Apollonius Rhodius Argonautica 1.697

Edward P. Coleridge (Translator)

View: By Book

1.697-1.699


So spake she, and through the assembly ran a murmur of assent. For her saying pleased them well. But after her at once Hypsipyle, again uprising, took up her parable and said:

Argonautica. Apollonius Rhodius. Edward P. Coleridge (Translator). London. 1889.

Sponsored by Perseus Project, Tufts University.

Funding provided by Schmidt Sciences.

Current edition Experimental

The Argonautica, translated by E. P. Coleridge (OCR draft) (English) (E. P. Coleridge's English translation of Apollonius Rhodius, published by Harvard University Press in 1912.)

Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.

Editions (3)
Argonautica Perseus (The Argonautica of Apollonius Rhodius, Apollonius, Rhodius, creator; Mooney, George W, editor, translator. London: Longmans, Green, and Co., 1912.) — 1.697 focus
Apollonii Rhodii Argonautica, edited by R. Brunck (OCR draft) Experimental (R. Brunck's edition of the Argonautica, with a concise critical apparatus. Leipzig: Teubner, 1810.) — 1.697 focus
Apollonii Rhodii Argonautica, edited by R. C. Seaton (OCR draft) Experimental (R. C. Seaton's Oxford Classical Text of the Argonautica, with a concise critical apparatus. Oxford: Clarendon Press, 1900.) — 1.697 focus
Translations (3)
The Argonautica, translated by R. C. Seaton (OCR draft) Experimental (R. C. Seaton's English translation of Apollonius Rhodius, published by Harvard University Press in 1912.) — 1.697 focus

1.697-1.699


Thus she spake, and the assembly was filled with clamour. For the word pleased them. And after her straightway Hypsipyle rose up again, and thus spake in reply.
The Argonautica, translated by F. A. Fawkes (OCR draft) Experimental (F. A. Fawkes's English translation of Apollonius Rhodius.) — 1.697 focus
She ſpoke, pleas'd murmurs fill'd the ſpacious hall;
Polyxo's counſel was approv'd by all.
From her fire's throne Hypſipyla aroſe,
Thus in few words the conference to cloſe :
My mates, ſince all this ſage advice commend,
915
An inſtant meſſage to the ſhip I ſend."
She ſaid, and to Iphinoa gave command;
Haſte, find the leader of yon martial band,
"Invite him (of our amity a proof)
To lodge beneath my hoſpitable roof;
920
"There time will furniſh leiſure to relate
"The genius and the manners of our ſtate.
But let his comrades rove, as pleaſure leads,
"And pitch their tents along the fertile meads;
"Or to the tower-defended town repair,
925
"Aſſur'd of ſafety, and our royal care."
The Argonautica, translated by R. C. Seaton and modernized by OpenAI 5.6 Sol (OCR draft) Experimental (R. C. Seaton's English translation of Apollonius Rhodius, published by Harvard University Press in 1912 and modernized by OpenAI 5.6 Sol in 2026.) — 1.697 focus

1.697-1.699


Thus she spoke, and the assembly was filled with clamour. For the word pleased them. And after her immediately Hypsipyle rose up again, and thus spoke in reply.

Notes on the current edition

Argonautica

1. i.e. it matters little to me what happens, for I feel assured my end is very near, although the Fates have shrunk away so long from my hideous form. αὓως οὒτως.
2. i.e. the bolt was all but finished; it only wanted one ray of light ning to complete its composition; and so natural was the embroidery, that the Cyclopes seemed to be in the very act of adding it. The Cyclopes were Brontes and Steropes, i.e. Thunder and Lightning.

Commentary

Scholia on Apollonius' Argonautica (Scholia in Apollonium Rhodium vetera. Wendel, Carl, editor. Weidmann: Berlin, 1935.) focus

1-4a. 1—4 a. Ἀρχόμενος: ἀπὸ περιεκτικοῦ ῥήματος ἡ μετοχὴ ἐσχημάτισται. περιεκτικὰ δέ εἰσιν, ὅσα 〈καὶ〉 δρᾶσίν καὶ πάθος ἐμφαίνουσιν, οἷον βιάζομαι, δωροῦμαι, σφαγιάζομαι. οὕτω καὶ τὸ

1-4a. ἄρχομαι τὸ
μὲν τι σημαίνει ‘ἀπὸ σοῦ τὴν ἀρχὴν ποιοῦμαι’ — ἔθος γὰρ ἀπὸ θεῶν προοιμιάζεσθαι· ‘ἐκ Διὸς ἀρχώμεσθα’ (Arat. Phaen. 1; Theocr. XVII 1) —, τὸ δέ τι σημαίνει ‘ἀρχαιρεσιαζόμενος ὑπὸ σοῦ’ οἷον ἐνθουσιῶν. παραπλησίως γὰρ τοὺς ποιητὰς τοῖς μαινομένοις ἐνθουσιᾶν 〈λέγεται〉. κέχρηται δὲ ἐπὶ τοῦ

1-4a. ἀρχόμενος παρατατικοῦ μετοχῇ, ἀντὶ τοῦ ἀρξά-
μενος.

1-4b. b. ὁ λόγος· ἀρχαιρεσιασθεὶς ὑπὸ σοῦ, Ἄπολλον, τὸ κλέος τῶν ἡρώων εἰς μνήμην ἄξω τῶν κατὰ τὸν Πελίαν 〈...〉. L mP

1-4c. c. παλαιγενέων: διαφέρει τὸ παλαιὸν τοῦ ἀρχαίου. τὸ μὲν γὰρ παλαιὸν καὶ ἀρχαῖον, τὸ δὲ ἀρχαῖον οὐκ ἔστι παλαιόν. τὸ γὰρ
ἀρχαῖον ἀναφέρει 〈εἰς〉 τὸ ἀρχῆς ἔχεσθαι.

1-4d. d. ἐύζυγον: εὐκάθεδρον. L gP

1-4e. e. ἤλασαν Ἀργώ: ὁ μὲν Ἀπολλώνιος καλεῖ τὴν Ἀργὼ ἀπὸ Ἄργου τοῦ κατασκευάσαντος, Φερεκύδης (3 fg 106 J.) δὲ ἀπὸ Ἄργου

5a. 5 a. τοίην γὰρ Πελίῃ: τὸ τοίην τίθεται καὶ ἀνταποδοτικῶς, καθ’ ὁμοίωσιν, πρὸς τὰς παραβολάς· ‘οἵη περ φύλλων γενεή,
τοίη δὲ καὶ ἀνδρῶν’ (Ζ 146)· καὶ ἀναφορικῶς· ‘ἀλλὰ καὶ ὡς τοίη περ ἐοῦσα’ (Γ 159). νῦν δὲ δύναται μὲν ἐπὶ θαυμασμοῦ κεῖσθαι τοῦ κατὰ προαίρεσιν λόγου, δύναται 〈δὲ〉 καὶ κατὰ ἀναφορὰν πρὸς τὰ ἐπιφερόμενα.

5b. b. φάτις δὲ καὶ φήμη ἐπειδὰν ἐπὶ μέλλοντος λέγωνται, πρόρρησίν τινα σημαίνουσιν. P

7. 7. 〈δημόθεν:〉 ἐκ τοῦ δήμου Ἰωλκίων. L g

9. 9. 〈Ἀναύρου:〉 Ἄναυρον λέγει τὸν χείμαρρον ποταμόν, ἐπειδὴ οἱ ἐξ ὑετῶν συνιστάμενοι οὕτω καλοῦνται.

11. 11. προχοῇσι: τῶν ποταμῶν οἱ συμβάλλοντες τόποι τῇ θαλάσσῃ προχοαὶ λέγονται, ὡς Ὅμηρος (Ρ 263): ‘ὡς δ’ ὅτ’ ἐπὶ προχοῇσι διιπε-
τέος.’

14. 14. Ἥρης δὲ Πελασγίδος: Ὁμηρικῶς τὴν Ἥραν Πελασγίδα εἶπεν, ἐκ τῆς Θεσσαλικῆς χώρας. Πελασγοὶ γάρ εἰσιν, οἳ τὴν Φθιωτικὴν κατῴκουν, ὡς φησιν Ὅμηρος (Β 681): ‘νῦν αὖ τούς, ὅσσοι τὸ Πελασγικὸν Ἄργος ἔναιον’, ἀφορίζων τῆς Πελοποννήσου, ἣν Ἀχαϊκὸν
καλεῖ Ἄργος.

23-25a. 23—25 a. πρῶτά νυν Ὀρφῆος: Ἡρόδωρος (31 fg 42 J.) δύο εἶναι Ὀρφεῖς φησιν, ὧν τὸν ἕτερον συμπλεῦσαι τοῖς Ἀργοναύταις.

23-25b. b. 〈σκοπιῆς〉 Πιμπληίδος ἄγχι τεκ〈έσθαι〉: Πίμπλεια χωρίον κατὰ Πιερίαν· οἱ δὲ ὄρος Θράκης, οἱ δὲ κρήνην καὶ κώμην τῆς Πιερίας.

27. 27. θέλξαι: ἀπατῆσαι καὶ τέρψαι. τάσσεται δὲ ἡ λέξις ἐπὶ τῆς
μετὰ βλάβης ἀπάτης· νῦν δὲ ὑπερβολικῶς κεῖται.

