Apollonius Rhodius, Argonautica, ed. Richard François Philippe Brunck, ed. Gottfried Heinrich Schäfer, 2.669

Search the Perseus Catalog for:

View: By Book

← Previous Next →

Ημος δ᾽ οὔτ᾽ ἄρ πω φάος ἄμβροτον, οὔτε τι λίην.

ὀρφναίη πέλεται, λεπτὸν δ᾽ ἐπιδέδρομε νυκτὶ

670

φέγγος, ὅτ᾽ ἀμφιλύκην μιν ἀνεγρόμενοι καλέουσι,

τῆμος ἐρημαίης νήσου λιμέν᾽ εἰσελάσαντες

Θυνιάδος, καμάτῳ πολυπήμονι βαῖνον ἔραζε.

τοῖσι δὲ Λητοῦς υἱὸς, ἀνερχόμενος Λιβύηθεν

τῆλ᾽ ἐπ᾿ ἀπείρονα δῆμον Υπερβορέων ἀνθρώπων,

675

ἐξεφάνη· χρύσεοι δὲ παρειάων ἑκάτερθε

πλοχμοὶ βοτρυόεντες ἐπεῤῥώοντο κιόντι·

λαιῇ δ᾽ ἀργύρεον νώμα βιὸν, ἀμφὶ δὲ νώτοις

ἰοδόκη τετάνυστο κατωμαδόν· ἡ δ᾽ ὑπὸ ποσσὶ

σείετο νῆσος ὅλη, κλύζεν δ᾽ ἐπὶ κύματα χέρσω.

680

τοὺς δ᾽ ἕλε θάμβος ἰδόντας ἀμήχανον· οὐδέ τις ἔτλη.

ἀντίον αὐγάσσασθαι ἐς ὄμματα καλὰ θεοῖο.

στὰν δὲ κάτω νεύσαντες ἐπὶ χθονός· αὐτὰρ ὃ τηλοῦ.

βῆ ὁ᾽ ἴμεναι πόντονδε δι' ἠέρος· ὀψὲ δὲ τοῖον

Ορφεὺς ἔκφατο μύθον, ἀριστήεσσι πιφαύσκων.

685

Εἰ δ᾽ ἄγε δὴ, νῆσον μὲν Εῴου Απόλλωνος

τήνδ᾽ ἱερὴν κλείωμεν, ἐπεὶ πάντεσσι φαάνθη

ἠῷος μετιών· τὰ δὲ ῥέξομεν οἷα πάρεστι,

βωμὸν ἀναστήσαντες ἐπάκτιον· εἰ δ᾽ ἂν ὀπίσσω

γαῖαν ἐς Αἱμονίην ἀσκηθέα νόστον ὀπάσσῃ,

690

δὴ τότε οἱ κεραῶν ἐπὶ μηρία θήσομεν αἰγῶν.

νῦν δ᾽ αὕτως κνίσσῃ λοιβῇσί τε μειλίξασθαι

κέκλομαι, ἀλλ᾽ ἵληθι ἄναξ, ἵληθι φαανθείς.

Ως ἄρ᾽ ἔφη· καὶ τοὶ μὲν ἄφαρ βωμὸν τετύκοντο

χερμάσιν· οἱ δ᾽ ἀνὰ νῆσον ἐδίνεον, ἐξερέοντες

695

εἴ κέ τιν ἢ κεμάδων, ἢ ἀγροτέρων ἐσίδοιεν

αἰγῶν, οἷά τε πολλὰ βαθείῃ βόσκεται ὕλῃ.

τοῖσι δὲ Λητοΐδης ἄγρην πόρεν· ἐκ δ᾽ ἄρα πάντων

εὐαγέως ἱερῷ ἀνὰ διπλόα μηρία βωμῷ

καῖον, ἐπικλείοντες Εώϊον Απόλλωνα.

700

ἀμφὶ δὲ δαιομένοις εὐρὺν χορὸν ἐστήσαντο,

καλὸν Ιηπαιήον, Ιηπαιήονα Φοῖβον

μελπόμενοι· σὺν δέ σφιν ἐὓς πάϊς Οἰάγροιο

Βιστονίῃ φόρμιγγι λιγείης ἦρχεν ἀοιδῆς·

ὡς ποτε πετραίῃς ὑπὸ δειράσι Παρνησοῖο

705

Δελφίνην τόξοισι πελώριον ἐξενάριξε,

κοῦρος ἐὼν ἔτι γυμνὸς, ἔτι πλοκάμοισι γεγηθώς.

ἱλήκοις· αἰεί τοι, ἄναξ, ἄτμητοι ἔθειραι,

αἰὲν ἀδήλητοι· τὼς γὰρ θέμις. οἰόθι δ᾽ αὐτὴ

Λητώ Κοιογένεια φίλαις ἐνὶ χερσὶν ἀφάσσει.

710

πολλὰ δὲ Κωρύκιαι Νύμφαι, Πλείστοιο θύγατρες,

θαρσύνεσκον ἔπεσσιν, Ιήϊε κεκληγυῖαι·

ἔνθεν δὴ τόδε καλὸν ἐφύμνιον ἔπλετο Φοίβῳ.

Αὐτὰρ ἐπειδὴ τόνγε χορείῃ μέλψαν ἀοιδῇ,

λοιβαῖς εὐαγέεσσιν ἐπώμοσαν, ἢ μὲν ἀρήξειν

715

ἀλλήλοισιν ἐσαιὲν ὁμοφροσύνῃσι νόοιο,

ἁπτόμενοι θυέων· καὶ ῥ᾽ εἰσέτι νῦν γε τέτυκται

κεῖσ᾽ Ομονοίης ἱρὸν ἐὔφρονος, ὅ ρ᾽ ἐκάμοντο

αὐτοὶ, κυδίστην τότε δαίμονα πορσαίνοντες.

Argonautica. Apollonius Rhodius. ed. Richard François Philippe Brunck, ed. Gottfried Heinrich Schäfer. Lipsiae. 1810–1813.

Sponsored by Perseus Project, Tufts University.

Funding provided by Schmidt Sciences.

Current edition Experimental

Apollonii Rhodii Argonautica, edited by R. Brunck (OCR draft) (Greek) (R. Brunck's edition of the Argonautica, with a concise critical apparatus. Leipzig: Teubner, 1810.)

Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.

Editions (2)

Argonautica Perseus (The Argonautica of Apollonius Rhodius, Apollonius, Rhodius, creator; Mooney, George W, editor, translator. London: Longmans, Green, and Co., 1912.) — 2.669 focus

ἦμος δʼ οὔτʼ ἄρ πω φάος ἄμβροτον, οὔτʼ ἔτι λίην

ὀρφναίη πέλεται, λεπτὸν δʼ ἐπιδέδρομε νυκτὶ

670

φέγγος, ὅτʼ ἀμφιλύκην μιν ἀνεγρόμενοι καλέουσιν,

τῆμος ἐρημαίης νήσου λιμένʼ εἰσελάσαντες

Θυνιάδος, καμάτῳ πολυπήμονι βαῖνον ἔραζε.

τοῖσι δὲ Λητοῦς υἱός, ἀνερχόμενος Λυκίηθεν

τῆλʼ ἐπʼ ἀπείρονα δῆμον Ὑπερβορέων ἀνθρώπων,

675

ἐξεφάνη· χρύσεοι δὲ παρειάων ἑκάτερθεν

πλοχμοὶ βοτρυόεντες ἐπερρώοντο κιόντι·

λαιῇ δʼ ἀργύρεον νώμα βιόν, ἀμφὶ δὲ νώτοις

ἰοδόκη τετάνυστο κατωμαδόν· ἡ δʼ ὑπὸ ποσσὶν

σείετο νῆσος ὅλη, κλύζεν δʼ ἐπὶ κύματα χέρσῳ.

680

τοὺς δʼ ἕλε θάμβος ἰδόντας ἀμήχανον· οὐδέ τις ἔτλη

ἀντίον αὐγάσσασθαι ἐς ὄμματα καλὰ θεοῖο.

στὰν δὲ κάτω νεύσαντες ἐπὶ χθονός· αὐτὰρ ὁ τηλοῦ

βῆ ῥʼ ἴμεναι πόντονδε διʼ ἠέρος· ὀψὲ δὲ τοῖον

Ὀρφεὺς ἔκφατο μῦθον ἀριστήεσσι πιφαύσκων·

685

εἰ δʼ ἄγε δὴ νῆσον μὲν Ἑωίου Ἀπόλλωνος

τήνδʼ ἱερὴν κλείωμεν, ἐπεὶ πάντεσσι φαάνθη

ἠῷος μετιών· τὰ δὲ ῥέξομεν οἷα πάρεστιν,

βωμὸν ἀναστήσαντες ἐπάκτιον· εἰ δʼ ἂν ὀπίσσω

γαῖαν ἐς Αἱμονίην ἀσκηθέα νόστον ὀπάσσῃ,

690

δὴ τότε οἱ κεραῶν ἐπὶ μηρία θήσομεν αἰγῶν.

νῦν δʼ αὔτως κνίσῃ λοιβῇσί τε μειλίξασθαι

κέκλομαι. ἀλλʼ ἵληθι ἄναξ, ἵληθι φαανθείς.

ὧς ἄρʼ ἔφη· καὶ τοὶ μὲν ἄφαρ βωμὸν τετύκοντο

χερμάσιν· οἱ δʼ ἀνὰ νῆσον ἐδίνεον, ἐξερέοντες

695

εἴ κέ τινʼ ἢ κεμάδων, ἢ ἀγροτέρων ἐσίδοιεν

αἰγῶν, οἷά τε πολλὰ βαθείῃ βόσκεται ὕλῃ.

τοῖσι δὲ Λητοΐδης ἄγρην πόρεν· ἐκ δέ νυ πάντων

εὐαγέως ἱερῷ ἀνὰ διπλόα μηρία βωμῷ

καῖον, ἐπικλείοντες Ἑώιον Ἀπόλλωνα.

700

ἀμφὶ δὲ δαιομένοις εὐρὺν χορὸν ἐστήσαντο,

καλὸν Ἰηπαιήονʼ Ἰηπαιήονα Φοῖβον

μελπόμενοι· σὺν δέ σφιν ἐὺς πάις Οἰάγροιο

Βιστονίῃ φόρμιγγι λιγείης ἦρχεν ἀοιδῆς·

ὥς ποτε πετραίῃ ὑπὸ δειράδι Παρνησσοῖο

705

Δελφύνην τόξοισι πελώριον ἐξενάριξεν,

κοῦρος ἐὼν ἔτι γυμνός, ἔτι πλοκάμοισι γεγηθώς.

ἱλήκοις· αἰεί τοι, ἄναξ, ἄτμητοι ἔθειραι,

αἰὲν ἀδήλητοι· τὼς γὰρ θέμις. οἰόθι δʼ αὐτὴ

Λητὼ Κοιογένεια φίλαις ἐν χερσὶν ἀφάσσει.

710

πολλὰ δὲ Κωρύκιαι νύμφαι, Πλείστοιο θύγατρες,

θαρσύνεσκον ἔπεσσιν, Ἰήιε κεκληγυῖαι·

ἔνθεν δὴ τόδε καλὸν ἐφύμνιον ἔπλετο Φοίβῳ.

αὐτὰρ ἐπειδὴ τόνγε χορείῃ μέλψαν ἀοιδῇ,

λοιβαῖς εὐαγέεσσιν ἐπώμοσαν, ἦ μὲν ἀρήξειν

715

ἀλλήλοις εἰσαιὲν ὁμοφροσύνῃσι νόοιο,

ἁπτόμενοι θυέων· καί τʼ εἰσέτι νῦν γε τέτυκται

κεῖσʼ Ὁμονοίης ἱρὸν ἐύφρονος, ὅ ῥʼ ἐκάμοντο

αὐτοὶ κυδίστην τότε δαίμονα πορσαίνοντες.

Apollonii Rhodii Argonautica, edited by R. C. Seaton (OCR draft) Experimental (R. C. Seaton's Oxford Classical Text of the Argonautica, with a concise critical apparatus. Oxford: Clarendon Press, 1900.) — 2.669 focus

Ἦμος δ᾽ οὔτ᾽ ἄρ πω φάος ἄμβροτον, οὔτ᾽ ἔτι λίην

ὀρφναίη πέλεται, λεπτὸν δ᾽ ἐπιδέδρομε νυκτὶ

670

φέγγος, ὅτ᾽ ἀμφιλύκην μιν ἀνεγρόμενοι καλέουσιν,

τῆμος ἐρημαίης νήσου λιμέν᾽ εἰσελάσαντες

Θυνιάδος, καμάτῳ πολυπήμονι βαῖνον ἔραζε.

τοῖσι δὲ Λητοῦς υἱός, ἀνερχόμενος Λυκίηθεν

τῆλ᾽ ἐπ᾿ ἀπείρονα δῆμον Ὑπερβορέων ἀνθρώπων,

675

ἐξεφάνη· χρύσεοι δὲ παρειάων ἑκάτερθεν

πλοχμοὶ βοτρυόεντες ἐπερρώοντο κιόντι·

λαιῇ δ᾽ ἀργύρεον νώμα βιόν, ἀμφὶ δὲ νώτοις

ἰοδόκη τετάνυστο κατωμαδόν· ἡ δ᾽ ὑπὸ ποσσὶν

σείετο νῆσος ὅλη, κλύζεν δ᾽ ἐπὶ κύματα χέρσῳ.

680

τοὺς δ᾽ ἕλε θάμβος ἰδόντας ἀμήχανον· οὐδέ τις ἔτλη

ἀντίον αὐγάσσασθαι ἐς ὄμματα καλὰ θεοῖο.

στὰν δὲ κάτω νεύσαντες ἐπὶ χθονός· αὐτὰρ ὁ τηλοῦ

βῆ ῥ᾽ ἴμεναι πόντονδε δι' ἠέρος· ὀψὲ δὲ τοῖον

Ὀρφεὺς ἔκφατο μύθον ἀριστήεσσι πιφαύσκων·

685

Εἰ δ᾽ ἄγε δὴ νῆσον μὲν Ἑωίου Ἀπόλλωνος

τήνδ᾽ ἱερὴν κλείωμεν, ἐπεὶ πάντεσσι φαάνθη

ἠῷος μετιών· τὰ δὲ ῥέξομεν οἷα πάρεστιν,

βωμὸν ἀναστήσαντες ἐπάκτιον· εἰ δ᾽ ἂν ὀπίσσω

γαῖαν ἐς Αἱμονίην ἀσκηθέα νόστον ὀπάσσῃ,

690

δὴ τότε οἱ κεραῶν ἐπὶ μηρία θήσομεν αἰγῶν.

νῦν δ᾽ αὔτως κνίσῃ λοιβῇσί τε μειλίξασθαι

κέκλομαι. ἀλλ᾽ ἵληθι ἄναξ, ἵληθι φαανθείς.

Ὡς ἄρ᾽ ἔφη· καὶ τοὶ μὲν ἄφαρ βωμὸν τετύκοντο

χερμάσιν· οἱ δ᾽ ἀνὰ νῆσον ἐδίνεον, ἐξερέοντες

695

εἴ κέ τιν' ἢ κεμάδων, ἢ ἀγροτέρων ἐσίδοιεν

αἰγῶν, οἷά τε πολλὰ βαθείῃ βόσκεται ὕλῃ.

τοῖσι δὲ Λητοΐδης ἄγρην πόρεν· ἐκ δέ νυ πάντων

εὐαγέως ἱερῷ ἀνὰ διπλόα μηρία βωμῷ

καῖον, ἐπικλείοντες ῾Εώιον Ἀπόλλωνα.

700

ἀμφὶ δὲ δαιομένοις εὐρὺν χορὸν ἐστήσαντο,

καλὸν Ἰηπαιήον᾽ Ἰηπαιήονα Φοῖβον

μελπόμενοι· σὺν δέ σφιν ἐὺς πάις Οἰάγροιο

Βιστονίῃ φόρμιγγι λιγείης ἦρχεν ἀοιδῆς·

ὥς ποτε πετραίῃ ὑπὸ δειράδι Παρνησσοῖο

705

Δελφύνην τόξοισι πελώριον ἐξενάριξεν,

κοῦρος ἐὼν ἔτι γυμνός, ἔτι πλοκάμοισι γεγηθώς.

ἱλήκοις· αἰεί τοι, ἄναξ, ἄτμητοι ἔθειραι,

αἰὲν ἀδήλητοι· τὼς γὰρ θέμις. οἰόθι δ᾽ αὐτὴ

Λητὼ Κοιογένεια φίλαις ἐν χερσὶν ἀφάσσει.

710

πολλὰ δὲ Κωρύκιαι νύμφαι, Πλείστοιο θύγατρες,

θαρσύνεσκον ἔπεσσιν, Ἰήιε κεκληγυῖαι·

ἔνθεν δὴ τόδε καλὸν ἐφύμνιον ἔπλετο Φοίβῳ.

Αὐτὰρ ἐπειδὴ τόνγε χορείῃ μέλψαν ἀοιδῇ,

λοιβαῖς εὐαγέεσσιν ἐπώμοσαν, ἡ μὲν ἀρήξειν

715

ἀλλήλοις εἰσαιὲν ὁμοφροσύνῃσι νόοιο,

ἁπτόμενοι θυέων· καί τ᾽ εἰσέτι νῦν γε τέτυκται

κεῖσ᾽ Ὁμονοίης ἱρὸν ἐύφρονος, ὅ ῥ᾽ ἐκάμοντο

αὐτοὶ κυδίστην τότε δαίμονα πορσαίνοντες.

Translations (4)

The Argonautica, translated by E. P. Coleridge (OCR draft) Experimental (E. P. Coleridge's English translation of Apollonius Rhodius, published by Harvard University Press in 1912.) — 2.669 focus

2.669-2.693

Now when the dawn divine was not yet come, nor yet was it exceeding dark, but o'er the night was spread a¹ streak of light, the hour when men arise and call it twilight; in that hour they rowed into the harbour of the desert Thynian isle with laboured toil, and went ashore. And to them appeared the son of Leto, coming up from far Lycia, on his way to the countless race of the Hyperboreans; and clustering locks of gold streamed down his cheeks as he came; and in his left hand he held his silver bow, while about his back was slung his quiver from his shoulders ; beneath his feet the island quaked throughout, and on the shore the waves surged up. And they were filled with wild alarm when they caught sight of him, and none dare gaze into the god's fair eyes. But there they stood with heads bowed low upon the ground, till he was far on his way to sea through the air ; then at last spake Orpheus, thus declaring his word to the chieftains, " Come now, let us call this island the sacred isle of Apollo, god of dawn, for that he was seen by all passing over it at dawn, and let us sacrifice such things as we may, when we have raised an altar on the strand ; but if hereafter he grant us a safe return to the land of Hæmonia, then surely will we lay upon his altar the thighs of hornèd goats. And now, as ye may, I bid you win his favour with the steam of sacrifice. Be gracious, 0 be gracious in thy appearing, prince! "

2.694-2.713

So spake he; and some at once made an altar of shingle, while others roamed the island in quest of fawns or wild goats if haply they might see aught of either, such beasts as oft do seek their food in a wood's depths. And for them the son of Leto found a quarry; then with pious rites they wrapped the thigh bones of them all in a roll of fat²³⁴ and burned them on the sacred altar, calling on the name of Apollo, god of dawn. And they stood in a wide ring around the burning sacrifice, chanting this hymn to Phœbus, " Hail, all hail! fair healing god ; " while the goodly son of (Eager led for them their clear song on his Bistonian lyre, telling how on a day beneath Parnassus' rocky ridge he slew the monster snake Delphine with his bow, while yet a beardless youth, proud of his long locks. " 0 be gracious, ever be thy hair uncut, my prince, ever free from hurt, for thus 'tis right. Only Leto herself, daughter of Cams, fondles it in her hands." And the Corycian nymphs, daughters of Pleistus, oft took up the cheering strain, crying, "Hail, all hail! " This then was the fair refrain they chanted to Phœbus.

2.714-2.719

Now when they had celebrated him with song and dance, they took an oath by the holy drink-offering, that verily they would help one another for ever in unity of purpose, laying their hand upon the sacrifice; and still to this day there stands a temple there to cheerful Unity, the temple⁵⁶⁷⁸⁹¹⁰ their own hands then built to the honour of a, deity most potent.

2.720-2.751

The Argonautica, translated by R. C. Seaton (OCR draft) Experimental (R. C. Seaton's English translation of Apollonius Rhodius, published by Harvard University Press in 1912.) — 2.669 focus

2.669-2.685

Now when divine light has not yet come nor is it utter darkness, but a faint glimmer has spread over the night, the time when men wake and call it twilight, at that hour they ran into the harbour of the desert island Thynias and, spent by weary toil, mounted the shore. And to them the son of Leto, as he passed from Lycia far away to the countless folk of the Hyperboreans, appeared; and about his cheeks on both sides his golden locks flowed in clusters as he moved; in his left hand he held a silver bow, and on his back was slung a quiver hanging from his shoulders; and beneath his feet all the island quaked, and the waves surged high on the beach. Helpless amazement seized them as they looked; and no one dared to gaze face to face into the fair eyes of the god. And they stood with heads bowed to the ground; but he, far off, passed on to the sea through the air; and at length Orpheus spake as follows, addressing the chiefs:

2.686-2.693

"Come, let us call this island the sacred isle of Apollo of the Dawn since he has appeared to all, passing by at dawn; and we will offer such sacrifices as we can, building an altar on the shore; and if hereafter he shall grant us a safe return to the Haemonian land, then will we lay on his altar the thighs of horned goats. And now I bid you propitiate him with the steam of sacrifice and libations. Be gracious, O king, be gracious in thy appearing."

2.694-2.713

Thus he spake, and they straightway built up an altar with shingle; and over the island they wandered, seeking if haply they could get a glimpse of a fawn or a wild goat, that often seek their pasture in the deep wood. And for them Leto's son provided a quarry; and with pious rites they wrapped in fat the thigh bones of them all and burnt them on the sacred altar, celebrating Apollo, Lord of Dawn. And round the burning sacrifice they set up a broad dancing-ring, singing, "All hail, fair god of healing, Phoebus, all hail," and with them Oeagrus' goodly son began a clear lay on his Bistonian lyre; how once beneath the rocky ridge of Parnassus he slew with his bow the monster Delphyne, he, still young and beardless, still rejoicing in his long tresses. Mayst thou be gracious! Ever, O king, be thy locks unshorn, ever unravaged; for so is it right. And none but Leto, daughter of Coeus, strokes them with her dear hands. And often the Corycian nymphs, daughters of Pleistus, took up the cheering strain crying "Healer"; hence arose this lovely refrain of the hymn to Phoebus.

2.714-2.719

Now when they had celebrated him with dance and song they took an oath with holy libations, that they would ever help each other with concord of heart, touching the sacrifice as they swore; and even now there stands there a temple to gracious Concord, which the heroes themselves reared, paying honour at that time to the glorious goddess.

2.720-2.751

The Argonautica, translated by F. A. Fawkes (OCR draft) Experimental (F. A. Fawkes's English translation of Apollonius Rhodius.) — 2.669 focus

So toil'd the Greeks; nor yet the morning-light

Had paſs'd the doubtful confines of the night,

But, faintly glimmering on this earthly ball,

855

Produc'd what mortals morning-twilight call.

To Thynia's neighbouring iſle their courſe they bore,

And ſafely landed on the deſert ſhore,

Whern bright Apollo ſhew his radiant face,

From Lycia haſtening to the Scythian race.

860

His golden locks, that flow'd with grace divine,

Hung cluſtering like the branches of the vine:

In his left hand, his bow unbent he bore,

His quiver pendent at his back he wore :

The conſcious iſland trembled as he trod,

865

And the big rolling waves confeſs'd the God.

Nor dar'd the heroes, ſeiz'd with dire diſmay,

The ſplendors of his countenance ſurvey,

But on the ground their downward eyes they caſt:

Meanwhile Apollo o'er the watery waſte,

870

And through thin ether on his journey flew.

Then thus ſpoke Orpheus to the martial crew :

"Let us, my honour'd chiefs, with joint acclaim

This iſland ſacred to bright Phœbus name,

Who early here to all this hoſt appear'd;

875

" Here let an altar on the ſhore be rear'd,

And paid the rites divine: and if he deign

That ſafe we reach our native land again,

Young horned goats ſhall on his altars bleed,

And the choice thighs to Phœbus be decreed.

880

Now, comrades, due libations let us pay:

Be gracious, O be gracious, God of day!"

Thus he and ſome the stony altar raiſe,

And ſome explore the foreſt's devious maze;

Haply within its lone retreats to find

885

A kid wild wandering, or a bounding hind:

Latona's ſon ſoon led them to the prey;

Then on the altar, blazing bright, they lay

The choiceſt parts involv'd in ſacred ſmoke,

And fair Apollo, early God, invoke.

890

Around the flame in ſprightly dance they ſpring,

And Iö Pæan, Iö Pæan ſing.

Then on the Thracian harp Oeager's ſon

In ſoothing ſtrains his tuneful tale begun:

How once beneath Parnaſſus' rocky brow

895

He lanch'd an arrow from his deadly bow,

And the fell ſerpent ſlew; though young and fair

And beardleſs yet, but grac'd with golden hair:

(O prove propitious, thou whoſe radiant head

Is deck'd with curls unclip'd, that never ſhed,

900

Worthy thyſelf! Latona only knows

With niceſt art thoſe ringlets to diſpoſe)

Corycian nymphs their joys in rapture ſhow'd,

And Iő, lö Pæan call'd aloud :

Encomium grateful to the God of day.

905

Thus having prais'd him in the ſolemn lay,

They ſwear devoutly, due libations made,

To league for ever, and lend mutual aid;

Then touch the hallow'd altar with their hands

Concordant; and ev'n now a temple ſtands

910

Sacred to Concord, by the Grecians rais'd,

When here that mighty Deity they prais'd.

The Argonautica, translated by R. C. Seaton and modernized by OpenAI 5.6 Sol (OCR draft) Experimental (R. C. Seaton's English translation of Apollonius Rhodius, published by Harvard University Press in 1912 and modernized by OpenAI 5.6 Sol in 2026.) — 2.669 focus

2.669-2.685

Now when divine light has not yet come nor is it utter darkness, but a faint glimmer has spread over the night, the time when men wake and call it twilight, at that hour they ran into the harbour of the desert island Thynias and, spent by weary toil, mounted the shore. And to them the son of Leto, as he passed from Lycia far away to the countless people of the Hyperboreans, appeared; and about his cheeks on both sides his golden locks flowed in clusters as he moved; in his left hand he held a silver bow, and on his back was slung a quiver hanging from his shoulders; and beneath his feet all the island quaked, and the waves surged high on the beach. Helpless amazement seized them as they looked; and no one dared to gaze face to face into the fair eyes of the god. And they stood with heads bowed to the ground; but he, far off, passed on to the sea through the air; and at length Orpheus spoke as follows, addressing the chiefs:

2.686-2.693

2.694-2.713

Thus he spoke, and they immediately built up an altar with shingle; and over the island they wandered, seeking if perhaps they could get a glimpse of a fawn or a wild goat, that often seek their pasture in the deep wood. And for them Leto's son provided a quarry; and with pious rites they wrapped in fat the thigh bones of them all and burnt them on the sacred altar, celebrating Apollo, Lord of Dawn. And round the burning sacrifice they set up a broad dancing-ring, singing, "All hail, fair god of healing, Phoebus, all hail," and with them Oeagrus' noble son began a clear lay on his Bistonian lyre; how once beneath the rocky ridge of Parnassus he killed with his bow the monster Delphyne, he, still young and beardless, still rejoicing in his long tresses. May you be gracious! Ever, king, be your locks unshorn, ever unravaged; for so is it right. And none but Leto, daughter of Coeus, strokes them with her dear hands. And often the Corycian nymphs, daughters of Pleistus, took up the cheering strain crying "Healer"; from here arose this lovely refrain of the hymn to Phoebus.

2.714-2.719

2.720-2.751

Commentary

Scholia on Apollonius' Argonautica (Scholia in Apollonium Rhodium vetera. Wendel, Carl, editor. Weidmann: Berlin, 1935.) focus

66. 66. 〈κακῇ δήσαντες ἐν αἴσῃ:〉 ἐν κακῇ μοίρᾳ. Lg

67. 67. οἱ δ’ ἐπεὶ οὖν ἱμᾶσι διασταδόν: ἐν τῇ ἀπ’ ἀλλήλων διαστάσει παρεσκευάσαντο. Lg (P)

68a. 68 a. 〈ῥεϑέων:〉 νῦν τῶν προσώπων. Lg

68b. b. ῥέϑος δὲ ἅπαν μέλος, ἐνταῦϑα δὲ τὸ πρόσωπον. P

70-74a. 70—74 a. ἅτε κῦμα ϑαλ〈άσσης〉: καϑάπερ, φησί, κῦμα μετε- ωριζόμενον νηὶ προσπίπτει, τῇ δὲ ἐμπειρίᾳ τοῦ κυβερνήτου παρακλίναντος ἡ ναῦς διαφεύγει, οὕτω καὶ ὁ Ἄμυκος ἐπέκειτο μὲν ἐκφοβῶν αὐτόν,
διεκκλινόμενος δὲ ἐκεῖνος ἄτρωτος ἦν. L

70-74b. b. ἀλύσκει: ἐκφεύγει. διὰ δὲ τὴν τραχύτητα καὶ τὴν σφοδρὰν αὐτοῦ ὁρμὴν κύματι εἰκάζει τὸν Ἄμυκον, κυβερνήτῃ δὲ τεχνίτῃ τὸν Πολυδεύκην.

70-74c. c. φοβέων: ταράσσων· τῇ ἀϑρόᾳ κατ’ αὐτοῦ ὁρμῇ ἐμβραδύνειν
οὐ συνεχώρει αὐτόν.

75-78a. 75—78 a. ἀΐσσων: λείπει ἡ ὑπό, ἵνα ᾖ ὑπαϊσσων καὶ ὑποφεύγων τὸν Ἄμυκον τῇ ἑαυτοῦ τέχνῃ ἄπληκτος καὶ ἀβλαβὴς διέμεινεν. L

75-78b. b. ἀπηνέα δ’ αἶψα νοή〈σας〉: συνιδών, φησίν, ὁ Πολυ- δεύκης, ὅπου ἄπρακτος καὶ εὐεπιχείρητος ἦν, συνέμιξεν αὐτῷ τὰς χεῖρας
ὑποστάς.

75-78c. c. ᾗ κάρτος ἀάατος καὶ ἀρ〈είων〉: ὁ Πολυδεύκης, φησί, παρετήρει τὸν Ἄμυκον, ὅπου ἄτρωτος τυγχάνει καὶ οὐκ εὐεπιχείρητός ἐστιν. ἢ οὕτως· συνιδών, ἐν ᾧ ὑπερεῖχεν αὐτοῦ καὶ ἐν ᾧ καταδεέστερος ἦν, ὑποστὰς συνέμιξεν αὐτῷ τὰς χεῖρας. 〈...〉. ϑάρσος δὲ ϑράσους
διαφέρει· ϑάρσος γὰρ τὸ εὔλογον, ϑράσος δὲ τὸ μετὰ ἰταμότητος. οὕτω καὶ Ἀρίστιππος ὁ φιλόσοφος.

75-78d. d. 〈ᾗ τε χερείων:〉 ἢ καὶ ἀρείων. Lg

79-83a. 79—83 a. ὡς δ’ ὅτε νήια δοῦρα ϑοοῖς ἀντίξοα γόμφοις: οὕτως ἀντεξυσμένα ἀλλήλοις, ὥστε, ἡνίκα συμβάλλονται ἐναντία, συναρ-
μόζειν ἀλλήλοις. ἢ τὰ ἀντικείμενα τοῖς σφησίν· εἰς γὰρ τὰ πλάγια τῶν σανίδων τιϑέασι τοὺς σφῆνας πρὸς ἀσφάλειαν. ὑληουργοὶ δὲ ὑλοτόμοι καὶ τὰς ναῦς ἐργαζόμενοι.
ὥσπερ δὲ ναυπηγήσιμα ξύλα συναρμόζοντες ξυλουργοὶ γόμφοις συνεχῶς ταῖς σφύραις τύπτουσιν, ἐγείρεται δὲ ἄλλος ἐξ ἄλλου ψόφος,
οὕτως ὁ Ἄμυκος καί ὁ Πολυδεύκης ἀλλήλων ἔτυπτον τὰς σιαγόνας.

79-83b. b. ϑοοῖς: ὀξέσι. 〈...〉. καὶ ‘Ὅμηρος (ι 327)’ ‘ἐγὼ δ’ ἐϑόωσα παραστάς’. Lm (P)

79-83c. c. τὸ δὲ ἐπιβλήδην τό ἐπιβλητικῶς σημαίνει· ἐπιβάλλουσι γὰρ πρὸς ἄλληλα τὰ ξύλα οἱ ναυπηγοί. P

79-83d. d. ἄηται: ἐξηχεῖται, ἀκούεται. Lg P

79-83e. e. ἄδην δὲ ἀντὶ τοῦ συνεχῶς ἢ ἀκορέστως. P

79-83f. f. βρυχὴ δὲ ἔστιν ὁ τῶν ὀδόντων ἦχος. P

84a. 84 a. 〈ἐπισταδὸν οὐτάζοντες:〉 ἐν τῷ συνεστάναι πλήσσον-
τες. Lg

84b. b. τὸ ἐπισταδὸν ἀντὶ τοῦ ἐπιστατικῶς καὶ ἀμετακινήτως. P

88-89a. 88—89 a. φορβάδος ἀμφὶ βοός: ὑπὲρ νομάδος καὶ εὐτραφοῦς
βοός. 〈...〉 ἵνα τὸ τῆς κατανομῆς ὄνομα πλέον καὶ μεῖζον τῇ βοΐ δοίη τὸ σῶμα καὶ τὸ κάλλος. Ἀντίπατρος ἐν τῷ Περὶ ζῴων φησὶ τὸν ἀλκιμώτατον ἐν τῇ ἀγέλῃ ταῦρον μίγνυσϑαι πάσαις ταῖς βουσίν, μὴ ἐπι- τρέπειν δὲ ἑτέρῳ· ἐὰν δέ τις πεποιϑὼς τῇ ἰδίᾳ δυνάμει ἀνϑίστηται αὐτῷ καὶ καταγωνίσηται, τοῦτον τοῦ λοιποῦ πλησιάζειν ταῖς βουσίν.

88-89b. b. φορβάδος: ἀγελάδος. Lg (P)

90-93. 90—93. ἀερϑεὶς βουτύπος οἷα πόδ〈εσσι〉: ἐπαρϑείς. ἐπ’ ἄκρων τῶν ποδῶν, φησί, σταϑεὶς καὶ ἐκτείνας ἑαυτὸν ὡς βουτύπος τὴν χεῖρα ἑαυτοῦ κατέφερεν· ἐπιόντος δὲ αὐτοῦ ὁ Πολυδεύκης ὑπέστη καὶ παρακλίνας τὴν κεφαλὴν τῷ ὤμῳ αὐτοῦ ἐδέξατο τὸν πῆχυν.

90-93. βουτύπος
δέ ἐστιν ὁ τοὺς ϑυομένους βοῦς τῷ πελέκει τύπτων κατὰ τοῦ αὐχένος· οὗτος δὲ ἐπ’ ἄκροις τοῖς ὄνυξιν ἵσταται μέλλων κρούειν.

94-95a. 94—95 a. ὁ δ’ ἄγχ’ αὐτοῖο: ἐγγὺς δὲ αὐτοῦ προβαίνων καὶ μεταφέρων τὰ σκέλη ἔτυψεν αὐτὸν πρὸς τὸ οὖς.

94-95b. b. τὸ δὲ παρὲκ γόνυ γουνὸς ἀμείβων Ὁμηρικόν (Λ 547). P

94-95c. c. μεταΐγδην: ὁρμητικῶς. Lg P

96-97a. 96—97 a. ὁ δ’ ἅμ’ ὀδύ〈νῃ〉: ὁ δὲ Ἄμυκος ὑπὸ τῆς ἀλγηδόνος κατενεχϑεὶς εἰς τὴν γῆν ἀπώλετο.

96-97b. b. 〈γνύξ:〉 ἐπὶ γόνυ.

96-97c. c. τοῦ δ’ ἀϑρόος ἔκχυτο ϑυμός: ἀντὶ τοῦ ταχέως, ἐξέ-
πνευσεν. Lg P

98-100a. 98—100 a. οὐδ’ ἄρα Βέβρυκες: Ἀπολλώνιος μὲν ἐμφαίνει ὡς ἀνῃρημένον τὸν Ἄμυκον· Ἐπίχαρμος (fg 7 Kaibel) δὲ καὶ Πείσανδρος (16 fg 5 J.) φασιν, ὅτι ἔδησεν αὐτὸν ὁ Πολυδεύκης. Δηίοχος δὲ ἐν α' Περὶ Κυζίκου (fg 9 M. II 19) καταπυκτευϑῆναί φησιν αὐτὸν ὑπὸ Πολυ-
δεύκους.
οὐκ ἠμέλησαν δέ, φησίν, οὐδὲ κατεφρόνησαν τοῦ Ἀμύκου πεπτω- κότος, διὰ δὲ τὸ βάρβαρον ἑαυτῶν καὶ πόλεμον ἤγειραν.

98-100a. ἀζηχέας δὲ τὰς ξηράς, τὰς ἐχούσας ξηρὸν ἦχον.

98-100a. σιγύννους δὲ καλοῦσιν οἱ Κύπριοι τὰ ἀκόντια.

98-100b. b. σιγύννους: ἀκόντια ὁλοσίδηρα. Lg Gm Sm (P)

98-100c. c. ἄντιδ’ ἔασκον: ἀπήντων ἰϑὺς Πολυδεύκους. Lg (P)

105-106. 105—06. αὐτὸς δ’ Ἰτυμονῆα: ὁ δὲ Πολυδεύκης λὰξ ἐπο- ρούσας ἔπληξεν. λέγεται δὲ

105-106. λὰξ ὁ ὑπὸ τῶν δακτύλων τοῦ ποδὸς ψόφος. ἢ οὕτω· κυρίως τὸ ὑποκάτω τῶν τοῦ ποδὸς δακτύλων

105-106. λὰξ κα-
λεῖται. οὕτως ἀποδέδωκεν καὶ παρὰ τῷ ποιητῇ Ποσειδώνιος (Bake 234) ‘λὰξ ποδὶ κινήσας’ (Κ 158).

