〉 καὶ τὴν τοῦ Ἀκάστου γυναῖκα.


224/26a. and demanded to lie with him. When she failed, she accused Peleus to her husband, claiming that he wanted to lie with her. He took Peleus hunting on Pelion and left him unarmed, so that he would be killed by wild beasts. But Hermes appeared, or, as some say, Chiron, and gave him a Hephaestus-made knife. Killing the beasts he encountered, he returned to the city and killed Acastus himself and Acastus' wife.
εἰ δὲ ἐπὶ κίνδυνον αὐτοὺς ἔπεμπεν ὁ Πελίας, διὰ τί ὁ υἱὸς αὐτοῦ ἐξήρχετο; καὶ οὗτος μέν φησιν, ἄκοντος τοῦ πατρός· Δημάγητος δέ, ὅτι ἐκέλευσεν ὁ Πελίας τὴν Ἀργὼ ἀραιοῖς γόμφοις παγῆναι, ἵνα ταχέως
ἀπολέσῃ αὐτούς· ὁ δὲ Ἄργος τοὐναντίον πεποίηκεν, καὶ πιστὸν ἔχων τὸν τέκτονα Ἄκαστος ἐπέβη.


But if Pelias was sending them into danger, why did his son go along? And this one says, against his father's will; but Demagetus says that Pelias ordered the Argo to be built with loose bolts, so that it would quickly destroy them; but Argus did the opposite, and Acastus, trusting the builder, went aboard.

224-26b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-142

b. Ἄργος τε θεᾶς ὑπ〈οεργός〉: διὰ τὸ τὴν Ἀργὼ κατασκευάσαι Ἀθηνᾶς προνοίᾳ. διὰ τοῦτο ὁ ποιητής φησιν (I 19) Ἀθηνᾶς ὑποθημοσύνῃσι γενέσθαι αὐτήν.


b. Argus, the goddess’s helper: because he built the Argo by Athena’s forethought. For this reason the poet says (I 19) that it came into being by Athena’s instructions.

228. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-143

228. 〈συμμήστορες:〉 σύμβουλοι. L g


228. 〈συμμήστορες:〉 counselors. Lg

230-33a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-144

230—33 a. ἀντὶ τοῦ γὰρ ὁ ἐπεί. L g


230-33 a. For γὰρ ὁ is used instead of ἐπεί. Lg

230-33b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-145

b. ἐπεὶ Μινύαο θυγα〈τρῶν〉: ὁ γὰρ Μινύας πολλὰς εἶχεν θυγατέρας. καὶ γὰρ ὁ Ἰάσων Ἀλκιμέδης ἐστὶ τῆς Κλυμένης τῆς Μινύου θυγατρός. Στησίχορος (fg 54 B. III 225) δὲ Ἐτεοκλυμένης φησίν, Φερεκύδης (3 fg 104 b J.) δὲ Ἀλκιμέδης τῆς Φυλάκου. Ἰσονόης δὲ
τῆς Δαναοῦ καὶ Διὸς γίνεται Ὀρχομενός, ἀφ’ οὗ καὶ ἡ πόλις Ὀρχομενὸς καλεῖται· Ὀρχομενοῦ δὲ καὶ Ἑρμίππης τῆς Βοιωτοῦ γίνεται Μινύας — ἐπίκλησιν, φύσει δὲ Ποσειδῶνος —, ὃς ᾤκει ἐν Ὀρχομενῷ, ἀφ’ οὗ ὁ


b. Since the daughters of Minyas: for Minyas had many daughters. And indeed Jason is the son of Alcimede, daughter of Clymene, daughter of Minyas. Stesichorus (fg 54 B. III 225) says he is the son of Eteoclymene, and Pherecydes (3 fg 104 b J.) says he is the son of Alcimede, daughter of Phylacus. From Isonoe, daughter of Danaus and Zeus, was born Orchomenus, after whom the city Orchomenus is named; and from Orchomenus and Hermippe, daughter of Boeotus, was born Minyas — by surname, but in nature son of Poseidon — who lived in Orchomenus, from whom the

230-33b_cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-146

λαὸς Μινύαι ἐκλήθησαν· ἐκ δὲ Μινύου καὶ Κλυτοδώρας γίνεται Πρέσβων καὶ Περικλυμένη καὶ Ἐτεοκλυμένη, ἐκ δὲ Φανοσύρας τῆς Παιῶνος καὶ Μινύου Ὀρχομενὸς καὶ Διοχθώνδης καὶ Ἀθάμας. ὁ δὲ Σκήψιος Δημήτριος (fg 51 Gaede) φησι τοὺς τὴν Ἰωλκὸν οἰκοῦντας Μινύας προσαγορεύεσθαι.


people were called Minyae; and from Minyas and Clytodora were born Presbon, Periclymene, and Eteoclymene, and from Phanosyra, daughter of Paeon, and Minyas were born Orchomenus, Diochthondes, and Athamas. But Demetrius of Scepsis (fg 51 Gaede) says that those who inhabit Iolcus are called Minyae.

238. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-147

238. Παγασαί: ἀκρωτήριον Μαγνησίας· ὠνομάσθη δὲ ἀπὸ τοῦ ἐκεῖ πεπῆχθαι τὴν Ἀργώ. ὁ δὲ Σκήψιος (Demetrii Scepsii fg 52 Gaede) ἀπὸ τοῦ πηγαῖς περιρρέεσθαι τοὺς τόπους. ἔστι δὲ καὶ Παγασαίου Ἀπόλλωνος ἱερόν.


238. Pagasae: a headland of Magnesia; it was named from the Argo having been built there. But the Scepsian (Demetrius of Scepsis fg 52 Gaede) says from the places being washed by springs. There is also a sanctuary of Apollo Pagasaeus.

240. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-148

240. ἀστέρες ὣς νεφέ〈εσσι〉: πρὸς τὸ γένος καὶ τὴν τύχην
καὶ τὴν ἀνδρίαν ἀπιδών, ἀστέρας μὲν τοὺς ἥρωάς φησι, νεφέλας δὲ τοὺς δημοτικοὺς ὄχλους.


240. Like stars among clouds: looking to their lineage, fortune, and courage, he calls the heroes stars, and the common crowds clouds.

242-43. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-149

242—43. πόθι τόσσον ὅμιλον: οὐχ ὑγιῶς τὸ πόθι· ἔστι γὰρ τοῦ ἐν τόπῳ δηλωτικόν. ἔδει οὖν ποῖ εἰπεῖν. τὸ δὲ ἔκτοθι βάλλει ἀντὶ τοῦ ἀποστέλλει. Παναχαιίδα δὲ τὴν Θεσσαλίαν φησίν,
ὅτι αὕτη πρώτη ἐκλήθη Ἀχαία ἀπὸ Ἀχαιοῦ τοῦ Ξούθου.


242-43. "Where such a throng": the word "where" is not used correctly; for it indicates place. It should have said "whither." And "he casts" is used for "he sends." He calls Thessaly "Panachaean," because it was first called Achaea after Achaeus, son of Xuthus.

244. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-150

244. πυρὶ δηώσειαν: συμφλέξειαν, καταπολεμήσειαν, καταστρέ- ψειαν. δόμους δὲ τὴν χώραν, τὴν γῆν, συνεκδοχικῶς.


244. "May they destroy with fire": may they burn up, may they subdue in war, may they overturn. "Houses" means the land, the earth, by synecdoche.

246a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-151

246 a. ἀλλ’ οὐ φυκτὰ κέλ〈ευθα〉: ἀλλ’ οὐκ ἐκφεύξιμος αὐτοῖς ἡ ὁδός, κατ’ ἀνάγκην γάρ ἐστιν· οὐδὲ ἄπρακτος ὁ ἆθλος, ἀνύσουσι
γὰρ ῥᾳδίως, οἷον εὐκατόρθωτος· [ἢ οὕτως] ὥστε εἶναι τὸν λόγον· ἀλλ’ οὐχ ὑποφεύξιμα, οἷον ἀδύνατον ἦν αὐτοῖς μὴ ἐπιτελέσαι τὴν ἐπιταγήν, 〈...〉.


246a. "But not escapable are the paths": but the road is not avoidable for them, for it is by necessity; nor is the contest without accomplishment, for they will accomplish it easily, as it were easy to succeed; [or thus] so that the meaning is: but not to be fled from, as it were impossible for them not to fulfill the command, 〈...〉.

246b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-152

b. πόνος δ’ ἄπρηκτος ἰοῦσιν: κατὰ κοινοῦ τὸ οὐ, ἵνα ᾖ· ἀλλ’ οὐ φυκτὰ κέλευθα οὐδέ ὁ πόνος ἄπρακτος, πρὸς τὸ αὐτῆμαρ δὲ δόμους ὀλοῷ πυρὶ δηώσειαν Αἰήτεω ὅτε μή σφιν
ἑκὼν δέρος ἐγγυαλίξῃ
. οἱ δὲ οὕτως· 〈οὐ φυκτά〉 οὐκ εὔπλοα 〈καὶ〉 ἄπρηκτος δύσπρακτος, δυσεργής, δυσκατόρθωτος.


b. "And the toil not unaccomplished for those who go": the negative is common, so that it is: but not escapable are the paths, nor is the toil unaccomplished, but on the same day may they destroy the house of Aeetes with destructive fire, unless he willingly gives them the fleece. Others thus: 〈not escapable〉 not easy to sail 〈and〉 unaccomplished, hard to accomplish, hard to work, hard to succeed.

247-49a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-153

247—49 a. 〈αἱ δὲ γυναῖκες:〉 καὶ τοῦτο ὡς πρὸς γυναικείαν φύσιν. ἄγαν θαυμαστῶς πρὸς τὰς φύσεις καὶ τοὺς λόγους ἀμφοτέροις ἀνέπλασεν. τοῖς μὲν γὰρ ἀνδράσιν, ἐπεὶ θρασυτέρα ἡ φύσις, ἄνυσιν καὶ τέλος τῶν μελλόντων εἰσάγει, ταῖς δὲ γυναιξίν, ἐπεὶ ἀσθενέστεραι, εὐχὰς καὶ ἱκεσίας ποιεῖ. τοιαῦται γὰρ ἐπὶ τῶν μεγάλων καὶ φοβερῶν πραγμάτων
αἱ γυναῖκες.


247-49a. 〈But the women:〉 this too is in accordance with feminine nature. He has marvelously adapted the natures and speeches to both. For to the men, since their nature is bolder, he introduces accomplishment and fulfillment of what is to come, but for the women, since they are weaker, he makes prayers and supplications. For such are women in great and fearful matters.

247-49b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-154

b. νόστοιο τέλος θυμηδέες: θυμήρεες.


b. "Sweet end of return": pleasing.

251-52. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-155

251—52. δειλὴ Ἀλκιμέδη: ἐπίπονε. ὁ δὲ νοῦς· εἰ καὶ ὀψέ, ὅμως δ’ οὖν ἦλθε καὶ σοὶ κακόν, Ἀλκιμέδη. λείπει δὲ ἡ διὰ πρόθεσις· καὶ οὐ διετέλεσας λαμπρῶς τὸν βίον, αὐχοῦσα ἐπὶ τοιούτῳ υἱῷ.


251-52. "Wretched Alcimede": toil-worn. The sense: even if late, nevertheless evil came also to you, Alcimede. The preposition "through" is missing; and you did not continue your life splendidly, boasting in such a son.

254-55a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-156

254—55 a. 〈εἰ τὸ πάροιθεν:〉 [ἢ τέ οἱ ἦεν] πρὸ τοῦ τὸν ἆθλον ἐπιστῆναι. κακῶν δὲ ἤτοι τῶν ἰδίων ἢ τῶν μελλόντων ἐπι- τελεῖσθαι τοῖς Ἀργοναύταις.


254-55a. 〈If formerly:〉 [or "was to him"] before the contest came upon him. "Of evils" either of his own or of those about to be accomplished by the Argonauts.

254-55b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-157

b. κτερέεσσιν: ἐνταφίοις. L g (P)


b. "With funeral offerings": with burial gifts. Lg (P)

256-59. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-158

256—59. ὧς ὄφελεν καὶ Φρίξον: λέγεται γάρ, ὅτι τῆς Ἕλλης
καταπεσούσης ἀγωνιῶντι τῷ Φρίξῳ κατὰ Διὸς βούλησιν ἐφθέγξατο θαρ- σύνων αὐτὸν ὁ κριὸς διασώσειν αὐτὸν εἰς τὴν Σκυθίαν. τοῦτο δὲ αὐτὸ τῇ Ἀλκιμέδῃ ἔμελλε κακὸν γενέσθαι τοῦ υἱοῦ ἐκεῖσε στελλομένου. ἡ δὲ ἱστορία κεῖται παρὰ Ἑκαταίῳ (1 fg 17 J.), ὅτι ὁ κριὸς ἐλάλησεν. ἔνιοι δὲ φασιν αὐτὸν ἐπὶ κριοπρώρου σκάφους πλεῦσαι. Διονύσιος δὲ ἐν β'
(32 fg 2 b J.) Κριόν φησι Φρίξου τροφέα γενέσθαι καὶ συμπεπλευκέναι αὐτῷ εἰς Κόλχους· διὸ καὶ μεμυθεῦσθαι τὰ περὶ τῆς τοῦ κριοῦ θυσίας αὐτόθι.


256-59. Would that Phrixus too: for it is said that when Helle fell, the ram, by the will of Zeus, spoke to the anxious Phrixus, encouraging him that it would bring him safely to Scythia. This very thing was destined to become an evil for Alcimede, since her son was sent there. The story is found in Hecataeus (1 fr. 17 J.), that the ram spoke. But some say that he sailed on a ram-prowed vessel. Dionysius in his second book (32 fr. 2b J.) says that Crius was Phrixus' foster-father and sailed with him to Colchis; for this reason the story of the ram's sacrifice there was mythologized.

260. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-159

260. ἐπὶ προμολῇσι: 〈ἐπὶ〉 τῇ ἐξόδῳ τῶν ἀριστέων· ἀπὸ τοῦ εἰς τοὔμπροσθεν μολεῖν. ἐντεῦθεν καὶ τὰς πρώτας προβάσεις τῶν ὀρῶν
προμολὰς λέγουσι.


260. At the entrance: at the exit of the nobles; from 'to go forward'. Hence they also call the first approaches of mountains 'entrances'.

262-63a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-160

262—63 a. 〈βεβολημένη:〉 λύπῃ βλαβεῖσα ἢ δυσθυμοῦσα. L g


262-63a. 〈Stricken:〉 harmed by grief or dispirited. Lg

262-63b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-161

b. ὀξὺ δ’ ἑκάστην: μετενήνεκται ἀπὸ τῶν κατὰ τὴν ἁφήν, ὡς


b. Sharp for each: it is transferred from things pertaining to touch, as

262-63b_cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-162

παρ’ Ὁμήρῳ (Λ 269)· ‘ὡς δ’ ὅταν ὠδίνουσαν ἔχῃ βέλος ὀξύ’. ἄχος δὲ ἐστι σύγχυσις ψυχῆς, λύπη ἐπιτεταμένη· σαφὲς δὲ ἐκ τοῦ λέγειν τὸν ποιητήν (ο 358)· ‘ἡ δ’ ἄχεϊ οὗ παιδὸς ἀπέφθιτο’.


in Homer (Λ 269): 'as when a sharp dart holds a woman in labor'. Grief is a confusion of the soul, intense pain; this is clear from the poet saying (ο 358): 'she wasted away with grief for her son'.

264. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-163

264. ἐντυπὰς ἐν λεχ〈έεσσιν〉: ἄγαν περιεσφιγμένος, ὡς πάντα τὰ μέλη ἐκτυποῦσθαι ἐκ τῆς σφίγξεως. ἐντυπὰς δὲ λέγεται καὶ
ὁ περιβεβλημένος κατὰ τῆς ὄψεως οὕτως ὥς καὶ τὸν τύπον διὰ τοῦ ἱματίου θεωρεῖσθαι.


264. Wrapped in bed: tightly bound, so that all the limbs are impressed from the constriction. 'Wrapped' is also said of one who has covered his face in such a way that the outline is seen through the cloak.

265. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-164

265. 〈ἔπειτα:〉 ἀντὶ τοῦ δή· ἡ γὰρ ἔπειτα φωνὴ τῷ δὴ ἰσο- δυναμεῖ νῦν. L g


265. 〈Then:〉 instead of 'indeed'; for the word 'then' is now equivalent to 'indeed'. Lg

266. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-165

266. νῦν λέγει τὴν αἰτίαν, δι’ ἣν οἱ δοῦλοι συνηθροίζοντο. L g


266. Now he gives the reason why the slaves were gathering. Lg

267. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-166

267. κατηφέες: κατάστυγνοι διὰ τὴν λύπην. τὸ δὲ ἠείροντο παθητικὸν ἀντὶ ἐνεργητικοῦ κεῖται τοῦ ἤειρον.


267. Downcast: gloomy because of grief. The passive 'were gathered' is used instead of the active 'gathered'.

268. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-167

268. 〈ἐπεχεύατο:〉 ἀντὶ τοῦ ἐπέθηκεν, ἐπέβαλεν. L g


268. 〈Poured upon:〉 instead of 'placed upon', 'threw upon'. Lg

269-72a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-168

269—72 a. ἀδινώτερον: ὅμοιον τὸ σχῆμα τῷ ‘μελάντερον ἠύτε
πίσσα’ (Δ 277)· τὸ γὰρ συγκριτικόν ἔλαβεν ἀντὶ τοῦ ἀπολελυμένου.


269-72a. More thickly: the figure is similar to 'blacker than pitch' (Δ 277); for he used the comparative instead of the positive.

269-72b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-169

b. ἠύτε κούρη: ἀκαταλλήλως τὴν παραβολὴν τέθεικεν· ὑπο- τίθεται γὰρ γραῦν μὲν τὸν Ἰάσονα, κόρην δὲ τὴν μητέρα· ἔδει δέ, φασί, κατὰ τὸ ἐναντίον ταῦτα τάξαι. ἀλλ’ ἐροῦμεν, ὅτι προσφόρως ὑπόκειται ὁ Ἰάσων οὐ κατὰ τὴν ἡλικίαν, ἀλλὰ κατὰ τὴν γηροκομίαν τῆς μητρός
— καὶ γὰρ ἡ γραῦς τὴν κόρην ἀνατρέφει —, ὡς ἡ μήτηρ πρός τε τὸ ἀφερέπονον διὰ τὴν ἡλικίαν — καὶ γὰρ τὸ γῆρας καὶ ἡ βραχεῖα ἡλικία παρεοίκασι — καὶ πρὸς τὸ χρήζειν τῆς τρεφούσης.
μητρυιὰ δὲ ὥσπερ ἀπηνὴς ἐπικειμένη ἐστὶν ὁ Πελίας. τὸ δὲ κηδεμονῆες ἀπὸ τοῦ κηδε-


b. Like a maiden: he has made the comparison incongruously; for he supposes Jason to be an old woman and his mother a maiden; but they say it should have been arranged in the opposite way. But we shall say that Jason is appropriately placed not according to age, but according to the care of his mother—for the old woman rears the maiden—, as the mother is suited both to helplessness because of age—for old age and tender age are alike—and to needing someone to nourish her. And Pelias lies upon them like a harsh stepmother. And κηδεμονῆες is derived from κηδε-

269-72b_cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-170

μόνες παρήκται. οὕτω δὲ λέγονται οἱ κατὰ γάμον οἰκεῖοι, οἱ κηδεσταὶ καὶ κηδόμενοι.


μόνες is derived. Thus are called those related by marriage, the κηδεσταί and κηδόμενοι.

269-72c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-171

c. 〈οἰόθεν:〉 ἀντὶ τοῦ οἴη. L g


c. 〈οἰόθεν:〉 instead of οἴη. Lg

269-72d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-172

d. 〈πολιήν:〉 γραῦν. L g


d. 〈πολιήν:〉 old woman. Lg

269-72e. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-173

e. 〈μύρεται:〉 κλαίει, θρηνεῖ. L g


e. 〈μύρεται:〉 weeps, laments. Lg

269-72f. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-174

f. 〈ἡ οὐκ εἰσὶν ἔτ’ ἄλλοι:〉 τοῦτο καὶ πρὸς τὴν Ἀλκιμέδην, ᾗ οὐκ εἰσὶν ἄλλοι παῖδες. L m


f. 〈ἡ οὐκ εἰσὶν ἔτ’ ἄλλοι:〉 this also refers to Alcimede, who has no other children. Lm

269-72g. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-175

g. 〈ὑπὸ μητρυιῇ〉 βίοτον βαρὺν 〈ἡγηλάζει〉: λείπει τὸ οὖσα· ὑπὸ μητρυιᾷ οὖσα κακὴν ζωὴν διάγει. τίθεται γὰρ τὸ βίοτος καὶ ἐπὶ τῆς ζωῆς ὡς νῦν καὶ ἐπὶ τοῦ πλούτου. τὸ δὲ ἡγηλάζει καὶ τὸ
ἠλάσκει κατὰ τοῦ αὐτοῦ πράγματος κεῖται· δηλοῖ δὲ τὸ ἐπὶ τῷ αὐτῷ τόπῳ διατρίβειν καὶ ἐνέχεσθαι καὶ ἐν [τῷ] αὐτῷ ἀναστρέφεσθαι. ἐπὶ γὰρ τῶν μυιῶν φησιν Ὅμηρος (Β 470)· ‘αἵτε κατὰ σταθμὸν ποιμνήιον ἠλάσκουσι’ καὶ (ι 457)· ‘ὅππῃ κεῖνος ἐμὸν μένος ἠλασκάζει’.


g. 〈ὑπὸ μητρυιῇ〉 βίοτον βαρὺν 〈ἡγηλάζει〉: the word οὖσα is missing; being under a stepmother she leads a wretched life. For βίοτος is used both of life, as here, and of wealth. And ἡγηλάζει and ἠλάσκει are used of the same thing; they mean to spend time in the same place and to be entangled and to move about in the same place. For Homer says of flies (Iliad 2.470): 'which buzz about the pastoral steading' and (Odyssey 9.457): 'wherever that one wanders with my strength'.

273a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-176

273 a. 〈νέον:〉 νεωστί. L g


273 a. 〈νέον:〉 recently. Lg

273b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-177

b. 〈ἐστυφέλιξεν:〉 ἀντὶ τοῦ καθήψατο, ἐλύπησεν. L g


b. 〈ἐστυφέλιξεν:〉 instead of attacked, grieved. Lg

275a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-178

275 a. ἐκφλύξαι: ἀντὶ τοῦ εἰπεῖν. φλύζειν δὲ κυρίως τοὺς λέ- βητάς φαμεν καιομένους ἀναβάλλειν τῇ θερμότητι τὸ ὕδωρ. περισπᾶται δὲ τὸ ὀρεχθεῖν ὡς ποιεῖν· ἔστι δὲ μίμημα φωνῆς ἀνάρθρου. Ὅμηρος (Ψ 30)· ‘πολλοὶ μὲν βόες ὀρέχθεον’. δεῖ δὲ μᾶλλον ἀκούεσθαι ἐπὶ τοῦ
στένειν.


275 a. ἐκφλύξαι: instead of to say. And properly we say that boiling cauldrons φλύζειν, that is, throw up water with heat. And ὀρεχθεῖν is circumflexed like ποιεῖν; it is an imitation of an inarticulate sound. Homer (Iliad 23.30): 'many oxen bellowed'. But it should rather be understood as groaning.

275b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-179

b. 〈ὀρεχθεῖ:〉 τραχύνεται. καὶ Ὅμηρος (ε 83)· ‘ἐν ἄλγεσι θυμὸν ὀρεχθών’. L m(P)


b. 〈ὀρεχθεῖ:〉 is distressed. And Homer (Odyssey 5.83): 'groaning in his heart with grief'. Lm(P)

275c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-180 c. ἔοικε δὲ τὸ μὲν διὰ τοῦ ο περισπώμενον εἶναι, ὀρεχθῶ, τὸ δὲ διὰ τοῦ ε βαρύτονον [ὄν], ἐρέχθω. P

277. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-181

277. 〈κηδοσύνῃσιν:〉 ταῖς λύπαις ἐνεχομένη. L m


277. 〈κηδοσύνῃσιν:〉 afflicted with sorrows. Lm

278a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-182

278 a. 〈ἐξειπόντος:〉 περιττὴ ἡ ἐξ. L g


278 a. 〈ἐξειπόντος:〉 the ἐξ is redundant. Lg

278b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-183

b. 〈ἄκουσα:〉 Ἰωνικῶς. L g


b. 〈ἄκουσα:〉 in Ionic fashion. Lg

280. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-184

280. 〈κηδέων:〉 τῶν λυπῶν. L g


280. 〈κηδέων:〉 of sorrows. Lg

283a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-185

283 a. ἄλλα δὲ πάντα θρεπτή〈ρια〉: τὰ μὲν ἄλλα πάντα 〈θρεπτήρια〉 — ἀντὶ τῶν τροφείων — παρὰ σοῦ ἔχω, λοιπὸν δὲ ἐπε- θύμουν παρὰ σοῦ περισταλῆναι. L


283 a. ἄλλα δὲ πάντα θρεπτή〈ρια〉: all other things 〈θρεπτήρια〉—instead of τροφεῖα—I have from you, but finally I desired to be buried by you. L

283b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-186

b. τὸ δὲ πέσσειν ἀντὶ τοῦ ἔχειν. P


b. And “to cook” instead of “to have.” P

284a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-187

284 a. Ἀχαιιάδεσσι: ταῖς Θεσσαλαῖς, ἀπὸ Ἀχαιοῦ τοῦ Φθίου. Ὅμηρος (Β 684)· ‘Μυρμιδόνες δὲ καλεῦντο καὶ Ἕλληνες καὶ Ἀχαιοί’. L


284a. Achaean women: the Thessalian women, from Achaeus son of Phthius. Homer (Iliad 2.684): “They were called Myrmidons and Hellenes and Achaeans.” L

284b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-188

b. 〈ἀγητή:〉 διὰ τὴν σὴν παρουσίαν. L g


b. 〈admired:〉 because of your presence. Lg

285-86a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-189

285—86 a. δμωὶς ὅπως: ἐν τῇ προεκδόσει κεῖται· ‘βείομαι οὐλο- μένοισιν ὀιζυρὴ ἀχέεσσιν’ καὶ τὰ ἑξῆς ‘σεῖο πόθῳ φίλε κοῦρε δυσάμμορος’.


285–86a. “Like a slave woman”: in the earlier edition it reads: “I shall go, wretched amid destructive griefs,” and the following: “through longing for you, dear youth, ill-fated.”

285-86b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-190

b. 〈σεῖο πόθῳ:〉 διὰ τὴν σὴν ἀπουσίαν. L g


b. 〈through longing for you:〉 because of your absence. Lg

287. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-191

287. ᾧ ἔπι μούνῳ: ἄρρενι μόνῳ. εἶχεν γὰρ ἀδελφὴν Ἱππο- λύτην, ὡς φησιν Ἴβυκος (fg 39 B. III 249).


287. “On whom alone”: on the only male. For he had a sister Hippolyte, as Ibycus says (fr. 39 B. III 249).

288. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-192

288. μίτρην πρῶτον ἔλυ〈σα〉: λύουσι γὰρ τὰς ζώνας αἱ πρώτως τίκτουσαι καὶ ἀνατιθέασιν Ἀρτέμιδι· ὅθεν καὶ Λυσιζώνου Ἀρτέ-
μιδος ἱερὸν ἐν Ἀθήναις.


288. “First loosed her girdle”: for women giving birth for the first time loosen their girdles and dedicate them to Artemis; hence also the sanctuary of Artemis the Girdle-loosener in Athens.

292. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-193

292. κινύρετο: ἐθρήνει. κυρίως δὲ κινύρεσθαί ἐστιν ἐπὶ βοὸς καὶ εἴρηται παρὰ τὸ κινεῖν τὴν οὐρὰν ἐν τῷ μυκᾶσθαι· καὶ Ἀπίων δὲ εὑρὼν τὴν ἐτυμολογίαν παρὰ Ἀπολλοδώρῳ (244 fg 277 J.) ταύτην, ὅτι ταῦρος λέγεται παρὰ τὸ τείνειν τὴν οὐράν, μετέθηκε τὴν εὕρεσιν
τῆς ἐτυμολογίας.


292. “Lamented”: mourned. Properly, “to lament” is used of a cow, and it is derived from “moving the tail” while lowing; and Apion, having found this etymology in Apollodorus (244 fr. 277 J.), that “bull” is derived from “stretching the tail,” transferred the discovery of the etymology.

293a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-194

293 a. 〈ἐπισταδόν:〉 ἐφεστηκυῖαι. L g


293a. 〈standing over:〉 standing by. Lg

293b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-195

b. 〈τήν γε:〉 τὴν μητέρα. L g


b. 〈her:〉 the mother. Lg

294. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-196

294. 〈παρηγορέων:〉 παραμυθούμενος. L g


294. 〈consoling:〉 comforting. Lg

296a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-197

296 a. ὧδε λίην: πάνυ τετηρημένως. ἀδύνατον γὰρ μητέρα εἰς
τοσοῦτον κίνδυνον ἐξιόντος παιδὸς μὴ κλαίειν.


296a. “Thus excessively”: very guardedly. For it is impossible for a mother not to weep when her child goes out into such great danger.

296b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-198

b. 〈ἐπεὶ οὐ μέν:〉 πρὸς τὸ παρ’ Ὁμήρῳ (Ω 524)· ‘οὐ γάρ τις πρῆξις πέλεται κρυεροῖο γόοιο’. L m (P)


b. 〈since not at all:〉 in reference to the Homeric line (Iliad 24.524): “for there is no profit in chilling lament.” Lm (P)

297a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-199

297 a. ἀλλ’ ἔτι κεν: παρὰ τὸ Ὁμηρικόν καὶ τοῦτο (Ω 551)· ‘πρὶν καὶ κακὸν ἄλλο πάθησθα’. L m (P)


297a. “But still”: this too is from Homer (Iliad 24.551): “before you suffer some other evil.” Lm (P)

297b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-200

b. ἄροιο: λάβοις. ὅθεν καὶ τὸν Ἄρη τινὲς ἐτυμολογοῦσιν, ἀπὸ
τοῦ λαμβάνειν καὶ ἀφελέσθαι ἐν πολέμῳ. ὁ δὲ λόγος· ἐπὶ κακῷ κακὸν ἀποίσῃ.


b. “May you take”: may you receive. Whence some derive Ares, from taking and carrying off in war. The sense: you will carry away evil upon evil.

298. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-201

298. 〈ἀίδηλα:〉 ἀπροόρατα. L g


298. 〈destructive:〉 unforeseen. Lg

299. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-202

299. ἀνιάζουσά περ ἔμπ〈ης〉: ὅτι ὁ πὲρ σύνδεσμος τίθεται πολλάκις ἀντὶ τοῦ γὲ καὶ δή. ‘μήδ’ οὕτως ἀγαθός περ ἐών’ (Α 131)
οὕτως· Ἀρίσταρχος ἀπέδωκεν ‘ἀγαθὸς δὴ ὤν’· καὶ ‘φυγόντι περ αἰπὺν ὄλεθρον’ (ρ 47) ‘φυγόντι δή’. ἢ τὸ ἑξῆς οὕτως· τὴν μοῖραν καίπερ κατὰ θυμὸν ἀνιάζουσα ὅμως τλῆθι φέρειν.


299. “Though grieving, nevertheless”: that the conjunction “per” is often used instead of “ge” and “dē.” “Not even so, good though he is” (Iliad 1.131) thus: Aristarchus rendered it “being good indeed”; and “though he escaped sheer destruction” (Odyssey 17.47) “having escaped indeed.” Or the order is thus: though grieving in your heart over your fate, nevertheless endure to bear it.

300. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-203

300. 〈συνημοσύνησιν:〉 συνθήκαις, συμβουλαῖς. L g


300. 〈συνημοσύνησιν:〉 with compacts, with counsels. Lg

302a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-204

302 a. 〈ἔχρη:〉 ὡς τὸ ἔφη καὶ ἔχρη. L g


302a. 〈ἔχρη:〉 like "he said" and "he proclaimed." Lg

302b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-205

b. ἔχρη: ἀντὶ τοῦ· ἐχρησμῴδησε περὶ τῆς ναυτιλίας.


b. ἔχρη: equivalent to: he prophesied about the voyage.

302c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-206

c. ἀτὰρ μετέπειτά γε: ἐπὶ δὲ τοῖς προειρημένοις, τῇ τε Ἀθηνᾷ καὶ ταῖς θεοπροπίαις, ἔτι θάρσει καὶ ἐπὶ τῇ τῶν ἀριστέων ἀρωγῇ τουτέστι βοήθεια. L


c. ἀτὰρ μετέπειτά γε: in addition to the things previously mentioned, namely Athena and the prophecies, take courage also in the aid of the nobles, that is, assistance. L

303. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-207

303. ἀλλὰ σὺ μὲν νῦν αὖθ〈ι〉: παρὰ τὸ Ὁμηρικόν (φ 350)·
‘ἀλλ’ εἰς οἶκον ἰοῦσα’.


303. ἀλλὰ σὺ μὲν νῦν αὖθ〈ι〉: after the Homeric passage (φ 350): "but go into the house."

304. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-208

304. μὴ δ’ ὄρνις ἀεικελ〈ίη〉: πάλιν παρὰ τὸ Ὁμηρικόν (Ω 218 sq.)· ‘μηδέ μοι αὐτὴ ὄρνις’ [ἀεικελίη].


304. μὴ δ’ ὄρνις ἀεικελ〈ίη〉: again after the Homeric passage (Ω 218 sq.): "nor let any bird be unseemly for me" [ἀεικελίη].

305. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-209

305. κεῖσε δ’ ὁμαρτήσουσιν ἔται: ἐπὶ Σκυθίαν συνελεύ- σονται. καὶ τὸ ὁμοῦ τυχεῖν ὁμαρτεῖν φασιν. ἔται δὲ ἀντὶ τοῦ
ἑταῖροι. [οὐκ] ἔστι δὲ συνώνυμος ἡ λέξις, κατὰ ἀποκοπὴν δὲ ἐξενή-


305. κεῖσε δ’ ὁμαρτήσουσιν ἔται: they will go together to Scythia. And they say that "to meet together" is "to accompany." ἔται is used for ἑταῖροι (companions). [It is not] a synonymous word, but it is formed by apocope.

305. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-210

νεκται. πρῶτος δὲ Ὅμηρος κέχρηται λέγων (Π 456) ‘κασίγνητοί τε ἔται τε’. διὸ καὶ κατὰ τὸ πλεῖστον ἐκ πλήρους ἐκφέρεται (ε 141)· ‘οὐ γάρ μοι πάρα νῆες ἐπήρετμοι καὶ ἑταῖροι’.


It is formed. Homer first used it, saying (Π 456) "brothers and kinsmen." Therefore it is also for the most part expressed in full (ε 141): "for I have no ships with oars and companions."

306. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-211

306. προτέρωσε: ἀντὶ τοῦ εἰς τοὔμπροσθεν· ‘οὐδ’ ἄρα μοι
προτέρω νῆες κίον’ (ι 64).


306. προτέρωσε: equivalent to "forward": "nor did my ships go forward for me" (ι 64).

307. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-212

307. οἷος δ’ ἐκ νη〈οῖο〉: οἰκεία ἡ παραβολή· ὅ τε γὰρ Ἰάσων νέος καὶ ὁ Ἀπόλλων νέος. L


307. οἷος δ’ ἐκ νη〈οῖο〉: the comparison is appropriate; for Jason is young and Apollo is young. L

308a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-213

308 a. Δῆλος μία τῶν Κυκλάδων νήσων, ἱερὰ Ἀπόλλωνος, ἡ πρὶν μὲν ἄδηλος, ὕστερον δὲ Ἀστερία διὰ τὸ σχῆμα, πάλιν δὲ Ὀρτυγία ἀπὸ
τῆς ἀδελφῆς τῆς Λητοῦς.


308a. Delos is one of the Cyclades islands, sacred to Apollo, formerly called "unseen," later Asteria because of its shape, and again Ortygia from the sister of Leto.

308b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-214

b. ἠὲ Κλάρον: τόπος τῆς Κολοφῶνος ἀνιερωμένος Ἀπόλλωνι καὶ χρηστήριον ἔχων τοῦ θεοῦ, ὑπὸ Μαντοῦς τῆς Τειρεσίου θυγατρὸς καθι- δρυμένον ἢ ὑπὸ Κλάρου τινὸς ἥρωος, ὡς Θεόπομπος (115 fg 346 J.). Νεάνθης (84 fg 42 J.) δέ φησιν, ὅτι κατὰ κλῆρον ὁ Ἀπόλλων ἔλαχε
τὴν πόλιν καὶ ἀπὸ τοῦ κλήρου οὕτως αὐτὴν ὠνομάσθαι· ἢ διὰ τὸ αὐτόθι κληρώσασθαι Ποσειδῶνα Δία Ἅιδην. οἱ δὲ τὴν Θηβαΐδα γεγρα- φότες (Epigon. fg 4 Kink.) φασίν, ὅτι ὑπὸ τῶν Ἐπιγόνων ἀκροθίνιον ἀνετέθη Μαντὼ ἡ Τειρεσίου θυγάτηρ εἰς Δελφοὺς πεμφθεῖσα, καὶ κατὰ χρησμὸν Ἀπόλλωνος ἐξερχομένη περιέπεσε Ῥακίῳ τῷ Λέβητος υἱῷ Μυκη-
ναίῳ τὸ γένος. καὶ γημαμένη αὐτῷ — τοῦτο γὰρ περιεῖχε τὸ λόγιον, γαμεῖσθαι ᾧ ἂν συναντήσῃ — ἐλθοῦσα εἰς Κολοφῶνα καὶ ἐκεῖ δυσθυ- μήσασα ἐδάκρυσε διὰ τὴν τῆς πατρίδος πόρθησιν. διόπερ ὠνομάσθη Κλάρος ἀπὸ τῶν δακρύων. ἐποίησεν δὲ Ἀπόλλωνι ἱερόν. λέγεται δὲ καὶ


b. ἠὲ Κλάρον: a place in Colophon consecrated to Apollo and having an oracle of the god, founded by Manto, daughter of Teiresias, or by a certain hero Clarus, as Theopompus (115 FGrH 346 J.) says. Neanthes (84 FGrH 42 J.) says that Apollo obtained the city by lot and that it was named from the lot (κλῆρος); or because there Poseidon, Zeus, and Hades cast lots. The authors of the Thebaid (Epigonoi fr. 4 Kink.) say that Manto, daughter of Teiresias, was sent to Delphi as an offering by the Epigoni, and in accordance with an oracle of Apollo she went out and met Rhacius, son of Lebes, a Mycenaean by descent. And she married him—for the oracle contained this, that she should marry whomever she met—and coming to Colophon and being distressed there, she wept because of the destruction of her fatherland. Therefore the place was named Clarus from her tears (κλάρα). She built a temple to Apollo. It is also said that

308b_cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-215

κρήνην ἀναβλύσαι ἀπὸ τῶν δακρύων Μαντοῦς κατὰ Κλάρον. ὁ δὲ Ῥάκιος οὕτως ὠνομάζετο διὰ τὴν πενιχρότητα καὶ κακοειμονίαν. 〈ὀνομάζεται δὲ καὶ Λάκιος·〉 συγγενὲς γὰρ τὸ λ̄ τῷ ρ̄, ὡς ὑδρηλοὶ ἀντὶ τοῦ ὑδρηροί.


a spring gushed forth from the tears of Manto at Claros. And Rhacius was so named because of his poverty and wretched clothing. 〈He is also called Lacius;〉 for λ is akin to ρ, as in ὑδρηλοί for ὑδρηροί.

311-12a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-216

311—12 a. 〈κεκλομένων:〉 πάντων ὁμοῦ κελευομένων καὶ ἐπευ-
φημούντων. L m


311-12a. 〈κεκλομένων:〉 all together being summoned and shouting approval. Lm

311-12b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-217

b. τῷ δὲ ξύμβλητο: τοῦτο σύμβολον πρὸς τὸ καταγωνίσασθαι τὸν ἆθλον, ὅτι τε πρεσβυτέρα καὶ ὅτι ἱέρεια.


b. τῷ δὲ ξύμβλητο: this was a sign for overcoming the contest, both that she was older and that she was a priestess.

311-12c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-218

c. ξύμβλητο: συνήντησεν. L g (P)


c. ξύμβλητο: she met. Lg (P)

311-12d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-219

d. πολιηόχου: τῆς φυλασσούσης τὰς πόλεις. L


d. πολιηόχου: of the one who guards cities. L

311-12e. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-220 e. ἐν δὲ τῷ πολιήοχος ἐπεντέθη τὸ η̄. P

311-12f. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-221

f. ἀρήτειρα: ἱέρεια.


f. ἀρήτειρα: priestess.

313-14a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-222

313—14 a. καί μιν δεξιτερῆς: γράφεται καὶ οὕτως 〈χειρὸς κύρεν〉, ἵν’ ᾖ· καὶ αὐτοῦ τῆς δεξιᾶς χειρὸς ἔθιγεν. L


313-14a. καί μιν δεξιτερῆς: it is also written thus 〈χειρὸς κύρεν〉, so that it means: and he touched her right hand. L

313-14b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-223

b. οὐδέ τι φάσθαι: προσεληπτέον τὸν καί· ὅμως δὲ καὶ λαλῆσαι προθυμουμένη οὐκ ἔφθασε. τὸ γὰρ ἔμπης νῦν ἀντὶ τοῦ ὅμως. L


b. οὐδέ τι φάσθαι: the καί must be understood; nevertheless, though eager to speak, she did not succeed. For ἔμπης here means 'nevertheless'. L

319. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-224

319. 〈δειδέχατ’:〉 ἐδεξιοῦντο ἢ προσεδέχοντο. L g


319. 〈δειδέχατ’:〉 they welcomed or received. Lg

320. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-225

320. προμολῆς: ταῖς προόδοις. ἢ γράφεται προμολὼν ἀντὶ τοῦ προελθὼν ἐπέστη. L


320. προμολῆς: with the advances. Or it is written προμολὼν instead of προελθὼν, 'having come forward, he stood by'. L

322. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-226

322. καταβλώσκοντας: κατερχομένους, καταμολίσκοντας. τὸ
β̄ ἀντὶ τοῦ μ̄· συγγενῆ γὰρ τῷ β̄π̄ τῷ μ̄. ὅθεν καὶ ὁ ψωμὸς
βλωμὸς ἀπὸ τοῦ βλώσκειν διὰ τοῦ λαιμοῦ, ὅ ἐστι κατέρχεσθαι, καὶ πίτυν βλωθρήν Ὅμηρος τὴν ἄχρι τοῦ αἰθέρος μολίσκουσαν.


322. καταβλώσκοντας: going down, coming down. β is used for μ; for β and π are akin to μ. Hence also a morsel is called βλωμός from βλώσκειν through the throat, that is, to go down, and Homer calls a pine βλωθρήν, the one that goes up to the aether.

323. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-227

323. 〈παρὲκ νόον:〉 παρὰ γνώμην. L g


323. 〈παρὲκ νόον:〉 contrary to expectation. Lg

324. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-228

324. δέρμα δ’ ὁ μέν: σύνηθες τοῖς ἥρωσι δέρματα φορεῖν. L m(P)


324. δέρμα δ’ ὁ μέν: it was customary for heroes to wear skins. Lm(P)

325. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-229

325. 〈αὐτὰρ ὅ:〉 ὁ Ἄκαστος. L g


325. 〈αὐτὰρ ὅ:〉 Acastus. Lg

354. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-230

354. 〈παρασχεδόν:〉 παραχρῆμα. L g


354. 〈παρασχεδόν:〉 immediately. Lg

389. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-231

389. 〈ἀιδνή:〉 σκοτεινή. S m


389. 〈ἀιδνή:〉 dark. Sm

401a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-232

401 a. ἐυστείρης: εὐτρόπιδος. οἰήια δὲ τὰ πηδάλια οἷον οἰήσια , ἐπειδὴ οἰήσεως χρεία τῷ κυβερνήτῃ. οἱ δὲ γλωσσογράφοι τοὺς
οἴακας.