27. ἀοιδάων δὲ ἐνοπῇ τῇ τῶν ᾠδῶν εὐρυθμίᾳ. οὐκ εὖ δέ· ἡ γὰρ ἐνοπὴ ἀεὶ ἐπὶ θορύβου τίθεται.

29. 29. Θρηικίης Ζώνης ἐπιτη〈λεθόωσαι〉: Ζώνη ἐστὶν
ὀρεινὸς τόπος οὕτω καλούμενος καὶ πόλις ὁμώνυμος, ὡς φησι Νίκανδρος (fg 28 Schn.).

30. 30. ἑξείης στιχόωσιν 〈ἐπήτριμοι〉: στοιχηδὸν εἰσὶ καὶ ἑξῆς πυκναί.

31-34a. 31—34 a. Πιερίηθεν: Πιερία ὄρος Θράκης, ἐν ᾗ διέτριβεν
Ὀρφεύς. φησὶ δὲ Ἡρόδωρος (31 fg 43 a J.), ὅτι παρήνησεν ὁ Χείρων τῷ Ἰάσονι, ὅπως τὸν Ὀρφέα σὺν τοῖς Ἀργοναύταις παραλάβῃ.

31-34b. b. 〈τοῖον:〉 οἷον εἴπομεν δηλονότι. L g

31-34c. c. Βιστωνίδι κοιρανέοντα: γράφεται καὶ Βιστῶνι τε κοιρανέοντα. L mP

35. 35. 〈αὐτοσχεδόν:〉 ἀντὶ τοῦ παραχρῆμα, εὐθέως. L g

37-38a. 37—38 a. 〈Πειρεσιάς:〉 ὄνομα πόλεως· ὡς Ἐρυθραὶ καὶ Πειρεσιαί. L g

37-38b. b. Ἀπιδανός τε μέγας καὶ δ〈ῖος〉: Ἀπιδανὸς καὶ Ἐνιπεὺς ἀμφότεροι Θεσσαλίας ποταμοί. τὸ δὲ

37-38b. Φυλλήιον ὄρος Μαγνησίας.

37-38c. c. ἡ δὲ Πειρεσία χώρα ἢ πόλις, ἧς ἐγγὺς ἦν τὸ Φυλλεῖον. P

40-41. 40—41. Λάρισαν δ’ ἐπὶ τοῖ〈σι〉: Λάρισαν τὴν Θεσσαλίας λέγει, ἣν ἔκτισεν Ἀκρίσιος, ἥτις ὠνομάσθη ἀπὸ Λαρίσης τῆς Πελασγοῦ, ὡς φησιν Ἑλλάνικος (4 fg 91 J.). εἰσὶ δὲ Λάρισαι τρεῖς· ἀρχαιοτάτη μὲν ἡ Ἀργειῶτις, ἥτις ἐστὶν αὐτὴ ἡ ἀκρόπολις· δευτέρα δὲ ἡ ἐν τῷ Πελασγικῷ τῆς Θεσσαλίας, ἣν Ὅμηρος (Β 738) Ἄργισσάν φησι, πλησίον
οὖσα τῆς Γυρτώνης, ἧς νῦν ὁ Ἀπολλώνιος μέμνηται· ἔστι δὲ καὶ περὶ Τροίαν, ἧς Ὅμηρος (Β 840 sq.) μνημονεύει· ‘φῦλα Πελασγῶν τῶν, οἳ Λάρισαν’. τὸν δὲ Πολύφημον Ἐλάτου παῖδα εἶπεν Ἀπολλώνιος, Σωκράτης (fg 10 M. IV 498) δὲ καὶ Εὐφορίων (fg 87 Scheidw.) Ποσειδῶνος. οἱ δὲ Λαπίθαι ἀπὸ Λαπίθου τοῦ Ἀπόλλωνος καὶ
Στίλβης νύμφης ὠνομάσθησαν.

45-47a. 45—47 a. οὐδὲ μὲν Ἴφικλος: οὔτε Ὅμηρος οὔτε Ἡσίοδος (fg 50 Rz. 2) οὔτε Φερεκύδης (3 fg 110 J.) λέγουσι τὸν Ἴφικλον συμπεπλευκέναι τοῖς Ἀργοναύταις. ὅτι δὲ μητρὸς ἦν Ἀλκιμέδης ὁ Ἰάσων, Φερεκύδης (3 fg 104 a J.) μὲν συμφωνεῖ τῷ Ἀπολλωνίῳ. Ἡρόδωρος
(31 fg 40 J.) δὲ Πολυφήμην τὴν Αὐτολύκου φησὶν Ἰάσονος εἶναι μητέρα. Ἄνδρων δὲ ἐν τῇ ἐπιτομῇ τῶν Συγγενειῶν (10 fg 5 J.) Αἴσονος καὶ

45-47b. b. τὸν δὲ Ἴφικλον Ἡσίοδος (fg 117 Rz. 2) ἐπὶ πυρίνων ἀθέρων τρέχειν φησίν, Δημαρέτης (42 fg 1 J.) δὲ ἐπὶ τῆς θαλάσσης. ἔστι δὲ υἱὸς Φυλάκου καὶ Κλυμένης τῆς Μινύου.

45-47c. c. ὁ δὲ τρόπος ἀντίφρασις. ἀντὶ τοῦ ‘ταχέως δὲ ὁ Ἴφικλος ἦλθεν’· ‘οὐ πολὺν χρόνον ἔμεινεν ἐν Φυλάκῃ’.

45-47d. d. 〈μήτρως:〉 ὁ θεῖος. L gr

45-47e. e. κασιγνήτην γὰρ ὄπυιεν: διὰ τοῦ παρεπομένου τὸ προηγούμενον δηλοῖ.

45-47f. f. 〈ὄπυιεν:〉 τὸ ἐγεγαμήκει· ἤτοι ἀπὸ τῶν ὠπῶν ἐσχηματισμένης
τῆς λέξεως, ὅ ἐστιν ὀφθαλμῶν· ἢ ἀπὸ τοῦ

45-47f. ὄπτω καὶ ἐπιτηρῶ· ἢ ἀπὸ τῆς ὀπός, τῆς φωνῆς, διὰ τὰς τῶν ἀνδρῶν πρὸς τὰς γυναῖκας ὁμιλίας, ἀφ’ οὗ καὶ ‘ὄαροι’ (I 327) αἱ γυναῖκες.

48a. 48 a. 〈πηοσύνη:〉 συγγένεια L g.

48b. b. ταύτης δὴ αὐτὸν ἡ συγγένεια παρεκέλευσεν. L mr

49a. 49 a. οὐδὲ Φεραῖς Ἄδμη〈τος〉: αἱ Φεραὶ ὠνομάσθησαν ἀπὸ Φέρητος τοῦ Κρηθέως, τοῦ Ἀδμήτου πατρός.

49b. b. 〈ἐυρρήνεσσι:〉 ταῖς καλὰ πρόβατα ἐχούσαις. L gr

49c. c. ἐυρρήνεσσι δὲ ἀντὶ τοῦ πολυπροβάτοις. P

50. 50. ὄρος ὑπεράνω Φερῶν τὸ Χαλκωδόνιον. L g (P)

51-52. 51—52. οὐδ’ Ἀλόπῃ μίμνον: Θεσσαλίας πόλις ἢ Μαγνησίας.

51-52. πολυλήιοι δὲ ἤτοι ἀπὸ τοῦ ληίου, τουτέστι σιτοφόρου πεδίου, ἢ ἀπὸ τῆς λείας, ὅπερ βέλτιον· ἐπιφέρει γὰρ

51-52. εὖ δεδαῶτε δόλους . ἱστοροῦνται δὲ ἄυπνοι καὶ δεινοὶ καὶ φερέπονοι.

53. 53. 〈γνωτός:〉 ἀντὶ τοῦ ἀδελφός. L g

54-55a. 54—55 a. Αἰθαλίδης: ὄνομα κύριον. ἔστι δὲ υἱὸς Ἑρμοῦ καὶ Εὐπολεμείας τῆς Μυρμιδόνος.

54-55b. b. Ἄμφρυσσος γράφεται καὶ διὰ τοῦ β, ὡς Διονύσιος (32 fg 12 J.). ἔστι δὲ ποταμὸς Θεσσαλίας. προπαροξύνεται δέ, ὡς ἐν
τῇ η’ τῆς Καθόλου (Herodian. I 213, 16 L.).

57-64a. 57—64 a. Γυρτῶνα Κόρωνος: ἣν Ὅμηρός φησι (Β 738) ‘Γυρτώνην τε νέμοντο’. ἔστι δὲ πόλις Θεσσαλίας ἢ Περραιβίας, ὡς 〈Σου〉ίδας (fg 5 M. II 464), ὠνομάσθη δὲ ἀπὸ Γυρτώνης τῆς Φλεγύου. ὁ δὲ Κόρωνος υἱός ἐστι Καινέως. μεμύθευται δὲ ὁ Καινεὺς πρότερον
γεγονέναι γυνή, εἶτα Ποσειδῶνος αὐτῇ πλησιάσαντος μεταβληθῆναι εἰς ἄνδρα· τοῦτο γὰρ ἤτησε καὶ ἀτρωσίαν. ἤρισε δὲ καὶ Ἀπόλλωνι καὶ ἐνικήθη. καὶ ἐκέλευε τοὺς παριόντας ὀμνύναι εἰς τὸ δόρυ αὐτοῦ· ἔνθεν ἡ παροιμία ‘τὸ Καινέως δόρυ’. τινὲς δέ φασι Καινέα συμπλεῦσαι τοῖς Ἀργοναύταις, οὐ Κόρωνον· ὁ δὲ Ἀπολλώνιος παρὰ Πινδάρου
εἴληφε λέγοντος (fg 167 Schr.)· ‘ὁ δὲ χλωραῖς ἐλάτῃσι τυπεὶς ᾤχετο Καινεύς, σχίσας ὀρθῷ ποδὶ γᾶν.’ τοῦτο δὲ αὐτῷ συνέβη διὰ τὸ μήτε θύειν τοῖς θεοῖς μήτε εὔχεσθαι ἀλλ’ 〈ἢ〉 τῷ ἑαυτοῦ δόρατι· διὸ Ζεὺς ἐφορμᾷ αὐτῷ τοὺς Κενταύρους, οἵτινες κατὰ γῆν αὐτὸν ὠθοῦσιν.