110. 110. Ὠρείδης δ’ Ἀμύκ〈οιο〉: διὰ τῆς ει διφϑόγγου ἡ παρα- λήγουσα· οὕτως Ἡρωδιανὸς ἐν τῷ γ΄ τῆς Καϑόλου (I 67, 8 L.).

112-113. 112—13. ὅσον δ’ ἐπὶ δέρμα〈τι〉: μέχρις 〈τοῦ δέρματος〉.

112-113. ὅσον ἀντὶ τοῦ ὀλίγον. δι’ αὐτῆς τῆς ἐπιφανείας ἦλϑεν ὁ σίδηρος ὑπ’
αὐτὸν τὸν κατὰ τὴν ζώνην τόπον, ἀλλ’ ἐπὶ τῷ δέρματι μόνον, ὥστε τῶν ἐντοσϑιδίων μὴ ψαῦσαι.

114a. 114 a. αὕτως: ὁμοίως. Lg Gg P

114b. b. μενεδήϊον τὸν Ἴφιτον λέγει ὡς ἐμμενετικὸν ἐν τῷ πολέμῳ· δήϊς γὰρ ὁ πόλεμος καὶ ἡ μάχη. P

115. 115. ἀζαλέη: τῇ ξηρᾷ, ἐπεὶ ἔστι ξυλίνη. Ὅμηρος δὲ καὶ σιδηρᾶν οἶδεν (Η 141) ‘ἀλλὰ σιδηρείῃ κορύνῃ’. τινὲς δὲ ἀποδεδώκασι ‘σιδηρείη’ τῇ εὐτόνῳ, ὥσπερ καί (Ρ 424) ‘σιδήρειος δ’ ὀρυμαγδὸς ὀρώρει’.

116-118. 116—18. οὔπω κηρὶ κακῇ: οὔπω πεπρωμένον ἀποϑανεῖν. ὁ δὲ Κλυτίος υἱὸς ἦν Εὐρύτου, ἀδελφὸς Ἰφίτου.

116-118. δηώσεσϑαι δὲ
φονευϑήσεσϑαι. ὁ δὲ Ἀγκαῖος Ἀρκὰς τὸ γένος ἐστί, φησὶ δὲ αὐτὸν ὡπλίσϑαι πελέκει καὶ ἄρκτου δορά. τὸ δὲ

116-118. ϑρασὺς ἐπ’ ἀγαϑοῦ νῦν, οὐκ ἐπ’ ἰταμότητος.

119. 119. τεταγών: ἐκτείνας, ἀκοντίσας. Lgr (P)

120. 120. προσχόμενος: προβαλόμενος ἀντὶ ἀσπίδος. Lg P

121. 121. ὁμοῦ δέ οἱ ἐσσεύοντο: τὸ ὁμοῦ καὶ ἐπὶ τοῦ ἀϑροί- σματος τιϑέασι καὶ ἐπὶ τοῦ ἐγγύς, ὡς Ἀϑηναῖοι εἰώϑασι χρῆσϑαι. Μέν- ανδρος (fg 851 Κ. III 227)· ‘ὁμοῦ δὲ τῷ τίκτειν παρεγένεϑ’ ἡ κόρη’ ἀντὶ τοῦ ἐγγύς.

123-129a. 123—29 a. ὡς δ’ ὅτ’ ἐνὶ σταϑμοῖ〈σιν〉: ὥσπερ δὲ ἀφυλάκτῳ ποιμνίῳ ἐπελϑόντες λύκοι ἀποροῦσι, ποῖον πρῶτον ἀρπάσωσιν, οὕτω καὶ οἱ ἀριστεῖς τοὺς Βέβρυκας ἐτρέψαντο. ὁμοία δὲ ταύτῃ καὶ παρ’ Ὁμήρῳ παραβολή (Π 352 sq.)·
‘ὡς δὲ λύκοι ἄρνεσσιν ἐπέχραον ἢ ἐρίφοισιν σίνται.’

123-129a. ἀπείρονα μὲν οὖν φησι τὰ πολλά.

123-129a. πολιοὶ δὲ ἤτοι ὑπότεφροι ἢ ἔντιμοι. τίμιον γὰρ τὸ ζῷον παρ’ Ἀϑηναίοις· ὁ γὰρ ἀποκτείνας λύκον ἀγείρει αὐτῷ τὰ πρὸς τὴν ταφήν. καὶ ἴσως, ἐπεὶ ἡ Λητὼ ἔγκυος οὖσα
διὰ ιβ' ἡμερῶν εἰς Δῆλον ἦλϑε μεταβαλοῦσα εἰς λύκον, διόπερ κατά τινα ὡρισμένον χρόνον τοῦ ἐνιαυτοῦ τίκτει πᾶσα λύκαινα ἐν ιβ' ἡμέραις, ὡς Φιλοστέφανός φησιν ἐν τοῖς Ὑπομνήμασιν (fg 32 M. III 33).

123-129b. b. λάϑρη ἐυρρίνων: τοῦτό φησιν, ὅτι διὰ τὸ ψῦχος κατα- δύνουσιν εἰς τὰς ἐπαύλεις οἵ τε ποιμένες καί οἱ κύνες· εἶτα οὕτως
ἀφύλακτα σίνονται τὰ πρόβατα.

123-129b. ἐυρρίνων δὲ ἤτοι εὐδερμάτων — ῥινὸς γὰρ τὸ δέρμα — ἢ 〈...〉 κυρίως διὰ τὸ ταῖς ῥισὶν ἰχνεύειν τὰ ϑηρία· διὸ καὶ παρατηροῦσιν οἱ κυνηγοί πρὸ ἡμέρας ἐξάγειν τοὺς κύνας ἐπὶ ϑήραν, ἵνα πρὶν ἥλιον ἐπιτεῖλαι εὐχερῶς ἰχνηλατῶσι ταῖς ῥισίν.

123-129c. c. 〈ἐυρρίνων:〉 εὐαισϑήτων, εὐοσφρήτων. Lg

123-129d. d. μαίονται: ἐπιζητοῦσι. Lg P

123-29e. e. πόλλ’ ἐπιπαμφαλό〈ωντες〉: πολλὰ ἐπιβλέποντες καὶ μετ’ ἐνϑουσιασμοῦ· παμφαλᾶν γὰρ τὸ μετὰ πτοήσεως ἐπιβλέπειν. κέχρηται δὲ τῇ λέξει καὶ Ἱππῶναξ (fg 131 B. II 498) καὶ Ἀνακρέων (fg 160 B. III 293). λέγει δὲ καὶ Ἐρύκιος·
‘πάντοσε παμφαλόωντες ἐδινήσαντο πόδεσσι.’ παραιτητέον δὲ Εἰρηναῖον (fg 19 Haupt Opusc. II 439) ἀμφαφόωντες γράφοντα καὶ ἐξηγούμενον κτείνοντες. οὔτε γὰρ κέχρηταί τις οὕτως τῇ λέξει οὔτε ἐστὶν ἁπαξαπλῶς ἡ γραφὴ τοῦ ποιητοῦ.

123-29f. f. περὶ σφίσιν: ἔδει εἰπεῖν περὶ ἀλλήλοις πίπτοντα· οὐ γὰρ
περὶ ἑαυτά. τὸ δὲ ἁμάρτημα τῶν μεϑ’ Ὅμηρον. Lg P

130-31a. 130—31 a. ὡς δὲ μελισσάων σμῆ〈νος〉: ὅτι τὸν καπνὸν φεύγουσιν αἱ μέλισσαι διὰ τὸ στενόπορον εἶναι αὐτῶν τὴν ὄσφρησιν· ὅπερ καὶ ἐπὶ τῶν ὄφεων συμβαίνει ϑυμιωμένου τοῦ ἐλαφείου κέρως, ὡς φησι Νίκανδρος (Ther. 35 sq.). σμῆνος δὲ ἐστὶ τὸ τῶν μελισσῶν πλῆϑος.

130-31b. 15 b. δίκην μελισσῶν, φησίν, ἔφευγον, αἵτινες καπνισϑεῖσαι ἀφίπτανται. Lg (P)

130-31c. c. 〈μηλοβοτῆρες:〉 βοσκοί. Lg

130-31d. d. μελισσοκόμοι: μελισσουργοί. Lg P

132-34a. 132—34 a. βομβηδὸν δὲ ἀντὶ τοῦ μετὰ ἤχου καὶ βόμβου. βόμ-
βος δέ ἐστιν ὁ τῶν μελισσῶν ἤχος, ἔνιοι δὲ τῆς †βοξύνου† μελίττης λεγομένης.

132-34b. b. λιγνυόεντι: τῷ αἰϑαλώδει. ὁ δὲ λόγος· ἐπιπλέον δὲ τῷ λιγνυώδει καὶ σποδώδει καπνῷ καπνιζόμεναι ὑποχωροῦσι τῶν σίμβλων. σίμβλος δέ ἐστιν, εἰς ὃ τὰ κηρία συνάγεται ἀγγεῖον, ἡ κυψέλη.

132-34c. c. καπνῷ τυφόμεναι: ἀντὶ τοῦ καπνιζόμεναι· σημαίνει δὲ καὶ τὸ καιόμεναι. εἰώϑασι δὲ καπνίζειν κόνυζαν· δριμὺς γὰρ μάλιστα ὁ ταύτης καπνός.

138-39a. 138—39 a. ἠμὲν ἀλωαί: αἱ ἀμπελόφυτοι χῶραι. οἷαι δὲ αἱ
κῶμαι, διὰ τὸ ἐν αὐταῖς τὰ πρόβατα καὶ τὰ ἄλλα βοτὰ νέμεσϑαι.

138-39b. b. 〈τῆμος:〉 τηνικαῦτα. Lg

138-39c. c. Λύκος βασιλεὺς Μαριανδυνῶν. Lg (P)

140a. 140 a. καὶ Μαριανδυνῶν: Φινέως παῖδες ἐκ μὲν Κλεοπάτρας Παρϑένιος καὶ Κάραμβις, ἐκ δὲ Ἰδαίας τῆς Δαρδάνου ἢ Σκυϑικῆς τινος
παλλακίδος Θυνὸς καὶ Μαριανδυνός, ἐξ ὧν τὰ ἔϑνη κέκληνται. οἱ δέ φασι κεκλῆσϑαι τοὺς Μαριανδυνοὺς ἀπὸ Μαριανδυνοῦ υἱοῦ Κιμμερίου.

140b. b. ἀπεόντος ἄνακτος: τοῦ Ἀμύκου ἀπόντος, δηλονότι τεϑνηκότος. οἱ δὲ Μαριανδυνοὶ ἔϑνος ὁμοροῦν αὐτοῖς.

141. 141. σιδηροφόρου περὶ γαίης: τῆς τῶν Χαλύβων· εἰσὶ δὲ
οὗτοι οἱ τὸν σίδηρον ἐργαζόμενοι.

142-43a. 142—43 a. οἳ δ’ ἤδη σταϑμούς τε: οἱ δὲ Ἀργοναῦται τῶν Βεβρύκων πεφευγότων τὰς παρὰ ϑάλασσαν ἐπαύλεις ἐπόρϑουν· ἤδη δὲ καὶ τῶν ϑρεμμάτων πολλὰ περιεληλακότες ἀπετέμοντο.

142-43b. b. περιτροπάδην: περιτρέποντες ὡς ἐπὶ τὴν ναῦν ἐλαύ-
νοντες. Lg (P)

145-50a. 145—50 a. φράζεσϑ’ ὅττι κεν: ὁ νοῦς· καὶ τί ἂν ἐποίησαν οἱ Βέβρυκες, εἰ καὶ ὁ Ἡρακλῆς μεϑ’ ἡμῶν ἐληλύϑει, οἷον· πῶς ἔφυγον καὶ ἡττήϑησαν; οἶμαι γάρ, ὅτι οὐδὲ ἀγὼν ἂν τῆς πυγμαχίας ἐγένετο, ἀλλὰ προκαλούμενον τὸν Ἄμυκον τότε οἷς συνετίϑει νόμοις ἡμῖν τῷ
ῥοπάλῳ πλήξας ἀνήρηκεν. L

145-50b. b. τὸ δὲ κριϑήμεναι ἀντὶ τοῦ διαχωρισϑῆναι. P

145-50c. c. 〈αὐτοῖς:〉 λείπει ἡ σύν. Lg

151-53. 151—53. ναὶ μὲν ἀκήδεστον: ὁ νοῦς· ἐκεῖνον μέντοι ἀφροντίστως καταλιπόντες — τουτέστι τὸν Ἡρακλέα — ἐπ’ ἀλλοτρίας ἐπλεύ-
σαμεν. ἐκείνου δὲ ἀπόντος ἕκαστος ἡμῶν αἰσϑήσεται ὅσον βεβλάμμεϑα.

154. 154. 〈τάδε πάντα:〉 τὸ ἀπολειφϑῆναι τὸν Ἡρακλέα. Lg

156. 156. οὐταμένων: τοῦ Ἰφίτου καὶ τοῦ Ταλαοῦ. Lg (P)

159-60a. 159—60 a. ἐρεψάμενοι δάφνῃ: δάφνῃ ἐστέψαντο δι’ Ἀπόλλωνα. ἐχρῶντο δὲ τῇ στέψει τριχῶς — ἐπὶ τῆς κεφαλῆς, ἐπὶ τοῦ μετ-
ώπου, ἐπὶ τοῦ τραχήλου τιϑέμενοι τοὺς στεφάνους — διὰ τὸ τὴν ψυχὴν τριμερῆ εἶναι.

159-60b. b. ξανϑὰ δ’ ἐρεψά〈μενοι〉: στεψάμενοι δὲ ὑπεράνω τῶν μετώπων δάφνῃ τὰς κεφαλάς, ἐξ ἧς δάφνης ἀνημμένα ἦν τὰ σχοινία τῆς νεώς. οὐ ποιητικῶς δὲ ἀνέπλασε τὴν δάφνην ὁ Ἀπολλώνιος, ἀλλ’
ἔστιν ὄντως ἐν τῷ τόπῳ δένδρον δάφνης εὐμέγεϑες, ὡς φησιν Ἀνδροίτας ὁ Τενέδιος ἐν τῷ Περίπλῳ τῆς Προποντίδος (M. IV 304), παριστορῶν, ὅτι Ἄμυκος μὲν καλεῖται τὸ χωρίον, ἔχει δὲ ἐποίκια καὶ νῦν, διέστηκε δὲ τοῦ Χαλκηδονίου νυμφαίου σταδίους ε΄. Ἀπολλόδωρος δὲ ἐν τῷ πρώτῳ τῶν Ποντικῶν (M. IV 309) ἡρῶον αὐτόϑι φησὶν εἶναι Ἀμύκου,
καὶ εἴ τις ἐκ τῆς δάφνης κλάδον λάβοι, εἰς λοιδορίαν ἀνίστησι.

161. 161. εὐνοίμιον: εὐνῴδιον· οἴμη γὰρ ἡ ᾠδή. Lg (P)

162-63. 162—63. περὶ δέ σφιν ἰαίνετο: διεχέετο ἡ ἀκτή, καϑ’ ὑπερβολήν, καϑὸ μυϑεύεται ὁ Ὀρφεὺς κηλεῖν καὶ τὰ ἄψυχα. ᾖδον δὲ ἐπινίκιον τῷ Ἀπόλλωνι. Θεραπναῖον δὲ ἀπὸ μέρους τὸν Λάκωνα.
Θεράπναι γὰρ τόπος τῆς Σπάρτης· οἱ δὲ πόλιν, οἱ δὲ Ἀπόλλωνος τόπον ἱερόν.

165. 165. ἐκ περάτων: ἐκ τοῦ ὑπερορίζοντος ἡμισφαιρίου. Lg (P)

168a. 168 a. ἀνὰ Βόσπορον ἰϑύνοντο: τὸ ἀπὸ Βυζαντίου κατὰ Καλχηδόνος διάστημα σταδίων ἐστὶν . . , καὶ Βόσπορος ὀνομάζεται διὰ τὸ δοκεῖν τὴν Ἰὼ βοῦν οὖσαν διαπορεύεσϑαι τοῦτον τὸν τόπον, ἐκ τῆς Ἀσίας εἰς τὴν Εὐρώπην διαβαίνουσαν, ἢ διὰ τὸ πάντας τοὺς στενούς
πορϑμοὺς βοσπόρους καλεῖσϑαι. ἔνιοι δὲ φασὶ τοὺς ἐπὶ τοῦ στόματος οἰκοῦντας τὸ παλαιόν, εἴποτε ἐϑέλοιεν εἰς τὸ πέραν διαβαίνειν, σχεδίας πηγνύντας καὶ βόας ἐπιζεύξαντας ἐπὶ τούτων διαπεραιοῦσϑαι, ὅϑεν καὶ ὠνομάσϑαι τὴν ϑάλασσαν. ἔστι δὲ καὶ ἕτερος Βόσπορος, τῆς Σκυϑικῆς, Κιμμερικὸς προσαγορευόμενος διὰ τὸ Κιμμερίους ἔϑνος Σκυϑικὸν περὶ
ἐκείνους οἰκῆσαι τοὺς τόπους. οἱ δὲ φασὶ στόμα τῆς Μαιώτιδος λίμνης 〈...〉 στενὸς καὶ ἐπιμήκης, ἐμφερὴς τῷ κατὰ τὸ Βυζάντιον Βοσπόρῳ.

168b. b. περὶ τοῦ Βοσπόρου 〈ἡ〉 ἱστορία παρὰ τοῖς παλαιοῖς διαφόρως λέγεται. Νύμφις (fg 18 M. III 16) μὲν γάρ φησιν ἱστορεῖν †Ἀκαρίωνα†, ὡς ἄρα Φρύγες διαπλεῦσαι βουλόμενοι τὸν πορϑμὸν κατεσκεύασαν ναῦν
ἔχουσαν ἐγκεχαραγμένην προτομὴν ταύρου — καϑὼς ὁ Φρίξος ἐπὶ κριοπρώρου σκάφους ἔπλευσεν —, διαπλευσάντων δὲ αὐτῶν ἀπὸ τοῦ εἴδους

169. 169. ἠλιβάτῳ: οὗ ἀλιτεῖν ἔστι τῆς βάσεως, τουτέστι ὑψηλῷ καὶ
ἀπροσβάτῳ. Lg (P)

170. 170. ἐπαΐσσοντι: ἀντὶ τοῦ ἐπενεχϑησομένῳ. Lg (P)

173-74. 173—74. ἀλλὰ τό γ’ ἔμπης: ἀλλὰ καίπερ οὕτω μέγα καὶ λάβρον ὑπάρχον τὸ κῦμα ὁμαλίζεται, εἰ ἀγαϑοῦ κυβερνήτου τύχοι.

177. 177. ἀντιπέρην γαίῃ Θυνηίδι: διτταί εἰσι Θυνίαι, ἡ μὲν
ἐπὶ τῆς Εὐρώπης, ἡ δὲ ἐπὶ τῆς Ἀσίας, καὶ ἡ μὲν ἐπὶ τῆς Εὐρώπης περὶ Σαλμυδησσὸν κεῖται [ἐπὶ] τῆς Θράκης, ἡ δὲ ἑτέρα καϑήκει ἐπὶ τὸν Βόσπορον καὶ ἐπὶ τὸ στόμα τοῦ Πόντου. [ἔστι δὲ καὶ τρίτη Θυνία, νῆσος περὶ τὸν Πόντον.] ἔστι δὲ ἀμφίβολον, εἰς ποτέραν Θυνίαν φησίν, ἀμφοτέρων οὐσῶν ἐπὶ τῷ πέραν. ἄμεινον οὖν τὴν περὶ τὴν Εὐρώπην
Θυνίαν λέγειν· τῇ γὰρ ἐπιούσῃ, φησίν, ἡμέρᾳ ἐν τῇ Θυνίᾳ τὰ ἀπόγεια ἔδησαν 〈. . .〉, ὡς δῆλον, ἐκ τῆς Ἀσίας εἰς τὴν Εὐρώπην. καὶ γὰρ ὁ Φινεύς, ὡς οἱ πλεῖστοι, ἐπὶ τοῦ Σαλμυδησσοῦ λέγεται ᾠκηκέναι, ὅς ἐστι τῆς Θράκης κατὰ τὰ ἀριστερὰ μέρη τὸν Πόντον εἰσπλέοντι.
ἔστι δὲ καὶ τρίτη Θυνία, νῆσος περὶ τὸν Πόντον, ἐν ᾗ ἔστιν Ἀπόλ- λωνος ἱερόν.

178-82a. 178—82 a. Ἀγηνορίδης ἔχε: Ἀγήνορος γὰρ παῖς ἐστιν, ὡς Ἑλλάνικος (4 fg 95 J.)· ὡς δὲ Ἡσίοδος (fg 31 Rz.²) φησιν, Φοίνικος τοῦ Ἀγήνορος καὶ Κασσιεπείας. ὁμοίως δὲ καὶ Ἀσκληπιάδης (12 fg 22 J.) καὶ Ἀντίμαχος (fg 14 B. II 291) καὶ Φερεκύδης (3 fg 86 J.) φασίν. ἐκ δὲ Κασσιεπείας τῆς Ἀράβου Φοίνικι γίνεται Κίλιξ καὶ Φινεὺς
καὶ Δόρυκλος καὶ Ἄτυμνος ἐπίκλησιν· γίνεται δὲ ἐκ Διὸς Ἄτυμνος.

178-82b. b. 〈ἔνϑα:〉 οὐκ ἐν τῇ περὶ 〈Ἀσίαν〉 Θυνίᾳ, ἀλλ’ ἐν τῇ πέραν [τῆς Θράκης], ἥτις ἐστὶ τῆς Εὐρώπης, ὡς ἀποδέδεικται (sch. 177). ἔνιοι δὲ αὐτὸν ἐν τῇ Παφλαγονίᾳ βασιλεῦσαι ἱστοροῦσιν, ἥτις ἐστὶ τῆς Ἀσίας. Ἀγηνορίδην δὲ εἶπε τὸν Φινέα, καϑὸ Ἀγήνορός ἐστι παῖς, ὡς φησιν
Ἑλλάνικος (v. sch. a)· ὁ δὲ Ἡσίοδος (v. sch. a) τοῦ Φοίνικος αὐτόν φησι τοῦ Ἀγήνορος.
πηρωϑῆναι δὲ λέγουσι τὸν Φινέα ὑπὸ Ἡλίου, ὅτι πολυχρόνιος εἵλετο μᾶλλον εἶναι ἢ βλέπειν. ἔνιοι μὲν τοσαύτας ἐζηκέναι γενεὰς ἀπίϑανον εἶναί φασιν, πλείους δὲ αὐτοὺς γεγονέναι, καὶ ἕτερον τὸν Φινέα ἕβδομον
ἀπόγονον εἶναι τοῦ Φοίνικος, πρὸς ὃν ἀπήντησαν 〈οἱ〉 ἥρωες.

178-82c. c. οὐδ’ ὅσσον ὀπίζετο: οὐδὲ ἐλάχιστον τοῦ Διὸς αὐτοῦ ἐπεστρέφετο, τὰ ϑεῖα ἐνϑυμήματα πᾶσιν ἐμφαίνων. λέγων γὰρ πάντα τὸν νοῦν τοῖς ἀνϑρώποις, οὐδεμίαν χρείαν αὐτοῖς τῶν ϑεῶν κατελίμπανεν.
ὅτι δὲ ἦρχεν ὁ Φινεὺς μέχρι τοῦ Βοσπόρου Θρᾳκῶν πάντων τῶν ἐν τῇ Ἀσίᾳ — εἰσὶ δὲ οὗτοι Βιϑυνοί τε καὶ Παφλαγόνες — Φερεκύδης ἐν τῇ ς΄ (3 fg 27 J.) φησί. πεπηρῶσϑαι δὲ Φινέα φησὶν Ἡσίοδος ἐν Μεγάλαις Ἠοίαις (fg 151 Rz.²), ὅτι Φρίξῳ τὴν ὁδὸν ἐμήνυσεν, ἐν δὲ τῷ γ΄ τῶν Καταλόγων (fg 52 Rz.²), ἐπειδὴ τὸν μακρὸν χρόνον τῆς
ὄψεως προέκρινεν. παῖδας δὲ αὐτοῦ φασι γενέσϑαι Μαριανδυνὸν καὶ Θυνόν, καὶ ἀπὸ μὲν Θυνοῦ Θυνηΐδα, ἀπὸ δὲ Μαριανδυνοῦ Μαριανδυνίαν προσαγορευϑῆναι λέγουσιν.

185. 185. ὀνείασιν: σιτίοις, βρώμασιν. Lg (P)

191. 191. μυδαλέην: μυσαράν. Lg P

192. 192. μὴ καὶ λευκανίην γ〈ε〉: οἱ μὲν τὸ ἀπηρτημένον τοῦ γαργαρεῶνος, Ἀμερίας δὲ τὸν λαιμὸν καὶ τὸν βρόγχον.

195-96a. 195—96 a. ἐπήισεν: ᾔσϑετο. Lg P

195-96b. b. ὧν οἱ ἰόντων: ὧν ἐλϑόντων εἵμαρτο αὐτῷ ἐκ Διὸς ὄνασϑαι τῶν ἐδεσμάτων, ὧν προσφέροιτο.

197. 197. ἀκήριον: ὡς ἄψυχον ὀνειράτιον διὰ τὸ καταλελεπτύνϑαι ὑπὸ τῆς νόσου.

198. 198. ῥικνοῖς: ῥυσοῖς. Lg P

200-01a. 200—01 a. πίνῳ τέ οἱ: τῷ δὲ ῥύπῳ ὁ κατεσκληκὼς αὐτοῦ χρὼς ἐρρυπαίνετο.

200-01b. b. τὸ δέρμα ἐντὸς μόνον τὰ ὀστέα συνείχεν. Lg

203-04. 203—04. κάρος: κάρος δὲ αὐτὸν κατέσχεν, τουτέστι σκότωσις. τὴν δὲ γῆν διὰ τὴν σκοτοδινίαν ᾠήϑη φέρεσϑαι, ὡσεὶ εἶπεν, ὅτι ᾠήϑη τὴν γῆν ἐπικεῖσϑαι ἑαυτῷ.

205. 205. ἀβληχρῷ: ἀσϑενοποιῷ ἢ ἀσϑενεῖ, κατὰ στέρησιν τοῦ βληχροῦ.
ὁ δὲ νοῦς· ὑπὸ τῆς λεπτῆς ἐκείνης διὰ τὴν σκότωσιν καταφορᾶς ἔκειτο ἄφωνος.

205. κώματι δὲ ὕπνῳ, ἐκλύσει· καὶ ἔστι κατὰ συγκοπὴν ἀπὸ τοῦ κοίμημα — ὡς οἴμημα οἶμα καὶ δόμημα δῶμα — καὶ τροπῇ τῆς οι διφϑόγγου εἰς ω κῶμα.

206-08a. 206—08 a. περισταδόν: ἀντὶ τοῦ περιέστησαν συναϑροισϑέντες
ἐπ’ αὐτόν. καὶ

206-08a. ἔταφον ἀντὶ τοῦ ἐξεπλάγησαν.

206-08b. b. ἐξ ὑπάτοιο στήϑεος: οἷον ἐξ ἄκρου καὶ οὐκ ἐκ βάϑους, διὰ τὴν ἀσϑένειαν ἀναπνεῖν τε καὶ λαλεῖν οὐ δυνάμενος. τὸ δὲ

206-08b. μόλις οὐδὲν ἕτερον ἢ τὸ τῆς νόσου σφοδρὸν καὶ μέγα αἰνίττεται.

212-14a. 212—14 a. ὑμεῖς ἀτρεκέως: λείπει τὸ ἐστέ. ὁ δὲ λόγος· ἔτι μοι ὁ νοῦς διὰ τῆς ἐμῆς μαντείας ἕκαστα οἶδεν. διὰ δὲ τούτου οὐδὲν
ἕτερον ἢ τὴν τέχνην ἐπαγγελλόμενος λεληϑότως αὐτοὺς εἰς συμμαχίαν παρακαλεῖ.

212-14b. b. χάριν νύ τοι ὦ ἄνα: ἀναφέρω σοι χάριν καίπερ ὢν ἐν κακοῖς.

215-16a. 215—216 a. ὅτις ῥίγιστος: ὅστις φοβερός ἐστι τοῖς ἁμαρτά-
νουσιν εἰς ἱκέτας. κυρίως δὲ πρὸς τὰ ὑποκείμενα οὐ Ξενίου Διός, ἀλλ’ Ἱκεσίου μέμνηται, ἐπεὶ καὶ αὐτὸς ὡς ἱκέτης ἐστὶ τῶν ἡρώων διὰ τὴν κατεπείγουσαν χρείαν.

215-16b. b. Φοίβου τ’ ἀμφί: τοῦτο ἢ ὡς μάντις ἢ ὡς αἴτιον τοῦ πλοῦ τὸν ϑεὸν γεγονότα φησίν.

218. 218. χραίσμετέ μοι: βοηϑεῖτέ μοι. οἱ γὰρ Κλειτόριοι χραισμεῖν λέγουσι τὸ ἐπαρκεῖν. ἀπὸ βαρυτόνου δὲ κέκλικε τοῦ χραίσμω, ὡς βαίνω βαίνετε· τὸ γὰρ περισπώμενον χραισμεῖτε.

221. 221. ἀμήρυτον: γράφεται καὶ ἀμήρυον, τουτέστιν ἀτέλεστον

222-24a. 222—24 a. πρὸς δ’ ἔτι πικρότ〈ατον〉: πλέον τὸ πάϑος ποιῆσαι βουλόμενος, ἀπ’ αὐτοῦ τοῦ πάϑους ἤρξατο. ὁ δὲ νοῦς· πρὸς
δὲ τοῖς ἄλλοις κακοῖς πικρότατον ἄλλο ἐπ’ ἄλλῳ ἐπικρέμαται.

222-24a. ἀφράστοιο δὲ ἀνεπιγνώστου, ἀπροοράτου, ἀδήλου.

222-24b. b. τρεῖς εἰσι αἱ Ἅρπυιαι: Κελαινώ, Ὠκυπέτη καὶ Ἀελλώ. BPa

225-27a. 225—27 a. 〈ἴσχω:〉 ἔχω. Lg

225-27b. b. ἀλλά κε ῥεῖα: οὕτω ταχέως ἐκ τοῦ ἀφανοῦς ἔρχονται. κακῶς
δὲ τὸ ἑὸν τέϑεικεν, ἀντὶ τοῦ ἐμὸν εἰπών.

225-27c. c. μεμηλώς: φροντίζων. τοῦτο δὲ δαιμονίως εἶπεν. οὐ γὰρ ἔφη εὐωχούμενος ἢ ἐσϑίων, ἀλλὰ μόνον φροντίδα τροφῆς ἔχων, ἵνα τὸ πάϑος ἐπάρῃ.

231. 231. ἐληλάμενον: ἀντὶ τοῦ κεχαλκευμένον. ὁ

231. ἀδάμας δὲ
καὶ λίϑος καὶ στερεοῦ σιδήρου εἶδος.

232-33. 232—33. ἀλλὰ με πικρὴ 〈δήτα καὶ ἄατος〉: ἡ πολυβλαβής. τοῦτο δὲ πρὸς πλείονα ἔμφασιν, οἱονεὶ οὐ μόνον φέρειν τὴν ὀσμήν, ἀλλὰ καὶ ἑδραίως μένειν διὰ τὸ τυφλώττειν.

234. 234. τὰς μὲν ϑέσφατόν ἐστιν: τὰς Ἁρπυίας πέπρωται ὑπὸ
τῶν Βορεαδῶν ἀναιρεϑῆναι. τῷ δὲ ϑέσφατον 〈ὡς〉 σφόδρα ἀναγκαίως ἐχρήσατο, ὥσπερ καὶ κατὰ ἀνάγκην γινομένων.

235. 235. οὐδ’ ὀϑνεῖοι: οὐκ ἀλλότριοι δὲ ὄντες μοι βοηϑήσουσιν. ὅτι δὲ ἡ συγγένεια προϑυμοτέρους πάντας πρὸς τὰς εὐεργεσίας ποιεῖ, καὶ Εὐριπίδης φησίν (Or. 486)·
‘Ἑλληνικόν τι τὸν ὁμόϑεν τιμᾶν ἀεί.’

238-39. 238—39. τῶν δὲ κασιγνή〈την〉: Κλεοπάτρα Βορέου καὶ Ὠρειϑυίας ϑυγάτηρ, ἀδελφὴ τῶν περὶ Ζήτην καὶ Κάλαϊν, ἣν ἔγημεν ὁ Φινεύς. γεγόνασι δὲ αὐτῶν παῖδες Παρϑένιος καὶ Κάραμβις.

240. 240. 〈ἔσκεν:〉 ἔλεγεν. Lg

241. 241. πέρι δ’ αὖτε δύω: ἴσως διὰ τὴν συγγένειαν τοὺς Βορεάδας πλέον οἰκτείρειν φησίν.

243. 243. ἀσχαλόωντος: δυσφοροῦντος. Lg P

244a. 244 a. 〈σμυγερώτερον:〉 ἐπιπονέστερον. Lg

244b. b. στυγερόν δὲ σημαίνει μὲν [καὶ] τὸ μισητόν, σημαίνει δὲ καὶ
τὸ ἐπίφοβον· ἐνταῦϑα δὲ ἴσως τὸ ἐπίπονον. P

246-47a. 246—47 a. ἦ ῥα ϑεοὺς ὀλο〈ῇσιν〉: ἆρα εἰς τοὺς ϑεοὺς ἠσέβησας καὶ ἥμαρτες κακοτροπίᾳ τινί; ἢ

246-47a. ἀτραπίῃσι , τουτέστιν ἐκτραπεὶς τῆς ὀρϑῆς καὶ δικαίας ὁδοῦ· παρὰ τὴν ἀτραπόν, ἥ ἐστιν ὁδός.

246-47b. b. ἀφραδίῃσι: γράφεται ἀτροπίῃσι. Lg P

246-47c. c. 〈μαντοσύνας δεδαώς:〉 ἀντὶ τοῦ παρὰ γνώμην τῶν ϑεῶν μαντευόμενος. Lg

246-47d. d. τὸ δὲ δεδαώς τὸ μαϑεῖν μάλλον ἢ τὸ διδάσκειν σημαίνει. διὰ γοῦν τὸ μαϑεῖν σε, φησί, τὴν μαντικὴν καὶ μαντεύεσϑαι παρὰ τὴν τῶν ϑεῶν γνώμην ἥμαρτες εἰς τοὺς ϑεούς. P

248-51a. 248—51 a. ἀτύζεται: φοβεῖται, καταπονεῖται. Lg P

248-51b. b. εἰ δὴ πρόχνυ γέ〈ρας〉: εἴπερ ἡμῖν ταύτην τὴν τιμὴν παρέϑετο τὸ δαιμόνιον, ὥστε σοι βοηϑῆσαι. ὁ δὲ λόγος καϑ’ ὑπέρβατον, ἵν’ ᾖ οὕτως· ἄμμι γε μὴν νόος ἔνδον ἀτύζεται ἱεμένοισι χραισμεῖν· ἀρίζηλοι γὰρ ἐπιχϑονίοισιν ἀϑανά-
των ἐνιπαί, εἰ δὴ πρόχνυ γέρας τόδε πάρϑετο δαίμων.

248-51c. c. ἡμεῖς δέ, εἰ ὄντως ἔχομεν παρὰ τοῦ δαιμονίου τὸ γέρας, δεδοίκαμεν, μὴ ἆρα χαλεπήνῃ τὸ ϑεῖον. L

248-51d. d. τὸ δὲ πρόχνυ τὸ ἀπαραιτήτως ἐνταῦϑα σημαίνει. P

248-51e. e. ἀρίζηλοι: μεγάλως ἔκδηλοι καὶ ἐναργεῖς αἱ τῶν ϑεῶν κο-
λάσεις εἰσίν. Lg (P)

252. 252. 〈ἔστ’ ἄν:〉 μέχρις ἄν. Lg

253a. 253 a. ἕκητι: χάριν. Lg (P)

253b. b. ϑεοῖς ἀπὸ ϑυμοῦ ἔσεσϑαι: ὅτι γὰρ τὸ τοῖς ἀσεβέσι βοηϑεῖν εἰς τοὺς ϑεοὺς ἔχει ἀσέβειαν, καὶ Εὐριπίδης φησίν (Or. 534 sq.)·
‘ὡς οὖν ἂν εἰδῇς, Μενέλεως, τοῖσιν ϑεοῖς μὴ πρᾶσσ’ ἐναντί’, ὠφελεῖν τοῦτον ϑέλων.’ ἀσεβὴς γάρ τις εἶναι δοκεῖ παρ’ αὐτῷ ὁ Ὀρέστης.

254-55. 254—55. κενεὰς γλήνας: τοὺς κενοὺς ὀφϑαλμούς. Lg (P)

257. 257. ἴστω Λητοῦς υἱός: τὸν ὅρκον εἴληφε παρὰ τοῦ ποιητοῦ
(A 86)· ‘μὰ γὰρ Ἀπόλλωνα διίφιλον’. ἐπέβαλλε γὰρ μάντει εἰς πίστιν ἄγοντι τὸν προστάτην αὐτοῦ τῆς τέχνης ὀμνύειν ϑεόν.

259a. 259 a. καὶ τόδ’ ἐπ’ ὀφϑαλμῶν ὀλοὸν νέφος: γράφεται καὶ ἀλαόν. κατηγοροῦσί τινες τοῦ Ἀπολλωνίου ὡς οὐκ εὖ τὸν ὅρκον τοῦτον εἰσαγηοχότος· ὀμνύει γὰρ καϑ’ ὧν κινδυνεῦσαι οὐ δύναται.
ῥητέον δέ, ὅτι ἐμπαϑέστερος γίνεται ὁ ὅρκος, ὅταν τις κατὰ τῆς ἰδίας ὀμνύῃ συμφορᾶς (υ 339)· ‘οὐ μὰ Ζῆν’, Ἀγέλαε, καὶ ἄλγεα πατρὸς ἐμοῖο’. καὶ Δημοσϑένης (De cor. 208)· ‘μὰ τοὺς ἐν Μαραϑῶνι προκινδυνεύσαντας καὶ τοὺς ἐν Πλαταιαῖς παραταξαμένους’. ἔϑος οὖν ἀρχαῖον, πρῶτον
τοὺς ϑεοὺς ὀμνύναι, εἶτα ἐπάγειν καὶ τὰς ἰδίας συμφοράς.

259b. b. καὶ τόδ’ ἐπ’ ὀφϑ〈αλμῶν〉 ἀλαὸν νέφος: [φησί·] τὸ τυφλὸν νέφος καὶ ἡ ἐπικειμένη μοι ἀχλύς. σύνηϑες δὲ τὸ κατὰ τῶν ἰδίων συμφορῶν ὀμνύειν.