401a. ἐυστείρης: with a good keel. And οἰήια are the rudders, as it were οἰήσια, because the helmsman has need of steering (οἴησις). But the glossographers say τοὺς οἴακας.

401b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-233

b. 〈ἔρυσθαι:〉 φυλάττειν. L g


b. 〈ἔρυσθαι:〉 to guard. Lg

402a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-234

402 a. 〈λάιγγας:〉 λίθους. L g


402a. 〈λάιγγας:〉 stones. Lg

402b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-235

b. 〈ὀχλίζοντες:〉 κινοῦντες. L g


b. 〈ὀχλίζοντες:〉 moving. Lg

403a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-236

403 a. νήεον αὐτόθ〈ι〉: ᾠκοδόμουν, κατεσκεύαζον, ἀπὸ τῆς
τῶν λίθων συνθέσεως, ἥ ἐστι νῆσις. ἢ ἐσώρευον· ἔνθεν καὶ ναῦς, ἐν ᾗ σωρεύεται ὁ φόρτος.


403a. νήεον αὐτόθ〈ι〉: they were building, constructing, from the placing together of stones, which is νῆσις. Or they were heaping up; hence also ναῦς, in which the cargo is heaped up.

403b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-237

b. 〈νηόν:〉 γράφεται βωμόν. G g


b. 〈νηόν:〉 it is written βωμόν. Gg

403c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-238

c. ἐπάκτιος ὁ ἐν τῇ ἀκτῇ τιμώμενος. L m(P)


c. ἐπάκτιος is the one honored on the shore. Lm(P)

406. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-239

406. τείως δ’ αὖτ’ ἀγέλη〈θεν ἐπιπροέηκαν:〉 ἐν τοσούτῳ,
ἐν ὅσῳ ταῦτα ἐποίουν. ἡ δὲ
πρὸ πρόθεσις νῦν ἐστι τόπου δηλωτική, ἀντὶ τοῦ εἰς τοὔμπροσθεν, ὡς τὸ ‘ἐκ δ’ ἄγαγε πρὸ φόωσδε’ (Τ 118).


406. τείως δ’ αὖτ’ ἀγέλη〈θεν ἐπιπροέηκαν:〉 in the meantime, while they were doing these things. The preposition πρό here indicates place, meaning "forward," as in "ἐκ δ’ ἄγαγε πρὸ φόωσδε" (Iliad 19.118).

407. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-240

407. δύω βόε: εἰκότως ἐπὶ δυσὶ προσηγορίαις ‘Ἀκτίου Ἐμβασίου τε’ (ν. 404) δύο βοῦς ἄγουσιν.


407. δύω βόε: reasonably, for the two titles "Ἀκτίου Ἐμβασίου τε" (v. 404) they bring two oxen.

408. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-241

408. κουρότεροι: ἐπεὶ ἴσως ἀεὶ νέος ὁ θεός, καὶ οἱ τῶν ἑταί-
ρων νεώτεροι τὴν θυσίαν ἐπιτελοῦσιν. καὶ Ὅμηρος ἐπὶ τῆς τῶν νέων θυσίας (Α 470)· ‘κοῦροι μὲν κρητῆρας ἐπεστέψαντο’. ἢτοι οὖν συγκρι- τικῶς ἐστιν ἢ πρωτοτύπως. L


408. κουρότεροι: since perhaps the god is always young, and the younger of the companions perform the sacrifice. Homer also, in the sacrifice of the young men (Iliad 1.470): "κοῦροι μὲν κρητῆρας ἐπεστέψαντο". So it is either comparative or in the positive degree. L

409. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-242

409. οὐλοχύτας: οἱ μὲν τὰ κανᾶ, ἐπεὶ δι’ αὐτῶν φέρεται τὰ πρὸς θυσίαν, οἱ δὲ τὰς κριθάς, ἐπειδὴ ὅλας ἔβαλλον ἐν τοῖς βωμοῖς.


409. οὐλοχύτας: some say the baskets, because through them the sacrificial materials are carried; others say the barley grains, because they threw them whole on the altars.

411. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-243

411. Αἰσωνίδ〈α〉: Αἰσωνὶς πόλις τῆς Μαγνησίας ἀπὸ τοῦ πατρὸς Ἰάσονος, ὡς καὶ Πίνδαρός (fg 273 Schr.) φησι καὶ Φερεκύδης (3 fg
103 a J.).


411. Αἰσωνίδ〈α〉: Aesonis is a city of Magnesia named after Jason's father, as Pindar (fr. 273 Schr.) and Pherecydes (3 fr. 103a J.) say.

413. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-244

413. ἄνυσιν καὶ πείραθ’ ὁδ〈οῖο〉: ἄνυσιν τὴν ἐνέργειαν. Ὅμηρος (Δ 56)· ‘οὐκ ἀνύω φθονέουσα’. πείραθ’ ὁδοῖο αὐτὸν τὸν πλοῦν καὶ τὸ πέρας τῆς ὁδοῦ.


413. ἄνυσιν καὶ πείραθ’ ὁδ〈οῖο〉: ἄνυσιν means the accomplishment. Homer (Iliad 4.56): "οὐκ ἀνύω φθονέουσα". πείραθ’ ὁδοῖο means the voyage itself and the end of the journey.

414. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-245

414. ἐπαίτιοε: διὰ τὸ χρησμῳδῆσαι τῷ Πελίᾳ. ῥητορικῶς δὲ
ὥσπερ αἰτίῳ γενομένῳ τοῦ πλοῦ τῷ θεῷ καὶ τὸ πᾶν πρᾶγμα ἀνατίθησι ὥσπερ οἰκεῖον.


414. ἐπαίτιοε: because he prophesied to Pelias. Rhetorically, as if the god were responsible for the voyage, he attributes the whole affair to him as his own.

416. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-246

416. παλίνορσον ἐς Ἑλλά〈δα〉: Ἑλλάδα οἱ μὲν τὴν Φθίαν φασὶ συνωνύμως, ἡμεῖς δὲ χώραν ὑπολαμβάνομεν εἶναι Ἑλλάδα, οὐ μέντοι γε τὴν αὐτὴν τῇ Φθίᾳ.


416. παλίνορσον ἐς Ἑλλά〈δα〉: Some say Hellas is Phthia, using the name synonymously, but we understand Hellas to be a region, not the same as Phthia.

419. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-247

419. Ὀρτυγίην: περὶ τῆς Ὀρτυγίας Φανόδικος ἐν τοῖς Δηλια-
κοῖς (fg 2 M. IV 473) ἱστόρηκεν. καὶ Νίκανδρος ἐν τῷ α' τῶν Αἰτω- λικῶν ἐκ τῆς ἐν Αἰτωλίᾳ Ὀρτυγίας φησι τὴν Δῆλον ὀνομασθῆναι, γρά- φων τάδε (fg 5 Schn.)· ‘οἱ δ’ ἐξ Ὀρτυγίης Τιτηνίδος ὁρμηθέντες. οἱ μὲν τὴν Ἔφεσον, οἱ δὲ τὴν πρότερον Δῆλον καλουμένην, ἄλλοι δὲ τὴν ὁμοτέρμονα Σικελίᾳ νῆσον, 〈...〉 ὅθεν Ὀρτυγίαι πᾶσαι βοῶνται’. καὶ
ἡ Δῆλος οὖν οὐχ, ὡς μεμύθευται, ἀπὸ τῆς Ἀστερίας μεταμορφώσεως


419. Ortygia: Phanodicus in his Deliaca (fr. 2 M. IV 473) has recorded the story about Ortygia. And Nicander in the first book of his Aetolica says that Delos was named from the Ortygia in Aetolia, writing as follows (fr. 5 Schn.): 'But they set out from Ortygia, daughter of Titan; some to Ephesus, some to the island formerly called Delos, others to the island bordering Sicily, ... whence all are called Ortygiae.' And so Delos is not, as the myth has it, from the transformation of Asteria,

419_cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-248

τῆς Λητοῦς ἀδελφῆς, ἀλλὰ καθὸ πᾶσαι Ὀρτυγίαι ἀποικίαι εἰσὶ τῆς κατ’ Αἰτωλίαν Ὀρτυγίας.


the sister of Leto, but because all Ortygiae are colonies of the Ortygia in Aetolia.

421a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-249

421 a. ἐπίβαθρα: ἐπιβατήρια, μισθόν· νυνὶ δὲ τιμὴν ὑπὲρ τοῦ εὐτυχῶς ἐπιβῆναι νῦν πρῶτον τῆς νεώς.


421a. ἐπίβαθρα: embarkation fees, payment; but here the price for having now first embarked successfully on the ship.

421b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-250

b. προτεθείμεθα: ἀντὶ τοῦ ποιοῦμεν· θεῖναι γὰρ τὸ ποιῆσαι.


b. προτεθείμεθα: instead of 'we do'; for 'to set' means 'to do'.

424. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-251

424. εὐδιόωντες: εὐδίως πλέοντες. L g (P)


424. εὐδιόωντες: sailing in fair weather. Lg (P)

425. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-252

425. προχύτας: οἱ μὲν τὰς κριθάς, οἱ δὲ τὸ ὕδωρ, ὃ εἰώθασιν ἐμβάλλειν εἰς τὸ οὖς τοῦ ἱερείου ὑπὲρ τοῦ ἐπινεύειν τὸ ἱερεῖον. λείπει δὲ ἡ σῦν.


425. προχύτας: some say the barley grains, others the water which they are accustomed to pour into the ear of the sacrificial victim so that the victim nods assent. The preposition σύν is missing.

426a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-253

426 a. 〈ζωσάσθην:〉 ἀντὶ τοῦ ἀνέστησαν. L g


426a. 〈ζωσάσθην:〉 instead of 'they arose'. Lg

426b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-254

b. τὸ ζώσασθαι ἀντὶ τοῦ ἀναστῆναι ἢ ἑτοιμασθῆναι. σημαίνει δὲ καὶ τὸ ὁπλίσασθαι. P


b. 'to gird oneself' instead of 'to arise' or 'to prepare oneself'. It also means 'to arm oneself'. P

430a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-255

430 a. χαλκείῳ πελέκει: Ἀπολλώνιός φησιν ἐν τῷ α' τῶν Ὑπομνημάτων (M. IV 314) τὸν σίδηρον ὑπὸ τῶν ἀρχαίων χαλκὸν λέ- γεσθαι, ἀγνοῶν ὅτι μηδέπω εὑρεθέντος σιδήρου χαλκῷ ἐχρῶντο, ὡς καὶ
Ἡσίοδός φησι (Op. 151)· ‘χαλκῷ δ’ εἰργάζοντο, μέλας δ’ οὐκ ἔσκε σίδηρος’.


430a. χαλκείῳ πελέκει: Apollonius says in the first book of his Commentaries (M. IV 314) that iron was called 'bronze' by the ancients, not realizing that before iron was discovered they used bronze, as Hesiod also says (Op. 151): 'They worked with bronze, and there was no black iron.'

430b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-256

b. 〈τένοντας:〉 τὰ νεῦρα, παρὰ τὴν τάσιν. L g


b. 〈τένοντας:〉 the sinews, from 'stretching'.

431a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-257

431 a. περιρρηδὴς κερ〈άεσσιν〉: ἐπὶ πρόσωπον μεθ’ ὁρμῆς κατενεχθείς, ἐπιρραγεὶς εἰς τοὔμπροσθεν. ἢ [ἐπενεχθείς] ἀντὶ τοῦ περι- φερόμενος, ὡς καὶ παρὰ τῷ ποιητῇ (χ 84 sq.)· ‘περιρρηδὴς δὲ τραπέζῃ
κάππεσεν’. Ἀντίμαχος δὲ τὸ κατὰ κύκλον πεσεῖν οὕτω λέγει. νυνὶ δὲ ἀντὶ τοῦ ἐπενεχθεὶς εἰς τὸ ἔμπροσθεν.


431a. περιρρηδὴς κερ〈άεσσιν〉: fallen headlong with force, dashed forward. Or [ἐπενεχθείς] instead of 'whirled around', as also in the poet (χ 84 sq.): 'and he fell headlong upon the table'. Antimachus uses the word for falling in a circle. But here it is instead of 'brought forward'.

431b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-258

b. 〈περιρρηδής:〉 περιφερής. G g S m


b. 〈περιρρηδής:〉 round. Gg Sm

434. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-259

434. καλύψαντες πύκα δημῷ: τῷ ἐπίπλῳ, ᾧ ἐνειλοῦσι τὰ ἱερεῖα, ἵνα εὐκαέστατα ὦσι.


434. Having covered them thickly with fat: with the caul, in which they wrap the sacrificial victims so that they may burn very well.

436. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-260

436. θηεύμενος: τὸ θηεῖσθαι Ὅμηρος ἐπὶ τοῦ θαυμάζειν τί- θησιν (κ 180)· ‘θηήσαντ’ ἔλαφον’· ὁ δὲ Ἀπολλώνιος ἐπὶ τοῦ βλέπειν. L


436. Gazing at: Homer uses 'to gaze at' for 'to marvel at' (κ 180): 'they gazed at the deer'; but Apollonius uses it for 'to look at'. L

437. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-261

437. 〈λιγνύν:〉 κάπνον. L g


437. 〈smoke:〉 smoke. Lg

438. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-262

438. πορφυρέαις ἑλίκεσσιν: ταῖς τοῦ καπνοῦ συστροφαῖς πορφυριζούσαις, ταῖς τοῦ πυρὸς καμπαῖς καὶ [οἷον πορφυριζούσαις] εἰλή- σεσιν· ἐναργὴς δὲ ἡ φράσις.


438. With purple coils: with the smoke's convolutions turning purple, with the fire's twists and [as it were purpling] spirals; the expression is vivid.

441. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-263

441. κῶας ἄγοντας: ἔδει ‘ἄγουσιν’ εἰπεῖν πρὸς τὸ ὑμῖν (ν. 440).
καὶ ὁ ποιητὴς δέ (A 541)· ‘αἰεί τοι φίλον ἐστὶν ἐμεῦ ἀπονόσφιν 〈ἐόντα〉’. L


441. Bringing the fleece: he should have said 'bringing' in agreement with 'you' (v. 440). And the poet too (A 541): 'always it is dear to you to be apart from me'. L

444. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-264

444. Ἀσίδος: ἡ Ἀσία ὠνομάσθη ἀπὸ Ἀσίας τῆς Προμηθέως μητρὸς καὶ Ἄτλαντος, οἱ δὲ ἀπὸ τοῦ πολλὴν ἄσιν ἔχειν. L


444. Of Asia: Asia was named after Asia, the mother of Prometheus and daughter of Atlas; but others say from having much mud (ἄσις). L

445-47a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-265

445—47 a. ὧδε κακοῖς δεδα〈ώς〉: οὐκ ἐκ τῶν καθόλου, ἀλλ’ ἐκ τῶν ἐμοὶ βλαβερῶν. ὑπέρβατον δέ ἐστι καὶ πλεονάζει ὁ καὶ σύνδεσμος,
λείπει δὲ ἡ ἐξ̄ πρόθεσις, καὶ 〈ἡ〉 πτῶσις ἐνήλλακται, δοτικὴ ἀντὶ γενικῆς. ἔστι δὲ καὶ τὸ ῥῆμα συντελικόν, ἀντὶ τοῦ ἐξῆλθον. ὁ δὲ λόγος οὕτως· ἔμπροσθεν ἐκ κακῶν οἰωνῶν ἐγνωκὼς τὸν ἐμαυτοῦ μόρον ἐξῆλθον ἐκ τῆς πατρίδος, ἵνα ὑμῖν συμπλεύσας κλέος ἀπενέγκωμαι. L


445-47a. Thus with evil 〈bonds〉: not from the general, but from the things harmful to me. It is a hyperbaton and the conjunction 'and' is redundant, the preposition 'from' is missing, and the case is changed, dative instead of genitive. The verb is also in the perfect tense, instead of 'I went out'. The sense is this: having known beforehand from evil omens my own fate, I went out from my homeland, so that by sailing with you I might win renown. L

445-47b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-266

b. ὄφρ’ ἐπιβαίην: ὑπέρβατόν ἐστι. τὸ δὲ ἑξῆς· ὄφρ’ ἐπιβαίην
νηός, ἐπιβάντι δὲ τῆς νηὸς ἡ εὐδοξία τοῖς οἴκοις λίποιτο. L


b. So that I might embark: it is a hyperbaton. The order is: so that I might embark on the ship, and for the one who has embarked on the ship, good repute might be left to his household. L

450. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-267

450. σταθερόν: ἀντὶ τοῦ καυματηρὸν καὶ θερμόν· λέγει δὲ τὴν μεσημβρίαν ἐκ τοῦ συμβαίνοντος, ἐπειδή μεσουρανήσας ὁ ἥλιος θερμαίνει


450. Steadfast: instead of 'scorching' and 'hot'; he speaks of midday from what happens, since the sun, having culminated, warms

450_cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-268

πάντα διὰ τὸ πανταχόθεν ἐπίσης ἀπέχειν τῶν ὑποκειμένων ἢ διὰ τὸ ἑστηκέναι, ἧττον γὰρ δοκεῖ τότε κινεῖσθαι ὁ ἥλιος.


all things because it is equally distant from the things below on all sides, or because it stands still, for the sun seems to move less then.

454. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-269

454. πολιοῦ: διὰ τὸ λευκαίνεσθαι ὑπὸ τῶν κυμάτων κλυζόμενον. φυλλάδα δὲ τὴν στιβάδα τῶν φύλλων.


454. Of the gray: because it is whitened by being washed by the waves. And 'leafage' means the bed of leaves.

456a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-270

456 a. λαρόν: παρὰ τὸ λίαν ἀρηρὸς ἢ παρὰ τὸ λῶ̄ τὸ θέλω
πεποίηται. Ἡσίοδος δέ φησι (fg 207 Rz. 2) ‘λαροῖς ποσίν’· τοῖς κατ’ ὄψιν ἡδέσιν.


456a. Sweet: derived from 'exceedingly fitted' or from λῶ, 'I wish'. Hesiod says (fr. 207 Rz.²) 'with sweet feet': those pleasing to the sight.

456b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-271

b. 〈λαρόν:〉 ἡδύ. L g


b. 〈λαρόν:〉 sweet. Lg

459a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-272

459 a. ἐψιόωνται: παρὰ τὴν ἐψίαν, ἥ ἐστι διὰ λόγων παιδιά,
οἷον ἐπεσία τις οὖσα παρὰ τὸ ἔπος· διὸ καὶ ψιλοῦται. ὅτε δὲ δασύνεται, ἀντὶ τοῦ ἀκολουθοῦσιν.


459a. ἐψιόωνται: from ἐψία, which is jesting through words, as if it were some ἐπεσία from ἔπος; for this reason it is written with a smooth breathing. But when it has a rough breathing, it means 'they follow'.

459b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-273

b. 〈ἐψιόωνται:〉 διὰ λόγου μετριάζουσιν. S m


b. 〈ἐψιόωνται:〉 they behave moderately in speech. Sm

459c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-274

c. ἄατος: ἡ ἄγαν βλαπτική· τὸ γὰρ ᾱ τὸ πρῶτον ἐπίτασίς ἐστιν, ὡς ἀχανὲς καὶ ἀτενές. L


c. ἄατος: the exceedingly harmful; for the first α is intensive, as in ἀχανές and ἀτενές. L

461. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-275

461. πορφυρέεσκεν: ἀντὶ τοῦ κατὰ βάθους ἐνεθυμεῖτο· πορ-
φύρα γάρ ἐστιν εἶδος ἰχθύος ἐν βάθει εὑρισκόμενον. ἢ ἀντὶ τοῦ ἐμερίμνα καὶ τὸν τῆς γῆς καὶ τὸν 〈τῆς〉 θαλάσσης κίνδυνον.


461. πορφυρέεσκεν: instead of 'he was pondering deeply'; for πορφύρα is a kind of fish found in the deep. Or instead of 'he was anxious about the danger both of land and of sea'.

462. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-276

462. 〈ὑποφρασθείς:〉 θεωρήσας. L g


462. 〈ὑποφρασθείς:〉 having observed. Lg

468. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-277

468. Ζεὺς τόσον: περὶ τοῦ Κύκλωπος Ὅμηρος (ι 277)· ‘οὐδ’
ἂν ἐγὼ Διὸς ἄχθος ἀλευάμενος πεφιδοίμην’. διὰ τούτων δὲ αὐτοῦ ἡ ὑπερηφανία δηλοῦται. καὶ Ὅμηρος δὲ ἀσεβῆ αὐτὸν λέγει (I 559)· ‘καί ῥα ἄνακτος ἐναντίον εἵλετο τόξον’.


468. Ζεὺς τόσον: about the Cyclops Homer (ι 277): 'not even I, avoiding the wrath of Zeus, would spare you'. Through these words his arrogance is shown. And Homer also calls him impious (I 559): 'and he took up his bow against the lord'.

471. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-278

471. τοῖον μ’ Ἀρήνη〈θεν〉: Ἀρήνη πόλις Πελοποννήσου· νῦν δὲ Ἔρανα λέγεται, ὡς φησι Πείσανδρος (16 fg 3 J.). φησὶ δὲ ὑπερηφά-
νως, ὡς οὐ φέρεις με σύμπλουν, ἀλλὰ βοηθόν.


471. τοῖον μ’ Ἀρήνη〈θεν〉: Arene is a city of the Peloponnese; now it is called Erana, as Pisander says (16 fg 3 J.). He speaks arrogantly, as if 'you are not carrying me as a fellow-sailor, but as a helper'.

473. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-279

473. χαλίκρητον: τὸν ἄκρατον, τὸν χαλῶντα τὰς φρένας. Ἀθηναῖοι δὲ τὸν ἄκρατον χάλιν λέγουσιν. Αἰσχύλος (fg 448 N. 2) δὲ καὶ τὰς Βάκχας χαλιμάδας φησὶ λέγεσθαι.


473. χαλίκρητον: the unmixed, that which relaxes the mind. The Athenians call unmixed wine χάλις. Aeschylus (fg 448 N.2) also says that the Bacchae are called χαλιμάδες.

475. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-280

475. Ἴδμων δὲ κα〈ί〉: οἰκείως τὸν Ἴδμονα ὡς μάντιν ὄντα ποιεῖ ἐναντιούμενον τῷ Ἴδᾳ ἐχθρῷ ὄντι Ἀπόλλωνι.


475. Ἴδμων δὲ κα〈ί〉: appropriately he makes Idmon, being a seer, oppose Idas, who is an enemy of Apollo.

477. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-281

477. 〈ζωρόν:〉 τὸ ἄκρατον. L g


477. 〈ζωρόν:〉 the unmixed. Lg

478a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-282

478 a. οἰδάνει: ἐπαίρει, μετεωρίζει, θρασύνει· ἡ δὲ μεταφορὰ ἀπὸ τῆς θαλάσσης, ὅταν ἄρξηται μετεωρίζεσθαι.


478a. οἰδάνει: stirs up, raises, emboldens; the metaphor is from the sea, when it begins to swell.

478b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-283

b. 〈οἰδάνει:〉 ἀναπείθει. S m


b. 〈οἰδάνει:〉 persuades. Sm

481a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-284

481 a. 〈ἐπιφλύειν:〉 ὑβρίζειν, φλυαρεῖν. L g S m


481a. 〈ἐπιφλύειν:〉 to insult, to talk nonsense. Lg Sm

481b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-285

b. τὸ ἐπιφλύειν ἀντὶ τοῦ φλυαρεῖν καὶ λοιδορεῖν. P


b. ἐπιφλύειν instead of φλυαρεῖν and λοιδορεῖν. P

482a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-286

482 a. Ἀλωιάδας: τὴν περὶ τούτων ἱστορίαν καὶ Ὅμηρος (Ε 385 sqq. λ 305 sqq.) οἶδεν. Ἐρατοσθένης (241 fg 35 J.) δὲ γηγενεῖς αὐτούς φησι, διὰ δὲ τὸ ἀνατετράφθαι ὑπὸ τῆς Ἀλωέως γυναικὸς μυθευθῆναι ὡς Ἀλωέως εἰσὶν υἱοί. Ἡσίοδος (fg 9 Rz. 2) δὲ Ἀλωέως καὶ Ἰφιμεδείας κατ’ ἐπίκλησιν, ταῖς δὲ ἀληθείαις Ποσειδῶνος καὶ Ἰφιμεδείας ἔφη, καὶ Ἄλον πόλιν Αἰτωλίας ὑπὸ τοῦ πατρὸς αὐτῶν ἐκτίσθαι, ἧς Ὅμηρος (Β 682) μνημονεύει· ‘οἵ τ’ Ἄλον εἶχον’.


482a. Ἀλωιάδας: Homer (Ε 385 sqq. λ 305 sqq.) also knows the story about them. Eratosthenes (241 fg 35 J.) says they were earth-born, and because they were reared by the wife of Aloeus, the myth arose that they were sons of Aloeus. Hesiod (fg 9 Rz.2) said they were sons of Aloeus and Iphimedeia by adoption, but in truth of Poseidon and Iphimedeia, and that the city Alos in Aetolia was founded by their father, which Homer (Β 682) mentions: 'who held Alos'.

482b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-287

b. 〈Ἀλωιάδας:〉 τοὺς Ἀλωέως. S m


b. 〈Ἀλωιάδας:〉 the sons of Aloeus. Sm

483. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-288

483. οὐδ’ ὅσον: οὐδὲ ὀλίγον. L g (S g) (P)


483. οὐδ’ ὅσον: not even a little. Lg (Sg) (P)

485. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-289

485. ἐκ δ’ ἐγέλασσε: καὶ τοῦτο κουφότητος σημεῖον, εἴγε καὶ Ἰσοκράτης (Ad Demon. 15) φησί· ‘μήτε γέλωτα προπετῆ στέργε’.


485. And she laughed: this too is a sign of frivolity, since Isocrates (Ad Demon. 15) says: 'Do not cherish precipitate laughter'.

486a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-290

486 a. κερτομίοισιν: εἰρωνευτικοῖς, τὸ κέαρ τέμνειν καὶ λυπεῖν δυναμένοις. ἐπιλλίζων δὲ τοῖς ὀφθαλμοῖς ἐπιμωκώμενος· ἔπιλλοι γὰρ οἱ στραβοί.


486a. With mocking words: with ironic words, able to cut and pain the heart. And 'winking' means mocking with the eyes; for 'squint-eyed' people are called 'epilloi'.

486b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-291

b. 〈ἐπιλλίζων:〉 ἀγρίως βλέπων. S g


b. 〈Winking:〉 looking fiercely. Sg

487-89a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-292

487—89 a. ἄγρει νυν: δι’ ἀμφοτέρων ἐπισκώπτει τὸν Ἴδμονα, πρῶτον μὲν ὡς ἀτεχνῆ μάντιν, δεύτερον δὲ ὡς μέγα φρονοῦντα ἐπὶ Ἀπόλλωνι τῷ πατρὶ ὡς μέγα δυναμένῳ τοὺς αὐθάδεις καθαιρεῖν.
τοῦτο δὲ μετὰ ἀπειλῆς δρᾷ λοιδορῶν.


487-89a. Come now: through both he mocks Idmon, first as an unskilled seer, and second as one who takes pride in Apollo his father as being very powerful to bring down the arrogant. And he does this with a threat, reviling him.

487-89b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-293

b. 〈ἐνίεπε:〉 ἔνειπε. S g


b. 〈Tell:〉 say. Sg

487-89c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-294

c. 〈πατὴρ τεός:〉 Ἀπόλλων. S m


c. 〈Your father:〉 Apollo. Sm

491a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-295

491 a. τὸ δὲ χρειὼ δηλοῖ καὶ τὸ κατὰ χρείαν καὶ μοῖραν λε- γόμενον καὶ τὸ μέλλον. P


491a. The word 'chreio' indicates both what is said according to need and fate, and what is destined. P

491b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-296

b. 〈χρειώ:〉 μαντείαν. S m


b. 〈Chreio:〉 prophecy. Sm

491c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-297

c. χρειὼ θεσπίζων μεταμώλιον: μεταμελείας ἄξιον. γρά- φεται δὲ καὶ μεταμώνιον , ὅ ἐστι μάταιον, μετὰ ἀνέμων φερόμενον. ἀπὸ γενικῆς πληθυντικῆς γίνεται κτητικὸς τύπος εἰς -ιος τῷ ῑ παραληγό- μενος, οἷον ἄλλων ἀλλώνιος, ἀνέμων ἀνεμώνιος.


c. Prophesying a vain chreio: worthy of regret. It is also written 'metamonion', which means vain, carried away with the winds. From a plural genitive a possessive form in -ios is made, with iota in the penultimate syllable, as 'allon' 'allonios', 'anemon' 'anemonios'.

492. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-298

492. χώετ’ ἐνιπτάζων: ἐχολοῦτο καὶ ὠργίζετο κακολογῶν καὶ
μεμφόμενος.


492. He was angry, rebuking: he was enraged and angered, speaking ill and blaming.

494-95. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-299

494—95. λαιῇ: κατ’ εὐφημισμὸν τῇ ἀριστερᾷ. πείραζεν δὲ ἀντὶ τοῦ ἥρμοττεν. περιττὴ δὲ ἡ ἀνά · τὸ γὰρ ἑξῆς· καὶ Ὀρφεὺς δέ. εἰ μὴ ἄρα ἐκ τῆς ἀνά τὸ ἀναστὰς λέγει· ἀναστὰς δὲ καὶ ὁ Ὀρφεύς. τοῦτο δὲ ποιεῖ, ἵνα τὰς στάσεις καὶ τὰς φιλονεικίας τῇ ἑαυτοῦ μουσικῇ
καταπαύσῃ.


494-95. With the left hand: by euphemism, with the left hand. 'He tested' instead of 'he fitted'. The 'ana' is redundant; for the sequence is: 'and Orpheus'. Unless, indeed, from the 'ana' he means 'having stood up': 'and Orpheus having stood up'. He does this in order to put an end to the factions and rivalries by his own music.

496-98a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-300

496—98 a. ἤειδεν δ’ ὡς γαῖα: τὴν πρώτην σύγχυσιν τῶν στοι- χείων ᾄδειν βούλεται, ὡς ἔκ τινος φιλονεικίας τὸ ἴδιον ἕκαστον μετέσχεν καὶ τάξιν ἔλαβεν. οἰκεία δὲ καὶ τοῖς ὑποκειμένοις πράγμασιν ἡ ᾠδή, ὅτι πρέπον ἐστὶ τῆς μάχης παύσασθαι καὶ εἰς τὴν οἰκείαν διάθεσιν ἐπα-
νιέναι.


496-98a. He sang how the earth: he wishes to sing of the first confusion of the elements, how from some strife each obtained its own place and took its order. The song is also appropriate to the present circumstances, because it is fitting to cease from battle and return to one's proper disposition.

496-98b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-301

b. νείκεος ἐξ ὀλοοῖο: Ἐμπεδοκλῆς (cf. 31 B 17 sqq. Diels- Kranz) φησιν, ὅτι συγκεχυμένων ἁπάντων τὸ πρότερον νεῖκος καὶ φιλία παραπεμφθέντα τὴν διάκρισιν ἐποιήσαντο, χωρὶς δὲ τούτων οὐδὲν δύ-


b. From destructive strife: Empedocles (cf. 31 B 17 sqq. Diels-Kranz) says that when all things were previously mixed together, strife and love, being introduced, brought about the separation, and apart from these nothing...

496-98b_cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-302

ναται γενέσθαι· ᾧ ἕπεται, ὡς εἰκός, καὶ Ἀπολλώνιος. ὁ δὲ Θαλῆς (cf. 11 A 12 Diels-Kranz) ἀρχὴν ὑπεστήσατο πάντων 〈τὸ〉 ὕδωρ, λαβὼν παρὰ τοῦ ποιητοῦ λέγοντος (H 99)· ‘ἀλλ’ ὑμεῖς πάντες ὕδωρ καὶ γαῖα γέ- νοισθε’. καὶ Ζήνων (fg 104 Arn.) δὲ τὸ παρ’ Ἡσιόδῳ (Theog. 116 sq.) χάος ὕδωρ εἶναί φησιν, οὗ συνιζάνοντος ἰλὺν γίνεσθαι, ἧς πηγνυμένης ἡ
γῆ στερεμνιοῦται· τρίτον δὲ ἔρωτα γεγονέναι καθ’ Ἡσίοδον (ib. 120), ἵνα τὸ πῦρ παραστήσῃ· πυρωδέστερον γὰρ πάθος ὁ ἔρως. Ἀναξα- γόρας (cf. 59 Α 72 Diels-Kranz) δὲ μύδρον εἶναι τὸν ἥλιόν φησιν, ἐξ οὗ τὰ πάντα γίνεσθαι. διὸ καὶ Εὐριπίδης (Or. 983) γνώριμος αὐτῷ γεγονὼς φησι χρυσέαν βῶλον τὸν ἥλιον εἶναι. τὴν δὲ σελήνην ὁ
αὐτὸς Ἀναξαγόρας (59 Α 77 Diels-Kranz) χώραν πλατεῖαν ἀποφαίνει, ἐξ ἧς δοκεῖ ὁ Νεμεαῖος λέων πεπτωκέναι.


to become; whom Apollonius, as is likely, also follows. But Thales (cf. 11 A 12 Diels-Kranz) posited water as the principle of all things, taking it from the poet who says (H 99): 'but may you all become water and earth.' And Zeno (fg 104 Arn.) says that the chaos in Hesiod (Theog. 116 sq.) is water, from the settling of which mud comes to be, and when this solidifies the earth is made firm; and third, Eros came to be according to Hesiod (ib. 120), in order to represent fire; for love is a rather fiery passion. Anaxagoras (cf. 59 A 72 Diels-Kranz) says that the sun is a red-hot mass, from which all things come to be. Therefore Euripides (Or. 983), who was his pupil, says that the sun is a golden clod. And the same Anaxagoras (59 A 77 Diels-Kranz) declares that the moon is a broad land, from which the Nemean lion is thought to have fallen.

501. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-303

501. οὔρεα: Δοῦρις (76 fg 87 J.) φησι τοὺς ὑπὸ τῶν Γιγάντων κατενεχθέντας λίθους, τοὺς μὲν εἰς τὴν θάλασσαν πεσόντας γενέσθαι νήσους, τοὺς δὲ εἰς τὴν γῆν ὄρη.


501. Mountains: Duris (76 fg 87 J.) says that the stones brought down by the Giants, those that fell into the sea became islands, and those that fell on the land became mountains.

509. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-304

509. Δικταῖον: τὸ Κρητικόν, ἔνθα ἀνετράφη ὁ Ζεύς, ὡς καὶ Καλλίμαχος (Hymn. I 4 sqq.) ἱστορεῖ.


509. Dictaean: Cretan, where Zeus was reared, as Callimachus (Hymn. I 4 sqq.) also relates.

513-15a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-305

513—15 a. τοὶ δ’ ἄμοτον: ἀντὶ τοῦ ἀμότως καὶ ἀκορέστως. ὁ δὲ νοῦς· λήξαντος δὲ τῆς ᾠδῆς ἀπλήρωτοι αὐτῆς ὄντες ἔτι προετετά- κεισαν τὰς κεφαλὰς ἀνατετακότες τὰ ὦτα καὶ ἠρεμοῦντες ἐν ἡσυχίᾳ·
τοιαύτῃ ἡδονῇ συνείχοντο.


513-15a. But they unceasingly: instead of 'unceasingly' and 'insatiably.' The sense: when the song ceased, still unsatisfied with it, they had stretched their heads forward with ears pricked up and were keeping quiet in stillness; such was the pleasure that held them.

513-15b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-306

b. τοῖόν σφιν: τοιαύτην ἐπέθηκεν ἡδονὴν τοῖς ἀκούουσιν αὐ- τοῦ. L


b. Such for them: such pleasure did he impose on those listening to him. L

516-18a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-307

516—18 a. οὐδ’ ἐπιδὴν μετέπειτ〈α〉: οὕτως ἀναστρεπτέον τὴν φράσιν· ἔπειτα οὐκ ἐπιδὴν οὐδὲ μετὰ χρόνον κεράσαντες, ἀντὶ
τοῦ εὐθέως καὶ μετολίγον.


516-18a. Nor even after mixing: the phrase must be read thus: 'then not even after mixing nor after a time,' meaning 'immediately and after a little while.'

516-18b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-308

b. 〈ἡ θέμις:〉 ὅτι ἔθος ἦν τοῖς παλαιοῖς κρατῆρα κιρνᾶν, ὅτε μέλλοιεν καθεύδειν, καὶ τὰς γλώσσας τῶν ἱερείων ἐπιθύειν τῷ Ἑρμῇ καὶ


b. because it was the custom of the ancients to mix a bowl when they were about to sleep, and to offer the tongues of the sacrificial victims to Hermes and

516-18b_cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-309

ἐπισπένδειν οἶνον. καὶ ἴσως φυσικῶς. ἐπεὶ γὰρ Ἑρμῆς λόγος εἶναι παραδέδοται, ὄργανον δὲ αὐτοῦ ἡ γλῶσσα, ἥτις ὕπνου ἐπιπεσόντος ἠρε- μεῖ, εἰκότως τῷ Ἑρμῇ αὐτὴν θύουσιν. καὶ Ὅμηρος (γ 332) ‘ἀλλ’ ἄγε τάμνετε γλώσσας’ ἀντὶ τοῦ παύετε τοὺς λόγους.


To pour wine as a libation. And perhaps this is natural. For since Hermes is traditionally said to be reason, and his instrument is the tongue, which rests when sleep falls, they fittingly sacrifice it to Hermes. And Homer (Od. 3.332): 'But come, cut out the tongues' instead of 'stop your speeches.'

516-18c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-310

c. ἡ θέμις ἐστί: Διευχίδας ἐν τοῖς Μεγαρικοῖς (fg 8 M. IV
390) ἱστορεῖ, ὅτι Ἀλκάθους ὁ Πέλοπος διὰ τὸν Χρυσίππου φόνον φυγα- δευθεὶς ἐκ τῶν Μυκηνῶν ἤρχετο κατοικήσων εἰς ἑτέραν πόλιν. ὡς δὲ περιέπεσε λέοντι λυμαινομένῳ τὰ Μέγαρα, ἐφ’ ὃν καὶ ἕτεροι ἦσαν ἀπε- σταλμένοι ὑπὸ τοῦ βασιλέως τῶν Μεγάρων, καταγωνίζεται τοῦτον καὶ τὴν γλῶτταν αὐτοῦ εἰς πήραν θέμενος ἤρχετο πάλιν εἰς τὰ Μέγαρα.
καὶ ἀπαγγελλόντων τῶν ἀπεσταλμένων ἐπὶ τὴν θήραν, ὅτι αὐτοί εἰσιν οἱ κατηγωνισμένοι, προσκομίσας τὴν πήραν ἤλεγξεν αὐτούς. διόπερ θύσας τοῖς θεοῖς ὁ βασιλεὺς τὸ τελευταῖον τὴν γλῶσσαν ἐπέθηκεν τοῖς βωμοῖς, καὶ ἀπὸ τότε ἔθος τοῦτο διέμεινε Μεγαρεῦσι. Φιλόχορος δὲ ἐν τῷ Περὶ θυσιῶν (fg 173 M. I 413) φησίν, ὅτι τὸ κάλλιστον τοῦ σώ-
ματος καὶ πρωτεῦόν ἐστι. καὶ Ὅμηρος (γ 341) ‘γλώσσας δ’ ἐν πυρὶ βάλλον’.


c. Themis is: Dieuchidas in his Megarian History (FGrH 8 M. IV 390) relates that Alcathous, son of Pelops, exiled from Mycenae because of the murder of Chrysippus, was on his way to settle in another city. When he encountered a lion ravaging Megara, against which others had also been sent by the king of Megara, he overcame it and, placing its tongue in a pouch, went back to Megara. And when those sent on the hunt reported that they were the ones who had overcome it, he brought forward the pouch and exposed them. Therefore the king, after sacrificing to the gods, finally placed the tongue on the altars, and from then on this custom remained among the Megarians. Philochorus in his On Sacrifices (FGrH 173 M. I 413) says that it is the finest and foremost part of the body. And Homer (Od. 3.341): 'they cast the tongues into the fire.'

516-18d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-311

d. [κηληθμῷ:] ἐν δὲ τῇ προεκδόσει μετὰ τοῦτο γέγραπται·
‘ἦμος δὲ τριτάτη φάνη ἠὼς τῇδ’ ἐπὶ νυκτί

βουθύσιον Ἑκάτοιο καταυτόθι δαινυμένοισι,
τῆμος ἄρ ἐκ Διόθεν πνοιὴ πέσεν, ὦρτο δὲ Τῖφυς
κεκλόμενος βαίνειν ἐπὶ σέλμασι. τοὶ δ’ ἀΐοντες 〈...〉.’
ἑξῆς δὲ τῶν ἐκκειμένων ‘σμερδαλέον δὲ λιμήν’ (ν. 524).


d. [With enchantment:] In the preliminary edition after this is written: 'But when the third dawn appeared on that night, while they were feasting there on a sacrifice of oxen to the Far-shooter, then from Zeus a breeze fell, and Tiphys arose, bidding them to go aboard the benches. And they, hearing <...>.' Then after the quoted lines: 'and dreadfully the harbor' (v. 524).

525. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-312

525. 〈ἐπισπέρχουσα:〉 προτρεπομένη. L g


525. encouraging. Lg

526-27. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-313

526—27. ἐν γάρ οἱ δόρυ: πιθανῶς ἐκ τῆς Δωδωνίδος φησὶ δρυὸς τὸ ξύλον εἶναι ἐν τῇ Ἀργοῖ τὸ φωνῆεν, ἐπεὶ καὶ αὕτη ἐφθέγγετο, ὡς φησιν Ὅμηρος (Ξ 327 sq.)· ‘ὄφρα θεοῖο ἐκ δρυὸς ὑψικόμοιο βουλὴν ἐπακούσοι.’


526-27. For in it a spear: plausibly he says that the speaking timber in the Argo is from the Dodonian oak, since that too spoke, as Homer says (Il. 14.327-8): 'so that he might hear the counsel of the god from the high-leafed oak.'

528. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-314

528. οἱ δ’ ἀνὰ σέλματα: τὰς τῶν ἐρετῶν καθέδρας, τὰ σελι-
δώματα. καθόλου δὲ τὸ πλατὺ ξύλον σέλμα λέγεται καὶ σελίδωμα, ὅθεν καὶ τὰς σελίδας τῶν ῥαψῳδιῶν διὰ τὸ πλάτος φαμέν.


528. They upon the benches: the seats of the rowers, the rowing-benches. In general the broad plank is called a bench and a rowing-bench, whence we also call the columns of rhapsodies 'pages' because of their breadth.

530. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-315

530. 〈ἔντεσιν:〉 νῦν ταῖς κώπαις. L g


530. here, with oars. Lg

532-33. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-316

532—33. ποσσὶν ὑπεκλύσθ〈η〉: καὶ αὐτῷ ἐπικαθεσθέντι κά- τωθεν παρὰ τοῖς ποσὶ μᾶλλον ἐπεκλύσθη ἡ τρόπις τῆς νεὼς καὶ ἐν
βάθει τῆς θαλάσσης ἐγένετο τῷ βάρει τοῦ ἥρωος.