57-64b. b. 〈Κενταύροισιν:〉 ἀντὶ τοῦ ὑπὸ Κενταύρων. L g

57-64c. c. 〈καταΐγδην:〉 καταφορικῶς, μεθ’ ὁρμῆς. L g

65. 65. Ἀμπύκου υἱὸς ὁ Μόψος τοῦ Τιτάρωνος, μητρὸς δὲ Χλώρι- δος. L m (P)

67-68a. 67—68 a. ἄγχι δὲ λίμνης Ξ〈υνιάδος〉: Ξυνιὰς λίμνη τῆς Θεσσαλίας· τινὲς δὲ πόλιν, ᾗ παράκειται 〈...〉 Βοιβηὰς λίμνη. ἀπὸ δὲ τῆς πόλεως εἴρηκε 〈λίμνην〉 Ξυνιάδα, ἐπειδὴ πλησίον αὐτῆς ἐστιν ἡ πόλις. ξυνὸν δὲ εἴρηται τὸ κοινόν· κοινὴ δέ ἐστιν Θεσσαλίας καὶ Βοιω-
τίας αὕτη.

67-68b. b. Κτιμένην Δολοπηίδα: Κτιμένη πόλις τῆς Θεσσαλίας. Δολοπηίδα δὲ τὴν Θεσσαλικήν εἶπε· Δόλοπες γὰρ ἔθνος Θεσσαλίας. Ὅμηρος (Ι 484)· ‘ναῖον δ’ ἐσχατιὴν Φθίης Δολόπεσσιν ἀνάσσων’.

69. 69. ἐξ Ὀπόεντος: Ὀποῦς πόλις τῆς Λοκρίδος, ἀπὸ Ὀπόεντος
τοῦ Ἠλείου. Ὅμηρος (Β 531)· ‘οἳ Κῦνόν τ’ ἐνέμοντ’ Ὀπόεντά τε Καλλίαρόν τε.’

71-74. 71—74. ἀλκήεις Ἐρ〈ιβώτης〉: ἰσχυρός· παραγώγως δὲ ἐσχημάτισται παρὰ τὴν ἀλκήν, ὡς φωνήεις παρὰ τὴν φωνήν. Ἡρόδωρος δὲ ἐν τοῖς Ἀργοναυτικοῖς (31 fg 5 J.) τοῦτον Εὐρυβάτην καλεῖ καί
φησιν αὐτὸν Τελέοντος υἱόν. Ἄκτορος δὲ υἱοὶ Μενοίτιος καὶ Ἶρος, τούτων δὲ υἱοί, Μενοιτίου μὲν καὶ Σθενέλης Πάτροκλος, Ἴρου δὲ Εὐρυτίων.

75-76. 75—76. καὶ ἐπαῖξαι: ἀντὶ τοῦ ἐπιδιῶξαι. περιττὸν μὲν τὸ

75-76. μετόπισθεν , λείπει δὲ ὁ καὶ· καί ὅτε κλίνειαν φάλαγγας, εἰς φυγὴν
τρέψειεν.

Commentary (Carolus Wendel, 1935) (OCR draft) () focus

1-4a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1

1—4 a. Ἀρχόμενος: ἀπὸ περιεκτικοῦ ῥήματος ἡ μετοχὴ ἐσχημάτισται. περιεκτικὰ δέ εἰσιν, ὅσα 〈καὶ〉 δρᾶσίν καὶ πάθος ἐμφαίνουσιν, οἷον βιάζομαι, δωροῦμαι, σφαγιάζομαι. οὕτω καὶ τὸ ἄρχομαι τὸ
μὲν τι σημαίνει ‘ἀπὸ σοῦ τὴν ἀρχὴν ποιοῦμαι’ — ἔθος γὰρ ἀπὸ θεῶν προοιμιάζεσθαι· ‘ἐκ Διὸς ἀρχώμεσθα’ (Arat. Phaen. 1; Theocr. XVII 1) —, τὸ δέ τι σημαίνει ‘ἀρχαιρεσιαζόμενος ὑπὸ σοῦ’ οἷον ἐνθουσιῶν. παραπλησίως γὰρ τοὺς ποιητὰς τοῖς μαινομένοις ἐνθουσιᾶν 〈λέγεται〉. κέχρηται δὲ ἐπὶ τοῦ
ἀρχόμενος παρατατικοῦ μετοχῇ, ἀντὶ τοῦ ἀρξά-
μενος.

1-4b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-2

b. ὁ λόγος· ἀρχαιρεσιασθεὶς ὑπὸ σοῦ, Ἄπολλον, τὸ κλέος τῶν ἡρώων εἰς μνήμην ἄξω τῶν κατὰ τὸν Πελίαν 〈...〉. L mP

1-4c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-3

c. παλαιγενέων: διαφέρει τὸ παλαιὸν τοῦ ἀρχαίου. τὸ μὲν γὰρ παλαιὸν καὶ ἀρχαῖον, τὸ δὲ ἀρχαῖον οὐκ ἔστι παλαιόν. τὸ γὰρ
ἀρχαῖον ἀναφέρει 〈εἰς〉 τὸ ἀρχῆς ἔχεσθαι.

1-4d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-4

d. ἐύζυγον: εὐκάθεδρον. L gP

1-4e. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-5

e. ἤλασαν Ἀργώ: ὁ μὲν Ἀπολλώνιος καλεῖ τὴν Ἀργὼ ἀπὸ Ἄργου τοῦ κατασκευάσαντος, Φερεκύδης (3 fg 106 J.) δὲ ἀπὸ Ἄργου

1-4e_cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-6

τοῦ Φρίξου υἱοῦ. ταύτην δὲ λέγουσι πρώτην ναῦν γεγενῆσθαι. ἄλλοι δὲ λέγουσιν, 〈ὅτι〉 Δαναὸς διωκόμενος ὑπὸ Αἰγύπτου 〈τὴν〉 πρώτην κατεσκεύασε, ὅθεν καὶ Δαναῒς ἐκλήθη.

5a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-7

5 a. τοίην γὰρ Πελίῃ: τὸ τοίην τίθεται καὶ ἀνταποδοτικῶς, καθ’ ὁμοίωσιν, πρὸς τὰς παραβολάς· ‘οἵη περ φύλλων γενεή,
τοίη δὲ καὶ ἀνδρῶν’ (Ζ 146)· καὶ ἀναφορικῶς· ‘ἀλλὰ καὶ ὡς τοίη περ ἐοῦσα’ (Γ 159). νῦν δὲ δύναται μὲν ἐπὶ θαυμασμοῦ κεῖσθαι τοῦ κατὰ προαίρεσιν λόγου, δύναται 〈δὲ〉 καὶ κατὰ ἀναφορὰν πρὸς τὰ ἐπιφερόμενα.

5b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-8

b. φάτις δὲ καὶ φήμη ἐπειδὰν ἐπὶ μέλλοντος λέγωνται, πρόρρησίν τινα σημαίνουσιν. P

7. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-9

7. 〈δημόθεν:〉 ἐκ τοῦ δήμου Ἰωλκίων. L g

9. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-10

9. 〈Ἀναύρου:〉 Ἄναυρον λέγει τὸν χείμαρρον ποταμόν, ἐπειδὴ οἱ ἐξ ὑετῶν συνιστάμενοι οὕτω καλοῦνται.

11. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-11

11. προχοῇσι: τῶν ποταμῶν οἱ συμβάλλοντες τόποι τῇ θαλάσσῃ προχοαὶ λέγονται, ὡς Ὅμηρος (Ρ 263): ‘ὡς δ’ ὅτ’ ἐπὶ προχοῇσι διιπε-
τέος.’

14. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-12

14. Ἥρης δὲ Πελασγίδος: Ὁμηρικῶς τὴν Ἥραν Πελασγίδα εἶπεν, ἐκ τῆς θεσσαλικῆς χώρας. Πελασγοὶ γάρ εἰσιν, οἳ τὴν Φθιωτικὴν κατῴκουν, ὡς φησιν Ὅμηρος (Β 681): ‘νῦν αὖ τούς, ὅσσοι τὸ Πελασγικὸν Ἄργος ἔναιον’, ἀφορίζων τῆς Πελοποννήσου, ἣν Ἀχαϊκὸν
καλεῖ Ἄργος.

23-25a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-13

23—25 a. πρῶτά νυν Ὀρφῆος: Ἡρόδωρος (31 fg 42 J.) δύο εἶναι Ὀρφεῖς φησιν, ὧν τὸν ἕτερον συμπλεῦσαι τοῖς Ἀργοναύταις.