260. 260. οἳ μηδ’ οἵδε: οἳ μηδὲ οὗτοι ὡς ἐπιόρκῳ εὐμενεῖς εἴησαν.
παρὰ τὸ Ὁμηρικόν (Τ 264)· ‘εἰ δέ τι τῶνδ’ ἐπίορκον, ἐμοὶ ϑεοὶ ἄλγεα δοῖεν’.

263a. 263 a. κουρότεροι: τὸ συγκριτικὸν ἀντὶ ἀπολελυμένου κεῖται

263b. b. πεπονήατο: πρὸς τὴν τῶν νέων σπουδὴν καὶ ταχύτητα τὸ 〈αἶψα〉 πεπονήατο, οἷον ἐνεργῶς ἐποίουν, ἡτοίμαζον.

264-65a. 264—65 a. ἑλώριον δὲ ἀναίρεμα, ἅρπαγμα· ἢ βρῶμα.

264-65a. λοίσϑιον δὲ ἔσχατον. τὸ δὲ

264-65a. ἐπεσσυμένας πρὸς τὴν ἀϑρόαν πτῆσιν τῶν Ἁρπυιῶν εἴρηται.

264-65b. b. 〈ἄμφω:〉 οἱ Βορεάδαι. Lg

267a. 267 a. 〈ἀδευκέες:〉 ἀπροσδόκητοι. Lg

267b. b. ἀδευκέας δὲ ἢ ἀντὶ τοῦ ἀπροσδοκήτους ἢ ἀντὶ τοῦ πικράς· δεῦκος γὰρ τὸ γλυκύ. P

268-69a. 268—69 a. ἀπρόφατοι: ἀντὶ τοῦ ἀπροόρατοι, ἀπροφάσιστοι, οἷον ἄνευ προφάσεως καὶ ἐποχῆς καὶ ὑπερϑέσεως, παρόσον τοῖς προφασιζομένοις παρέπεται ὑπέρϑεσις.

268-69b. b. κλαγγῇ μαιμώωσαι: ὥρμων μετὰ κλαγγῆς ἐπιϑυμοῦσαι τῆς τροφῆς. τοῦτο δὲ ὡς ἐπὶ ὀρνέων ἁρπακτικῶν· καὶ γὰρ ἐκεῖνα πρὸ τῆς ἁρπαγῆς κλάζειν φιλεῖ. καὶ τὸ

268-69b. ἐσσέυοντο εἰς τὴν ἀϑρόαν ἐπίπτησιν καὶ τὸ τάχος ἀναφέρεται.

271a. 271 a. καταβρώξασαι: καταφαγοῦσαι. Lg (P)

271b. b. ὑπὲρ πόντοιο: ὅτι διὰ τοῦ Αἰγαίου πόντου καὶ τοῦ Σικελικοῦ αὐτὰς ἐδίωκον, Φερεκύδης ἐν ς΄ (3 fg 28 J.) φησί.

274. 274. φάσγαν’ ἐπισχόμενοι: τὰ ξίφη ἐν χεροῖν ἔχοντες παραπλησίως ἔτρεχον ὀπίσω αὐτῶν. L

275. 275. ἀτὰρ Διὸς οὐ κεν ἐπ〈έσϑην〉: οὐ γὰρ ἄν, φησί,
χωρὶς τοῦ Διὸς ταῖς Ἁρπυίαις ἠκολούϑησαν.

276-77a. 276—77 a. ἐπεὶ ζεφύροιο: ἤτοι ταχίονες τῶν πνοῶν τοῦ λιβὸς ἢ ἴσα ταῖς πνοαῖς ἔτρεχον, ὡς Ἡσίοδος (Th. 268) φησιν. ἐπεὶ πάντοτε αἱ Ἅρπυιαι καὶ τὰς τοῦ ζεφύρου ἀέλλας παρεπέτοντο, εἴ ποτε εἰς τὰ τοῦ Φινέως ἔρχοιντο ἢ ἐκεῖϑεν ὑπαναχωροῖεν.

276-77b. b. αἱ τῶν ἀελλῶν συστροφαὶ πνοιῶν εἰσι ταχύτεραι. συμβαίνει μὲν γὰρ τὴν πνοὴν παρατετάσϑαι καὶ ἐμβραδύνειν, ἡ δὲ ἄελλα ταχυτέρα καὶ κουφοτέρα ἐστὶ τῆς πνοῆς. καὶ εὐλόγως· ταχύτατος γάρ ἐστιν ὁ ζέφυρος τῶν λοιπῶν ἀνέμων, ὡς καὶ Ὅμηρος (T 415 sq.):
‘νῶι δὲ καί κεν ἅμα πνοιῇ ζεφύροιο ϑέοιμεν, τόν περ ἐλαφρότατόν φασ’ ἔμμεναι.’

279a. 279 a. ἠὲ πρόκας ἰχν〈εύοντες〉: ζῷόν τι ὅμοιον ἐλάφῳ, ὁ λεγόμενος νεβρός. Διονύσιος δέ φησιν ὁ Ἀϑηναῖος ἐν ταῖς Κτίσεσι (fg 12 M. IV 395) τὰς ἐλάφους οὕτω λέγεσϑαι, πρόκας· ὅϑεν καὶ
Προκόννησος, ἐπεὶ ἐν ταύτῃ πληϑύουσιν ἔλαφοι. οἱ δὲ Προχόννησον λέγουσιν εἰρῆσϑαι ἀπὸ τῆς προχόου, ἣν ἔχουσα τοῖς Μιλησίοις ἀπήντησεν ἡ Παρϑένος, ὅτε τὴν ἀποικίαν ἐστέλλοντο. οἱ δὲ Προχώννησον ἐτυμολογοῦσιν, καϑὸ πρότερον οὖσα νῆσος ὕστερον προσεχώσϑη. ὑπό τινων δὲ 〈ἡ〉 Προκόννησος καὶ Ἐλαφόνησος ἐκλήϑη. Φιλητᾶς (fg 48 Kuchenm.)
δὲ φησι πρόκας λέγεσϑαι ἐλάφους τὰς πρώτως τικτομένας, οἷον πρωτοτόκους.

279b. b. 〈ἰχνεύοντες:〉 ζητοῦντες. Lg

280a. 280 a. 〈ϑείωσιν:〉 τρέχωσιν, ἐκ τοῦ ϑέω. Gm

280b. b. τυτϑὸν δὲ τιταινόμενοι: μικρὸν δὲ ἄποϑεν μετὰ διαστάσεως ἔτρεχον.

281. 281. μάτην ἀράβη〈σαν〉: προσδοκῶντες ἀεὶ διὰ τὸ σφόδρα
ἐγγὺς εἶναι καὶ δάκνειν καὶ ἐπιψαύειν [δοκεῖν].

282-83a. 282—83 a. μάλα σχεδόν: πλησίον τῶν Ἁρπυιῶν ὁρμῶντες. Lg (P)

282-83b. b. ἐπέχραον ἤλιϑα χερ〈σί〉: πολλάκις, φησίν, ἐϑελήςαντες αὐτὰς πλῆξαι, μάτην ἐπήνεγκαν τὰς χεῖρας.

282-83c. c. 〈ἤλιϑα:〉 ματαίως, ἠλιϑίως. Lg

284. 284. ἀέκητι: παρὰ γνώμην. Lg (P)

285. 285. ἐπὶ Πλωτῇσι: ταῖς περιπλεομέναις καὶ βρεχομέναις πανταχόϑεν ὑπὸ τῶν κυμάτων· φησὶ δὲ τὰς Στροφάδας νήσους. καὶ ἄλλοι δὲ ποιηταὶ λέγουσι παρὰ τὰς Πλωτὰς καταληφϑῆναι τὰς Ἁρπυίας, αἳ νῦν Στροφάδες καλοῦνται. εἰσὶ δὲ αἱ νῆσοι αὗται ἐν τῷ Σικελικῷ
πελάγει. 〈...〉 ἃς ὁ ποιητής φησι (B 677) ‘νήσους τε Καλυδνάς’.

286. 286. εἰ μὴ ἄρ’ ὠκέα Ἶρις: ἄλλοι τὸν Ἑρμῆν φασιν. ἀστείως δὲ ταύτῃ τῇ ϑεῷ τὸ κωλῦσαι τοὺς Βορεάδας δίδωσιν, ἤτοι ὅτι ἄγγελος ἢ ὅτι τῶν Ἁρπυιῶν ἀδελφή.

292. 292. ὀπιδνοτάτη: τιμία καὶ ἐπιστροφῆς ἀξία, παρὰ τὴν ὄπιδα
καὶ ἐπιστροφήν, διὰ τὸ τιμωρεῖσϑαι τοὺς ἐπιόρκους. ῥιγίστη δὲ φρικτή.

295. 295. 〈εἴξαντες:〉 πεισϑέντες. Lg

296-97a. 296—97 a. Στροφάδας δέ: Στροφάδας φησὶ κεκλῆσϑαι διὰ τὸ τοὺς Βορεάδας αὐτόϑεν ὑποστρέψαι στραφέντας εἰς τοὐπίσω, λαβὼν
παρὰ Ἀντιμάχου (fg 13 B. II 291). οἱ δὲ Στροφάδας φασὶν αὐτὰς κεκλῆσϑαι, καϑὸ ἐπιστραφέντες αὐτόϑι ηὔξαντο τῷ Διὶ 〈ἐπὶ τῷ〉 κατα-

296-97b. b. πάρος Πλωτὰς καλέοντ〈ες〉: αἱ Πλωταὶ νῆσοι μετω- νομάσϑησαν Στροφάδες. μέμνηται αὐτῶν καὶ Ἀντίμαχος ἐν τῇ Λύδη
(v. sch. a). 〈...〉. ὅτι δὲ ηὔξαντο οἱ περὶ Ζήτην τῷ Διὶ στραφέντες, λέγει καὶ Ἡσίοδος (fg 57 Rz.²)·
‘ἔνϑ’ οἵ γ’ εὐχέσϑην Αἰνηίῳ ὑψιμέδοντι.’ ἔστι γὰρ Αἶνος ὄρος τῆς Κεφαλληνίας, ὅπου Αἰνησίου Διὸς ἱερόν ἐστιν, οὗ μνημονεύει Κλέων ἐν Περίπλῳ (M. IV 365) καὶ Τιμοσϑένης ἐν τοῖς
Λιμέσιν (fg 39 E. A. Wagner Die Erdbeschreibung des T., Diss. Lips. 1888, 72). Ἀπολλώνιος μὲν οὖν τὴν ἀποστρέψασαν τοὺς περὶ Ζήτην Ἶριν λέγει, Ἡσίοδος (fg 58 Rz.²) δὲ Ἑρμῆν. αἱ δὲ Πλωταὶ νῆσοι κεῖνται ἐν τῷ Σικελικῷ πελάγει.

299. 299. κευϑμῶνα Κρήτης: κοιλάδα τῆς Κρήτης κατέδυσαν.
τοῦτο δέ φησι καὶ Νεοπτόλεμος. ὁ 〈δὲ〉 τὰ Ναυπακτικὰ ποιήσας (fg 3 Kink.) καὶ Φερεκύδης ἐν ς' (3 fg 29 J.) φασὶν εἰς τὸ σπέος αὐτὰς φυγεῖν τῆς Κρήτης τὸ ὑπὸ τῷ λόφῳ τῷ Ἀργινοῦντι.

300. 300. μεταχρονίη: μετέωρος. Lg (P)

301-02a. 301—02 a. 〈πινόεν:〉 ῥερυπωμένον. Lg

301-02b. b. φοιβήσαντες: τὸ ῥυπαρὸν σῶμα καϑάραντες. εἶπεν γάρ (v. 200) ‘πίνῳ δέ οἱ αὐσταλέος χρώς’, ἀπεσκληρυμμένος τῷ ῥύπῳ

301-02c. c. ἐπικριδόν: ἐπικρίναντες ἔϑυον. Lg (P)

306. 306. ἁρπαλέως: ἀδηφαγῶν ἤσϑιεν, ἴσην ὀνείρου ἡδονὴν ἔχων,
μὴ πιστεύων μηδὲ νῦν εἰ εὐωχεῖται δι’ ἃ πέπονϑεν, ἀλλ’ ὥσπερ ὀνειράτια εἶναι δοκῶν.

308. 308. ἐγρήσσειν τὸ ἐγρηγορεῖν, τὸ δὲ

308. μένον ἀντὶ τοῦ προσεδέχοντο. P

310. 310. πείρατα: ἃ δεῖ αὐτοὺς διαπερᾶσαι.

310. ἄνυσιν δέ, ἀστείως
καὶ καιρίως ταύτῃ τῇ λέξει ἐχρήσατο· ἀνύσαι γὰρ κυρίως τὸ μετὰ καμάτου τι ποιῆσαι, ὡς καὶ μέχρι 〈τοῦ〉 νῦν φαμεν.

311-12a. 311—12 a. κλῦτέ νυν: τὸ νυν ἀντὶ τοῦ οὖν. διὰ δὲ τοῦ οὖν ὥσπερ ὀφειλομένην τὴν μαντείαν αὐτοῖς ἀποδίδωσι, λέγων· ‘ἐπακούσατε οὖν, ὥσπερ τὸ χρέος ἀπολαμβάνοντες’.

311-12b. b. 〈οὐ μὲν πάντα:〉 τοῦτο δέ φησιν, ἵνα μὴ ὕστερον ὀχλήσωσιν αὐτόν, τὸ ἀκριβὲς ζητοῦντες. καὶ δαιμονίως τούτου τὴν αἰτίαν τοῖς ϑεοῖς περιάπτει καὶ οὐχὶ ἑαυτῷ, λέγων· ὅσσα δ’ ὄρωρε ϑεοῖς φίλον οὐκ ἐπικεύσω.

311-12c. c. ὄρωρε: ἀντὶ τοῦ ὑπάρχει. Lg (P)

313. 313. τὸ δὲ

313. ἀασάμην ἀντὶ τοῦ ἐλύπησα κεῖται.

313. ἀφραδίαν δέ φησι τὴν ἀβουλίαν. καὶ τὴν αἰτίαν ἐπάγει, δι’ ἣν ἐλύπησε τὸν Δία. P

314. 314. χρείων ἑξείης: μαντευόμενος πᾶσιν ἐφεξῆς καὶ τελείως. παρατίϑησι δὲ αὑτοῦ τὰς συμφοράς, ἤδη δηλῶν, ὡς οὐκ ἀκριβῶς αὐτοῖς οὐδὲ ἄκρως μαντεύεται, εἴγε διὰ τοῦτο ἐβλάβη.

315-16a. 315—16 a. ἐπιδευέα: μὴ τέλεια, ἀλλ’ ἔτι 〈τι〉 ἐνδέοντα λόγια τοῖς ἀνϑρώποις ἐκφαίνειν, ἵνα καὶ τοῦ ϑείου χρείαν ἔχωσιν.

315-16b. b. 〈ἐπιδευέα:〉 ἐλλιπῆ. Gg

315-16c. c. ϑέσφατα δὲ μαντοσύνης τὰ ϑεσπίσματα τῆς μαντικῆς λέγει. P

317-18a. 317—18 a. πέτρας μέν: περὶ τῶν Συμπληγάδων, ὅτι ἐπὶ τοῦ Ποντικοῦ στόματος ἦσαν καὶ ὅτι Κυάνεαι ἐκαλοῦντο διὰ τὸ χρῶμα, ἐν τῷ α' (v. 2 sq.) εἴρηται. ὁ δὲ διὰ πάντων καὶ ἐκ πρώτης ἀκοῆς δε- δίττεται τοὺς ἥρωας, διά τε τῆς παλιρροίας τῶν πετρῶν καὶ διὰ τοῦ
ἐν ϑαλάσσῃ στενοῦ, ὅπερ καὶ ἐπὶ γῆς ἄγαν κινδυνῶδες καὶ φοβερόν ἐστιν. L

317-18b. b. ἁλὸς ἐν ξυνοχῇσι: ὅπου στενοῦται ἡ ϑάλασσα. λέγει δὲ ἐπὶ τοῦ στόματος τοῦ Πόντου. Lg (P)

319. 319. διαμπερὲς ἐξαλ〈έασϑαι〉: τοῦτο φησίν, ἐπεὶ οὐδεὶς
οὐδέποτε ἀβλαβὴς τελέως ἐξέφυγεν, ὥστε οὐδὲ ἂν ἡ Ἀργὼ καίτοι Ἥρας προνοουμένης.

320a. 320 a. τὸ μὲν οὖν

320a. ἐρηρεῖσϑαι τὸ ἐρρῶσϑαι σημαίνει. P

320b. b. νεάτῃσιν: ταῖς εἰς βάϑος οὔσαις. Lg (P)

321. 321. ἀλλὰ ϑαμὰ ξυνί〈ασιν〉: διὰ πάντων τὸ δεινὸν τοῦ
λόγου ἐπαίρει, διά τε τοῦ μὴ ἁπλῶς συνιέναι ἀλλὰ συνεχῶς, καὶ διὰ τοῦ

321. ἐναντίαι . εἰ μὲν γὰρ ἐκ τῶν πλαγίων ἑαυταῖς συνήρχοντο, τάχα ἄν πως δυνατὸν ἦν ὑποτηρήσαντα τὴν σύνοδον ἐκφυγεῖν· εἰ δὲ ἐξ ἐν- αντίας συνέρχονται, ἄντικρυς καὶ ὡμολογημένος ὁ κίνδυνος. δεινοποιεῖ δὲ καὶ τῇ ἀκοῇ ἐκπλήττει τοὺς ἥρωας, ἐπεὶ μεγάλας ἔσχε παρ’ αὐτῶν
τὰς εὐεργεσίας, ἵνα καὶ αὐτὸς μεγάλα αὐτοῖς καὶ δεινὰ προμηνύων ὥσπερ ἴσος ἀντευεργέτης ὀφϑῇ.

322-23a. 322—23 a. κορϑύεται: βρασσόμενον ὑπὲρ αὐτῶν τὸ ὕδωρ διι- κνεῖται.

322-23a. στρηνές δέ ἐστι τὸ ἀνατεταμένον καὶ μέγα καὶ ὀξὺ καὶ διά- τορον.

322-23b. b. 〈κορϑύεται βρασσόμενον:〉 ἠχεῖται. Sm

322-23c. c. βρασσόμενον δέ ἀντὶ τοῦ μετὰ ἤχου καὶ ταραχῆς αἰρό- μενον. P

322-23d. d. στρηνές: σκληρόν. Lg P

322-23e. e. στυφελή δὲ ἡ τραχώδης ἀκτή. P

324. 324. τῷ νῦν ἡμετέ〈ρῃσι〉: διὸ νυν, ἐπεὶ μέγας καὶ πολὺς ὁ κίνδυνος.

324. παραιφασίῃσι δὲ παραινέσεσιν, ὑποϑήκαις.

325. 325. τὸ δὲ

325. ἀλέγειν ἀντὶ τοῦ φροντίζειν. P

326a. 326 a. πείρειν δὲ ἐνταῦϑα μὲν τὸ διαπλέειν καὶ διαπερᾶν, ὡς
τὸ ‘ἀλεγεινά τε κύματα πείρων’ (Hom.), ἀλλαχοῦ δὲ καὶ τὸ διατρυπᾶν· ‘σπλάγχνα δ’ ἄρ’ ἀμπείραντες’ (B 426). P

326b. b. αὐτάγρετον: αὐϑαίρετον. Lg P

327. 327. τὸ δὲ

327. ϑύνειν τὸ ὁρμᾶν σημαίνει. οἱ δὲ

327. ἰϑύνειν γρά- φοντες ἁμαρτάνουσιν. P

328-29a. 328—29 a. οἰωνῷ δὴ πρό〈σϑε〉: τὸ ἑξῆς· οἰωνῷ δὴ πρόσϑε πελειάδι πειρήσεσϑε ἐφιέμενοι. πελειὰς δὲ εἶδος περιστερᾶς, ὡς καὶ Ἀριστοτέλης (Hist. an. V 13, 544 b 1) φησίν. ὅτι δὲ ἐχρήσαντο περιστερᾷ πλεῖν μέλλοντες, καὶ Ἀσκληπιάδης ἐν Τραγῳδου- μένοις (12 fg 2 b J.) φησίν.

328-29b. b. τὸ δὲ

328-29b. πρόσϑε τὸ πρότερον δηλοῖ, τὸ δὲ

328-29b. ἀποπρὸ τὸ μα- κράν. τὸ δὲ

328-29b. ἐφιέναι ἐνταῦϑα μὲν τὸ ἐνδιδόναι σημαίνει, ἔστι δ’ ὅτε τὸ ἐντέλλεσϑαι καὶ ἐπιτρέπειν, παρὰ δὲ τοῖς ῥήτορσιν ἰδίως τὸ ἀπὸ δικαστηρίου εἰς δικαστήριον μεταβαίνειν, καὶ ἔφεσις ἡ μετάβασις. Λου- κιανός (Prom. 4)· ‘ἡ δὲ ἔφεσις ἐπὶ τὸν Δία ἔσται’.

328-29b. ἐφίεμαι δὲ τὸ
ἐπιϑυμῶ. ὁ δὲ νοῦς· πρότερον δὲ πειράσασϑαι ἐφιέναι οἰωνῷ πελειάδι, ὥστε πέτεσϑαι δηλαδή, μεϑέντες αὐτὴν ἀποπρὸ καὶ μακρὰν τῆς νεώς. P

330a. 330 a. σόη: ἀβλαβής. Lg P

330b. b. δίηται: διωχϑείη καὶ πετασϑείη ἡ ὄρνις. Lg P

332. 332. ἀλλ’ εὖ καρτύναντες: ἀσφαλισάμενοι καὶ κρατύναντες.
Δωρικὸν δέ ἐστι τὸ κατ’ ἐναλλαγὴν στοιχείων διαλέγεσϑαι, ὡς καὶ κρα- δίαν καὶ κάρτος λέγουσιν.

333-34a. 333—34 a. ἐπεὶ φάος οὐ νυ τι τόσσον: ἡ διάνοια 〈ἡ〉 αὐτὴ γέγονε παρὰ τὴν ἐν ἄλλοις λεχϑεῖσαν (I 870 sq.):

333-34b. b. 〈φάος:〉 ζωή. Sm

335. 335. ὀνήϊστον: ὠφελιμώτατον πονεῖτε καὶ πράττετε. λέγει δὲ
τὸ κωπηλατεῖν.

336. 336. πρὶν δ’ οὔτι ϑεούς: πρὸ δὲ τοῦ εἰς τὸν πορϑμὸν ἐλϑεῖν οὐ κωλύω ὑμᾶς τοὺς ϑεοὺς ἐπικαλεῖσϑαι βοηϑούς.

341. 341. ὦ μέλεοι: τοῦτο φησιν ὡς τῶν ἡρώων μέγα φρονούντων ἐπὶ τῇ κατασκευῇ τῆς Ἀργοῦς διά τε τὸ τῶν ξύλων μέγεϑος καὶ τὴν
κατασκευάσασαν Ἀϑηνᾶς τέχνην.

342-44a. 342—44 a. εἰ κέ με τρὶς τόσσον: διὰ τούτου μάλιστα, ὥσπερ ἐκ ϑεῶν τὸ κώλυμα τῆς ὁδοῦ λέγων εἶναι, πείϑει αὐτοὺς ἐπαναχωρεῖν, ἐάν τι φαῦλον συμβῇ τῇ ὄρνιϑι. τοῦτο δέ φησιν, ἐπεὶ τοὺς παρὰ τῶν ἀδίκων λόγους ὡς ἀπίστους καὶ ἀπληρώτους λαμβάνομεν διὰ τὸ ἀσεβὲς
αὐτῶν. φησὶν οὖν· εἰ καὶ τρὶς τοσοῦτον ἢ καὶ πλέον ὑπονοεῖτέ με μισεῖσϑαι ὑπὸ τῶν ϑεῶν ὅσον ἀληϑῶς μισοῦμαι, μὴ τολμήσητε χωρὶς οἰωνοῦ περᾶν.

342-44b. b. τὸ δὲ

342-44b. ἀνάρσιος σημαίνει μὲν τὸν ἀνάρμοστον, σημαίνει δὲ καὶ τὸν ἐχϑρόν· οἱ γὰρ ἐχϑροὶ ἀλλήλοις οὐ συμβαίνουσι. P

342-44c. c. τὸ δὲ

342-44c. πάρεξ βαρυτόνως ἀντὶ τοῦ χωρίς.

345. 345. καὶ τὰ μὲν ὥς κε πέλ〈ῃ〉: καὶ ταῦτα μὲν οὕτως ἂν γένοιτο, καϑὼς καὶ ἔσται καὶ εἵμαρται. L

346. 346. σύνδρομα πετράων: τὴν σύνοδον. διὰ δὲ τούτου πάλιν αἰνίττεται μάλλον, ὡς οὐ ῥᾳδία αὐτοῖς οὐδὲ ἀκίνδυνος ἡ ἔξοδος.

347-49a. 347—49 a. αὐτίκα Βιϑ〈υνῶν〉: μετὰ γὰρ τὴν Φινέως νῆσον ἐπὶ τὰ δεξιὰ μέρη ἐστὶ Βιϑυνία παρὰ τὸν Βόσπορον. ταχέως ἄρα ἐκ- πλεύσαντι τὸ στόμα τοῦ Πόντου ἡ ἑτέρα πλευρὰ τῆς Βιϑυνίας· ἡ γὰρ Βιϑυνία, ὡς προείρηται, περὶ τὸν Βόσπορόν ἐστιν ἐν δεξιᾷ, ἐν ἀριστερᾷ

347-49b. b. πλώετε ῥηγμῖνας: ἐχόμενοι τῆς Βιϑυνίας πλεῖτε πρὸς τὰ δεξιά, φυλαττόμενοι τὰς ἐκ τοῦ ἀριστεροῦ μέρους ῥηγμῖνας — λέγοι δ’
ἂν τοῦ Σαλμυδησσοῦ, ἐπειδὴ οἱ περὶ τὸν Σαλμυδησσὸν κατοικοῦντες Θρᾷκες ἐπιτιϑέμενοι διήρπαζον τοὺς παραπλέοντας.

347-49c. c. Ῥήβας δὲ ποταμὸς Βιϑυνίας.

347-49d. d. Μέλαιναν: ἄκρα οὕτως καλουμένη. Lg (P)

351-52a. 351—52 a. κεῖϑεν δ’ οὐ μάλα: ἐκ τῆς Θυνιάδος νήσου πλεύ-
σαντες οὐ πολὺ ἐπὶ τὸ πέραν εἰς τὴν Μαριανδυνῶν ἥξετε γῆν. τὴν δὲ Μαριανδυνῶν 〈γήν〉 σὺν Γνησιόχῳ τῷ Μεγαρεῖ Βοιωτοὶ κατέσχον, ὡς Ἔφορος (70 fg 44 b J.) ἱστορεῖ. παραρρεῖ δὲ αὐτὴν ὁ Ἀχέρων ποταμός.

351-52a. Ἀχέρων δὲ παρὰ τὰ ἄχεα εἴρηται.

351-52b. b. τὸ δὲ

351-52b. ἀντιπέραιαν πρὸς τὴν νῆσον· ἀντιπέραν γὰρ τῆς
νήσου κεῖται ἡ Μαριανδυνία. P

353-56a. 353—56 a. ἔνϑα μὲν εἰς Ἀίδα〈ο〉: κατά τὸν ἐν τῇ Μαριαν- δυνίᾳ Ἀχέροντα ὡς ἐπὶ τὸν τοῦ Ἅιδου ποταμὸν καταβατή τις ἔστιν ὁδός. ὁ δὲ ῥεῖϑρα σφοδρὰ ἔχων διατέμνει αὐτήν — τὴν Μαριανδυνίαν —, κάτωϑεν ῥέων, καὶ εἰς 〈ἄκραν αὐτὴν〉 ἔκ τινος φάραγγος ῥέων τὰ
ῥεύματα εἰσβάλλει.

353-56b. b. ἀκτή τε προβλής: ἄκρα κατὰ τὴν Ἡράκλειαν, ἣν Ἀχερούσιον

353-56c. c. ὑψόϑι δὲ τείνειν αὐτήν φησι, τουτέστι ὑψηλή ἐστιν. P

353-56d. d. δινήεις τ’ Ἀχέρων: καὶ ὁ Ἀχέρων ποταμὸς εἰς ϑάλασσαν ῥεῖ διὰ μεγάλης φάραγγος, τέμνων τὴν Ἀχερουσίαν ἄκραν. παρὰ γὰρ τὴν Ἡράκλειαν τὴν ἐν Μαριανδυνοῖς Ἀχέρων τις ἔστι 〈ποταμὸς〉 καὶ στόμιον σπηλῶδες.

353-56d. φάραγγος δὲ τῆς τοῦ ὄρους τραχύτητος καὶ ὀρεινῆς
κοιλάδος· φάραγξ γὰρ ἡ ὀρεινὴ κοιλάς.

357-59a. 357—59 a. ἀγχίμολον δ’ ἐπὶ τῇ: ἐπὶ τῇ Μαριανδυνῶν χώρᾳ. τὸ δὲ ἑξῆς· ἐπὶ δὲ τῇ Μαριανδυνῶν γῇ ἐκ τοῦ σύνεγγυς παραπλέετε τὰ τῶν Παφλαγόνων ὄρη.

357-59b. b. κολωνούς: ὄρη. Lg (P)

357-59c. c. τοῖσίν τ’ Ἐνετή〈ιος〉: ἀπὸ Ἐνέτης πόλεως Παφλαγόνων. Ὅμηρος (B 852)· ‘ἐξ Ἐνετῶν, ὅϑεν ἡμιόνων γένος’. τούτους δὲ Καύκωνας

357-59d. d. 〈μενεδήϊος:〉 γράφεται Ἐνετήιος. Lg Gm

357-59e. e. τὸ δὲ

357-59e. τοῦ καί περ ἀφ’ αἵματος εὐχετόωνται περισσὸν ἔχει τὸν περ· ἀπὸ τοῦ Πέλοπος γὰρ ἔλεγον κατάγεσϑαι οἱ Παφλαγόνες. P

360-63a. 360—63 a. ἔστι δέ τις ἄκρη Ἑλ〈ίκης〉: ὅτι ἡ Κάραμβις ἄκρα ὑψηλή τε καὶ καταρρὼξ τῆς Παφλαγονίας καὶ εἰς τὸ πέλαγος τείνει πρὸς ἄρκτον, μνημονεύει καὶ Ἔφορος ἐν δ' (70 fg 41 J.). ὁ δὲ
νοῦς· ἔστι δέ τις ἄκρα καὶ ἐξοχὴ ὑψηλὴ εἰς τὸ πέλαγος τείνουσα, κατεναντίον τῆς Ἑλίκης Ἄρκτου κειμένη, ὑφ’ ἧς καὶ αἱ τοῦ Βορέου ἄελλαι περισχίζονται, τουτέστιν αἱ πνοαί. ἔστι δὲ ὑπέρβατον, καὶ ἡ ὑπὲρ ἀντὶ τῆς ὑπό· ὑφ’ ἧς καὶ αἱ τοῦ Βορέου πνοαὶ σχίζονται.

360-63b. b. ἴσως δὲ βέλτιον λαμβάνειν τὴν ὑπὲρ 〈ἀντὶ τοῦ ἐπάνω· ὑπὲρ〉
τῆς Καράμβιδος καὶ αἱ πνοαὶ τοῦ Βορέου σχίζονται ἤτοι διαλύονται. εἰ γὰρ ἐν ταῖς κορυφαῖς τῶν ὑψηλῶν ὀρέων νηνεμία ἐστίν, ὡς οἱ φυσιολόγοι ἀξιοῦσι, πολλῷ μᾶλλον ὑπὲρ ἐκείνας. διὸ καὶ ἐπάγει· οὕτως ἀνὰ τὸ πέλαγος τετραμμένη τῷ

360-63b. αἰϑέρι κύρει καὶ προσπελάζει. P

360-63c. c. 〈αἰϑέρι κύρει:〉 ἡ Κάραμβις τῷ αἰϑέρι προσεγγίζει. Lg

364. 364. 〈τὴν δὲ περιγνάμψαντι:〉 τὴν Κάραμβιν δηλονότι κάμψαντι. Lg

366a. 366 a. Ἅλυος ποταμοῖο: Ἅλυς ποταμὸς Παφλαγονίας, ὃν

366b. b. Ἅλυος: ποταμὸς Παφλαγονίας περὶ Σινώπην ἐκβάλλων. Lg (P)

367-68a. 367—68 a. ἐρεύγονται: ἠχοῦσι, ῥέουσι μετὰ ἤχου. Lg (P)

367-68b. b. μετὰ τόν δ’ ἀγχίρρ〈ο〉ος Ἶρις: μετὰ δὲ τὸν Ἅλυν πλησίον ῥεῖ ὁ Ἶρις, ἐλάττων ὢν τοῦ Ἅλυος κατὰ τὸ μέγεϑος.

367-68b. λευκῇσι δὲ ἀντὶ τοῦ καϑαραῖς.

367-68c. c. 〈Ἶρις:〉 ποταμὸς Παφλαγονίας. Lg

369-72a. 369—72 a. κεῖϑεν δὲ προτ〈έρωσε〉: ἐκεῖϑεν δὲ προελϑοῦσιν ἀκτήν τινα εἶναί φησιν ἐκκειμένην εἰς ϑάλασσαν· κάμψαντι δὲ αὐτὴν κόλπον εἶναι, εἰς ὃν καταφέρεσϑαί φησι τὸν Θερμώδοντα ὑπὸ τὴν Θεμισκύρειον ἄκραν, ἔνϑα ᾤκησαν αἱ Ἀμαζόνες.

369-72b. b. ὑπείροχος: ὑπερέχων, ὑψηλός. Lg (P)

369-72c. c. 〈Θερμώδοντος:〉 ποταμὸς Παφλαγόνων. Lg

369-72d. d. μύρεται: ἀντὶ τοῦ ἐκρεῖ. συναπτέον δὲ οὕτω· τὸ στόμα Θερμώδοντος κόλπῳ μύρεται.

369-72d. διαειμένος δὲ κατὰ ἀντιστροφὴν διαφερόμενος, μεϑ’ ὁρμῆς ῥέων, οἷον· διὰ πολλῆς γῆς ῥέων ὁ ποταμὸς ὁ
Θερμώδων κατὰ τὴν Θεμισκύρειον ἄκραν εἰς κόλπον εὐδινὸν ἐκρέει.

373-76a. 373—76 a. ἔνϑα δὲ Δοίαντος πεδ〈ίον〉: Δοίας καὶ Ἄκμων ἀδελφοί· τίνος δὲ πατρός, οὐ φέρεται, ὡς φησι Φερεκύδης (3 fg 15 b J.).

373-76a-cont. Χάλυβες ἔϑνος Σκυϑικόν μετὰ τὸν Θερμώδοντα, οἳ μέταλλα σιδήρου εὑρόντες μοχϑοῦσι περὶ τὴν ἐργασίαν. ἐκλήϑησαν δὲ Χάλυβες ἀπὸ Χάλυβος τοῦ Ἄρεως
υἱοῦ. μέμνηται αὐτῶν καὶ Καλλίμαχος (fg 35c Schn. = Pap. Soc. Ital. 1092, 48 sq.)· ‘Χαλύβων ὡς ἀπόλοιτο γένος, γειόϑεν ἀντέλλοντα κακὸν φυτὸν οἵ μιν ἔφηναν.’

373-76b. b. σμυγερώτατοι: ἐπιπονέστατοι. Lg P

373-76c. c. 〈ἐργατίναι:〉 μοχϑηροί. Lg

377-80. 377—80. Γενηταίην ὑπὲρ ἄκρην: Γενηταία ἄκρα, κυρίως οὕτω λεγομένη ἀπὸ Γένητος ποταμοῦ, ἔνϑα Διὸς Ξενίου ἱερόν ἐστι. καὶ

377-80. Τιβαρηνοὶ ἔϑνος Σκυϑικόν πλησιόχωρον Χαλύβων.

377-80. Μοσσύνοικοι δὲ ἔϑνος καὶ αὐτὸ 〈Σκυϑικόν〉, ἀπὸ τῆς διαγωγῆς τὴν προση-
γορίαν ἐσχηκός. μόσσυνοι γὰρ οἱ ξύλινοι οἶκοι λέγονται, οἷς [καὶ αὐτοὶ] ἐχρῶντο· ὅπερ καὶ αὐτὸς αἰνιττόμενος ὑλήεσσαν γῆν αὐτοὺς οἰκεῖν ἔφη. ἀπὸ γοῦν τοῦ μόσσυνος, ὃ λέγεται ὁ ξύλινος οἶκος, ἐκλήϑησαν Μοσσύνοικοι.

382. [382]. κάλινα: ξύλινα. Lg (P)

382-85a. 382—85 a. λισσῇ ἐπικέλσετε νήσῳ: τῇ τραχείᾳ καὶ ὑψηλῇ. ἡ δὲ νῆσος καλεῖται Ἀρητιάς. ἐν δὲ ταύτῃ τῇ νήσῳ αἱ Στυμφαλίδες ἦσαν ὄρνιϑες, ἀπὸ Στυμφάλου τῆς Ἀρκαδίας πόλεως ὑπὸ Ἡρακλέους διωχϑεῖσαι. ἐν ταύτῃ οὖν τῇ νήσῳ, φησί, παντοίᾳ σπουδῇ κατάχϑητε· ἐκεῖ γὰρ ὑμῖν ἐπιφανήσεταί τις ὠφέλεια.

382-85a-cont. λισσὴ δὲ ἀντὶ τοῦ ὁμαλή. Ἀμερίας δὲ ἐν Γλώσσαις

382-85a-cont. λισσὸν τὸ ὑψηλὸν ἀποδίδωσιν. ὅτι δὲ ἡ νῆσος αὕτη ὄρνιϑας ἔχει τοξευούσας τοῖς πτεροῖς ὡς βέλεσιν, ἱστορεῖ καὶ Εὐριπίδης ἐν Φρίξῳ (fg 838 N.²).

382-85b. b. 〈ἀπειρέσιοι:〉 πολλοί. Lg

382-85c. c. ἐφέπουσιν: διατρίβουσιν. Lg P

387a. 387 a. Ὀτρηρὴ καὶ Ἀντιόπη: Ἀμαζόνων αὗται βασίλειαι.

387b. b. 〈στρατόωντο: . . .〉 ποίαν δὲ στρατιάν, οὐδεὶς ἐδήλωσεν.