532-33. With his feet he was washed under: and as he sat upon it, the keel of the ship was washed from below rather at his feet and went into the depth of the sea by the weight of the hero.

536-41a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-317

536—41 a. ἢ ἐνὶ Πυθοῖ 〈ἢ που ἐν Ὀρτυγίῃ〉: ἐν τῇ Δήλῳ. τὸ δὲ ἑξῆς οὕτως· καθάπερ ἠΐθεοι ἐν Δελφοῖς ἢ ἐν Δήλῳ ἢ ἐπὶ Ἰσμηνῷ περὶ τὸν βωμὸν τοῦ Ἀπόλλωνος χορὸν στήσαντες πρὸς τὸ τῆς κιθάρας μέλος ἡρμοσμένως 〈τὴν γῆν〉 κροτοῦσι τοῖς ποσίν, οὕτω καὶ
οὗτοι τῇ τοῦ Ὀρφέως κιθάρᾳ κηλούμενοι σφοδρότερον πρὸς τὴν κωπη- λασίαν ἤεσκαν. τὸ δὲ ἑξῆς
ὁμαρτῇ ῥήσσωσιν . ἡ δὲ ὑπὸ πρόθεσις παρήκται ὡς παρ’ Ὁμήρῳ (Β 824) ‘ὑπαὶ πόδα νείατον Ἴδης.’


536-41a. Or in Pytho or perhaps in Ortygia: in Delos. The sequence is as follows: just as young men in Delphi or in Delos or on the Ismenus, having set up a dance around the altar of Apollo, beat the ground with their feet in time to the lyre's melody, so these men, charmed by Orpheus' lyre, drove the ship more vigorously. The sequence is: they strike together. The preposition hypo is derived as in Homer (Iliad 2.824) 'beneath the lowest foot of Ida.'

536-41b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-318

b. Ἰσμηνοῖο: Ἰσμηνὸς ποταμὸς Βοιωτίας, ἐφ’ ᾧ Ἰσμηνίου Ἀπόλ- λωνος ἱερόν. L m P


b. Ismenus: Ismenus is a river of Boeotia, on which there is a sanctuary of Ismenian Apollo. Lm P

536-41c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-319

c. 〈ἐπὶ δὲ ῥόθια κλύζοντο:〉 ἀντὶ τοῦ· ἐπεκλύζοντο δὲ τὰ κύματα. L g


c. And the waves were dashed upon: meaning: the waves were dashed upon. Lg

542a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-320

542 a. 〈ἀφρῷ:〉 ἀντὶ τοῦ μετὰ ἀφροῦ. L g


542a. With foam: meaning with foam. Lg

542b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-321

b. κήκιεν ἄλμ〈η〉: ἀνεδίδοτο καὶ ἀνεπήδα ἑκατέρωθεν τῆς νεὼς ἡ θάλασσα. L


b. The sea gushed: the sea was thrown up and leaped up on either side of the ship. L

543. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-322

543. μορμύρου〈σα〉: δεινῶς ταρασσομένη καὶ κινουμένη φο- βερῶς. ἐν δὲ τῇ προεκδόσει·
‘μορφύρουσα τυπήσιν ἐρισθενέων †μένει† ἀνδρῶν’.


543. Roaring: terribly disturbed and moving fearfully. In the earlier edition: 'roaring with the blows of mighty men'.

544. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-323

544. στράπτε δ’ ὑπ’ ἠελ〈ίῳ〉: εἰς κόσμον τῆς νεὼς εἰώθασιν ὅπλα περιτιθέναι.


544. And it flashed beneath the sun: for the adornment of the ship they are accustomed to attach ornaments.

545-46. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-324

545—46. μακραὶ δ’ αἰὲν ἐλ〈ευκαίνοντο〉: ὁ νοῦς· ἐλευ- καίνετο δὲ τὸ ὕδωρ καθάπερ ἀτραπὸς διὰ χλοηφοροῦντος πεδίου. ἢ ἄλλως· ὡς δήλη ἐστὶν ἡ ὁδὸς πεδίου μεταξὺ χλοηφόρου, οὕτω καὶ ὁ τύπος τῆς νεὼς ἐφαίνετο.


545-46. And long white lines: the sense: the water was whitened like a path through a grassy plain. Or otherwise: just as a road is visible in the midst of a grassy plain, so also the track of the ship appeared.

547-48. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-325

547—48. ἡμιθέων ἀνδρῶν: διὰ τούτου ἐβεβαιώσατο καὶ τοὺς
θεοὺς σκοπεῖν καὶ θαυμάζειν τὸν πλοῦν· οὐ γὰρ ἁπλῶς τινες ναῦται ἦσαν, ἀλλ’ ἡμίθεοι. τὸ δὲ
νῆα πρὸς πᾶν θαῦμα κεῖται ὑπὸ Ἀθηνᾶς εἰργασμένης.


547-48. Of demigod men: through this he confirmed that even the gods watched and marveled at the voyage; for they were not simply some sailors, but demigods. The ship is set as a wonder for all, having been made by Athena.

551a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-326

551 a. Ἀθ〈ηναίης〉 Ἰτωνίδος: Ἰτωνίας Ἀθηνᾶς ἐστιν ἱερόν ἐν Κορωνείᾳ τῆς Βοιωτίας. ὁ μέντοι Ἀπολλώνιος οὐκ ἂν λέγοι τὴν
Ἀθηνᾶν ἐπὶ κατασκευῇ τῆς Ἀργοῦς ἀπὸ τῆς ἐν Κορωνείᾳ ἐπικλήσεως, μᾶλλον δὲ ἀπὸ Θεσσαλικῆς Ἰτωνίας, περὶ ἧς Ἑκαταῖος μὲν ἐν τῇ α' τῶν Ἱστοριῶν (1 fg 2 J.) λέγει· Ἀρμενίδας δὲ ἐν τοῖς Θηβαϊκοῖς (fg 1 M. IV 339) Ἀμφικτύονος υἱὸν Ἴτωνον ἐν Θεσσαλίᾳ γεννηθῆναι, ἀφ’ οὗ Ἴτων πόλις καὶ Ἰτωνὶς Ἀθηνά. μέμνηται καὶ Ἀλέξανδρος ἐν τῷ α' τῶν
Κορίννης (fg 30 B. III 551) ὑπομνημάτων (fg 53 M. III 234).


551a. Of Itonian Athena: there is a sanctuary of Itonian Athena in Coronea in Boeotia. However, Apollonius would not say that Athena was called from the epithet in Coronea for the building of the Argo, but rather from the Thessalian Itonia, about which Hecataeus in the first book of his Histories (1 fg 2 J.) says: but Armenidas in his Thebaica (fg 1 M. IV 339) says that Itonus, son of Amphictyon, was born in Thessaly, from whom the city Iton and Itonian Athena are named. Alexander also mentions it in the first book of his commentary on Corinna (fg 30 B. III 551) (fg 53 M. III 234).

551b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-327

b. Τριτωνίδος: γράφεται Ἰτωνίδος. L gP


b. Tritonian: it is written Itonian. LgP

554. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-328

554. πολιῇ δ’ ἐπὶ κύματος ἀγῇ: τῷ αἰγιαλῷ, ἔνθα τὰ κύ- ματα περιάγνυται.


554. And on the gray break of the wave: on the shore, where the waves break around.
Σουίδας δὲ ἐν Θεσσαλικοῖς (fg 1 M. II 464) φησιν Ἰξίονος υἱὸν
εἶναι Χείρωνα ὥσπερ καὶ τοὺς λοιποὺς τῶν Κενταύρων. ὁ δὲ τὴν Γι- γαντομαχίαν ποιήσας (Titanomachiae fg 7 K.) φησίν, ὅτι Κρόνος μετα-


But Soudas in his Thessalica (fg 1 M. II 464) says that Chiron was the son of Ixion, just like the rest of the Centaurs. The author of the Gigantomachy (Titanomachiae fg 7 K.) says that Cronus...

554_cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-329

μορφωθεὶς εἰς ἵππον ἐμίγη Φιλύρᾳ τῇ Ὠκεανοῦ, διόπερ καὶ ἱπποκένταυρος ἐγεννήθη Χείρων. τούτου δὲ γυνὴ Χαρικλώ. εἰκότως δὲ παρεισήνεγκεν εἰκόνα τοῦ Χείρωνος, καὶ ὅτι φιλάνθρωπος δικαιότατός τε Κενταύρων, καὶ διὰ τὴν οἰκειότητα τὴν πρὸς τὸν Ἰάσονα· παρ’ αὐτοῦ γὰρ ἔμαθε τὴν ἰατρικήν, ὅθεν καὶ Ἰάσων ἐκλήθη, παρὰ τὴν ἴασιν.


Having taken the form of a horse, he had intercourse with Philyra, daughter of Oceanus, and for this reason Chiron was born a horse-centaur. His wife was Chariclo. It is reasonable that he introduced an image of Chiron, both because he was the most humane and most just of the Centaurs, and because of his close relationship with Jason; for from him Jason learned the art of medicine, whence he was also called Jason, from 'healing' (iasis).

555. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-330

555. 〈τέγγε:〉 ἔβρεχε. L g


555. 〈τέγγε:〉 he was wetting. Lg

557. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-331

557. 〈ἐπωλένιον φορέουσα:〉 ἐπὶ χειρὸς ἔχουσα. L g


557. 〈ἐπωλένιον φορέουσα:〉 having it on her arm. Lg

558. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-332

558. Πηλείδην Ἀχιλ〈ήα〉: ἠκολούθησεν Ἀπολλώνιος τοῖς μεθ’ Ὅμηρον ποιηταῖς ὑπὸ Χείρωνος λέγων τὸν Ἀχιλλέα τραφῆναι. δια- πεφωνήκασι δέ τινες καὶ περὶ τῆς Ἀχιλλέως μητρός, καθάπερ Λυσίμαχος
ὁ Ἀλεξανδρεὺς ἐν τῷ δευτέρῳ τῶν Νόστων (fg 11 M. III 338), κατὰ λέξιν λέγων· ‘Σουίδας (fg 6 M. II 465) γὰρ καὶ Ἀριστοτέλης ὁ περὶ Εὐβοίας πεπραγματευμένος (M. II 142) καὶ ὁ τοὺς Φρυγίους λόγους γράψας (cf. 595 B 299e Diels) καὶ Δαΐμαχος (65 fg 2 J.) καὶ Διο- νύσιος ὁ Χαλκιδεὺς (fg 6 M. IV 394) οὐ τὴν περὶ Ἀχιλλέως διεσπαρ-
μένην ἀφείκασιν μένειν ἐπὶ χώρας δόξαν, ἀλλὰ τοὐναντίον οἱ μὲν ἐκ Θέτιδος αὐτὸν νομίζουσι γεγονέναι τῆς Χείρωνος, Δαΐμαχος (v. supra) δὲ ἐκ Φιλομήλας τῆς Ἄκτορος’.


558. Peleus' son Achilles: Apollonius followed the poets after Homer in saying that Achilles was raised by Chiron. But some have disagreed also about the mother of Achilles, as Lysimachus of Alexandria in the second book of the Returns (fg 11 M. III 338), saying verbatim: 'For Souidas (fg 6 M. II 465) and Aristotle, who wrote about Euboea (M. II 142), and the writer of the Phrygian tales (cf. 595 B 299e Diels) and Daïmachus (65 fg 2 J.) and Dionysius of Chalcis (fg 6 M. IV 394) have not left the scattered opinion about Achilles to remain in place, but on the contrary some believe he was born from Thetis, daughter of Chiron, while Daïmachus (see above) says from Philomela, daughter of Actor.'

559. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-333

559. περιηγέα: τὴν καμπὰς ἔχουσαν. L g (P)


559. περιηγέα: having curves. Lg (P)

563. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-334

563. μεσόδμη: ἡ ἱστοθήκη, ὅπου τίθεται ὁ ἱστὸς καὶ κλίνεται.


563. μεσόδμη: the mast-holder, where the mast is placed and reclines.

564-67a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-335

564—67 a. πρότονοι οἱ ἀπὸ τοῦ ἱστοῦ ἐκτεινόμενοι κάλοι ἐπὶ πρώραν καὶ πρύμναν.


564-67a. πρότονοι are the ropes stretched from the mast to the prow and stern.

564-67b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-336

b. ἠλακάτη τὸ τοῦ ἱστοῦ λεπτότατον καὶ ἀνώτατον, ὑπὲρ ὅ ἐστι τὸ καρχήσιον. ἕως οὖν, φησί, τοῦ ἄκρου τοῦ ἱστοῦ ἀνείλκυσαν τὰ ἄρμενα.


b. The mast's thinnest and highest part, above which is the top. So, he says, they hauled the sails up to the tip of the mast.

564-67b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-337 διακριδὸν δὲ διόλου ἢ διατεταμένως. περόνῃσι δὲ τοῖς πασσάλοις τοῖς κατὰ τὰ σανιδώματα καὶ τοὺς τῆς νεὼς τοίχους, ἐφ᾽ ὧν τὰ τοῦ ἀρμένου σχοινία δεσμεύουσιν. 447 448


And 'distinctly' means throughout or stretched tight. And 'with pins' means with the pegs along the planking and the ship's sides, on which they bind the ropes of the rigging.

564-67c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-338 ἐπ᾽ ἰκριόφιν: τὸ ἴκριον τοῦ ἱστοῦ μέρος. φησὶ δὲ Ἐρατοσθένης ἐν τῷ Ἀρχιτεκτονικῷ (fg 60 Strecker):

“ἱστός· πτέρνη, καρχήσιον, θωράκιον, ἠλακάτη, κεραία, ἴκριον”
. βέλτιον δὲ νοεῖν ἴκριον τὴν καλουμένην κεραίαν, ἧς τὰ ἄκρα ἀκροκέραια†. κάλωες δέ, δι᾽ ὧν στέλλεται τὸ ἱστίον, διὰ κρίκων διειλημμένοι. τούτων δὲ οἱ κάλοι, οἷς κατάγεται τὸ ἱστίον, μέσουροι λέγονται, οἱ δὲ ἑλκόμενοι εἰς πρώραν 〈καὶ πρύμναν〉 ἐξ ἑκατέρου μέρους τοῦ ἱστοῦ πρότονοι, οἱ δὲ κατὰ τὰς γωνίας πόδες· ἑξῆς τούτων πρόποδες, μεθ᾽ οὕς εἰσιν οἱ τέρθριοι λεγόμενοι, εἶτα μέσοι. ἠλακάτη δὲ τὸ ἀνώτατον τοῦ ἱστοῦ μέρος, ὥς φησιν Ἐρατοσθένης (v. supra). 449 450 451 452 453 454 455 456 457 458 459 460 461 462 463 464

564-67d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-339 κάλωας ἀπ᾽ εὐθείας τῆς κάλως κατὰ Ἀττικούς. 465 466

568. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-340 Τισαίη ἀκρωτήριον Θεσσαλίας ἢ Μαγνησίας, τινὲς δὲ τῆς Θεσπρωτίας. 467 468

569. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-341 εὐθήμονι: εὖ διατεθειμένῃ, εὐρύθμῳ, εὐποιήτῳ· θεῖναι γὰρ τὸ ποιῆσαι. 469 470

570a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-342 〈νηοσσόον:〉 τὰς ναῦς σῴζουσαν. L g

570b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-343 νηοσσόον δέ φησι τὴν Ἄρτεμιν ἢ διὰ τὸ σῴζειν τὰς ναῦς ἢ διὰ τὸ σεύειν καὶ κινεῖν αὐτάς. P 471 472

571. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-344 〈Ἄρτεμιν:〉 τὴν Ἄρτεμιν ὑμνεῖ διὰ τὸ τὸν τόπον ἱερὸν αὐτῆς εἶναι. L m (P)

573—74. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-345 ἄπλετοι: ἀπροσπέλαστοι, μεγάλοι. διασκαίροντες δὲ διαψαίροντες, νηχόμενοι. διὰ δὲ τοῦ ἄμμιγα 〈παύροις〉 τὸ τοῦ μέλους θελκτικὸν σημαίνει, οἱονεὶ μηκέτι αὐτοὺς βλάπτοντες, ἀλλὰ μεθ᾽ ἡσυχίας ἑπόμενοι. 473 474

577. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-346 〈ὁ δέ τ᾽ εἶσι πάρος:〉 προπορεύεται ὁ ποιμήν. L g 475 476

578. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-347 νόμιον μέλ〈ος〉: ποιμενικόν, παρὰ τοὺς νομέας. ἢ νόμιον μέλος ὕμνος παρὰ τοῖς ἀρχαίοις οὕτω λεγόμενος.

580a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-348 ἠερίη πολυλή〈ιος〉: ἡ Θεσσαλία παρὰ τὸ μέλαιναν εἶναι τὴν γῆν· οὕτω γὰρ καὶ τὴν Αἴγυπτον Ἠερίαν φασίν. ἢ ἠερία ἀντὶ τοῦ πρωία ἀπὸ τοῦ ἦρι. 477 478 479 480 481 482

580b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-349 Πελασγῶν: τῶν Θεσσαλῶν ἀπὸ Πελασγοῦ τοῦ Ἰνάχου, ἢ ἀπὸ Πελασγῶν ἔθνους βαρβαρικοῦ οἰκήσαντος τὴν Θεσσαλίαν καὶ τὸ Ἄργος, ἢ ἀπὸ Πελασγοῦ τοῦ Ποσειδῶνος υἱοῦ καὶ Λαρίσης. Στάφυλος δὲ ὁ Ναυκρατίτης (fg 1 M. IV 505) Πελασγόν φησι Ἀργεῖον τὸ γένος μετοικῆσαι εἰς Θεσσαλίαν καὶ ἀπ᾽ αὐτοῦ Πελασγίαν τὴν Θεσσαλίαν κληθῆναι. ὅτι δὲ καὶ αὐτοὶ οἱ Ἀργεῖοι ἐκαλοῦντο Πελασγοί, Σοφοκλῆς ἐν Ἰνάχῳ φησί (fg 270, 4 Pearson):

“〈...〉 καὶ Τυρσηνοῖσι Πελασγοῖς”
. 483 484 485 486 487 488 489 490 491 492

581. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-350 ἐρίπνας: ἀπορρῶγας κολώνας, σπήλαια κρημνώδη. λέγουσι δὲ οὕτως καὶ τὰς οἰκίας ἀπὸ τοῦ ἐρηρεῖσθαι. ἐρίπνη δὲ λέγεται ἐπὶ τοῦ ἀκρωτηρίου παρὰ τὸ ἄγαν πνέεσθαι. 493 494 495 496

582. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-351 Σηπιάς: ἀκρωτήριον ἐν Ἰωλκῷ, οὕτω καλούμενον διὰ τὸ τὴν Θέτιν ἐνταῦθα εἰς σηπίαν μεταβληθῆναι διωκομένην ὑπὸ Πηλέως. L mP 497 498 499 500

583—84a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-352 εἰναλίη Σκίαθος: ἡ παραθαλασσία. νῆσος γὰρ ἡ Σκίαθος τῆς Θεσσαλίας ἐγγὺς Εὐβοίας, ἧς καὶ Σιμωνίδης (fg 212 B. III 527) μέμνηται. Πειρεσιαὶ δὲ πόλις Μαγνησίας. Μάγνησσα δὲ πόλις τῇ χώρᾳ ὁμώνυμος, ἄγαν εὔδιος καὶ παραθαλάσσιος. 501 502

583-84b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-353 Μάγνησσα: τὴν Μαγνησίαν λέγει τὴν κατὰ Θεσσαλίαν. ἔστι γὰρ καὶ ἑτέρα Μαγνησία περὶ Ἔφεσον, ἐκτισμένη ὑπὸ Λευκίππου τοῦ Καρὸς μετοικήσαντος ἐκεῖ σὺν Μάγνησι τοῖς ἐκ Κρήτης. 503 504 505 506 507 508

583-84c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-354 Μάγνησσά θ᾽ ὑπεύδ〈ιος〉: ὁ νοῦς· οὐ τραχεῖά τις οὐδὲ πετρώδης, ἀλλ᾽ ὁμαλή τις καὶ εὔδιος.

586a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-355 〈παλιμπνοίῃσιν:〉 ἐναντίαις πνοαῖς. L g

586b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-356 ἔκελσαν: ὥρμισαν. L gP

587. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-357 καί μιν κυδ〈αίνοντες〉: τὸν Δόλοπα. ὁ δὲ Δόλοψ Ἑρμοῦ υἱός, ὃς ἐν Μαγνήσσῃ τῇ πόλει ἀπώλετο καὶ αὐτόθι τάφον παρὰ τῷ αἰγιαλῷ ἔσχεν, ὡς Κλέων ἐν α᾽ τῶν Ἀργοναυτικῶν. τοῖς μὲν οὖν κατοιχομένοις ὡς περὶ ἡλίου δυσμὰς ἐναγίζουσι, τοῖς δὲ Οὐρανίδαις ὑπὸ τὴν ἕω, ἀνατέλλοντος τοῦ ἡλίου. ἔντομα δὲ τὰ σφάγια, κυρίως τὰ τοῖς νεκροῖς ἐναγιζόμενα, διὰ τὸ ἐν τῇ γῇ αὐτῶν ἀποτέμνεσθαι τὰς κεφαλάς. οὕτω γὰρ θύουσι τοῖς χθονίοις, τοῖς δὲ οὐρανίοις ἄνω ἀναστρέφοντες τὸν τράχηλον σφάζουσιν· Ὅμηρος (Α 459):

‘αὐέρυσαν μὲν πρῶτα’
. 509 510 511 512 513 514

588a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-358 κεῖαν: ἔθυσαν. λείπει δὲ ἡ παρὰ πρόθεσις, ἵν᾽ ᾖ· ἔθυον τῷ Δόλοπι παρὰ τῷ οἴδματι τῆς θαλάσσης.

588b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-359 διπλόα: δύο ἡμέρας. L gP

589. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-360 ἐλινύεσκον: περὶ τὸ αὐτὸ διέτριβον, ἢ στρευγόμενοι 〈ἢ〉 ἐμποδιζόμενοι τῆς ὁδοῦ. 515 516 517 518

592. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-361 Μελίβοιαν: πόλις Θεσσαλίας. L gS gP

594. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-362 Ὁμόλη ὄρος Θεσσαλίας οὕτω καλούμενον ἢ πόλις Θράκης. L m (P) 519 520

595—97a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-363 οὐδέ τι δηρόν: ὁ λόγος· οὐκ ἔμελλον μετὰ πολὺ παρέρχεσθαι τὰ ῥεύματα τοῦ ποταμοῦ. L 521 522

595—97b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-364 τὸ δὲ ὑπεκβαλεῖν τὸ παραμεῖψαι τὰ ῥεῖθρα τοῦ Ἀμύρου ποταμοῦ σημαίνει. εὐρυμένας δὲ φάραγγας τὰς εἰς πλάτος ἀνεῳγμένας. P 523 524 525 526

595—97c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-365 Ἄμυρος ποταμὸς Θεσσαλίας ἔκρεων μετὰ τὴν Μελίβοιαν [κείμενος], προσαγορευόμενος ἀπὸ Ἀμύρου τοῦ υἱοῦ Ποσειδῶνος. ἔστι δὲ καὶ πόλις. L m (P) 527 528 529 530

598—99. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-366 Ὄσσης: Ὄσσα ὄρος πρὸς τῷ τέλει τῆς Θεσσαλίας, μεθ᾽ ὃ διαδέχεται ἡ Μακεδονία. κλίτεα δὲ τὰς ἀνακλίσεις τῶν ὀρῶν καὶ τὰς βάσεις. Παλλήνη δὲ ὄρος Θράκης καὶ πόλις, ὅθεν ἦν ὁ Πρωτεύς. Καναστραῖον δὲ ἀκρωτήριον τῆς Παλλήνης. Ὄλυμποι δέ εἰσιν ἕξ· Μακεδονίας, Θετταλίας, ἐν ᾧ καὶ Ὀλύμπιά φησιν Ἀπολλόδωρος (244 fg 174 J.) ἄγεσθαι, καὶ Μυσίας καὶ Λυκίας καὶ Ἤλιδος καὶ Ἀρκαδίας. 531 532 533 534 535 536 537 538 539 540 541 542

600. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-367 〈ἤνυσαν:〉 παρέπλευσαν. L g

601—04a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-368 ἦρι δὲ νισ〈σ〉ομέ〈νοισιν〉: Ἄθως ὄρος τῆς Θράκης ὑψηλότατον. 543 544

601-04a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-369 ἡ δὲ διάνοια· ἅμα δὲ τῇ ἡμέρᾳ ὁ Ἄθως αὐτοῖς ἀνεφάνη ἀπέχων τῆς Λήμνου τοσοῦτον, ὅσον ἂν ναῦς πλέουσα ἀπὸ ἠοῦς μέχρι μεσημβρίας πλοῦν διανύσῃ. καὶ τοσοῦτον, φησίν, ἀπέχουσαν τὴν Λῆμνον ὅμως σκιάζει διὰ τὸ ὕψος παρακλίναντος τοῦ ἡλίου· οὐ μόνον δὲ, ἀλλὰ καὶ μέχρι Μυρίνης. πόλις δέ ἐστιν ἡ Μυρίνη πρὸς τῷ τέλει τῆς Λήμνου, δίπολις γάρ ἐστιν ἡ Λῆμνος· ἔχει γὰρ Ἡφαιστίαν καὶ Μύριναν. ἐκλήθη δὲ ἀπὸ Μυρίνης τῆς Θόαντος γυναικός, Κρηθέως δὲ θυγατρός. 545 546


The meaning is: at daybreak Athos appeared to them, being as far from Lemnos as a ship sailing from dawn until midday would cover. And although Lemnos is so far away, he says, it nevertheless casts a shadow because of its height when the sun declines; and not only that, but even as far as Myrina. Myrina is a city at the end of Lemnos, for Lemnos has two cities: it has Hephaestia and Myrina. It was named after Myrina, the wife of Thoas and daughter of Cretheus.

601-04b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-370 〈κολώνη:〉 ἀκρώρεια. L g

601-04c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-371 ἔνδιον: μεσημβρινόν. L gS m (P)

601-04d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-372 〈καὶ ἐσάχρι:〉 περιττὸς ὁ καὶ σύνδεσμος. L m

608. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-373 Σιντηΐδα: ἐπιθετικῶς Σιντηὶς ἡ Λῆμνος· Τυρσηνοὶ γὰρ αὐτὴν πρῶτοι ᾤκησαν βλαπτικώτατοι ὄντες. ἢ τὴν ὑπὸ τῶν βαρβάρων οἰκισθεῖσαν· καὶ Ὅμηρος (θ 294)

‘ᾤχετο δ᾽ ἐς Λῆμνον μετὰ Σίντιας ἀγριοφώνους’
. Ἑλλάνικος (4 fg 71 c J.) δέ φησι Σίντιας ὀνομασθῆναι τοὺς Λημνίους διὰ τὸ πρώτους ὅπλα ποιῆσαι πολεμικὰ πρὸς τὸ σίνεσθαι τοὺς πλησίον καὶ βλάπτειν. 547 548 549 550

609—19a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-374 ἔνθ᾽ ἄμυδις: αἱ Λήμνιαι γυναῖκες ἐπιπολὺ τῶν τῆς Ἀφροδίτης τιμῶν κατολιγωρήσασαι, καθ᾽ ἑαυτῶν τὴν θεὸν ἐκίνησαν. πάσαις γὰρ δυσοσμίαν ἐνέβαλεν, ὡς μηκέτι αὐτὰς τοῖς ἀνδράσιν ἀρέσκειν. 551 552

609-19a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-375 τῶν δὲ πρὸς Θρᾷκας ἐχόντων πόλεμον καὶ παλλακὰς ἐκεῖθεν αἰχμαλώτους λαμβανόντων καὶ ἀποστραφέντων τὰς γνησίας γαμετὰς κατὰ τὴν τῆς θεοῦ ὀργήν, ἐψηφίσαντο αἱ γυναῖκες νύκτωρ τοὺς ἄνδρας ἀνελεῖν. καὶ οὐ μόνον τοῦτο ἐποίησαν, ἀλλὰ καὶ τὰς αἰχμαλώτους ἀνεῖλον, καὶ δεδοικυῖαι, μὴ οἱ παῖδες ἀνδρωθέντες τιμωρίαν πατρῴων ζητήσωσι λαβεῖν, πᾶν ὁμοῦ τὸ ἄρσεν γένος ἀνεῖλον. 553 554 555 556


When those who were at war with the Thracians and took captive concubines from there turned away from their lawful wives because of the goddess's wrath, the women voted to kill their husbands at night. And not only did they do this, but they also killed the captive women, and fearing that their sons, when grown, would seek to exact vengeance for their fathers, they killed the entire male sex together.

609-19b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-376 ἐπὶ ληιάδεσσι: ταῖς αἰχμαλώτοις. L gS mP 557 558

609-19c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-377 〈ἔρον:〉 ἀντὶ τοῦ ἔρωτα, Αἰολικῶς διὰ τοῦ ο. L g 559 560

609-19d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-378 ἀντιπέρηθεν: ἐξ ἐναντίας· οὕτω γὰρ κεῖται ἡ Θράκη τῆς Λήμνου. L

609-19e. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-379 ἄτισσαν: ὅτι ἄτιμον αὐτὴν ἐπὶ πολύν χρόνον ἐποίησαν. τῶν δὲ ἄλλων ἱστορούντων, ὅτι κατὰ χόλον τῆς Ἀφροδίτης αἱ Λημνιάδες δύσοσμοι ἐγένοντο, Μυρσίλος ἐν πρώτῳ Λεσβιακῶν (fg 7 M. IV 458) διαφέρεται καί φησι τὴν Μήδειαν παραπλέουσαν διὰ ζηλοτυπίαν ῥῖψαι εἰς τὴν Λῆμνον φάρμακον καὶ δυσοσμίαν γενέσθαι ταῖς γυναιξίν, εἶναί τε μέχρι τοῦ νῦν κατ᾽ ἐνιαυτὸν ἡμέραν τινά, ἐν ᾗ διὰ τὴν δυσωδίαν ἀπέχειν τὰς γυναῖκας ἄνδρα τε καὶ υἱεῖς. 561 562 563 564 565 566

609-19f. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-380 〈ἀμφ᾽ εὐνῇ:〉 λείπει τὸ ζηλοτυπήσασαι. L g

620—21. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-381 οἴη δ᾽ ἐκ πασέων: πρῶτον μέν, διότι πατήρ, ἔδωκε τὴν ὀφειλομένην τῷ Θόαντι σωτηρίαν, δεύτερον δὲ διὰ τὴν ἡλικίαν καὶ ὅτι οὐκ αἴτιος ἦν αὐτὸς οὐδὲ συνεργὸς τῆς τῶν ἄλλων Λημνίων ἀσελγείας.

623—26a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-382 ἐς Οἰνοίην ἐρύ〈σαντο〉: εἴληφε τὴν ἱστορίαν παρὰ Θεολύτου (M. IV 515). Σίκινος δέ ἐστι νῆσός τις πρὸ τῆς. 567 568

623-26a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-383 Εὐβοίας, τὸ πρότερον Οἰνοίη καλουμένη διὰ τὸ εἶναι αὐτὴν ἀμπελόφυτον. μνημονεύει δὲ τῆς μετονομασίας Ξεναγόρας (240 fg 31 J.) λέγων ὅτι μετωνομάσθη ἀπὸ Σικίνου τοῦ υἱοῦ Θόαντος καὶ νύμφης Οἰνηΐδος. ὅτι δὲ ἐνθάδε Θόας ἐσεώθη καὶ Κλεών ὁ Κουριεὺς ἱστορεῖ καὶ Ἀσκληπιάδης ὁ Μυρλεανός, δεικνὺς ὅτι παρὰ Κλέωνος τὰ πάντα μετήνεγκεν Ἀπολλώνιος. 569 570


Of Euboea, formerly called Oinoe because it is vine-growing. Xenagoras (240 FGrH 31 J.) mentions the renaming, saying that it was renamed after Sikinos, son of Thoas and the nymph Oineis. That Thoas was saved here is recorded by both Cleon of Curium and Asclepiades of Myrlea, showing that Apollonius took everything from Cleon.

623-26b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-384 ἐπακτῆρες: ἀντὶ τοῦ ἁλιεῖς. ἐπὶ νήσου κυνηγοὺς οὐ δεῖ λέγειν. L g (P)

623-26c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-385 〈τόν:〉 Σίκινον. S g

627. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-386 ταῖσι δὲ βουκολ〈ίαι〉: λοιπὸν γὰρ διὰ τὸ ἀνδρῶν πολὺν χρόνον στερίσκεσθαι τὴν νῆσον, ἡ πεῖνα αὐτὰς καὶ εἰς ἀνδρεῖον μετέβαλεν βίον καὶ ἐπιτήδευμα. 571 572

628. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-387 〈διατμήξασθαι:〉 ἀντὶ τοῦ ἀροτριᾶν. L g

629. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-388 〈Ἀθηναίης πέλεν ἔργων:〉 τῶν ἱστουργικῶν καὶ τῶν ἄλλων γυναικείων. L g

631. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-389 ἦ θαμὰ δὴ πάπτ〈αινον〉: ὁ ἦ σύνδεσμος ἰσοδυναμεῖ τῷ δή, ὥστε κεῖσθαι τὸν δὴ σύνδεσμον ὡς παρ᾽ Ὁμήρῳ (Α 518) ‘ἦ δὴ λοίγια’ ἐκ παραλλήλου. 573 574

634. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-390 Μυρίνη πόλις τῆς Λήμνου, ἧς καὶ ἀνωτέρω (v. 604) μέμνηται. L

636a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-391 θυιάσιν ὠμοβό〈ροις〉: μαινάσιν, Βάκχαις· παρὰ τὸ θύειν καὶ ὁρμᾶν μαινομένας. ἔνθεν καὶ τὴν Σεμέλην Θυώνην καλοῦσιν, ἐπειδὴ Αἰσχύλος (p. 73 N.²) ἔγκυον αὐτὴν παρεισήγαγεν οὖσαν καὶ ἐνθεαζομένην, ὁμοίως δὲ καὶ τὰς ἐφαπτομένας τῆς γαστρὸς αὐτῆς ἐνθεαζομένας. τὸ δὲ ὠμοβόροις, ὅτι πολλάκις τῇ μανίᾳ κατασχεθεῖσαι καὶ ὠμοσπάρακτα ἐσθίουσιν, ὡς καὶ Εὐριπίδης ἐν Βάκχαις (1125 sqq.) φησίν. 575 576 577 578

636b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-392 〈φὰν γάρ που ἱκάνειν:〉 ἔλεγον γὰρ αὐτοὺς ὡς εἰς πόλεμον ἐληλυθέναι. L g 579 580 581 582

637. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-393 Θοαντιάς: δύο τύποι εἰσὶ τῶν θηλυκῶν πατρωνυμικῶν, ὁ εἰς ας οἷον Πηλιάς καὶ ὁ εἰς ις οἷον Πελοπίς. καὶ ταῦτα δὲ εἰς ας μεταβάλλει τὴν τελευταίαν, ἐπειδὴ ἔχει τὸ ι πρὸ τῆς τελευταίας συλλαβῆς, ἵνα μὴ εἴη κακόφωνα. 583 584 585 586

638. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-394 〈ἀμηχανίῃ δ᾽ ἐχέοντο:〉 ἐν ἀπορίᾳ οὖσαι ἐπορεύοντο. L g

639. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-395 〈ἐπὶ δέος ἠωρεῖτο:〉 ἐπέκειτο. L g

640. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-396 τείως δ᾽ αὖτ᾽ ἐκ νη〈ός〉: ἐν τοσούτῳ, ἐν ὅσῳ αὗται ὡπλίζοντο. ἐπεκτέταται δὲ τὸ τέως, κείμενον ἀντὶ τοῦ ἕως, ἕως δή.

643-48a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-397 σφωιτέροιο τοκ〈ῆος〉: ἀκαίρως τῷ δυϊκῷ ἐχρήσατο ἀντὶ ἑνικοῦ.

643-48b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-398 〈Ἀχέροντος:〉 ποταμὸς Ἅιδου. L g

643-48c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-399 ἀπροφάτους: ἀπροσφωνήτους, ἀπροφασίστους.

643-48d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-400 〈ἀπροφάτους:〉 σκοτεινάς. S m

643-48e. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-401 ἐπιδέδρομε λήθ〈η〉: ὅτι λέγονται οἱ τεθνηκότες λήθην τῶν γεγονότων αὐτοῖς ἐν τῇ ζωῇ λαμβάνειν. οὗτος οὖν, φησί, καὶ τεθνηκὼς εἰς λήθην οὐκ ἔπεσεν καὶ μετεμψυχωθεὶς κατὰ τὸν τῶν φιλοσόφων λόγον ἤδει τίς ἦν διὰ τὰς τοῦ Ἑρμοῦ βουλὰς. Φερεκύδης (3 fg 109 J.) δέ φησιν, ὅτι δῶρον εἶχε παρὰ τοῦ Ἑρμοῦ ὁ Αἰθαλίδης τὸ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ποτὲ μὲν ἐν Ἅιδου, ποτὲ δὲ ἐν τοῖς ὑπὲρ τὴν γῆν τόποις εἶναι. φασὶ δὲ τοῦτον τὸν Αἰθαλίδην οἱ Πυθαγορικοί (cf. 14, 8 Diels-Kranz) τῆς ψυχῆς οὔσης ἀφθάρτου κατὰ μὲν τοὺς Τρωικοὺς χρόνους ἀναβιώσαντα Εὔφορβον εἶναι τὸν Πάνθου, ἔπειτα ἐκ τούτου Πύρρον τὸν Κρῆτα, εἶτα Ἠλεῖόν τινα, οὗ τὸ ὄνομα ἀγνοεῖται, μετὰ ταῦτα αὐτὸν τὸν Πυθαγόραν. Πυθαγόρας δέ, ἐν τῷ μεταλλοιοῦσθαι... 587 588 589 590 591 592 593 594 595 596 597 598

643-48e. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-402 τὰς ψυχὰς καὶ παρεισδύνειν εἰς ἕτερα σώματα, φησίν, ὅτι γένοιτο μὲν πρῶτον Αἰθαλίδης Ἑρμοῦ υἱὸς καὶ Σαμίας ἑταίρας, εἶτα Εὔφορβος Τρώς, εἶτα 〈...〉 καὶ Πυθαγόρας· τὴν δὲ μνήμην αὑτῷ παρέπεσθαι τῷ κεχαρίσθαι Ἑρμῆν τῷ Αἰθαλίδῃ υἱῷ ὄντι. 599 600 601 602


the souls also slip into other bodies, he says, that first he became Aethalides, son of Hermes and a Samian courtesan, then Euphorbus the Trojan, then 〈...〉 and Pythagoras; and that memory attended him because Hermes had favored Aethalides, his son.

643-48f. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-403 μεμόρηται: κατὰ ἔκθλιψιν τοῦ ι, ἔστι γὰρ μεμοίραται ἀντὶ τοῦ κεκλήρωται. Αἰθαλίδης δέ, κῆρυξ τῶν Ἀργοναυτῶν, ἑτερήμερος, ὥς φασιν, ὥστε μίαν μὲν ἐν Ἅιδου, μίαν δὲ ὑπὲρ τὴν γῆν ἡμέραν διάγειν. 603 604 605 606 607 608

650. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-404 μειλίξατο: παρεκάλεσεν, ἔπεισε τῷ λόγῳ συνετὸς ὤν. καὶ γέγονε παρὰ τὸ Ὁμηρικόν (Ο 207):

‘ἐσθλὸν καὶ τὸ τέτυκται, ὅτ᾽ ἄγγελος αἴσιμα εἰδῇ’
. 609 610

651. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-405 ἤματος ἀνομένοιο: τῆς ἡμέρας ἐπὶ δύσιν ἀνυομένης. 611 612 613 614

652. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-406 πείσματα: τὰ τῆς πρώρας σχοινία. ὁ δὲ λόγος· καίτοι τῆς πνοῆς οὔσης τοῦ βορέου ἐπιτηδείας τοῖς Ἀργοναύταις πρὸς τὸν πλοῦν, ὅμως οὐκ ἔλυσαν τὰ σχοινία. 615 616 617 618 619 620

659-61a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-407 λαρόν: ἡδύ, ἀπολαυστικόν· παρὰ τὸ λῶ πεποίηται, ὃ σημαίνει τὸ θέλω. ἤια δὲ νῦν ἐφόδια βρώματα. 621 622 623 624

659-61b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-408 μή δ᾽ ἄμμε: δῶμεν αὐτοῖς χρείας, ἵνα ἐκτὸς τῶν πύργων μένωσιν ἀπρόσοδοι πρὸς ἡμᾶς, μήπως διὰ τὴν τῶν ἐπιτηδείων ἀνάγκην καὶ χρείαν εἰσιόντες εἰς τὴν πόλιν ἀκριβῶς τὰ καθ᾽ ἡμᾶς μάθωσιν. L

663. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-409 〈θυμηδές:〉 θυμηρες, ἀγαπητόν. L g

664a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-410 ἡμετέρη μέν νυν: κατ᾽ ἔγκλισιν τὸ νὺν ἀναγνωστέον· οὐ γὰρ δηλοῖ χρόνον, ἀλλ᾽ ἴσον ἐστὶ τῷ δή. ἐκτατέον δὲ διὰ τὸ μέτρον.

664b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-411 〈παρενήνοθε:〉 ἀντὶ τοῦ παρελήλυθεν. L g

665. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-412 ὑμέων δ᾽ εἴ τις: παρὰ τὸ Ὁμηρικόν (Ξ 107):

‘νῦν δ᾽ εἴη, ὃς τῆσδέ γ᾽ ἀμείνονα μῆτιν ἐνίσποι’
. L

669. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-413 ῥικνοῖσι: ῥυσοῖς. ἡ δὲ λέξις παρὰ Καλλιμάχῳ (fg 49 Schn. = 44 Kapp):

‘ναὶ μὰ τὸ ῥικνὸν σῦφαρ ἐμόν’
. διασκευάζει δὲ Ὅμηρος τὴν γραῦν οὕτως (β 16):
‘ὃς δὴ γήραϊ κυφὸς ἔην’
. 625 626

672. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-414 ἐπιχνοάουσαι: ὡς χνοῦν ἀναφυούσας ἔχουσαι τὰς τρίχας. 627 628

674. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-415 μόλις: κακῶς διὰ τοῦ λ· ἔδει γὰρ διὰ τοῦ γ μόγις, παρὰ τὸν μόγον. 629 630

677. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-416 ἐπαύρεσθαι: ἐὰν μὲν παροξυτόνως, ἔσται συντελικὸς ἀντὶ τοῦ ἀπολαῦσαι· ἐὰν δὲ προπαροξυτόνως, παρατατικὸς ἀντὶ τοῦ ἀπολαύειν.

680. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-417 〈ὅδ᾽ ὅμιλος:〉 ὁ τῶν Ἀργοναυτῶν. L g

681-82. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-418 ἄλλα δ᾽ ὀπίσσω: πολλὰ δὲ κακὰ χείρονα μάχης καὶ πολέμου ἔσται. L

684. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-419 ἄγονοι: ἄσπερμοι διὰ τὸ ἀνδρὶ μὴ συνεῖναι. διὰ δὲ τοῦ ἐπιθέτου τοῦ γήρως τὸν λόγον ἐπιπλεῖον ἐκάκωσε, στυγερὸν γῆρας εἰπών.