23-25a_cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-14

Φερεκύδης ἐν τῇ ς’ (3 fg 26 J.) Φιλάμμωνά φησι καὶ οὐκ Ὀρφέα συμπεπλευκέναι. ἔστι δέ, ὡς Ἀσκληπιάδης (12 fg 6 c J.), Ἀπόλλωνος καὶ Καλλιόπης· ἔνιοι δὲ ἀπὸ Οἰάγρου καὶ Πολυμνίας.
ζητεῖται δέ, διὰ τί Ὀρφεὺς ἀσθενὴς ὢν συνέπλει τοῖς ἥρωσιν· ὅτι
μάντις ὢν ὁ Χείρων ἔχρησε δύνασθαι καὶ τὰς Σειρῆνας παρελθεῖν αὐτοὺς Ὀρφέως συμπλέοντος.

23-25b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-15

b. 〈σκοπιῆς〉 Πιμπληίδος ἄγχι τεκ〈έσθαι〉: Πίμπλεια χωρίον κατὰ Πιερίαν· οἱ δὲ ὄρος θράκης, οἱ δὲ κρήνην καὶ κώμην τῆς Πιερίας.

27. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-16

27. θέλξαι: ἀπατῆσαι καὶ τέρψαι. τάσσεται δὲ ἡ λέξις ἐπὶ τῆς
μετὰ βλάβης ἀπάτης· νῦν δὲ ὑπερβολικῶς κεῖται.
ἀοιδάων δὲ ἐνοπῇ τῇ τῶν ᾠδῶν εὐρυθμίᾳ. οὐκ εὖ δέ· ἡ γὰρ ἐνοπὴ ἀεὶ ἐπὶ θορύβου τίθεται.

29. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-17

29. θρηικίης Ζώνης ἐπιτη〈λεθόωσαι〉: Ζώνη ἐστὶν
ὀρεινὸς τόπος οὕτω καλούμενος καὶ πόλις ὁμώνυμος, ὡς φησι Νίκανδρος (fg 28 Schn.).

30. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-18

30. ἑξείης στιχόωσιν 〈ἐπήτριμοι〉: στοιχηδὸν εἰσὶ καὶ ἑξῆς πυκναί.

31-34a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-19

31—34 a. Πιερίηθεν: Πιερία ὄρος θράκης, ἐν ᾗ διέτριβεν
Ὀρφεύς. φησὶ δὲ Ἡρόδωρος (31 fg 43 a J.), ὅτι παρήνησεν ὁ Χείρων τῷ Ἰάσονι, ὅπως τὸν Ὀρφέα σὺν τοῖς Ἀργοναύταις παραλάβῃ.

31-34b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-20

b. 〈τοῖον:〉 οἷον εἴπομεν δηλονότι. L g

31-34c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-21

c. Βιστωνίδι κοιρανέοντα: γράφεται καὶ Βιστῶνι τε κοιρανέοντα. L mP

35. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-22

35. 〈αὐτοσχεδόν:〉 ἀντὶ τοῦ παραχρῆμα, εὐθέως. L g

37-38a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-23

37—38 a. 〈Πειρεσιάς:〉 ὄνομα πόλεως· ὡς Ἐρυθραὶ καὶ Πειρεσιαί. L g

37-38b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-24

b. Ἀπιδανός τε μέγας καὶ δ〈ῖος〉: Ἀπιδανὸς καὶ Ἐνιπεὺς ἀμφότεροι θεσσαλίας ποταμοί. τὸ δὲ Φυλλήιον ὄρος Μαγνησίας.

37-38c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-25

c. ἡ δὲ Πειρεσία χώρα ἢ πόλις, ἧς ἐγγὺς ἦν τὸ Φυλλεῖον. P

40-41. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-26

40—41. Λάρισαν δ’ ἐπὶ τοῖ〈σι〉: Λάρισαν τὴν θεσσαλίας λέγει, ἣν ἔκτισεν Ἀκρίσιος, ἥτις ὠνομάσθη ἀπὸ Λαρίσης τῆς Πελασγοῦ, ὡς φησιν Ἑλλάνικος (4 fg 91 J.). εἰσὶ δὲ Λάρισαι τρεῖς· ἀρχαιοτάτη μὲν ἡ Ἀργειῶτις, ἥτις ἐστὶν αὐτὴ ἡ ἀκρόπολις· δευτέρα δὲ ἡ ἐν τῷ Πελασγικῷ τῆς θεσσαλίας, ἣν Ὅμηρος (Β 738) Ἄργισσάν φησι, πλησίον
οὖσα τῆς Γυρτώνης, ἧς νῦν ὁ Ἀπολλώνιος μέμνηται· ἔστι δὲ καὶ περὶ Τροίαν, ἧς Ὅμηρος (Β 840 sq.) μνημονεύει· ‘φῦλα Πελασγῶν τῶν, οἳ Λάρισαν’. τὸν δὲ Πολύφημον Ἐλάτου παῖδα εἶπεν Ἀπολλώνιος, Σωκράτης (fg 10 M. IV 498) δὲ καὶ Εὐφορίων (fg 87 Scheidw.) Ποσειδῶνος. οἱ δὲ Λαπίθαι ἀπὸ Λαπίθου τοῦ Ἀπόλλωνος καὶ
Στίλβης νύμφης ὠνομάσθησαν.

45-47a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-27

45—47 a. οὐδὲ μὲν Ἴφικλος: οὔτε Ὅμηρος οὔτε Ἡσίοδος (fg 50 Rz. 2) οὔτε Φερεκύδης (3 fg 110 J.) λέγουσι τὸν Ἴφικλον συμπεπλευκέναι τοῖς Ἀργοναύταις. ὅτι δὲ μητρὸς ἦν Ἀλκιμέδης ὁ Ἰάσων, Φερεκύδης (3 fg 104 a J.) μὲν συμφωνεῖ τῷ Ἀπολλωνίῳ. Ἡρόδωρος
(31 fg 40 J.) δὲ Πολυφήμην τὴν Αὐτολύκου φησὶν Ἰάσονος εἶναι μητέρα. Ἄνδρων δὲ ἐν τῇ ἐπιτομῇ τῶν Συγγενειῶν (10 fg 5 J.) Αἴσονος καὶ

45-47a_cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-28

θεογνήτης τῆς Λαοδίκου 〈φησὶν Ἰάσονα γεγονέναι υἱόν〉.

45-47b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-29

b. τὸν δὲ Ἴφικλον Ἡσίοδος (fg 117 Rz. 2) ἐπὶ πυρίνων ἀθέρων τρέχειν φησίν, Δημαρέτης (42 fg 1 J.) δὲ ἐπὶ τῆς θαλάσσης. ἔστι δὲ υἱὸς Φυλάκου καὶ Κλυμένης τῆς Μινύου.

45-47c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-30

c. ὁ δὲ τρόπος ἀντίφρασις. ἀντὶ τοῦ ‘ταχέως δὲ ὁ Ἴφικλος ἦλθεν’· ‘οὐ πολὺν χρόνον ἔμεινεν ἐν Φυλάκῃ’.

45-47d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-31

d. 〈μήτρως:〉 ὁ θεῖος. L gr

45-47e. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-32

e. κασιγνήτην γὰρ ὄπυιεν: διὰ τοῦ παρεπομένου τὸ προηγούμενον δηλοῖ.

45-47f. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-33

f. 〈ὄπυιεν:〉 τὸ ἐγεγαμήκει· ἤτοι ἀπὸ τῶν ὠπῶν ἐσχηματισμένης
τῆς λέξεως, ὅ ἐστιν ὀφθαλμῶν· ἢ ἀπὸ τοῦ
ὄπτω καὶ ἐπιτηρῶ· ἢ ἀπὸ τῆς ὀπός, τῆς φωνῆς, διὰ τὰς τῶν ἀνδρῶν πρὸς τὰς γυναῖκας ὁμιλίας, ἀφ’ οὗ καὶ ‘ὄαροι’ (I 327) αἱ γυναῖκες.

48a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-34

48 a. 〈πηοσύνη:〉 συγγένεια L g.

48b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-35

b. ταύτης δὴ αὐτὸν ἡ συγγένεια παρεκέλευσεν. L mr

49a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-36

49 a. οὐδὲ Φεραῖς Ἄδμη〈τος〉: αἱ Φεραὶ ὠνομάσθησαν ἀπὸ Φέρητος τοῦ Κρηθέως, τοῦ Ἀδμήτου πατρός.

49b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-37

b. 〈ἐυρρήνεσσι:〉 ταῖς καλὰ πρόβατα ἐχούσαις. L gr

49c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-38

c. ἐυρρήνεσσι δὲ ἀντὶ τοῦ πολυπροβάτοις. P

50. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-39

50. ὄρος ὑπεράνω Φερῶν τὸ Χαλκωδόνιον. L g (P)

51-52. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-40

51—52. οὐδ’ Ἀλόπῃ μίμνον: θεσσαλίας πόλις ἢ Μαγνησίας. πολυλήιοι δὲ ἤτοι ἀπὸ τοῦ ληίου, τουτέστι σιτοφόρου πεδίου, ἢ ἀπὸ τῆς λείας, ὅπερ βέλτιον· ἐπιφέρει γὰρ εὖ δεδαῶτε δόλους . ἱστοροῦνται δὲ ἄυπνοι καὶ δεινοὶ καὶ φερέπονοι.

53. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-41

53. 〈γνωτός:〉 ἀντὶ τοῦ ἀδελφός. L g

54-55a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-42

54—55 a. Αἰθαλίδης: ὄνομα κύριον. ἔστι δὲ υἱὸς Ἑρμοῦ καὶ Εὐπολεμείας τῆς Μυρμιδόνος.

54-55b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-43

b. Ἄμφρυσσος γράφεται καὶ διὰ τοῦ β, ὡς Διονύσιος (32 fg 12 J.). ἔστι δὲ ποταμὸς θεσσαλίας. προπαροξύνεται δέ, ὡς ἐν
τῇ η’ τῆς Καθόλου (Herodian. I 213, 16 L.).

57-64a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-44

57—64 a. Γυρτῶνα Κόρωνος: ἣν Ὅμηρός φησι (Β 738) ‘Γυρτώνην τε νέμοντο’. ἔστι δὲ πόλις θεσσαλίας ἢ Περραιβίας, ὡς 〈Σου〉ίδας (fg 5 M. II 464), ὠνομάσθη δὲ ἀπὸ Γυρτώνης τῆς Φλεγύου. ὁ δὲ Κόρωνος υἱός ἐστι Καινέως. μεμύθευται δὲ ὁ Καινεὺς πρότερον
γεγονέναι γυνή, εἶτα Ποσειδῶνος αὐτῇ πλησιάσαντος μεταβληθῆναι εἰς ἄνδρα· τοῦτο γὰρ ἤτησε καὶ ἀτρωσίαν. ἤρισε δὲ καὶ Ἀπόλλωνι καὶ ἐνικήθη. καὶ ἐκέλευε τοὺς παριόντας ὀμνύναι εἰς τὸ δόρυ αὐτοῦ· ἔνθεν ἡ παροιμία ‘τὸ Καινέως δόρυ’. τινὲς δέ φασι Καινέα συμπλεῦσαι τοῖς Ἀργοναύταις, οὐ Κόρωνον· ὁ δὲ Ἀπολλώνιος παρὰ Πινδάρου
εἴληφε λέγοντος (fg 167 Schr.)· ‘ὁ δὲ χλωραῖς ἐλάτῃσι τυπεὶς ᾤχετο Καινεύς, σχίσας ὀρθῷ ποδὶ γᾶν.’ τοῦτο δὲ αὐτῷ συνέβη διὰ τὸ μήτε θύειν τοῖς θεοῖς μήτε εὔχεσθαι ἀλλ’ 〈ἢ〉 τῷ ἑαυτοῦ δόρατι· διὸ Ζεὺς ἐφορμᾷ αὐτῷ τοὺς Κενταύρους, οἵτινες κατὰ γῆν αὐτὸν ὠθοῦσιν.

57-64b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-45

b. 〈Κενταύροισιν:〉 ἀντὶ τοῦ ὑπὸ Κενταύρων. L g

57-64c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-46

c. 〈καταΐγδην:〉 καταφορικῶς, μεθ’ ὁρμῆς. L g

65. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-47

65. Ἀμπύκου υἱὸς ὁ Μόψος τοῦ Τιτάρωνος, μητρὸς δὲ Χλώρι- δος. L m (P)

67-68a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-48

67—68 a. ἄγχι δὲ λίμνης Ξ〈υνιάδος〉: Ξυνιὰς λίμνη τῆς θεσσαλίας· τινὲς δὲ πόλιν, ᾗ παράκειται 〈...〉 Βοιβηὰς λίμνη. ἀπὸ δὲ τῆς πόλεως εἴρηκε 〈λίμνην〉 Ξυνιάδα, ἐπειδὴ πλησίον αὐτῆς ἐστιν ἡ πόλις. ξυνὸν δὲ εἴρηται τὸ κοινόν· κοινὴ δέ ἐστιν θεσσαλίας καὶ Βοιω-
τίας αὕτη.

67-68b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-49

b. Κτιμένην Δολοπηίδα: Κτιμένη πόλις τῆς θεσσαλίας. Δολοπηίδα δὲ τὴν θεσσαλικήν εἶπε· Δόλοπες γὰρ ἔθνος θεσσαλίας. Ὅμηρος (Ι 484)· ‘ναῖον δ’ ἐσχατιὴν Φθίης Δολόπεσσιν ἀνάσσων’.

69. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-50

69. ἐξ Ὀπόεντος: Ὀποῦς πόλις τῆς Λοκρίδος, ἀπὸ Ὀπόεντος
τοῦ Ἠλείου. Ὅμηρος (Β 531)· ‘οἳ Κῦνόν τ’ ἐνέμοντ’ Ὀπόεντά τε Καλλίαρόν τε.’

71-74. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-51

71—74. ἀλκήεις Ἐρ〈ιβώτης〉: ἰσχυρός· παραγώγως δὲ ἐσχημάτισται παρὰ τὴν ἀλκήν, ὡς φωνήεις παρὰ τὴν φωνήν. Ἡρόδωρος δὲ ἐν τοῖς Ἀργοναυτικοῖς (31 fg 5 J.) τοῦτον Εὐρυβάτην καλεῖ καί
φησιν αὐτὸν Τελέοντος υἱόν. Ἄκτορος δὲ υἱοὶ Μενοίτιος καὶ Ἶρος, τούτων δὲ υἱοί, Μενοιτίου μὲν καὶ Σθενέλης Πάτροκλος, Ἴρου δὲ Εὐρυτίων.

75-76. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-52

75—76. καὶ ἐπαῖξαι: ἀντὶ τοῦ ἐπιδιῶξαι. περιττὸν μὲν τὸ μετόπισθεν , λείπει δὲ ὁ καὶ· καί ὅτε κλίνειαν φάλαγγας, εἰς φυγὴν
τρέψειεν.

71-78_cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-54

ἔστι δὲ Κανήθου υἱός, ἀφ’ οὗ 〈τὸ〉 ὄρος ἐν Βοιωτίᾳ· ἦν δὲ 〈οὗτος〉 Ἄβαντος παῖς, ἀφ’ οὗ οἱ Εὐβοεῖς Ἄβαντες.

Commentary (Carolus Wendel, 1935/2026, translated by deepseek-v4-pro) (OCR draft) () focus

1-4a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1

1—4 a. Ἀρχόμενος: ἀπὸ περιεκτικοῦ ῥήματος ἡ μετοχὴ ἐσχημάτισται. περιεκτικὰ δέ εἰσιν, ὅσα 〈καὶ〉 δρᾶσίν καὶ πάθος ἐμφαίνουσιν, οἷον βιάζομαι, δωροῦμαι, σφαγιάζομαι. οὕτω καὶ τὸ ἄρχομαι τὸ
μὲν τι σημαίνει ‘ἀπὸ σοῦ τὴν ἀρχὴν ποιοῦμαι’ — ἔθος γὰρ ἀπὸ θεῶν προοιμιάζεσθαι· ‘ἐκ Διὸς ἀρχώμεσθα’ (Arat. Phaen. 1; Theocr. XVII 1) —, τὸ δέ τι σημαίνει ‘ἀρχαιρεσιαζόμενος ὑπὸ σοῦ’ οἷον ἐνθουσιῶν. παραπλησίως γὰρ τοὺς ποιητὰς τοῖς μαινομένοις ἐνθουσιᾶν 〈λέγεται〉. κέχρηται δὲ ἐπὶ τοῦ
ἀρχόμενος παρατατικοῦ μετοχῇ, ἀντὶ τοῦ ἀρξά-
μενος.


1-4a. Beginning: the participle is formed from a verb of encompassing sense. Encompassing verbs are those that indicate both action and passion, such as βιάζομαι, δωροῦμαι, σφαγιάζομαι. Thus also ἄρχομαι signifies on the one hand 'I make a beginning from you' — for it is customary to begin with the gods: 'let us begin from Zeus' (Arat. Phaen. 1; Theocr. XVII 1) —, and on the other hand it signifies 'being inspired by you', as if being filled with divine frenzy. For poets are said to be inspired like madmen. He uses the present participle ἀρχόμενος instead of ἀρξάμενος.

1-4b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-2

b. ὁ λόγος· ἀρχαιρεσιασθεὶς ὑπὸ σοῦ, Ἄπολλον, τὸ κλέος τῶν ἡρώων εἰς μνήμην ἄξω τῶν κατὰ τὸν Πελίαν 〈...〉. L mP


b. The meaning: having been inspired by you, Apollo, I will bring to memory the glory of the heroes of the time of Pelias 〈...〉. LmP

1-4c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-3

c. παλαιγενέων: διαφέρει τὸ παλαιὸν τοῦ ἀρχαίου. τὸ μὲν γὰρ παλαιὸν καὶ ἀρχαῖον, τὸ δὲ ἀρχαῖον οὐκ ἔστι παλαιόν. τὸ γὰρ
ἀρχαῖον ἀναφέρει 〈εἰς〉 τὸ ἀρχῆς ἔχεσθαι.


c. παλαιγενέων: παλαιόν differs from ἀρχαῖον. For παλαιόν is also ἀρχαῖον, but ἀρχαῖον is not παλαιόν. For ἀρχαῖον refers to being connected with a beginning.