388-91a. 388—91 a. ἔνϑα γὰρ ὕμμιν: ἐνταῦϑα γάρ, ἐν τῇ Ἀρητιάδι νήσῳ, ὑμῖν ὄφελος ἐκ τῆς ϑαλάσσης ἥξει ἄρρητον, δηλονότι διὰ τὸ
ναυάγιον. λέγει δὲ τοὺς Φρίξου καὶ Χαλκιόπης τῆς Αἰήτου ϑυγατρὸς παῖδας, οἵτινες ἐπὶ τὴν Ἑλλάδα στελλόμενοι διὰ τὸν Ἀϑάμαντος κλῆρον, ἐν ταύτῃ τῇ νήσῳ ναυαγήσαντές ἔτυχον ἐπιμελείας παρὰ τῶν ἡρώων καὶ ὁδηγοὶ αὐτοῖς εἰς τὴν Σκυϑίαν ἐγένοντο. εἰσὶ δὲ οὗτοι Ἄργος, Μέλας, Κυτίσωρος, Φρόντις.

388-91b. b. 〈ἀδευκέος:〉 τῆς ἀπροσδοκήτου, ἀντὶ τοῦ τῆς παρ’ ἐλπίδας ὑμῖν φανείσης. Lm

388-91c. c. ἀδευκῆ δὲ φησι τὴν ϑάλασσαν, ἤγουν πικράν· δεῦκος γὰρ τὸ γλυκύ.

388-91c. ἄρρητον δὲ φησι τὸ

388-91c. ὄνειαρ διὰ τὸ ἀπροσδόκητον τοῦ ναυαγίου. P

388-91d. d. τῷ κέ τε φίλα φρο〈νέων〉: διό, ἐπεὶ ὠφελήσει ὑμᾶς, εὐνοῶν ὑμῖν κελεύω κατέχειν.

388-91e. e. 〈ἀλλὰ τίη με:〉 ταῦτά φησιν, ἐπεὶ ἔλαϑεν ἑαυτὸν τὰ πάντα μέλλων λέγειν — τίνες τε εἴησαν οἱ συντευξόμενοι καὶ ὅπερ αὐτοῖς ποιήσουσιν — καὶ παρεκβαίνειν τῶν προαπαγγελϑέντων αὐτῷ· ἔφη

388-91f. f. 〈ἀλιτέσϑαι:〉 ἁμαρτεῖν. Lg

388-91g. g. 〈διηνεκέως:〉 καθόλου. Lg

392-94a. 392—94 a. νήσου δὲ προτέρω 〈σε〉: μετὰ δὲ τὴν νῆσον καὶ τὴν περαίαν γῆν οἰκοῦσιν οἱ Φίλυρες. ὑπεράνω δὲ τῶν Φιλύρων
καὶ ἔμπροσϑέν εἰσιν οἱ Μάκρωνες, ἔϑνος Σκυϑικόν 〈ἤ〉 ἄποικον τῶν Εὐβοέων· ἡ γὰρ Εὔβοια καὶ Μάκρις ἐκαλεῖτο διὰ τὴν ϑέσιν.

392-94b. b. νήσου δὲ προτέ〈ρωσε〉: τῆς δὲ νήσου τῆς Ἀρητιάδος
ἔμπροσϑεν καὶ τῆς κατὰ τὸ ἐναντίον γῆς οἰκοῦσι Φίλυρες, οἳ ἐκλήϑησαν ἀπὸ Φιλύρας τῆς Ὠκεανοῦ ϑυγατρός, γαμετῆς δὲ Κρόνου, μητρὸς δὲ Χείρωνος, ἐνταῦϑα διατριψάσης.
ἢ οὕτως· μετὰ δὲ τὴν νῆσον 〈καὶ〉 τὴν περαίαν γῆν νέμονται Φίλυρες.

392-94c. c. περιώσια: πολλά. φησὶ δὲ τοῦτο διὰ τὸ εἰς πολλὴν χώραν
διεσπάρϑαι αὐτούς.

392-94d. d. 〈φῦλα Βεχείρων κτλ.:〉 ἔϑνη Σκυϑικά. Lg P

395. 395. ἑξείης δὲ Σάπειρες 〈ἐπὶ σφίσι〉: ἐπὶ τοῖς Βεχείροις. Σάπειρες δὲ ἔϑνος Σκυϑικόν οὕτω κληϑὲν διὰ τὸ πολλὴν παρ’ αὐτοῖς
γίνεσϑαι τὴν σαπφειρίνην λίϑον.

396a. 396 a. 〈Βύζηρες:〉 ἔϑνος Σκυϑικόν. Lg

396b. b. ὁμώλακες: ὅμουροι. ὤλακα γὰρ τὴν αὔλακα Δωρικῶς· καὶ Ὅμηρος (N 707) ‘ἱεμένω κατὰ ὦλκα’.

397-98a. 397—98 a. ἀρήιοι: ἤτοι οἱ κατὰ φύσιν πολεμικοὶ ἢ οἱ τῷ Ἄρει
φίλοι καὶ ἱεροί. Lm (P)

397-98b. b. ἀλλ’ ἐνὶ νηὶ πείρε〈ϑ’〉: ἀλλὰ πλεῖτε, φησίν, ἕως ἂν εἰς τὸ μυχώτατον τῆς ϑαλάσσης ἀφίκησϑε. μετὰ γὰρ τὴν Σκυϑίαν ἐστὶ τὸ τέλος τῆς ϑαλάσσης διὰ τὸ διαδέχεσϑαι τὴν Μαιώτιδα λίμνην, μεϑ’ ἣν ὁ Ἀρκτικός ἐστιν ὠκεανός. L

397-98c. c. ἀλλὰ πείρετε, φησίν, καὶ πλέετε, ἤγουν ἕως ἂν τῇ μυχάτῃ καὶ ἐσχάτῃ ϑαλάσσῃ ἐγχρίμψητε, δηλονότι μέχρις ἂν εἰς τὸν μυχὸν ἀφίκησϑε τοῦ Εὐξείνου πόντου· ἐνταῦϑα γὰρ καὶ ἡ Σκυϑία τε- λευτᾷ. καὶ τὴν μὲν Σκυϑίαν διαδέχεται ἡ Σαρματία, τὸν δὲ Εὔξεινον ἡ Μαιῶτις· περιοικοῦσι δὲ τὴν Μαιῶτιν οἱ Σαρμάται, ὑπὲρ δὲ τοὺς
Σαρμάτας ὁ Σαρματικός ἐστι καὶ Ἀρκτικὸς ὠκεανός. P

399-401a. 399—401 a. Κυταΐδος: Κολχικῆς· Κύταια γὰρ πόλις Κολχίδος. ἔστι δὲ καὶ ἑτέρα Κύταια, πόλις τῆς Εὐρώπης, ὁμώνυμος τῇ Σκυϑικῇ,

399-401b. b. Κιρκαίοιο: προπαροξύνεται Κίρκαιον. Lg (P)

404-05a. 404—05 a. ἄλσος τε σκιόειν: ἀντὶ τοῦ σκιόεν. ὁ δὲ Ἑλλάνικος

404-05b. b. 〈τέρας:〉 ἀντὶ τοῦ ϑαῦμα. Lg

409. 409. ἀμφασίῃ βεβολημένοι: οἷον ὑπὸ ἀφασίας ἐκπεπληγμένοι. Lg P

413-18a. 413—18 a. ἀσπαστῶς κεν παρὰ σέο: ἡδέως ἂν παρὰ σοῦ μάϑοιμι, εἰ καὶ ὑποστρέψαντες ἐκ Κόλχων ἐκφευξόμεϑα.

413-18b. b. δύο δὲ μάλιστα ἐφίεται ὁ Ἰάσων μαϑεῖν παρὰ τοῦ Φινέως· ἓν μέν, πῶς ἂν αὖϑις κατὰ τὴν ὑποστροφὴν διαπλεύσαι τὰς Συμπληγάδας· δεύτερον, πῶς ἂν μέχρι τῆς Κολχίδος ἀφίκοιτο διαπλεύσας τοσαύτην
ϑάλασσαν. τὸ δὲ δυσχερὲς τοῦ πλοῦ ἐνέφηνε διὰ τοῦ τὴν Κολχίδα κεῖσϑαι ἐπὶ τὰ ἔσχατα τῆς γῆς καὶ τοῦ Πόντου. P

413-18c. c. Αἶα δὲ Κολχίς: ἡ Αἶα πόλις τῆς Κολχίδος, αὕτη ἐπ’ ἐσχάτοις κεῖται τῆς οἰκουμένης.

421-22a. 421—22 a. ἐπεὶ δαίμων: ἐκ δὲ τῆς Αἴας, φησίν, τουτέστιν ἐκ τῶν Κόλχων, ϑεὸς ὑμῖν καθηγήσεται, καὶ εἰς τὴν Αἶαν πλέουσι πολλοὶ ἔσονται καθόλου πομποί.

421-22b. b. ἐξ Αἴης: ἄλλος ὑμῖν, φησί, γενήσεται πλοῦς ἐκ τῆς Αἴας. τοῦτο δὲ λέγει, παρόσον οὐ διὰ τῶν Συμπληγάδων ὑποστρέψουσιν.

423-24. 423—24. ἀλλά, φίλοι, φρά〈ζεσϑε〉: διὰ φροντίδος ἔχετε, φησί, τὴν ἐκ τῆς Ἀφροδίτης δολίαν βοήϑειαν.

431-32. 431—32. τὸ δὲ

431-32. ὅσσον ἄπωϑεν ἤλασαν ἀντὶ τοῦ ὅσον μακρὰν ἐπορεύϑησαν. P

434. 434. Δικταίης ἄντρον: εἰς τὸ τῆς Κρήτης ὄρος.

434. ἐρίπναι

438. 438. ἦ ἄρα δή τις: τὸ

438. ἄρα ἠϑικῶς ἀντὶ τοῦ ὡς ἔοικε. καὶ ἐν Ὀδυσσείᾳ (ρ 454)· ‘οὐκ ἄρα σοί γ’ ἐπὶ εἴδεϊ καὶ φρένες ἦσαν’. καὶ
Ἡσίοδος (Op. 11)· ‘οὐκ ἄρα μοῦνον ἔην Ἐρίδων γένος’, οὐκ ἦν, ὡς ἔοικε, μία Ἔρις.

441-42. 441—42. εἰ δὲ καὶ ὀφϑαλμ〈οῖσι〉: εἰ δὲ καὶ ἀναβλέψαι ϑεῶν τίς σε ποιήσειεν, χαρείην ἂν ὅσον [ὡς] εἰ σωϑείην εἰς τὴν πατρίδα. L

445. 445. ὑποσμύχονται: ὑποτύφονται, ὅπερ ἐστὶν ὑπὸ πάϑους
ἠμαύρωνται. ἔστι δὲ

445. ὑποσμύχειν καὶ τὸ ἠρέμα ὑποκαίειν, οἱονεὶ ὑποκέ- καυνται.

451-52. 451—52. 〈οἳ〉 καὶ πρόσϑεν ἐπ’ ἤματι: οἵτινες συνεχῶς ἤρχοντο πρὸς αὐτόν. τὸ ἑξῆς· φέροντες μέρος τῆς ἰδίας τροφῆς. Lm (P)

456-57. 456—57. σὺν τοῖσι δ’ ἵκανε Παραίβιος: ὁ μὲν Ἀπολλώνιος
τὸν Παραίβιον φίλον Φινέως εἶναί φησιν, οἱ δὲ ἄλλοι δοῦλον εἶναι πιστόν. οἱ δὲ περὶ τὸν Παραίβιον, φησίν, ἐχάρησαν ἰδόντες τοὺς ἥρωας.

458-60a. 458—60 a. 〈αὐτός:〉 ὁ Φινευς δηλονότι. Lg

458-60b. b. αὐτὸς γὰρ ὁ Φινεὺς

458-60b. ὑπεμυϑήσατο καὶ προεῖπε τῷ Παραιβίῳ τὴν τῶν ἡρώων ἔλευσιν. συνάπτειν μὲν γὰρ δεῖ τὴν ὑπὸ τῷ ἐμυϑήσατο,
λαμβάνειν δὲ ἀντὶ τῆς πρό· ὥσπερ καὶ τὸ ‘ὑπειπών’ (Ar. Vesp. 55) ἀντὶ τοῦ προειπών. P

458-60c. c. 〈Θυνίδι γαίῃ:〉 τὴν περὶ τὸν Βόσπορον χώραν πάλιν (cf. v. 177) Θυνίδα εἶπεν. Lm

458-60d. d. ὅρα δέ, ὅτι Θυνίδα γῆν εἶπεν, ἐν ᾗ κατῴκει ὁ Φινεύς, ὡς
εἶναι μέρος τι Θράκης, ὃ καλεῖται Θυνίς. P

470. 470. μόρον: νῦν τὴν τύχην. Lg (P)

471-75a. 471—75 a. εὖτε γὰρ οὖν ὡς πλεῖστα κά〈μοι〉: ὁ Παραί-

471-75b. b. χρησμοσύνη: ἀπορία, πενία, ἔνδεια. Lg (P)

476-83a. 476—83 a. Ἁμαδρυάδος νύμφης: Ἁμαδρυάδας νύμφας
Μνησίμαχος (fg 3 M. IV 453) φησι διὰ τὸ ἅμα ταῖς δρυσὶ γεννᾶσϑαι· ἢ ἐπεὶ δοκοῦσιν ἅμα ταῖς δρυσὶ φϑείρεσϑαι, νύμφαι Ἁμαδρυάδες λέγονται. Χάρων δὲ ὁ Λαμψακηνός (fg 12 M. I 35) ἱστορεῖ, ὡς ἄρα Ῥοῖκος, ϑεασάμενος δρῦν ὅσον οὔπω μέλλουσαν ἐπὶ γῆς καταφέρεσϑαι, προσέταξε τοῖς παισὶν ὑποστηρίξαι ταύτην. ἡ δὲ μέλλουσα συμφϑείρεσϑαι
τῇ δρυὶ νύμφη ἐπιστᾶσα τῷ Ῥοίκῳ χάριν μὲν ἔφασκεν εἰδέναι ὑπὲρ τῆς σωτηρίας, ἐπέτρεπεν δὲ αἰτήσασϑαι ὅ τι βούλοιτο. ὡς δὲ ἐκεῖνος ἠξίου συγγενέσϑαι αὐτῇ, ὑπέσχετο δοῦναι τοῦτο· φυλάξασϑαι μέντοι γε ἑτέρας γυναικὸς ὁμιλίαν παρήγγειλεν, ἔσεσϑαι δὲ μεταξὺ αὐτῶν ἄγγελον μέ- λισσαν. καί ποτε πεσσεύοντος αὐτοῦ παρίπτατο ἡ μέλισσα· πικρότερον
δέ 〈τι〉 ἀποφϑεγξάμενος εἰς ὀργὴν ἔτρεψε τὴν νύμφην, ὥστε πηρω- ϑῆναι αὐτόν, καὶ Πίνδαρος δὲ φησι, περὶ νυμφῶν ποιούμενος τὸν λόγον (fg 165 Schr.)· ‘ἰσοδένδρου τέκμαρ αἰῶνος λαχοῦσα’.
ὁ οὖν τοῦ Παραιβίου πατὴρ ἐκκόπτων δρῦν παρεκαλεῖτο ὑπὸ νύμφης μὴ τεμεῖν αὐτήν· συγγεγεννημένη γὰρ οὖσα ἐὰν ἐκκοπῇ, αἰτίαν

476-83b. b. ἀϑέριξε: ἀντὶ τοῦ ἠμέλησε. Lg (P)

476-83c. c. 〈ἤ μιν:〉 ἥτις αὐτόν. Lg

476-83d. d. 〈πρέμνον:〉 στέλεχος. Lg

476-83e. e. νηκερδῆ: ἀνωφελή. Lg (P)

476-83f. f. οἶτον: τύχην. Lg (P)

483-84. 483—84. ἔγωγε μέν, εὖτ’ ἀφίκα〈νεν〉: πρὸς ἐμὲ ὅτε ἦλϑε, φησίν, ὁ Παραίβιος μαντευσόμενος καὶ τὴν ἀτυχίαν ἀνεκοινώσατο, ἔγνων
αὐτὸν ὑπὲρ τῆς τοῦ πατρὸς ἁμαρτίας δίκην ἀποτιννύντα.

485a. 485 a. λωφήια ῥέξαι: ἐφ’ οἷς λωφήσει καὶ παύσεται ἡ τῆς νύμφης ὀργή, τουτέστι καταπαυστικὰ τῆς ὀργῆς.

485b. b. λωφήια: ἐξιλαστήρια, ἐφ’ οἷς λωφήσει καὶ παύσεται κακού- μενος. ‘λωφῆσαι’ δὲ κυρίως ἐπὶ τῶν ζῴων, τὸ ἀπὸ τοῦ τραχήλου ἄχϑος
ἀποϑέσϑαι. καὶ ‘λωφήσων’ (Aesch. Prom. 27) ἀντὶ τοῦ λήξων, ἀνα- παύσων τὸν λόφον τουτέστι τὸν τράχηλον· ἢ ἀναπαυσόμενος.

494. 494. νέον ἤματος ἀνομένοιο: ὑπὸ τὴν πρωίαν, αὔξησιν τῆς ἡμέρας λαμβανούσης.

495. 495. 〈ἀλέγυνον:〉 εὐτρέπιζον. L

498-527a. 498—527 a. ἦρι δ’ ἐτησίαι αὖραι: οἱ ἐτησίαι ἄρχονται πνεῖν τοῦ ἡλίου ὄντος ἐν Καρκίνῳ περὶ τὴν ἐσχάτην μοῖραν, μέχρις οὗ Λέοντα παρέλϑῃ, ὡς καὶ Ἄρατος (Phaen. 151 sqq.)·

498-527b. b. ὅτι ἐτησίαι ἔπνευσαν Ἀρισταίου αἰτησαμένου, ὃς ἦν Κυρήνης τῆς Ὑψέως καὶ Ἀπόλλωνος, ἀδελφὸς δὲ Αὐτούχου. ἀλλ’ ὁ μὲν ἐν Λι- βύῃ 〈. . .〉, Ἀρισταῖος δὲ ἐν τῇ Κέῳ εὑρὼν τὰ μελισσουργικὰ πρῶτος καὶ τὴν τοῦ ἐλαίου κατεργασίαν. καὶ κατακαλεσάμενος τοὺς ἐτησίας Ζεὺς Ἀρισταῖος ἐκλήϑη καὶ Ἀπόλλων Ἀγρεὺς καὶ Νόμιος.

498-527c. c. Κυρήνη πέφαταί τις: ὅτι Κυρήνην τὴν Ὑψέως ὁ Ἀπόλλων ϑεασάμενος παρὰ Πηνειὸν εἰς Λιβύην ἐκόμισεν, ἔνϑα ἐμίγη αὐτῇ, ὅπου καὶ Κυρήνη πόλις ἔκτισται, 〈καὶ〉 τὸν Ἀρισταῖον ἐγέννησε, πολλοὶ ἱστο- ρήκασι. λέγουσι δὲ τὴν Κυρήνην οἱ μὲν Πηνειοῦ, οἱ δὲ Ὑψέως τοῦ Πηνειοῦ. L

498-527d. d. πέφαται: λέγεται, ἱστορεῖται. Lg P

498-527e. e. Αἱμονίης: τῆς Θεσσαλίας, ἀπὸ Αἵμονος υἱοῦ Ἄρεως.

498-527f. f. χϑονίης: ταῖς ἐγχωρίαις. Lg P

498-527g. g. Μυρτώσιον 〈αἶπος〉: τόπος περὶ Κυρήνην ἢ ἄκρα. Lg P

498-527h. h. Ἀγρέα καὶ Νόμιον: 〈Ἀγρέα μέν,〉 ὅτι ἐν ἀγρῷ ἐμίγη τῇ

498-527i. i. μακραίωνα: πολυχρόνιον. Lg (P)

498-527k. k. καὶ ἀγρότιν: ὅτι φιλοκύνηγος ἦν. ἱστορεῖται γὰρ καὶ ἐν τῇ
Λιβύῃ βασιλεύοντος Εὐρυπύλου χειρώσασϑαι λέοντα.

498-527l. l. 〈ἀεξηϑέντι:〉 αὐξήσαντι. Lg

498-527m. m. ἀκεστορίην τε ϑεοπρο〈πίας〉: ὑπὸ Μουσῶν γὰρ αὐτὸν τὴν ἰατρικὴν καὶ τὴν μαντικὴν δεδιδάχϑαι φασὶν καὶ πρὸς γάμον Αὐτο- νόην λαβεῖν, δηλαδὴ τὴν Κάδμου ϑυγατέρα.

498-527n. n. ϑέσαν ἤρανον: καὶ τῶν ἰδίων ποιμνίων προστάτην αὐτὸν ἐποίησαν αἱ Μοῦσαι. Ἀϑαμάντιον δὲ πεδίον οὕτω καλούμενον περὶ τὴν Ἅλον· κατῴκησε γὰρ Ἀϑάμας ἐν Ἅλῳ, τῇ νόσῳ τῆς βασιλείας ἐξελϑών.

498-527o. o. Ὄϑρυς ὄρος Θεσσαλίας ὑψηλόν, καὶ ὁ Ἀπιδανὸς δὲ
ποταμὸς Θεσσαλίας.

498-527p. p. Μινωΐδας: τὰς Κυκλάδας φησίν, ἐπεὶ Μίνως, Κρὴς ὤν, ἐβασίλευσε τῶν νήσων ϑαλασσοκρατῶν, ἐξελάσας τοὺς Κᾶρας.

498-527q. q. Σείριος: ἤτοι παρὰ τὴν ζέσιν, Σείριος καὶ σείριος. ἢ παρὰ

498-527r. r. 〈Κέῳ:〉 νῆσός ἐστιν ἡ Κῶς, ὅϑεν ἦν Ἱπποκράτης. Lg

498-527s. s. Παρράσιον λαόν: Ἀρκαδικόν, ἀπὸ μιᾶς πόλεως, Παρρα- σίας. Lg (P)

498-527t. t. Διὸς Ἰκμαίοιο: ἕνεκα τῆς ἰκμάδος. ἐν τῇ Κέῳ δὲ ἔστιν ἱερὸν Διὸς Ἰκμαίου, τουτέστι διύγρου, ἐπεὶ αἴτιος γέγονε τῆς πνοῆς
τῶν ἀνέμων.

498-527u. u. τοῖο δ’ ἕκητι: τοῦ Διὸς χάριν. Lg (P)

498-527v. v. ἤματα τεσσαρά〈κοντα〉: τὰς τῶν ἐτησίων ἀνέμων ἡμέρας οἱ μὲν μ', ἄλλοι δὲ ν' φασὶν ὡς Τιμοσϑένης (fg 7 E. A. Wagner Die Erdbeschreibung des T., Diss. Lips. 1888, 67). ἄρχονται δὲ πνεῖν ὄντος τοῦ ἡλίου ἐν τῷ τοῦ Καρκίνου τέλει, πνέουσι δὲ δι’ ὅλου τοῦ
Λέοντος καὶ λήγουσιν ἐν διμοίρῳ τῆς Παρϑένου.

498-527w. w. Κέῳ δ’ ἔτι νῦν ἱερή〈ες〉: ἐνομοϑέτησε γὰρ τοῖς Κείοις κατ’ ἐνιαυτὸν μεϑ’ ὅπλων ἐπιτηρεῖν τὴν ἐπιτολὴν τοῦ Κυνὸς καὶ ϑύειν αὐτῷ. ὅϑεν οἱ ἐτησίαι πνέουσι καταψύχοντες τῷ ϑέρει τὴν γῆν, καὶ αὐχμοῦ ἀπηλλάγησαν οἱ Ἕλληνες. L

528-29a. 528—29 a. ὑδέονται: ᾄδονται, λέγονται. Lg P

528-29b. b. ἀριστῆες δὲ καταῦϑι: ὑπάρχουσι γὰρ ἐναντίοι οἱ ἐτησίαι τοῖς εἰσπλέουσι τὸν Πόντον, ὄντες βορραῖ κατ’ ἐκείνους τοὺς τόπους, ὥσπερ ἐπὶ τῆς Ἑλλάδος ἐναντίοι εἰσὶν τοῖς ζεφύροις.

531-32. 531—32. βωμὸν ἁλὸς ῥηγμῖνι πέρην: ἐν δὲ τῷ πέραν,
φησίν, αἰγιαλῷ τῆς Ἀσίας, διαπλεύσαντες ἐπ’ αὐτόν, βωμὸν τοῖς δώδεκα ϑεοῖς ἐδομήσαντο. φανερὸν οὖν, ὅτι ἐν τῇ Εὐρώπῃ· καὶ γὰρ ἔτι καὶ νῦν Ἱερόν ἐστιν οὕτω καλούμενον ἐν τῷ πέραν τῆς Εὐρώπης [τῆς Ἀσιάδος]. Τιμοσϑένης (fg 28 E. A. Wagner Die Erdbeschreibung des T., Diss. Lips. 1888, 69) δέ φησι τοὺς μὲν Φρίξου παῖδας βωμὸν
ἱδρύσασϑαι τῶν δώδεκα ϑεῶν, τοὺς δὲ Ἀργοναύτας τοῦ Ποσειδῶνος. Ἡρόδωρος (31 fg 47 J.) δέ ἐπὶ τοῦ βωμοῦ φησι τεϑυκέναι τοὺς Ἀργο- ναύτας, ἐφ’ οὗ Ἄργος ὁ Φρίξου ἐπανιὼν ἐτεϑύκει. εἰσὶ δὲ οἱ δώδεκα

533-36a. 533—36 a. οὐδὲ πελείης: οὐκ ἐπελάϑοντο δὲ τῆς περιστερᾶς. τὸ ἑξῆς· ἀλλ’ ἐν τῇ χειρὶ εἶχεν ὁ Εὔφημος. L

533-36b. b. δῆμα δὲ γράφεται καὶ

533-36b. δεῖμα . τῷ μὲν οὖν η γεγραμμένον τὸν δεσμὸν σημαίνει, τῇ δὲ διφϑόγγῳ τὸν φόβον. P

538. 538. 〈ἐσσευμένως:〉 ἐνταῦϑα ἀντὶ τοῦ ῥᾳδίως. Gm

541-48a. 541—48 a. ὡς δ’ ὅτε τις πάτρη〈ϑεν〉: εἴρηται ἡ παραβολὴ παρὰ τὸ Ὁμηρικόν (Ο 80)· ‘ὡς δ’ ὅτ’ ἂν ἀΐξῃ νόος ἀνέρος’. ὁ δὲ νοῦς·
ὥσπερ δέ, ὅταν τις ἀπὸ τῆς πατρίδος πλανώμενος — οἷα πολλάκις συμβαίνει τοῖς ἀνϑρώποις — τοὺς ἰδίους τῇ διανοίᾳ ἐϑεάσατο οἴκους, οὐδὲ τὸ μεταξὺ διάστημα πολὺ αὑτῷ φαντασιοῦται εἶναι, ἀλλὰ καὶ πάσας καταφανεῖς τὰς πόλεις, ἅμα τε τοῖς εἰρημένοις ἡ εἰς τὰ οἰκεῖα ὁδὸς ἡ διὰ γῆς τε καὶ ϑαλάσσης ὑποφαίνεται αὐτῷ καὶ ἄλλοϑι ἄλλην
ἐκ τοῦ τόπου, ἐν ᾧ ἐστιν, 〈ὀφϑαλμοῖς〉 ἐπέρχεται ταχέως καὶ ἐν κινήσει ὀξεία τὴν διανοιαν ἔχων, οὕτω ταχέως διῆλϑεν ἡ Ἀϑηνά τὴν μεταξὺ χώραν καὶ παρεγένετο ἐπὶ τὰς Κυανέας πέτρας.

541-48b. b. τὸ μὲν οὖν

541-48b. ἀλώμενος εἰς τὸ

541-48b. ἐνόησεν ἀναφέρειν δεῖ. ἐν δὲ τῷ

541-48b. πλαζόμεϑα τετληότες μετάϑεσιν ποιητέον, οἷον πλαζόμενοι
τέτλαμεν. P

541-48c. c. οὐδέ τις αἶα τηλου〈ρός〉: οὐδὲ αὐτῷ πολὺ πάσης δι- άστημα γῆς φαίνεται.

541-48d. d. σφωιτέρους: κακῶς ἐχρήσατο τῷ σφωιτέρους· ἔδει γὰρ εἰπεῖν σφετέρους. τὸ δέ

541-48d. ἐνόησε δόμους ἀντὶ τοῦ τῇ διανοίᾳ
τοὺς ἰδίους οἴκους ἐϑεάσατο.

541-48e. e. ὑγρὴν δὲ κέλευθον Ὁμηρικῶς τὴν διὰ θαλάσσης νοεῖ, τραφερὴν δὲ τὴν διὰ ξηρᾶς. P

541-48f. f. ὀξέα πορφύρων : πορφύρειν λέγεται τὸ μὴ ἐξ ἐπιπολῆς, ἀλλὰ κατὰ βάθους τι μεριμνᾶν· ἀπὸ τῆς πορφύρας τῆς ἐν βάθει τῆς
θαλάσσης εὑρισκομένης.

541-48g. g. Ἄξεινον δὲ τὸν Εὔξεινον Πόντον φησὶν οἱονεὶ κακόξεινον, τοῦ α σημαινοντος τὸ κακόν. πρότερον μὲν γὰρ ὑπὸ ληστῶν περι- οικούμενος Ἄξεινος ἐκαλεῖτο, καθαρθεὶς δὲ τὸ μετὰ ταῦτα Εὔξεινος ἐκλήθη. P

550a. 550a. ἐεργμένον : συνεχόμενον. Lᶢ

550b. b. τὸ δὲ ἐεργμένον παράγεται μὲν ἀπὸ τοῦ εἴργω τὸ κωλύω, σημαίνει δ’ ὅμως καὶ τὸ περικυκλούμενον ὡς ἐνταῦθα. P

551-52. 551—52. δινήεις δ’ ὑπένερθεν : ὁ ῥοῦς, φησί, δίνας καὶ συστροφὰς ἔχων ῥευμάτων ἀνέκοπτε τὴν ναῦν, καὶ πολὺ εἰς τοὔμ-
προσθεν προῄεσαν μετὰ φόβου.

553. 553. ἀρασσομένων πετράων : ἀντὶ τοῦ συγκρουομένων ἀλλήλαις. οὕτω δὲ ἀναγινώσκεται κατὰ τὸ ‘θυρῶν ἀρασσομένων’.

554a. 554a. νωλεμές : συχνῶς. Lᶢ P

554b. b. ἁλιμυρέες ἀκταί : αἱ ὑπὸ θαλάσσης περιρρεόμεναι ἢ περιρ-
ραινόμεναι.

557. 557. θελήμονα : πρόθυμον καὶ ἐπιτεταμένην· οὐ γὰρ τὴν ἡσύχιον ἐνταῦθα σημαίνει.

559. 559. τὰς δ’ αὐτίκα λοίσθιον ἄλλων : τοῦτο ἔφη, ἐπεὶ πε- πρωμένον ἦν στηριχθῆναι αὐτάς, ἂν διέλθῃ αὐτῶν ἡ ναῦς.

562. 562. προέηκε πελειάδα : ὅτι διὰ πελειάδος ἐπείρασαν οἱ

568a. 568a. σπήλυγγες : αἱ κοιλάδες αἱ ὑπὸ τὰς πέτρας.

568b. b. ἐπήλυγγες : σπιλάδες. Lᶢ (P)

569-70a. 569—70a. ἐβόμβεον : ἤχουν. ὅθεν καὶ βομβυλιὸς εἶδος μελίσσης. καὶ ποτηρίου δὲ εἶδος, ὡς Ἀντισθένης (fg 18 Mull. II 276) παρα- δίδωσιν· ἔστι δὲ τοῦτο στενοτράχηλον.

569-70b. b. † βομβυλίον ὅπερ τ .... ον ἐπικέκληται διακλύστερον.† L

569-70c. c. λευκὴ καχλάζοντος : ποιὸν ἦχον ἀποτελοῦντος. περι-
έκλυζε τὰς ἐφ’ ὕψους ἀκτὰς ὁ τοῦ κύματος ἀφρός.

571-72a. 571—72a. νῆα δ’ ἔπειτα πέριξ εἴλει ῥόος : περιῆγεν δὲ τὴν ναῦν καὶ περιέστρεφεν ὁ ῥοῦς.

571-72b. b. ταίγε δὲ ἀντὶ τοῦ· αὗται αἱ πέτραι ἔκοψαν τὰ ἄκρα τῆς οὐρᾶς πτερά. P

573. 573. τὸ δὲ ἔβραχε τὸ ἐβόησε σημαίνει. P

576-77a. 576—77a. πλήμμυρις καὶ πλημμυρίς , διχῶς. ἄμεινον δὲ πλημμυρίς· τὰ γὰρ ἀπὸ βαρυτόνων ῥημάτων θηλυκὰ ὀνόματα εἰς ις ὀξύνεται· βασιλεύω βασιλίς, πλημμύρω πλημμυρίς.

576-77b. b. τὸ δὲ κατένεικε ἀντὶ τοῦ κατήνεγκε τὴν ναῦν εἴσω τῶν
πετρῶν. P

579. 579. ἤδη δ’ ἔνθα καὶ ἔνθα : γενομένων δὲ αὐτῶν μεταξὺ τοῦ στενοῦ ἢ πρόσω καὶ ἡ κατόπιν θάλασσα ἐπεφαίνετο.

580-81a. 580—81a. ἀπροφάτως : ἀπροοράτως. Lᶢ P

580-81b. b. κυρτὸν ἀποτμῆγι σκοπιῇ : ἀνεφάνη δὲ καὶ ἐπήρχετο αὐτοῖς ἀπροόπτως προπάροιθεν ὑψηλὸν καὶ μέγα κῦμα παραπλήσιον ἀπερρηγμένῃ σκοπιῇ ἤτοι ὄρει.

580-81c. c. 〈ἀποτμῆγι:〉 ἀπορρωγάδι. Lᶢ

582-83a. 582—83a. ἤμυσαν : ἔκλιναν λοξὰς τὰς κεφαλάς, ὡς καλυφθησό- μενοι ὑπὸ τοῦ κύματος.

582-83b. b. τὸ δὲ κατεπάλμενον τὸ ὑπεραναβὰν σημαίνει, ἀναφέρεται δὲ πρὸς τὸ μέγα κῦμα. P

584-85. 584—85. ἀλλά μιν ἔφθη : προέλαβε δὲ ὁ Τῖφυς βαρουμένην τὴν ναῦν τῇ εἰρεσίᾳ, ὑποχαλάσας καὶ ἐνδοὺς αὐτῇ καὶ καταπαύσας τὴν εἰρεσίαν. ἢ βαρυνομένην αὐτὴν αἰσθόμενος, τῇ εἰρεσίᾳ ἀνεχάλασεν.

586-87a. 586—87a. ἐκ δ’ αὐτὴν πρύμνηθεν : οὕτω, φησίν, ἐπῆρεν τὸ κῦμα τὴν ναῦν, ὡς καὶ ὑπὲρ τὰς πέτρας αὐτὴν γενέσθαι.

586-87b. b. 〈μεταχρονίη:〉 μετέωρος. Lᶢ

590-92. 590—92. ὅσσον δ’ ἂν ὑπείκαθεν : ὁ νοῦς· ὅσον δὲ ἄλλη ναῦς τῇ εἰρεσίᾳ πειθομένη ὑπεῖξεν ἄν, δὶς τοσοῦτον ἡ Ἀργώ· ἵνα διὰ τούτων τὸ τάχος δηλώσῃ τῆς Ἀργοῦς. διὸ καὶ ἐπιφέρει ἐπεγνάμ- πτοντο δὲ 〈κῶπαι〉 ἠύτε καμπύλα τόξα, τὸ βίαιον τῆς εἰρε-
σίας δηλῶν. ἢ οὕτως· ὅσον ἂν εἶξε καὶ ὑπεχώρησε τοῖς ἐρέταις ἡ Ἀργώ, δὶς τοσοῦτον τῇ παλιρροίᾳ ὑπέστρεφε.

594. 594. κύλινδρος : κιονίσκος λίθινος στρογγύλος.

595-96a. 595—96a. προπροκαταΐγδην : εἰς τοὔμπροσθεν ἄνωθεν καταφερομένη.

595-96b. b. ἐν δ’ ἄρα μέσσαις : ἐν δὲ μέσῳ τῶν Συμπληγάδων κατέσχεν αὐτὴν ὁ ῥοῦς.

598-602a. 598—602a. καὶ τότ’ Ἀθηναίη : καὶ τότε ἡ Ἀθηνᾶ τῆς πέτρας ἀντελάβετο καὶ κατέσχε τῇ λαιᾷ, τῇ δὲ δεξιᾷ αὐτὴν ἐξέωσεν ἐκ τοῦ στενοῦ· ὅμως δὲ τὰ ἀκροστόλια ἀπέκλασαν αἱ πέτραι.

598-602b. b. νωλεμὲς ἐμπλήξασθαι : βιαίως συμπεσοῦσαι τὰ ἀκρο- στόλια ἀπέκοψαν.

611-12. 611—12. ἔλπομαι αὐτῇ νηΐ : [οἷον δι’ αὐτὴν τὴν ναῦν] οἷον διὰ τῆς νεὼς αὐτῆς. ἢ λείπει ἡ σύν, ὁ δὲ νοῦς· ἐλπίζω, φησίν, ἤδη
σεσῶσθαι ἡμᾶς σὺν αὐτῇ τῇ νηΐ, ἡ δὲ Ἀθηνᾶ τῆς σωτηρίας αἰτία. ταῦτα δέ φησι παραθαρσύνων αὐτούς.

615-17. 615—17. Αἰσονίδη, τύνη δέ : ἐπειδή, φησίν, ἅπαξ ἐφύγομεν τὰς πέτρας, μηκέτι εὐλαβοῦ τὸν θάνατον.

619-20. 619—20. σεῦεν : ἀντὶ τοῦ· καὶ εὐθέως παρὰ τὴν Βιθυνίαν
κατίθυνεν. Lᶢ (P)

622. 622. παρηγορέεις : παραμυθητικῶς λέγεις. Lᶢ (P)

624. 624. χρῆν γὰρ ἐφιεμένοιο : ἀντὶ τοῦ ἐπιτάττοντος. τὸ δὲ χρῆν ῥῆμά ἐστι· παρ’ αὐτὸ γὰρ καὶ ὄνομα πίπτει τὸ χρῆμα ὡς παρὰ τὸ δρῶ δρᾶμα. ἐπίρρημα γὰρ οὐ δύναται εἶναι, ὅτι οὐδὲν ἐπίρρημα
σχηματίζεται.