685-88a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-420 βώσεσθε: ἀντὶ τοῦ βιώσεσθε. ὁ δὲ νοῦς· αἱ δὲ νεώτεραι πῶς βιώσεσθε καὶ ζήσεσθε, ὅταν γηράσητε, τῶν μὲν παλαιοτέρων παρελθουσῶν, ὑμῶν δὲ λοιπὸν μὴ δυναμένων ἐργάζεσθαι; ἢ αὐτόματοι οἱ βόες ἀροτριάσουσι, καὶ θερίσουσι τοῦ ἔτους περιερχομένου, μηδενὸς ἀνθρώπου ἐπικειμένου τῷ ἔργῳ; 631 632

685-88b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-421 πρόκα: εὐθέως. L g (P)

685-88c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-422 〈καὶ πρόκα τελλομένου ἔτεος:〉 γράφεται καὶ περιτελλομένου ἔτεος. L m

689-90. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-423 ἦ μὲν ἐγών: ἐν ἤθει λέγει ταῦτα· εἰ καὶ πεφρίκασιν οἷον φοβοῦνται ἐπ᾽ ἐμὲ αἱ κῆρες ἐλθεῖν νῦν, ὅμως ἀποθανοῦμαι· λέγει δὲ τῷ ὑπεργεγηρακέναι.

691. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-424 〈κτερέων:〉 ἐνταφίων. L g

692. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-425 αὔτως, ᾗ θέμις ἐστί: οὕτως ὡς προσῆκόν ἐστιν.

694a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-426 ἐπήβολος: ἐπιτυχὴς καὶ καιρία ἐστὶν 〈ἡ〉 φυγὴ τῶν κακῶν. ἢ ἀντὶ τοῦ δεσπόζουσα καὶ συμφέρουσα. 633 634 635 636

694b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-427 〈ἀλεωρή:〉 ἡ φυγὴ τοῦ κακοῦ ἤτοι τῆς ἀτεκνίας. S m

695. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-428 ληίδα: καταχρηστικῶς τὰ χρήματα, κυρίως δὲ τὰ ἐκ λαφυραγωγίας.

696. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-429 ἄστυ: ἐτυμολογεῖ Εὔμολπος τὴν λέξιν ἄστυ λέγων παρὰ τὸ 〈ἄνω〉 ἵστασθαι· ἐπὶ μετεώρου γὰρ κεῖνται αἱ πόλεις. 637 638 639 640

699a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-430 〈ὑποβλήδην:〉 ὑποβολάδην, εὐθέως. L g

699b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-431 ὑποβλήδην κυρίως σημαίνει, ἐπειδὰν λέγοντός τινος ἕτερος περικόψας τὸν ἐκείνου λόγον λέγῃ. καὶ ὑποβάλλειν ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ. ἔστι δ᾽ ὅτε τὸ ὑποβάλλειν σημαίνει τὸ ἐνίστασθαι καὶ ἐναντιοῦσθαι. ἐνταῦθα δὲ τὸ ὑποβλήδην ἀντὶ τοῦ λάθρα συναινεῖν κεῖται. P 641 642

700. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-432 ἥδε μενοινή: ἀντὶ τοῦ βουλή. ἀστείως δέ, ἐπεὶ αὐτῇ ἤρεσε τὰ λεχθέντα, ἵνα μὴ ὥσπερ ἀκολασίαν κατηγορῆται, τὴν κοινὴν πασῶν ἐπικαλεῖται μαρτυρίαν.

701. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-433 καὶ ἄγγελον μετὰ νῆα: ἀντὶ τοῦ ἐπὶ τὴν ναῦν. περιττὸς δὲ ὁ καὶ σύνδεσμος.

703-04. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-434 ὄρσο μοι, Ἰφινό〈η〉: τὸ ἑξῆς· ὄρσο μοι, Ἰφινόη, τοῦδ᾽ ἀνέρος ἀντιόωσα, ὅστις στόλου ἡγεμονεύει, ἡμέτερόνδε μολεῖν. τὸ δὲ ἀντιόωσα ἀντὶ τοῦ ἀντιάσουσα οἷον ἀξιώσουσα, τουτέστι δεησομένη. στόλος δέ ἐστιν ἐπὶ πρᾶξίν τινα πορευόμενον πλῆθος, καὶ ἐπὶ νεῶν τε λέγεται καὶ σχεδὸν ἐπὶ πάσης ὁρμῆς καὶ μείζονος παρασκευῆς. προστίθησι δὲ οὕτω Παλαμήδης·

“οὕτω δὲ λέγεται καὶ ἡ εἰς ὀξὺ 〈τῆς νεὼς〉 ἀπόληξις”
. 643 644 645 646 647 648 649 650

707. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-435 εὐμενέοντας: τοῦτο ὡς πρὸς ὃ 〈φόβον〉 εἶχον, μὴ ἄρα πολέμιοι ἦσαν. L 651 652

712. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-436 κούρη τοί μ᾽ ἐφέ〈ηκε〉: διὰ τοῦ κόρη τὸν τῶν Ἀργοναυτῶν φόβον ἀποκρούεται καὶ ἀποτρέπεται· καὶ γὰρ αὐτοὶ ἐδεδοίκεισαν ἑωρακότες αὐτὰς καθωπλισμένας. παρθένος γὰρ ἡ καλέσασα. τὸ δὲ Θοαντιάς ἀντὶ τοῦ Θοαντίς. 653 654 655 656 657 658

717. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-437 〈ἐναίσιμος:〉 καθήκων, ἀβλαβής. L g

718-19. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-438 εἴσαντο: ἀντὶ τοῦ διενοήθησαν, ὑπέλαβον. τηλυγέτην δὲ νῦν ἀκουστέον μόνην. ὁ γὰρ νοῦς· διενοήθησαν δὲ μονογενῆ Θόαντι τὴν Ὑψιπύλην γεγενημένην τὴν βασιλείαν τοῦ πατρὸς εἰληφέναι. 659 660

721-22. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-439 Ἰτωνίδος: ἐν Θεσσαλίᾳ θεὰ Ἰτωνὶς τιμᾶται καὶ ἐν Κορωνείᾳ [πόλις] τῆς Βοιωτίας, ἀπὸ Ἰτώνου τοῦ ἥρωος. ἀστείως δὲ οὐ πολεμικῇ σκευῇ χρώμενον εἰσάγει, ἀλλ᾽ ἐσθῆτι κοσμούμενον· πρῶτον μέν, ὅτι ἀπόλεμον αὐτὸν ἐκάλει, ἔπειτα, ὅτι καὶ γυναικῶν μόνων ἡ πόλις, αἳ μάλιστα τοῖς τοιούτοις χαίρουσι. καὶ ὁ Μένανδρος (fg 736 K. III 208):

“εὐκαταφρόνητος τῇ στολῇ εἴσειμι καὶ ταῦτ᾽ εἰς γυναῖκας”
. ἤδη δὲ καὶ διὰ τῆς δωρησαμένης θεοῦ τὸ τῆς χλανίδος κάλλος ἐσήμηνεν. P 661 662 663 664 665 666 667 668 669 670 671 672 673 674

723-24. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-440 δρυόχους: ἐν οἷς καταπήσσεται ἡ τρόπις ξύλοις, ταῦτα οὕτω καλοῦσιν. Ὅμηρος (τ 574):

‘ἵσταχ᾽ ἑξείης, δρυόχους ὥς, δώδεκα πάντας’
. δρύοχοι οὖν τὰ ἐγκοίλια τῆς νεώς. κανόνας δὲ τὰς στάθμας, οἷς τὰ ξύλα καὶ τοὺς τοίχους οἱ τέκτονες ἐξισάζουσιν. δάε δέ· ἐδίδαξεν ἡ θεός. 675 676

725. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-441 τῆς μὲν ῥηΐτε〈ρον〉: ἐν τῇ προεκδόσει τῷ τῆς μὲν ῥηΐτερόν κεν ἑξῆς ἐστιν ἄκρα δὲ πορφυρέη (v. 728), οἱ δὲ μεταξὺ δύο οὐκ εἰσίν. L 677 678

726-27. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-442 ἔρευθος: ἐρύθημα. ἔστι δὲ καὶ βοτάνης εἶδος ἐρυθρόν, ᾗ τὰ ἔρια βάπτουσιν. ἐρευθήεσσα δὲ ἀντὶ τοῦ πυρρά, ὑπέρυθρος. καὶ ἔστι παρὰ τὸ Σαπφικόν (fg inc. lib. 37 Lobel = 20 B. III 96):

‘παντοδαπαῖς〈ι〉 μεμιγμένα χροιαῖσιν’
. 679 680 681 682

728. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-443 〈ἄκρα〉: τὴν ἀρχὴν καὶ τὸ τέλος. L g

729. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-444 〈ἐκέκαστο:〉 ἐκεκόσμητο, ἐπέκειτο. L g

730-31a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-445 Κύκλωπες: οὗτοι γάρ, Βρόντης καὶ Στερόπης, τῷ Διὶ τὸν κεραυνὸν ἔδωκαν. καὶ Ἡσίοδος (Theog. 141):

‘οἳ βροντήν Ζηνὶ ἔδοσαν τεῦξάν τε κεραυνόν’
.

730-31b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-446 〈ἐπ᾽ ἀφθίτῳ:〉 ἐπὶ θείῳ καὶ θαυμαστῷ καὶ ἀθανάτῳ ἔργῳ. L g

730-31c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-447 ἤτοι ἐπὶ ποσότητος τόσον ἢ ἐπὶ θαύματος, τοσοῦτον ἀντὶ τοῦ μεγάλως. L m (P)

732-33. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-448 μιῆς δ᾽ ἔτι δεύετο: ὅτι ἦν ἡμιτελὴς παρὰ μίαν ἀκτῖνα ὁ κεραυνός. αἰνίττεται δέ, ὅτι τὸ κατασκεύασμα ἀληθῶς εἶχε τὸν κεραυνὸν καὶ ὀλίγῳ ἐλαττούμενον τῆς ἀληθοῦς λαμπηδόνος· οὐ γὰρ οἷόν τε ἦν τεχνίτην ἐν ποικίλματι ὁμοίαν τὴν λαμπηδόνα ποιῆσαι τῆς ἀληθοῦς.

734. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-449 μαλεροῖο: οἱ νεώτεροι τοῦ λαμπροῦ, οἱ δὲ τοῦ μαραντικοῦ. L g (P) 683 684 685 686

735-37a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-450 Ἀντιόπης: δύο Ἀντιόπαι ἐγένοντο, ἡ μὲν Νυκτέως, ἡ δὲ Ἀσωποῦ, ἧς καὶ μέμνηται· ἧς καὶ Διὸς Ἀμφίων καὶ Ζῆθος, οἳ καὶ ἐτείχισαν τὰς Θήβας. 687 688 689 690 691 692

735-37a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-451 καὶ τὰς Θήβας ἐτείχισαν, ὡς καὶ Ὅμηρός φησιν (λ 263):

“οἳ πρῶτοι Θήβης ἕδος ἔκτισαν ἑπταπύλοιο”
. Φερεκύδης (3 fg 41 c J.) δὲ καὶ τὴν αἰτίαν παραδίδωσι· διότι Φλεγύας πολεμίους ὄντας εὐλαβοῦντο. 〈...〉 βασιλεύοντι 〈...〉 Κάδμῳ 〈...〉. 693 694


and they built the walls of Thebes, as Homer also says (λ 263):

735-37b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-452 〈κεῖτο πέλας:〉 ἀστείως ὡς πρὸς τὴν ἕδραν τῆς πόλεως καὶ τὴν στάσιν τῶν τειχῶν τὸ κεῖτο ἔταξεν. L g (P) 695 696

738—39. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-453 ἐπωμαδὸν ἠέρταζ〈εν〉: κατὰ τοὺς ὤμους ἐβάσταζεν, ἐπὶ τῶν ὤμων ἦρεν. διὰ δὲ τοῦ ἐοικὼς ἐκόλασε τὸν λόγον διὰ τὸ ἐν γραφῇ εἶναι· οὐ γὰρ ἀληθῶς ἐκακοπάθει ἐν τῇ γραφῇ. 697 698

740—41a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-454 ἐπὶ οἷ: ἐπ᾽ αὐτῷ τῷ Ζήθῳ ἑπόμενος. τὸ δὲ δὶς τόσση ἀντὶ τοῦ διπλασίων τῷ Ἀμφίονι ἐπηκολούθει πέτρα. ὅτι δὲ ἠκολούθησαν τῇ Ἀμφίονος λύρᾳ οἱ λίθοι αὐτόματοι, ἱστορεῖ καὶ Ἀρμενίδας ἐν α᾽ (fg 2 M. IV 339). τὴν δὲ λύραν δοθῆναι Ἀμφίονι ὑπὸ Μουσῶν φησι, Διοσκορίδης (fg 8 M. II 196) δὲ ὑπὸ Ἀπόλλωνος. καὶ Φερεκύδης δὲ ἐν τῇ ι᾽ (3 fg 41 a J.) ἱστορεῖ ὑπὸ Μουσῶν. 699 700 701 702 703 704 705 706

740—41b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-455 δὶς τόσση δέ: διπλῆ ὡς πρὸς ἣν ἐβάσταζεν ὁ Ζῆθος. διὰ δὲ τούτου οὐδὲν ἕτερον δηλοῖ ἢ τὴν τῆς μουσικῆς καὶ τὴν τῆς εὐπαιδευσίας ἀρετὴν ὡς πρὸς τὴν ἄλογον ἀνδρίαν, παραινὼν ὅτι ὁ μὲν καὶ σφόδρα ἰσχυρὸς ὀλίγον καίτοι κακοπαθῶν ἔφερεν, ὁ δὲ μέγιστον τῇ εὐπαιδευσίᾳ φέρειν ἠδύνατο. 707 708

743. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-456 ὀχμάζουσα: κατέχουσα, βαστάζουσα, καίτοι μὴ οὖσα πολεμική, ἀλλ᾽ ὡς ἐραστὴ χαριζομένη. κυρίως δέ ἐστιν ὀχμάσαι τὸ ἵππον ὑπὸ χαλινὸν ἀγαγεῖν ἢ ὑπὸ ὄχημα. κυρίως δὲ λέγεται τὸ ἐν μάχῃ κρατῆσαι, ἀπὸ τῆς αἰχμῆς. θοὸν δὲ τὸ εὐκίνητον καὶ εὐμετάφορον, ἀπὸ τοῦ θοάζειν, ὅ ἐστι ταχύνειν. L m (P) 709 710 711 712 713 714

745—46a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-457 δίκηλον κυρίως τὸ τῷ Διὶ ἐοικὸς ἄγαλμα, καταχρηστικῶς δὲ καὶ πᾶν ὁμοίωμα, ὡς καὶ νῦν. καὶ δικηλιστὰς δὲ τοὺς σκωπτικοὺς τοὺς ἐν τῷ σκώπτειν ἀπομιμουμένους τινὰς ἄλλους. ἐν δὲ τῇ ἀσπίδι, φησί, χαλκῇ οὔσῃ ἐφαίνετο αὐτῇ μορφὴ ὁμοία. 715 716 717 718 719 720

745—46b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-458 〈δίκηλον:〉 εἴδωλον. L g

747—51a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-459 ἐν δὲ βοῶν: ἡ Τάφος νῆσός ἐστι μία τῶν Ἐχινάδων, ἣν 〈...〉 οἰκοῦντες ἄνδρες λῃστρικώτατοι ἐτύγχανον τὸν τρόπον καὶ εἰς Ἄργος ποτὲ ἐλθόντες τὰς τοῦ Ἠλεκτρύωνος βόας ἀπήλασαν τοῦ πατρὸς Ἀλκμήνης. γενομένης δὲ μάχης καὶ ὁ Ἠλεκτρύων καὶ οἱ τούτου παῖδες ἀνηρέθησαν. διὸ Ἀλκμήνη μετέστη καὶ ἀνεκήρυξεν τὸν ἑαυτῆς γάμον τῷ τιμωρησομένῳ τὸν πατρῴον φόνον. τιμωρησάμενος δὲ Ἀμφιτρύων ἔγημεν. ἡ ἱστορία σαφῶς ἐν τῇ Ἀσπίδι παρ᾽ Ἡσιόδῳ (1—19). 721 722 723 724 725 726

747—51b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-460 Τηλεβόαι τὴν Ἀκαρνανίαν οἰκοῦντες μετῴκησαν εἰς Τάφον 〈...〉 διὰ βοῶν ζήτησιν. περὶ δὲ τῆς μάχης Ἡρόδωρος (31 fg 15 J.) ἱστορεῖ, ὅτι Περσέως καὶ Ἀνδρομέδας δ᾽ παῖδες ἐγένοντο, Ἀλκαῖος, Σθενέλαος, 727 728 729 730

747-51b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-461 Μήστωρ, Ἠλεκτρύων, καὶ κοινὴν ἔσχον τὴν βασιλείαν. Μήστορος δὲ θυγάτηρ Ἱπποθόη, ἧς καὶ Ποσειδῶνος Πτερέλαος· Πτερελάου παῖδες Τηλεβόας καὶ Τάφιος, ἀφ᾽ οὗ ἡ νῆσος. ὡς δέ τινες, Τηλεβόου τοῦ Πτερελάου ἐγένοντο παῖδες οἱ καλούμενοι Τηλεβόαι. ἐλθόντες δὲ ἀπήτουν Ἠλεκτρύωνα τὰ τῆς μάμμης ἑαυτῶν Ἱπποθόης, ἀντιστάντες δὲ αὐτοῖς οἱ Ἠλεκτρυωνίδαι ἀνηρέθησαν ὑπ᾽ αὐτῶν. Τηλεβόαι οὖν οἱ Τάφιοι, ἤτοι ὅτι τῆλε οἰκοῦντες ἀπὸ Ἄργους τὰς βοῦς ἀπήλασαν, ἢ ἀπὸ Τηλεβόου τοῦ Πτερελάου τοῦ βασιλέως υἱοῦ, οὗ ἀδελφὸς Τάφιος, ἀφ᾽ οὗ καὶ ἡ νῆσος. 731 732 733 734 735 736 737 738 739 740


Mestor and Electryon held the kingship in common. Mestor's daughter was Hippothoe, and by Poseidon she had Pterelaus. Pterelaus' sons were Teleboas and Taphius, from whom the island is named. But according to some, the sons of Teleboas son of Pterelaus were those called Teleboans. They came and demanded from Electryon the property of their grandmother Hippothoe, and when the sons of Electryon opposed them, they were killed by them. So the Teleboans are the Taphians, either because they drove off the cattle from Argos while living far away (tēle), or from Teleboas son of King Pterelaus, whose brother was Taphius, from whom the island is named.

747-51c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-462 ἀμέρσαι: στερησαι. L gP

752—58a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-463 δηριόωντες: ἀγωνιζόμενοι. ὁ γὰρ Οἰνόμαος Ἄρεως ὢν παῖς καὶ Ἁρπίνης τῆς Ἀσωποῦ, ἐξ Εὐρυθόης τῆς Δαναοῦ θυγατέρα ἔχων Ἱπποδάμειαν καὶ χρησμὸν λαβὼν ἀναιρεθήσεσθαι ὑπὸ τοῦ ἰδίου γαμβροῦ, οὐκ ἐβούλετο ἐκδοῦναι αὐτὴν εἰ μὴ τῷ νικήσαντι δι᾽ ἵππων. προέκειτο δὲ αὐτοῖς Κλάδεως ποταμὸς ἀφετηρία, Ἰσθμοῖ δὲ τὸ τέρμα. καὶ ἀνεῖλεν ιγ᾽ μνηστῆρας, ὡς Πίνδαρος (Ol. I 79) ἱστορεῖ. ἐλθόντος δὲ τοῦ Πέλοπος ἐπὶ τὸν ἆθλον μετὰ ἵππων δεδομένων αὐτῷ ὑπὸ Ποσειδῶνος, ἐρασθεῖσα ἡ Ἱπποδάμεια ἔπεισεν Μυρτίλον τὸν Ἑρμοῦ μὲν παῖδα, ἁρματοπηγὸν δὲ καὶ ἡνίοχον Οἰνομάου, παρασκευάσαι 〈ὥς〉 κατα... 741 742 743 744 745 746 747 748 749 750 751 752

752—58a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-464 τροχίσαι τὸν πατέρα, βουλομένη Πέλοπι γήμασθαι. 〈...〉 σκευάσαντα τὸν ἔμβολον ἐκ κηροῦ, ἵνα ἐν τῷ δρόμῳ θλασθέντος αὐτοῦ νικήσας Πέλοψ λάβῃ αὐτὴν πρὸς γάμον. Φερεκύδης δὲ ἐν η᾽ (3 fg 37 a J.) φησίν, ὅτι οὐκ ἐνέθηκεν ἐν τῷ ἄξονι τὸν ἔμβολον, καὶ οὕτως ἐκκυλισθέντος τοῦ τροχοῦ ἐκπεσεῖν τὸν Οἰνόμαον. αἱ δὲ τοῦ Οἰνομάου ἵπποι Ψύλλα καὶ Ἅρπιννα. ὁ δὲ Μυρτίλος Ἑρμοῦ υἱὸς ἐκ μιᾶς τῶν Δαναοῦ θυγατρῶν Φαεθούσης, οἱ δὲ ἐκ Κλυμένης, οἱ δὲ ἐκ Μυρτοῦς μιᾶς τῶν Ἀμαζόνων. 753 754 755 756


to torture her father, wishing to marry Pelops. 〈...〉 having fitted the linchpin of wax, so that when it was crushed in the race, Pelops might win and take her in marriage. But Pherecydes in the eighth book (3 fg 37 a J.) says that he did not put the linchpin in the axle, and thus when the wheel rolled off, Oenomaus fell out. The mares of Oenomaus were Psylla and Harpinna. Myrtilus was the son of Hermes by one of the daughters of Danaus, Phaethusa, or according to others by Clymene, or by Myrto, one of the Amazons.

752—58b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-465 παραιβάτις: οὐχ ὅτι αὐτῷ κατὰ τὸν ἀγῶνα συμπαρῆν, ἀλλ᾽ ὅτι ὁ τεχνίτης ἀμφότερα δεῖξαι θέλων, καὶ τὸν δρόμον καὶ τὴν νίκην, τοῦτο πεποίηκεν. L m (P) 757 758

752—58c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-466 προτενές: προτεταμένον ἔχων τὸ δόρυ. L g (P)

752—58d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-467 ἄξονος ἐν πλήμνῃ〈σι〉: διαφέρει πλήμνη καὶ πλήσμη· ἡ μὲν γὰρ τὴν χοινικίδα σημαίνει τοῦ τροχοῦ, ἡ δὲ πλήσμη τὴν πλήμμυραν τοῦ ποταμοῦ. διόπερ παρ᾽ Ἡσιόδῳ οὕτως ἀναγνωστέον (fg 217 Rz.²):

“αὐτὸς δ᾽ ἐν πλήσμηισι διιπετέος ποταμοῖο”
, καὶ οὐχ, ὥς τινες, “ἐν πλήμνηισ᾽, εἰ μὴ ἄρα ἔξωθεν προσλάβοιμεν τὴν σὺν πρόθεσιν, σὺν πλήμνηισιν. L m P 759 760 761 762

752—58e. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-468 παρακλιδόν: παρακεκλιμένως ἔπιπτεν. L g (P)

760—62a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-469 〈βούπαις:〉 μέγας παῖς, οὔπω τέλειος ἀνήρ. L g (P) 763 764

760—62b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-470 Τιτυὸν μέγαν: Ἐλάρη μήτηρ Τιτυοῦ. μετὰ τὴν τελευτὴν δὲ τῆς μητρὸς λέγεται παρὰ τῆς Γῆς ἀνατετράφθαι, καθὰ καὶ Ὅμηρος 765 766

760—62b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-471 ἱστορεῖ (λ 576):

“καὶ Τιτυὸν εἶδον, Γαίης ἐρικυδέος υἱόν”
. Φερεκύδης (3 fg 55 J.) δέ φησιν, ὅτι Ἐλάρῃ τῇ Ὀρχομενοῦ μιγεὶς ὁ Ζεὺς ὤθησεν αὐτὴν κατὰ γῆς ἤδη κύουσαν δεδοικὼς τὴν τῆς Ἥρας ζηλοτυπίαν, καὶ ἀνεδόθη 〈ἐκ〉 τῆς γῆς Τιτυός· διὸ καὶ γηγενὴς καλεῖται. 767 768 769 770 771 772


he relates (λ 576):

760—62c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-472 Ἐλάρη μήτηρ Τιτυοῦ, ὃν κύουσα ἐκ Διὸς καὶ ἀδυνατοῦσα γεννῆσαι διὰ τὸ μέγεθος τοῦ παιδὸς ἀπώλετο 〈...〉. δοκεῖ δὲ ἡ ἱστορία ἀπίθανος εἶναι καὶ ἄπιστος, ὅτι ἐκ δευτέρου ἡ Γῆ ἐγέννησε τὸν Τιτυόν. ἀλλ᾽ ἐροῦμεν, ὅτι οἱ ποιηταὶ τοὺς τερατώδεις κατὰ τὸ σῶμα Γῆς εἶναί φασιν. οὕτω γὰρ καὶ Καλλίμαχος (fg 376 Schn.) τὰ δεινά τῶν θηρίων Γῆς εἶναι ἔφη. ὅτι δὲ μέγας ὁ Τιτυός, καὶ Ὅμηρός φησιν (λ 577):

“ὃ δ᾽ ἐπ᾽ ἐννέα κεῖτο πέλεθρα”
. φαμὲν οὖν, ὅτι, ὅτε πρὸς Ἐλάρης ἐτέχθη, ἐδόκει αὐτῆς εἶναι διὰ τὸ βραχὺ τοῦ σώματος· ὡς δὲ αὐξηθεὶς τερατώδης ἐγένετο, ἔπλασαν καὶ τεχθῆναι αὐτὸν καὶ τετράφθαι πρὸς τῆς Γῆς. 773 774 775 776 777 778 779 780 781 782

760—62d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-473 〈βούπαις οὔπω πολλός —〉 Τιτυὸν μέγαν: τὸ μέγαν θαυμαστικῶς εἴρηται, ὅτι βούπαις ὢν μέγαν ἐτόξευσεν. καὶ ἤτοι πρὸς τὴν θείαν φύσιν ἀκουστέον ἢ πρὸς τὸ ὑπ᾽ ὄψιν εἶναι τὴν ὕβριν τῆς μητρός, ὅτι πολλάκις τὰ δεινὰ τῶν πραγμάτων καὶ τὴν ἡλικίαν καὶ τὴν φύσιν οἶδε βιάζεσθαι. πρὸς ὃ ὁ ποιητὴς οὐ τῷ κυρίῳ ὀνόματι ἐχρήσατο, ἀλλὰ τῷ κατὰ φύσιν, μητέρα εἰπών. 783 784

763—64a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-474 ἐν καὶ Φρίξος ἔην Μινυή〈ιος〉: Μινυήιος ὁ Ἰώλκιος· τὴν γὰρ Ἰωλκόν Μινύαι ᾤκουν, ὡς φησι Σιμωνίδης ἐν Συμμίκτοις (8 fg 3 J.). δύναται δὲ καὶ ἀντὶ τοῦ Ὀρχομένιος· πολλοί γάρ φασιν ἐν Ὀρχομενῷ οἰκῆσαι τὸν Ἀθάμαντα. 785 786 787 788 789 790

763-64a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-475 ζητητέον δὲ τί βούλεται αὐτῷ ταῦτα τὰ ποικίλματα. καὶ ἐροῦμεν, ὅτι ὁ ποιητὴς διὰ τῆς χλαμύδος οὐδὲν ἕτερον ἢ τὴν κοσμικὴν τάξιν καὶ τὰς τῶν ἀνθρώπων πράξεις φησί. καὶ πρῶτον μὲν διὰ τοῦ κεραυνοῦ καὶ τῶν Κυκλώπων θεόν τινα καὶ θείαν φύσιν ἀλληγορεῖ· διὸ καί φησιν (v. 730):

“ἐπ᾽ ἀφθίτῳ ἥμενοι ἔργῳ”
. μεθ᾽ ὃ πόλεις κτιζομένας διὰ τῆς τοῦ Ἀμφίονος λύρας ἱστορεῖ· ἔπειτα τὰ ἐν ταῖς πόλεσι πάντα γινόμενα, ἔρωτάς τε καὶ πολέμους — τοῦτο γὰρ βούλεται αὐτῷ ἡ Ἀφροδίτη ὁπλοφοροῦσα, ἡ δὲ βία καὶ αἱ μάχαι διὰ τῆς τῶν Ταφίων ἱστορίας —, ἀγῶνάς τε καὶ γάμους διὰ τῶν τοῦ Πέλοπος ἄθλων, ἀσεβείας τε καὶ τιμωρίας πρὸς τῶν κρειττόνων διὰ τοῦ Τιτυοῦ, ἐπιβουλάς τε καὶ διαβολὰς καὶ σωτηρίας διὰ τῆς τοῦ Φρίξου ἱστορίας, καὶ σχεδὸν πάντα τὰ ἐν ταῖς πόλεσι γινόμενα διὰ τῆς χλαμύδος ποιητικῶς ἔφρασεν. δῶρον δέ φησιν εἶναι τὴν χλαμύδα τῆς Ἀθηνᾶς, ἐπειδὴ ὅ τε κόσμος ὑπὸ τῆς θείας φρονήσεως γέγονε, τῶν τε ἐν αὐτῷ ὑπὸ τῶν ἀνθρώπων πραττομένων οὐδὲν ἄνευ φρονήσεως ὀρθῶς γένοιτ᾽ ἄν. 791 792 793 794 795 796


One must inquire what these embroidered designs mean to him. And we shall say that the poet, through the cloak, speaks of nothing other than the cosmic order and the deeds of men. And first, through the thunderbolt and the Cyclopes, he allegorizes some god and divine nature; therefore he also says (v. 730):

763-64b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-476 εἰσαΐων: ἐφθέγγετο γὰρ ὁ κριὸς πιστούμενος τῷ Φρίξῳ τὴν σωτηρίαν κατὰ βούλησιν Διός. L m (P)

763-64c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-477 〈ὅδ᾽ ᾖ:〉 κριός. S g

763-64d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-478 ἐξενέποντι: περιττὴ ἡ ἐξ. L gP

763-64e. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-479 〈ἐξενέποντι:〉 ἀνθρώπῳ. S m 797 798

768. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-480 〈τοῖ᾽ ἄρα δῶρα:〉 πρὸς δὲ παρθένον στελλόμενος παρθένου δώρα μεταχειρίζεται.

769—73. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-481 ὄρρ᾽ Ἀταλάντη: Ἰασίωνος θυγάτηρ, ἣν ἔγημεν Μειλανίων. ἑτέρα γάρ ἐστιν ἡ Ἀρκαδική, 〈ἑτέρα〉 ἡ Σχοινέως, ἣν ἔγημεν Ἱππομένης. Μαίναλος δὲ ὄρος Ἀρκαδίας, ἐν ᾧ ἡ Ἀταλάντη διῆγεν, ἀπὸ Μαινάλου τοῦ Ἀρκάδος, ὥς φησιν Ἑλλάνικος (4 fg 162 J.). 799 800 801 802 803 804 805 806 807 808

769-73. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-482 αἱ δὲ Ἀριστάρχειοι (I 404, 10 Ludwich) δι᾽ ἑτέρου ρ ἔχουσι τὰς τοιαύτας γραφάς, ὡς Ἡρακλέων (fg 11 Berndt Progr. gymn. Insterb. 1914, 21) φησὶν ἐν τῇ π τῆς Ἰλιάδος (228)

‘τό ῥα τότ᾽ ἐκ χηλοῖο λαβών’
. τὸ δὲ δεῖσεν ἀργαλέας ἔριδας τὰς τῶν μνηστήρων λέγει τῆς Ἀταλάντης ἔριδας· ἔδεισεν, μὴ εἰς στάσιν αὐτοὺς ἐξάψῃ καὶ διαφορά τις γένηται μεταξύ, τῶν μὲν μιγῆναι αὐτῇ θελόντων, τῆς δὲ τὴν παρθενίαν τηρούσης. ὅτι δὲ ἐμίγησαν οἱ Ἀργοναῦται ταῖς Λημνίαις, Ἡρόδωρος ἱστορεῖ ἐν τοῖς Ἀργοναυτικοῖς (31 fg 6 J.). Αἰσχύλος δὲ ἐν Ὑψιπύλῃ (p. 79 N.²) ἐν ὅπλοις φησὶν αὐτὰς ἐπελθούσας χειμαζομένοις ἀπείργειν, μέχρι λαβεῖν ὅρκον παρ᾽ αὐτῶν ἀποβάντας μιγήσεσθαι αὐταῖς. Σοφοκλῆς δὲ ἐν ταῖς Λημνίαις (II p. 52 Pearson) καὶ μάχην ἰσχυρὰν αὐτοῖς συνάψαι φησίν. 809 810 811 812 813 814 815 816


The Aristarchean editions (I 404, 10 Ludwich) have such readings with a second rho, as Heracleon (fg 11 Berndt Progr. gymn. Insterb. 1914, 21) says in the 17th book of the Iliad (228)

775a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-483 καλύβαις: ταῖς διὰ τῶν ἱματίων, νηγατέαις δὲ νεοκατασκευάστοις.

775b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-484 καλύβῃσι: ἀντὶ τοῦ παστῷ. L g (P) 817 818

776. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-485 〈θηήσαντο:〉 ἀντὶ τοῦ ἔβλεψαν. L g

777. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-486 κυανέοιο: νῦν λαμπροῦ. L g (P) 819 820

781a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-487 τῷ ἴκελος: ἤτοι κατ᾽ ἔρωτα λέγει ἢ κατὰ μνηστείαν. διόλου δὲ ἁρμόζουσα καὶ οἰκεία ἡ εἰκών. καὶ γὰρ καὶ αὐτὸν ἐρῶσα ἐξεδέχετο παρθένος καταλαμπόμενον τῷ κάλλει.

781b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-488 ἀνὰ στίβον: ἀνὰ τὴν ὁδόν, παρὰ τὸ στείβω τὸ περιπατῶ.

783. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-489 ἐπεκλονέοντο: οὐ καλῶς τὸ ἐπεκλονέοντο εἴρηκεν ἅμα τῇ χαρᾷ· κλόνος γὰρ ἡ ταραχή. Ὅμηρος (Ε 93):

‘ὡς ὑπὸ Τυδείδῃ πυκιναὶ κλονέοντο φάλαγγες’
. 821 822

785. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-490 ἀπηλεγέως: ἀντὶ τοῦ συντόμως, ἀποφατικῶς. Ἡρωδιανὸς δὲ ἐν τῷ γ᾽ τῆς Καθόλου (I 79, 23 L.) ἀνηλεγέως φησί. 823 824 825 826 827 828 829 830 831 832

786. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-491 προφανέντι: περιττὴ ἡ πρὸ πρόθεσις. θεράπναι δὲ κατὰ συγκοπὴν τοῦ θεράπαιναι. 833 834

787. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-492 σανίδες: οὕτω λέγονται τὰ ὑπερμήκη ξύλα καὶ πλατέα οἷον τανίδες, παρὰ τὴν τάσιν. 835 836

788—89a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-493 ἔνθα μιν: ἐν τῇ προεκδόσει·

ἔνθα μιν Ἰφινόη προδόμου διὰ ποιητοῖο / ἐσσυμένως καλῆς ἐπὶ δίφρακος εἶσεν ἄγουσα.
L

788—89b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-494 καλῆς διὰ παστάδος: ἣν ἡμεῖς προστάδα λέγομεν. εἴρηται δὲ οὕτως διὰ τὸ ἐν αὐτῇ σιτεῖσθαι ἡμᾶς οἱονεὶ πάσασθαι. καλῆς δὲ ἤτοι ὅτι βασίλεια τὰ οἰκήματα ἢ ὅτι ἐρωτικά· τοιαῦτα γὰρ τὰ τῶν ἐρώντων, ὡς καὶ Ἀνακρέων (fg 119 B. III 286) ἐπὶ ἐρωμένης φησίν 〈...〉. 837 838 839 840 841 842 843 844 845 846

788—89c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-495 〈δι’ ἀναστάδος:〉 ἐπιπέδου. S m 847 848

794—96a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-496 ἦσθ᾽ αὕτως: εἰκῇ ἐκαθέζεσθε. ἤδη δὲ καὶ διὰ τούτου ἐφ᾽ ὃ ἐκάλεσεν αὐτὸν ἠνίξατο καὶ τὰ τῆς εὐμενείας οὕτω πορίζεται.

794—96b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-497 ὑπ᾽ ἀνδράσιν: ἀντὶ τοῦ ὑπ᾽ ἀνδρῶν. Ὅμηρος (B 816)· ‘Τρωσὶ μὲν ἡγεμόνευε’. τοῦτο δὲ Ἰώνων ἴδιον. ταῦτα δὲ πλάττεται ἡ Ὑψιπύλη, ἀποδημεῖν ἐπὶ Θράκης τοὺς ἄνδρας. ἀρόωσι δὲ ἀροτριῶσιν, ἀφ᾽ οὗ τὸ διάγουσιν ἀκουστέον. πλάττεται δὲ καὶ ἀφανίζει τὸ ἀληθῶς γεγονὸς καὶ τὸν φόνον τῶν ἀνδρῶν. 849 850 851 852

794—96c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-498 ἐπινάστιοι: ἔποικοι. L gP

800a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-499 ἀπορνυμένους δὲ ἤτοι ἀπερχομένους τοὺς Λημνίους φησίν. P

800b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-500 ἐπαύλους: τὰς ἐπαύλεις, τὰς μάνδρας. ἢ καταχρηστικῶς· τὰς οἰκίας τῶν Θρᾳκῶν ἐπόρθουν οἱ Λήμνιοι. 853 854 855 856 857 858

801—03a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-501 ἐκ νηῶν: ἀντὶ τοῦ διὰ τῶν νηῶν. L gP 859 860

801—03b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-502 αὐτῇσι δ᾽ ἀπείρο〈να〉: θαυμαστικῶς, οἷον· ληιάδας αὐτὰς καὶ δεσποίνας ἡμῶν ἔφερον ἄγοντες. ἐν δὲ τῇ προεκδόσει·

‘ἐκ νηῶν, ἄμυδις δὲ βόας καὶ μῆλα κόμιζον / αὐτήσειν κούρῃσιν ἀπείρονα ληίδα δεῦρο. / καὶ τότ᾽ ἔπειτ᾽ ἀνά δῆμον ἀάατος ἔμπεσε λύσσα, / οὐκ οἶδ᾽ ἢ θεόθεν ἢ αὐτῶν ἀφροσύνῃσι.’
L 861 862 863 864

801—03c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-503 οὐλομένης: ἀντὶ τοῦ τῆς δεινῆς ἢ, ἀπὸ τοῦ συμβαίνοντος, ὀλέθρου ποιητικῆς, ὡς τὸ ‘πολύδακρυν Ἄρηα’ (Hom.) τὸν δακρύων ποιητικόν.

801—03d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-504 πορεύνετο: κατεσκευάζετο. L gP

801—03e. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-505 θυμοφθόρον ἄτην: τὸν ἔρωτα λέγει. L g (P)

805a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-506 ᾗ ματίῃ: τῇ ἑαυτῶν ματαιότητι καὶ μωρίᾳ καὶ φρενοβλαβείᾳ νικηθέντες.

805b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-507 ἀπεσσεύοντο: ἀντὶ τοῦ ἐδίωκον. L gP

807—08. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-508 εἴ κέ ποτ᾽ αὖτις: περιττὸς ὁ κὲ σύνδεσμος. ὁ γὰρ λόγος· πολὺν χρόνον ὑπεμείναμεν, εἴ ποτε μεταμεληθῶσιν. ἵνα δὲ μὴ ὥσπερ ζηλοτυπίαν καὶ ἀκρασίαν κατηγορήσῃ τῶν γυναικῶν, ἐπὶ πολὺ αὐτάς φησιν ἐνηνοχέναι τὸ πάθος. L

810. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-509 σκοτίη: ἡ ἐκ τῶν αἰχμαλώτων. L gP 865 866

811—12. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-510 χήραί τ᾽ ἐπὶ τῇ〈σιν〉: ἵνα μὴ τῶν παρθένων ἀσέλγειαν κατηγορῇ, [εἶπεν] ἐπὶ τούτῳ φησίν· ἐδυσφόρουν διὰ τὰς χηρευούσας μητέρας καὶ ἐφρόντιζον· κατὰ κοινοῦ δὲ τὸ ἀλάληντο . ἢ πρὸς ἕτερον· ὅτι οὐδεμία ἡμῶν πρὸς γάμον ἤρχετο, εἴχομεν γὰρ τὴν τῶν μητέρων χηρείαν καὶ ὕβριν διδάσκαλον τῶν ἡμῖν ἐσομένων. L 867 868 869 870 871 872

813. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-511 οὐδὲ πατήρ: πρὸς πλείονα οἶκτον καὶ ἔμφασιν διόλου τοῖς φυσικοῖς ὀνόμασι χρῆται. L

816. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-512 λώβην: κάκωσιν, ὕβριν. L gP 873 874

820. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-513 ὑπέρβιον: μέγα καὶ θαυμαστόν· οἶδε γὰρ αὐτὸ δεινὸν καὶ ἄπιστον, εἰ γυναῖκες ἀνδρῶν ἐκράτησαν. διὸ καὶ τὴν τοῦ δαιμονίου ἐπίταξίν φησιν εἰληφέναι. 875 876

823. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-514 αὐταῖς ληιάδεσ〈σιν〉: λείπει ἡ σὺν πρόθεσις, ἵν᾽ ᾖ· σὺν αὐταῖς ταῖς γυναιξί. L

824—25. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-515 θεσσάμενοι: ἐξ αἰτήσεως ἀναλαβόντες, αἰτήσαντες· θέσσασθαι γὰρ τὸ αἰτῆσαι καὶ ἱκετεῦσαι. καὶ Ἡσίοδος (fg 201 Rz. 2) ‘θεσσάμενος γενεὴν Κλεοδαίου κυδαλίμοιο’. καὶ Ἀρχίλοχος (fg 11 B. II 386)· ‘πολλά δ᾽ ἐυπλοκάμου πολιῆς ἁλὸς ἐν πελάγεσσι θεσσάμενοι γλυκερόν νόστον’. δαιμονίως δὲ καὶ τοῦτο πλάττεται· ἦν γὰρ εὐθέως ζητῆσαι· εἰ οἱ ἄνδρες ἀπέβησαν, κἂν ἡ βραχύτερα τῶν ἀρρένων που ἡλικία; 877 878 879 880 881 882 883 884

826a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-516 Θρηικίης ἄροσιν: περιφραστικῶς τὴν Θράκην. L gP 885 886

826b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-517 χιονώδεα: οἱ μέν, ὅτι λευκόγεως ἡ Θράκη, οἱ δὲ τὴν συνεχῶς χιονιζομένην παρὰ τὸ δυσχείμερον εἶναι· ὃ καὶ βέλτιον, ψυχρὰ γάρ ἐστιν ἡ χώρα· διὸ κάκεῖθεν τοὺς ἀνέμους πνεῖν ἐμυθεύσαντο. Διοφάνης δὲ βόθρον φασὶν εἶναι ἐν τῇ Θράκῃ, ἐξ οὗ φυσήματα ἀνέμων γίνεσθαι, καὶ μυθευθῆναι οὕτω Θράκην ἀνέμων οἰκητήριον. 887 888 889 890

829. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-518 γέρας: τὴν βασιλείαν. L gP

831. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-519 Αἰγαίης: τὸ Αἰγαῖον πέλαγός φησιν. ἐκλήθη δὲ ἀπὸ νήσου Αἰγῶν καλουμένης. Ὅμηρος (Θ 203) ‘οἱ δέ τοι εἰς Ἑλίκην τε καὶ Αἰγάς’, αὕτη γὰρ ἱερὰ Ποσειδῶνος, ἐν ᾗ μηδένα κοιμᾶσθαι λόγος διὰ τὰ φαντάσματα τοῦ θεοῦ, ὥς φησι Νικοκράτης (fg 2 M. IV 466). 891 892

831. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-520 οἱ δὲ ἀπὸ Ποσειδῶνος ὀνομασθῆναί φασι τὸ πέλαγος· Αἰγαῖος γὰρ οὗτος λέγεται ὁ θεός, ὥς φησι Φερεκύδης (3 fg 43 J.). †Νικοκράτης† δέ φησιν, ὅτι ἀπὸ Αἰγέως κατακρημνίσαντος ἑαυτὸν ἀπὸ τῆς ἀκροπόλεως εἰς τὴν θάλασσαν. οὐκ εὖ· πολὺ γὰρ ἀπέχει ἡ ἀκρόπολις τῆς θαλάσσης παραπλέοντι. 893 894 895 896 897 898


Others say that the sea was named from Poseidon; for this god is called Aegean, as Pherecydes says (3 fr. 43 J.). †Nicocrates† says that it is from Aegeus, who threw himself down from the acropolis into the sea. Not well: for the acropolis is far from the sea for one sailing along the coast.

834. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-521 ἀμαλδύνουσα: ἀφανίζουσα καὶ τῷ πλάσματι κρύπτουσα. τὸ δὲ ἴσκεν ἀντὶ τοῦ ἔλεγεν, κακῶς· Ὅμηρος γὰρ ἀντὶ τοῦ ὡμοίου. 899 900 901 902 903 904 905 906

836—37a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-522 μάλα κεν: ὁ νοῦς· λίαν ἡμῖν ἐστιν ἀρεστὸν τυχεῖν ὧν ἔχομεν χρείαν, σὺ δὲ ὅμοια δίδως. νῦν γὰρ τὸ ὀπάζεις κεῖται ἀντὶ τοῦ δίδως. 907 908 909 910

836—37b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-523 〈χρησμοσύνης:〉 ἀντὶ τοῦ χρείας. L g

836—37c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-524 μάλα κεν θυμηδέος: θυμηδὴς χρησμοσύνη ἡ τὸν θυμὸν εὐφραίνουσα χρεία. P

838. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-525 ὑπότροπ〈ος〉: ἀπελθὼν πρὸς τὰς ναῦς, πάλιν ἥξω πρὸς τὴν πόλιν.

839—41. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-526 τὸ δὲ χάζομαι τὸ παραχωρῶ σημαίνει, ἵν᾽ ᾖ· ἔγωγε μὲν οὐ παραχωρῶ ἢ σοὶ ἢ ἄλλῳ ὁτωοῦν τῆς ἀρχῆς ἀθερίζων καὶ καταφρονῶν τῆς τοιαύτης ἀρχῆς, ἀλλὰ διὰ τοὺς ἐπικειμένους μοι ἄθλους. P

842. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-527 χειρὸς θίγε: ἤδη σύμβολον αὐτῇ τῆς ἑταιρίας διὰ τῆς ἐφάψεως δίδωσιν. 911 912

845—48. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-528 μῦθον ὅτ᾽ ἤδη: ὁ νοῦς· μετέπειτα δὲ αἱ θεραπαινίδες ἦλθον βαστάζουσαι ξένια, ὅτε ἤδη ὁ Ἰάσων πάντα τὰ παρὰ τῆς Ὑψιπύλης ῥηθέντα τοῖς ἑαυτοῦ ἑταίροις συνετέλεσε λέγων.

851. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-529 Ἡφαίστοιο χάριν: ἱερὰ γὰρ Ἡφαίστου ἡ Λῆμνος. τὸ δὲ πολυμήτιος παρὰ τὸ ‘εἰδυίῃσι πραπίδεσσι’ (Hom.) γέγονεν.

854. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-530 〈καὶ〉 ἔκυρσαν: περιττὸς ὁ καί. τὸ δὲ ἔκυρσαν ἀντὶ τοῦ ἔτυχον. L gP 913 914

855. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-531 Ἡρακλῆος ἄνευθε: τοῦτο ἕνεκα τῆς οἰκονομίας φησὶν ὁ ποιητής — πάντων γὰρ ταῖς ἡδοναῖς νικωμένων μόνος οὗτος πρὸς τὸν ἆθλον αὐτοὺς προτρέπεται — καὶ πρὸς τὴν κρατερὰν καὶ εὔφρονα φύσιν τοῦ ἥρωος. L 915 916

859—60a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-532 Ἥρης υἷα: Ἡσιόδῳ ἐπηκολούθησεν 〈ἐξ〉 Ἥρας μόνης τὸν Ἥφαιστον λέγοντι γεγενῆσθαι (Th. 927 sq.)· ‘Ἥρη δ᾽ Ἥφαιστον κλυτὸν οὐ φιλότητι μιγεῖσα γείνατο’. Ὅμηρος δὲ Διὸς καὶ Ἥρας φησὶν αὐτόν. 917 918 919 920

859—60b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-533 καὶ αὐτὴν Κύπριν: διότι τὰ παρόντα ἐρωτικά, καὶ ὅτι τοῦ θεοῦ γαμετὴ αὕτη, οὗ ἱερὰ ἡ Λῆμνος. L

861. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-534 ἀμβολίη: ὑπέρθεσις. L gP 921 922

862a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-535 ἂν ἐλίνυον: ἀντὶ τοῦ ἤργουν. παρὰ τὰ αἴλινα τὰ θρηνητικὰ [ἐντεῦθεν] γεγένηται διὰ τὸ ἀνήνυτά τινα εἶναι, παρὰ τὸ Ὁμηρικόν (Ω 524)· ‘οὐ γάρ τις πρῆξις πέλεται’. L 923 924 925 926 927 928

862b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-536 ἐλίνυον: παρέμενον. L g (P) 929 930

865—68a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-537 δαιμόνιοι: τεχνικῶς καὶ συνετῶς οὐχ ἕνα τινὰ λοιδορεῖ, ἀλλὰ τοὺς πάντας, καὶ οὐ πρῶτον τὴν ἀκρασίαν αὐτοῖς ὀνειδίζει, πρὶν τὰ συμφέροντα δηλώσῃ. παρὰ δὲ τοῖς φυσικοῖς ὁ Ἡρακλῆς σύνεσις καὶ ἀλκὴ λαμβάνεται. ὁ δὲ νοῦς· ὦ μακάριοι, ἐξειργόμεθα 〈ὑπὸ〉 τοῦ ἡμῶν αἵματος τῆς πατρίδος; ἢ γάμων ἐνδεεῖς ὄντες ἐνταῦθα ἥκομεν, μεμψάμενοι τὰς ἑαυτῶν πολίτιδας καὶ Λῆμνον κατοικήσοντες τοῖς κλήροις διελόμενοι; ἢ οὕτως· ὦ μακάριοι, ἐμφύλιον φόνον δράσαντες ἐξειργόμεθα τῆς πατρίδος; ἐπειδὴ οἱ τοιοῦτοι ἐκ τῆς πατρίδος φυγῇ ἐνιαυσιαίᾳ ἐζημιοῦντο. 931 932

865—68b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-538 ὀνοσσάμενοι πολιήτιδας: κυρίως τὸ πολίτιδας γυναῖκας ἔταξεν, οἱονεὶ τὰς Ἑλληνίδας γυναῖκας ἀπαρνησάμενοι συμβιοῦν βαρ-

865-68b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-539 βάροις ἤλθομεν; καὶ οὔ φησι τὸ κάλλος αὐτῶν ἀποφυγόντες· τάχα γὰρ ἀληθῶς ἐν τῇ Λήμνῳ εὐπρεπεστέρας εἶναι γυναῖκας συνέβαινεν· καὶ πρὸς τὸ σεμνὸν τοῦ Ἡρακλέους. L


Did we come with heavy ships? And he says not having escaped their beauty; for perhaps truly in Lemnos it happened that the women were more beautiful; and this is in keeping with the dignity of Heracles. L

869. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-540 εὐκλειεῖς: ἔνδοξοι. καὶ διὰ τούτου δὲ ἐνυβρίζει. οἶδε γὰρ ἕκαστον αὐτῶν πρὸς τὸν πλοῦν ἐλθόντα εἰς εὐδοξίαν· ταύτην δὲ ἂν ἀπώλεσαν, εἰ ἐπιπολὺ διέτριψαν. L

870. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-541 ἐπὶ δηρὸν ἐελμέ〈νοι〉: καί τοῦτο συνετῶς καὶ τεχνικῶς. τὸν χρόνον αἰτιᾶται· τὸ μὲν γὰρ ὀλίγον ἀμελῆσαι τοῦ πόνου συγγνώμης ἂν εἴη, τὸ δὲ ἐπιπολὺ ἀνυπόστατον ἦν παντὶ ἀνδρί. καὶ ἔσπασεν αὐτὸ παρὰ τό ‘πάντων μὲν κόρος ἐστί’ (Ν 636). L

872. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-542 ἴομεν αὖτις 〈ἕκαστοι〉 ἐπὶ σφέα: οὐχ ὑγιῶς τὸ σφέα κεῖται, ἰσοδυναμεῖ γὰρ τῷ σὰ ἐπὶ τρίτου προσώπου τασσομένῳ. ἔδει οὖν εἰπεῖν· ἴομεν αὖτις ἕκαστοι ἐφ᾽ ἡμέτερα. ἔστι γὰρ συζυγία τῶν προσώπων αὕτη ἡμέτερα ὑμέτερα σφέτερα, τοῦ δὲ σφά· ἁμά ὑμά σφά. L 933 934 935 936 937 938

874. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-543 ἐσανδρώσῃ: ἀνδρῶν πληρώσῃ, εἰρωνικῶς. L g (P)

879—83a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-544 λείρια: καθόλου τὰ ἄνθη λείρια λέγεται. ἔστι δὲ κυρίως λεγόμενον ἄνθος λείριον, καί φησιν ὁ Θεόφραστος ἐν τῷ Περὶ φυτῶν (Hist. plant. VI 6, 9) τὸν νάρκισσον οὕτω λέγεσθαι, οἱ δὲ τὸ κρίνον. 939 940 941 942 943 944 945 946

879—83b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-545 σιμβληίδος: σίμβλους καλοῦσι τὰ ἀγγεῖα, ἐν οἷς κηροποιοῦσιν αἱ μέλισσαι. σιμβληίδος οὖν πέτρας , ἐν ᾗ μελιτουργοῦσιν ἐν τοῖς ὄρεσιν, οἱονεὶ σίμβλου τάξιν ἐχούσης. 947 948 949 950

879—83c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-546 ἄλλοτέ τ᾽ ἄλλον: παρὰ τὸ Ἰσοκράτους (Ad Demon. 52)· ‘ὥσπερ γὰρ τὴν μέλιτταν ὁρῶμεν ἐφ᾽ ἅπαντα μὲν τὰ βλαστήματα καθιζάνουσαν, ἀφ᾽ ἑκάστου δὲ τὰ χρήσιμα συλλέγουσαν, οὕτω δὴ καὶ τῆς παιδείας 〈...〉’. 951 952

879—83d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-547 ὣς ἄρα ταίγε: αἱ Λημνιάδες γυναῖκες. ἡ δὲ παραβολὴ οὐχ ὑγιὴς οὐδὲ εἰς πάντα ἁρμόζεται. ἔστω γὰρ μελίτταις εἰκάζεσθαι τὰς γυ- 953 954

879-83d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-548

ναῖκας, ἄνθεσι δὲ τοὺς ἥρωας, σίμβλῳ δὲ κοίλῳ τὴν πόλιν· τὰ δὲ ἐπίλοιπα πῶς ἂν οὐκ εἴη ἀνάρμοστα, δι᾽ ὧν φησι· χαίρει καὶ ἀγάλλεται ὁ λειμών, καίτοι λυπεῖται ἡ πόλις, διὸ φησι κινυρόμεναι · καὶ πάλιν ἀνάρμοστον τὸ
‘γλυκὺν ἄλλοτέ τ᾽ ἄλλον καρπὸν ἀμέργουσιν’
· οὐ γὰρ δὴ τὸν ἀρειότερον τῶν ἡρώων ἑκάστη ἔσπευδεν ἀπολαμβάνειν. ταῦτα δ᾽ ἂν πρὸς τὴν πρώτην μῖξιν καὶ σύνοδον ἡρμόζετο. L


women, and to flowers the heroes, and to a hollow hive the city; but how would the remaining parts not be incongruous, through which he says: the meadow rejoices and exults, although the city grieves, wherefore he says wailing; and again incongruous is 'they pluck the sweet fruit, one at one time, another at another'; for surely each woman was not eager to receive the more warlike of the heroes. But these things would have been fitting for the first mingling and union. L
955 956

879-83e. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-549

πρὸς τοὺς ἐπιλαμβανομένους τῆς παραβολῆς, ὅτι οὐ πάντα τὰ λεγόμενα ἁρμόττει τοῖς προκειμένοις, ῥητέον, ὅτι τὰ μὲν τῆς παραβολῆς πρὸς σαφήνειαν τοῦ γενομένου λαμβάνεται, τὰ δὲ πρὸς κάλλος μόνον καὶ ἔκφρασιν συντελεῖ. P


To those who find fault with the comparison, because not all the things said fit the subject, one must say that some parts of the comparison are taken for clarity of what happened, while others contribute only to beauty and description. P
957 958

879-83f. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-550

ἐνδυκέως: ἐπιμελῶς, σπουδαίως. τὸ δὲ κινυρόμεναι οὐκ εὖ· σημαίνει γὰρ τὸ θρηνῳδούσαι καὶ ἔδει κλαίουσαι, δακρυόεσσαι.


ἐνδυκέως: carefully, zealously. But κινυρόμεναι is not good; for it means 'lamenting', and it should be 'weeping', 'tearful'.
959 960

885. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-551

εὐχόμεναι: ὅτι διὰ τὸ ἀσθενὲς ἡ γυναικεία φύσις πάντοτε ἐπὶ τὸ εὔχεσθαι τρέπεται, δῆλον ἐκ τῶν πρώτων, δι᾽ ὧν φησιν (v. 247 sq.)·
‘αἱ δὲ γυναῖκες πολλὰ μάλ᾽ ἀθανάτοισι’
.


Praying: because the female nature, on account of its weakness, always turns to prayer, as is clear from the earlier lines, where he says (v. 247 sq.): 'but the women very much to the immortals'.
961 962

888—90a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-552

νείσεο: ἄγαν ἐρωτικὴ 〈ἡ〉 προσφώνησις καὶ ἡ εὐχή. πρῶτον γὰρ αὐτῷ 〈τὴν σωτηρίαν〉 κατεύχεται, ἔπειτα, ἐπεὶ οἶδε καὶ τὴν πᾶσαν σπουδὴν καὶ τὸ φίλτρον τῷ Ἰάσονι οὐδὲν ἕτερον ἢ τὴν τῶν ἑταίρων σωτηρίαν, καὶ ταύτην αὐτῷ κατεύχεται, οὐ τοσοῦτον ἐκείνοις χαριζομένη ὅσον Ἰάσονι.


Return: the address and the prayer are very amatory. For first she prays for his safety, then, since she knows that all his zeal and love for Jason is nothing other than the safety of his comrades, she prays for this too for him, not so much to gratify them as Jason.
963 964 965 966 967 968

888—90b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-553

νείσεο: νείσομαι μὲν τὸ πορεύομαι σημαίνει, τὸ δὲ τοὶ ἀντὶ τοῦ σαυτῷ, πρωτότυπος ἀντὶ συνθέτου ἀντωνυμίας. P


Return: νείσομαι means 'I go', and τοί is used for σαυτῷ, a primitive pronoun instead of a compound one. P

893. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-554

ῥηιδίως δ᾽ ἂν ἑοῖ: βούλεται λέγειν· ῥᾳδίως δ᾽ ἂν ἑαυτῷ καὶ πολὺν ἀθροίσαις λαόν. οὐκ εὖ δὲ ἔθηκεν τὸ ἑοῖ · ἔστι γὰρ τρίτου προσώπου δηλωτικόν, ὡς παρ᾽ Ὁμήρῳ (δ 38)·
‘ὀτρηροὺς θεράποντας ἐπισπέσθαι ἑοῖ αὐτῷ’
. L


Easily then his own: he means to say: 'easily then you could gather a great host for yourself'. But he did not use ἑοῖ correctly; for it indicates the third person, as in Homer (δ 38): 'nimble servants to follow him himself'. L

894. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-555 μενοινήν: ἀντὶ τοῦ γνώμην καὶ διάνοιαν, ἢ μέριμναν. L m (P)

895. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-556 προτιόσσομαι: ἐννοῶ, προορῶμαι. L g (P)

897—98a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-557 λίπε δ᾽ ἧμιν ἔπος: ὁ νοῦς ἐστι τοιοῦτος· εἰπὲ δή μοι συμβουλήν τινα, ἐὰν γένηταί με τεκεῖν, ὥστε τῷ γεννωμένῳ ὑποθέσθαι τινά· ἐλλείπει γὰρ εἰς τὸν πλήρη λόγον. L

897—98b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-558 ἐξανύσαι δὲ τὸ τελέσαι. P

899. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-559 ἀγαιόμενος: θαυμάζων τῆς διαθέσεως καὶ τοῦ ἔρωτος.

901—03a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-560 ἐμέθεν πέρι θυμὸν ἀρείω: ὁ νοῦς· σὺ δὲ κρείττονα περὶ ἐμοῦ ψυχὴν καὶ ὑπόνοιαν ἔχε, τὰ περὶ τῆς πατρίδος ἡμῶν σκεπτομένη· οὐ γὰρ εὐτελεῖς ἐσμεν, ὡς τὴν ἰδίαν καταλείψαντες εἰς ἑτέραν μετοικεῖν. L 969 970 971 972

901—03b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-561 Πελίαο ἕκητι: τουτέστιν ἕνεκα Πελίου ἐστί μοι οἰκεῖν. L m (P)

904—06a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-562 Ἑλλάδα γαῖαν: νῦν τὴν Θεσσαλίαν. Ὅμηρος δὲ μίαν Θεσσαλίας πόλιν οἶδε τὴν Ἑλλάδα. Πελασγίδος δὲ τῆς Θετταλικῆς, ἀπὸ τῶν ἐνοικησάντων Πελασγῶν. L 973 974

904—06b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-563 σὺ δ᾽ ἄρσενα: τοῦτο ὡς ἐν θαυμασμῷ· εἰ ἄρα ἐν γυναικῶν πόλει κἂν ἐξ ἐπιγονῆς ἔσται ποτὲ ἄρρην τις. L

907. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-564 δύης ἄκος: τῆς ταλαιπωρίας οἷον παραμύθιον καὶ ἴαμα. ὅθεν καὶ ἐνδυκὲς περιττεύοντος τοῦ κ, ὥς φησι Τρύφων (fg 133 Velsen Tryph. gramm. Alex. fragm. 1853, 99 )· ἔστι γὰρ ἐνδυὲς τὸ μετὰ πολλῆς κακοπαθείας γενόμενον, καὶ ἐνδυκέως ἐξ αὐτοῦ. 975 976

909. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-565 ἐφέστιοι: ἔποικοι· Λακεδαιμόνιοι γὰρ τὴν οἰκίαν ἑστίαν φασίν. L m (P) 977 978 979 980

910a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-566 παροίτατος: ἀντὶ τοῦ πρότερος· ἐσχημάτισται δὲ ἀπὸ τοῦ πάρος. καὶ Ὅμηρος (Ψ 459)·

‘ἄλλοι μοι δοκέουσι παροίτεροι ἔμμεναι ἵπποι’
. 981 982

910b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-567 ὡς δὲ καὶ ἄλλοι: διὰ τούτου τῶν ἡρώων ὑπεραπολογεῖται, ὅτι καὶ τῆς πρὸς τὰς Λημνιάδας συνόδου προαρξαμένου τοῦ ἀρχηγοῦ καὶ οὗτοι συνετίθεντο, καὶ νῦν δὲ πάλιν ἐκείνου τοῦ πλοῦ ἀρχομένου καὶ οὗτοι εἵποντο.

912. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-568 ἐνεχερώ: ἀντὶ τοῦ ἐφεξῆς. L g (P)

913. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-569 ἁλιμυρέος: τῆς ὑπὸ θαλάσσης περιρρεομένης. ‘ἁλιμυρήεντες’ δὲ ‘ποταμοί’ (Φ 190) οἱ εἰς τὴν θάλασσαν βάλλοντες. 983 984 985 986

916—18a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-570 ἐς Ἠλέκτρης: τὴν Σαμοθράκην λέγει. ἐκεῖ γὰρ ᾤκει Ἠλέκτρα ἡ Ἄτλαντος καὶ ὠνομάζετο ὑπὸ τῶν ἐγχωρίων Στρατηγίς· ἥν φησιν Ἑλλάνικος (4 fg 23 J.) Ἠλεκτρυώνην καλεῖσθαι. ἐγέννησε δὲ γ᾽ παῖδας· Δάρδανον τὸν εἰς Τροίαν κατοικήσαντα, ὃν καὶ Πολυάρκη φησὶ λέγεσθαι ὑπὸ τῶν ἐγχωρίων, καὶ Ἠετίωνα, ὃν Ἰασίωνα ὀνομάζουσι, καί φασι κεραυνωθῆναι αὐτὸν ὑβρίζοντα ἄγαλμα τῆς Δήμητρος· τρίτην δὲ ἔσχεν Ἁρμονίαν, ἣν ἠγάγετο Κάδμος, καὶ ἀπὸ τῆς μητρὸς αὐτῆς Ἠλεκτρίδας πύλας τῆς Θήβης ὠνομάσθαι ἱστορεῖ καὶ Ἑλλάνικος ἐν α᾽ Τρωικῶν (v. supra) καὶ Ἰδομενεύς [ἐν α᾽ Τρωικῶν] (fg 18 M. II 494). Ἀθηνικῶν (fg 1 M. IV 345) δέ φησιν, ὅτι Διὸς καὶ Ἠλέκτρας ἐγένετο Ἰασίων καὶ Δάρδανος. 987 988 989 990 991 992 993 994 995 996 997 998 999 1000 1001 1002 1003 1004

916—18b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-571

ἀρρήτους ἀγανῇσι: τὰς τελετὰς λέγει τὰς ἐν Σαμοθράκῃ ἀγομένας, ἃς εἴ τις μυηθείη, ἐν τοῖς κατὰ θάλασσαν χειμῶσι διασῴζεται. καὶ Ὀδυσσέα δέ φασι μεμυημένον ἐν Σαμοθράκῃ χρήσασθαι τῷ κρηδέμνῳ ἀντὶ ταινίας (ε 346)· περὶ γὰρ τὴν κοιλίαν οἱ μεμυημένοι ταινίας ἅπτουσι πορφυρᾶς. καὶ Ἀγαμέμνονα δέ φασι μεμυημένον ἐν ταραχῇ ὄντα πολλῇ κατὰ Τροίαν ἀκαταστασίαν τῶν Ἑλλήνων παῦσαι πορφυρίδα ἔχοντα (Θ 221). μυοῦνται δὲ ἐν τῇ Σαμοθράκῃ τοῖς Καβείροις, ὡς Μνασέας (fg 27 M. III 154) φησί. καὶ τὰ ὀνόματα αὐτῶν δ᾽ τὸν ἀριθμόν· Ἀξίερος,


Unutterable with gentle rites: he means the rites performed in Samothrace, which if anyone is initiated into, he is preserved in storms at sea. And they say that Odysseus, having been initiated in Samothrace, used the veil instead of a fillet (ε 346); for around the belly the initiated fasten purple fillets. And they say that Agamemnon, having been initiated, when he was in great confusion at Troy, stopped the disorder of the Greeks by holding a purple cloth (Θ 221). They are initiated in Samothrace to the Cabeiri, as Mnaseas (fg 27 M. III 154) says. And their names are four in number: Axieros,
1005 1006 1007 1008

916-18b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-572

Ἀξιοκέρσα, Ἀξιόκερσος, 〈Κάσμιλος〉. Ἀξίερος μὲν οὖν ἐστιν ἡ Δημήτηρ, Ἀξιοκέρσα δὲ ἡ Περσεφόνη, Ἀξιόκερσος δὲ ὁ Ἅιδης· ὁ δὲ προστιθέμενος τέταρτος Κάσμιλος ὁ Ἑρμῆς ἐστιν, ὡς ἱστορεῖ Διονυσόδωρος (68 fg 1 J.). Κάβειροι δὲ δοκοῦσι προσαγορεύεσθαι ἀπὸ Καβείρων τῶν κατὰ Φρυγίαν ὀρῶν, ἐπεὶ ἐντεῦθεν μετηνέχθησαν. οἱ δὲ δύο εἶναι τοὺς Καβείρους φασί, [πρότερον] πρεσβύτερον μὲν Δία, νεώτερον δὲ Διόνυσον.


Axiokersa, Axiokersos, 〈Kasmilos〉. Axieros then is Demeter, Axiokersa is Persephone, Axiokersos is Hades; and the fourth added, Kasmilos, is Hermes, as Dionysodorus (68 fg 1 J.) relates. The Cabeiri seem to be named from the Cabeirian mountains in Phrygia, since they were brought from there. Others say that the Cabeiri are two, the elder Zeus, the younger Dionysus.
ἡ δὲ Σαμοθράκη ἐκαλεῖτο πρότερον Λευκοσία, ὡς ἱστορεῖ Ἀριστοτέλης ἐν Σαμοθράκης πολιτείᾳ (fg 538 Rose 1567a 34). ὕστερον δὲ ἀπὸ Σάου, τοῦ Ἑρμοῦ καὶ Ῥήνης παιδός, Σάμος προσωνομάσθη κατὰ παρένθεσιν τοῦ μ. Θρᾳκῶν δὲ οἰκησάντων αὐτὴν ἐκλήθη Σαμοθράκη.


Samothrace was formerly called Leucosia, as Aristotle relates in the Constitution of Samothrace (fg 538 Rose 1567a 34). Later, from Saos, the son of Hermes and Rhene, it was renamed Samos by insertion of the m. When Thracians settled it, it was called Samothrace.
1009 1010 1011 1012 1013 1014 1015 1016 1017 1018 1019 1020 1021 1022

916-18c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-573 ἀγανῇσι τελεσεφορίῃσι: ταῖς θείαις καὶ ὁσίαις μυσταγωγίαις. L g (P)

916-18d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-574 θέμιστας: ἀντὶ τοῦ μυστήρια. L g (P)

916-18e. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-575 σαώτεροι: ἀκινδυνότεροι. λέγονται γὰρ οἱ αὐτόθι μυηθέντες ἐπακούεσθαι εἰς ὃ ἂν εὔξωνται, ὡς Ἀριστοφάνης (Pac. 277 sq.)·

‘ἀλλ᾽ εἴ τις ὑμῶν ἐν Σαμοθράκῃ τυγχάνει / μεμυημένος, νῦν ἐστιν εὔξασθαι καλόν.’
δοκοῦσι γὰρ μᾶλλον σῴζεσθαι οἱ τὰ μυστήρια εἰδότες.


For those who know the mysteries seem to be saved more.
1023 1024 1025 1026

919—21a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-576 τῶν μὲν ἔτ᾽ οὐ προτ〈έρω〉: τὸ μὲν προτέρω ἐστὶ σημαντικὸν τοῦ εἰς τοὔμπροσθεν, ὡς καὶ παρ᾽ Ὁμήρῳ (ι 64)·

‘οὐδ᾽ ἄρα μοι προτέρω νῆες κίον’
· κεῖται δὲ νῦν καταχρηστικῶς ἐπὶ τοῦ λόγου. ὁ γὰρ νοῦς· τούτων δὲ οὐκ ἂν ἔτι πλέον τι εἴποιμι, ἀλλὰ χαίροι μὲν ἡ νῆσος, χαίροιεν δὲ καὶ οἱ δαίμονες, ὧν ἐστι τὰ μυστήρια· οὐ γὰρ καθῆκον ἡμῖν ἐστιν αὐτὰ λέγειν. 1027 1028 1029 1030

919-21b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-577 ὄργια: τὰ μυστήρια, παρὰ τὸ εἴργειν τοὺς ἀμυήτους αὐτῶν. ἢ τὰ ἐν ὀργάσι γινόμενα· ὀργάδες δὲ οἱ σύμφυτοι τόποι καὶ ὑγροί.

922. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-578 Μέλανος διὰ βένθ〈εα〉: Μέλας πόντος οὕτω λεγόμενος, ὡς ἱστορεῖ Εὔδοξος ἐν δ᾽ Γῆς περιόδου (fg 24 Brandes 4. Jahresb. d. Vereins von Freund. d. Erdk. zu Leipz. 1865, 61)· ὄπισθεν δὲ αὐτοῦ εἶναι τὴν Σαρπηδονίαν πέτραν φησίν. ὅτι δὲ οὕτω λέγεται, καὶ Ὅμηρος (Ω 79)·

‘ἔνθορε Μείλανι πόντῳ’
. ὠνομάσθη δὲ ἀπὸ Μέλανος τοῦ Φρίξου υἱοῦ ἐμπεσόντος, ἢ ἀπὸ ποταμοῦ Μέλανος καλουμένου κἀκεῖ 〈ἐκ〉ρέοντος. 1031 1032 1033 1034 1035 1036 1037 1038

923—24. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-579 τῇ μὲν Θρῃκ〈ῶν〉: ταύτῃ μέν, τῇ χειρὶ τῇ δεξιᾷ. περαίην δὲ τὴν κατὰ τὸ ἐναντίον κειμένην· ἡ γὰρ Ἴμβρος ἀντικρὺ ἐστὶ τῆς Θράκης. Ὅμηρος (Ω 753)·

‘ἐς Σάμον ἔς τ᾽ Ἴμβρον καὶ Λῆμνον’
· Σάμον γὰρ εἶπεν ἐνταῦθα τὴν Σαμοθράκην. 1039 1040

925. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-580 Χέρνησον: τὴν μετὰ Θράκην κειμένην Χερσόνησον. ἦν δὲ πρότερον νῆσος. ἔστι δὲ πλησίον Τροίας. ἔστι καὶ ἑτέρα Χερσόνησος, Καρίας, ἔνθεν ἦν Ἀλέξανδρος ὁ περὶ Καρίας γράψας. 1041 1042 1043 1044

927. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-581 Ἀθαμαντίδος: τουτέστιν εἰς τὸν Ἑλλήσποντον, ἀπὸ Ἕλλης τῆς Ἀθάμαντος θυγατρός. 1045 1046

929. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-582 Ῥοιτειάδ〈ος〉: ἀπὸ Ῥοιτείας τῆς Πρωτέως θυγατρός. Ῥοίτειον δὲ καὶ Σίγειον ἀκρωτήρια τῆς Ἰλίου. L m (P) 1047 1048 1049 1050

932—33a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-583

Ἀβαρνίδος: ἡ Ἀβαρνὶς πόλις τῆς Λαμψάκου. ὠνομάσθη δὲ ἀπὸ αἰτίας τοιαύτης. Διονύσου ἐρασθεῖσα Ἀφροδίτη ἐμίγη αὐτῷ καὶ ἀναχωρήσαντος αὐτοῦ εἰς τὴν Ἰνδικὴν ἐμίγη τῷ Ἀδώνιδι. ὡς δὲ ἦλθεν ὁ Διόνυσος, στέφανον ποιήσασα ὑπήντησεν αὐτῷ. καὶ στέψασα αὐτὸν ἀκολουθῆσαι μὲν ἠδεῖτο διὰ τὸ ἤδη γεγαμῆσθαι, εἰς δὲ Λάμψακον ἀναχωρήσασα τὸ ἐξ αὐτῆς κυοφορούμενον ἠβούλετο τεκεῖν. Ἥρα δὲ ζηλοτυποῦσα μεμαγευμένῃ τῇ χειρὶ ἐφήψατο τῆς γαστρὸς αὐτῆς καὶ ἐποίησε τεκεῖν ἄμορφον, ὃν Πρίαπον προσαγορευθῆναι ἐκ τοῦ ἀπαρνήσασθαι τὴν Ἀφροδίτην καὶ διὰ τοῦτο Ἀπαρνίδα κληθῆναι. ὕστερον δὲ κατὰ μετάθεσιν τοῦ στοιχείου ἐκλήθη Ἀβαρνίς. Περκώτη δὲ πόλις Τροίας, ἣν καὶ Ὅμηρός φησιν.


Abarnidos: Abarnis is a city of Lampsacus. It was named from the following cause. Aphrodite fell in love with Dionysus and had intercourse with him, and when he departed for India she had intercourse with Adonis. When Dionysus returned, she made a garland and went to meet him. And after crowning him she was ashamed to follow him because she was already married, but she withdrew to Lampsacus and wished to give birth to the child she was carrying by him. But Hera, out of jealousy, touched her belly with a bewitched hand and made her give birth to a misshapen child, who was called Priapus because Aphrodite denied him, and for this reason the place was called Aparnis. Later, by a change of letter, it was called Abarnis. Percote is a city of Troy, as Homer also says.
1051 1052

932-33a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-584 1053 1054 1055 1056 1057 1058 1059 1060

932-33b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-585 Πιτύεια: ἡ Λάμψακος τὸ πρότερον Πιτύεια προσηγορεύετο, ἥν τινες Πιτύουσαν ὀνομάζουσι 〈διὰ τὸ ἔχειν πίτυς πολλάς〉. τινὲς δέ φασιν, ὅτι Φρίξος γενόμενος ἐνταῦθα θησαυρὸν ἔθηκεν καὶ ἀπὸ τούτου ἡ πόλις ὠνομάσθη· Θρᾷκες γὰρ τὸν θησαυρὸν πιτύην λέγουσι. μνημονεύει δὲ αὐτῆς καὶ Ὅμηρος (B 829)·

‘καὶ Πιτύειαν ἔχον’
. 1061 1062 1063 1064

932-33b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-586

ἡ δὲ Ἀβαρνὶς τοῦ Ἑλλησπόντου, ᾗ τὸ παλαιὸν Ἀπαρνὶς ἐκαλεῖτο, ὡς εἴρηται, ἀπὸ τοῦ Ἀφροδίτην ἐνταῦθα τεκοῦσαν τὸν Πρίαπον ἀπαρνήσασθαι τὸν παῖδα διὰ τὸ ἀπρεπὲς τοῦ αἰδοίου.


Aparnis is a place on the Hellespont, which in ancient times was called Aparnis, as has been said, from Aphrodite, having given birth to Priapus there, renouncing the child because of the unseemliness of his genitals.
1065 1066

935. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-587 πορφύροντα: διέπλευσαν τὸν τοῖς ῥοθίοις μελαινόμενον καὶ σφοδρὰ κύματα ἔχοντα. L g (P)

936—49a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-588

ἔστι δέ τις αἰπεῖα: Προποντίς ἐστι τὸ μετὰ τὸν Ἑλλήσποντον πέλαγος, οὗ ἑξῆς ὁ Θρᾳκικὸς Βόσπορος. ἐν οὖν ταύτῃ τῇ Προποντίδι ἐστὶ νῆσος, ἣ ὕστερον χερρόνησος γεγένηται καὶ ἰσθμόν τινα ἔσχεν· πᾶσα γὰρ γῆ ἐξέχουσα εἰς θάλασσαν ἰσθμὸς καλεῖται. ταύτῃ οὖν τῇ χερρονήσῳ παράκειται Ἄρκτων ὄρος , κυρίως οὕτω λεγόμενον, ἐπειδή φασι τὰς τροφοὺς τοῦ Διὸς ἐκεῖ διατριβούσας εἰς ἄρκτους μεταβληθῆναι· ἢ ὅτι ὁ τόπος ἔνθηρος, καὶ ἀπὸ τοῦ θηρίου τῆς ἄρκτου ὠνομάσθη· ἢ διὰ τὸ ὑψηλὸν τοῦ ὄρους, ἀπὸ τοῦ δοκεῖν ταῖς ἄρκτοις προσπελάζειν ταῖς ἀστρῴοις. τοῦτο δὲ ἄγριοί τινες Γηγενεῖς ᾤκουν. αὐτὴν δὲ τὴν χερρόνησον καὶ τὸν ἰσθμὸν ᾤκουν Δολίονες, ὧν ἐβασίλευε Κύζικος.


There is a steep island: The Propontis is the sea after the Hellespont, after which comes the Thracian Bosporus. In this Propontis there is an island, which later became a peninsula and had a certain isthmus; for every land projecting into the sea is called an isthmus. Near this peninsula lies Mount Arcton, properly so called, since they say that the nurses of Zeus, spending time there, were changed into bears; or because the place is full of wild beasts, and it was named from the animal, the bear; or because of the height of the mountain, from its seeming to approach the celestial bears. This mountain was inhabited by certain wild Earth-born men. The peninsula itself and the isthmus were inhabited by the Doliones, whose king was Cyzicus.
τὸ δὲ ἑξῆς οὕτως· ἔστι δέ τις ἐν τῇ Προποντίδι νῆσος ὑψηλή, ἀπέχουσα βραχὺ τῆς Φρυγίας κατὰ τὸ ῥεῦμα τοῦ ἰσθμοῦ, ἐπικειμένη τῇ γῇ ὑπὲρ τὸν Αἴσηπον ποταμόν, ἔχουσα ἑκατέρωθεν ἀκτάς· καλεῖται δὲ Ἄρκτων ὄρος.


The sequence is as follows: there is a high island in the Propontis, a short distance from Phrygia along the stream of the isthmus, lying close to the land above the Aesepus river, having shores on both sides; and it is called Mount Arcton.
1067 1068 1069 1070 1071 1072 1073 1074

936—49b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-589 〈αἰπεῖα:〉 μεγάλη. L g

936—49c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-590 〈Προποντίδος:〉 τὸ πρὸ τοῦ Εὐξείνου πέλαγος. L g

936—49d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-591

ἔστι δὲ χερρόνησος, ἐφ᾽ ἧς κεῖται ἡ Κυζικηνῶν πόλις· νῆσον δὲ αὐτὴν ἔφη διὰ τὸ πρότερον αὐτὴν οὖσαν νῆσον ὕστερον συνῆφθαι τῇ ἠπείρῳ. L


It is a peninsula, on which lies the city of the Cyzicenes; he called it an island because, having formerly been an island, it was later joined to the mainland. L
1075 1076

936—49e. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-592 〈νῆσος:〉 τὴν Κύζικον λέγει. S m

936—49f. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-593 ἀπὸ Φρυγίης: ἡ Φρυγία παράκειται τῇ Τροίᾳ, ἔστι δὲ τὰ ἔθνη τῆς Ἀσίας. τοῖς οὖν εἰς Κόλχους πορευομένοις ἐκ μὲν δεξιῶν...

936-49f. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-594 ἔστιν ἡ Ἀσία, ἐκ δὲ ἀριστερῶν ἡ Εὐρώπη. πολυλήιον δὲ τὴν Φρυγίαν εἶπεν τὴν πολύπυρον ἢ πολυθρέμμονα. 1077 1078


Asia is on the right, and Europe on the left.

936-49g. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-595 ὅσσον τ᾽ ἐπιμύρ〈ε〉τ〈αι〉: ὅσον, φησί, διάστημα ἰσθμοῦ ἔστιν. οἱ δὲ τὸ ὅσον θαυμαστικῶς ἤκουσαν, ὃ κρεῖττον, ἵνα ᾖ· ἡ χερρόνησος καὶ εἰς θάλασσαν κειμένη καὶ ἰσθμόν ἔχουσα — εἶτα θαυμαστικῶς· ὅσον γὰρ ἐκεῖνος ὁ ἰσθμὸς βοᾷ τοῖς κύμασι ῥησσόμενος. ἰσθμὸς δὲ καλεῖται ὁ ἐξ ἀμφοτέρων τῶν μερῶν θάλασσαν ἔχων τόπος· εἴρηται δὲ ἰσθμὸς παρὰ τὸ ἐν στενῷ εἶναι, οἷον ἴστνος τις ὤν· ὅθεν καὶ τοῦ τραχήλου τὰ παρίσθμια. πορθμὸς δὲ ὁ ἐξ ἀμφοτέρων γῆν ἔχων. 1079 1080 1081 1082 1083 1084 1085 1086 1087 1088

936-49h. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-596 ἐπιμύρεται: ηχεῖ, βοᾷ. L g (P)

936-49i. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-597 ἐπιπρηνής: ἀντὶ τοῦ ἐπίπροσθεν. L gG g (P)

936-49k. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-598 καταειμένος: καταρρεόμενος, ἢ καταπνεόμενος, ἢ κεκαλυμμένος φυτοῖς. L gG m (P) 1089 1090

936-49l. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-599 ἀμφίδυμοι δὲ, ὅτι ὁ τῆς Κυζίκου λιμὴν δισσὰς εἰσόδους ἐξ ἑκατέρου μέρους ἔχει. L 1091 1092

936-49m. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-600 ἀμφίδυμοι: δύο εἰσόδους ἔχουσαι· τοιοῦτος γάρ ἐστιν ὁ Κυζίκου λιμήν. L gG g (P) 1093 1094 1095 1096 1097 1098

936-49n. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-601 Αἰσήποιο: ποταμός 〈πέραν〉 Κυζίκου. L gP 1099 1100

936-49o. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-602 Γηγενέες: τούτων καὶ Ἡρόδωρος μνημονεύει ἐν τοῖς Ἀργοναυτικοῖς (31 fg 7 J.), καὶ ὅτι ἐπολέμησαν Ἡρακλεῖ. 1101 1102

936-49o. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-603 οἱ μὲν οὖν Γηγενεῖς περὶ Κύζικον ᾤκουν, οἱ δὲ Δολίονες περὶ τὸν ἰσθμόν.


The Earthborn, then, dwelt around Cyzicus, and the Doliones around the isthmus.

936-49p. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-604 ἥρως Αἰνήιος: Κυζίκου πατὴρ Αἰνεύς, Ἀπόλλωνος παῖς καὶ Στίλβης 〈...〉 ὅθεν καὶ πόλις ὠνόμασται. 〈...〉 μητρὸς δὲ Εὐανθείας. μετέστη δὲ ἐκ Θεσσαλίας καὶ ᾤκησε περὶ τὸν Ἑλλήσποντον. 1103 1104

936-49q. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-605 ἐν δ᾽ ἥρως Αἰνήιος: ὅτι Αἰνεὺς Θετταλὸς ὢν τὸ γένος ᾤκησεν ἐν Ἑλλησπόντῳ. γήμας δὲ Εὐεώρου βασιλέως τῶν Θρᾳκῶν Αἰνήτην, γεννᾷ Κύζικον, ἀφ᾽ οὗ ἡ πόλις. Εὐεώρου δὲ υἱὸς Ἀκάμας, ὃν Ὅμηρος ἐν τῇ Βοιωτίᾳ (Β 844) ἡγεῖσθαι Θρᾳκῶν ἅμα τῷ Πείρῳ 〈φησίν〉. 1105 1106 1107 1108

936-49r. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-606 δίου Εὐεώροιο: τοῦ ἐνδόξου Εὐεώρου ἡ θυγάτηρ. Εὔεωρος δὲ Θράκης βασιλεύς· Ὅμηρος (Ζ 8)· ‘υἱὸν Εὐεώρου Ἀκάμαντ᾽ ἠύν τε μέγαν τε’. 1109 1110

950a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-607 〈Αἰνήτη:〉 Κυζίκου μήτηρ. L g

950b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-608 〈τούς:〉 τοὺς Δολίονας. L g

950c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-609 〈ἔκπαγλοι:〉 τερατώδεις. L g

953. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-610 προὔτυψεν: ὥρμησεν, ἐπέλασεν. L gP 1111 1112

954. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-611 λιμὴν ὑπέδεκτο: ὁ Πάνορμος λιμὴν τῆς Κυζίκου, οὗ ὁμώνυμος πόλις ἐν Σικελίᾳ. 1113 1114

955—60a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-612 κεῖσε καὶ εὐναίης: λείπει ἡ ἀντὶ πρόθεσις, ἵν᾽ ᾖ· τὸν ἀντὶ εὐναίας καὶ ἀγκύρας λίθον διὰ τὸ βεβρῶσθαι ἐκ τῆς θαλάσσης ἀπολύσαντες ἕτερον ἔλαβον, ἐκεῖνον δὲ κατέλιπον ἐν τῇ Ἀρτακίᾳ κρήνῃ. Μιλήσιοι δὲ ἐνοικήσαντες, κατὰ χρησμὸν Ἀπόλλωνος ἄραντες τὴν ἄγκυραν ἀνιέρωσαν ἐν τῷ ναῷ τῆς Ἰασονίας Ἀθηνᾶς.