1-4d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-4

d. ἐύζυγον: εὐκάθεδρον. L gP


d. ἐύζυγον: well-benched. LgP

1-4e. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-5

e. ἤλασαν Ἀργώ: ὁ μὲν Ἀπολλώνιος καλεῖ τὴν Ἀργὼ ἀπὸ Ἄργου τοῦ κατασκευάσαντος, Φερεκύδης (3 fg 106 J.) δὲ ἀπὸ Ἄργου


e. ἤλασαν Ἀργώ: Apollonius calls the Argo after Argus the builder, but Pherecydes (3 fg 106 J.) after Argus

1-4e_cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-6

τοῦ Φρίξου υἱοῦ. ταύτην δὲ λέγουσι πρώτην ναῦν γεγενῆσθαι. ἄλλοι δὲ λέγουσιν, 〈ὅτι〉 Δαναὸς διωκόμενος ὑπὸ Αἰγύπτου 〈τὴν〉 πρώτην κατεσκεύασε, ὅθεν καὶ Δαναῒς ἐκλήθη.


the son of Phrixus. They say that this was the first ship. But others say that Danaus, fleeing from Aegyptus, built the first ship, whence it was also called Danaïs.

5a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-7

5 a. τοίην γὰρ Πελίῃ: τὸ τοίην τίθεται καὶ ἀνταποδοτικῶς, καθ’ ὁμοίωσιν, πρὸς τὰς παραβολάς· ‘οἵη περ φύλλων γενεή,
τοίη δὲ καὶ ἀνδρῶν’ (Ζ 146)· καὶ ἀναφορικῶς· ‘ἀλλὰ καὶ ὡς τοίη περ ἐοῦσα’ (Γ 159). νῦν δὲ δύναται μὲν ἐπὶ θαυμασμοῦ κεῖσθαι τοῦ κατὰ προαίρεσιν λόγου, δύναται 〈δὲ〉 καὶ κατὰ ἀναφορὰν πρὸς τὰ ἐπιφερόμενα.


5a. τοίην γὰρ Πελίῃ: τοίην is used both correlatively, by way of comparison, in relation to similes: ‘οἵη περ φύλλων γενεή, τοίη δὲ καὶ ἀνδρῶν’ (Ζ 146); and anaphorically: ‘ἀλλὰ καὶ ὡς τοίη περ ἐοῦσα’ (Γ 159). Here it can be used to express admiration for the speech according to its intention, and it can also be used anaphorically in relation to what follows.

5b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-8

b. φάτις δὲ καὶ φήμη ἐπειδὰν ἐπὶ μέλλοντος λέγωνται, πρόρρησίν τινα σημαίνουσιν. P


b. φάτις and φήμη, when used of the future, signify a prophecy. P

7. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-9

7. 〈δημόθεν:〉 ἐκ τοῦ δήμου Ἰωλκίων. L g


7. 〈δημόθεν:〉 from the people of the Iolcians. Lg

9. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-10

9. 〈Ἀναύρου:〉 Ἄναυρον λέγει τὸν χείμαρρον ποταμόν, ἐπειδὴ οἱ ἐξ ὑετῶν συνιστάμενοι οὕτω καλοῦνται.


9. 〈Ἀναύρου:〉 He calls Anaurus the torrential river, since those formed from rains are so called.

11. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-11

11. προχοῇσι: τῶν ποταμῶν οἱ συμβάλλοντες τόποι τῇ θαλάσσῃ προχοαὶ λέγονται, ὡς Ὅμηρος (Ρ 263): ‘ὡς δ’ ὅτ’ ἐπὶ προχοῇσι διιπε-
τέος.’


11. προχοῇσι: the places where rivers meet the sea are called προχοαί, as Homer (Ρ 263): ‘ὡς δ’ ὅτ’ ἐπὶ προχοῇσι διιπε- τέος.’

14. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-12

14. Ἥρης δὲ Πελασγίδος: Ὁμηρικῶς τὴν Ἥραν Πελασγίδα εἶπεν, ἐκ τῆς Θεσσαλικῆς χώρας. Πελασγοὶ γάρ εἰσιν, οἳ τὴν Φθιωτικὴν κατῴκουν, ὡς φησιν Ὅμηρος (Β 681): ‘νῦν αὖ τούς, ὅσσοι τὸ Πελασγικὸν Ἄργος ἔναιον’, ἀφορίζων τῆς Πελοποννήσου, ἣν Ἀχαϊκὸν
καλεῖ Ἄργος.


14. Ἥρης δὲ Πελασγίδος: In Homeric fashion he called Hera Pelasgian, from the Thessalian land. For the Pelasgians are those who inhabited Phthiotis, as Homer says (Β 681): ‘νῦν αὖ τούς, ὅσσοι τὸ Πελασγικὸν Ἄργος ἔναιον’, distinguishing it from the Peloponnese, which he calls Achaean Argos.

23-25a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-13

23—25 a. πρῶτά νυν Ὀρφῆος: Ἡρόδωρος (31 fg 42 J.) δύο εἶναι Ὀρφεῖς φησιν, ὧν τὸν ἕτερον συμπλεῦσαι τοῖς Ἀργοναύταις.


23-25a. πρῶτά νυν Ὀρφῆος: Herodorus (31 fg 42 J.) says that there were two Orpheuses, of whom one sailed with the Argonauts.

23-25a_cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-14

Φερεκύδης ἐν τῇ ς’ (3 fg 26 J.) Φιλάμμωνά φησι καὶ οὐκ Ὀρφέα συμπεπλευκέναι. ἔστι δέ, ὡς Ἀσκληπιάδης (12 fg 6 c J.), Ἀπόλλωνος καὶ Καλλιόπης· ἔνιοι δὲ ἀπὸ Οἰάγρου καὶ Πολυμνίας.


Pherecydes in the sixth book (3 fg 26 J.) says that Philammon, not Orpheus, sailed with them. He is, as Asclepiades (12 fg 6 c J.) says, the son of Apollo and Calliope; but some say of Oeagrus and Polymnia.
ζητεῖται δέ, διὰ τί Ὀρφεὺς ἀσθενὴς ὢν συνέπλει τοῖς ἥρωσιν· ὅτι
μάντις ὢν ὁ Χείρων ἔχρησε δύνασθαι καὶ τὰς Σειρῆνας παρελθεῖν αὐτοὺς Ὀρφέως συμπλέοντος.


It is asked why Orpheus, being weak, sailed with the heroes; because Chiron, being a seer, prophesied that they would be able to pass the Sirens if Orpheus sailed with them.

23-25b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-15

b. 〈σκοπιῆς〉 Πιμπληίδος ἄγχι τεκ〈έσθαι〉: Πίμπλεια χωρίον κατὰ Πιερίαν· οἱ δὲ ὄρος Θράκης, οἱ δὲ κρήνην καὶ κώμην τῆς Πιερίας.


b. 〈σκοπιῆς〉 Πιμπληίδος ἄγχι τεκ〈έσθαι〉: Pimpleia is a place in Pieria; but some say a mountain of Thrace, others a spring and village of Pieria.

27. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-16

27. θέλξαι: ἀπατῆσαι καὶ τέρψαι. τάσσεται δὲ ἡ λέξις ἐπὶ τῆς
μετὰ βλάβης ἀπάτης· νῦν δὲ ὑπερβολικῶς κεῖται.
ἀοιδάων δὲ ἐνοπῇ τῇ τῶν ᾠδῶν εὐρυθμίᾳ. οὐκ εὖ δέ· ἡ γὰρ ἐνοπὴ ἀεὶ ἐπὶ θορύβου τίθεται.


27. θέλξαι: to deceive and to delight. The word is used of deception accompanied by harm; but here it is used hyperbolically. ἀοιδάων δὲ ἐνοπῇ: by the rhythm of songs. Not well; for ἐνοπή is always used of noise.

29. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-17

29. Θρηικίης Ζώνης ἐπιτη〈λεθόωσαι〉: Ζώνη ἐστὶν
ὀρεινὸς τόπος οὕτω καλούμενος καὶ πόλις ὁμώνυμος, ὡς φησι Νίκανδρος (fg 28 Schn.).


29. Thracian Zone, flourishing: Zone is a mountainous place so called, and a city of the same name, as Nicander says (fr. 28 Schn.).

30. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-18

30. ἑξείης στιχόωσιν 〈ἐπήτριμοι〉: στοιχηδὸν εἰσὶ καὶ ἑξῆς πυκναί.


30. In rows they stand close-packed: they are in ranks and in order, dense.

31-34a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-19

31—34 a. Πιερίηθεν: Πιερία ὄρος Θράκης, ἐν ᾗ διέτριβεν
Ὀρφεύς. φησὶ δὲ Ἡρόδωρος (31 fg 43 a J.), ὅτι παρήνησεν ὁ Χείρων τῷ Ἰάσονι, ὅπως τὸν Ὀρφέα σὺν τοῖς Ἀργοναύταις παραλάβῃ.


31-34a. From Pieria: Pieria is a mountain of Thrace, where Orpheus spent his time. Herodorus says (31 fr. 43a J.) that Chiron advised Jason to take Orpheus along with the Argonauts.