626. 626. κεδαιόμενος : διακοπτόμενος, μεριζόμενος. Lᶢ (P)

627-28. 627—28. ἀτλήτους μελεδῶνας : ἀνυποστάτους μερίμνας ἔχω, ἀνυπομονήτους καὶ μεγάλας. στυγέων δὲ ἀντὶ τοῦ δεδοικώς·

631. 631. αἰεὶ δὲ στονόεσσαν : ἀεὶ πρὸς τῇ ἡμέρᾳ καὶ διὰ νυκτὸς τὰς τύχας ὀδύρομαι. Ὅμηρος (χ 195)·
‘νῦν μὲν δὴ μάλα πάγχυ, Μελάνθιε, νύκτα φυλάξεις.’

633. 633. σὺ δ’ εὐμαρέως : εὐχερῶς. ἔνθεν καὶ εὐμαρίς, εἶδος ὑπο- δήματος, ᾧ εὐχερῶς ἐχρῶντο.

635a. 635a. εἷο : ἀντὶ τοῦ εἰπεῖν ἐμεῖο, τρίτον πρόσωπον ἀντὶ πρώτου. βούλεται δὲ λέγειν, ὅτι ἐμαυτοῦ οὐδὲ τὴν τυχοῦσαν ποιοῦμαι φροντίδα.
ἰδίως δὲ ἠβαιὸν τὸ διὰ σμικρότητα βάσιν μὴ ἔχον, ἄβαιόν τι ὄν.

635b. b. ἀτύζομαι : φοβοῦμαι. Lᶢ P

638-39a. 638—39a. οἱ δ’ ὁμάδησαν : ὁμοῦ ἀνεφώνησαν, θαρσύνοντες αὐτόν. ὅμαδος δὲ παρὰ τὸ ὁμοῦ ᾄδειν, ὁμόαδός τις ὤν.

638-39b. b. 〈ὁμάδησαν:〉 ὡμοφώνησαν. Gᶢ

640a. 640a. ἐπιρρήδην : φανερώτερον, παρρησιαστικώτερον, οἱονεὶ ἀναφανδόν.

640b. b. ἐπιρρήδην : διαρρήδην. Lᶢ P

642. 642. 〈βερέθρων:〉 χασμάτων. Lᶢ

643. 643. 〈ἔτι〉 τάρβος ἀνάψομαι : ἔτι φόβον περιθήσομαι. Lᶢ P

649-50. 649—50. αἶψα δὲ τοίγε Ῥήβαν ὠκυρόην : ταχέως δὲ κατέλαβον τόν τε Ῥήβαν καὶ τὸν πρὸ τοῦ Ῥήβα σκόπελον κολωνοειδῆ ὄντα. Κολώνη δὲ ἄκρα οὕτω καλουμένη περὶ τὸν Λύκον ποταμόν· μέμνηται αὐτῆς Νύμφις ὁ Ἡρακλεώτης ἐν τῷ Περὶ Ἡρακλείας (fg 6 M. III 13).

652-54a. 652—54a. προχοὰς Φυλληίδας : Φύλλις ποταμὸς Βιθυνίας. Διψακὸς δὲ υἱὸς τοῦ Φύλλιδος καὶ νύμφης τινὸς ἐγχωρίου· ὃς Φρίξον τὸν Ἀθάμαντος ἐξένισεν, ἐπὶ τοῦ κριοῦ ὅτε ἐξέφυγε τὸν θάνατον, μέλλων

652-54b. b. υἷ’ Ἀθάμαντος : τὸν Φρίξον ὑποδέδεκται ὁ Διψακὸς εἰς Κόλχους πορευόμενον. L

658-59. 658—59. καὶ εὐρείας ποταμοῖο ἠόνας : Διονύσιος ὁ Ὀλ- βιανὸς ἱστορεῖ τὰς εὐρείας ἠόνας λέγεσθαι Ἀχιλλέως δρόμους.

660-61. 660—61. ὁμῶς δ’ ἐπὶ ἤματι νύκτα : ἡμέραν δὲ καὶ νύκτα
ὁμῶς ἐν νηνεμίᾳ διῆγον κωπηλατοῦντες.

662. 662. πλαδόεσσαν : ἔνυγρον ἔτι οὖσαν. Lᶢ Gᶢ P

667. 667. χηλὰς σκηρίπτοντε : τοὺς ὄνυχας ἐπερείδοντες, ἐμπεί- ροντες· 〈...〉, ὅθεν καὶ τὸ σκηπάνιον.

668. 668. ὑπ’ ἐξ ἁλὸς εἷλκον ἐρετμά : ἐκ τῆς θαλάσσης ἀνέφερον
καὶ ἀνῆγον τὰς κώπας. L

671. 671. ἀμφιλύκην μιν : σκοτεινήν. λύγη γὰρ ἡ σκοτία, καὶ λυ- γόφως ἐξ αὐτοῦ καὶ λυκόφως.

672-73. 672—73. τῆμος ἐρημαίης νήσου : περὶ τῆς Θυνιάδος νήσου προείρηται (sch. 177)· ἧς μέμνηται Νύμφις ὁ Ἡρακλεώτης (fg 19 M. III 16). φησὶ δὲ αὐτὴν ἑπτὰ σταδίους ἔχειν τὴν περίμετρον. Καλλι- σθένης δὲ ἐν τῷ Περίπλῳ (124 fg 7 J.) ὑπὸ μὲν Ἑλλήνων φησὶ προσ-
αγορεύεσθαι τήν τε χώραν καὶ τὴν νῆσον Θυνιάδα, ὑπὸ δὲ τῶν βαρ- βάρων Θυνίαν.

675. 675. Ὑπερβορέων ἀνθρώπων : Ὑπερβορέους μὴ εἶναι τελέως φησὶν Ἡρόδοτος (IV 36), ἐπεί, εἰ εἰσὶν ὑπερβόρειοί τινες, πάν- τως καὶ ὑπερνότιοι. Ποσειδώνιος (87 fg 103 J.) δὲ εἶναί φησι τοὺς
Ὑπερβορέους, κατοικεῖν δὲ περὶ τὰς Ἄλπεις τῆς Ἰταλίας. Μνασέας (fg 24 M. III 153) δέ φησι νῦν τοὺς Ὑπερβορέους Δελφοὺς λέγεσθαι. Ἑκαταῖος (73 B 4 Diels-Kranz) δὲ μέχρι τῶν αὑτοῦ χρόνων εἶναί φησι τὸ τῶν Ὑπερβορέων ἔθνος· ἔστι δὲ αὐτῷ βιβλία ἐπιγραφόμενα Περὶ Ὑπερβορέων. τιμᾶται δὲ παρὰ τοῖς Ὑπερβορέοις ὁ Ἀπόλλων, διὸ
καὶ ἐκεῖσε χωρῶν ὤφθη. τρία δὲ ἔθνη τῶν Ὑπερβορέων: Ἐπιζεφύριοι καὶ Ἐπικνημίδιοι καὶ Ὀζόλαι.

684-87a. 684—87a. ὀψὲ δὲ τοῖον Ὀρφεύς : τὸν Ὀρφέα φασὶ καὶ μάντιν εἶναι. ἐν δὲ τῇ Θυνίδι νήσῳ ἱερόν ἐστιν Ἀπόλλωνος. Ἡρό- δωρος (31 fg 48 J.) οὖν φησιν Ἑῷον Ἀπόλλωνα προσαγορεύεσθαι καὶ
βωμὸν αὐτοῦ εἶναι ἐν τῇ νήσῳ, οὐ καθὸ ὄρθρου ἐφάνη αὐτοῖς, ἀλλὰ καθὸ οἱ Ἀργοναῦται ὄρθρου εἰς αὐτὴν κατέπλευσαν.

684-87b. b. εἰ δ’ ἄγε δὴ νῆσον μέν : τὴν νῆσον, φησί, οὕτω καλέσωμεν, Ἑῴου Ἀπόλλωνος.

695a. 695a. χερμάσιν : λίθοις μικροῖς. Lᶢ Sᵐ (P)

695b. b. ἐδίνεον : ἀνεστρέφοντο. Lᶢ (P)

695c. c. 〈ἐξερέοντες:〉 ἐξερευνῶντες. Lᶢ

696. 696. κεμάδων : ἡλικία ἐλάφων. Lᶢ (P)

699a. 699a. 〈εὐαγέως:〉 ἁγνῶς. Lᶢ

699b. b. ἀνὰ διπλόα μηρία : τῶν ἱερείων. διπλόα δέ, ἢ ὅτι δύο
εἰσίν, ἢ ὅτι διπλοῦς αὐτοῖς ὑπετίθετο καὶ ἐπετίθετο ἐπίπλους.

702. 702. Ἰηπαιήων ὁ Ἀπόλλων λέγεται ἤτοι διὰ τὸ πέμπειν τὰ βέλη ἢ ὅτι ἰάσεως ὁ θεὸς αἴτιος. L Gᵐ (Sᵐ) P

703. 703. 〈πάϊς Οἰάγροιο:〉 ὁ Ὀρφεύς. Lᶢ

704. 704. Βιστονίῃ : Θρᾳκικῇ. Βίστονες γὰρ ἔθνος Θρᾳκῶν· ὠνο-
μάσθη δὲ ἀπὸ Βιστόνος τοῦ Κίκονος, ὡς Φιλοστέφανος (fg 7 M. III 30). καὶ Βιστονὶς λίμνη Θρᾳκική.

705-11a. 705—11 a. Δελφύνην : τὸ ὄνομα τοῦ δράκοντος οἱ μὲν ἀρρε- νικῶς, οἱ δὲ θηλυκῶς εἶπον, ὃ καὶ βέλτιον.

705-11b. b. ὅτι Δελφύνης ἐκαλεῖτο ὁ φυλάσσων τὸ ἐν Δελφοῖς χρηστή-
ριον, Λεάνδριος (Maeandrii fg 10 M. II 337) καὶ Καλλίμαχος (fg 364

705-11c. c. 〈ἐὼν ἔτι γυμνός:〉 ἔτι ἄνηβος ὤν. Lᶢ

705-11d. d. 〈ἀδήλητοι:〉 ἀβλαβεῖς. Lᶢ

705-11e. e. 〈τὼς γὰρ θέμις:〉 οὕτως γὰρ πρέπον ἐστίν. Lᶢ

705-11f. f. οἰόθι δ’ αὐτή : μόνη ἐφάπτεται τῶν τριχῶν σου ἡ Λητώ. Κοιογένεια δὲ ἡ ἀπὸ Κοίου τὸ γένος ἔχουσα· Κοίου γὰρ θυγάτηρ ἡ Λητώ.

705-11g. g. πολλά δὲ Κωρύκιαι νύμφ〈αι〉 : ἄντρον ἐν Παρνασσῷ
Κωρύκιον. ὠνομάσθη δὲ Παρνασσὸς ἀπὸ Παρνησοῦ ἐγχωρίου ἥρωος, ὡς Ἑλλάνικος (4 fg 196 J.)· Ἄνδρων (10 fg 8 J.) δέ, ἐπεὶ προσωρμίσθη ἡ λάρναξ τοῦ Δευκαλίωνος· καὶ τὸ πρότερον Λαρνασσὸς ἐκαλεῖτο, ὕστερον δὲ κατὰ φθορὰν τοῦ στοιχείου Παρνασσός. Πλεῖστος δὲ ποταμός. τινὲς δὲ ἀναγινώσκουσι Πλειστοῖο προπερισπωμένως,
ἐπεὶ καὶ ὑπὸ τῶν ἐγχωρίων λέγεται Πλειστὸς ὡς καλός. ἔστι δὲ ποταμὸς ἐν Δελφοῖς. τὴν δὲ ἀναιρεθεῖσαν δράκαιναν Δέλφυναν καλεῖσθαι θηλυκῶς φησι Λεάνδριος (v. sch. b).

705-11h. h. Κωρύκιον ἄντρον ἐν Παρνησσῷ. κέκληται δὲ ἀπὸ νύμφης

712-13. 712—13. θαρσύνεσκον ἔπε〈σσιν〉 : ὅτε, φησίν, ἐτόξευσε τὸν δράκοντα, ἐπεφώνουν αἱ νύμφαι τῷ βάλλειν αὐτόν ‘ἵη ἵη βέλος’· ἐξ
οὗ τὸ ἐφύμνιον ἐγένετο ἰηπαιήων.

714. 714. χορείῃ μέλψαν ἀοιδῇ : τῇ μετὰ χοροῦ λεγομένῃ ᾠδῇ.

715-19a. 715—19 a. λοιβαῖς εὐαγέεσσιν : ὤμοσαν, φησίν, ὁμονοήσειν ἀλλήλοις· ὅθεν καὶ Ὁμονοίας θεᾶς ἵδρυται ἱερόν.

715-19b. b. κυδίστην : ἀντὶ τοῦ κρατίστην θεῶν Ὁμόνοιαν τιμῶντες· πορσαίνοντες γὰρ ἀντὶ τοῦ τιμῶντες. γράφεται καὶ κικλή- σκοντες.

Commentary (Carolus Wendel, 1935) (OCR draft) () focus

1-4a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1

1—4 a. Ἀρχόμενος: ἀπὸ περιεκτικοῦ ῥήματος ἡ μετοχὴ ἐσχημάτισται. περιεκτικὰ δέ εἰσιν, ὅσα 〈καὶ〉 δρᾶσίν καὶ πάθος ἐμφαίνουσιν, οἷον βιάζομαι, δωροῦμαι, σφαγιάζομαι. οὕτω καὶ τὸ ἄρχομαι τὸ
μὲν τι σημαίνει ‘ἀπὸ σοῦ τὴν ἀρχὴν ποιοῦμαι’ — ἔθος γὰρ ἀπὸ θεῶν προοιμιάζεσθαι· ‘ἐκ Διὸς ἀρχώμεσθα’ (Arat. Phaen. 1; Theocr. XVII 1) —, τὸ δέ τι σημαίνει ‘ἀρχαιρεσιαζόμενος ὑπὸ σοῦ’ οἷον ἐνθουσιῶν. παραπλησίως γὰρ τοὺς ποιητὰς τοῖς μαινομένοις ἐνθουσιᾶν 〈λέγεται〉. κέχρηται δὲ ἐπὶ τοῦ ἀρχόμενος παρατατικοῦ μετοχῇ, ἀντὶ τοῦ ἀρξά-
μενος.

1-4b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-2

b. ὁ λόγος· ἀρχαιρεσιασθεὶς ὑπὸ σοῦ, Ἄπολλον, τὸ κλέος τῶν ἡρώων εἰς μνήμην ἄξω τῶν κατὰ τὸν Πελίαν 〈...〉. L mP

1-4c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-3

c. παλαιγενέων: διαφέρει τὸ παλαιὸν τοῦ ἀρχαίου. τὸ μὲν γὰρ παλαιὸν καὶ ἀρχαῖον, τὸ δὲ ἀρχαῖον οὐκ ἔστι παλαιόν. τὸ γὰρ
ἀρχαῖον ἀναφέρει 〈εἰς〉 τὸ ἀρχῆς ἔχεσθαι.

1-4d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-4

d. ἐύζυγον: εὐκάθεδρον. L gP

1-4e. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-5

e. ἤλασαν Ἀργώ: ὁ μὲν Ἀπολλώνιος καλεῖ τὴν Ἀργὼ ἀπὸ Ἄργου τοῦ κατασκευάσαντος, Φερεκύδης (3 fg 106 J.) δὲ ἀπὸ Ἄργου

⁴

1-4e_cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-6

τοῦ Φρίξου υἱοῦ. ταύτην δὲ λέγουσι πρώτην ναῦν γεγενῆσθαι. ἄλλοι δὲ λέγουσιν, 〈ὅτι〉 Δαναὸς διωκόμενος ὑπὸ Αἰγύπτου 〈τὴν〉 πρώτην κατεσκεύασε, ὅθεν καὶ Δαναῒς ἐκλήθη.

⁵⁶

23-25a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-13

23—25 a. πρῶτά νυν Ὀρφῆος: Ἡρόδωρος (31 fg 42 J.) δύο εἶναι Ὀρφεῖς φησιν, ὧν τὸν ἕτερον συμπλεῦσαι τοῖς Ἀργοναύταις.

23-25a_cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-14

Φερεκύδης ἐν τῇ ς’ (3 fg 26 J.) Φιλάμμωνά φησι καὶ οὐκ Ὀρφέα συμπεπλευκέναι. ἔστι δέ, ὡς Ἀσκληπιάδης (12 fg 6 c J.), Ἀπόλλωνος καὶ Καλλιόπης· ἔνιοι δὲ ἀπὸ Οἰάγρου καὶ Πολυμνίας.

ζητεῖται δέ, διὰ τί Ὀρφεὺς ἀσθενὴς ὢν συνέπλει τοῖς ἥρωσιν· ὅτι
μάντις ὢν ὁ Χείρων ἔχρησε δύνασθαι καὶ τὰς Σειρῆνας παρελθεῖν αὐτοὺς Ὀρφέως συμπλέοντος.

⁷⁸

23-25b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-15

b. 〈σκοπιῆς〉 Πιμπληίδος ἄγχι τεκ〈έσθαι〉: Πίμπλεια χωρίον κατὰ Πιερίαν· οἱ δὲ ὄρος θράκης, οἱ δὲ κρήνην καὶ κώμην τῆς Πιερίας.

⁹¹⁰

31-34a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-19

31—34 a. Πιερίηθεν: Πιερία ὄρος θράκης, ἐν ᾗ διέτριβεν
Ὀρφεύς. φησὶ δὲ Ἡρόδωρος (31 fg 43 a J.), ὅτι παρήνησεν ὁ Χείρων τῷ Ἰάσονι, ὅπως τὸν Ὀρφέα σὺν τοῖς Ἀργοναύταις παραλάβῃ.

¹¹¹²

31-34b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-20

b. 〈τοῖον:〉 οἷον εἴπομεν δηλονότι. L g

31-34c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-21

c. Βιστωνίδι κοιρανέοντα: γράφεται καὶ Βιστῶνι τε κοιρανέοντα. L mP

¹³

37-38a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-23

37—38 a. 〈Πειρεσιάς:〉 ὄνομα πόλεως· ὡς Ἐρυθραὶ καὶ Πειρεσιαί. L g

¹⁴

37-38b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-24

b. Ἀπιδανός τε μέγας καὶ δ〈ῖος〉: Ἀπιδανὸς καὶ Ἐνιπεὺς ἀμφότεροι θεσσαλίας ποταμοί. τὸ δὲ Φυλλήιον ὄρος Μαγνησίας.

¹⁵

37-38c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-25

c. ἡ δὲ Πειρεσία χώρα ἢ πόλις, ἧς ἐγγὺς ἦν τὸ Φυλλεῖον. P

40-41. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-26

40—41. Λάρισαν δ’ ἐπὶ τοῖ〈σι〉: Λάρισαν τὴν θεσσαλίας λέγει, ἣν ἔκτισεν Ἀκρίσιος, ἥτις ὠνομάσθη ἀπὸ Λαρίσης τῆς Πελασγοῦ, ὡς φησιν Ἑλλάνικος (4 fg 91 J.). εἰσὶ δὲ Λάρισαι τρεῖς· ἀρχαιοτάτη μὲν ἡ Ἀργειῶτις, ἥτις ἐστὶν αὐτὴ ἡ ἀκρόπολις· δευτέρα δὲ ἡ ἐν τῷ Πελασγικῷ τῆς θεσσαλίας, ἣν Ὅμηρος (Β 738) Ἄργισσάν φησι, πλησίον
οὖσα τῆς Γυρτώνης, ἧς νῦν ὁ Ἀπολλώνιος μέμνηται· ἔστι δὲ καὶ περὶ Τροίαν, ἧς Ὅμηρος (Β 840 sq.) μνημονεύει· ‘φῦλα Πελασγῶν τῶν, οἳ Λάρισαν’. τὸν δὲ Πολύφημον Ἐλάτου παῖδα εἶπεν Ἀπολλώνιος, Σωκράτης (fg 10 M. IV 498) δὲ καὶ Εὐφορίων (fg 87 Scheidw.) Ποσειδῶνος. οἱ δὲ Λαπίθαι ἀπὸ Λαπίθου τοῦ Ἀπόλλωνος καὶ
Στίλβης νύμφης ὠνομάσθησαν.

¹⁶¹⁷

45-47a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-27

45—47 a. οὐδὲ μὲν Ἴφικλος: οὔτε Ὅμηρος οὔτε Ἡσίοδος (fg 50 Rz. 2) οὔτε Φερεκύδης (3 fg 110 J.) λέγουσι τὸν Ἴφικλον συμπεπλευκέναι τοῖς Ἀργοναύταις. ὅτι δὲ μητρὸς ἦν Ἀλκιμέδης ὁ Ἰάσων, Φερεκύδης (3 fg 104 a J.) μὲν συμφωνεῖ τῷ Ἀπολλωνίῳ. Ἡρόδωρος
(31 fg 40 J.) δὲ Πολυφήμην τὴν Αὐτολύκου φησὶν Ἰάσονος εἶναι μητέρα. Ἄνδρων δὲ ἐν τῇ ἐπιτομῇ τῶν Συγγενειῶν (10 fg 5 J.) Αἴσονος καὶ

¹⁸

45-47a_cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-28

θεογνήτης τῆς Λαοδίκου 〈φησὶν Ἰάσονα γεγονέναι υἱόν〉.

45-47b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-29

b. τὸν δὲ Ἴφικλον Ἡσίοδος (fg 117 Rz. 2) ἐπὶ πυρίνων ἀθέρων τρέχειν φησίν, Δημαρέτης (42 fg 1 J.) δὲ ἐπὶ τῆς θαλάσσης. ἔστι δὲ υἱὸς Φυλάκου καὶ Κλυμένης τῆς Μινύου.

¹⁹²⁰

45-47c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-30

c. ὁ δὲ τρόπος ἀντίφρασις. ἀντὶ τοῦ ‘ταχέως δὲ ὁ Ἴφικλος ἦλθεν’· ‘οὐ πολὺν χρόνον ἔμεινεν ἐν Φυλάκῃ’.

45-47d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-31

d. 〈μήτρως:〉 ὁ θεῖος. L gr

²¹

45-47e. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-32

e. κασιγνήτην γὰρ ὄπυιεν: διὰ τοῦ παρεπομένου τὸ προηγούμενον δηλοῖ.

45-47f. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-33

f. 〈ὄπυιεν:〉 τὸ ἐγεγαμήκει· ἤτοι ἀπὸ τῶν ὠπῶν ἐσχηματισμένης
τῆς λέξεως, ὅ ἐστιν ὀφθαλμῶν· ἢ ἀπὸ τοῦ ὄπτω καὶ ἐπιτηρῶ· ἢ ἀπὸ τῆς ὀπός, τῆς φωνῆς, διὰ τὰς τῶν ἀνδρῶν πρὸς τὰς γυναῖκας ὁμιλίας, ἀφ’ οὗ καὶ ‘ὄαροι’ (I 327) αἱ γυναῖκες.

²²²³

51-52. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-40

51—52. οὐδ’ Ἀλόπῃ μίμνον: θεσσαλίας πόλις ἢ Μαγνησίας. πολυλήιοι δὲ ἤτοι ἀπὸ τοῦ ληίου, τουτέστι σιτοφόρου πεδίου, ἢ ἀπὸ τῆς λείας, ὅπερ βέλτιον· ἐπιφέρει γὰρ εὖ δεδαῶτε δόλους . ἱστοροῦνται δὲ ἄυπνοι καὶ δεινοὶ καὶ φερέπονοι.

²⁴

54-55a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-42

54—55 a. Αἰθαλίδης: ὄνομα κύριον. ἔστι δὲ υἱὸς Ἑρμοῦ καὶ Εὐπολεμείας τῆς Μυρμιδόνος.

²⁵²⁶

54-55b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-43

b. Ἄμφρυσσος γράφεται καὶ διὰ τοῦ β, ὡς Διονύσιος (32 fg 12 J.). ἔστι δὲ ποταμὸς θεσσαλίας. προπαροξύνεται δέ, ὡς ἐν
τῇ η’ τῆς Καθόλου (Herodian. I 213, 16 L.).

²⁷²⁸

57-64a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-44

57—64 a. Γυρτῶνα Κόρωνος: ἣν Ὅμηρός φησι (Β 738) ‘Γυρτώνην τε νέμοντο’. ἔστι δὲ πόλις θεσσαλίας ἢ Περραιβίας, ὡς 〈Σου〉ίδας (fg 5 M. II 464), ὠνομάσθη δὲ ἀπὸ Γυρτώνης τῆς Φλεγύου. ὁ δὲ Κόρωνος υἱός ἐστι Καινέως. μεμύθευται δὲ ὁ Καινεὺς πρότερον
γεγονέναι γυνή, εἶτα Ποσειδῶνος αὐτῇ πλησιάσαντος μεταβληθῆναι εἰς ἄνδρα· τοῦτο γὰρ ἤτησε καὶ ἀτρωσίαν. ἤρισε δὲ καὶ Ἀπόλλωνι καὶ ἐνικήθη. καὶ ἐκέλευε τοὺς παριόντας ὀμνύναι εἰς τὸ δόρυ αὐτοῦ· ἔνθεν ἡ παροιμία ‘τὸ Καινέως δόρυ’. τινὲς δέ φασι Καινέα συμπλεῦσαι τοῖς Ἀργοναύταις, οὐ Κόρωνον· ὁ δὲ Ἀπολλώνιος παρὰ Πινδάρου
εἴληφε λέγοντος (fg 167 Schr.)· ‘ὁ δὲ χλωραῖς ἐλάτῃσι τυπεὶς ᾤχετο Καινεύς, σχίσας ὀρθῷ ποδὶ γᾶν.’ τοῦτο δὲ αὐτῷ συνέβη διὰ τὸ μήτε θύειν τοῖς θεοῖς μήτε εὔχεσθαι ἀλλ’ 〈ἢ〉 τῷ ἑαυτοῦ δόρατι· διὸ Ζεὺς ἐφορμᾷ αὐτῷ τοὺς Κενταύρους, οἵτινες κατὰ γῆν αὐτὸν ὠθοῦσιν.

²⁹³⁰

57-64b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-45

b. 〈Κενταύροισιν:〉 ἀντὶ τοῦ ὑπὸ Κενταύρων. L g

57-64c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-46

c. 〈καταΐγδην:〉 καταφορικῶς, μεθ’ ὁρμῆς. L g

67-68a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-48

67—68 a. ἄγχι δὲ λίμνης Ξ〈υνιάδος〉: Ξυνιὰς λίμνη τῆς θεσσαλίας· τινὲς δὲ πόλιν, ᾗ παράκειται 〈...〉 Βοιβηὰς λίμνη. ἀπὸ δὲ τῆς πόλεως εἴρηκε 〈λίμνην〉 Ξυνιάδα, ἐπειδὴ πλησίον αὐτῆς ἐστιν ἡ πόλις. ξυνὸν δὲ εἴρηται τὸ κοινόν· κοινὴ δέ ἐστιν θεσσαλίας καὶ Βοιω-
τίας αὕτη.

³¹³²

67-68b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-49

b. Κτιμένην Δολοπηίδα: Κτιμένη πόλις τῆς θεσσαλίας. Δολοπηίδα δὲ τὴν θεσσαλικήν εἶπε· Δόλοπες γὰρ ἔθνος θεσσαλίας. Ὅμηρος (Ι 484)· ‘ναῖον δ’ ἐσχατιὴν Φθίης Δολόπεσσιν ἀνάσσων’.

³³³⁴

71-74. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-51

71—74. ἀλκήεις Ἐρ〈ιβώτης〉: ἰσχυρός· παραγώγως δὲ ἐσχημάτισται παρὰ τὴν ἀλκήν, ὡς φωνήεις παρὰ τὴν φωνήν. Ἡρόδωρος δὲ ἐν τοῖς Ἀργοναυτικοῖς (31 fg 5 J.) τοῦτον Εὐρυβάτην καλεῖ καί
φησιν αὐτὸν Τελέοντος υἱόν. Ἄκτορος δὲ υἱοὶ Μενοίτιος καὶ Ἶρος, τούτων δὲ υἱοί, Μενοιτίου μὲν καὶ Σθενέλης Πάτροκλος, Ἴρου δὲ Εὐρυτίων.

³⁵³⁶

75-76. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-52

75—76. καὶ ἐπαῖξαι: ἀντὶ τοῦ ἐπιδιῶξαι. περιττὸν μὲν τὸ μετόπισθεν , λείπει δὲ ὁ καὶ· καί ὅτε κλίνειαν φάλαγγας, εἰς φυγὴν
τρέψειεν.

³⁷

77-78. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-53

77—78. Κάνθος κίε: τὸν Κάνθον καὶ ὁ Κλέων καταλέγει.

71-78_cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-54

ἔστι δὲ Κανήθου υἱός, ἀφ’ οὗ 〈τὸ〉 ὄρος ἐν Βοιωτίᾳ· ἦν δὲ 〈οὗτος〉 Ἄβαντος παῖς, ἀφ’ οὗ οἱ Εὐβοεῖς Ἄβαντες.

81-82. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-57

81—82. δηωθῆναι: καινότερον νῦν δηωθῆναι τὸ φθαρῆναι.
ἑξῆς δὲ ὁ ποιητὴς ὡς δυσφορῶν ἐπὶ τῇ ἀπωλείᾳ τῶν ἡρώων ἐπιφωνεῖ· ὡς οὐκ ἀνθρώ〈ποισιν〉 . ὁ δὲ νοῦς· οὐδέν ἐστι μέγιστον κακόν, οὗ ἄνθρωπος ἀποτυγχάνει. ἔδει οὖν διὰ τοῦ ᾱ ἀπαυρεῖν. ἢ ὅτι οὐδὲν κακὸν μέγιστον, ὃ εἴη 〈ἂν〉 ἀνθρώποις δυσχερὲς ἐπαυρεῖν, ὅ ἐστιν ἐπιτυχεῖν.

³⁸

83-85. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-58

83—85. δύσιές τε καὶ ἀντολ〈αί〉: τοσοῦτόν φησι κεχωρισμένους τῆς τῶν Κόλχων χώρας, ὅσον τῶν ἀνατολῶν αἱ δύσεις ἀφεστήκασιν, ἐπεὶ ἡ μὲν Λιβύη ἐν δύσει, ἡ δὲ Κολχὶς ἐν ἀνατολῇ.

³⁹

90-94a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-60

90—94 a. οὐδ’ ὁμόθεν: οὐδ’ ἐκ τοῦ αὐτοῦ τόπου. τὸ δὲ οὐ μέν ἀντὶ τοῦ οὐ μήν. διεχωρίσθησαν γὰρ διὰ τὸν φόνον Φώκου, καὶ
ὁ μὲν ἐν Σαλαμῖνι κατῴκησεν, ἥν φησι νῆσον Ἀτθίδα , ὁ δὲ Πηλεὺς ἐν Φθίᾳ. ἀφραδίῃ δὲ ἢτοι ἀνοίᾳ ἢ κακοβουλίᾳ.

⁴⁰

90-94b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-61

b. 〈λιασθείς:〉 ἀντὶ τοῦ φυγών. L g

95-96. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-62

95—96. τοῖς δ’ ἔπι Κεκροπίηθεν: ἀντὶ τοῦ· σὺν τούτοις
ἀπὸ τῆς Ἀττικῆς. Κεκροπία γὰρ λέγεται ἡ Ἀττικὴ ἀπὸ Κέκροπος τοῦ βασιλεύσαντος. ἕτερος δέ ἐστιν ὁ Τελέων οὗτος ὁ Βούτου πατὴρ

95-96_cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-63

παρὰ τὸν πρότερον (ν. 72) εἰρημένον, τὸν τοῦ Ἐριβώτου πατέρα. ἐυμελίης δὲ ὁ πολεμικός, ἀπὸ τῆς μελίας.

97-100. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-64

97—100. Ἄλκων: ὄνομα κύριον, πατὴρ Φαλήρου. τὸν δὲ Ἄλκωνα Πρόξενός (fg 5 M. II 462) φησιν Ἐρεχθέως. φυγεῖν δὲ αὐτὸν
λέγει ἀπὸ τῆς Ἀττικῆς μετὰ τῆς θυγατρὸς Χαλκιόπης εἰς Εὔβοιαν, ἐξαιτοῦντος δὲ τοῦ πατρὸς οὐκ ἐκδοῦναι τοὺς Χαλκιδέας. τὸ δὲ τηλύγετον ἐνταῦθα οὐ τὸν μονογενῆ, πρόσκειται γὰρ καὶ μοῦνον ἐόντα , ἀλλὰ καταγηράσαντι αὐτῷ γενόμενον· οἱ γὰρ τοιούτοι τῶν παίδων εἰσὶ προσφιλεῖς.

⁴¹⁴²

101-04a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-65

101—04 a. θησέα δ’ ὃς περὶ πά〈ντας〉: θησεὺς καὶ Πει-
ρίθοος, ὄντες τὸ γένος ὁ μὲν ἐκ Διός, ὁ δὲ Ποσειδῶνος, ἐφάμιλλον τῷ γένει τὴν πρᾶξιν ἐποιούντο. καὶ ὁ μὲν θησεὺς τῆς Ἑλένης ἐρασθεὶς ἔσχεν συμπράττοντα αὐτῷ τὸν Πειρίθουν, ὁ δὲ Πειρίθοος τὴν Περσεφόνην ἐθελήσας ἀγαγέσθαι ἀναγκαίως εἶχε τὸν θησέα ἑπόμενον. καὶ
δὴ διὰ Ταινάρου κατελθόντες καὶ ἐπί τινος πέτρας καθεσθέντες αὖθις ἀναστῆναι οὐ δεδύνηνται. Ἡρακλῆς δὲ ὕστερον κατελθὼν διὰ τὸν Κέρβερον, τὸν μὲν θησέα ἀπέσωσεν ὡς μὴ ἑκοντὶ κατελθόντα, τὸν δὲ Πειρίθουν εἴασεν, ἐπειδὴ προαιρέσει ἰδίᾳ κατῆλθεν. ἐπεστράτευσαν δὲ κατὰ τῆς Τροιζῆνος οἱ Διόσκουροι διὰ τὴν ἀδελφὴν θησέως ὄντος
ἐν Ἅιδου καὶ πορθήσαντες ἔλαβον αἰχμάλωτον Αἴθραν τὴν θησέως μητέρα.

⁴³⁴⁴

101-04b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-66

b. Ταιναρίην: Φερεκύδης ἐν τῇ θ' (3 fg 39 J.) φησὶν ‘ὅτι Ἔλατος ὁ Ἰκαρίου γαμεῖ Ἐριμήδην τὴν Δαμασίκλου· τῶν δὲ γίνεται Ταίναρος, ἀφ’ οὗ Ταίναρον καλεῖται ἡ πόλις καὶ ἡ ἄκρα καὶ ὁ λιμήν’. L mP

⁴⁵⁴⁶

101-04c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-67

c. κεινὴν ὁδόν: ἀντὶ τοῦ ματαίαν. ὁ δὲ νοῦς· ἀμφότεροι γὰρ οὗτοι συνοδεύσαντες πάντας ἂν μόχθων ἀνέπαυσαν τοὺς Ἀργοναύτας. τὴν δὲ αἰτίαν ἐνταῦθά φησιν ὁ Ἀπολλώνιος τοῦ μὴ συμπλεῦσαι αὐτούς. ἀναγινώσκεται δὲ καὶ κείνην βαρυτόνως κατὰ ἀναφορὰν καὶ κεινὴν ὀξυτόνως ἀντὶ τοῦ κενήν.

⁴⁷

105-08a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-68

105—08 a. Τῖφυς δ’ Ἀγνιάδ〈ης〉: αἱ Σῖφαι τῆς Βοιωτίας πόλις, Σιφαεὺς δὲ δῆμος θεσπιέων· θέσπεια δὲ 〈καὶ〉 πόλις θεσσαλίας. Φερεκύδης (3 fg 107 J.) δὲ Ποντέως ἱστορεῖ τὸν Τῖφυν, ὁ δὲ Αἰσχύλος ἐν τῇ Ἀργοῖ (fg 21 N. 2) τὸν Τῖφυν Ἴφυν καλεῖ.

105-08b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-69

b. προδαῆναι: προμαθεῖν. ἀρίστου γὰρ αὕτη τέχνη κυβερνήτου.
ὁ δὲ λόγος· ἀγαθὸς μὲν καὶ ἡμέρας τῷ ἡλίῳ, νυκτὸς δὲ πρός τινα τῶν ἀστέρων τὸν καιρὸν τοῦ πλοῦ τεκμήρασθαι.

118-21a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-75

118—21 a. Ἀργόθεν αὖ Ταλαός: ἐκ τοῦ Ἄργους τῆς χώρας,
οὐ τῆς πόλεως. ἐν δὲ ταῖς Μεγάλαις Ἠοίαις (Hesiodi fg 149 Rz. 2) λέγεται, ὡς ἄρα Μελάμπους φίλτατος ὢν τῷ Ἀπόλλωνι ἀποδημήσας κατέλυσε παρὰ Πολυφόντῃ. βοὸς δὲ αὐτῷ τεθυμένου, δράκοντος ἀνερπύσαντος παρὰ τὸ θῦμα, διαφθεῖραι αὐτὸν τοὺς θεράποντας τοῦ βασιλέως· τοῦ δὲ βασιλέως χαλεπήναντος τὸν Μελάμποδα λαβεῖν καὶ
θάψαι, τὰ δὲ τούτου ἔγγονα τραφέντα ὑπὸ τούτου λείχειν τὰ ὦτα καὶ ἐμπνεῦσαι αὐτῷ τὴν μαντικήν. διόπερ κλέπτοντα αὐτὸν τὰς βόας τοῦ Ἰφίκλου περιληφθέντα δεθῆναι καὶ τοῦ οἴκου μέλλοντος πεσεῖν, ἐν ᾧ ἦν ὁ Ἴφικλος, τῇ διακόνων πρεσβύτιδι μηνῦσαι καὶ τούτου χάριν ἀφεθῆναι τῷ Ἰφίκλῳ. σαφὴς δὲ ἡ ἱστορία.