955—60b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-613 〈ἐννεσίῃσιν:〉 βουλαῖς. L g

955—60c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-614 κρήνῃ ὑπ᾽ Ἀρτακ〈ίῃ〉: Ἀρτακία κρήνη περὶ Κύζικον, ἧς καὶ Ἀλκαῖος (fg 205 Lobel = 115 B. III 185) μέμνηται καὶ Καλλίμαχος (fg 547 Schn.), ὅτι τῆς Δολιονίας ἐστίν.

955-60d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-615 〈κεῖνον:〉 τὸν ὑπὸ τῶν ἡρώων καταλειφθέντα. L g

955-60e. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-616 Νηλεῖδαι: οἱ μετὰ Νηλέως τοῦ Κόδρου ἀποικήσαντες ἐκ τῆς Ἀττικῆς Ἴωνες καὶ τὴν Καρίαν καὶ Φρυγίαν κατασχόντες, χρησμοῖς τοῦ Ἀπόλλωνος ἐκεῖνον τὸν λίθον τῇ Ἀθηνᾷ ἀφιέρωσαν.

955-60f. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-617 ὀλίγον δὲ λίθον τὸν μικρὸν ἔφη, ὡς καὶ Ὅμηρος (υ 259) ‘ὀλίγην τράπεζαν’ καὶ Θεόκριτος (Ι 47) ‘ὀλίγον κοῦρον’. P 1115 1116

961—63. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-618 τοὺς δ᾽ ἄμυδις: Δηίοχος (fg 2 M. II 17) τοὺς μὲν Δολίονας οὐκ ὀνομάζει, τὸν δὲ Κύζικόν φησι πυθόμενον τὴν τῶν ἀριστέων γενεὰν ξενίσαι.

στόλον δὲ τὸν πλοῦν φησιν, ὃν ἐστέλλοντο. τὸ δὲ ἑξῆς· τούτους δὲ οἱ Δολίονες καὶ ὁ Κύζικος, ἐπειδὴ ἔμαθον τίνες εἰσί, φιλοφρόνως ἐξένισαν. καὶ γὰρ καὶ οἱ Δολίονες ἄποικοι Θετταλῶν εἰσιν, διὸ καὶ αὐτοὺς ὡς ὁμοφύλους ἐδέξαντο.


He calls the voyage a 'expedition' (στόλον), which they were making. The order is: 'But the Doliones and Cyzicus, when they learned who they were, received them kindly as guests.' For indeed the Doliones are colonists of the Thessalians, and therefore they received them as kinsmen.
1117 1118 1119 1120

964—65a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-619 πέπιθον: ἔπεισαν αὐτοὺς ἐνδότερον ὁρμίσαι τὴν ναῦν· τὸ γὰρ πρότερον ἔξωθεν τῆς πόλεως ἦσαν ὁρμίσαντες. 1121 1122

964—65b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-620 〈εἰρεσίῃ:〉 κωπηλασίᾳ. L g

964—65c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-621 προτέρωσε: ἐσωτέρω. L gP 1123 1124

964—65d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-622 ἀνάψαι: ἐκδῆσαι. L g (P)

966. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-623 ἔνθ᾽ οἵγ᾽ Ἐκβα〈σίω〉: ἀπὸ τῆς ἐκβάσεως τῆς νεὼς ἐπὶ τὴν Δολιονίαν. Δηίοχος (fg 3 M. II 17) δὲ τὸ ἱερὸν οὐκ Ἐκβασίου Ἀπόλλωνός φησιν εἶναι, ἀλλ᾽ Ἰασονίου Ἀπόλλωνος, Σωκράτης δὲ ἐν Ἐπικλήσεσι (fg 15 a M. IV 499) Κυζικηνοῦ Ἀπόλλωνος. 1125 1126 1127 1128

967. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-624 〈θυηπολίης:〉 θυσίας. L g

968. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-625 〈ἄναξ:〉 ὁ Κύζικος. L g

969—70a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-626 〈φάτις:〉 φήμη ἢ χρησμός. L g

969—70b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-627 ὁ δὲ στόλος ἐνταῦθα ὡς περιληπτικὸν ὄνομα συντάσσεται πρὸς πληθυντικὸν ῥῆμα τὸ ἵκωνται . P


But he

972a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-628 ἰσόν που κἀκείνῳ: [ἀντὶ τοῦ νεωστί.] τοῦτο [δὲ] φησιν ὡς καὶ τοῦ Κυζίκου τὴν αὐτὴν ἡλικίαν ἄγοντος τῷ Ἰάσονι. γράφεται 1129 1130

972a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-629 δέ

ἁρμοῖ που κἀκείνῳ ὑποσταχύεσκον ἀντὶ τοῦ· ἀρτίως, νεωστί ὑπηύξανον, ὑπήνθουν. ἴουλος δὲ καλεῖται ἡ πρώτη ἐξάνθησις καὶ ἔκφυσις τῶν ἐν τῷ γενείῳ τριχῶν. ὁ μέντοι Ἐρατοσθένης ὄνομα ᾠδῆς ἐρίθων ἀπέδωκεν, ἐν τῷ Ἑρμῇ λέγων οὕτω (fg XII Hiller):


ἁρμοῖ που κἀκείνῳ ὑποσταχύεσκον instead of: just now, newly they were growing up, they were blooming. ἴουλος is called the first flowering and growth of the hairs on the chin. Eratosthenes, however, gave it as the name of a song of reapers, saying thus in his Hermes (fg XII Hiller):
‘ἦν χερνῆτις ἔριθος ἐφ᾽ ὑψηλοῦ πυλεῶνος / δενδαλίδας τεύχουσα, καλοὺς δ᾽ ἤειδεν ἰούλους.’
οὐκ ἔστι δὲ, φησὶ Δίδυμος (fg I 5, 32 Schmidt 66), ἀλλ᾽ ὕμνος εἰς Δήμητρα ὡς ὁ οὔπιγγος παρὰ Τροιζηνίοις εἰς Ἄρτεμιν. ἔστι γὰρ οὖλος καὶ ἴουλος ἡ ἐκ τῶν δραγμάτων συναγομένη δέσμη καὶ Οὐλιὼ ἡ Δημήτηρ. λέγεται δὲ ἴουλος καὶ ζῷόν τι, θηρίδιον πολύπουν· ἑκατέρωθεν γὰρ ἔχει πολλοὺς πόδας ὥσπερ ἡ σκολοπένδρα. Θεόφραστος δὲ ἐν τῇ πρὸς Φανίαν ἐπιστολῇ (fg 185 Wimmer) καὶ ὄνον φησὶν αὐτὸν καλεῖσθαι, ὡς παρὰ Σοφοκλεῖ ἐν Κωφοῖς Σατύροις (fg 363 Pearson)· ‘κυλισθεὶς ὥς τις ὄνος ἰσόσπριος’.


But it is not, says Didymus (fr. I 5, 32 Schmidt 66), but a hymn to Demeter, like the oupingos among the Troezenians to Artemis. For oulos and ioulos is the sheaf gathered from the handfuls, and Ouliō is Demeter. Ioulos is also called a certain animal, a small many-footed creature; for it has many feet on each side, like the centipede. Theophrastus, in his letter to Phanias (fr. 185 Wimmer), says that it is also called onos, as in Sophocles in the Deaf Satyrs (fr. 363 Pearson): 'rolling like a donkey of equal weight'.
1131 1132 1133 1134 1135 1136 1137 1138 1139 1140 1141 1142 1143 1144


but

972b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-630 ἐπισταχύεσκον: ἐπήνθουν. L g (P)

973. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-631 μεμόρητο: ἐκεκλήρωτο ὑπὸ τῆς τύχης, μεμοιραμένως εἶχεν. τὸ δὲ κατάλληλον· οὐδέ νύ πω παίδεσσιν ἀγάλλεσθαι μεμόρητο .

974-76a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-632 ἀκήρατος: ἀντὶ τοῦ ἄπαις καὶ καθαρὰ ὠδίνων. Κλείτη δὲ θυγάτηρ Μέροπος Περκωσίου τὸ γένος, μάντεως, ἣν Κύζικος ἔγημεν, ὡς ἱστορεῖ Δηίοχος (fg 4 M. II 17) καὶ Ἔφορος (70 fg 184 J.). 1145 1146 1147 1148 1149 1150

974-76b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-633 〈νέον:〉 νεωστί. L g

977. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-634 τὸ δὲ ἀντιπέρηθεν ἢ τὸ ἐκ τῆς Εὐρώπης δηλοῖ — ἀντίκειται γὰρ ἡ Εὐρώπη τῇ Ἀσίᾳ — ἢ τὸ ἐκ τοῦ ἀντικειμένου τῆς Προποντίδος πρὸς τὴν Κύζικον· τῆς γὰρ Πιτυείας βασιλεὺς ἦν Μέροψ ὁ Περκώσιος, ὡς δηλοῖ Ὅμηρος ἐν Καταλόγω (Β 829). P


but the

979. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-635 τὸ δὲ βάλεν 〈δ᾽〉 ἀπὸ δείματα θυμοῦ τοῦτο ἐμφαίνει, ὅτι χρησμόν τινα ἔοικε φοβεῖσθαι ὡς μέλλων τεθνήξεσθαι ὑπὸ τῶν Ἀργοναυτῶν. P


but the

980. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-636 〈ἀμοιβαδίς:〉 ἐνηλλαγμένως. L g

981—82. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-637 ἄνυσιν: τόν τε πλοῦν καὶ ἐφ᾽ ἣν πρᾶξιν ἔπλεον. ἀστείως δὲ ταύτην αὐτοῖς τὴν ἐρώτησιν δίδωσι τὴν κατεπείγουσαν καὶ χρησίμην. περικτιόνων δὲ περιοίκων.

983a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-638 〈πεύθοντο:〉 ἠρώτων. L g

983b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-639 οὐ μὲν ἐπιπρό: εἰς τοὔμπροσθεν τῆς Δολιονίας, ἢ ἀντὶ τοῦ διόλου. διὰ δὲ τούτου οὐδὲν ἕτερον ἢ τὴν ἀπραγμοσύνην τοῦ Κυζίκου ἐμφαίνει.

985. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-640 ἠοῖ δ᾽ εἰσανέβαν: ἡ εἰς πρόθεσις περιττή· Δίνδυμον δὲ ὄρος Κυζίκου ἱερὸν τῆς Ῥέας, διὰ τὸ διδύμους μαστοὺς ἐν αὐτῷ 1151 1152

985. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-641 ἀνήκειν, ὥς φησι Φιλοστέφανος (fg 2 M. III 29), οὕτω προσαγορευθέν· σύμπασα δὲ ἡ Φρυγία ἱερὰ τῇ θεῷ. ἢ διὰ τὸ δύο ἔχειν ἄκρας οὕτω καλεῖται.


to belong, as Philostephanus says (fr. 2 M. III 29), so named; and all Phrygia is sacred to the goddess. Or because it has two peaks it is so called.

987a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-642 Χυτοῦ λιμένος: Χυτὸς λιμὴν ἐν Κυζίκῳ οὕτω καλούμενος. ἐπεχείρησαν δὲ οἱ Πελασγοὶ χῶσαι αὐτόν, ὥς φησι Δηίοχος (fg 5 M. II 17), κατὰ ἔχθος τὸ πρὸς τοὺς Θεσσαλούς, ὑφ᾽ ὧν ἐξεβέβληντο. οὗτος (v. 989 sq.) δὲ ὑπὸ τῶν Γηγενῶν φησι κεχῶσθαι αὐτόν, ποιητικῶς. 1153 1154 1155 1156

987b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-643 προτέρου ἐξήλασαν: καθ᾽ ὃν τὸ πρότερον ἦσαν ὁρμισθέντες. 1157 1158

989—91. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-644 Γηγενέες δ᾽ ἑτέ〈ρωθεν〉: Δηίοχος (v. sch. 987 a) 〈...〉 Θετταλοὺς εἶναι. οὗτος δὲ Γηγενεῖς φησιν ἐγχειρογάστορας τοῖς Ἀργοναύταις ἐπιβουλεῦσαι [δοκοῦντας λῃστὰς εἶναι]. Πολύγνωστος δὲ ἐν τοῖς Περὶ Κυζίκου (M. IV 481) λῃστὰς αὐτοὺς λέγει. 1159 1160 1161 1162 1163 1164

995. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-645 ἀμφιρρῶγας: ἤτοι διερρωγυίας καὶ διεσχισμένας ἢ διαβεβρωμένας ὑπὸ τῆς θαλάσσης.

996—97. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-646 〈κἀκεῖνα〉 θεὰ τρέφεν: μυθικῶς φησιν ὑπὸ Ἥρας 1165 1166

996-97. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-647 ἐφ᾽ Ἡρακλεῖ τετράφθαι τοὺς Γηγενεῖς. ὁ δὲ μῦθος ἀπὸ τοῦ Νεμεαίου λέοντος. μέμνηται δὲ καὶ Καλλίμαχος ἐν οἷς φησι (Hymn. III 107—09)·

“τήν δὲ μίαν Κελάδοντος ὑπὲρ ποταμοῖο φευγοῦσαν / Ἥρης ἐννεσίῃσιν, ἀέθλιον Ἡρακλῆι / ὕστερον ὄφρα γένοιτο, πάγος Κερύνειος ἔδεκτο.”
1167 1168 1169 1170


that the Earthborn were reared for Heracles. The story is from the Nemean lion. Callimachus also mentions it where he says (Hymn III 107–09):

998—99. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-648 σὺν δὲ καὶ ὧλλοι: τῆς νεωτέρας Ἰάδος τὸ ὧλλοι. τὸ δὲ δῆθεν ποτὲ μὲν παραπληρωματικόν, ποτὲ δὲ ἀντὶ τοῦ δηλαδὴ ἢ ὡς δή. ὑπερβεβίβασται δὲ ἡ φράσις. ἔστι γὰρ τὸ ἑξῆς· σὺν δὲ καὶ ὧλλοι δῆθεν ὑπότροποι ἀντιόωντες ἥπτοντο φόνοιο. 1171 1172 1173 1174

1001—02. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-649 εἰσόκε πάντας: ἀδιαλείπτως ταρασσομένους ἐδάιξαν. ἢ οὕτως· ἐναντιούμενοι ταῖς δυνάμεσιν ἀκαταπαύστως συνταρασσομένους αὐτοὺς ἀνεῖλον. 1175 1176

1003—05a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-650 ὡς δ᾽ ὅτε δούρατα μακ〈ρά〉: ἡ παραβολὴ πρὸς πάντα ἁρμόδιος καὶ ὑγιής. ξύλοις γὰρ εἰκάζει αὐτοὺς πρὸς τὸ εὐτράπελον τῶν σωμάτων καὶ πρὸς τὴν ἐν τοῖς ὄρεσιν αὐτῶν διατριβήν, καὶ ξυλοτόμοις δὲ τοὺς ἥρωας. τὸ δὲ ὄφρα νοτισθέντα κρατεροὺς ἀνεχοίατο γόμφους πρός τε τὴν τῶν αἰγιαλῶν 〈ἐγγύτητα〉 καὶ πρὸς ἕτερον, ὅτι οἱ τέκτονες τοῦτο ποιοῦσιν, ἵνα πλείονος καμάτου ἀπαλλαγῶσιν ἐργαζόμενοι καὶ τοὺς σφῆνας ἐπιβάλλοντες, ὁμοίως δὲ καὶ οἱ ἥρωες αὐτοὺς ἀνεῖλον, ὅπως λοιπὸν αὐτοῖς ἀκίνδυνος γένηται ἡ εἰς τὸ ὄρος ἀνάβασις. 1177 1178 1179 1180 1181 1182

1003—05b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-651 ὄφρα νοτισθ〈έντα〉: ὅπως βραχέντα εὐεπίδεκτα γένηται τῶν σφηνῶν.

1006. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-652 ἐνὶ ξυνοχῇ: ἐν τῇ περιφερείᾳ καὶ τῷ πρώτῳ τοῦ λιμένος. L g (P)

1008. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-653 δύπτοντες κεφαλ〈άς〉: ἀντὶ τοῦ δύνοντες τὰς κεφαλάς. παρατατικὸν δὲ εἴρηκεν ἀντὶ συντελικοῦ δύψαντες, ἐπὶ τῷ δύπτειν ἐπὶ κεφαλὴν κατενεχθέντες. δύπτειν δέ ἐστι τὸ δύνειν, 〈δύπται δὲ αἴθυιαι〉, 1183 1184 1185 1186 1187 1188

1008. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-654 ὡς παρὰ Καλλιμάχῳ (fg 167 Schn.)·

“δύπται δ᾽ ἐξ ἁλὸς ἐρχόμενοι.”
πρότερος δὲ Ἀντίμαχος (fg 6 B. II 290)·
“ἠύτε τις καύηξ δύπτῃ ἐς ἁλμυρὸν πέλαγος.”
1189 1190 1191 1192


as in Callimachus (fr. 167 Schn.):

1012. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-655 ἀταρβής: ἀκίνδυνος καὶ ἄφοβος τῶν ἐχθρῶν ὡς ἀπολωλότων. L

1015—17a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-656 ῥιπὴ μένεν: οὐκέτι ἀσφαλὴς καὶ ὁμοία ἔμενεν ἡ τοῦ ἀνέμου πνοή, ἀλλ᾽ ἐναντία ἐγένετο· προσληπτέον γὰρ τὸ ἡ ἄρθρον. ἐξ οὗ ὁ λόγος· ἐπιούσης δὲ νυκτὸς οὐκέτι ἔμενεν ὁμοίως ἡ πνοὴ τοῦ ἀνέμου. 1193 1194 1195 1196

1015—17b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-657 ἀλλὰ θύελλαι: αἱ χειμεριναὶ καταιγίδες καὶ πνοαί. ὅθεν Ὅμηρος ἐν συνωνυμίᾳ τίθησι θυέλλας τε καὶ ἁρπυίας ἀντὶ τοῦ καταιγιδώδεις πνοάς, ἀπὸ τοῦ οἷον ἁρπάζειν παραγώγως (υ 66)·

“ὡς δ᾽ ὅτε Πανδαρέου κούρας ἀνέλοντο θύελλαι,”
εἶτα (77)·
“τόφρα δὲ τὰς κούρας ἅρπυιαι ἀνηρείψαντο,”
ὡς τῶν αὐτῶν οὐσιῶν. τὸ μὲν ἀπὸ τοῦ ἁρπάζειν, τὸ δὲ ἀπὸ τοῦ θύειν, ὅ ἐστι μετὰ βίας ἄειν. 1197 1198

1015—17c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-658 ἁρπάγδην δὲ εἶπεν ἀπὸ τοῦ ἁρπάζειν, ὡς φοράδην ἀπὸ τοῦ φέρειν καὶ ἀΐγδην ἀπὸ τοῦ ἀΐσσειν. 1199 1200

1018. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-659 ἐκ δ᾽ ἄρ᾽ ἔβησ〈αν〉: ἐξέβησαν καὶ προσεπελάσθησαν πάλιν τοῖς Δολίοσι. τὸ δὲ ἐυξείνοισιν , ὥσπερ καὶ αὐτὸς δεινοπαθῶν ἐπὶ τοῖς συμβεβηκόσι τοῦτό φησιν.

1019. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-660 Ἱερὴ δὲ φατίζε〈ται〉: κατ᾽ εὐφημισμόν. τὰ γὰρ μεγάλα τῶν παθῶν εὐφήμως ἱερὰ καὶ καλά φαμεν, ὡς καὶ τὰς Ἐρινύας Εὐμενίδας καὶ τὴν λοιμικὴν νόσον ἱεράν, ὡς καὶ Καλλίμαχος (fg 276 Schn.)·

“ψευδόμενοι δ᾽ ἱερὴν φημίζομεν”
. 1201 1202

1019. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-661 1203 1204

1021. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-662 〈ἐνόησεν:〉 ἔγνω. S m 1205 1206

1023a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-663 〈ἐπήιϊσαν:〉 οὐκ ἐπήρχοντο, φησίν, ἀληθῶς ὡς ἐπὶ τοὺς ἥρωας· ἠγνόησαν γάρ, διότι νὺξ ἦν. L g 1207 1208

1023b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-664 τὸ δὲ ἐπήισαν ἀντὶ τοῦ ᾔσθοντο. P


but the

1024a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-665 Μακριέων: τῶν καλουμένων Μακρώνων, οἵ εἰσιν ἄποικοι Εὐβοέων, ἀφ᾽ οὗ καὶ Μάκρωνες ἐκλήθησαν· καὶ Μάκρις γὰρ ἡ Εὔβοια ἐκαλεῖτο.

Πελασγικὸν δὲ εἶπεν διὰ τὸ πλησιόχωρον εἶναι τὴν Εὔβοιαν τῇ Πελοποννήσῳ, ἣ πρότερον ἐκαλεῖτο Πελασγία. ἦσαν δὲ ἀστυγείτονες τῶν Δολιόνων οἱ Μάκρωνες. οἱ δὲ ἔθνος Βεχείρων φασὶ τοὺς Μακριέας, οἵτινες ἀεὶ πολεμοῦσι τοῖς Κυζικηνοῖς. ἦσαν δὲ τὰ πολεμικά ἔργα ἠσκηκότες, ὡς ἱστοροῦσι Φιλοστέφανός (fg 4 M. III 29) τε καὶ Ἡρόδωρος (31 fg 64 J.) οἱ τὰ περὶ τῶν βίων αὐτῶν γεγραφότες. Διονύσιος δὲ ὁ Χαλκιδεὺς (fg 10 M. IV 395) εἰρῆσθαί φησιν αὐτοὺς Μάκρωνας, ἐπειδὴ Εὐβοέων εἰσὶν [Μάκρωνες] ἄποικοι. ἄλλοι δὲ Μάκρωνας αὐτοὺς φασὶ λέγεσθαι διὰ τὸ πλείονας εἶναι παρ᾽ αὐτοῖς μακροκεφάλους ὥσπερ παρὰ τοῖς Πέρσαις γρυπούς. μέμνηται δὲ τούτων Ἡρόδοτος ἐν β᾽ (104).


He said "Pelasgian" because Euboea is near the Peloponnese, which was formerly called Pelasgia. The Macrones were neighbors of the Doliones. Some say the Macrieis are a tribe of the Becheires, who are always at war with the Cyzicenes. They had practiced the arts of war, as Philostephanus (fr. 4 M. III 29) and Herodorus (31 fr. 64 J.), who have written about their lives, record. Dionysius of Chalcis (fr. 10 M. IV 395) says they are called Macrones because they are colonists of the Euboeans. Others say they are called Macrones because there are more long-headed people among them, just as among the Persians there are hook-nosed people. Herodotus mentions them in Book 2 (104).
Πελασγικὸν δὲ ἄρεα εἶπεν τὸν τῶν Μακριέων, ἐπεὶ Εὐβοέων εἰσὶν ἄποικοι, ἡ δὲ Εὔβοια πλησίον Πελοποννήσου κεῖται, ἥτις τὸ παλαιὸν Πελασγὶς ἐκαλεῖτο.


He called the war of the Macrieis "Pelasgian" because they are colonists of the Euboeans, and Euboea lies near the Peloponnese, which in ancient times was called Pelasgis.
1209 1210 1211 1212 1213 1214 1215 1216 1217 1218 1219 1220 1221 1222

1024b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-666 Μακριέων: ὅμοροι Δολίοσιν οὗτοι καὶ πολέμιοι. L g (P)

1025. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-667 〈τῷ:〉 διό, ἐπεὶ Μάκρωνας αὐτοὺς ἐνόμισαν, συνέβαλον. L g

1026. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-668 σὺν δ᾽ ἔλασαν: τὸ Ὁμηρικὸν παραγράφει (Δ 447)·

“σύν ῥ᾽ ἔβαλον ῥινούς, σὺν δ᾽ ἔγχεα καὶ μένε᾽ ἀνδρῶν.”

1027—28a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-669 ῥιπή: ὁρμή. L g (P)

1027—28b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-670 ἥ τ᾽ ἐνὶ θάμνοις: τοῖς στελέχεσι τῶν δένδρων, ἀπὸ τῆς θέσεως (ψ 190)·

“θάμνος ἔφυ τανύφυλλος ἐλαίης.”
καὶ ταῦτα δὲ ἐξ Ὁμήρου παρήκται (Ο 605 sq.)·
“μαίνετο δ᾽ ὡς ὅτ᾽ Ἄρης ἐγχέσπαλος ἢ ὀλοὸν πῦρ / οὔρεσι μαίνηται, βαθέης ἐν τάρφεσιν ὕλης.”
1223 1224

1027—28c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-671 〈αὐαλέοισι:〉 ξηροῖς. L g

1027—28d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-672 〈κορύσσεται:〉 μετεωρίζεται. L g

1029. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-673 ζαμενής: ἄγαν ἰσχυρός, τοῦ ζα κατ᾽ ἐπίτασιν ὄντος, ὡς ζάπλουτος ζάθεος. L g (P) 1225 1226 1227 1228

1030a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-674 〈ὅγε:〉 ὁ Κύζικος δηλονότι. L g

1030b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-675 ὑπὲρ μόρον: συνυπακούεται τὸ σχὼν ἢ ἄλλο τι παραπλήσιον, ἵν᾽ ᾖ· οὐδ᾽ ὅγε ὁ Κύζικος ὑπερεχὼν τὸν μόρον τῆς δηιοτῆτος, ἤγουν τὸν ἐν τῷ πολέμῳ θάνατον, ἔμελλεν ἐπανήξειν οἴκαδε. P

1032. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-676 τὸν [δὲ] Κύζικον οἱ μὲν ὑπὸ Διοσκούρων φασὶν ἀναιρεθῆναι, ἄλλοι δὲ ὑπὸ Ἰάσονος. τὸ δὲ ἑοῖο καὶ νῦν κακῶς κεῖται· ἔστι γὰρ προσληπτικὸν ἰσοδυναμοῦν τι ἑαυτοῦ. 1229 1230


Some say that Cyzicus was killed by the Dioscuri, but others say by Jason. The

1034. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-677 ἐρραίσθη: ἐθραύσθη. L gP

1035a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-678 τὸ δὲ μοῖραν ἀνέπλησε σημαίνει· τὸ πρόσταγμα τῆς εἱμαρμένης ἐτέλεσε. P 1231 1232


The

1035b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-679 〈τὴν γὰρ θέμις:〉 τοῦτο ὥσπερ ἀποδεικτικόν ἐστι τοῦ ἄφυκτον εἶναι τὴν μοῖραν, ὡς φησι καὶ Ὅμηρος. L g (P)

1037—38a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-680 〈τόν:〉 τὸν Κύζικον. L g

1037—38b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-681 ἀδευκέος ἔκτοθεν ἄτης: οὐ προσηνοῦς, ἀπεοικυίας, πικρᾶς· δεῦκος γὰρ τὸ γλυκύ, ὅθεν τὸ Πολυδεύκης· καὶ γὰρ ζῶν εὐεργετικώτατος... 1233 1234 1235 1236

1037-38b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-682 γετικώτατος καὶ ἀποθεωθεὶς ἅμα τῷ ἀδελφῷ διασῴζει τὰς ναῦς. ἢ ἀφανοῦς καὶ ἀπροοράτου, παρὰ τὸ δείκω. τὸ δὲ

ἔκτοθεν ταὐτόν ἐστι τῷ ἐκτός. περὶ δὲ τῆς μάχης καὶ Δηίοχος (fg 6 M. II 18) ἱστορεῖ. περὶ δὲ τῆς τοῦ Κυζίκου ἀναιρέσεως καὶ τῆς ὅλης μάχης οὐ συμφωνεῖται. Ἔφορος (70 fg 61 J.) μὲν γάρ φησι τοὺς Δολίονας Πελασγοὺς ὄντας καὶ ἐχθρωδῶς διακειμένους πρὸς τοὺς τὴν Θεσσαλίαν καὶ Μαγνησίαν κατοικοῦντας διὰ τὸ ἀπελασθῆναι ὑπ᾽ αὐτῶν ἐπιθέσθαι αὐτοῖς, γράφων ἐν τῇ θ᾽. ἠκολούθηκε δὲ Ἀπολλώνιος Δηιόχῳ (v. supra). Καλλισθένης δὲ ἐν τῷ α᾽ τοῦ Περίπλου (124 fg 6 J.) κατ᾽ ἔχθραν φησὶ τοὺς οἰκοῦντας τὴν Κύζικον ἐπιθέσθαι νυκτὸς τοῖς Ἀργοναύταις.


ἔκτοθεν is the same as ἐκτός. About the battle also Deiochus (fg 6 M. II 18) gives an account. But about the killing of Cyzicus and the whole battle there is no agreement. Ephorus (70 fg 61 J.) says that the Doliones, being Pelasgians and hostilely disposed toward the inhabitants of Thessaly and Magnesia because they had been driven out by them, attacked them, writing in the ninth book. Apollonius followed Deiochus (see above). But Callisthenes in the first book of the Periplus (124 fg 6 J.) says that the inhabitants of Cyzicus attacked the Argonauts at night out of enmity.
1237 1238 1239 1240


and after being deified together with his brother he saves the ships. Or of unseen and unforeseen, from δείκω. The

1037-38c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-683 〈αὐτῇ ὑπὸ νυκτί:〉 αὐτῇ τῇ νυκτί, θαυμαστικῶς. L g

1037-38d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-684 〈πέδησεν:〉 κατέσχεν. L g

1039. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-685 〈πολεῖς:〉 μνημονεύει Δηίοχος τῶν ἀναιρεθέντων, ὡς φησι Σοφόκλειος. L g 1241 1242

1040—41. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-686 Τηλεκλῆα ἠδὲ Μεγαβρόντην: πέπλακε τὰ ὀνόματα ταῦτα Ἀπολλώνιος, οὐκ ἀπὸ ἱστορίας ἔλαβεν. οὕτω Ταρραῖος (fg 12 Linnenkugel De Lucillo Tarrhaeo, Diss. Monast. 1926, 95 ).

1047. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-687 Ἀρτάκεα: Ἡρωδιανὸς βαρυτονεῖ τὸ ὄνομα ἐν τῷ γ᾽ τῆς Καθόλου (I 68, 28 L.)· Ἀρτάκης γάρ.

1048. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-688 〈ἐνναέται:〉 ἔποικοι. L g

1049—50. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-689 ἠύτε κίρκους ὠκυπ〈έτας〉: εἶδος ἱέρακος. ἔστι 1243 1244

1049-50. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-690 δὲ ἱεράκων γένη ἕξ, ὡς Καλλίμαχος ἐν τοῖς Περὶ ὀρνέων (fg 100 c 1 Schn.). καὶ Ὅμηρος δὲ ἔοικε τοῦτο γινώσκειν· φησί γοῦν (ν 86 sq.)·

“οὐδέ κεν ἴρηξ / κίρκος ὁμαρτήσειεν ἐλαφρότατος πετεηνῶν”
καί (ο 526) “κίρκος Ἀπόλλωνος ταχὺς ἄγγελος”. ὁ δὲ ἱέραξ ἱερός ἐστιν Ἀπόλλωνος.
πέλεια δὲ περιστερᾶς εἶδος ὅμοιον φάττῃ, ὡς φησιν Ἀριστοτέλης (Hist. an. V 13, 544 b 1).


πέλεια is a kind of dove similar to the wood pigeon, as Aristotle says (Hist. an. V 13, 544 b 1).
1245 1246 1247 1248


There are six kinds of hawks, as Callimachus in his On Birds (fg 100

1052. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-691 ὑποτροπίῃ: ὑποστροφῇ τουτέστι φυγῇ. L g (P)

1053—54. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-692 ἠῶθεν δ᾽ ὀλ〈οήν〉: ἅμα ἠοῖ κακὴν ἀμπλακίην καὶ ἀπροσμηχάν〈ητ〉ον εἶδον οἷον ἀβοήθητον. L 1249 1250

1059. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-693 τρὶς περὶ χαλκείοις δίχα: χαλκείοις σὺν ἔντεσι. ὑπέρβατον δέ ἐστι. τὸ γὰρ ἑξῆς· χαλκείοις σὺν ἔντεσι περιδινηθέντες, ὅ ἐστι περιδραμόντες.

1060. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-694 τύμβῳ ἐν ἐκτερέ〈ιξαν〉: τύμβον ἔστησαν. κτερεΐξαι τὸ θάψαι· ἔθαψαν γάρ, τάφον αὐτῷ ποιήσαντες. 1251 1252 1253 1254

1061. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-695 τοῦ δὲ Λειμωνίου πεδίου μέμνηται Δηίοχος (fg 7 M. II 18), περί τε τοῦ τάφου Κυζίκου ὁ αὐτός. 1255 1256


but of

1062. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-696 τὸ δὲ ἀγκέχυται Ὁμηρικῶς κατὰ τὴν ἀρχαίαν ἀγωγήν (Ψ 256)·

‘χυτὴν ἐπὶ γαῖαν ἔχευαν’
. 1257 1258


but the

1063. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-697 οὐδ᾽ ἄλοχος Κλείτη: ὁ μὲν Ἀπολλώνιος νεόγαμον τὸν Κύζικον καὶ ἄπαιδα ἱστορεῖ, Εὐφορίων δὲ ἐν Ἀπολλοδώρῳ (fg 4 Scheidw.) μελλόγαμον. τὴν δὲ 〈γαμετήν〉 οὐ Κλείτην 〈τήν〉 Μέροπος λέγει θυγατέρα, Λάρισαν δὲ τὴν Πιάσου· οὐδὲ παθεῖν τι, ἀπαχθῆναι δὲ αὐτὴν ὑπὸ τοῦ πατρός. Νεάνθης δὲ ἐν τοῖς Μυθικοῖς (84 fg 11 J.) 1259 1260 1261 1262 1263 1264

1063. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-698 συμφωνεῖ τῷ Ἀπολλωνίῳ. περὶ δὲ τῆς Κλείτης φησὶ Δηίοχος (fg 8 M. II 18) ὑπὸ λύπης τελευτῆσαι. ἱστορεῖ δὲ Ἀπολλώνιος ἄτεκνον τὸν Κύζικον ἀνηρῆσθαι, Νεάνθης (v. supra) δὲ ἐσχηκέναι φησὶ παῖδα ὁμώνυμον. 1265 1266


It agrees with Apollonius. But about Cleite, Deiiochus (fg 8 M. II 18) says that she died of grief. Apollonius records that Cyzicus was killed childless, but Neanthes (see above) says that he had a son of the same name.

1065—66. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-699 τὴν δὲ καὶ αὐταί: τοῦτο ἤτοι πρὸς θαυμασμὸν τοῦ πάθους — τοσοῦτον γὰρ ἦν, ὡς καὶ τὴν θείαν φύσιν ἀνεγεῖραι — ἢ ὅτι ὑπόκεινται αἱ γυναῖκες θρηνοῦσαι, ἵνα ᾖ· μετὰ τῶν Δολιόνων καὶ αὐταὶ αἱ νύμφαι ὠδύροντο τὴν Κλείτην. Νεάνθης (84 fg 12 J.) δὲ καὶ Δηίοχος (fg 8 M. II 18) ἱστοροῦσιν, ὅτι ἀπήγξατο ἡ Κλείτη καὶ ὅτι ἐκ ταύτης κρήνη ἐν Κυζίκῳ 〈...〉. 1267 1268 1269 1270

1068—69. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-700 ἣν καλέουσι Κλείτην: ἀντὶ τοῦ ὁμωνύμως τῇ παιδί, πρὸς τὸ πλείονα χρόνον τοῦ πάθους τὴν μνήμην σῴζεσθαι [βουλόμενοι]. περικλεὲς δὲ [ἢ] τὸ ἐπίδοξον καὶ διαβόητον ἔκ τε τῆς τοῦ πάθους ὑπερβολῆς καὶ τῆς πρὸς τὸν ἄνδρα διαθέσεως γενόμενον. 1271 1272

1073. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-701 μυληφάτου: τοῦ πυροῦ, τουτέστι τοῦ σίτου, τοῦ ἀλεύρου τοῦ ὑπὸ μύλης τεθραυσμένου ἐν τῷ ἀλήθεσθαι. φησὶ δὲ τοὺς ἄρτους. 1273 1274

1074a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-702 ἄφλεκτα: ἀντὶ τοῦ ὠμά. L gP

1074b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-703 〈διαζώεσκον:〉 ἔζων. L g

1075—77a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-704 χύτλα: κυρίως τὰ μεθ᾽ ὕδατος ἔλαια, καταχρηστικῶς δὲ τὰ ἐναγίσματα καὶ αἱ χοαί. πέλανοι δὲ πέμματα ποιά. Ἀττικοὶ δὲ πέλανον λέγουσι πᾶν τὸ πεπηγός, ὡς Εὐριπίδης περὶ τοῦ ἀφροῦ τοῦ πεπηγότος περὶ τοὺς ὀδόντας οὕτως ἔθηκεν τὴν λέξιν, οἷον (Orest. 220)· 1275 1276 1277 1278

1075-77a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-705 δὲ πᾶν τὸ πεπηγὸς οὕτω λέγουσι. τὸ δὲ Κύζικον ἐνναίοντες ἀντὶ τοῦ οἱ Κυζικηνοί. Ἰάονες δὲ διὰ τὸ ἀποίκους εἶναι Μιλησίων. καὶ γὰρ εἰς Μίλητον ὁ Νηλεὺς ἀποικίαν ἐστείλατο καὶ ἐκεῖθεν ἐπὶ Κύζικον μετὰ πολὺν χρόνον· ὅθεν καὶ τοὺς Κυζικηνοὺς Ἴωνας ἐκάλεσεν. 1279 1280


but they call everything congealed thus. But the

1075-77b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-706 πελάνους ἐπαλετρ〈εύουσιν〉: πᾶς δῆμος ἐπὶ τῆς μύλης ἐπαλετρεύουσι καὶ ἀλήθουσι πελάνους. πέλανος δὲ ὁ διαπεπηγμένος καὶ ῥυπαρὸς 〈ἀφρὸς〉 κατὰ Ἀττικούς, ὡς καὶ Εὐριπίδης (Orest. 220)·

‘στόματος ἀφρώδη πέλανον’
. φησὶ δὲ τοὺς ἀκαθάρτους καὶ εὐτελεῖς ἄρτους, οὓς ὁ Θεόκριτος (XXIV 138) Δωρικούς φησιν. 1281 1282 1283 1284

1079. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-707 ἦμαθ᾽ ὁμοῦ: τὸ ὁμοῦ παρ᾽ Ὁμήρῳ μὲν τὸ ἐν τῷ αὐτῷ τόπῳ σημαίνει (Λ 127)

“ὁμοῦ δ᾽ ἔχον ὠκέας ἵππους”
, παρὰ δὲ τοῖς μεθ᾽ Ὅμηρον καὶ ἄλλα σημαίνει, ὡς καὶ Σοφοκλῆς ἐπὶ χρόνου τέθεικεν αὐτό (Oed. R. 4 sq.)·
‘πόλις δ᾽ ὁμοῦ μὲν θυμιαμάτων γέμει, / ὁμοῦ δὲ παιάνων τε καὶ στεναγμάτων’.
νῦν δὲ ἀντὶ τοῦ ὁμοίως κεῖται, ὡς καὶ παρ᾽ Εὐριπίδῃ (Herc. 455)·
‘ὁμοῦ γέροντες καὶ νέοι καὶ μητέρες’.
1285 1286 1287 1288

1080. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-708 〈ἐπιπλομένη:〉 ἐπερχομένη. L gr (P)

1081. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-709 ὧλλοι μέν ῥα: ἡ τοιαύτη συναλοιφὴ τῆς νεωτέρας Ἰάδος ἐστί. διὸ μέμφονται Ζηνοδότῳ εἰπόντι 〈δεῖν ἀναγινώσκειν〉 (Β 1)

“ὧλλοι μέν ῥα θεοί τε καὶ ἀνέρες”
· οὐ κέχρηται γὰρ ταύτῃ Ὅμηρος. 1289 1290 1291 1292

1082a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-710 πύματον λάχος: ὕστατον κλῆρον καὶ μερίδα τοῦ ἐν τῇ Δολιονίᾳ ὕπνου λαμβάνοντες καὶ ἐκεῖσε ὑπνοῦντες· τῇ γὰρ ἑξῆς ἀναπλεῖν ἔμελλον. L gM P 1293 1294 1295 1296

1082b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-711 〈πύματον λάχος:〉 τοῦ ἐν Κυζίκῳ ὕπνου ὕστατον λάχος φησίν. S m 1297 1298

1083. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-712 ἀδινὰ κνώσσοντασ: ἐφύλαττον μεγάλως καὶ βαθέως ὑπνοῦντας. ὁ δὲ Ταρραῖος (fg 8 Linnenkugel De Lucillo Tarrhaeo, Diss. Monast. 1926, 89 ) λεπτὰ κοιμωμένους καὶ οὐ κατὰ βάθος.