31-34b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-20

b. 〈τοῖον:〉 οἷον εἴπομεν δηλονότι. L g


b. Such: namely, as we have said. Lg

31-34c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-21

c. Βιστωνίδι κοιρανέοντα: γράφεται καὶ Βιστῶνι τε κοιρανέοντα. L mP


c. Ruling over Bistonian: it is also written 'and ruling over Bistonians'. LmP

35. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-22

35. 〈αὐτοσχεδόν:〉 ἀντὶ τοῦ παραχρῆμα, εὐθέως. L g


35. On the spot: meaning immediately, at once. Lg

37-38a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-23

37—38 a. 〈Πειρεσιάς:〉 ὄνομα πόλεως· ὡς Ἐρυθραὶ καὶ Πειρεσιαί. L g


37-38a. Peiresiae: name of a city; like Erythrae and Peiresiae. Lg

37-38b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-24

b. Ἀπιδανός τε μέγας καὶ δ〈ῖος〉: Ἀπιδανὸς καὶ Ἐνιπεὺς ἀμφότεροι Θεσσαλίας ποταμοί. τὸ δὲ Φυλλήιον ὄρος Μαγνησίας.


b. Great Apidanus and divine: Apidanus and Enipeus are both rivers of Thessaly. The Phyllaean mountain is in Magnesia.

37-38c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-25

c. ἡ δὲ Πειρεσία χώρα ἢ πόλις, ἧς ἐγγὺς ἦν τὸ Φυλλεῖον. P


c. Peiresia is a region or city, near which was the Phylleian. P

40-41. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-26

40—41. Λάρισαν δ’ ἐπὶ τοῖ〈σι〉: Λάρισαν τὴν Θεσσαλίας λέγει, ἣν ἔκτισεν Ἀκρίσιος, ἥτις ὠνομάσθη ἀπὸ Λαρίσης τῆς Πελασγοῦ, ὡς φησιν Ἑλλάνικος (4 fg 91 J.). εἰσὶ δὲ Λάρισαι τρεῖς· ἀρχαιοτάτη μὲν ἡ Ἀργειῶτις, ἥτις ἐστὶν αὐτὴ ἡ ἀκρόπολις· δευτέρα δὲ ἡ ἐν τῷ Πελασγικῷ τῆς Θεσσαλίας, ἣν Ὅμηρος (Β 738) Ἄργισσάν φησι, πλησίον
οὖσα τῆς Γυρτώνης, ἧς νῦν ὁ Ἀπολλώνιος μέμνηται· ἔστι δὲ καὶ περὶ Τροίαν, ἧς Ὅμηρος (Β 840 sq.) μνημονεύει· ‘φῦλα Πελασγῶν τῶν, οἳ Λάρισαν’. τὸν δὲ Πολύφημον Ἐλάτου παῖδα εἶπεν Ἀπολλώνιος, Σωκράτης (fg 10 M. IV 498) δὲ καὶ Εὐφορίων (fg 87 Scheidw.) Ποσειδῶνος. οἱ δὲ Λαπίθαι ἀπὸ Λαπίθου τοῦ Ἀπόλλωνος καὶ
Στίλβης νύμφης ὠνομάσθησαν.


40-41. And after them Larisa: He means Larisa in Thessaly, which Acrisius founded, and which was named after Larisa, daughter of Pelasgus, as Hellanicus says (4 fr. 91 J.). There are three Larisas: the oldest is the Argive one, which is the acropolis itself; the second is in the Pelasgian part of Thessaly, which Homer (B 738) calls Argissa, being near Gyrtone, which Apollonius now mentions; there is also one near Troy, which Homer (B 840f.) mentions: 'the tribes of Pelasgians, those who [dwelt in] Larisa'. Apollonius said that Polyphemus was the son of Elatus, but Socrates (fr. 10 M. IV 498) and Euphorion (fr. 87 Scheidw.) say he was the son of Poseidon. The Lapiths were named after Lapithes, son of Apollo and the nymph Stilbe.

45-47a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-27

45—47 a. οὐδὲ μὲν Ἴφικλος: οὔτε Ὅμηρος οὔτε Ἡσίοδος (fg 50 Rz. 2) οὔτε Φερεκύδης (3 fg 110 J.) λέγουσι τὸν Ἴφικλον συμπεπλευκέναι τοῖς Ἀργοναύταις. ὅτι δὲ μητρὸς ἦν Ἀλκιμέδης ὁ Ἰάσων, Φερεκύδης (3 fg 104 a J.) μὲν συμφωνεῖ τῷ Ἀπολλωνίῳ. Ἡρόδωρος
(31 fg 40 J.) δὲ Πολυφήμην τὴν Αὐτολύκου φησὶν Ἰάσονος εἶναι μητέρα. Ἄνδρων δὲ ἐν τῇ ἐπιτομῇ τῶν Συγγενειῶν (10 fg 5 J.) Αἴσονος καὶ


45-47a. Nor indeed Iphiclus: Neither Homer nor Hesiod (fr. 50 Rz.2) nor Pherecydes (3 fr. 110 J.) say that Iphiclus sailed with the Argonauts. That Jason's mother was Alcimede, Pherecydes (3 fr. 104a J.) agrees with Apollonius. But Herodorus (31 fr. 40 J.) says that Polypheme, daughter of Autolycus, was Jason's mother. Andron in his Epitome of Kinships (10 fr. 5 J.) says that Aeson and

45-47a_cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-28

Θεογνήτης τῆς Λαοδίκου 〈φησὶν Ἰάσονα γεγονέναι υἱόν〉.


Theognete, daughter of Laodicus, (he says Jason was the son).

45-47b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-29

b. τὸν δὲ Ἴφικλον Ἡσίοδος (fg 117 Rz. 2) ἐπὶ πυρίνων ἀθέρων τρέχειν φησίν, Δημαρέτης (42 fg 1 J.) δὲ ἐπὶ τῆς θαλάσσης. ἔστι δὲ υἱὸς Φυλάκου καὶ Κλυμένης τῆς Μινύου.


b. Hesiod (fr. 117 Rz.²) says that Iphiclus ran over wheat ears, but Demarete (42 fr. 1 J.) says over the sea. He is the son of Phylacus and Clymene, daughter of Minyas.

45-47c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-30

c. ὁ δὲ τρόπος ἀντίφρασις. ἀντὶ τοῦ ‘ταχέως δὲ ὁ Ἴφικλος ἦλθεν’· ‘οὐ πολὺν χρόνον ἔμεινεν ἐν Φυλάκῃ’.


c. The figure is antiphrasis. Instead of “swiftly Iphiclus came”: “he did not remain long in Phylace.”

45-47d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-31

d. 〈μήτρως:〉 ὁ θεῖος. L gr


d. 〈μήτρως:〉 uncle. Lgr

45-47e. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-32

e. κασιγνήτην γὰρ ὄπυιεν: διὰ τοῦ παρεπομένου τὸ προηγούμενον δηλοῖ.


e. “For he married his sister”: through the attendant circumstance he indicates the preceding action.

45-47f. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-33

f. 〈ὄπυιεν:〉 τὸ ἐγεγαμήκει· ἤτοι ἀπὸ τῶν ὠπῶν ἐσχηματισμένης
τῆς λέξεως, ὅ ἐστιν ὀφθαλμῶν· ἢ ἀπὸ τοῦ
ὄπτω καὶ ἐπιτηρῶ· ἢ ἀπὸ τῆς ὀπός, τῆς φωνῆς, διὰ τὰς τῶν ἀνδρῶν πρὸς τὰς γυναῖκας ὁμιλίας, ἀφ’ οὗ καὶ ‘ὄαροι’ (I 327) αἱ γυναῖκες.


f. 〈ὄπυιεν:〉 “he had married”: either the word is formed from ὠπή, that is, “eyes”; or from ὄπτω and ἐπιτηρῶ, “I watch”; or from ὄψ, “voice,” because of the conversations of men with women, from which also women are called ὄαροι (I 327).

48a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-34

48 a. 〈πηοσύνη:〉 συγγένεια L g.


48 a. 〈πηοσύνη:〉 kinship. Lg.

48b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-35

b. ταύτης δὴ αὐτὸν ἡ συγγένεια παρεκέλευσεν. L mr


b. This kinship urged him. Lmr

49a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-36

49 a. οὐδὲ Φεραῖς Ἄδμη〈τος〉: αἱ Φεραὶ ὠνομάσθησαν ἀπὸ Φέρητος τοῦ Κρηθέως, τοῦ Ἀδμήτου πατρός.


49 a. “Nor in Pherae did Admetus...”: Pherae was named after Pheres, son of Cretheus, the father of Admetus.

49b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-37

b. 〈ἐυρρήνεσσι:〉 ταῖς καλὰ πρόβατα ἐχούσαις. L gr


b. 〈ἐυρρήνεσσι:〉 those having fine sheep. Lgr

49c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-38

c. ἐυρρήνεσσι δὲ ἀντὶ τοῦ πολυπροβάτοις. P


c. ἐυρρήνεσσι instead of πολυπροβάτοις, “rich in sheep.” P

50. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-39

50. ὄρος ὑπεράνω Φερῶν τὸ Χαλκωδόνιον. L g (P)


50. The Chalcodonian mountain above Pherae. Lg (P)

51-52. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-40

51—52. οὐδ’ Ἀλόπῃ μίμνον: Θεσσαλίας πόλις ἢ Μαγνησίας. πολυλήιοι δὲ ἤτοι ἀπὸ τοῦ ληίου, τουτέστι σιτοφόρου πεδίου, ἢ ἀπὸ τῆς λείας, ὅπερ βέλτιον· ἐπιφέρει γὰρ εὖ δεδαῶτε δόλους . ἱστοροῦνται δὲ ἄυπνοι καὶ δεινοὶ καὶ φερέπονοι.