⁴⁸⁴⁹

118-21b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-76

b. 〈τῆς δ’ ἀμφί:〉 διὰ τὸν ἀδελφὸν Βίαντα. L g

118-21c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-77

c. 〈Αἰολίδης:〉 Ἀμυθάονος γὰρ ἔστι τοῦ Κρηθέως τοῦ Αἰόλου τοῦ Ἕλληνος τοῦ Διός. L m(P)

118-21d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-78

d. σταθμοῖσιν ἐν Ἰφίκ〈λοιο〉: Ἴφικλος Φυλάκου παῖς τοῦ Δηιονέως. μήτηρ δὲ Μελάμποδος Δωρίππη, ὡς Διευχίδας (fg 9 M.
IV 390). φησὶ δὲ καὶ τὴν αἰτίαν τοῦ ὀνόματος, ὅτι τεκοῦσα αὐτὸν ἡ μήτηρ εἰς σύνδενδρον ἐξέθετο τόπον, συνέβη δὲ τοὺς πόδας αὐτοῦ ὑπὸ ἡλίου μελανθῆναι ἀσκίους ὄντας.

124-29a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-79

124—29 a. νεῖον ἀπ’ Ἀρκαδ〈ίης〉: προπερισπωμένως ἀντὶ

124-29a_cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-80

τοῦ νεωστί, ὀξυτόνως δὲ τὴν γῆν. ὁ δὲ ἑξῆς λόγος οὕτω· ἐπειδὴ ἤκουσε μέλλειν πλεῖν τοὺς Ἀργοναύτας, νεωστί διεληλυθὼς τὸ Ἄργος, καθ’ Ἣν ὁδὸν ἐκόμιζε τὸν κάπρον ζῶντα ἐκ τοῦ Ἐρυμανθίου ὄρους, ὅπου κατὰ τὰς βήσσας ἐνέμετο Λαμπείας τε καὶ Ἐρυμάνθου, ἦλθεν ὡς Ἰάσονα. Λάμπεια δὲ ὄρος Ἀρκαδίας, ἐξ ἧς Ἐρύμανθος ποταμὸς
ἔχει τὰς πηγάς.

124-29b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-81

b. Λυγκήιον: ἀπὸ Λυγκέως τοῦ βασιλεύσαντος Ἄργους. ἐὰν δὲ Λυρκήιον , ἀπὸ ὄρους Ἄργους ἀκουστέον, ἀφ’ οὗ ὁ Ἴναχος καταφέρεται ποταμός.

124-29c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-82

c. τῖφος: ὁ κάθυγρος τόπος, ἔνθα διέτριβεν ὁ κάπρος. περὶ
δὲ τοῦ κάπρου καὶ Ἡρόδωρός (31 fg 24 J.) φησιν, ὅτι ἐπὶ τὰς πύλας τῶν Μυκηνῶν κομίσας αὐτὸν ἀπέθετο. ἰλλόμενον δὲ δεδεμένον. διὰ δὲ τοῦ ἀπεθήκατο τοῦ βαστάζοντος ἐπιδείκνυται ἡ δύναμις, ὅτι εὐχερῶς.

⁵⁰⁵¹

133-38. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-86

133—38. Ναύπλιος υἱὸς Ποσειδῶνος καὶ Ἀμυμώνης τῆς Δαναοῦ.

⁵²⁵³

133-38_cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-87

οὗτος δὲ ἀπὸ τοῦ ἀρχαίου Ναυπλίου ἐστίν. Προίτου δὲ λέγει τοῦ Βελλεροφόντου ἐχθροῦ, ἀνδρὸς δὲ Ἀντείας· καὶ Ὅμηρος (Ζ 152 sqq.) οἶδεν.

139-44a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-88

139—44 a. Ἴδμων δ’ ὑστάτ〈ιος〉: Χαμαιλέων (fg 6 Koepke) φησι τὸν θέστορα Ἴδμονα παρὰ τοῖς ἀρχαίοις καλεῖσθαι διὰ τὸ ἔμπειρον εἶναι,
ἄλλοι φασὶ καὶ θέστορα συμπλεῦσαι τοῖς Ἀργοναύταις. τὸν Ἀμφιάραον δὲ φησι συμπλεῦσαι Δηίοχος (fg 1 M. II 17). ὁ δὲ Ἴδμων, ὡς ἱστορεῖ Φερεκύδης (3 fg 108 J.), ἐγένετο παῖς Ἀστερίας τῆς Κορώνου καὶ Ἀπόλλωνος, οὗ καὶ Λαοθόης θέστωρ· τοῦ δὲ Κάλχας. ἀναιρεῖται δὲ Ἴδμων ἐν Μαριανδυνίᾳ ὑπὸ κάπρου. ὅτι δὲ Ἄβαντος υἱὸς Ἴδμων, φησὶ
καὶ Ἡρόδωρος (31 fg 44 J.).

⁵⁴⁵⁵

139-44b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-89

b. 〈ὑστάτιος:〉 τῶν ἐξ Ἄργους ὕστατος. L g

139-44c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-90

c. μὴ ὁ δῆμος μέμψηται αὑτοῦ τὸ κλέος. L m(P)

139-44d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-91

d. Αἰολίδῃσιν: τοῖς υἱωνοῖς 〈Αἰόλου〉. Αἰόλου γὰρ τοῦ
Ἕλληνος Κρηθεὺς καὶ Ἀθάμας, Κρηθέως δὲ Αἴσων, Αἴσονος δὲ ὁ Ἰάσων. Ἄβας δὲ Μελάμποδος ἦν τοῦ Ἀμυθάονος τοῦ Κρηθέως τοῦ Αἰόλου. L m(P)

146-49a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-92

146—49 a. καὶ μὴν Αἰτωλὶς κρα〈τερόν〉: εἰκότως αὐτὴν Αἰτωλίδα εἶπεν, ἐπεὶ Αἰτωλὸς ὁ θέστιος. καὶ εἴρηκεν ἀπὸ τῆς χώρας,
ὡς ἐάν τις τὸν Συρακόσιον Σικελὸν λέγῃ ἢ τὸν Ῥωμαῖον Ἰταλόν. ὁ δὲ Ἴβυκος (fg 41 B. III 249) αὐτὴν Πλευρωνίαν φησίν, Ἑλλάνικος (4 fg 119 J.) δὲ Καλυδωνίαν. ἡ δὲ Λήδα ἦν θεστίου θυγάτηρ τοῦ βασιλέως τῆς Αἰτωλίας, Ἄρεως υἱοῦ καὶ Δημοδίκης, μητέρα δὲ αὐτῆς 〈λέγουσι Δηιδά〉μειαν. Γλαύκου δὲ αὐτὴν τοῦ Σισύφου εἶναι πατρὸς
ἐν Κορινθιακοῖς λέγει Εὔμηλος (fg 6 Kink. 191) καὶ Παντειδυίας μη-

⁵⁶

146-49a_cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-93

τρός, ἱστορῶν ὅτι τῶν ἵππων ἀπολομένων ἦλθεν εἰς Λακεδαίμονα ὁ Γλαῦκος καὶ ἐκεῖ ἐμίγη Παντειδυίᾳ· ἣν ὕστερον γήμασθαι θεστίῳ, ὥστε τὴν Λήδαν γόνῳ μὲν οὖσαν Γλαύκου λέγεσθαι θεστίου. Φερεκύδης δὲ ἐν τῇ β' (3 fg 9 J.) ἐκ Λαοφόνης τῆς Πλευρῶνος Λήδαν καὶ Ἀλθαίαν θεστίῳ γενέσθαι φησίν. ὅτι δὲ Γλαύκου ἐστὶ θυγάτηρ, καὶ Ἀλκμὰν
(fg 8 B. III 17) αἰνίττεται, λέγων ‘τοὺς τέκε θυγάτηρ Γλαύκω μάκαι- ρα’. φασὶ τὸν μὲν Πολυδεύκην Διός, τὸν δὲ Κάστορα Τυνδάρεω. τηλυγέτους δὲ νῦν ἀντὶ τοῦ ἀγαπητούς, Ὅμηρος δὲ τοὺς ἐν γήρᾳ γεννωμένους.

146-49b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-94

b. Αἰτωλὶς δὲ ἤτοι διὰ τὴν χώραν ἢ ἀπὸ Αἰτωλοῦ τοῦ
ἥρωος. L

⁵⁷⁵⁸

156-60a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-96

156—60 a. σὺν δὲ Περικλύμενος: ὅτι Νηλέως παῖς Περι- κλύμενος, δῆλον. φησὶ γὰρ ὁ ποιητὴς (λ 286)· ‘Νέστορά τε Χρόμιόν τε Περικλύμενόν τ’ ἀγέρωχον’. τοῦτον δὲ ὡς ἔγγονον αὑτοῦ ὁ Ποσει- δῶν — Νηλεὺς γὰρ Ποσειδῶνος — καὶ τοῖς ἄλλοις ἐκόσμησεν καὶ
ἐχαρίσατο αὐτῷ εἰς πάντα μεταβάλλεσθαι, ὡς καὶ ὁ Εὐφορίων (fg 74 Scheidw.)· ‘ὅς ῥά τε πᾶσιν ἔικτο, θαλάσσιος ἠύτε Πρωτεύς’. ἀνήρηκεν

⁵⁹

156-60a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-97

δὲ αὐτὸν Ἡρακλῆς εἰς μυῖαν μεταβληθέντα ἐν τῷ πρὸς Πυλίους πολέμῳ κατὰ συμβουλὴν Ἀθηνᾶς τῷ ῥοπάλῳ αὐτὸν πλήξας 〈...〉 ἐμπαγέντα ὥσπερ μέλισσαν τῷ κέντρῳ· Ἡσίοδος (fg 14 Rz. 2) δὲ μεταβληθέντα εἴς
τινα τῶν συνήθων μορφῶν ἐπικαθεσθῆναι τῷ ὀμφαλῷ τοῦ ζυγοῦ τῶν Ἡρακλέους ἵππων, βουλόμενον εἰς μάχην καταστῆναι τῷ ἥρωι, τὸν δὲ Ἡρακλέα καιρίως αὐτὸν κατατοξεῦσαι τῆς Ἀθηνᾶς ὑποδειξάσης. φησὶ δὲ οὕτως·

Περικλύμενόν τ’ ἀγέρωχον
ὄλβιον, ᾧ πόρε δῶρα Ποσειδάων Ἐνοσίχθων

παντοῖ’· άλλοτε μὲν γὰρ ἐν ὀρνίθεσσι φάνεσκεν
αἰετός, άλλοτε δ’ αὖτε πελέσκετο — θαῦμα ἰδέσθαι —
μύρμηξ, άλλοτε δ’ αὖτε μελισσέων ἀγλαὰ φῦλα,
άλλοτε δ’ αἰνὸς ὄφις καὶ ἀμείλιχος. εἶχε δὲ δῶρα
παντοῖ’, οὐκ ὀνομαστά, τά μιν καὶ ἔπειτα δόλωσεν

βουλῇ Ἀθηναίης’.

⁶⁰

156-60b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-98

b. 〈Πύλῳ:〉 ἀφ’ ἧς ἦν ὁ Νέστωρ, ἥτις ἐστὶ καὶ ἀμμώδης ἀπὸ τοῦ παραρρέοντος ποταμοῦ. Νηλεὺς δὲ ἔσχεν παῖδας ἐκ μὲν Χλώριδος Νέστορα, Περικλύμενον, Χρόμιον, ἐκ δὲ διαφόρων γυναικῶν Ταῦρον, Ἀστέριον, Πυλάωνα, Δηίμαχον, Εὐρύβιον, Ἐπιλέοντα, Φράσιν, Ἀντι-
μένη, Εὐαγόραν ἤ, ὡς Ἀσκληπιάδης (12 fg 21 J.) φησίν, Ἀλάστορα. καὶ ὁ ποιητής (Λ 692)· ‘δώδεκα γὰρ Νηλῆος ἀμύμονος υἱέες ἦμεν’.

⁶¹⁶²

156-60c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-99

c. 〈συνοχῇ:〉 τῇ συμβολῇ. L g

161-63. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-100

161—63. οἳ Τεγέην: Τεγέα πόλις Ἀρκαδίας. κλῆρον δὲ 〈Ἀφειδάντειον〉 τὴν βασιλείαν τὴν Ἀφείδαντος. ὁ γὰρ Ἀλεὸς ἱστο-

⁶³

161-63_cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-101

ρεῖται Ἀφείδαντος υἱὸς εἶναι τοῦ Ἀρκάδος, ἀφ’ οὗ καὶ ἡ χώρα Ἀρκαδία. Ἀφείδας δὲ ὁ Ἀρκάδος, ἀρχαῖος ἥρως, ἐβασίλευσε Τεγέας. δύο δέ εἰσι Κηφεῖς, ὁ μὲν Ἀλεοῦ, οὗ μνημονεύει Ἀπολλώνιος, ὁ δὲ ἕτερος 〈...〉, οὗ μνημονεύει Ἑλλάνικος ἐν τῷ Περὶ Ἀρκαδίας (4 fg 37 J.).

⁶⁴

168-70. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-103

168—70. βῆ δ’ ὅγε Μαιναλίης: Μαίναλος ὄρος Ἀρκαδίας
καὶ πόλις, ἀπὸ Μαινάλου τοῦ Ἀρκάδος, οὗ πατὴρ Λυκάων. καλιῇ δὲ ἀντὶ τοῦ οἰκίᾳ, κυρίως δὲ ἡ ἐκ κάλων κατεσκευασμένη· κάλα δὲ τὰ ξύλα. ξυλίναις γὰρ ἐχρῶντο τὸ παλαιὸν οἰκίαις λιθ〈ίν〉ων μηδέπω ἐπινοηθέντων.

⁶⁵⁶⁶

172-73. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-104

172—73. βῆ δὲ καὶ Αὐγείης: οὗτος γόνῳ μὲν ἦν Ἡλίου,
ἐπίκλησιν δὲ Φόρβαντος ἐκ τῆς Νηλέως Ὑρμίνης· οἱ δέ φασιν ἀπὸ τῆς Νυκτέως, οἱ δὲ αὐτὴν Ἐπειοῦ θυγατέρα εἶναι. δοκοῦσι δὲ ἀκτῖνες ἀπο- λάμπειν αὐτοῦ τῶν ὀφθαλμῶν. τούτου δὲ τῶν βοσκημάτων ὁ Ἡρακλῆς τὴν κόπρον ἐκάθηρεν.

⁶⁷⁶⁸

185-88a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-111

185—88 a. καὶ δ’ ἄλλω δύο παῖδε: ὁ μὲν ἦν υἱός, ὁ δὲ Ἐργῖνος ἀπόγονος· Ἀγκαῖος υἱὸς Ἀστυπαλαίας τῆς Φοίνικος καὶ Ποσει-
δῶνος, Ἐργῖνος δὲ Κλυμένου τοῦ Πρέσβωνος καὶ Βουζύγης τῆς Λύκου. ὁ δὲ Μίλητος, ἀφ’ οὗ καὶ ἡ πόλις Μίλητος, Εὐξαντίου τοῦ Μίνωος, οἱ δέ φασιν αὐτὸν Ἀπόλλωνος καὶ Ἀρείας τῆς Κλεόχου· ἐκλήθη δὲ Μί- λητος, ὅτι ἐκρύβη ὑπὸ τῆς μητρὸς ἐν μίλακι. οἱ δέ φασιν ὑπὸ Σαρπη- δόνος τοῦ Διὸς Μίλητον κτισθῆναι, ὀνομασθεῖσαν ἀπὸ τῆς ἐν Κρήτῃ.
ὀνομασθῆναι δὲ αὐτὴν πρῶτον λέγουσι Πιτυοῦσσαν, οἱ δὲ Ἀστερίαν, εἶτα Ἀνακτορίαν, εἶτα Μίλητον. καὶ Ἀριστόκριτός (fg 1 M. IV 334) φησι,

⁶⁹⁷⁰

185-88a_cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-112

ὅτι Ἀρεία θυγάτηρ ἐγένετο Κλεόχου, ἧς καὶ Ἀπόλλωνος γενέσθαι βρέφος, καὶ τοῦτο ἐκτεθῆναι εἰς μίλακα, τὸν δὲ Κλέοχον ἀνελέσθαι καὶ ὀνομάσαι ἀπὸ τῆς μίλακος Μίλητον· τοῦτον δὲ ἀνδρωθέντα καὶ φθονούμενον ὑπὸ τοῦ Μίνωος ἀναχωρῆσαι εἰς τὴν Σάμον, ἀφ’ οὗ καὶ τόπος ἐκεῖ Μίλητος. καὶ ἀπὸ τῆς Σάμου μεταβὰς εἰς τὴν Καρίαν ἔκτισε πόλιν, Μίλητον ἀφ’
ἑαυτοῦ καλέσας. μαρτυρεῖ Ἡρόδωρος (31 fg 45 J.).

⁷¹

185-88b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-113

b. 〈ὁ δ’ Ἰμβρασίης ἕδος Ἥρης Παρθενίην:〉 τὴν Σάμον φησίν. Ἴμβρασος γὰρ ποταμὸς Σάμου, ὃς μετεκλήθη Παρθένιος διὰ τὸ ἐκεῖ παρθένον ἔτι οὖσαν τετράφθαι τὴν Ἥραν. καὶ Καλλίμαχος (fg 213 Schn.) μέμνηται. ὁ δὲ Ταρραῖος οὕτως (fg 10 Linnenkugel) Παρθενία δὲ ἡ Σάμος ἀπὸ
Παρθενίας τῆς Σάμου γυναικὸς ὠνομάσθη. L m (P)

⁷²⁷³

185-88c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-114

c. 〈Παρθενίης〉 Ἀγκαῖος: Ἀριστοτέλης (fg 530 Rose) φησὶ τιθεὶς ἐπὶ Ἀγκαίου τὴν παροιμίαν, ὅτι γέγονε φιλογεώργος Ἀγκαῖος καὶ πολλὰς ἐφύτευσεν ἀμπέλους. εἰπόντος δὲ αὐτῷ τοῦ θερά-
ποντος, ὅτι θᾶττον ἀποθανεῖται ἢ πίεται ἐκ τῶν καρπών τῆς ἀμπέλου, Ἀγκαῖος ὡρίμου γενομένου τοῦ καρποῦ, τρίψας βότρυν ἐκάλεσε τὸν θε- ράποντα καὶ εἶπεν, ὡς ἔζησεν μέχρις οὗ καρποφορήσῃ ἡ ἄμπελος, καὶ ἔμελλε πίνειν. τοῦ δὲ θεράποντος εἰπόντος ‘πολλά μεταξὺ πέλει κύλικος καὶ χείλεος ἄκρου’ διηγγέλη αὐτῷ τις σῦς διαλυμαινόμενος τὴν χώραν
ἐφ’ ὃν ἐκδραμὼν πρὶν πίῃ, ἀνηρέθη ὑπ’ αὐτοῦ· διὸ ἐπεκράτησεν ἡ παρ- οιμία ἐπὶ τῶν παρὰ προσδοκίαν τι πασχόντων. καὶ Φερεκύδης ἐν τῇ η’ (3 fg 36 J.) φησὶ τὸν Ἀγκαῖον ὑπὸ τοῦ Καλυδωνίου συὸς πληγέντα τὸν μηρὸν ἀποθανεῖν.

199-201a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-121

199/201 a. μήτρως: Ἀλθαία καὶ Ἴφικλος ἀδελφοὶ ἐκ Δηιδαμείας
τῆς Περιήρους. L m (P)

199-201b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-122

b. θεστιάδης Ἴφικλος: κασίγνητος Τοξέως καὶ Πληξίππου καὶ Ἀλθαίας τῆς Μελεάγρου μητρός. μήτρως οὖν ὁ Ἴφικλος Μελεάγρου [ἐκ τῆς Ἐφύρης ἵκανεν]. Η

⁷⁴⁷⁵

207-09a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-127

207—09 a. ἐκ δ’ ἄρα Φωκή〈ων〉: οἱ Φωκεῖς ἐκλήθησαν ἀπὸ Φώκου τοῦ Αἰακοῦ. τὸν δὲ Ἴφιτον γενεαλογοῦσι Ναυβόλου καὶ Περι- νείκης τῆς Ἱππομάχου. ἡ δὲ Πυθὼ πόλις Φωκίδος, ἔνθα τὸ μαντεῖον, ἀπὸ τοῦ πυνθάνεσθαι τῶν μαντειών οὕτω κληθεῖσα ἢ ἀπὸ τοῦ ἐκεῖσε
σεσῆφθαι τὸν δράκοντα.

⁷⁶⁷⁷

207-09b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-128

b. 〈ξεῖνος:〉 τοῦ Ἰάσονος φίλος ἦν. L g

211-15a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-129

211—15 a. 〈Ζήτης:〉 ὄνομα κύριον. L g

211-15b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-130

b. 〈Κάλαϊς:〉 ὄνομα κύριον. L g

211-15c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-131

c. Ζήτης καὶ Κάλαϊς: τούτους ἐκ διαφόρων τόπων συμπλεῦσαι τοῖς Ἀργοναύταις φασίν. οἱ μὲν γὰρ ἐκ θράκης ὡς Ἀπολλώνιος, Ἡρό-
δωρος (31 fg 46 J.) δὲ ἐκ Δαυλίδος, Δοῦρις (76 fg 86 J.) δὲ ἐξ Ὑπερβορέων. καταλέγει δὲ τούτους καὶ Ἀντίμαχος (fg 7 B. II 290). Φανόδικος δὲ ἐν α’ Δηλιακῶν (fg 1 M. IV 473) ἐξ Ὑπερβορέων φησὶν αὐτοὺς ἐλθεῖν ἐπὶ τὸν πλοῦν. τὴν δὲ Ὠρείθυιαν Σιμωνίδης (fg 3 B. III 382) ἀπὸ Βριλησσοῦ φησιν ἁρπαγεῖσαν ἐπὶ τὴν Σαρπηδονίαν
πέτραν τῆς θράκης ἐνεχθῆναι· ἔστι γὰρ καὶ τῆς Κιλικίας ὁμώνυμος, ὡς Καλλισθένης (124 fg 39 J.) Στησίχορος δὲ ἐν τῇ Γηρυονίδι (fg 10 B. III 210) καὶ νῆσόν τινα ἐν τῷ Ἀτλαντικῷ πελάγει Σαρπηδονίαν φησί. περὶ δὲ τῆς θρᾳκίας Σαρπηδονίας πέτρας, ὅτι πρὸς τῷ Αἵμῳ ὄρει ἐστί, Φερε- κύδης (3 fg 145 J.) φησί, περὶ τῆς ἁρπαγῆς ἱστορῶν τῆς Ὠρειθυίας.
Χοιρίλος (fg 5 Kink.) δὲ ἁρπασθῆναί φησιν αὐτὴν ἄνθη ἀμέργουσαν ὑπὸ τὰς τοῦ Κηφισοῦ πηγάς. Ἡραγόρας δὲ ἐν τοῖς Μεγαρικοῖς (fg 4 M. IV 427) τὸν τὴν Ὠρείθυιαν ἁρπάσαντα Βορέαν υἱὸν Στρυμόνος φησίν, οὐχὶ δὲ τὸν ἄνεμον. ἡ δὲ Ὠρείθυια Ἐρεχθέως θυγάτηρ, ἣν ἐξ Ἀττικῆς ἁρπάσας ὁ Βορέας ἤγαγεν εἰς θράκην, κἀκεῖσε συνελθὼν ἔτεκε
Ζήτην καὶ Κάλαϊν, ὡς Σιμωνίδης ἐν τῇ Ναυμαχίᾳ (v. supra). 〈...〉 Φινεύς δὲ Κλεοπάτραν τὴν Ὠρειθυίας πρώτην ἔγημεν, μετὰ ταῦτα δὲ Ἰδαίαν τὴν Δαρδάνου, ἥτις ἀπεχθῶς ἔχουσα πρὸς τοὺς προγόνους, λέγω δὴ πρὸς τοὺς ἀπὸ Κλεοπάτρας υἱούς, ἐπειρᾶτο τυφλῶσαι αὐτούς. οἱ δέ, ὅτι ὁ πατὴρ ἐτύφλωσεν αὐτοὺς διαβαλούσης τῆς μητρυιᾶς πρὸς αὐτόν.

⁷⁸⁷⁹

211-15d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-132

d. Κεκροπίηθεν: 〈...〉 Κρέουσα, Ὠρείθυια, Πρόκρις· Ὠρει- θυίας δὲ Χιόνη, Χθονία, Κλεοπάτρα, Ζήτης καὶ Κάλαϊς. ὁ δὲ Βορέας ἰδὼν παίζουσαν Ὠρείθυιαν πρὸς τῷ Ἰλισσῷ ἠράσθη αὐτῆς· ἐξ ἧς οὗτοι.

⁸⁰⁸¹

211-15e. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-133

e. Κεκροπίηθεν: ἡ ἀκρόπολις τῆς Ἀττικῆς Κεκροπία ἐκαλεῖτο
τὸ πρότερον. L m (P)

211-15f. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-134

f. 〈Ἰλισσοῦ:〉 ποταμὸς Ἀττικῆς. L g

216-17a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-135

216—17 a. Σαρπηδονίην ὅθι πέ〈τρην〉: πόλις τῆς Ἀστι- κῆς ἀπὸ Σαρπηδόνος τοῦ τῆς θράκης βασιλέως, ἀδελφοῦ Πόλτυος. 〈ποταμοῖο παρὰ ῥόον Ἐργίνοιο:〉 τοῦτο δὲ προσέθηκεν, ἐπεὶ
καὶ ἑτέρα ἐστὶ Σαρπηδονία πέτρα τῆς Κιλικίας.

⁸²⁸³

216-17b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-136

b. 〈Ἐργίνοιο:〉 ποταμὸς θράκης. L g

219-20. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-138

219—20. ἐπ’ ἀκροτάτοισι ποδ〈ῶν〉: τοῖς σφυροῖς ἢ τοῖς
ἀστραγάλοις. ἐρεμνὰς δὲ ἤτοι κατὰ συγκοπὴν τὰς ἐρεβεννάς, τουτέστι [καταπληκτικὰς] σκοτεινὰς κυρίως, ἐξ οὗ μελαίνας. ὁ δὲ λόγος· ἔσειον μελαίνας πτέρυγας κινούμενοι, καταπληκτικὰς τῷ ἰδέσθαι.

⁸⁴⁸⁵

221-22. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-139

221—22. φολίδεσσι: ταῖς στίξεσι, τοῖς ποικίλμασι τῶν πτερῶν. 〈κράατος〉 ὑπάτοιο δὲ ἄκρας κεφαλῆς.

⁸⁶

224-26a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-140

224—26 a. οὐδὲ μὲν οὐδ’ αὐτοῖο πά〈ις〉: Ἄκαστος Πελίου
υἱὸς ἔγημεν Κρηθηΐδα ἤ, ὥς τινες, Ἱππολύτην. ἡ δὲ Πηλέως ἐρασθεῖσα

⁸⁷

224-26a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-141

224/26 a. ἀπήτει συνελθεῖν. ὡς δὲ ἀπετύγχανεν, προβαλοῦσα τὸν Πηλέα τῷ ἀνδρὶ κατηγόρει, ὅτι ἤθελεν αὐτῇ συνελθεῖν. ὁ δὲ δεξάμενος τὸν Πηλέα ὡς ἐπὶ θήραν εἰς τὸ Πήλιον κατέλειψεν ἄοπλον, ἵνα ὑπὸ θηρίων διαφθαρῇ. ἐπιστὰς δὲ Ἑρμῆς ἤ, ὥς τινες, Χείρων ἔδωκεν αὐτῷ ἡφαιστότευκτον
μάχαιραν. καὶ τὰ ἐπιτυγχάνοντα θηρία ἀναιρῶν ἦλθεν εἰς τὴν πόλιν καὶ ἀνεῖλεν Ἄκαστον αὐτόν 〈τε〉 καὶ τὴν τοῦ Ἀκάστου γυναῖκα.

εἰ δὲ ἐπὶ κίνδυνον αὐτοὺς ἔπεμπεν ὁ Πελίας, διὰ τί ὁ υἱὸς αὐτοῦ ἐξήρχετο; καὶ οὗτος μέν φησιν, ἄκοντος τοῦ πατρός· Δημάγητος δέ, ὅτι ἐκέλευσεν ὁ Πελίας τὴν Ἀργὼ ἀραιοῖς γόμφοις παγῆναι, ἵνα ταχέως
ἀπολέσῃ αὐτούς· ὁ δὲ Ἄργος τοὐναντίον πεποίηκεν, καὶ πιστὸν ἔχων τὸν τέκτονα Ἄκαστος ἐπέβη.

⁸⁸⁸⁹

224-26b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-142

b. Ἄργος τε θεᾶς ὑπ〈οεργός〉: διὰ τὸ τὴν Ἀργὼ κατασκευάσαι Ἀθηνᾶς προνοίᾳ. διὰ τοῦτο ὁ ποιητής φησιν (I 19) Ἀθηνᾶς ὑποθημοσύνῃσι γενέσθαι αὐτήν.

⁹⁰

230-33a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-144

230—33 a. ἀντὶ τοῦ γὰρ ὁ ἐπεί. L g

230-33b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-145

b. ἐπεὶ Μινύαο θυγα〈τρῶν〉: ὁ γὰρ Μινύας πολλὰς εἶχεν θυγατέρας. καὶ γὰρ ὁ Ἰάσων Ἀλκιμέδης ἐστὶ τῆς Κλυμένης τῆς Μινύου θυγατρός. Στησίχορος (fg 54 B. III 225) δὲ Ἐτεοκλυμένης φησίν, Φερεκύδης (3 fg 104 b J.) δὲ Ἀλκιμέδης τῆς Φυλάκου. Ἰσονόης δὲ
τῆς Δαναοῦ καὶ Διὸς γίνεται Ὀρχομενός, ἀφ’ οὗ καὶ ἡ πόλις Ὀρχομενὸς καλεῖται· Ὀρχομενοῦ δὲ καὶ Ἑρμίππης τῆς Βοιωτοῦ γίνεται Μινύας — ἐπίκλησιν, φύσει δὲ Ποσειδῶνος —, ὃς ᾤκει ἐν Ὀρχομενῷ, ἀφ’ οὗ ὁ

⁹¹

230-33b_cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-146

λαὸς Μινύαι ἐκλήθησαν· ἐκ δὲ Μινύου καὶ Κλυτοδώρας γίνεται Πρέσβων καὶ Περικλυμένη καὶ Ἐτεοκλυμένη, ἐκ δὲ Φανοσύρας τῆς Παιῶνος καὶ Μινύου Ὀρχομενὸς καὶ Διοχθώνδης καὶ Ἀθάμας. ὁ δὲ Σκήψιος Δημήτριος (fg 51 Gaede) φησι τοὺς τὴν Ἰωλκὸν οἰκοῦντας Μινύας προσαγορεύεσθαι.

⁹²

242-43. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-149

242—43. πόθι τόσσον ὅμιλον: οὐχ ὑγιῶς τὸ πόθι· ἔστι γὰρ τοῦ ἐν τόπῳ δηλωτικόν. ἔδει οὖν ποῖ εἰπεῖν. τὸ δὲ ἔκτοθι βάλλει ἀντὶ τοῦ ἀποστέλλει. Παναχαιίδα δὲ τὴν θεσσαλίαν φησίν,
ὅτι αὕτη πρώτη ἐκλήθη Ἀχαία ἀπὸ Ἀχαιοῦ τοῦ Ξούθου.

⁹³⁹⁴

247-49a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-153

247—49 a. 〈αἱ δὲ γυναῖκες:〉 καὶ τοῦτο ὡς πρὸς γυναικείαν φύσιν. ἄγαν θαυμαστῶς πρὸς τὰς φύσεις καὶ τοὺς λόγους ἀμφοτέροις ἀνέπλασεν. τοῖς μὲν γὰρ ἀνδράσιν, ἐπεὶ θρασυτέρα ἡ φύσις, ἄνυσιν καὶ τέλος τῶν μελλόντων εἰσάγει, ταῖς δὲ γυναιξίν, ἐπεὶ ἀσθενέστεραι, εὐχὰς καὶ ἱκεσίας ποιεῖ. τοιαῦται γὰρ ἐπὶ τῶν μεγάλων καὶ φοβερῶν πραγμάτων
αἱ γυναῖκες.

⁹⁵

247-49b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-154

b. νόστοιο τέλος θυμηδέες: θυμήρεες.

251-52. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-155

251—52. δειλὴ Ἀλκιμέδη: ἐπίπονε. ὁ δὲ νοῦς· εἰ καὶ ὀψέ, ὅμως δ’ οὖν ἦλθε καὶ σοὶ κακόν, Ἀλκιμέδη. λείπει δὲ ἡ διὰ πρόθεσις· καὶ οὐ διετέλεσας λαμπρῶς τὸν βίον, αὐχοῦσα ἐπὶ τοιούτῳ υἱῷ.

⁹⁶

254-55a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-156

254—55 a. 〈εἰ τὸ πάροιθεν:〉 [ἢ τέ οἱ ἦεν] πρὸ τοῦ τὸν ἆθλον ἐπιστῆναι. κακῶν δὲ ἤτοι τῶν ἰδίων ἢ τῶν μελλόντων ἐπι- τελεῖσθαι τοῖς Ἀργοναύταις.

⁹⁷

254-55b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-157

b. κτερέεσσιν: ἐνταφίοις. L g (P)

⁹⁸

256-59. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-158

256—59. ὧς ὄφελεν καὶ Φρίξον: λέγεται γάρ, ὅτι τῆς Ἕλλης
καταπεσούσης ἀγωνιῶντι τῷ Φρίξῳ κατὰ Διὸς βούλησιν ἐφθέγξατο θαρ- σύνων αὐτὸν ὁ κριὸς διασώσειν αὐτὸν εἰς τὴν Σκυθίαν. τοῦτο δὲ αὐτὸ τῇ Ἀλκιμέδῃ ἔμελλε κακὸν γενέσθαι τοῦ υἱοῦ ἐκεῖσε στελλομένου. ἡ δὲ ἱστορία κεῖται παρὰ Ἑκαταίῳ (1 fg 17 J.), ὅτι ὁ κριὸς ἐλάλησεν. ἔνιοι δὲ φασιν αὐτὸν ἐπὶ κριοπρώρου σκάφους πλεῦσαι. Διονύσιος δὲ ἐν β'
(32 fg 2 b J.) Κριόν φησι Φρίξου τροφέα γενέσθαι καὶ συμπεπλευκέναι αὐτῷ εἰς Κόλχους· διὸ καὶ μεμυθεῦσθαι τὰ περὶ τῆς τοῦ κριοῦ θυσίας αὐτόθι.

⁹⁹¹⁰⁰

262-63a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-160

262—63 a. 〈βεβολημένη:〉 λύπῃ βλαβεῖσα ἢ δυσθυμοῦσα. L g

262-63b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-161

b. ὀξὺ δ’ ἑκάστην: μετενήνεκται ἀπὸ τῶν κατὰ τὴν ἁφήν, ὡς

¹⁰¹

262-63b_cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-162

παρ’ Ὁμήρῳ (Λ 269)· ‘ὡς δ’ ὅταν ὠδίνουσαν ἔχῃ βέλος ὀξύ’. ἄχος δὲ ἐστι σύγχυσις ψυχῆς, λύπη ἐπιτεταμένη· σαφὲς δὲ ἐκ τοῦ λέγειν τὸν ποιητήν (ο 358)· ‘ἡ δ’ ἄχεϊ οὗ παιδὸς ἀπέφθιτο’.

269-72a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-168

269—72 a. ἀδινώτερον: ὅμοιον τὸ σχῆμα τῷ ‘μελάντερον ἠύτε
πίσσα’ (Δ 277)· τὸ γὰρ συγκριτικόν ἔλαβεν ἀντὶ τοῦ ἀπολελυμένου.

¹⁰²¹⁰³

269-72b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-169

b. ἠύτε κούρη: ἀκαταλλήλως τὴν παραβολὴν τέθεικεν· ὑπο- τίθεται γὰρ γραῦν μὲν τὸν Ἰάσονα, κόρην δὲ τὴν μητέρα· ἔδει δέ, φασί, κατὰ τὸ ἐναντίον ταῦτα τάξαι. ἀλλ’ ἐροῦμεν, ὅτι προσφόρως ὑπόκειται ὁ Ἰάσων οὐ κατὰ τὴν ἡλικίαν, ἀλλὰ κατὰ τὴν γηροκομίαν τῆς μητρός
— καὶ γὰρ ἡ γραῦς τὴν κόρην ἀνατρέφει —, ὡς ἡ μήτηρ πρός τε τὸ ἀφερέπονον διὰ τὴν ἡλικίαν — καὶ γὰρ τὸ γῆρας καὶ ἡ βραχεῖα ἡλικία παρεοίκασι — καὶ πρὸς τὸ χρήζειν τῆς τρεφούσης. μητρυιὰ δὲ ὥσπερ ἀπηνὴς ἐπικειμένη ἐστὶν ὁ Πελίας. τὸ δὲ κηδεμονῆες ἀπὸ τοῦ κηδε-

¹⁰⁴

269-72b_cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-170

μόνες παρήκται. οὕτω δὲ λέγονται οἱ κατὰ γάμον οἰκεῖοι, οἱ κηδεσταὶ καὶ κηδόμενοι.

269-72c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-171

c. 〈οἰόθεν:〉 ἀντὶ τοῦ οἴη. L g

269-72d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-172

d. 〈πολιήν:〉 γραῦν. L g

269-72e. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-173

e. 〈μύρεται:〉 κλαίει, θρηνεῖ. L g

269-72f. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-174

f. 〈ἡ οὐκ εἰσὶν ἔτ’ ἄλλοι:〉 τοῦτο καὶ πρὸς τὴν Ἀλκιμέδην, ᾗ οὐκ εἰσὶν ἄλλοι παῖδες. L m

269-72g. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-175

g. 〈ὑπὸ μητρυιῇ〉 βίοτον βαρὺν 〈ἡγηλάζει〉: λείπει τὸ οὖσα· ὑπὸ μητρυιᾷ οὖσα κακὴν ζωὴν διάγει. τίθεται γὰρ τὸ βίοτος καὶ ἐπὶ τῆς ζωῆς ὡς νῦν καὶ ἐπὶ τοῦ πλούτου. τὸ δὲ ἡγηλάζει καὶ τὸ
ἠλάσκει κατὰ τοῦ αὐτοῦ πράγματος κεῖται· δηλοῖ δὲ τὸ ἐπὶ τῷ αὐτῷ τόπῳ διατρίβειν καὶ ἐνέχεσθαι καὶ ἐν [τῷ] αὐτῷ ἀναστρέφεσθαι. ἐπὶ γὰρ τῶν μυιῶν φησιν Ὅμηρος (Β 470)· ‘αἵτε κατὰ σταθμὸν ποιμνήιον ἠλάσκουσι’ καὶ (ι 457)· ‘ὅππῃ κεῖνος ἐμὸν μένος ἠλασκάζει’.