1085—87a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-713 〈θεσπίζουσα:〉 προλέγουσα, μαντευομένη. L g

1085—87b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-714 λῆξιν ὀρινομένων: τὴν κατάπαυσιν καὶ λώφησιν τῆς τῶν ἀνέμων βίας. 〈ἀκταίης:〉 τὸ γὰρ ὄρνεον θαλάσσιον καὶ ἐν τοῖς αἰγιαλοῖς βιοῦν. λέγεται δὲ καὶ ὁ Ζεὺς ἐφεξῆς ιε᾽ ἡμέρας ἤ, ὡς τινες, ιδ᾽ εὐδιεινὰς ποιεῖν, ἵνα ἀποκυήσῃ παρὰ τοῖς αἰγιαλοῖς, αἱ ἀλκυονίδες ἡμέραι καλοῦνται, ζ᾽ πρὸ τοῦ τόκου καὶ ζ᾽ μετὰ τὸν τόκον. εἴληφε δὲ τὰ περὶ τῶν ἀλκυόνων παρὰ Πινδάρου ἐκ Παιάνων (fg 62 Schr.). εὐλόγως δὲ ὄσσαν εἶπε τὴν τῆς ἀλκυόνος φωνήν· ὑπὸ γὰρ Ἥρας ἦν ἀπεσταλμένη, ὡς φησι Πίνδαρος. 1299 1300 1301 1302 1303 1304 1305 1306

1085—87c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-715 ἀκταίης ὄρνιθος: τῆς παρὰ ταῖς ἀκταῖς καὶ τοῖς αἰγιαλοῖς διατριβούσης καθήκουσαν φωνὴν ἀκούσας. 1307 1308

1089a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-716 ἀφλάστοιο: Ἀπολλόδωρος ἐν ταῖς Λέξεσι (cf. 244 fg 240 J.) ἀποδέδωκεν ἄφλαστον τὸ ἀκροστόλιον. οὐκ εὖ, ἐπειδὴ τὸ 1309 1310 1311 1312

1089a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-717 ἀκροστόλιόν ἐστι τὸ ἄκρον τοῦ στόλου, στόλος δὲ λέγεται τὸ ἐξέχον ἀπὸ τῆς πτυχῆς καὶ διῆκον ἄχρι τῆς πρώρας ξύλον· πτυχὴ δὲ λέγεται, ὅπου τὸ τῆς νεὼς ἐπιγράφεται ὄνομα. ἔστιν οὖν ἄφλαστον 〈οὐ〉 τὸ ἀκροστόλιον 〈τὸ〉 κατὰ τὴν πρώραν, ἀλλ᾽ ὁ ποιητὴς αὐτὸ παραδίδωσιν ἐπὶ τῆς πρύμνης λέγων (Ο 716 sq.)·

“Ἕκτωρ δὲ πρύμνηθεν ἐπεὶ λάβεν, οὔτι μεθίει / ἄφλαστον μετὰ χερσὶν ἔχων.”
καὶ εἴρηται ἄφλαστον κατὰ συγγένειαν τοῦ φ πρὸς τὸ θ, ἄθλαστον· κατὰ ἀντίφρασιν, ἐπεὶ εὔθλαστόν ἐστιν. ἔστιν οὖν ἄφλαστον σανίδιον κατὰ τὴν πρύμναν. 1313 1314 1315 1316


The acrostolion is the tip of the stolos, and stolos is the name for the timber that projects from the ptyche and extends to the prow; ptyche is the name for the place where the ship's name is inscribed. Therefore the acrostolion at the prow is not the aphlaston, but the poet applies the term to the stern when he says (O 716 sq.):

1089b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-718 〈ἀφλάστοιο:〉 ἀκροστολίου. G g

1098—1102a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-719 ἐκ γὰρ τῆς ἄνεμ〈οι〉: ἐκ ταύτης τῆς Ῥέας καὶ γῆ καὶ θάλασσα καὶ οὐρανὸς συνέχεται. οἱ γὰρ φυσικοὶ αὐτὴν γῆν φυσιολογοῦσι καὶ τὴν πάντων ἁρμογὴν καὶ σύνδεσμον, καὶ τὸ ὄνομα αὐτῆς ἐτυµολογοῦσι παρὰ τὸ ῥεῖν ἀεὶ καὶ ποιεῖν τείρεα. καὶ φυσικῶς ταύτης ἄνδρα τὸν Κρόνον φασίν, οἱονεὶ τὸν χρόνον μεταβολῇ τῶν ἀντιστοίχων· σύνεστι δὲ τῇ τῶν στοιχείων τάξει ἐξ ἀνάγκης ὁ χρόνος. καὶ εἶτα λοιπὸν ἀλληγορικῶς τούτους τῶν θαλασσίων καὶ οὐρανίων καὶ χθονίων θεῶν πατέρασ εἶναί φασι· μετὰ γὰρ τὴν τῶν στοιχείων θέσιν καὶ σύνδεσμον συνέβη καὶ θεοὺς καὶ θεῶν δυνάμεις καὶ διαφορὰς μαθεῖν τοὺς ἄνδρας καὶ τιμῆσαι. 1317 1318 1319 1320

1098—1102b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-720 πεπείρηται: συνέχεται, συνέζευκται. L gG gP

1109. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-721 Ἱερῆς ἐκ πείσματα: ἧς καὶ ἐν τοῖς πρώτοις μέμνηται εἰπών (v. 1019)·

“Ἱερὴ δὲ φατίζεται ἥδ᾽ ἔτι πέτρη.”
1321 1322 1323 1324

1110. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-722 ἤρεσαν: ἐκωπηλάτησαν. τῷ δὲ συντελικῷ ἀντὶ παρατατικοῦ εἶπεν, τοῦ ἤρεσσον. λιμένα δὲ Θρηίκιον λέγει, ἐπειδὴ κεῖται μὲν ἡ Κύζικος ἐπ᾽ ἐσχάτοις τῆς Φρυγίας, συνάπτει δὲ ἡ Βιθυνία τῇ Φρυγίᾳ, Βιθυνοί δὲ Θρᾷκες κατὰ τὸ δεξιὸν μέρος. ἢ ἐπειδὴ Θρᾷκες Κύζικον ᾤκησαν. 1325 1326 1327 1328

1112—13. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-723 καὶ πᾶσα περαίη Θρηικ〈ίης〉: καὶ πᾶσα ἡ ἐν- 1329 1330

1112-13. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-724 ἀντία χώρα τῆς Θράκης. 〈Μακριάδες...〉 Ποντικὸν δὲ ἔθνος οἱ Μάκρωνες. τὸ δὲ χερσὶν ἑαῖς οὐκ εὖ εἴρηκεν· ὤφειλε γὰρ σφετέραις. 1331 1332


The land opposite Thrace.

1114—15a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-725 〈ἠερόεν〉 στόμα Βοσπόρου: ἠερόεν οἷον ἀερώδες ἤτοι ὁμιχλῶδες. Βόσπορος δὲ τὸ τῆς Προποντίδος στενόν, οὕτω κληθὲν ἀπὸ τῆς διανηξαμένης βοός, τῆς Ἰοῦς. 1333 1334 1335 1336

1114—15b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-726 ἐκ δ᾽ ἑτέρης: οὐ λέγει ἐκ δ᾽ ἑτέρης ἠπείρου — καὶ γὰρ ἡ Μυσία καὶ ὁ Αἴσηπος τῆς Ἀσίας —, ἐπὶ ἑτέρας δὲ χώρας λέγει, τῆς Τρῳάδος, καθ᾽ ἣν ὁ Αἴσηπος ῥεῖ χωρίσων αὐτὴν τῆς Μυσίας. καὶ Ὅμηρος (Μ 21)· ‘Γρήνικός τε καὶ Αἴσηπος’. ἡ δὲ Τρῳὰς ἀπὸ Μυσίας ἀρχομένη τῆς Μεγάλης ἐπὶ τοῦ Αἰσήπου λήγει· ἡ δὲ Δολιονία καὶ Φρυγία ἄρχεται μὲν ἀπὸ τοῦ Αἰσήπου, λήγει δὲ ἐπὶ Ῥυνδάκου. Μυσίαι δὲ δύο, ὧν ἡ μὲν μία τῇ Εὐρώπῃ πλησιάζει, ἡ δὲ ἑτέρα τῇ Ἀσίᾳ· τῆς οὖν ἐν Ἀσίᾳ Μυσίας αἱ κολῶναι τοῖς Ἀργοναύταις ἐφαίνοντο. 1337 1338 1339 1340

1116. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-727 καὶ πεδίον Νηπήιον: πεδίον Νηπείας ἔστι περὶ Κύζικον. μνημονεύει δὲ αὐτοῦ καὶ Καλλίμαχος ἐν Ἑκάλῃ (fg 45 Schn. = 101 Kapp)·

‘Νηπείης ἥ τ᾽ ἄργος, ἀοίδιμος Ἀδρήστεια.’
τὴν δὲ Νήπειαν Διονύσιος ὁ Μιλήσιος (32 fg 9 J.) πεδίον τῆς Μυσίας φησὶν εἶναι. ὁ γὰρ βασιλεὺς τῶν Μυσῶν Ὄλυμπος θυγατέρα Ἰάσου ἔγημεν, Νήπειαν ὄνομα, καὶ κατώκησεν ἐν τῷ πεδίῳ τούτῳ, ὃ νῦν καλεῖται Νηπείας πεδίον. Ἀπολλόδωρος (244 fg 175 J.) δὲ φησι Νηπείας πεδίον ἐν Φρυγίᾳ. ὁ δὲ Καλλίμαχός φησιν ἐν Ὑπομνήμασι (fg 100 h 3 Schn.) Νέμεσιν εἶναι τὴν τὸ πεδίον κατέχουσαν. ἔστι δὲ 1341 1342 1343 1344

1116. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-728 καὶ πόλις καλουμένη Ἀδρήστεια ἀπὸ 〈Ἀδράστου〉 τοῦ ἱδρυσαμένου. ὁ δὲ Ἀπολλώνιος ἑκατέρων μέμνηται, τῆς τε πόλεως καὶ τοῦ πεδίου· φησὶ γάρ·

ἄστυ τε καὶ πεδίον Νηπήιον Ἀδρηστείης.
τῆς δὲ πόλεως καὶ Ὅμηρος μνημονεύει (Β 828)·
‘οἳ δ᾽ ἄρ᾽ Ἀδρήστειαν εἶχον’.


And a city called Adrasteia, named after Adrastus its founder. Apollonius mentions both, the city and the plain; for he says:

1117—19a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-729 ἔσκε δέ τι στιβα〈ρὸν στύπος〉: στύπος τὸ πρέμνον καὶ στέλεχος, ἐξ οὗ καὶ 〈Ἀρχίλοχος (fg 127 B. II 423) ‘ὀρέων〉 ἀπεστύπαζον’. βρέτας δὲ τὸ βροτῷ ἐοικός. καὶ Εὐφορίων (fg 125 Scheidw.) δὲ ἐκ τούτου κινηθεὶς τὸ ξόανον τῆς μητρὸς τῶν θεῶν φησιν ἀµπέλινον εἶναι, διὰ τὸ τὴν ἄµπελον ἴσως ἱερὰν εἶναι τῆς Ῥέας. 1345 1346 1347 1348

1117—19b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-730 πρόχνυ: παντελῶς. L gG gS mP

1117—19c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-731 γεράνδρυον: ἀρχαῖον, ξηρόν, ἄχρηστον. L gG gS mP 1349 1350 1351 1352

1120. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-732 〈ὀκριόεντι〉 κολωνῷ: τῇ ἐξεχούσῃ ἀκρώρειᾳ. L g (P) 1353 1354

1123a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-733 χέραδος: ἡ τῶν βραχέων λίθων συλλογή τῶν καθ᾽ ἕνα χειρὶ ληφθῆναι δυναμένων, οὓς Ὅμηρος χερμάδιά φησι. τὸ δὲ βωμὸν ἀντὶ τοῦ εἰς βωμοῦ κατασκευήν. 1355 1356 1357 1358

1123b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-734 χέραδες λέγονται οἱ σωροί τῶν μικρῶν λίθων. φησὶ Δημήτριος ὁ Σκήψιος (fg 70 Gaede) τὴν διάλεκτον Ἀπολλωνιατῶν εἶναι τῶν ἐν Πόντῳ. μνημονεύει καὶ Σαπφώ (fg inc. lib. 30 Lobel = 114 B. III 127)

‘μή κίνη χεράδας’
καὶ Ὅμηρος (Φ 319)
‘ἅλις χεράδος περιχεύας’.
χέραδος δὲ ὁ τῶν λίθων σωρός· εἰς δὲ τὴν τοῦ βωμοῦ κατασκευὴν λίθους ἐσώρευον.


χέραδος is the heap of stones; for the construction of the altar they heaped up stones.
1359 1360 1361 1362

1124a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-735 δρυΐνοισιν: εἰκότως· ἡ γὰρ δρῦς ἱερὰ τῆς Ῥέας, ὡς φησιν Ἀπολλόδωρος ἐν γ᾽ Περὶ θεῶν (244 fg 92 J.).

1124b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-736 δρυΐνοις δὲ αὐτούς φησι στέφεσθαι διὰ τὸ μεμερίσθαι τῇ θεῷ τὸ δένδρον τοῦτο, διὰ τὸ καὶ πρὸς στέγας καὶ πρὸς τροφὴν 〈τὸ〉 πρῶτον χρησιμεῦσαι. 1363 1364

1125. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-737 Δινδυμίην: τὴν ἐν τῷ Δινδύμῳ ὄρει τιμωμένην ἐπικαλούμενοι καὶ ἱκετεύοντες. L g (P)

1126—31a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-738

ἐνναέτιν Φρυγίης, Τιτίην θ᾽ ἅμα: [περί] τῶν Ἰδαίων Δακτύλων καλουμένων πρώτους 〈τούτους〉 φησὶν εἶναι καὶ παρέδρους τῇ μητρὶ τῶν θεῶν, ἀκολουθῶν Μαιανδρίῳ λέγοντι Μιλησίους, ὅταν θύωσι τῇ Ῥέᾳ, προθύειν Τιτίᾳ καὶ Κυλλήνῳ. εἰσὶ δὲ οὗτοι τῶν Ἰδαίων Δακτύλων μοιρηγέται καὶ μητρὸς θεῶν πάρεδροι. Καλλίστρατος δὲ ἐν τῇ β᾽ τῶν Καθ᾽ Ἡράκλειαν περὶ Τιτίου φησίν (fg 2 M. IV 354)·
‘ὁ δὲ Τιτίας ἥρως ἐγχώριος, ὃν οἱ μὲν μυθεύουσι παῖδα Διός, οἱ δὲ τὸν πρεσβύτατον τῶν Μαριανδυνοῦ τοῦ Κιμμερίου παίδων, δι᾽ ὃν μάλιστα τὸ ἔθνος ηὔξηται καὶ προάγεται ἔτι εἰς εὐδαιμονίαν·


The nine-year-old Phrygian woman, and Titias together: [concerning] the so-called Idaean Dactyls, he says that these were the first and the assessors of the mother of the gods, following Maeandrius who says that the Milesians, whenever they sacrifice to Rhea, sacrifice first to Titias and Cyllenus. These are the leaders of the Idaean Dactyls and the assessors of the mother of the gods. But Callistratus in the second book of his On Heraclea says about Titias (fg 2 M. IV 354): 'Titias is a local hero, whom some mythologize as a child of Zeus, but others as the eldest of the children of Mariandynus, son of Cimmerius, through whom especially the nation has grown and is still advancing to prosperity;'
1365 1366

1126—31a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-739 ἀπεθεώθη δὲ ὑπὸ Μαριανδυνῶν’, καὶ Προμαθίδας δὲ ἐν τοῖς Περὶ Ἡρακλείας (fg 1 M. III 201) λέγει περὶ Τιτίου, ὅστις ἦν, καὶ Θεοφάνης (188 fg 2 J.). ὅτι δὲ νύμφη τῆς Οἰαξίδος γῆς δραξαμένη τοὺς καλουμένους Ἰδαίους Δακτύλους ἐποίησε, παρὰ Στησιμβρότου (107 fg 12 b J.) εἴληφε. 〈...〉 καὶ ὅτι διὰ τῶν χειρῶν διερρύησαν, Δακτύλους κληθῆναι. Σοφοκλῆς δὲ αὐτοὺς Φρύγας καλεῖ ἐν Κωφοῖς Σατύροις (fg 364 Pearson). 1367 1368


He was deified by the Mariandynians, and Promathidas in his work On Heraclea (fr. 1 M. III 201) speaks about Titius, who he was, and Theophanes (188 fr. 2 J.). That a nymph of the Oaxian land, grasping the earth, produced the so-called Idaean Dactyls, he took from Stesimbrotus (107 fr. 12 b J.). 〈...〉 and that because they slipped through the hands, they were called Dactyls. Sophocles calls them Phrygians in The Deaf Satyrs (fr. 364 Pearson).

1126—31b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-740 Δάκτυλοι Ἰδαῖοι: ἐκατέρους πέντε φασὶ τούτους εἶναι, δεξιοὺς μὲν τοὺς ἄρσενας, ἀριστεροὺς δὲ τὰς θηλείας. Φερεκύδης (3 fg 47 J.) δὲ τοὺς μὲν δεξιοὺς κ᾽ λέγει, τοὺς δὲ εὐωνύμους λβ᾽. γόητες δὲ ἦσαν καὶ φαρμακεῖς, καὶ δημιουργοί σιδήρου λέγονται πρώτοι καὶ μεταλλεῖς γενέσθαι· ἀριστεροὶ μὲν αὐτῶν, ὡς φησι Φερεκύδης (v. supra), οἱ γόητες, οἱ δὲ μεταλλεύοντες δεξιοί. ὠνομάσθησαν δὲ ἀπὸ τῆς μητρὸς Ἴδης. ὡς 〈δὲ〉 Ἑλλάνικός (4 fg 89 J.) φησι, Ἰδαῖοι Δάκτυλοι ἐκλήθησαν, ὅτι ἐν τῇ Ἴδῃ συντυχόντες τῇ Ῥέᾳ ἐδεξιώσαντο τὴν θεὸν καὶ τῶν δακτύλων αὐτῆς ἥψαντο. ὡς δὲ Μνασέας ἐν τῷ α᾽ Περὶ Ἀσίας (fg 26 M. III 154), Ἰδαῖοι Δάκτυλοι λέγονται ἀπὸ τοῦ πατρὸς Δακτύλου. 1369 1370 1371 1372

1126-31b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-741 καὶ τῆς μητρὸς Ἴδης. ὁ δὲ τὴν Φορωνίδα συνθεὶς γράφει οὕτως (fg 2 Kinkel):

“ἔνθα γόητες / Ἰδαῖοι Φρύγες ἄνδρες ὀρέστεροι οἰκί᾽ ἔναιον, / Κέλμις Δαμναμενεύς τε μέγας καὶ ὑπέρβιος Ἄκμων, / εὐπάλαμοι θεράποντες ὀρείης Ἀδρηστείης, / οἳ πρῶτοι τέχνην πολυμήτιος Ἡφαίστοιο / εὗρον ἐν οὐρείῃσι νάπαις ἰόεντα σίδηρον / ἤνεγκάν τ᾽ ἐς πῦρ καὶ ἀριπρεπὲς ἔργον ἔτευξαν.”
1373 1374 1375 1376


and of their mother Ida. The author of the Phoronis writes as follows (fr. 2 Kinkel):

1126-31c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-742 Δικταῖον: τὸ Κρητικὸν σπήλαιον· Δίκτη γὰρ ὄρος Κρήτης. L g (P) 1377 1378

1126-31d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-743 〈ἀμφοτέρῃσιν:〉 λείπει χερσί. L g

1126-31e. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-744 δραξαμένη: ἔθος ἐστὶ ταῖς κυούσαις τῶν παρακειμένων λαμβάνεσθαι καὶ ἀποκουφίζειν ἑαυτὰς τῶν ἀλγηδόνων, ὡς καὶ Λητὼ ἐλάβετο τοῦ φοίνικος. 〈...〉 ἔδει δὲ εἰπεῖν ‘Ὀαξίδος’· προσετέθη δὲ τὸ ι. 1379 1380 1381 1382

1126-31f. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-745 ἐβλάστησεν: ἐγέννησεν. L gP

1132. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-746 ἐριώλας: διαφόρως ἀνεγνώσθη, ἐπικρατεῖ δὲ ἡ βαρεῖα τάσις. L m (P) 1383 1384 1385 1386

1134—39a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-747 Ὀρφῆος ἀνωγῇ: τῇ τοῦ Ὀρφέως παρακελεύσει, ὡς αὐτοῦ τῆς ὀρχήσεως προκαταρχομένου.

βηταρμὸν δὲ τὴν ὄρχησιν παρὰ τὴν ἁρμόδιον βάσιν αὐτῶν· λέγει δὲ νῦν τὴν πυρρίχην ὄρχησιν. τὸ δὲ ἑξῆς· ὠρχοῦντο τοῖς ξίφεσι τὰς ἀσπίδας κομποῦντες διὰ τὸ τὸν Κύζικον θρηνεῖσθαι ὑπὸ τῶν Δολιόνων, ἵνα μὴ τῆς θυσίας οὔσης


Betarmos means the dance, from their harmonious step; he now means the pyrrhic dance. The sequence is: they danced with swords, striking their shields, because Cyzicus was being mourned by the Doliones, so that no ill-omened sound might rise up during the sacrifice; whence also the Phrygians propitiate Rhea with cymbals and drums.
1387 1388 1389 1390 1391 1392 1393 1394

1134-39a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-748 δύσφημος φωνὴ ἀναφέρηται· ὅθεν καὶ Φρύγες κυμβάλοις καὶ τυμπάνοις τὴν Ῥέαν ἱλάσκονται.


an ill-omened sound may rise up; whence also the Phrygians propitiate Rhea with cymbals and drums.

1134-39b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-749 ῥόμβος τροχίσκος, ὃν στρέφουσιν ἱμᾶσι τύπτοντες, καὶ οὕτως κτύπον ἀποτελοῦσι. τινὲς δὲ ῥύμβον αὐτὸν καλοῦσιν, ὡς καὶ Εὔπολις ἐν Βάπταις (fg 72 Kock I 274) καὶ Δίδυμος (fg I 5, 33 Schmidt 69). 1395 1396 1397 1398 1399 1400 1401 1402

1141—48a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-750 ἀνταίη: ἡ Ῥέα οὕτω λέγεται, διότι ἐναντία τοῖς Τελχῖσιν ἐγένετο. ὡς δέ τινες, ἀνταίη ἡ εὐάντητος καὶ εὐλιτάνευτος. 1403 1404 1405 1406

1141—48b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-751 σήματ᾽ ἔγεντο: διὰ τούτου οὐδὲν ἕτερον ὁ ποιητής φησιν ἢ τὴν τῆς θεοῦ φύσιν· καὶ τοῖς φυσικοῖς γὰρ δοκεῖ ἡ αὐτὴ εἶναι τῇ γῇ, γῆς δὲ εὐμενείας σημεῖον τὸ εὔκαρπα εἶναι τὰ δένδρα καὶ πόας αὐτομάτους φύειν. 1407 1408 1409 1410 1411 1412

1141—48c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-752 τερείνης: τῆς ἁπαλῆς καὶ χλωρᾶς. εἰλυοὺς δὲ τὰς καταδύσεις τῶν θηρῶν. ξυλόχους δὲ τοὺς ἐν τοῖς ὄρεσιν ὑλώδεις τόπους. ἔστι δὲ ὑπερβατόν· εἰλυούς τε ξυλόχους τε καταλιπόντες. διὰ πολλῶν δὲ τὸ θαυμαστὸν παρέστησε, διά τε τοῦ διψάδος καὶ ὅτι... 1413 1414 1415 1416

1141-48c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-753 οὐκ ὀλίγον τὸ ἀναδοθὲν ὕδωρ, ἀλλὰ καὶ ἄληκτον. τὸ δὲ ναῖεν οὐκ εὖ. ἔδει γὰρ χωρὶς τοῦ ι νᾶεν, ἵν᾽ ᾖ ἔρρει, ὡς παρ᾽ Ὁμήρῳ (ι 222)·

‘νᾶεν δ᾽ ὀρῷ ἄγγεα πάντα’
. d. ἡ δὲ σύνταξις κατὰ μετάθεσιν, ὡς τὸ ‘ῥέε δ᾽ αἵματι γαῖα’ ἀντὶ τοῦ ‘αἷμα ἔρρεεν ἐν τῇ γῇ’. ἢ μεταληπτέον τὸ ναῖεν εἰς τὸ κατάρρυτον, ἵν᾽ ᾖ· ‘κατάρρυτον ἦν τὸ Δίνδυμον ὕδασιν’. P 1417 1418


Not a little water was given forth, but also unceasing. And the

1141-48e. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-754 〈ποίη:〉 βοτάνης. L g

1141-48f. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-755 〈παροίτερον:〉 ἔμπροσθεν, πρότερον. L g

1141-48g. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-756 ἀνέβραχε: ἀντὶ τοῦ ἀνεδόθη. L gP

1141-48h. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-757 διψάδος: ξηρᾶς. L g (P)

1152. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-758 νῆσον: τὴν Κύζικον. L g (P)

1158a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-759 ἀελλόποδες: ἀντὶ τοῦ ταχεῖς. L g (P)

1158b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-760 κίχον: κατέλαβον. L gP

1159. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-761 ζαχρηέσιν αὔραις: μεγάλως ἐπιβαρούσαις καὶ πνεούσαις, κυρίως δὲ ζαχρηὲς τὸ βιαίως ταῖς χερσὶ πραττόμενον· παρὰ γὰρ τὰς χεῖρας πεποίηται ἡ λέξις καὶ τὸ ζα ἐπιτατικόν. 1419 1420 1421 1422

1161. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-762 μετελώφεον: ἐπαύοντο. L gP 1423 1424 1425 1426

1162. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-763 ἐφέλκετο· πρὸς τὴν πάντων αὐτῶν ἀργίαν καὶ τὴν τοῦ κύματος ὑπερβολὴν τὸ ἐφέλκετο πρὸς πλείονα εἶπεν ἔμφασιν· ὅπερ καὶ Καλλίμαχος ἐπὶ τοῦ ταύρου ἡττηθέντος φησίν (fg 275 Schn. = 57 Kapp)·

‘ὃ μὲν εἷλκεν, ὃ δ᾽ εἵπετο νωθρὸς ὁδίτης’.
1427 1428

1164. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-764 λελιημένοι 〈ἠπείροιο〉: ἢ ταραττόμενοι ἢ προθυμούμενοι. L g (P)

1165a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-765 Ῥυνδακίδας: Ῥυνδακὸς ποταμός ἐστι Φρυγίας, οὗ μνημονεύει Βακχυλίδης (fg 67 B. III 588 = 50 Blass-Snell). 〈...〉 ταῖς δὲ ἀληθείαις τάφος ἐστὶ τοῦ Βριάρεω, κατὰ τὴν ἔξοδον. Καλλί- 1429 1430 1431 1432 1433 1434 1435 1436

1165a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-766 μαχος δὲ ἱστορεῖ περὶ τοῦ ποταμοῦ ἐν τῷ Περὶ τῶν κατὰ τὴν Ἀσίαν ποταμῶν (fg 100 e 2 Schn.) καὶ Δημήτριος ὁ Σκήψιος ἐν Τρωικῷ διακόσμῳ (fg 71 Gaede). 1437 1438


machus relates about the river in his work On the Rivers of Asia (fg 100

1165b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-767 Ῥυνδακὸς ποταμὸς Φρυγίας ὁ νῦν Μέγιστος, πρὸς ᾧ καὶ Αἰγαίωνός τινος ἥρωος Μυσοῦ τάφος. Ῥυνδακὸς δὲ ὡς Αἰακός. 1439 1440 1441 1442 1443 1444

1165c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-768 μέγα τ᾽ ἠρίον: γράφεται καὶ

μέγα τε ῥίον . καὶ τὸ μὲν ῥίον ἐστὶν ὄρος ἤτοι ἀκρωτήριον, τὸ δὲ ἠρίον μνημεῖον. ὁ δὲ περὶ τοῦ Αἰγαίωνος μῦθος ὑπὸ Δημητρίου φέρεται τοῦ Σκηψίου (v. sch. a). Κιναίθων δὲ ἐν τῇ Ἡρακλείᾳ φησίν, ὅτι Αἰγαίων καταγωνισθεὶς ὑπὸ Ποσειδῶνος κατεποντίσθη εἰς τὸ νῦν λεγόμενον ὑπὸ τοῦ Ἀπολλωνίου ἠρίον Αἰγαίωνος, τὸν αὐτὸν καὶ Βριάρεων καλῶν. περὶ δὲ τῆς κλήσεως τοῦ πελάγους 〈...〉 μὲν ἐν τῷ τρίτῳ τῆς Νησιάδος φησὶν ἐν τούτοις· ‘τὸ Αἰγαῖον πέλαγος οἳ μὲν ἀπὸ τῆς περὶ Κάνας Αἰγὸς ἐπώνυμον γεγονέναι φασίν, οἳ δὲ ἀπὸ τῆς Καρυστίας τῆς Αἰγαίης ὀνομαζομένης. αἳ μὲν γὰρ Αἰγαί, ἔνθεν τὸν Ποσειδῶνα παραγίνεσθαί φασι, κατὰ Πελοπόννησόν εἰσιν ἐν τοῖς περὶ Κρίσαν τόποις. εἰσί δέ τινες, οἳ διὰ τὸ θεωρεῖσθαι δι᾽ ὅλου τοῦ πελάγους τὴν παρακειμένην γῆν’. τὸν δὲ Αἰγαίωνα Ἡσίοδός (Theog. 149) φησὶν Οὐρανοῦ καὶ Γῆς· Βριάρεως δὲ καὶ Αἰγαίων καὶ Γύης ὁ αὐτὸς λέγεται


Great headland. And ῥίον is a mountain or promontory, while ἠρίον is a tomb. The myth about Aegaeon is reported by Demetrius of Scepsis (see sch. a). Cinaethon in his Heraclea says that Aegaeon, defeated by Poseidon, was sunk into the sea at the place now called by Apollonius the tomb of Aegaeon, calling the same also Briareus. Concerning the naming of the sea, 〈...〉 in the third book of the Nesiad says in these words: 'The Aegean sea some say was named after the goat (αἴξ) near Canai, others after Carystia called Aegaea. For Aegae, whence they say Poseidon comes, are in the Peloponnese in the regions around Crisa. There are some who say it is because the adjacent land is seen throughout the whole sea.' Hesiod (Theog. 149) says that Aegaeon is the son of Uranus and Earth; and Briareus and Aegaeon and Gyes are said to be the same.
1445 1446 1447 1448 1449 1450 1451 1452 1453 1454 1455 1456 1457 1458 1459 1460 1461 1462 1463 1464

1165c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-769 συνωνύμως. Εὔμηλος δὲ ἐν τῇ Τιτανομαχίᾳ (Titan. fg 2 Kink. 6) τὸν Αἰγαίωνα Γῆς καὶ Πόντου φησὶ παῖδα, κατοικοῦντα δὲ ἐν τῇ θαλάσσῃ τοῖς Τιτᾶσι συμμαχεῖν. καὶ Ἴων φησὶν ἐν διθυράμβῳ (fg 11 B. II 255) ἐκ μὲν τοῦ πελάγους αὐτὸν παρακληθέντα ὑπὸ Θέτιδος ἀναχθῆναι φυλάξοντα τὸν Δία, Θαλάσσης δὲ παῖδα. ἄλλοι δὲ θαλάσσιον θηρίον φασὶ τοῦτον.


Synonymously. But Eumelus in the Titanomachy (Titan. fg 2 Kink. 6) says that Aegaeon was the child of Earth and Pontus, and that dwelling in the sea he fought on the side of the Titans. And Ion says in a dithyramb (fg 11 B. II 255) that he was summoned from the sea by Thetis to protect Zeus, and that he was the child of Thalassa. Others say that he was a sea monster.

1165d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-770 μέγα τ᾽ ἠρίον: γράφεται καὶ μέγα τε ῥίον Αἰγαίωνος . 〈κακῶς〉· οὐ γὰρ τὸ ὄρος, ἀλλὰ τὸ μνημεῖον δηλοῖ. ὁ δὲ περὶ τοῦ Αἰγαίωνος μῦθός ἐστιν οὗτος· φυγὼν ἐκ τῆς Εὐβοίας ἦλθεν εἰς τὴν Φρυγίαν κἀκεῖ τὸν βίον ἐτελεύτησεν· γίγας δὲ ἦν. οὕτως Ταρραῖος (fg 11 a Linnenkugel De Lucillo Tarrh., Diss. Monast. 1926, 93 ). 1465 1466

1166a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-771 τυτθὸν ὑπ᾽ ἐκ Φρυ〈γίης〉: τὴν οὖσαν ὀλίγον ἄνω τῆς Φρυγίας. οὕτω γὰρ καὶ Ὅμηρος (Β 858—863) κεῖσθαί φησι τὴν Φρυγίαν, ἐγγὺς πάνυ τῆς Μυσίας. διὸ καί τινες μίαν εἶναί φασιν ἀμφοτέρας, διὰ τὸ πάνυ πλησιάζειν.

1166b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-772 παρεμέτρεον: παρέπλεον. L gP

1167—68a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-773 ἀνοχλίζων: ἀνακινῶν ἐν τῷ κωπηλατεῖν καὶ ἀνακόπτων τὰ κύματα κατὰ τὰς δίνας. τετρηχότος δὲ τραχυνομένου καὶ σφοδροῦ ὄντος. ὁλκοὺς δὲ τὰς φυσήσεις καὶ οἷον ἐπάρσεις καὶ μετεωρισμοὺς τῶν κυμάτων. τὸ δὲ μεσσόθεν ἔμφασιν καὶ τῆς τοῦ πελάγους δεινότητος καὶ τῆς τοῦ ἥρωος ῥώμης ἔχει. τρύφος δὲ τὸ κλάσμα τῆς κώπης. 1467 1468 1469 1470

1167—68b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-774 μεσσόθεν ἄξεν: διὰ ταύτην τὴν αἰτίαν φησὶ καταλελεῖφθαι τὸν Ἡρακλέα ἐν Κίῳ· οἳ δὲ ἐν Ἀφεταῖς, ἐπειδὴ ἑτεροκλινῆ τὴν Ἀργὼ ἐποίει, Ἔφορος δὲ ἐν α᾽ (70 fg 14 a J.) ἀποδεδρακέναι αὐτὸν δι᾽ Ὀμφάλην. 1471 1472 1473 1474 1475 1476

1171. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-775 ἀήθεσσον: ἀήθεις ἦσαν τοῦ ἠρεμεῖν διὰ τὴν ἔμφυτον τοῦ ἥρωος δύναμιν. 1477 1478

1174a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-776 ἐν προμολῇ: τῇ προστάδι καὶ τοῖς προθύροις. λέγονται δὲ προμολαὶ καὶ τὰ ἐξώπυλα μέρη, ὡς αὐτὸς ἐν τοῖς πρώτοις φησί (v. 320)·

‘στῆ δ᾽ ἄρ᾽ ἐπὶ προμολῇσιν, οἳ δ᾽ ἀντίοι ἠερέθοντο’.
1479 1480 1481 1482

1174b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-777 τετρυμ〈μ〉ένα: καταπεπονημένα ὑπὸ καμάτου. L gG gS mP 1483 1484

1175a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-778 αὐσταλέος: κατάξηρος καὶ ἀνεπιμέλητος. L gP

1175b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-779 περιτριβέας: κοπιασάσας ἐκ τοῦ πόνου. L g (P)

1176. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-780 ἠρήσατο: ἀντὶ τοῦ προσεῖπεν. L gP 1485 1486

1177—78a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-781 Κιανίδος: περιφραστικῶς τὴν Κίον. ἔστι δὲ πόλις Μυσίας ἀπὸ Κίου τοῦ ἀφηγησαμένου τῆς Μιλησίων ἀποικίας, ὡς ἱστορεῖ Ἀριστοτέλης ἐν Κιανῶν πολιτείᾳ (fg 471 Rose 1555 b 31)· κατώκησαν δὲ αὐτὴν πρῶτον Μυσοί, ἔπειτα Κᾶρες, τρίτον Μιλήσιοι. καὶ ποταμὸς δὲ ἔστιν οὕτως ὀνομαζόμενος, τὴν πόλιν περιρρέων, οὗ μνημονεύει Σκύλαξ ὁ Καρυανδεύς (Peripli maris interni fg 2 M. Geogr. gr. min. I, XXXIV ). 1487 1488 1489 1490

1177—78b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-782 ἀμφ᾽ Ἀργανθώνειον: ὄρος τῆς Κίου. 1491 1492 1493 1494

1180. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-783 ἤϊά τέ σφι: ἐφόδια βρώματα. σημαίνει δὲ καὶ τὰ ἄχυρα· Ὅμηρος (ε 368)·

‘ἠΐων θημῶνα τινάξῃ’.
1495 1496

1182—83a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-784 κάγκανα: κατάξηρα. L gS m (P) 1497 1498

1182—83b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-785 λεχαίην φυλλάδα: τὴν πρὸς λέχη καὶ στιβάδας ἐπιτηδείαν.

1184. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-786 στόρνυσθαι: λείπει τὸ ὥς, ἵν᾽ ᾖ ὥστε στόρνυσθαι. τὸ δὲ δινεύεσκον ἀντὶ τοῦ ἔστρεφον, παρέτριβον· τὰ γὰρ ξύλα παρέτριβον καὶ ἀπ᾽ αὐτῶν πῦρ ἔλαβον. πυρήϊα γὰρ ταυτά φησι τὰ προστριβόμενα ἀλλήλοις πρὸς τὸ πῦρ ἐγγεννᾶν, ὧν τὸ μέν ἐστιν ὕπτιον, ὃ καλεῖται στορεύς , θάτερον δέ, παραπλήσιον τρυπάνῳ, ἐπιτρίβοντες τῷ στορεῖ στρέφουσιν. 1499 1500 1501 1502

1188. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-787 υἱὸς Διός: ὁ Ἡρακλῆς. L g (P) 1503 1504

1189a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-788 φθαίη: προλάβοι πρὸ τοῦ πλοῦ. L g (P)

1189b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-789 καταχείριον: τὸ τῇ χειρὶ ἁρμόδιον. L gP 1505 1506

1190. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-790 ἀλαλήμενος: ἢ διὰ τὸ ἄπειρον εἶναι τῶν τόπων ἢ ἀντὶ τοῦ περιερχόμενος, ἕως ἂν αὑτῷ ἁρμόδιον εὕρῃ. 1507 1508

1192. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-791 ταναῆς: τεταμένης καὶ ἐπιμήκους. αἴγειρος δὲ παρὰ τὸ ἐκ τῆς ἔρας ἀΐσσειν καὶ κινεῖσθαι, ἢ παρὰ τὸ κατάγνυσθαι ὑπὸ τῶν ἀνέμων. 1509 1510

1195—96. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-792 ἔδυ δ᾽ ἀπὸ δέρμα: τὸ ἑξῆς· ἀπέδυ δέρμα λέοντος. χαλκοβαρεῖ δὲ τῷ ἰσχυρῷ ἢ τῷ πρὸς τῷ τέλει χαλκῷ βεβαρημένῳ. Πείσανδρος (16 fg 4 J.) δέ φησι χαλκοῦν εἶναι τὸ... 1511 1512 1513 1514

1195-96. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-793

ῥόπαλον Ἡρακλέους. ἐτυμολογοῦσι δὲ 〈τοῦτο〉 παρὰ τὴν ῥοπὴν καὶ τὸ ἀλοιᾶν. δαπέδοιο δὲ ἐκ τῆς ῥίζης.


The club of Heracles. They derive it etymologically from ῥοπή (force) and ἀλοιᾶν (to thresh). And δαπέδοιο from the root.
1515 1516 1517 1518

1197. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-794 τύπος: τὸ στέλεχος. L gP 1519 1520

1200. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-795 ἔχμασι: κωλύμασι. L gS m (P)

1201—05a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-796 ἀπροφάτως: ἀθρόως. L gP

1201—05b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-797 κατάιξ: σφοδρὰ ὁρμή. L gP

1201—05c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-798 〈κατάιξ:〉 καταιγίς. S m

1201—05d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-799

αὐτοῖσι σφήνεσσι: τοῖς περὶ τὴν ἱστοδόκην φησὶ τοῖς περιέχουσι καὶ κρατύνουσι τὸν ἱστόν. διόλου δὲ ἡ παραβολὴ ὑγιὴς καὶ ἐρρωμένη. ἱστῷ γὰρ τὴν ἐλάτην εἰκάζει διὰ τὸ ἰθυτενὲς καὶ εὐαυξές· καὶ γὰρ ἐκείνη ἱστοῦ δίκην ἵσταται· χειμερινῷ δὲ καιρῷ τὴν ἀθρόαν τοῦ ἥρωος ἐπιφάνειαν, σφοδρῷ δὲ ἀνέμῳ τὴν ῥώμην. τὸ δὲ αὐτοῖσι σφήνεσσι διὰ τὰ περιέχοντα τῆς ἐλάτης τὴν ῥίζαν χώματα· καὶ γὰρ ἐκεῖνα ὥσπερ σφηνῶν δίκην αὐτὴν περιεῖχεν, οἱ δὲ †τόνοι† προτόνων δίκην ἐπεῖχον τεταμένοι.


With their own wedges: he means the parts around the mast-holder that surround and strengthen the mast. Throughout, the comparison is sound and vigorous. For he likens the fir tree to a mast because of its straightness and tall growth; for that tree also stands like a mast. And he likens the sudden appearance of the hero to a wintry season, and his strength to a violent wind. The phrase "with their own wedges" refers to the earth that surrounds the root of the fir tree; for those mounds of earth also surrounded it like wedges, and the †τόνοι† held the place of forestays, stretched tight.
1521 1522 1523 1524 1525 1526 1527 1528 1529 1530

1207a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-800 τόφρα: ἐν ὅσῳ τὴν ἐλάτην ἔτεμνεν ὁ Ἡρακλῆς. L g (P)

1207b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-801 τόφρα δ᾽ Ὕλας: τὸν Ὕλαν ὁ μὲν Ἀπολλώνιος Θειοδάμαντός φησιν υἱὸν εἶναι, Ἑλλάνικος (4 fg 131 b J.) δὲ Θειομένους. Ἀντικλείδης δὲ ἐν Δηλιακοῖς (140 fg 2 J.) ἱστόρησεν οὐ τὸν Ὕλαν εἰς τὴν ὑδρείαν ἐξεληλυθέναι, ἀλλὰ τὸν Ὕλλον, καὶ ἀνεύρετον γενέσθαι. ἐγένοντο δὲ πολλοὶ ἐρώμενοι Ἡρακλέους· Ὕλας, Φιλοκτήτης καὶ Δίομος καὶ Πέρινθος καὶ Τρίγξ, ἀφ᾽ οὗ πόλις τῆς Λιβύης. Σωκράτης δὲ ἐν... 1531 1532 1533 1534 1535 1536

1207b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-802 τῷ Πρὸς Εἰδόθεον (fg 9 M. IV 498) φησι τὸν Ὕλαν ἐρώμενον Πολυφήμου καὶ οὐχ Ἡρακλέους γενέσθαι. Ὄνασος δὲ ἐν α᾽ Ἀμαζονικῶν (41 fg 1 a J.) ἀληθέστερον τὴν ἱστορίαν ἐκτίθεται, οὐχ ἡρπάσθαι αὐτὸν ὑπὸ νυμφῶν, ἀλλὰ κατηνέχθαι αὐτὸν εἰς κρήνην καὶ οὕτως ἀποθανεῖν.

ἀπρεπὲς δὲ νεανίαν ὑδρίαν βαστάζειν· Ὅμηρος (η 20) δὲ πρεπόντως παρθένον. πιθανώτερον δὲ ἦν ἀμφορέα εἰπεῖν, ὡς Καλλίμαχος (fg 546 Schn.).


It is unseemly for a young man to carry a water-jar; Homer (Od. 7.20) appropriately has a maiden do so. It would have been more plausible to say an amphora, as Callimachus does (fr. 546 Schn.).
1537 1538 1539 1540 1541 1542 1543 1544


In the work To Eidotheos (fr. 9 M. IV 498) he says that Hylas became the beloved of Polyphemus and not of Heracles. But Onasus in the first book of his Amazonica (41 fr. 1 a J.) sets out the story more truthfully: he was not snatched by nymphs, but fell into a spring and so died.