51–52. “Nor did they remain in Alope”: a city of Thessaly or Magnesia. πολυλήιοι either from λήιον, that is, “corn-bearing plain,” or from λεία, “booty,” which is better; for he adds “well skilled in wiles.” They are said to be sleepless, clever, and enduring.

53. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-41

53. 〈γνωτός:〉 ἀντὶ τοῦ ἀδελφός. L g


53. 〈γνωτός:〉 instead of “brother.” Lg

54-55a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-42

54—55 a. Αἰθαλίδης: ὄνομα κύριον. ἔστι δὲ υἱὸς Ἑρμοῦ καὶ Εὐπολεμείας τῆς Μυρμιδόνος.


54–55 a. Aethalides: a proper name. He is the son of Hermes and Eupolemeia, daughter of Myrmidon.

54-55b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-43

b. Ἄμφρυσσος γράφεται καὶ διὰ τοῦ β, ὡς Διονύσιος (32 fg 12 J.). ἔστι δὲ ποταμὸς Θεσσαλίας. προπαροξύνεται δέ, ὡς ἐν
τῇ η’ τῆς Καθόλου (Herodian. I 213, 16 L.).


b. Amphryssus is also written with β, as Dionysius (32 fr. 12 J.) says. It is a river of Thessaly. It is accented on the antepenult, as in the eighth book of the Katholike (Herodian I 213, 16 L.).

57-64a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-44

57—64 a. Γυρτῶνα Κόρωνος: ἣν Ὅμηρός φησι (Β 738) ‘Γυρτώνην τε νέμοντο’. ἔστι δὲ πόλις Θεσσαλίας ἢ Περραιβίας, ὡς 〈Σου〉ίδας (fg 5 M. II 464), ὠνομάσθη δὲ ἀπὸ Γυρτώνης τῆς Φλεγύου. ὁ δὲ Κόρωνος υἱός ἐστι Καινέως. μεμύθευται δὲ ὁ Καινεὺς πρότερον
γεγονέναι γυνή, εἶτα Ποσειδῶνος αὐτῇ πλησιάσαντος μεταβληθῆναι εἰς ἄνδρα· τοῦτο γὰρ ἤτησε καὶ ἀτρωσίαν. ἤρισε δὲ καὶ Ἀπόλλωνι καὶ ἐνικήθη. καὶ ἐκέλευε τοὺς παριόντας ὀμνύναι εἰς τὸ δόρυ αὐτοῦ· ἔνθεν ἡ παροιμία ‘τὸ Καινέως δόρυ’. τινὲς δέ φασι Καινέα συμπλεῦσαι τοῖς Ἀργοναύταις, οὐ Κόρωνον· ὁ δὲ Ἀπολλώνιος παρὰ Πινδάρου
εἴληφε λέγοντος (fg 167 Schr.)· ‘ὁ δὲ χλωραῖς ἐλάτῃσι τυπεὶς ᾤχετο Καινεύς, σχίσας ὀρθῷ ποδὶ γᾶν.’ τοῦτο δὲ αὐτῷ συνέβη διὰ τὸ μήτε θύειν τοῖς θεοῖς μήτε εὔχεσθαι ἀλλ’ 〈ἢ〉 τῷ ἑαυτοῦ δόρατι· διὸ Ζεὺς ἐφορμᾷ αὐτῷ τοὺς Κενταύρους, οἵτινες κατὰ γῆν αὐτὸν ὠθοῦσιν.


57-64a. Gyrtone of Coronus: which Homer mentions (B 738) 'they dwelt in Gyrtone'. It is a city of Thessaly or Perrhaebia, as Suda says (fg 5 M. II 464), and it was named after Gyrtone, daughter of Phlegyas. Coronus is the son of Caeneus. The myth is that Caeneus was formerly a woman, and then after Poseidon had intercourse with her she was changed into a man; for she asked for this and for invulnerability. He also contended with Apollo and was defeated. And he used to make passers-by swear by his spear; hence the proverb 'the spear of Caeneus'. But some say that Caeneus sailed with the Argonauts, not Coronus; Apollonius took it from Pindar, who says (fg 167 Schr.): 'struck by green firs Caeneus went down, splitting the earth with upright foot.' This happened to him because he neither sacrificed to the gods nor prayed, but only to his own spear; therefore Zeus set the Centaurs upon him, who drove him into the ground.

57-64b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-45

b. 〈Κενταύροισιν:〉 ἀντὶ τοῦ ὑπὸ Κενταύρων. L g


b. 〈Κενταύροισιν:〉 meaning 'by the Centaurs'. Lg

57-64c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-46

c. 〈καταΐγδην:〉 καταφορικῶς, μεθ’ ὁρμῆς. L g


c. 〈καταΐγδην:〉 rushing down, with impetus. Lg

65. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-47

65. Ἀμπύκου υἱὸς ὁ Μόψος τοῦ Τιτάρωνος, μητρὸς δὲ Χλώρι- δος. L m (P)


65. Mopsus, son of Ampycus of Titaron, and of Chloris as mother. Lm (P)

67-68a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-48

67—68 a. ἄγχι δὲ λίμνης Ξ〈υνιάδος〉: Ξυνιὰς λίμνη τῆς Θεσσαλίας· τινὲς δὲ πόλιν, ᾗ παράκειται 〈...〉 Βοιβηὰς λίμνη. ἀπὸ δὲ τῆς πόλεως εἴρηκε 〈λίμνην〉 Ξυνιάδα, ἐπειδὴ πλησίον αὐτῆς ἐστιν ἡ πόλις. ξυνὸν δὲ εἴρηται τὸ κοινόν· κοινὴ δέ ἐστιν Θεσσαλίας καὶ Βοιω-
τίας αὕτη.


67-68a. near the lake Xynias: Xynias is a lake of Thessaly; but some say it is a city, beside which lies 〈...〉 the Boebean lake. From the city he called it the Xynian lake, since the city is near it. 'Xynon' means 'common'; and this lake is common to Thessaly and Boeotia.

67-68b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-49

b. Κτιμένην Δολοπηίδα: Κτιμένη πόλις τῆς Θεσσαλίας. Δολοπηίδα δὲ τὴν Θεσσαλικήν εἶπε· Δόλοπες γὰρ ἔθνος Θεσσαλίας. Ὅμηρος (Ι 484)· ‘ναῖον δ’ ἐσχατιὴν Φθίης Δολόπεσσιν ἀνάσσων’.


b. Ctimene Dolopian: Ctimene is a city of Thessaly. He called it Dolopian, meaning Thessalian; for the Dolopes are a tribe of Thessaly. Homer (I 484): 'they dwelt in the farthest part of Phthia, ruling over the Dolopes'.

69. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-50

69. ἐξ Ὀπόεντος: Ὀποῦς πόλις τῆς Λοκρίδος, ἀπὸ Ὀπόεντος
τοῦ Ἠλείου. Ὅμηρος (Β 531)· ‘οἳ Κῦνόν τ’ ἐνέμοντ’ Ὀπόεντά τε Καλλίαρόν τε.’


69. From Opus: Opus is a city of Locris, named after Opus the Elean. Homer (Iliad 2.531): ‘who dwelt in Cynus and Opus and Calliarus.’

71-74. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-51

71—74. ἀλκήεις Ἐρ〈ιβώτης〉: ἰσχυρός· παραγώγως δὲ ἐσχημάτισται παρὰ τὴν ἀλκήν, ὡς φωνήεις παρὰ τὴν φωνήν. Ἡρόδωρος δὲ ἐν τοῖς Ἀργοναυτικοῖς (31 fg 5 J.) τοῦτον Εὐρυβάτην καλεῖ καί
φησιν αὐτὸν Τελέοντος υἱόν. Ἄκτορος δὲ υἱοὶ Μενοίτιος καὶ Ἶρος, τούτων δὲ υἱοί, Μενοιτίου μὲν καὶ Σθενέλης Πάτροκλος, Ἴρου δὲ Εὐρυτίων.


71-74. Mighty Eribotes: strong; it is formed by derivation from ἀλκή (strength), as φωνήεις from φωνή (voice). But Herodorus in his Argonautica (31 F 5 J.) calls him Eurybates and says he was the son of Teleon. The sons of Actor were Menoetius and Irus, and their sons were, of Menoetius and Sthenele, Patroclus, and of Irus, Eurytion.

75-76. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-52

75—76. καὶ ἐπαῖξαι: ἀντὶ τοῦ ἐπιδιῶξαι. περιττὸν μὲν τὸ μετόπισθεν , λείπει δὲ ὁ καὶ· καί ὅτε κλίνειαν φάλαγγας, εἰς φυγὴν
τρέψειεν.


75-76. And to rush upon: meaning to pursue. The word μετόπισθεν (behind) is redundant, and the conjunction καί is missing: ‘and when they should rout the ranks, he would turn them to flight.’

71-78_cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-54

ἔστι δὲ Κανήθου υἱός, ἀφ’ οὗ 〈τὸ〉 ὄρος ἐν Βοιωτίᾳ· ἦν δὲ 〈οὗτος〉 Ἄβαντος παῖς, ἀφ’ οὗ οἱ Εὐβοεῖς Ἄβαντες.


He is the son of Canethus, after whom the mountain in Boeotia is named; and he was the son of Abas, after whom the Euboeans are called Abantes.