¹⁰⁵¹⁰⁶

285-86a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-189

285—86 a. δμωὶς ὅπως: ἐν τῇ προεκδόσει κεῖται· ‘βείομαι οὐλο- μένοισιν ὀιζυρὴ ἀχέεσσιν’ καὶ τὰ ἑξῆς ‘σεῖο πόθῳ φίλε κοῦρε δυσάμμορος’.

¹⁰⁷¹⁰⁸

285-86b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-190

b. 〈σεῖο πόθῳ:〉 διὰ τὴν σὴν ἀπουσίαν. L g

311-12a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-216

311—12 a. 〈κεκλομένων:〉 πάντων ὁμοῦ κελευομένων καὶ ἐπευ-
φημούντων. L m

311-12b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-217

b. τῷ δὲ ξύμβλητο: τοῦτο σύμβολον πρὸς τὸ καταγωνίσασθαι τὸν ἆθλον, ὅτι τε πρεσβυτέρα καὶ ὅτι ἱέρεια.

311-12c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-218

c. ξύμβλητο: συνήντησεν. L g (P)

311-12d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-219

d. πολιηόχου: τῆς φυλασσούσης τὰς πόλεις. L

311-12e. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-220 e. ἐν δὲ τῷ πολιήοχος ἐπεντέθη τὸ η̄. P

311-12f. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-221

f. ἀρήτειρα: ἱέρεια.

313-14a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-222

313—14 a. καί μιν δεξιτερῆς: γράφεται καὶ οὕτως 〈χειρὸς κύρεν〉, ἵν’ ᾖ· καὶ αὐτοῦ τῆς δεξιᾶς χειρὸς ἔθιγεν. L

¹⁰⁹

313-14b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-223

b. οὐδέ τι φάσθαι: προσεληπτέον τὸν καί· ὅμως δὲ καὶ λαλῆσαι προθυμουμένη οὐκ ἔφθασε. τὸ γὰρ ἔμπης νῦν ἀντὶ τοῦ ὅμως. L

¹¹⁰

445-47a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-265

445—47 a. ὧδε κακοῖς δεδα〈ώς〉: οὐκ ἐκ τῶν καθόλου, ἀλλ’ ἐκ τῶν ἐμοὶ βλαβερῶν. ὑπέρβατον δέ ἐστι καὶ πλεονάζει ὁ καὶ σύνδεσμος,
λείπει δὲ ἡ ἐξ̄ πρόθεσις, καὶ 〈ἡ〉 πτῶσις ἐνήλλακται, δοτικὴ ἀντὶ γενικῆς. ἔστι δὲ καὶ τὸ ῥῆμα συντελικόν, ἀντὶ τοῦ ἐξῆλθον. ὁ δὲ λόγος οὕτως· ἔμπροσθεν ἐκ κακῶν οἰωνῶν ἐγνωκὼς τὸν ἐμαυτοῦ μόρον ἐξῆλθον ἐκ τῆς πατρίδος, ἵνα ὑμῖν συμπλεύσας κλέος ἀπενέγκωμαι. L

445-47b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-266

b. ὄφρ’ ἐπιβαίην: ὑπέρβατόν ἐστι. τὸ δὲ ἑξῆς· ὄφρ’ ἐπιβαίην
νηός, ἐπιβάντι δὲ τῆς νηὸς ἡ εὐδοξία τοῖς οἴκοις λίποιτο. L

487-89a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-292

487—89 a. ἄγρει νυν: δι’ ἀμφοτέρων ἐπισκώπτει τὸν Ἴδμονα, πρῶτον μὲν ὡς ἀτεχνῆ μάντιν, δεύτερον δὲ ὡς μέγα φρονοῦντα ἐπὶ Ἀπόλλωνι τῷ πατρὶ ὡς μέγα δυναμένῳ τοὺς αὐθάδεις καθαιρεῖν.
τοῦτο δὲ μετὰ ἀπειλῆς δρᾷ λοιδορῶν.

487-89b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-293

b. 〈ἐνίεπε:〉 ἔνειπε. S g

487-89c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-294

c. 〈πατὴρ τεός:〉 Ἀπόλλων. S m

494-95. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-299

494—95. λαιῇ: κατ’ εὐφημισμὸν τῇ ἀριστερᾷ. πείραζεν δὲ ἀντὶ τοῦ ἥρμοττεν. περιττὴ δὲ ἡ ἀνά · τὸ γὰρ ἑξῆς· καὶ Ὀρφεὺς δέ. εἰ μὴ ἄρα ἐκ τῆς ἀνά τὸ ἀναστὰς λέγει· ἀναστὰς δὲ καὶ ὁ Ὀρφεύς. τοῦτο δὲ ποιεῖ, ἵνα τὰς στάσεις καὶ τὰς φιλονεικίας τῇ ἑαυτοῦ μουσικῇ
καταπαύσῃ.

496-98a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-300

496—98 a. ἤειδεν δ’ ὡς γαῖα: τὴν πρώτην σύγχυσιν τῶν στοι- χείων ᾄδειν βούλεται, ὡς ἔκ τινος φιλονεικίας τὸ ἴδιον ἕκαστον μετέσχεν καὶ τάξιν ἔλαβεν. οἰκεία δὲ καὶ τοῖς ὑποκειμένοις πράγμασιν ἡ ᾠδή, ὅτι πρέπον ἐστὶ τῆς μάχης παύσασθαι καὶ εἰς τὴν οἰκείαν διάθεσιν ἐπα-
νιέναι.

496-98b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-301

b. νείκεος ἐξ ὀλοοῖο: Ἐμπεδοκλῆς (cf. 31 B 17 sqq. Diels- Kranz) φησιν, ὅτι συγκεχυμένων ἁπάντων τὸ πρότερον νεῖκος καὶ φιλία παραπεμφθέντα τὴν διάκρισιν ἐποιήσαντο, χωρὶς δὲ τούτων οὐδὲν δύ-

¹¹¹¹¹²

496-98b_cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-302

ναται γενέσθαι· ᾧ ἕπεται, ὡς εἰκός, καὶ Ἀπολλώνιος. ὁ δὲ θαλῆς (cf. 11 A 12 Diels-Kranz) ἀρχὴν ὑπεστήσατο πάντων 〈τὸ〉 ὕδωρ, λαβὼν παρὰ τοῦ ποιητοῦ λέγοντος (H 99)· ‘ἀλλ’ ὑμεῖς πάντες ὕδωρ καὶ γαῖα γέ- νοισθε’. καὶ Ζήνων (fg 104 Arn.) δὲ τὸ παρ’ Ἡσιόδῳ (Theog. 116 sq.) χάος ὕδωρ εἶναί φησιν, οὗ συνιζάνοντος ἰλὺν γίνεσθαι, ἧς πηγνυμένης ἡ
γῆ στερεμνιοῦται· τρίτον δὲ ἔρωτα γεγονέναι καθ’ Ἡσίοδον (ib. 120), ἵνα τὸ πῦρ παραστήσῃ· πυρωδέστερον γὰρ πάθος ὁ ἔρως. Ἀναξα- γόρας (cf. 59 Α 72 Diels-Kranz) δὲ μύδρον εἶναι τὸν ἥλιόν φησιν, ἐξ οὗ τὰ πάντα γίνεσθαι. διὸ καὶ Εὐριπίδης (Or. 983) γνώριμος αὐτῷ γεγονὼς φησι χρυσέαν βῶλον τὸν ἥλιον εἶναι. τὴν δὲ σελήνην ὁ
αὐτὸς Ἀναξαγόρας (59 Α 77 Diels-Kranz) χώραν πλατεῖαν ἀποφαίνει, ἐξ ἧς δοκεῖ ὁ Νεμεαῖος λέων πεπτωκέναι.

¹¹³¹¹⁴

513-15a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-305

513—15 a. τοὶ δ’ ἄμοτον: ἀντὶ τοῦ ἀμότως καὶ ἀκορέστως. ὁ δὲ νοῦς· λήξαντος δὲ τῆς ᾠδῆς ἀπλήρωτοι αὐτῆς ὄντες ἔτι προετετά- κεισαν τὰς κεφαλὰς ἀνατετακότες τὰ ὦτα καὶ ἠρεμοῦντες ἐν ἡσυχίᾳ·
τοιαύτῃ ἡδονῇ συνείχοντο.

513-15b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-306

b. τοῖόν σφιν: τοιαύτην ἐπέθηκεν ἡδονὴν τοῖς ἀκούουσιν αὐ- τοῦ. L

516-18a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-307

516—18 a. οὐδ’ ἐπιδὴν μετέπειτ〈α〉: οὕτως ἀναστρεπτέον τὴν φράσιν· ἔπειτα οὐκ ἐπιδὴν οὐδὲ μετὰ χρόνον κεράσαντες, ἀντὶ
τοῦ εὐθέως καὶ μετολίγον.

516-18b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-308

b. 〈ἡ θέμις:〉 ὅτι ἔθος ἦν τοῖς παλαιοῖς κρατῆρα κιρνᾶν, ὅτε μέλλοιεν καθεύδειν, καὶ τὰς γλώσσας τῶν ἱερείων ἐπιθύειν τῷ Ἑρμῇ καὶ

516-18b_cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-309

ἐπισπένδειν οἶνον. καὶ ἴσως φυσικῶς. ἐπεὶ γὰρ Ἑρμῆς λόγος εἶναι παραδέδοται, ὄργανον δὲ αὐτοῦ ἡ γλῶσσα, ἥτις ὕπνου ἐπιπεσόντος ἠρε- μεῖ, εἰκότως τῷ Ἑρμῇ αὐτὴν θύουσιν. καὶ Ὅμηρος (γ 332) ‘ἀλλ’ ἄγε τάμνετε γλώσσας’ ἀντὶ τοῦ παύετε τοὺς λόγους.

516-18c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-310

c. ἡ θέμις ἐστί: Διευχίδας ἐν τοῖς Μεγαρικοῖς (fg 8 M. IV
390) ἱστορεῖ, ὅτι Ἀλκάθους ὁ Πέλοπος διὰ τὸν Χρυσίππου φόνον φυγα- δευθεὶς ἐκ τῶν Μυκηνῶν ἤρχετο κατοικήσων εἰς ἑτέραν πόλιν. ὡς δὲ περιέπεσε λέοντι λυμαινομένῳ τὰ Μέγαρα, ἐφ’ ὃν καὶ ἕτεροι ἦσαν ἀπε- σταλμένοι ὑπὸ τοῦ βασιλέως τῶν Μεγάρων, καταγωνίζεται τοῦτον καὶ τὴν γλῶτταν αὐτοῦ εἰς πήραν θέμενος ἤρχετο πάλιν εἰς τὰ Μέγαρα.
καὶ ἀπαγγελλόντων τῶν ἀπεσταλμένων ἐπὶ τὴν θήραν, ὅτι αὐτοί εἰσιν οἱ κατηγωνισμένοι, προσκομίσας τὴν πήραν ἤλεγξεν αὐτούς. διόπερ θύσας τοῖς θεοῖς ὁ βασιλεὺς τὸ τελευταῖον τὴν γλῶσσαν ἐπέθηκεν τοῖς βωμοῖς, καὶ ἀπὸ τότε ἔθος τοῦτο διέμεινε Μεγαρεῦσι. Φιλόχορος δὲ ἐν τῷ Περὶ θυσιῶν (fg 173 M. I 413) φησίν, ὅτι τὸ κάλλιστον τοῦ σώ-
ματος καὶ πρωτεῦόν ἐστι. καὶ Ὅμηρος (γ 341) ‘γλώσσας δ’ ἐν πυρὶ βάλλον’.

516-18d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-311

d. [κηληθμῷ:] ἐν δὲ τῇ προεκδόσει μετὰ τοῦτο γέγραπται·

‘ἦμος δὲ τριτάτη φάνη ἠὼς τῇδ’ ἐπὶ νυκτί

βουθύσιον Ἑκάτοιο καταυτόθι δαινυμένοισι,
τῆμος ἄρ ἐκ Διόθεν πνοιὴ πέσεν, ὦρτο δὲ Τῖφυς
κεκλόμενος βαίνειν ἐπὶ σέλμασι. τοὶ δ’ ἀΐοντες 〈...〉.’

ἑξῆς δὲ τῶν ἐκκειμένων ‘σμερδαλέον δὲ λιμήν’ (ν. 524).

526-27. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-313

526—27. ἐν γάρ οἱ δόρυ: πιθανῶς ἐκ τῆς Δωδωνίδος φησὶ δρυὸς τὸ ξύλον εἶναι ἐν τῇ Ἀργοῖ τὸ φωνῆεν, ἐπεὶ καὶ αὕτη ἐφθέγγετο, ὡς φησιν Ὅμηρος (Ξ 327 sq.)· ‘ὄφρα θεοῖο ἐκ δρυὸς ὑψικόμοιο βουλὴν ἐπακούσοι.’

532-33. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-316

532—33. ποσσὶν ὑπεκλύσθ〈η〉: καὶ αὐτῷ ἐπικαθεσθέντι κά- τωθεν παρὰ τοῖς ποσὶ μᾶλλον ἐπεκλύσθη ἡ τρόπις τῆς νεὼς καὶ ἐν
βάθει τῆς θαλάσσης ἐγένετο τῷ βάρει τοῦ ἥρωος.

536-41a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-317

536—41 a. ἢ ἐνὶ Πυθοῖ 〈ἢ που ἐν Ὀρτυγίῃ〉: ἐν τῇ Δήλῳ. τὸ δὲ ἑξῆς οὕτως· καθάπερ ἠΐθεοι ἐν Δελφοῖς ἢ ἐν Δήλῳ ἢ ἐπὶ Ἰσμηνῷ περὶ τὸν βωμὸν τοῦ Ἀπόλλωνος χορὸν στήσαντες πρὸς τὸ τῆς κιθάρας μέλος ἡρμοσμένως 〈τὴν γῆν〉 κροτοῦσι τοῖς ποσίν, οὕτω καὶ
οὗτοι τῇ τοῦ Ὀρφέως κιθάρᾳ κηλούμενοι σφοδρότερον πρὸς τὴν κωπη- λασίαν ἤεσκαν. τὸ δὲ ἑξῆς ὁμαρτῇ ῥήσσωσιν . ἡ δὲ ὑπὸ πρόθεσις παρήκται ὡς παρ’ Ὁμήρῳ (Β 824) ‘ὑπαὶ πόδα νείατον Ἴδης.’

536-41b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-318

b. Ἰσμηνοῖο: Ἰσμηνὸς ποταμὸς Βοιωτίας, ἐφ’ ᾧ Ἰσμηνίου Ἀπόλ- λωνος ἱερόν. L m P

536-41c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-319

c. 〈ἐπὶ δὲ ῥόθια κλύζοντο:〉 ἀντὶ τοῦ· ἐπεκλύζοντο δὲ τὰ κύματα. L g

545-46. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-324

545—46. μακραὶ δ’ αἰὲν ἐλ〈ευκαίνοντο〉: ὁ νοῦς· ἐλευ- καίνετο δὲ τὸ ὕδωρ καθάπερ ἀτραπὸς διὰ χλοηφοροῦντος πεδίου. ἢ ἄλλως· ὡς δήλη ἐστὶν ἡ ὁδὸς πεδίου μεταξὺ χλοηφόρου, οὕτω καὶ ὁ τύπος τῆς νεὼς ἐφαίνετο.

547-48. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-325

547—48. ἡμιθέων ἀνδρῶν: διὰ τούτου ἐβεβαιώσατο καὶ τοὺς
θεοὺς σκοπεῖν καὶ θαυμάζειν τὸν πλοῦν· οὐ γὰρ ἁπλῶς τινες ναῦται ἦσαν, ἀλλ’ ἡμίθεοι. τὸ δὲ νῆα πρὸς πᾶν θαῦμα κεῖται ὑπὸ Ἀθηνᾶς εἰργασμένης.

564-67a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-335

564—67 a. πρότονοι οἱ ἀπὸ τοῦ ἱστοῦ ἐκτεινόμενοι κάλοι ἐπὶ πρώραν καὶ πρύμναν.

564-67b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-336

b. ἠλακάτη τὸ τοῦ ἱστοῦ λεπτότατον καὶ ἀνώτατον, ὑπὲρ ὅ ἐστι τὸ καρχήσιον. ἕως οὖν, φησί, τοῦ ἄκρου τοῦ ἱστοῦ ἀνείλκυσαν τὰ ἄρμενα.

564-67b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-337 διακριδὸν δὲ διόλου ἢ διατεταμένως. περόνῃσι δὲ τοῖς πασσάλοις τοῖς κατὰ τὰ σανιδώματα καὶ τοὺς τῆς νεὼς τοίχους, ἐφ᾽ ὧν τὰ τοῦ ἀρμένου σχοινία δεσμεύουσιν. ¹¹⁵

564-67c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-338 ἐπ᾽ ἰκριόφιν: τὸ ἴκριον τοῦ ἱστοῦ μέρος. φησὶ δὲ Ἐρατοσθένης ἐν τῷ Ἀρχιτεκτονικῷ (fg 60 Strecker):

“ἱστός· πτέρνη, καρχήσιον, θωράκιον, ἠλακάτη, κεραία, ἴκριον”

. βέλτιον δὲ νοεῖν ἴκριον τὴν καλουμένην κεραίαν, ἧς τὰ ἄκρα ἀκροκέραια†. κάλωες δέ, δι᾽ ὧν στέλλεται τὸ ἱστίον, διὰ κρίκων διειλημμένοι. τούτων δὲ οἱ κάλοι, οἷς κατάγεται τὸ ἱστίον, μέσουροι λέγονται, οἱ δὲ ἑλκόμενοι εἰς πρώραν 〈καὶ πρύμναν〉 ἐξ ἑκατέρου μέρους τοῦ ἱστοῦ πρότονοι, οἱ δὲ κατὰ τὰς γωνίας πόδες· ἑξῆς τούτων πρόποδες, μεθ᾽ οὕς εἰσιν οἱ τέρθριοι λεγόμενοι, εἶτα μέσοι. ἠλακάτη δὲ τὸ ἀνώτατον τοῦ ἱστοῦ μέρος, ὥς φησιν Ἐρατοσθένης (v. supra). ¹¹⁶¹¹⁷¹¹⁸¹¹⁹¹²⁰¹²¹¹²²¹²³

564-67d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-339 κάλωας ἀπ᾽ εὐθείας τῆς κάλως κατὰ Ἀττικούς. ¹²⁴

583-84b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-353 Μάγνησσα: τὴν Μαγνησίαν λέγει τὴν κατὰ θεσσαλίαν. ἔστι γὰρ καὶ ἑτέρα Μαγνησία περὶ Ἔφεσον, ἐκτισμένη ὑπὸ Λευκίππου τοῦ Καρὸς μετοικήσαντος ἐκεῖ σὺν Μάγνησι τοῖς ἐκ Κρήτης. ¹²⁵¹²⁶¹²⁷

583-84c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-354 Μάγνησσά θ᾽ ὑπεύδ〈ιος〉: ὁ νοῦς· οὐ τραχεῖά τις οὐδὲ πετρώδης, ἀλλ᾽ ὁμαλή τις καὶ εὔδιος.

601-04a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-369 ἡ δὲ διάνοια· ἅμα δὲ τῇ ἡμέρᾳ ὁ Ἄθως αὐτοῖς ἀνεφάνη ἀπέχων τῆς Λήμνου τοσοῦτον, ὅσον ἂν ναῦς πλέουσα ἀπὸ ἠοῦς μέχρι μεσημβρίας πλοῦν διανύσῃ. καὶ τοσοῦτον, φησίν, ἀπέχουσαν τὴν Λῆμνον ὅμως σκιάζει διὰ τὸ ὕψος παρακλίναντος τοῦ ἡλίου· οὐ μόνον δὲ, ἀλλὰ καὶ μέχρι Μυρίνης. πόλις δέ ἐστιν ἡ Μυρίνη πρὸς τῷ τέλει τῆς Λήμνου, δίπολις γάρ ἐστιν ἡ Λῆμνος· ἔχει γὰρ Ἡφαιστίαν καὶ Μύριναν. ἐκλήθη δὲ ἀπὸ Μυρίνης τῆς θόαντος γυναικός, Κρηθέως δὲ θυγατρός. ¹²⁸

601-04b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-370 〈κολώνη:〉 ἀκρώρεια. L g

601-04c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-371 ἔνδιον: μεσημβρινόν. L gS m (P)

601-04d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-372 〈καὶ ἐσάχρι:〉 περιττὸς ὁ καὶ σύνδεσμος. L m

609-19a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-375 τῶν δὲ πρὸς θρᾷκας ἐχόντων πόλεμον καὶ παλλακὰς ἐκεῖθεν αἰχμαλώτους λαμβανόντων καὶ ἀποστραφέντων τὰς γνησίας γαμετὰς κατὰ τὴν τῆς θεοῦ ὀργήν, ἐψηφίσαντο αἱ γυναῖκες νύκτωρ τοὺς ἄνδρας ἀνελεῖν. καὶ οὐ μόνον τοῦτο ἐποίησαν, ἀλλὰ καὶ τὰς αἰχμαλώτους ἀνεῖλον, καὶ δεδοικυῖαι, μὴ οἱ παῖδες ἀνδρωθέντες τιμωρίαν πατρῴων ζητήσωσι λαβεῖν, πᾶν ὁμοῦ τὸ ἄρσεν γένος ἀνεῖλον. ¹²⁹¹³⁰

609-19b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-376 ἐπὶ ληιάδεσσι: ταῖς αἰχμαλώτοις. L gS mP ¹³¹

609-19c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-377 〈ἔρον:〉 ἀντὶ τοῦ ἔρωτα, Αἰολικῶς διὰ τοῦ ο. L g¹³²

609-19d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-378 ἀντιπέρηθεν: ἐξ ἐναντίας· οὕτω γὰρ κεῖται ἡ θράκη τῆς Λήμνου. L

609-19e. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-379 ἄτισσαν: ὅτι ἄτιμον αὐτὴν ἐπὶ πολύν χρόνον ἐποίησαν. τῶν δὲ ἄλλων ἱστορούντων, ὅτι κατὰ χόλον τῆς Ἀφροδίτης αἱ Λημνιάδες δύσοσμοι ἐγένοντο, Μυρσίλος ἐν πρώτῳ Λεσβιακῶν (fg 7 M. IV 458) διαφέρεται καί φησι τὴν Μήδειαν παραπλέουσαν διὰ ζηλοτυπίαν ῥῖψαι εἰς τὴν Λῆμνον φάρμακον καὶ δυσοσμίαν γενέσθαι ταῖς γυναιξίν, εἶναί τε μέχρι τοῦ νῦν κατ᾽ ἐνιαυτὸν ἡμέραν τινά, ἐν ᾗ διὰ τὴν δυσωδίαν ἀπέχειν τὰς γυναῖκας ἄνδρα τε καὶ υἱεῖς. ¹³³¹³⁴¹³⁵

609-19f. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-380 〈ἀμφ᾽ εὐνῇ:〉 λείπει τὸ ζηλοτυπήσασαι. L g

623-26a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-383 Εὐβοίας, τὸ πρότερον Οἰνοίη καλουμένη διὰ τὸ εἶναι αὐτὴν ἀμπελόφυτον. μνημονεύει δὲ τῆς μετονομασίας Ξεναγόρας (240 fg 31 J.) λέγων ὅτι μετωνομάσθη ἀπὸ Σικίνου τοῦ υἱοῦ θόαντος καὶ νύμφης Οἰνηΐδος. ὅτι δὲ ἐνθάδε θόας ἐσεώθη καὶ Κλεών ὁ Κουριεὺς ἱστορεῖ καὶ Ἀσκληπιάδης ὁ Μυρλεανός, δεικνὺς ὅτι παρὰ Κλέωνος τὰ πάντα μετήνεγκεν Ἀπολλώνιος. ¹³⁶

623-26b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-384 ἐπακτῆρες: ἀντὶ τοῦ ἁλιεῖς. ἐπὶ νήσου κυνηγοὺς οὐ δεῖ λέγειν. L g (P)

623-26c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-385 〈τόν:〉 Σίκινον. S g

643-48a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-397 σφωιτέροιο τοκ〈ῆος〉: ἀκαίρως τῷ δυϊκῷ ἐχρήσατο ἀντὶ ἑνικοῦ.

643-48b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-398 〈Ἀχέροντος:〉 ποταμὸς Ἅιδου. L g

643-48c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-399 ἀπροφάτους: ἀπροσφωνήτους, ἀπροφασίστους.

643-48d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-400 〈ἀπροφάτους:〉 σκοτεινάς. S m

643-48e. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-401 ἐπιδέδρομε λήθ〈η〉: ὅτι λέγονται οἱ τεθνηκότες λήθην τῶν γεγονότων αὐτοῖς ἐν τῇ ζωῇ λαμβάνειν. οὗτος οὖν, φησί, καὶ τεθνηκὼς εἰς λήθην οὐκ ἔπεσεν καὶ μετεμψυχωθεὶς κατὰ τὸν τῶν φιλοσόφων λόγον ἤδει τίς ἦν διὰ τὰς τοῦ Ἑρμοῦ βουλὰς. Φερεκύδης (3 fg 109 J.) δέ φησιν, ὅτι δῶρον εἶχε παρὰ τοῦ Ἑρμοῦ ὁ Αἰθαλίδης τὸ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ποτὲ μὲν ἐν Ἅιδου, ποτὲ δὲ ἐν τοῖς ὑπὲρ τὴν γῆν τόποις εἶναι. φασὶ δὲ τοῦτον τὸν Αἰθαλίδην οἱ Πυθαγορικοί (cf. 14, 8 Diels-Kranz) τῆς ψυχῆς οὔσης ἀφθάρτου κατὰ μὲν τοὺς Τρωικοὺς χρόνους ἀναβιώσαντα Εὔφορβον εἶναι τὸν Πάνθου, ἔπειτα ἐκ τούτου Πύρρον τὸν Κρῆτα, εἶτα Ἠλεῖόν τινα, οὗ τὸ ὄνομα ἀγνοεῖται, μετὰ ταῦτα αὐτὸν τὸν Πυθαγόραν. Πυθαγόρας δέ, ἐν τῷ μεταλλοιοῦσθαι... ¹³⁷¹³⁸¹³⁹¹⁴⁰¹⁴¹¹⁴²

643-48e. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-402 τὰς ψυχὰς καὶ παρεισδύνειν εἰς ἕτερα σώματα, φησίν, ὅτι γένοιτο μὲν πρῶτον Αἰθαλίδης Ἑρμοῦ υἱὸς καὶ Σαμίας ἑταίρας, εἶτα Εὔφορβος Τρώς, εἶτα 〈...〉 καὶ Πυθαγόρας· τὴν δὲ μνήμην αὑτῷ παρέπεσθαι τῷ κεχαρίσθαι Ἑρμῆν τῷ Αἰθαλίδῃ υἱῷ ὄντι. ¹⁴³¹⁴⁴

643-48f. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-403 μεμόρηται: κατὰ ἔκθλιψιν τοῦ ι, ἔστι γὰρ μεμοίραται ἀντὶ τοῦ κεκλήρωται. Αἰθαλίδης δέ, κῆρυξ τῶν Ἀργοναυτῶν, ἑτερήμερος, ὥς φασιν, ὥστε μίαν μὲν ἐν Ἅιδου, μίαν δὲ ὑπὲρ τὴν γῆν ἡμέραν διάγειν. ¹⁴⁵¹⁴⁶¹⁴⁷

659-61a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-407 λαρόν: ἡδύ, ἀπολαυστικόν· παρὰ τὸ λῶ πεποίηται, ὃ σημαίνει τὸ θέλω. ἤια δὲ νῦν ἐφόδια βρώματα. ¹⁴⁸¹⁴⁹

659-61b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-408 μή δ᾽ ἄμμε: δῶμεν αὐτοῖς χρείας, ἵνα ἐκτὸς τῶν πύργων μένωσιν ἀπρόσοδοι πρὸς ἡμᾶς, μήπως διὰ τὴν τῶν ἐπιτηδείων ἀνάγκην καὶ χρείαν εἰσιόντες εἰς τὴν πόλιν ἀκριβῶς τὰ καθ᾽ ἡμᾶς μάθωσιν. L

681-82. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-418 ἄλλα δ᾽ ὀπίσσω: πολλὰ δὲ κακὰ χείρονα μάχης καὶ πολέμου ἔσται. L

685-88a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-420 βώσεσθε: ἀντὶ τοῦ βιώσεσθε. ὁ δὲ νοῦς· αἱ δὲ νεώτεραι πῶς βιώσεσθε καὶ ζήσεσθε, ὅταν γηράσητε, τῶν μὲν παλαιοτέρων παρελθουσῶν, ὑμῶν δὲ λοιπὸν μὴ δυναμένων ἐργάζεσθαι; ἢ αὐτόματοι οἱ βόες ἀροτριάσουσι, καὶ θερίσουσι τοῦ ἔτους περιερχομένου, μηδενὸς ἀνθρώπου ἐπικειμένου τῷ ἔργῳ; ¹⁵⁰

685-88b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-421 πρόκα: εὐθέως. L g (P)

685-88c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-422 〈καὶ πρόκα τελλομένου ἔτεος:〉 γράφεται καὶ περιτελλομένου ἔτεος. L m

689-90. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-423 ἦ μὲν ἐγών: ἐν ἤθει λέγει ταῦτα· εἰ καὶ πεφρίκασιν οἷον φοβοῦνται ἐπ᾽ ἐμὲ αἱ κῆρες ἐλθεῖν νῦν, ὅμως ἀποθανοῦμαι· λέγει δὲ τῷ ὑπεργεγηρακέναι.

703-04. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-434 ὄρσο μοι, Ἰφινό〈η〉: τὸ ἑξῆς· ὄρσο μοι, Ἰφινόη, τοῦδ᾽ ἀνέρος ἀντιόωσα, ὅστις στόλου ἡγεμονεύει, ἡμέτερόνδε μολεῖν. τὸ δὲ ἀντιόωσα ἀντὶ τοῦ ἀντιάσουσα οἷον ἀξιώσουσα, τουτέστι δεησομένη. στόλος δέ ἐστιν ἐπὶ πρᾶξίν τινα πορευόμενον πλῆθος, καὶ ἐπὶ νεῶν τε λέγεται καὶ σχεδὸν ἐπὶ πάσης ὁρμῆς καὶ μείζονος παρασκευῆς. προστίθησι δὲ οὕτω Παλαμήδης·

“οὕτω δὲ λέγεται καὶ ἡ εἰς ὀξὺ 〈τῆς νεὼς〉 ἀπόληξις”

. ¹⁵¹¹⁵²¹⁵³¹⁵⁴

718-19. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-438 εἴσαντο: ἀντὶ τοῦ διενοήθησαν, ὑπέλαβον. τηλυγέτην δὲ νῦν ἀκουστέον μόνην. ὁ γὰρ νοῦς· διενοήθησαν δὲ μονογενῆ θόαντι τὴν Ὑψιπύλην γεγενημένην τὴν βασιλείαν τοῦ πατρὸς εἰληφέναι. ¹⁵⁵

721-22. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-439 Ἰτωνίδος: ἐν θεσσαλίᾳ θεὰ Ἰτωνὶς τιμᾶται καὶ ἐν Κορωνείᾳ [πόλις] τῆς Βοιωτίας, ἀπὸ Ἰτώνου τοῦ ἥρωος. ἀστείως δὲ οὐ πολεμικῇ σκευῇ χρώμενον εἰσάγει, ἀλλ᾽ ἐσθῆτι κοσμούμενον· πρῶτον μέν, ὅτι ἀπόλεμον αὐτὸν ἐκάλει, ἔπειτα, ὅτι καὶ γυναικῶν μόνων ἡ πόλις, αἳ μάλιστα τοῖς τοιούτοις χαίρουσι. καὶ ὁ Μένανδρος (fg 736 K. III 208):

“εὐκαταφρόνητος τῇ στολῇ εἴσειμι καὶ ταῦτ᾽ εἰς γυναῖκας”

. ἤδη δὲ καὶ διὰ τῆς δωρησαμένης θεοῦ τὸ τῆς χλανίδος κάλλος ἐσήμηνεν. P ¹⁵⁶¹⁵⁷¹⁵⁸¹⁵⁹¹⁶⁰¹⁶¹¹⁶²

723-24. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-440 δρυόχους: ἐν οἷς καταπήσσεται ἡ τρόπις ξύλοις, ταῦτα οὕτω καλοῦσιν. Ὅμηρος (τ 574):

‘ἵσταχ᾽ ἑξείης, δρυόχους ὥς, δώδεκα πάντας’

. δρύοχοι οὖν τὰ ἐγκοίλια τῆς νεώς. κανόνας δὲ τὰς στάθμας, οἷς τὰ ξύλα καὶ τοὺς τοίχους οἱ τέκτονες ἐξισάζουσιν. δάε δέ· ἐδίδαξεν ἡ θεός. ¹⁶³

726-27. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-442 ἔρευθος: ἐρύθημα. ἔστι δὲ καὶ βοτάνης εἶδος ἐρυθρόν, ᾗ τὰ ἔρια βάπτουσιν. ἐρευθήεσσα δὲ ἀντὶ τοῦ πυρρά, ὑπέρυθρος. καὶ ἔστι παρὰ τὸ Σαπφικόν (fg inc. lib. 37 Lobel = 20 B. III 96):

‘παντοδαπαῖς〈ι〉 μεμιγμένα χροιαῖσιν’

. ¹⁶⁴¹⁶⁵

730-31a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-445 Κύκλωπες: οὗτοι γάρ, Βρόντης καὶ Στερόπης, τῷ Διὶ τὸν κεραυνὸν ἔδωκαν. καὶ Ἡσίοδος (Theog. 141):

‘οἳ βροντήν Ζηνὶ ἔδοσαν τεῦξάν τε κεραυνόν’

730-31b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-446 〈ἐπ᾽ ἀφθίτῳ:〉 ἐπὶ θείῳ καὶ θαυμαστῷ καὶ ἀθανάτῳ ἔργῳ. L g

730-31c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-447 ἤτοι ἐπὶ ποσότητος τόσον ἢ ἐπὶ θαύματος, τοσοῦτον ἀντὶ τοῦ μεγάλως. L m (P)

732-33. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-448 μιῆς δ᾽ ἔτι δεύετο: ὅτι ἦν ἡμιτελὴς παρὰ μίαν ἀκτῖνα ὁ κεραυνός. αἰνίττεται δέ, ὅτι τὸ κατασκεύασμα ἀληθῶς εἶχε τὸν κεραυνὸν καὶ ὀλίγῳ ἐλαττούμενον τῆς ἀληθοῦς λαμπηδόνος· οὐ γὰρ οἷόν τε ἦν τεχνίτην ἐν ποικίλματι ὁμοίαν τὴν λαμπηδόνα ποιῆσαι τῆς ἀληθοῦς.