1208. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-803 δίζετο: πρὸς τὸ ἄπειρον τῶν τόπων τὸ δίζεσθαι. L g (P)

1209. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-804 φθαίη: προλάβοι πρὸ τοῦ συμποσίου. L g (P)

1212—19a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-805 νηπιάχοντα: Ἡρακλῆς γήμας Δηιάνειραν τὴν Οἰνέως θυγατέρα καὶ διάγων ἐν Καλυδῶνι, ἐν συμποσίῳ Κύαθον [ἤτοι] τὸν Οἰνέως οἰνοχόον, Ἀρχιτέλους δὲ παῖδα, πλήξας κονδύλῳ ἀνεῖλεν, ὅτι αὐτῷ τὰ ποδάνιπτρα [ὕδατα!] ἀγνοῶν ἐπὶ τῶν χειρῶν ἐπέχεεν. φεύγων οὖν τὸν φόνον καὶ σὺν τῇ γαμετῇ στελλόμενος ἀνεῖλεν ἐν Εὐήνῳ ποταμῷ Νέσσον Κένταυρον, ὡς καὶ Ἀρχίλοχος (fg 147 B. II 428) ἱστορεῖ. ἔπειτα προϊὼν ἔφερεν καὶ Ὕλλον τὸν υἱὸν καὶ ἐλθὼν εἰς τὴν Δρυοπίαν — λῃστρικὸν δὲ τὸ ἔθνος ὁμοροῦν τοῖς Μηλιεῦσιν, ὡς Φερεκύδης ἐν τῇ γ᾽ (3 fg 19 J.) φησίν —, τοῦ παιδὸς πεινῶντος καὶ τοῦ παιδαγωγοῦ Λίχα ἀπολιμπανομένου, συντυχὼν τῷ Θειοδάμαντι ἠτεῖτο ὀλίγην τροφήν. ὁ δὲ οὐκ ἐδίδου. ὀργισθεὶς δὲ ὁ Ἡρακλῆς καὶ ἀποσπάσας αὐτοῦ τὸν ἕνα βοῦν, θύσας εὐωχεῖτο. ὁ δὲ Θειοδάμας ἐλθὼν εἰς τὴν πόλιν ἐστράτευσε καθ᾽ Ἡρακλέους, καὶ εἰς τοσαύτην ἀνάγκην κατέστη ὁ Ἡρακλῆς, ὡς καὶ τὴν γυναῖκα Δηιάνειραν καθοπλίσαι, καὶ λέγεται καὶ κατὰ τὸν μαζὸν τότε τετρῶσθαι. περιγενόμενος δὲ αὐτῶν καὶ ἀνελὼν τὸν Θειοδάμαντα ἐδέξατο τὸν τούτου υἱὸν Ὕλαν, καὶ τὸ πᾶν δὲ ἔθνος διὰ τὴν λῃστείαν μετῴκισεν 〈εἰς τὴν Πελοπόννησον〉, ἵνα τῇ πολλῇ τῶν... 1545 1546 1547 1548 1549 1550 1551 1552 1553 1554 1555 1556

1212-19a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-806 ἀνθρώπων ἐπιμιξίᾳ τοῦ λῃστρικοῦ ἤθους ἀπόσχωνται. 〈...〉 περὶ Τραχῖνα τὴν Θεσσαλικὴν πόλιν καὶ τὴν Οἴτην τὸ ὄρος πρὸς τοῖς ὅροις τῆς Φωκίδος. τούτων δὲ καὶ ὁ Καλλίμαχος (fg 410 Schn.) μέμνηται. Φερεκύδης δὲ ἐν τῷ β᾽ (3 fg 8 J.) φησίν, ὅτι Πολυδώρᾳ τῇ Δαναοῦ μίσγεται Σπερχειὸς ὁ ποταμός, τῶν δὲ γίνεται Δρύοψ, ἀφ᾽ οὗ Δρύοπες καλοῦνται· οἰκοῦσι δὲ ἐπὶ τῷ Σπερχειῷ ποταμῷ. 1557 1558 1559 1560 1561 1562


so that they may abstain from their piratical character through association with humans. 〈...〉 around Trachis, the Thessalian city, and Mount Oeta on the borders of Phocis. Callimachus (fr. 410 Schn.) also mentions these. Pherecydes in book 2 (3 fr. 8 J.) says that the river Spercheius had intercourse with Polydora, daughter of Danaus, and from them was born Dryops, after whom the Dryopes are named; and they dwell by the river Spercheius.

1212-19b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-807 ἀντιόωντα: ἐναντιωθέντα. L gP 1563 1564

1212-19c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-808 ἵετο γὰρ πρόφα〈σιν〉: οὐκ ἄδικος ὢν ὁ Ἡρακλῆς τοῦτο ἤθελεν, ἀλλ᾽ ἵνα τὸ ἐκείνων λῃστρικὸν ἄγαν παύσῃ· ἀλεξίκακος γὰρ ὁ θεός. 1565 1566

1212-19d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-809 Δρυόπεσσι βαλέσθαι: Δρύοπες ἔθνος περὶ τὸν Παρνασσὸν ἄδικον, ὃ κατεπολέμησεν Ἡρακλῆς καὶ μετέστησεν εἰς Πελοπόννησον. ὠνομάσθησαν δὲ ἀπὸ Δρύοπος τοῦ Ἀπόλλωνος καὶ Δίας τῆς Λυκάονος. 1567 1568 1569 1570

1220a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-810 ἀλλὰ τὰ μὲν τηλοῦ κεν: φησίν, ὅτι τὴν ἡμῶν ποίησιν καὶ τὸν τῶν Ἀργοναυτῶν πλοῦν καὶ τὰ σπουδαζόμενα ἀποπλανήσειεν 〈ἄν〉, εἰ βουλοίμην εἰπεῖν τὰ συμβάντα τοῖς Δρύοψιν. 1571 1572

1220b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-811 λείπει τὸ λεγόμενα , ἵν᾽ ᾖ· ἀλλὰ ταῦτα λεγόμενα ἀποστήσει με τῆς ἐν χερσὶν οὔσης ᾠδῆς. L g


the word is missing

1221—22a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-812 ἥν καλέουσι Πηγάς: ὄνομα κρήνης Πηγαὶ οὕτω κυρίως. ἀγχίγυοι δὲ οἱ πλησιόχωροι, οἱ γείτονες.

1221—22b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-813 〈ἀμφίγυοι:〉 γράφεται ἀγχί〈γυοι〉 . L g

1226. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-814 ἐναύλους: τὰ σπήλαια νῦν. L g (P)

1227. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-815 ὑλήωροι: αἱ ἐν τοῖς ὄρεσι διατρίβουσαι. L g (P) 1573 1574

1228. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-816 καλλινάοιο: καλλιρρόου. L g (P)

1229. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-817 Ἐφυδατίη: ὄνομα νύμφης. L gP

1230. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-818 ἐρευθόμενον: ἀντὶ τοῦ λάμποντα. L gP

1231. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-819 διχόμηνις: πληροσέληνος. L gP 1575 1576

1233. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-820 Κύπρις: τὸ ἐρωτικὸν πάθος. L gP

1234—39a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-821

λέχρις ἐπιχριμφθ〈είς〉: πλαγίως πρὸς τὴν κρήνην ἐπικλιθείς. ὁ δὲ νοῦς· ὡς καθῆκε τὴν ὑδρίαν ἐπὶ τὴν κρήνην, ἐμφορουμένου τοῦ ὕδατος εἰς τὸ ἀγγεῖον μετὰ σφοδροῦ ἤχου, τῇ εὐωνύμῳ χειρὶ τοῦ αὐχένος αὐτοῦ ἐπιλαβομένη ἐφίλει ἡ νύμφη, τῇ δεξιᾷ δὲ καθείλκυσεν αὐτὸν εἰς τὸ ὕδωρ.


λέχρις ἐπιχριμφθ〈είς〉: leaning sideways toward the spring. The sense: when she lowered the water-jar to the spring, as the water was pouring into the vessel with a loud noise, the nymph took hold of his neck with her left hand and kissed him, and with her right hand she pulled him down into the water.
1577 1578

1234—39b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-822 αὐτίκα δ᾽ ἥγε: Θεόκριτος ἐν τοῖς Βουκολικοῖς ἐν τῷ Ὕλᾳ ἐπιγραφομένῳ (XIII 46 sqq.) ὑπὸ πασῶν φησιν αὐτὸν τῶν νυμφῶν ἡρπάσθαι. Ὄνασος δὲ ἐν τῷ α᾽ τῶν Ἀμαζονικῶν (41 fg 1 b J.) πεσόντα τὸν Ὕλαν φησὶν ὑποβρύχιον γενέσθαι. καὶ Νίκανδρος ἐν τῷ β᾽ τῶν Ἑτεροιουμένων (fg 48 Schn.) ὑπὸ πασῶν φασιν αὐτὸν ἁρπαγῆναι νυμφῶν· ὁ δὲ Ἀπολλώνιος ὑπὸ μιᾶς. 1579 1580 1581 1582

1234—39c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-823 〈τέρεν:〉 τὸ ἁπαλόν, ἐκ δὲ τούτου τὸ νέον. L g

1241a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-824 Εἰλατίδης: γράφεται καὶ Εἰλασίδης . κατὰ γάρ τινας Ἐλάτου υἱός ἐστιν ὁ Πολύφημος, κατὰ δέ τινας Ποσειδῶνος. γυναῖκα δὲ ἔσχεν ὁ Πολύφημος Λαονόμην, Ἡρακλέους ἀδελφήν, Ἀμφιτρύωνος καὶ Ἀλκμήνης θυγατέρα. 1583 1584

1241b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-825 προτέρωσε: 〈εἰς τὸ〉 ἔμπροσθεν τῆς ὁδοῦ. L g (P) 1585 1586

1243—48a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-826 ἠύτε τις θήρ: κυρίως οἱ ποιηταὶ τὸν λέοντά φασι θῆρα, ὡς καὶ Καλλίμαχος (fg 211 Schn.)·

“θηρὸς ἀερτάζων δέρμα κατωμάδιον.”
1587 1588 1589 1590

1243-48b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-827 αἰθόμενος: καιόμενος τῷ λιμῷ. τὸ δὲ τοιοῦτον οὐχ ὅτι ὁ λιμὸς θερμασίας ἐστὶ ποιητικός, ἀλλὰ τὸ αἴθεσθαι καὶ ἐπὶ τοῦ σπεύδειν ἐστίν. 1591 1592

1243-48c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-828 ἐνὶ σταθμοῖσιν: ἐνήλλακται ἡ ἐν πρόθεσις ἀντὶ τῆς εἰς. ὁ γὰρ νοῦς· οἱ γὰρ νομῆες εἰς τοὺς σταθμοὺς προήλασαν.

1243-48d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-829 ὣς τότ᾽ ἄρ᾽ Εἰλατίδ〈ησ〉: διόλου ὑγιὴς καὶ ἐρρωμένη ἡ εἰκών. προβάτοις γὰρ βοήσασιν εἰκάζει τὸν Ὕλαν διὰ τὸ τῆς ἡλικίας νέον καὶ τὸ τοῦ σώματος ἁπαλόν, θηρὶ δὲ κατακούσαντι καὶ σπεύδοντι τὸν Πολύφημον διὰ τὴν ἔμφυτον τοῦ ἥρωος δύναμιν. τὸ δὲ λιμῷ αἰθόμενος , ὅτι καὶ αὐτὸς 〈τοιαύ〉τῃ διαθέσει πρὸς τὸν παῖδα ὥρμα. τὸ δέ οὐκ ἐπέκυρσε ποίμνῃσιν πρὸς τὸ συμβεβηκός· καὶ γὰρ ἡ νύμφη συνεῖρξεν τὸν παῖδα πρὸ τῆς τοῦ Πολυφήμου παρουσίας καὶ βοηθείας. 1593 1594

1252. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-830 ληίδ᾽ ἑτοίμην: κτῆμα καὶ λάφυρον ἕτοιμον, διὰ τὸ ἀκμητὶ καὶ χωρὶς μάχης λαβεῖν.

1254. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-831 εὖ δέ μιν ἔγνω: διὰ τὸ λάμπειν τὴν σελήνην· εἶπεν γάρ (v. 1231), ὅτι διχόμηνος ἔλαμπεν.

1256. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-832 ἄσθματι: τῷ ἐκ τοῦ δρόμου γενομένῳ φυσήματι. L g (P)

1265—72a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-833 ὡς δ᾽ ὅτε τίς τε μύωπι: μύωψ εἶδος μυίας κατὰ τὸ ἔαρ γινόμενον, ἥτις ταῖς λαγόσι τῶν βοῶν ἐπικαθεζομένη δάκνει αὐτὰς καὶ εἰς μανίαν ἄγει, ἀφ᾽ οὗ καὶ οἶστρος λέγεται. Σώστρατος δὲ ἐν τῇ δ᾽ Περὶ ζῴων (fg 10 Wellm.) διαστέλλει τὸν μύωπα τοῦ οἴστρου. ὁ μὲν γὰρ μύωψ ἐκ τῶν ξύλων ἀπογεννᾶται, ὁ δὲ οἶστρος ἐκ τῶν ἐν τοῖς ποταμοῖς ἐπιπλεόντων ζῳαρίων. 1595 1596 1597 1598 1599 1600

1265—72b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-834 πίσσεά τε προλιπὼν καὶ ἐλεπσίδας: οἱ μὲν τοὺς συμ- 1601 1602 1603 1604

1265—72b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-835 φύτους τόπους, οἱ δὲ τοὺς ἑλώδεις καὶ πηλώδεις, ἄμεινον δὲ τοὺς 〈λεπώδεις καὶ〉 πετρώδεις παρὰ τὸ λέπεσθαι ὑπό τε τοῦ ἡλίου καὶ ἀνέμου καὶ ὑετοῦ. ὅθεν καὶ λέπα τὰ ἀκρωτήρια τῶν ὀριῶν· Εὐριπίδης (Phoen. 24) ‘καὶ Κιθαιρῶνος λέπας’. 1605 1606 1607 1608


others the marshy and muddy places, but better the 〈rough and〉 rocky places, from being worn away by sun and wind and rain. Whence also λέπα [means] the peaks of mountains: Euripides (Phoen. 24) 'and the crags of Cithaeron'.

1265—72c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-836 ὡς ὅτε μαιμώων: διόλου ὑγιὴς ἡ παραβολή. ταύρῳ γὰρ βεβλημένῳ εἰκάζει τὸν Ἡρακλέα διὰ τὸ τοῦ ἥρωος καρτερόν. ἐπικείμενον δὲ μύωπά φησι τὴν τοῦ Ὕλα ζήτησιν· καὶ γὰρ αὕτη δίκην μύωπος αὐτὸν ἤλγυνεν. τὸ δὲ πίσσεά τε προλιπὼν πρὸς τὴν ναῦν καὶ τὴν τῶν ἑταίρων σύνοδον. τὸ δὲ οὐδὲ νομήων , ὅτι οὔτε τοῦ ἐξάρχου τοῦ πλοῦ Ἰάσονος ἐπεστράφη οὔτε τῶν ἄλλων ἑταίρων. τὸ δὲ ἄλλοτ᾽ ἄπαυστος , ὅτι ποτὲ μὲν ἔτρεχεν ἕως κάμῃ, ποτὲ δὲ ἑστήκει. τὸ δὲ ἵησι μύκημα , ὅτι καὶ οὗτός ποτε ἐβόα καλῶν τὸν Ὕλαν. 1609 1610 1611 1612 1613 1614

1273—75. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-837 αὐτίκα δ᾽ ἀκροτάτας: ἀντέστραπται τὰ πρῶτα. ὁ γὰρ ἑξῆς λόγος ἐστίν· ὡς δὲ πρὸς ταῖς ἀκρωρείαις ὁ ἑωσφόρος ἐφάνη, παραχρῆμα πνοαὶ παρῆλθον, ταχέως δὲ ὁ Τῖφυς παρεκελεύσατο ἐμβάντας ἀπολῦσαι τὸ ἱστίον. 1615 1616 1617 1618

1276—77a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-838 ὕψι δὲ νηός: ἀνασπάσαντες τὰς ἀγκύρας καὶ τοῦ ὅρμου ἀνακινήσαντες τὴν ναῦν. γελοῖος δὲ Ἔφορος (70 fg 42 a J.) νομίζων πρῶτον Ἀνάχαρσιν τὴν διπλῆν ἄγκυραν εὑρηκέναι· πρεσβύτεροι γὰρ Ἀναχάρσιδος οἱ Ἀργοναῦται. 1619 1620 1621 1622

1276—77b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-839 〈ἀνεκρούσαντο κάλωας:〉 διὰ τοῦ προηγουμένου τὸ ἐπακολουθοῦν δηλώσας, ἀντὶ τοῦ τὸ ἱστίον ἐχάλασαν. 1623 1624

1276-77c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-840 ἀνεκρούσαντο: προσέκρουσαν τῇ νηὶ τὰ σχοινία τῆς ἀγκύρας διὰ τὸ βεβρέχθαι. L g (P) 1625 1626

1280—81a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-841 ἦμος δ᾽ οὐρανόθεν χαροπή: χαροπὴν τὴν ἠὼ διὰ τὸ λαμπρύνειν τὸν ἀέρα καὶ φωτίζειν. τὸ δὲ γλαυκὸν καὶ χαροπὸν συνωνύμως λέγεται· ἀμφότερα γὰρ ἐπὶ τοῦ λαμπροῦ. διὸ καὶ ἐπήνεγκεν διαγλαύσσουσιν , ἀντὶ τοῦ φωτίζουσιν ἢ διαλάμπουσιν. ὅθεν καὶ ἡ Ἀθηνᾶ γλαυκῶπις καὶ γλήνη ἡ κόρη τοῦ ὀφθαλμοῦ, παρὰ τὸ γλαύσσειν, ὅ ἐστι λάμπειν. καὶ Εὐριπίδης ἐπὶ τῆς σελήνης ἐχρήσατο (fg 1009 N.²):

“γλαυκῶπις [τε] στρέφεται μήνη”
. 1627 1628 1629 1630 1631 1632

1280—81b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-842 〈ἐκ περάτης:〉 ἐκ τοῦ πέρατος καὶ τοῦ ὑπὸ γῆν ἡμισφαιρίου. L g

1280—81c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-843 ἡ δὲ περάτη σημαίνει μὲν κατὰ τινας καὶ τὸ ὑπὸ γῆν ἡμισφαίριον. λέγεται δὲ κυρίως ἡ ἀνατολή· πέρας γὰρ αὕτη τῆς τοῦ οὐρανοῦ κινήσεως· ἐκεῖθεν γὰρ ἄρχεται καὶ εἰς αὐτὴν τελευτᾷ. P 1633 1634


but she

1283. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-844 〈τούςγ᾽:〉 Ἡρακλέα, Πολύφημον καὶ Ὕλαν. L g

1286. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-845 σφεωιτέρων: οὐχ ὑγιῶς δυϊκὸν κατὰ πλήθους ἔθηκεν· ἔδει γὰρ πληθυντικὸν εἰπεῖν. L g (P)

1287. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-846 〈οὐδέ τι τοῖον:〉 οὔτε ἀγαθὸν οὔτε φαῦλον προΐετο λόγον. L g

1289—91a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-847 Τελαμῶνα δ᾽ ἔλεν χόλος: οὗτος γὰρ πάνυ Ἡρακλέους γέγονεν ἑταῖρος, ὃς καὶ [εἰς] πολλοὺς ἄθλους αὐτῷ συν- 1635 1636

1289—91a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-848 εμάχησεν καὶ εἰς Ἴλιον συνέπλευσεν καὶ συνεπολέμησεν Ἀμαζόνας καὶ τὸν Ἀλκυονέα ἀνεῖλεν, ὡς καὶ ὁ Πίνδαρος (Nem. IV 25 sqq., Isthm. VI 26sqq.) ἱστορεῖ. ὁ δὲ Βουκόλος ἁπλῶς αὐτοὺς ἔφη φίλους εἶναι (Theocr. XIII 38):

“οἳ μίαν ἄμφω ἑταῖροι ἀεὶ δαίνοντο τράπεζαν.”
ὁ δὲ λόγος· καθέζῃ ὡς ἔτυχες ἥσυχος.
Ἀπολλώνιος μὲν οὖν ἀπολελεῖφθαί φησι τὸν Ἡρακλέα περὶ Κίον ἐκβάντα ἐπὶ τὴν Ὕλα ζήτησιν· Διονύσιος δὲ ὁ Μιτυληναῖος (32 fg 6 b J.) συμπεπλευκέναι φησὶ τὸν ἥρωα τοῖς ἀριστεῦσιν ἕως Κόλχων καὶ τὰ περὶ Μήδειαν συμπεπραχέναι τῷ Ἰάσονι. ὁμοίως καὶ Δημαρέτης (42 fg 2 b J.). Ἡρόδωρος (31 fg 41 b J.) δέ φησι μὴ συμπεπλευκέναι αὐτόν τε καί τινας ἄλλους. Ἡσίοδος ἐν τῷ Κήυκος γάμῳ (fg 154 Rz.²) ἐκβάντα φησὶν αὐτὸν ἐφ᾽ ὕδατος ζήτησιν τῆς Μαγνησίας περὶ τὰς ἀπὸ τῆς ἀφέσεως αὐτοῦ Ἀφετὰς καλουμένας ἀπολειφθῆναι. Ἀντίμαχος δὲ ἐν τῇ Λύδῃ (fg 8 B. II 290) φησὶν ἐκβιβασθέντα τὸν Ἡρακλέα διὰ τὸ καταβαρεῖσθαι τὴν Ἀργὼ ὑπὸ τοῦ ἥρωος 〈...〉 καὶ Ποσείδιππος ὁ ἐπιγραμματογράφος (fg 4 Schott Posid. epigr., Diss. Berol. 1907, 106) ἠκολούθησε καὶ Φερεκύδης (3 fg 111 b J.). Ἔφορος δὲ ἐν τῇ ε᾽ (70 fg 14 b J.) φησὶν αὐτὸν ἑκουσίως ἀπολελεῖφθαι πρὸς Ὀμφάλην τὴν Λυδῶν βασιλεύουσαν. ἰδίως δὲ Ἀντικλείδης ἐν τῇ β᾽ τῶν Δηλιακῶν (140 fg 2 J.) Ὕλλον φησὶ τὸν Ἡρακλέους υἱὸν ἀποβάντα ἐφ᾽ ὕδωρ μὴ ὑποστρέψαι.


Apollonius, then, says that Heracles was left behind near Cius after disembarking to search for Hylas; but Dionysius of Mytilene (32 F 6b J.) says that the hero sailed with the chiefs as far as Colchis and accomplished the business concerning Medea together with Jason. Similarly also Demaretes (42 F 2b J.). But Herodorus (31 F 41b J.) says that he and certain others did not sail with them. Hesiod in the Marriage of Ceyx (fr. 154 Rz.²) says that he disembarked to search for water in Magnesia and was left behind near the place called Aphetae from his departure. But Antimachus in the Lyde (fr. 8 B. II 290) says that Heracles was put ashore because the Argo was weighed down by the hero 〈...〉 and Poseidippus the epigrammatist (fr. 4 Schott, Posid. epigr., Diss. Berol. 1907, 106) followed, and Pherecydes (3 F 111b J.). But Ephorus in the fifth book (70 F 14b J.) says that he was left behind voluntarily to go to Omphale, queen of the Lydians. But Anticleides in the second book of the Deliaca (140 F 2 J.) says that Hyllus, the son of Heracles, disembarked for water and did not return.
1637 1638 1639 1640


fought and sailed to Ilium and fought alongside the Amazons and killed Alcyoneus, as Pindar (Nem. IV 25 sqq., Isthm. VI 26sqq.) relates. But Bucolus simply said that they were friends (Theocr. XIII 38):

1289-91b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-849 〈ἐπεὶ νύ τοι:〉 ὅτι δή σοι. L g

1289-91c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-850 ἄρμενον: ἁρμόδιον, ἀρεστόν. L gP

1292—93. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-851 ὄφρα τὸ κείνου κῦδ〈ος〉: ἀστείως καὶ τεχνικῶς...

1292—93. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-852 οὐ τοῦ κατεπείγοντος καιροῦ μέμνηται, ἀλλ᾽ ἐπὶ τὸν νόστον ἀνάγει τὸν λόγον, ἵνα πλέον κακίσῃ τὴν πρᾶξιν· οὐδὲν γάρ σοι διεφέρετο ἐν Σκυθίᾳ ὑπὸ Ἡρακλέους ἡττῆσθαι, ἀλλ᾽ ὅμως τοῦτό σοι αἰσχύνην ἔφερεν ὕστερον ἡμῶν εἰς Ἑλλάδα ἐπανελθόντων. διὸ καὶ τὴν κοινὴν πάντων σωτηρίαν ὑπὲρ τῆς σῆς εὐδοξίας παρήκας.


He does not mention the urgent occasion, but refers the speech to the return, in order to reproach the deed more; for it made no difference to you to be defeated by Heracles in Scythia, but nevertheless this brought shame upon you later when we returned to Greece. Therefore you also abandoned the common safety of all for the sake of your own glory.

1294—95. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-853

ἀλλὰ τί μύθων ἦδος: Ἡρωδιανὸς ἐν τῷ κ᾽ (I 537, 11 L.) φησίν, ὅτι τὰ εἰς ος λήγοντα οὐδέτερα διεύλλαβα, ἀρχόμενα ἀπὸ φύσει μακρᾶς, ψιλοῦται· αἶσχος ἦθος εὖρος εἶδος. οὕτως οὖν καὶ τὸ ἦδος. τὸ δὲ ἡθμὸς δασύνεται καίτοι τὸ η ἔχον πρὸ τοῦ θ τῇ ἐννοίᾳ, τοῦ ἥσω μέλλοντος δασυνομένου. ἐλλείπει δὲ τὸ μοί. ὁ γὰρ νοῦς· ἀλλὰ τί τούτων ἡδός μοι τῶν λόγων; πορεύσομαι γὰρ χωρὶς τῶν συντεθειμένων σοι τούτων τὸν δόλον.


But what pleasure is there in words: Herodian in the twentieth book (I 537, 11 L.) says that disyllabic neuter nouns ending in -ος, beginning with a naturally long vowel, have a smooth breathing: αἶσχος, ἦθος, εὖρος, εἶδος. Thus also ἦδος. But ἡθμός is aspirated, although it has η before θ in meaning, because the future ἥσω is aspirated. But μοί is missing. For the sense is: but what pleasure is there for me in these words? For I will go apart from this deceit that has been arranged for you.
1641 1642 1643 1644

1297. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-854 ὀστλίγγες: αἱ λαμπηδόνες. ἐν ἄλλοις δὲ σημαίνει ἡ λέξις τοὺς βοστρύχους· ‘ἀπ᾽ ὀστλίγγων δ᾽ αἰὲν ἄλειφα ῥέει’ (Callim. fg 12 Schn.). τοῦτο δέ φησιν Ἡρωδιανὸς ἐν τῷ β᾽ τῆς Καθόλου (I 44, 4 L.)· παρὰ μὲν Ἀπολλωνίῳ καὶ Φιλητᾷ (fg. 24 Kuchenmueller) διὰ τοῦ α᾽. 1645 1646 1647 1648

1298. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-855 ἐκ παραλλήλου τὸ αὐτὸ ἂψ ὀπίσω . L g (P)


The same thing expressed in parallel.

1299. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-856 λαῖτμα βιησάμενοι: ἀντὶ τοῦ μαχεσάμενοι τῷ κατεπείγοντι ἀνέμῳ καὶ βιασάμενοι. λαῖτμα δὲ τὸ κύτος τῆς θαλάσσης καὶ διάστημα, οἱονεὶ λάταμα, ἢ παρὰ τὸ λατύσσεσθαι ὑπὸ τῶν κυμάτων, 1649 1650 1651 1652

1299. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-857 ὅ ἐστι τύπτεσθαι. Σιληνὸς δὲ ἐν Γλώσσαις πέλαγος εἶναι καὶ Εἰρηναῖος ἐν α᾽ Ἀπολλωνίου (fg 18 Haupt Opusc. II 439) ἀποδεδώκασιν.


That is, to be struck. But Silenus in his Glosses and Irenaeus in the first book of his work on Apollonius (fg 18 Haupt Opusc. II 439) have rendered it as 'sea'.

1300—05a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-858 εἰ μὴ Θρηικίοιο: τούτους Ἡρακλῆς ἀνεῖλεν ὕστερον εὑρὼν περὶ Τῆνον τὴν νῆσον, ἣ παράκειται Δήλῳ. Νίκανδρος δέ φησιν οὕτως (fg 113 Schn.): ‘ἐπειδὴ Ἡρακλῆς ἐμνησικάκει τῷ Βορέᾳ’. Ὅμηρος (Ο 26):

“τόν σὺ ξὺν Βορέῃ ἀνέμῳ πεπιθοῦσα θυέλλας.”
Ἀνησίδαμος δὲ ἐν Τηνιακοῖς (M. IV 286), ἐπειδὴ τὸν Ἡρακλέα ξενίσαντες ἐνήδρευσαν αὐτὸν φονεῦσαι βουλόμενοι. 1653 1654

1300—05b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-859 ἄθλων γὰρ Πελίαο ἕως τοῦ ἀμφ᾽ αὐτοῖς : ὅτι Ἡρακλῆς ἀνεῖλε τοὺς Βορεάδας διὰ τὸ κωλῦσαι τὴν ναῦν ὑποστρέψαι πάλιν εἰς τὴν Μυσίαν, φησὶν Ἀπολλώνιος. Σῆμος (fg 18 M. IV 495) δὲ φησι διὰ τὸ λειφθῆναι δρόμῳ τὸν Ἡρακλέα ὑπὸ τῶν Βορεαδῶν, Στησίμβροτος (107 fg 19 J.) δέ, ὅτι διαφοράν ἔσχον πρὸς τὸν Ἡρακλέα περὶ τῶν δεδομένων δώρων ὑπὸ Ἰάσονος τοῖς ἀριστεῦσι. Νίκανδρος δὲ ὁ Κολοφώνιος ἐν τῇ α᾽ τῶν Οἰταϊκῶν (fg 15 Schn.) φησι Βορέαν αἴτιον γεγονέναι τοῦ θανάτου τῶν προειρημένων διὰ τοῦ χειμάσαι τὸν Ἡρακλέα εἰς Κῶ ὑποστρέφοντα. 1655 1656

1300—05c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-860 δεδουπότος: μετὰ γὰρ τὸν θάνατον Πελίου ἀνιόντας ὡς ἐπὶ τὴν πατρίδα τοὺς Βορεάδας ἐκ τοῦ ἐπιταφίου αὐτοῦ ἀγῶνος συντυχὼν Ἡρακλῆς καὶ ὑπομνησθεὶς αὐτοῦ τούτου, ὅτι αὐτὸν ἀναζητηθῆναι ἐκώλυσαν, ἀνεῖλεν αὐτοὺς ἐν Τήνῳ τῇ νήσῳ. 1657 1658

1306—08. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-861 στήλας τε δύω: τῶν δύο τάφος ἐστὶν ἐν Τήνῳ τῇ νήσῳ καὶ στῆλαι, ὧν τὴν ἑτέραν πάντως συμβαίνει ὑπὸ ἀνέμου κινεῖσθαι τοῦ Βορέου τοῦ πατρὸς αὐτῶν.

1309. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-862 καὶ τὰ μὲν ὧς ἤμελλε: Καλλιμάχου ὁ στίχος (fg 212 Schn.). κοινόν δὲ ἁμάρτημα πάντων τῶν μεθ᾽ Ὁμήρον ποιητῶν, τὰ ἀπὸ συμφώνου ἀρχόμενα ῥήματα κατὰ τὸν ἐνεστῶτα χρόνον διὰ τοῦ η ἐκφέρειν ἐπὶ τοῦ παρατατικοῦ. 1659 1660

1310a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-863 τοῖσιν δὲ Γλαῦκος: Γλαῦκος Πολύβου παῖς, Ἀνθηδόνιος τὸ γένος — ἡ δὲ Ἀνθηδὼν Βοιωτικὴ πόλις, ὡς καὶ Ὅμηρος (Β 508) ‘Ἀνθηδόνα τ᾽ ἐσχατόωσαν’ —, ἁλιεὺς τὴν τέχνην, ὃς πολλῶν ποτε ἰχθύων εὐτυχήσας ἄγραν μεταξὺ τῆς ὁδοῦ ἀποκαμὼν ἀπέθετο τὸ φορτίον τῶν ἰχθύων, ὁ δὲ εἷς τούτων ἀθάνατον φαγὼν βοτάνην ἀνέζησε. λαβὼν δὲ καὶ ὁ Γλαῦκος, φαγὼν καὶ αὐτὸς ἀπεθεώθη. εἶτα ὡς εἰς ἄκρον γήρως ἤρχετο, μηκέτι φέρων ἐδίσκευσεν ἑαυτὸν εἰς θάλασσαν καὶ ἐτιμήθη ὡς θαλάσσιος δαίμων. καὶ τὸν ἰχθὺν τὸν γλαῦκον ἀπ᾽ αὐτοῦ κεκλῆσθαι λέγουσι. 1661 1662 1663 1664

1310b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-864 〈βρυχίης:〉 τῆς ταραχώδους. L g

1310c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-865 βρυχίαν δὲ ἅλα τὴν βρυχώδη φησί. P

1314. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-866 νήϊον 〈ὁλκαῖον〉 λέγεται μέρος τῆς νεώς, οὗπερ σύρεται κατὰ τὸ ὕδωρ. L mP 1665 1666 1667 1668

1315. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-867 τίπτε παρέκ μεγάλ〈οιο〉: τὸ ἑξῆς· τίπτε μενεαίνετε παρέκ μεγάλοιο Διὸς βουλήν; τουτέστι· τί προθυμεῖσθε παρὰ τὴν τοῦ Διὸς βουλήν;

1317—18a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-868 Ἄργει οἱ μοῖρ᾽ ἐστίν: ὅτι ἄθλους ἐπιτελῶν Ἡρακλῆς παραλιπὼν τούτους ὥρμησεν ἐπὶ τοὺς ἀριστεῖς, αὐτὸς Ἀπολλώνιος ἐν τῷ καταλόγω τῶν ἡρώων (I 124 sqq.) φησί.

1317—18b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-869 ἐκπλῆσαι: ἐκπληρῶσαι. L gP

1319—20. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-870 εἴ κ᾽ ἔτι παύρους: ἐὰν ἔτι ὀλίγους πρὸς οἷς ἤνυσεν ἀνύσῃ ἄθλους. συνέστιον δὲ συνδιαιτητήν, ὁμοτράπεζον, ὁμότιμον, ὅτι ἡ κοινὴ τράπεζα τὴν αὐτὴν τιμὴν τοῖς μεταλαμβάνουσιν αὐτῆς δίδωσιν. 1669 1670

1321—23a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-871 προχοῇσι Κίοιο: ποταμὸς Μυσίας, ἀφ᾽ οὗ ἡ Κίος ὁμωνύμως τῷ ποταμῷ. ἐτελεύτα γὰρ Πολύφημος τοῖς Χάλυψι μαχόμενος· ἔστι δὲ ἔθνος Σκυθικόν. 1671 1672 1673 1674

1321—23b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-872 Χαλύβων: Χάλυβες ἔθνος Σκυθίας, ὅπου ὁ σίδηρος γίνεται. Καλλίμαχος (fg 35 e Schn. = Pap. Soc. It. 1092, 48):

‘Χαλύβων ὡς ἀπόλοιτο γένος’
. 1675 1676

1325. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-873 ὃν πόσιν: κακῶς τέθεικεν τὸ ὃν πόσιν· ἔστι γὰρ προσληπτικὸν ἰσοδυναμοῦν τῷ αὐτῆς. δεῖ δὲ εἰπεῖν ἧς πόσιν· τοῦτο γὰρ ἰσοδυναμεῖ τῷ ἑαυτής, ἵν᾽ ᾖ ὁ λόγος· ἐποιήσατο νύμφη ἑαυτῆς πόσιν. 1677 1678

1326a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-874 ἀλίαστον: ἀντὶ τοῦ πολύ. L gP

1326b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-875 δύψας: καταδύς. L gP

1329a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-876 γήθησαν: διὰ τὸ μαθεῖν τὴν αἰτίαν τῆς ἀπολείψεως. L gP

1329b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-877 ἐσσυμένως: ταχέως. L gP

1331. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-878 προσπτύξατο: ἐδεξιώσατο, ἐφιλοποιήσατο τοῖς λόγοις. 1679 1680

1332. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-879 μή μοί τι χολώ〈σεαι〉: διὰ μὲν τοῦ μή μοι χολώσεαι τὸ ἀποφατικὸν τέταχεν ἀντὶ τῆς ἀπαγορεύσεως. ἔδει γὰρ εἰπεῖν· μή μοι χόλου, προστακτικῶς. 1681 1682

1332b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-880 ἀφραδίῃσιν: ἀγνοίαις. κατὰ μεσότητα ἀκουστέον· ἀφραδέως, ἀδιανοήτως.

1333—35a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-881 εἴ τί περ ἀασάμην: κατὰ μεταφορὰν ἀπὸ τῶν ἁρματοδρόμων. ὑπερφίαλον δὲ ἀντὶ τοῦ ἡμαρτημένον, οἷον ὑπέρφυλον κατὰ παρέμπτωσιν τοῦ α, καταστρέφει δὲ εἰς τὸ οὐ καθῆκον οὐδὲ νόμιμον. 1683 1684 1685 1686 1687 1688

1333—35b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-882 〈ἧκεν:〉 γράφεται εἷλεν. L g

1333—35c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-883 ἀλλ᾽ ἀνέμοισι δώομεν: ἡ διάνοια παρὰ τοῦ ποιητοῦ (θ 408 sq.):

“ἔπος δ᾽ εἴ πέρ τι βέβακται / δεινόν, ἄφαρ τὸ φέροιεν ἀναρπάξασαι θύελλαι.”
1689 1690 1691 1692

1336. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-884 ἐπιφραδέως: διανενοημένως, συνετῶς. L gP

1337. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-885 ἐκυδάασσαο: ἐλοιδόρησας· κύδος γὰρ ἀρσενικῶς ἡ λοιδορία παρὰ Συρακοσίοις. Σοφοκλῆς Αἴαντι μαστιγοφόρῳ (722): 1693 1694

1337. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-886

‘κυδάζεται τοῖς πᾶσιν Ἀργείοις ὁμοῦ’.


'He is reviled by all the Argives together'.
1695 1696

1338. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-887 ἐνηέος ἀνδρός: ἐνηλλαγμέναι εἰσὶν αἱ πτώσεις. ὁ γὰρ νοῦς· εἰς προσηνῆ ἄνδρα ἁμαρτεῖν.

1344. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-888 ἀρθμηθέντες: φιλιωθέντες. L gP

1345. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-889 βαλέεσθαι: ἀντὶ τοῦ πολίσαι. L g (P) 1697 1698

1346. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-890 ἐπώνυμον ἄστυ: ἀντὶ τοῦ ὁμώνυμον τοῦ ποταμοῦ. καὶ γὰρ Κίος ὁ ποταμὸς καὶ ἡ πόλις. ὠνόμασται δὲ ὁ ποταμὸς ἀπὸ Κίου τοῦ ἡγησαμένου Μιλησίων. 1699 1700 1701 1702

1348—49a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-891 ἐπηπείλησε δὲ γαῖαν Μυ〈σίδ᾽〉: ἀνάστατον καὶ ἔρημον ποιήσειν παραυτὰ καὶ εὐθέως τὴν Μυσίδα ἤτοι Μυσῶν χώραν ἠπείλησε.

1348—49b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-892

τὸ δὲ Μυσίδα ἔχει μὲν τύπον ὑποκοριστικοῦ, οὐ μὴν ἔστιν ὑποκοριστικόν. καὶ τὸ Ἀσίδος (v. 444) ἀντὶ τοῦ Ἀσίας. P


The form Mysida has the shape of a diminutive, but it is not a diminutive. And Asidos (v. 444) stands for Asias. P
1703 1704

1348—49c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-893 ὁππότε: Ἀττικόν ἐστι παρωχημένου χρόνου ἰσοδυναμοῦν τῷ ὅτε· ‘ὁππότε μιν ξυνδῆσαι Ὀλύμπιοι ἤθελον’ (Α 399). τίθεται δὲ κατὰ τὸν ἐπιόντα χρόνον συνεκφερομένου αὐτῷ τοῦ ἐπιζευκτικοῦ συνδέσμου τοῦ ἄν· ‘ὁππόταν ἡβήσητε’ (α 41). ἔδει οὖν ἐπιζευκτικῷ αὐτὸν χρήσασθαι τῷ εἴ· ‘εἰ μή μοι τλαίης γε θεά’ (ε 178). 1705 1706

1350. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-894 ἢ ζωοῦ εὕροιεν Ὕλα μόρον: ἀντὶ τοῦ μοῖραν ἀκουστέον· παρεσχημάτισται γὰρ ἀπὸ τοῦ μοῖρα, ὡς τὸ πύλῳ ἀπὸ τῆς πύλης παρ᾽ Ὁμήρῳ (Ε 397) ‘ἐν πύλῳ ἐν νεκύεσσι βαλών’. μοῖραν οὖν ἢ ζῶντος ἢ τεθνηκότος· ἧς ἐστί ποτε μοίρας, εἴτε ζῶν εἴτε νεκρός. 1707 1708 1709 1710 1711 1712

1351. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-895 τοῖο δὲ ῥύσι᾽ ὄπα〈σσαν〉: ἀντὶ τοῦ Ὕλα ἐνέχυρα οἱ Μυσοὶ παρέσχον τῷ Ἡρακλεῖ, ὑπὲρ τοῦ πάντοτε αὐτὸν ἐπιζητεῖν. πλεονάζει δὲ ἡ ἀπὸ πρόθεσις.

1353. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-896 μαστεύοντες: ζητοῦντες· ἐξ οὗ καὶ μαστὺς ἡ ζήτησις. Καλλίμαχος (fg 277 Schn.)· ‘μαστύος ἄλλοτ᾽ ἔκαμνον ἀλητύϊ’. ὅθεν καὶ μαστοὶ καλοῦνται διὰ τὸ ἀναγκαίως ζητεῖσθαι ὑπὸ τῶν παίδων.

1354. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-897 ἐρέουσιν: ἀντὶ τοῦ ἐρευνῶσι, ζητοῦσιν. Ὅμηρος (φ 31) ‘τὰς ἐρέων Ὀδυσῆϊ συνήντετο’ καὶ (δ 337) ‘κνημοὺς ἐξερέῃσι’. 1713 1714

1355—57a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-898 ἐυκτιμένης τε μέλονται Τρηχῖνος: Τραχὶν πόλις Θεσσαλίας, ἔνθα τοὺς παῖδας τῶν Μυσῶν ἐνῴκισεν Ἡρακλῆς, ὅτε ἀντενέχυρα τοῦ Ὕλα ἐδέξατο αὐτούς. οὐχ ὑγιῶς δὲ τέθεικεν τὸ αὐτόθι · δηλωτικὸν γάρ ἐστι τοῦ παρόντος τόπου, ἴσον τῷ (Κ 65)·

‘αὖθι μένειν, μή πως ἀβροτάζομεν ἀλλήλοιιν.’
ἔδει δὲ εἰπεῖν τὸν ἀφεστῶτα τόπον, ὡς τὸ (κ 82 sq.) ‘ὅθι ποιμένα ποιμὴν ἠπύει’. 1715 1716 1717 1718

1355—57b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-899 νάσσατο: ἀντὶ τοῦ κατῴκισε. L gP 1719 1720

1355—57c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-900 ῥύσια: τὰ ἀντί τινος ἐνέχυρα διδόμενα ὑπὲρ τῆς πράξεως. ὅτι δὲ Κιανοὶ ὅμηρα ἔδοσαν Ἡρακλεῖ καὶ ὤμοσαν μὴ λήξειν ζητοῦντες Ὕλον καὶ φροντίδα ἔχουσι Τραχινίων διὰ τὸ ἐκεῖσε κατοικισθῆναι ὑφ᾽ Ἡρακλεῖ τοὺς ὁμηρεύσαντας, Κιναίθων ἱστορεῖ ἐν Ἡρακλείᾳ (Kinkel 212). 1721 1722 1723 1724 1725 1726

1358—62a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-901 νηῦν δὲ πανημερ〈ίην〉: ὁ νοῦς οὕτως· τὴν δὲ ναῦν δι᾽ ὅλης ἡμέρας καὶ νυκτὸς ὁ ἄνεμος ἔφερεν σφοδρῶς ἐπιπνέων, τῆς δὲ ἡμέρας ἐπιφανείσης οὐδὲ ὀλίγον ἔπνει, ἀλλ᾽ εὐθέως ἐπαύετο. 1727 1728

1358—62b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-902 εἰσανέχουσαν: ἐξέχουσαν καὶ ἐπηρμένην ἢ ἀνέχουσαν καὶ ἀνατεταμένην ἀκτὴν πλατεῖαν ἰδόντες, ἐπίκωποι γενόμενοι καθώρμισαν τὴν ναῦν. 1729 1730 1731 1732