735-37a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-450 Ἀντιόπης: δύο Ἀντιόπαι ἐγένοντο, ἡ μὲν Νυκτέως, ἡ δὲ Ἀσωποῦ, ἧς καὶ μέμνηται· ἧς καὶ Διὸς Ἀμφίων καὶ Ζῆθος, οἳ καὶ ἐτείχισαν τὰς θήβας. ¹⁶⁶¹⁶⁷¹⁶⁸

735-37a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-451 καὶ τὰς θήβας ἐτείχισαν, ὡς καὶ Ὅμηρός φησιν (λ 263):

“οἳ πρῶτοι θήβης ἕδος ἔκτισαν ἑπταπύλοιο”

. Φερεκύδης (3 fg 41 c J.) δὲ καὶ τὴν αἰτίαν παραδίδωσι· διότι Φλεγύας πολεμίους ὄντας εὐλαβοῦντο. 〈...〉 βασιλεύοντι 〈...〉 Κάδμῳ 〈...〉. ¹⁶⁹

735-37b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-452 〈κεῖτο πέλας:〉 ἀστείως ὡς πρὸς τὴν ἕδραν τῆς πόλεως καὶ τὴν στάσιν τῶν τειχῶν τὸ κεῖτο ἔταξεν. L g (P) ¹⁷⁰

747-51b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-461 Μήστωρ, Ἠλεκτρύων, καὶ κοινὴν ἔσχον τὴν βασιλείαν. Μήστορος δὲ θυγάτηρ Ἱπποθόη, ἧς καὶ Ποσειδῶνος Πτερέλαος· Πτερελάου παῖδες Τηλεβόας καὶ Τάφιος, ἀφ᾽ οὗ ἡ νῆσος. ὡς δέ τινες, Τηλεβόου τοῦ Πτερελάου ἐγένοντο παῖδες οἱ καλούμενοι Τηλεβόαι. ἐλθόντες δὲ ἀπήτουν Ἠλεκτρύωνα τὰ τῆς μάμμης ἑαυτῶν Ἱπποθόης, ἀντιστάντες δὲ αὐτοῖς οἱ Ἠλεκτρυωνίδαι ἀνηρέθησαν ὑπ᾽ αὐτῶν. Τηλεβόαι οὖν οἱ Τάφιοι, ἤτοι ὅτι τῆλε οἰκοῦντες ἀπὸ Ἄργους τὰς βοῦς ἀπήλασαν, ἢ ἀπὸ Τηλεβόου τοῦ Πτερελάου τοῦ βασιλέως υἱοῦ, οὗ ἀδελφὸς Τάφιος, ἀφ᾽ οὗ καὶ ἡ νῆσος. ¹⁷¹¹⁷²¹⁷³¹⁷⁴¹⁷⁵

747-51c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-462 ἀμέρσαι: στερησαι. L gP

763-64a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-475 ζητητέον δὲ τί βούλεται αὐτῷ ταῦτα τὰ ποικίλματα. καὶ ἐροῦμεν, ὅτι ὁ ποιητὴς διὰ τῆς χλαμύδος οὐδὲν ἕτερον ἢ τὴν κοσμικὴν τάξιν καὶ τὰς τῶν ἀνθρώπων πράξεις φησί. καὶ πρῶτον μὲν διὰ τοῦ κεραυνοῦ καὶ τῶν Κυκλώπων θεόν τινα καὶ θείαν φύσιν ἀλληγορεῖ· διὸ καί φησιν (v. 730):

“ἐπ᾽ ἀφθίτῳ ἥμενοι ἔργῳ”

. μεθ᾽ ὃ πόλεις κτιζομένας διὰ τῆς τοῦ Ἀμφίονος λύρας ἱστορεῖ· ἔπειτα τὰ ἐν ταῖς πόλεσι πάντα γινόμενα, ἔρωτάς τε καὶ πολέμους — τοῦτο γὰρ βούλεται αὐτῷ ἡ Ἀφροδίτη ὁπλοφοροῦσα, ἡ δὲ βία καὶ αἱ μάχαι διὰ τῆς τῶν Ταφίων ἱστορίας —, ἀγῶνάς τε καὶ γάμους διὰ τῶν τοῦ Πέλοπος ἄθλων, ἀσεβείας τε καὶ τιμωρίας πρὸς τῶν κρειττόνων διὰ τοῦ Τιτυοῦ, ἐπιβουλάς τε καὶ διαβολὰς καὶ σωτηρίας διὰ τῆς τοῦ Φρίξου ἱστορίας, καὶ σχεδὸν πάντα τὰ ἐν ταῖς πόλεσι γινόμενα διὰ τῆς χλαμύδος ποιητικῶς ἔφρασεν. δῶρον δέ φησιν εἶναι τὴν χλαμύδα τῆς Ἀθηνᾶς, ἐπειδὴ ὅ τε κόσμος ὑπὸ τῆς θείας φρονήσεως γέγονε, τῶν τε ἐν αὐτῷ ὑπὸ τῶν ἀνθρώπων πραττομένων οὐδὲν ἄνευ φρονήσεως ὀρθῶς γένοιτ᾽ ἄν. ¹⁷⁶¹⁷⁷¹⁷⁸

763-64b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-476 εἰσαΐων: ἐφθέγγετο γὰρ ὁ κριὸς πιστούμενος τῷ Φρίξῳ τὴν σωτηρίαν κατὰ βούλησιν Διός. L m (P)

763-64c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-477 〈ὅδ᾽ ᾖ:〉 κριός. S g

763-64d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-478 ἐξενέποντι: περιττὴ ἡ ἐξ. L gP

763-64e. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-479 〈ἐξενέποντι:〉 ἀνθρώπῳ. S m¹⁷⁹

769-73. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-482 αἱ δὲ Ἀριστάρχειοι (I 404, 10 Ludwich) δι᾽ ἑτέρου ρ ἔχουσι τὰς τοιαύτας γραφάς, ὡς Ἡρακλέων (fg 11 Berndt Progr. gymn. Insterb. 1914, 21) φησὶν ἐν τῇ π τῆς Ἰλιάδος (228)

‘τό ῥα τότ᾽ ἐκ χηλοῖο λαβών’

. τὸ δὲ δεῖσεν ἀργαλέας ἔριδας τὰς τῶν μνηστήρων λέγει τῆς Ἀταλάντης ἔριδας· ἔδεισεν, μὴ εἰς στάσιν αὐτοὺς ἐξάψῃ καὶ διαφορά τις γένηται μεταξύ, τῶν μὲν μιγῆναι αὐτῇ θελόντων, τῆς δὲ τὴν παρθενίαν τηρούσης. ὅτι δὲ ἐμίγησαν οἱ Ἀργοναῦται ταῖς Λημνίαις, Ἡρόδωρος ἱστορεῖ ἐν τοῖς Ἀργοναυτικοῖς (31 fg 6 J.). Αἰσχύλος δὲ ἐν Ὑψιπύλῃ (p. 79 N.²) ἐν ὅπλοις φησὶν αὐτὰς ἐπελθούσας χειμαζομένοις ἀπείργειν, μέχρι λαβεῖν ὅρκον παρ᾽ αὐτῶν ἀποβάντας μιγήσεσθαι αὐταῖς. Σοφοκλῆς δὲ ἐν ταῖς Λημνίαις (II p. 52 Pearson) καὶ μάχην ἰσχυρὰν αὐτοῖς συνάψαι φησίν. ¹⁸⁰¹⁸¹¹⁸²¹⁸³

865-68b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-539 βάροις ἤλθομεν; καὶ οὔ φησι τὸ κάλλος αὐτῶν ἀποφυγόντες· τάχα γὰρ ἀληθῶς ἐν τῇ Λήμνῳ εὐπρεπεστέρας εἶναι γυναῖκας συνέβαινεν· καὶ πρὸς τὸ σεμνὸν τοῦ Ἡρακλέους. L

879-83d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-548

ναῖκας, ἄνθεσι δὲ τοὺς ἥρωας, σίμβλῳ δὲ κοίλῳ τὴν πόλιν· τὰ δὲ ἐπίλοιπα πῶς ἂν οὐκ εἴη ἀνάρμοστα, δι᾽ ὧν φησι· χαίρει καὶ ἀγάλλεται ὁ λειμών, καίτοι λυπεῖται ἡ πόλις, διὸ φησι κινυρόμεναι · καὶ πάλιν ἀνάρμοστον τὸ

‘γλυκὺν ἄλλοτέ τ᾽ ἄλλον καρπὸν ἀμέργουσιν’

· οὐ γὰρ δὴ τὸν ἀρειότερον τῶν ἡρώων ἑκάστη ἔσπευδεν ἀπολαμβάνειν. ταῦτα δ᾽ ἂν πρὸς τὴν πρώτην μῖξιν καὶ σύνοδον ἡρμόζετο. L

¹⁸⁴

879-83e. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-549

πρὸς τοὺς ἐπιλαμβανομένους τῆς παραβολῆς, ὅτι οὐ πάντα τὰ λεγόμενα ἁρμόττει τοῖς προκειμένοις, ῥητέον, ὅτι τὰ μὲν τῆς παραβολῆς πρὸς σαφήνειαν τοῦ γενομένου λαμβάνεται, τὰ δὲ πρὸς κάλλος μόνον καὶ ἔκφρασιν συντελεῖ. P

¹⁸⁵

879-83f. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-550

ἐνδυκέως: ἐπιμελῶς, σπουδαίως. τὸ δὲ κινυρόμεναι οὐκ εὖ· σημαίνει γὰρ τὸ θρηνῳδούσαι καὶ ἔδει κλαίουσαι, δακρυόεσσαι.

¹⁸⁶

916-18b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-572

Ἀξιοκέρσα, Ἀξιόκερσος, 〈Κάσμιλος〉. Ἀξίερος μὲν οὖν ἐστιν ἡ Δημήτηρ, Ἀξιοκέρσα δὲ ἡ Περσεφόνη, Ἀξιόκερσος δὲ ὁ Ἅιδης· ὁ δὲ προστιθέμενος τέταρτος Κάσμιλος ὁ Ἑρμῆς ἐστιν, ὡς ἱστορεῖ Διονυσόδωρος (68 fg 1 J.). Κάβειροι δὲ δοκοῦσι προσαγορεύεσθαι ἀπὸ Καβείρων τῶν κατὰ Φρυγίαν ὀρῶν, ἐπεὶ ἐντεῦθεν μετηνέχθησαν. οἱ δὲ δύο εἶναι τοὺς Καβείρους φασί, [πρότερον] πρεσβύτερον μὲν Δία, νεώτερον δὲ Διόνυσον.

ἡ δὲ Σαμοθράκη ἐκαλεῖτο πρότερον Λευκοσία, ὡς ἱστορεῖ Ἀριστοτέλης ἐν Σαμοθράκης πολιτείᾳ (fg 538 Rose 1567a 34). ὕστερον δὲ ἀπὸ Σάου, τοῦ Ἑρμοῦ καὶ Ῥήνης παιδός, Σάμος προσωνομάσθη κατὰ παρένθεσιν τοῦ μ. θρᾳκῶν δὲ οἰκησάντων αὐτὴν ἐκλήθη Σαμοθράκη.

¹⁸⁷¹⁸⁸¹⁸⁹¹⁹⁰¹⁹¹¹⁹²¹⁹³

916-18c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-573 ἀγανῇσι τελεσεφορίῃσι: ταῖς θείαις καὶ ὁσίαις μυσταγωγίαις. L g (P)

916-18d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-574 θέμιστας: ἀντὶ τοῦ μυστήρια. L g (P)

916-18e. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-575 σαώτεροι: ἀκινδυνότεροι. λέγονται γὰρ οἱ αὐτόθι μυηθέντες ἐπακούεσθαι εἰς ὃ ἂν εὔξωνται, ὡς Ἀριστοφάνης (Pac. 277 sq.)·

‘ἀλλ᾽ εἴ τις ὑμῶν ἐν Σαμοθράκῃ τυγχάνει / μεμυημένος, νῦν ἐστιν εὔξασθαι καλόν.’

δοκοῦσι γὰρ μᾶλλον σῴζεσθαι οἱ τὰ μυστήρια εἰδότες.

¹⁹⁴¹⁹⁵

919-21b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-577 ὄργια: τὰ μυστήρια, παρὰ τὸ εἴργειν τοὺς ἀμυήτους αὐτῶν. ἢ τὰ ἐν ὀργάσι γινόμενα· ὀργάδες δὲ οἱ σύμφυτοι τόποι καὶ ὑγροί.

932-33a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-584 ¹⁹⁶¹⁹⁷¹⁹⁸¹⁹⁹

932-33b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-585 Πιτύεια: ἡ Λάμψακος τὸ πρότερον Πιτύεια προσηγορεύετο, ἥν τινες Πιτύουσαν ὀνομάζουσι 〈διὰ τὸ ἔχειν πίτυς πολλάς〉. τινὲς δέ φασιν, ὅτι Φρίξος γενόμενος ἐνταῦθα θησαυρὸν ἔθηκεν καὶ ἀπὸ τούτου ἡ πόλις ὠνομάσθη· θρᾷκες γὰρ τὸν θησαυρὸν πιτύην λέγουσι. μνημονεύει δὲ αὐτῆς καὶ Ὅμηρος (B 829)·

‘καὶ Πιτύειαν ἔχον’

. ²⁰⁰²⁰¹

932-33b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-586

ἡ δὲ Ἀβαρνὶς τοῦ Ἑλλησπόντου, ᾗ τὸ παλαιὸν Ἀπαρνὶς ἐκαλεῖτο, ὡς εἴρηται, ἀπὸ τοῦ Ἀφροδίτην ἐνταῦθα τεκοῦσαν τὸν Πρίαπον ἀπαρνήσασθαι τὸν παῖδα διὰ τὸ ἀπρεπὲς τοῦ αἰδοίου.

²⁰²

936-49f. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-594 ἔστιν ἡ Ἀσία, ἐκ δὲ ἀριστερῶν ἡ Εὐρώπη. πολυλήιον δὲ τὴν Φρυγίαν εἶπεν τὴν πολύπυρον ἢ πολυθρέμμονα. ²⁰³

936-49g. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-595 ὅσσον τ᾽ ἐπιμύρ〈ε〉τ〈αι〉: ὅσον, φησί, διάστημα ἰσθμοῦ ἔστιν. οἱ δὲ τὸ ὅσον θαυμαστικῶς ἤκουσαν, ὃ κρεῖττον, ἵνα ᾖ· ἡ χερρόνησος καὶ εἰς θάλασσαν κειμένη καὶ ἰσθμόν ἔχουσα — εἶτα θαυμαστικῶς· ὅσον γὰρ ἐκεῖνος ὁ ἰσθμὸς βοᾷ τοῖς κύμασι ῥησσόμενος. ἰσθμὸς δὲ καλεῖται ὁ ἐξ ἀμφοτέρων τῶν μερῶν θάλασσαν ἔχων τόπος· εἴρηται δὲ ἰσθμὸς παρὰ τὸ ἐν στενῷ εἶναι, οἷον ἴστνος τις ὤν· ὅθεν καὶ τοῦ τραχήλου τὰ παρίσθμια. πορθμὸς δὲ ὁ ἐξ ἀμφοτέρων γῆν ἔχων. ²⁰⁴²⁰⁵²⁰⁶²⁰⁷²⁰⁸

936-49h. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-596 ἐπιμύρεται: ηχεῖ, βοᾷ. L g (P)

936-49i. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-597 ἐπιπρηνής: ἀντὶ τοῦ ἐπίπροσθεν. L gG g (P)

936-49k. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-598 καταειμένος: καταρρεόμενος, ἢ καταπνεόμενος, ἢ κεκαλυμμένος φυτοῖς. L gG m (P) ²⁰⁹

936-49l. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-599 ἀμφίδυμοι δὲ, ὅτι ὁ τῆς Κυζίκου λιμὴν δισσὰς εἰσόδους ἐξ ἑκατέρου μέρους ἔχει. L ²¹⁰

936-49m. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-600 ἀμφίδυμοι: δύο εἰσόδους ἔχουσαι· τοιοῦτος γάρ ἐστιν ὁ Κυζίκου λιμήν. L gG g (P) ²¹¹²¹²²¹³

936-49n. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-601 Αἰσήποιο: ποταμός 〈πέραν〉 Κυζίκου. L gP ²¹⁴

936-49o. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-602 Γηγενέες: τούτων καὶ Ἡρόδωρος μνημονεύει ἐν τοῖς Ἀργοναυτικοῖς (31 fg 7 J.), καὶ ὅτι ἐπολέμησαν Ἡρακλεῖ. ²¹⁵

936-49o. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-603 οἱ μὲν οὖν Γηγενεῖς περὶ Κύζικον ᾤκουν, οἱ δὲ Δολίονες περὶ τὸν ἰσθμόν.

936-49p. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-604 ἥρως Αἰνήιος: Κυζίκου πατὴρ Αἰνεύς, Ἀπόλλωνος παῖς καὶ Στίλβης 〈...〉 ὅθεν καὶ πόλις ὠνόμασται. 〈...〉 μητρὸς δὲ Εὐανθείας. μετέστη δὲ ἐκ θεσσαλίας καὶ ᾤκησε περὶ τὸν Ἑλλήσποντον. ²¹⁶

936-49q. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-605 ἐν δ᾽ ἥρως Αἰνήιος: ὅτι Αἰνεὺς θετταλὸς ὢν τὸ γένος ᾤκησεν ἐν Ἑλλησπόντῳ. γήμας δὲ Εὐεώρου βασιλέως τῶν θρᾳκῶν Αἰνήτην, γεννᾷ Κύζικον, ἀφ᾽ οὗ ἡ πόλις. Εὐεώρου δὲ υἱὸς Ἀκάμας, ὃν Ὅμηρος ἐν τῇ Βοιωτίᾳ (Β 844) ἡγεῖσθαι θρᾳκῶν ἅμα τῷ Πείρῳ 〈φησίν〉. ²¹⁷²¹⁸

936-49r. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-606 δίου Εὐεώροιο: τοῦ ἐνδόξου Εὐεώρου ἡ θυγάτηρ. Εὔεωρος δὲ θράκης βασιλεύς· Ὅμηρος (Ζ 8)· ‘υἱὸν Εὐεώρου Ἀκάμαντ᾽ ἠύν τε μέγαν τε’. ²¹⁹

955-60d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-615 〈κεῖνον:〉 τὸν ὑπὸ τῶν ἡρώων καταλειφθέντα. L g

955-60e. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-616 Νηλεῖδαι: οἱ μετὰ Νηλέως τοῦ Κόδρου ἀποικήσαντες ἐκ τῆς Ἀττικῆς Ἴωνες καὶ τὴν Καρίαν καὶ Φρυγίαν κατασχόντες, χρησμοῖς τοῦ Ἀπόλλωνος ἐκεῖνον τὸν λίθον τῇ Ἀθηνᾷ ἀφιέρωσαν.

955-60f. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-617 ὀλίγον δὲ λίθον τὸν μικρὸν ἔφη, ὡς καὶ Ὅμηρος (υ 259) ‘ὀλίγην τράπεζαν’ καὶ θεόκριτος (Ι 47) ‘ὀλίγον κοῦρον’. P ²²⁰

974-76a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-632 ἀκήρατος: ἀντὶ τοῦ ἄπαις καὶ καθαρὰ ὠδίνων. Κλείτη δὲ θυγάτηρ Μέροπος Περκωσίου τὸ γένος, μάντεως, ἣν Κύζικος ἔγημεν, ὡς ἱστορεῖ Δηίοχος (fg 4 M. II 17) καὶ Ἔφορος (70 fg 184 J.). ²²¹²²²²²³

974-76b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-633 〈νέον:〉 νεωστί. L g

996-97. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-647 ἐφ᾽ Ἡρακλεῖ τετράφθαι τοὺς Γηγενεῖς. ὁ δὲ μῦθος ἀπὸ τοῦ Νεμεαίου λέοντος. μέμνηται δὲ καὶ Καλλίμαχος ἐν οἷς φησι (Hymn. III 107—09)·

“τήν δὲ μίαν Κελάδοντος ὑπὲρ ποταμοῖο φευγοῦσαν / Ἥρης ἐννεσίῃσιν, ἀέθλιον Ἡρακλῆι / ὕστερον ὄφρα γένοιτο, πάγος Κερύνειος ἔδεκτο.”

²²⁴²²⁵

1037-38b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-682 γετικώτατος καὶ ἀποθεωθεὶς ἅμα τῷ ἀδελφῷ διασῴζει τὰς ναῦς. ἢ ἀφανοῦς καὶ ἀπροοράτου, παρὰ τὸ δείκω. τὸ δὲ

ἔκτοθεν ταὐτόν ἐστι τῷ ἐκτός. περὶ δὲ τῆς μάχης καὶ Δηίοχος (fg 6 M. II 18) ἱστορεῖ. περὶ δὲ τῆς τοῦ Κυζίκου ἀναιρέσεως καὶ τῆς ὅλης μάχης οὐ συμφωνεῖται. Ἔφορος (70 fg 61 J.) μὲν γάρ φησι τοὺς Δολίονας Πελασγοὺς ὄντας καὶ ἐχθρωδῶς διακειμένους πρὸς τοὺς τὴν θεσσαλίαν καὶ Μαγνησίαν κατοικοῦντας διὰ τὸ ἀπελασθῆναι ὑπ᾽ αὐτῶν ἐπιθέσθαι αὐτοῖς, γράφων ἐν τῇ θ᾽. ἠκολούθηκε δὲ Ἀπολλώνιος Δηιόχῳ (v. supra). Καλλισθένης δὲ ἐν τῷ α᾽ τοῦ Περίπλου (124 fg 6 J.) κατ᾽ ἔχθραν φησὶ τοὺς οἰκοῦντας τὴν Κύζικον ἐπιθέσθαι νυκτὸς τοῖς Ἀργοναύταις.

²²⁶²²⁷

1037-38c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-683 〈αὐτῇ ὑπὸ νυκτί:〉 αὐτῇ τῇ νυκτί, θαυμαστικῶς. L g

1037-38d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-684 〈πέδησεν:〉 κατέσχεν. L g

1049-50. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-690 δὲ ἱεράκων γένη ἕξ, ὡς Καλλίμαχος ἐν τοῖς Περὶ ὀρνέων (fg 100 c 1 Schn.). καὶ Ὅμηρος δὲ ἔοικε τοῦτο γινώσκειν· φησί γοῦν (ν 86 sq.)·

“οὐδέ κεν ἴρηξ / κίρκος ὁμαρτήσειεν ἐλαφρότατος πετεηνῶν”

καί (ο 526) “κίρκος Ἀπόλλωνος ταχὺς ἄγγελος”. ὁ δὲ ἱέραξ ἱερός ἐστιν Ἀπόλλωνος.

πέλεια δὲ περιστερᾶς εἶδος ὅμοιον φάττῃ, ὡς φησιν Ἀριστοτέλης (Hist. an. V 13, 544 b 1).

²²⁸²²⁹

1075-77a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-705 δὲ πᾶν τὸ πεπηγὸς οὕτω λέγουσι. τὸ δὲ Κύζικον ἐνναίοντες ἀντὶ τοῦ οἱ Κυζικηνοί. Ἰάονες δὲ διὰ τὸ ἀποίκους εἶναι Μιλησίων. καὶ γὰρ εἰς Μίλητον ὁ Νηλεὺς ἀποικίαν ἐστείλατο καὶ ἐκεῖθεν ἐπὶ Κύζικον μετὰ πολὺν χρόνον· ὅθεν καὶ τοὺς Κυζικηνοὺς Ἴωνας ἐκάλεσεν. ²³⁰

1075-77b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-706 πελάνους ἐπαλετρ〈εύουσιν〉: πᾶς δῆμος ἐπὶ τῆς μύλης ἐπαλετρεύουσι καὶ ἀλήθουσι πελάνους. πέλανος δὲ ὁ διαπεπηγμένος καὶ ῥυπαρὸς 〈ἀφρὸς〉 κατὰ Ἀττικούς, ὡς καὶ Εὐριπίδης (Orest. 220)·

‘στόματος ἀφρώδη πέλανον’

. φησὶ δὲ τοὺς ἀκαθάρτους καὶ εὐτελεῖς ἄρτους, οὓς ὁ θεόκριτος (XXIV 138) Δωρικούς φησιν. ²³¹²³²

1112-13. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-724 ἀντία χώρα τῆς θράκης. 〈Μακριάδες...〉 Ποντικὸν δὲ ἔθνος οἱ Μάκρωνες. τὸ δὲ χερσὶν ἑαῖς οὐκ εὖ εἴρηκεν· ὤφειλε γὰρ σφετέραις. ²³³

1126-31b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-741 καὶ τῆς μητρὸς Ἴδης. ὁ δὲ τὴν Φορωνίδα συνθεὶς γράφει οὕτως (fg 2 Kinkel):

“ἔνθα γόητες / Ἰδαῖοι Φρύγες ἄνδρες ὀρέστεροι οἰκί᾽ ἔναιον, / Κέλμις Δαμναμενεύς τε μέγας καὶ ὑπέρβιος Ἄκμων, / εὐπάλαμοι θεράποντες ὀρείης Ἀδρηστείης, / οἳ πρῶτοι τέχνην πολυμήτιος Ἡφαίστοιο / εὗρον ἐν οὐρείῃσι νάπαις ἰόεντα σίδηρον / ἤνεγκάν τ᾽ ἐς πῦρ καὶ ἀριπρεπὲς ἔργον ἔτευξαν.”

²³⁴²³⁵

1126-31c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-742 Δικταῖον: τὸ Κρητικὸν σπήλαιον· Δίκτη γὰρ ὄρος Κρήτης. L g (P) ²³⁶

1126-31d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-743 〈ἀμφοτέρῃσιν:〉 λείπει χερσί. L g

1126-31e. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-744 δραξαμένη: ἔθος ἐστὶ ταῖς κυούσαις τῶν παρακειμένων λαμβάνεσθαι καὶ ἀποκουφίζειν ἑαυτὰς τῶν ἀλγηδόνων, ὡς καὶ Λητὼ ἐλάβετο τοῦ φοίνικος. 〈...〉 ἔδει δὲ εἰπεῖν ‘Ὀαξίδος’· προσετέθη δὲ τὸ ι. ²³⁷²³⁸

1126-31f. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-745 ἐβλάστησεν: ἐγέννησεν. L gP

1134-39a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-748 δύσφημος φωνὴ ἀναφέρηται· ὅθεν καὶ Φρύγες κυμβάλοις καὶ τυμπάνοις τὴν Ῥέαν ἱλάσκονται.

1134-39b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-749 ῥόμβος τροχίσκος, ὃν στρέφουσιν ἱμᾶσι τύπτοντες, καὶ οὕτως κτύπον ἀποτελοῦσι. τινὲς δὲ ῥύμβον αὐτὸν καλοῦσιν, ὡς καὶ Εὔπολις ἐν Βάπταις (fg 72 Kock I 274) καὶ Δίδυμος (fg I 5, 33 Schmidt 69). ²³⁹²⁴⁰²⁴¹²⁴²

1141-48c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-753 οὐκ ὀλίγον τὸ ἀναδοθὲν ὕδωρ, ἀλλὰ καὶ ἄληκτον. τὸ δὲ ναῖεν οὐκ εὖ. ἔδει γὰρ χωρὶς τοῦ ι νᾶεν, ἵν᾽ ᾖ ἔρρει, ὡς παρ᾽ Ὁμήρῳ (ι 222)·

‘νᾶεν δ᾽ ὀρῷ ἄγγεα πάντα’

. d. ἡ δὲ σύνταξις κατὰ μετάθεσιν, ὡς τὸ ‘ῥέε δ᾽ αἵματι γαῖα’ ἀντὶ τοῦ ‘αἷμα ἔρρεεν ἐν τῇ γῇ’. ἢ μεταληπτέον τὸ ναῖεν εἰς τὸ κατάρρυτον, ἵν᾽ ᾖ· ‘κατάρρυτον ἦν τὸ Δίνδυμον ὕδασιν’. P ²⁴³

1141-48e. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-754 〈ποίη:〉 βοτάνης. L g

1141-48f. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-755 〈παροίτερον:〉 ἔμπροσθεν, πρότερον. L g

1141-48g. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-756 ἀνέβραχε: ἀντὶ τοῦ ἀνεδόθη. L gP

1141-48h. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-757 διψάδος: ξηρᾶς. L g (P)

1195-96. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-793

ῥόπαλον Ἡρακλέους. ἐτυμολογοῦσι δὲ 〈τοῦτο〉 παρὰ τὴν ῥοπὴν καὶ τὸ ἀλοιᾶν. δαπέδοιο δὲ ἐκ τῆς ῥίζης.

²⁴⁴²⁴⁵

1212-19a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-806 ἀνθρώπων ἐπιμιξίᾳ τοῦ λῃστρικοῦ ἤθους ἀπόσχωνται. 〈...〉 περὶ Τραχῖνα τὴν θεσσαλικὴν πόλιν καὶ τὴν Οἴτην τὸ ὄρος πρὸς τοῖς ὅροις τῆς Φωκίδος. τούτων δὲ καὶ ὁ Καλλίμαχος (fg 410 Schn.) μέμνηται. Φερεκύδης δὲ ἐν τῷ β᾽ (3 fg 8 J.) φησίν, ὅτι Πολυδώρᾳ τῇ Δαναοῦ μίσγεται Σπερχειὸς ὁ ποταμός, τῶν δὲ γίνεται Δρύοψ, ἀφ᾽ οὗ Δρύοπες καλοῦνται· οἰκοῦσι δὲ ἐπὶ τῷ Σπερχειῷ ποταμῷ. ²⁴⁶²⁴⁷²⁴⁸

1212-19b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-807 ἀντιόωντα: ἐναντιωθέντα. L gP ²⁴⁹

1212-19c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-808 ἵετο γὰρ πρόφα〈σιν〉: οὐκ ἄδικος ὢν ὁ Ἡρακλῆς τοῦτο ἤθελεν, ἀλλ᾽ ἵνα τὸ ἐκείνων λῃστρικὸν ἄγαν παύσῃ· ἀλεξίκακος γὰρ ὁ θεός. ²⁵⁰

1212-19d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-809 Δρυόπεσσι βαλέσθαι: Δρύοπες ἔθνος περὶ τὸν Παρνασσὸν ἄδικον, ὃ κατεπολέμησεν Ἡρακλῆς καὶ μετέστησεν εἰς Πελοπόννησον. ὠνομάσθησαν δὲ ἀπὸ Δρύοπος τοῦ Ἀπόλλωνος καὶ Δίας τῆς Λυκάονος. ²⁵¹²⁵²

1243-48b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-827 αἰθόμενος: καιόμενος τῷ λιμῷ. τὸ δὲ τοιοῦτον οὐχ ὅτι ὁ λιμὸς θερμασίας ἐστὶ ποιητικός, ἀλλὰ τὸ αἴθεσθαι καὶ ἐπὶ τοῦ σπεύδειν ἐστίν. ²⁵³

1243-48c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-828 ἐνὶ σταθμοῖσιν: ἐνήλλακται ἡ ἐν πρόθεσις ἀντὶ τῆς εἰς. ὁ γὰρ νοῦς· οἱ γὰρ νομῆες εἰς τοὺς σταθμοὺς προήλασαν.

1243-48d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-829 ὣς τότ᾽ ἄρ᾽ Εἰλατίδ〈ησ〉: διόλου ὑγιὴς καὶ ἐρρωμένη ἡ εἰκών. προβάτοις γὰρ βοήσασιν εἰκάζει τὸν Ὕλαν διὰ τὸ τῆς ἡλικίας νέον καὶ τὸ τοῦ σώματος ἁπαλόν, θηρὶ δὲ κατακούσαντι καὶ σπεύδοντι τὸν Πολύφημον διὰ τὴν ἔμφυτον τοῦ ἥρωος δύναμιν. τὸ δὲ λιμῷ αἰθόμενος , ὅτι καὶ αὐτὸς 〈τοιαύ〉τῃ διαθέσει πρὸς τὸν παῖδα ὥρμα. τὸ δέ οὐκ ἐπέκυρσε ποίμνῃσιν πρὸς τὸ συμβεβηκός· καὶ γὰρ ἡ νύμφη συνεῖρξεν τὸν παῖδα πρὸ τῆς τοῦ Πολυφήμου παρουσίας καὶ βοηθείας. ²⁵⁴

1276-77c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-840 ἀνεκρούσαντο: προσέκρουσαν τῇ νηὶ τὰ σχοινία τῆς ἀγκύρας διὰ τὸ βεβρέχθαι. L g (P) ²⁵⁵

1289-91b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-849 〈ἐπεὶ νύ τοι:〉 ὅτι δή σοι. L g

1289-91c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-850 ἄρμενον: ἁρμόδιον, ἀρεστόν. L gP

3-4a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-909

3—4 a. Βιθυνὶς Μελίη: ἄδηλον πότερόν ἐστι τὸ κύριον. Με-
λίαν δέ φησιν αὐτὴν διὰ τό τινας τῶν νυμφῶν Μελίας καλεῖσθαι ἀπὸ

3-4a-cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-910

Μελίας τῆς Ὠκεανοῦ, ὥς φησι Καλλίμαχος (fg 404 Schn.), ἢ διὰ τὸ περὶ μελίας δένδρα διατρίβειν καθάπερ Ἁμαδρυάδας· Βιθυνίδα δὲ διὰ τὸ Βιθυνὴν τὸ γένος τυγχάνειν. 〈...〉 Γενέθλιον δὲ εἶπεν αὐτὸν διὰ τὸ δεσπόζειν τοῦ ὑγροῦ καὶ πάσης τροφῆς καὶ γενέσεως
αἴτιον εἶναι, καθὸ τὸ ὕδωρ πάντων γεννητικόν.

8-10a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-916

8—10 a. καὶ δὲ τότε: ὁ νοῦς· καὶ τότε δὲ πρὸς τὴν ναῦν ἐλθών, τοῦ μὲν τὰ πρὸς τὴν χρείαν πυθέσθαι τοῦ πλοῦ, τουτέστι τίνος χρείαν ἔχουσι καὶ τίνες εἰσίν, ἠφροντίστησεν, τοιαῦτα δὲ πρὸς αὐτοὺς εἶπεν. L

8-10b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-917

b. χρειώ μιν ἐρέσθαι: τὸ μιν ἑνικὸν ἀντὶ πληθυντικοῦ τοῦ
αὐτούς, τοὺς ἥρωας. δύναται δὲ καὶ ἑνικὸν εἶναι, ἵνα περὶ τοῦ Ἀμύκου λάβωμεν· ἔδει γὰρ αὐτόν — τὸν Ἄμυκον — ἐρωτῆσαι τοὺς ἥρωας. ὁ δὲ θεόκριτος (XXII 53 sq.) ἄλλως ἱστόρησεν.

8-10c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-918

c. τὸ δὲ ὄτισεν ἀντὶ τοῦ οὐκ ἐφρόντισεν· ὃ γὰρ οὐ τιμᾷ τις, ἐκείνου οὐδὲ φροντίζει. P

8-10d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-919

20 d. τὸ δὲ παρασχεδὸν ἀντὶ τοῦ ἐγγύς. P

12-14. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-920

12—14. θέσμιον: νόμιμον. ὁ δὲ λόγος· νόμος ἐστὶ τὸν προσ- πλεύσαντα τῇ Βεβρυκίᾳ τῶν ξένων μὴ ἀπαλλάττεσθαι πρὶν ἢ ἐμοὶ πυκτεῦσαι. L

15-16a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-921

15—16 a. τῷ καί μοι: διό μοι τὸν ἄριστον ὑμῶν κεκριμένως
στήσατε πυγμῇ μοι διαγωνίσασθαι. L

15-16b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-922

b. τὸ δὲ ἀποκριδὸν ἀντὶ τοῦ κατ’ ἐκλογήν. P

15-16c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-923

c. τὸ δὲ δηρινθῆναι ἀντὶ τοῦ μαχέσασθαι, ἀπὸ τοῦ δηρίνομαι· τοῦτο δὲ ἀπὸ τοῦ δηρίομαι. P

17-18. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-924

17—18. εἰ δ’ ἂν ἀπηλεγέοντες: ἀφροντιστοῦντες, παρ’ οὐδὲν ἡγησάμενοι. 〈...〉. ὁ δὲ Ἡρωδιανὸς ἀνηλεγέως φησὶ διὰ τοῦ ν ἐν τῷ
ς' τῆς Καθόλου (I 79, 23 L.). ὁ δὲ νοῦς· εἰ δὲ ἀφροντιστήσαντες τοὺς νόμους μου παρ’ οὐδὲν ἡγήσεσθε, πείσεσθε ἄν, οἶμαι, οὐχὶ τὴν τυχοῦσαν ἀνάγκην.

22-23a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-927

22—23 a. ἴσχεο νῦν: ἐπίσχες, ὅστις ποτὲ ὑπάρχεις· πειθαρχήσομεν γάρ οἷς λέγεις νόμοις. διὰ δὲ τοῦ μηδὲ τὸ ὄνομα εἰδέναι σφόδρα αὐτοῦ τὴν ἀξενίαν ὠνείδισεν. L

22-23b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-928

15 b. τό δὲ ὅτις εὔχεαι ἐπὶ καταφρονήσει εἴρηται. P

32-34a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-935

32—34 a. λώπην: χλανίδα. ὁ δὲ λόγος· ὁ δὲ τὴν μέλαιναν καὶ διπλῆν χλανίδα σὺν αὐταῖς ταῖς περόναις ἀπέβαλεν. λώπην δὲ τὴν
διφθέραν. καλαύροπα δὲ ποιμενικὴν ῥάβδον. καὶ τοῦτο δὲ διὰ τὸ σκληρὸν καὶ ἄγριον τοῦ ἀνδρός.

32-34b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-936

b. τὴν φορέεσκεν: ἥντινα ἐβάσταζεν ἐκ κοτίνου οὖσαν, τουτ- έστιν ἀγριελαίου. ὀριτρεφέος δὲ τοῦ ἐν ὄρει τεθραμμένου κοτίνου.

38-39a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-940

38—39 a. ὀλοοῖο Τυφωέος: διὰ τὸ τερατῶδες καὶ ἐκτράπελον τοῦ σώματος τοῦτό φησιν· ἐνομίζετο, φησίν, ἢ Τυφῶνος ἢ Γῆς υἱός, ἀντὶ τοῦ μέγας. ἔστι δὲ ἀπὸ ὀρθῆς τῆς Τυφωεύς.

38-39b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-941

15 b. πέλωρ δὲ λέγεται τὸ θηρίον καὶ τὸ ὑπερμέγεθες. P

45-47a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-946

45—47 a. πῆλε δὲ χεῖρας: οἷον· προσεπάλλετο διάπειραν τῶν

45-47a-cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-947

χειρῶν ἑαυτοῦ ποιούμενος, εἰ ὡς πρὶν εὐκίνητοί εἰσι μηδ’ ἀπὸ τοῦ τῆς εἰρεσίας καμάτου δυσκινήτως ἔχοιεν. L

45-47b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-948

b. τὸ δὲ πῆλε τὸ ἐκίνει σημαίνει καὶ πειράζειν τὸ δοκιμάζειν. P

52-53a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-953

52—53 a. ἱμάντας: τοὺς καλουμένους μύρμηκας. ἀζαλέους δὲ ἀντὶ τοῦ ξηρούς· ὅθεν τινὲς οὐκ ἀπὸ Ἀζᾶνος βασιλέως, ἀλλὰ διὰ τὸ τραχεῖαν εἶναι Ἀζανίαν φασὶ κληθῆναι τὴν Ἀρκαδίαν· τραχεῖα γὰρ
ἐστι καὶ ξηρά.

52-53b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-954

b. περὶ δ’ οἵ γ’ ἔσαν: περισσῶς κατεσκληκότες ἦσαν. ὅθεν καὶ σκέλος τὸ ἄσαρκον μέρος τοῦ σώματος, καὶ σκληφρὸς ἄνθρωπος ἀπὸ τούτου.

55-56a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-956

55—56 a. πάλου ἄτερ: χωρὶς κλήρου. καὶ διὰ τούτου δὲ πάλιν ὑπερήφανον δείκνυσι. τὸ δέ ἵνα μή μοι ἀτέμβηαι μετόπισθεν ὥσπερ ἤδη ἑαυτῷ πεπιστευκὼς τὴν νίκην.
καὶ τοῦτο βάρβαρον. εἰ γὰρ ὁ κλῆρος τὴν στάσιν λύειν ἐπίσταται

55-56a-cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-957

καὶ ἑκάστῳ τὰ ἴσα διδόναι, πῶς ἂν ὕστερον ἔμελλεν αὐτῷ ἀντιμάχεσθαι; μᾶλλον γὰρ νῦν ἐστασίασεν ἂν μὴ κληρωθείς.

55-56b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-958

b. ἀτέμβηαι: ἵνα μή μοι μέμψῃ ὕστερον ὡς χείρονας εἰληφώς. τὸ γὰρ ἀτέμβεσθαι οἱ νεώτεροι οὐκ ἐπὶ τοῦ στερίσκεσθαι ἤκουσαν, ἀλλ’
ἐπὶ τοῦ μέμφεσθαι.

66. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-963

66. 〈κακῇ δήσαντες ἐν αἴσῃ:〉 ἐν κακῇ μοίρᾳ. Lg

67. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-964

67. οἱ δ’ ἐπεὶ οὖν ἱμᾶσι διασταδόν: ἐν τῇ ἀπ’ ἀλλήλων διαστάσει παρεσκευάσαντο. Lg (P)

68a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-965

68 a. 〈ῥεθέων:〉 νῦν τῶν προσώπων. Lg

68b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-966

b. ῥέθος δὲ ἅπαν μέλος, ἐνταῦθα δὲ τὸ πρόσωπον. P

70-74a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-967

70—74 a. ἅτε κῦμα θαλ〈άσσης〉: καθάπερ, φησί, κῦμα μετε- ωριζόμενον νηὶ προσπίπτει, τῇ δὲ ἐμπειρίᾳ τοῦ κυβερνήτου παρακλίναντος ἡ ναῦς διαφεύγει, οὕτω καὶ ὁ Ἄμυκος ἐπέκειτο μὲν ἐκφοβῶν αὐτόν,
διεκκλινόμενος δὲ ἐκεῖνος ἄτρωτος ἦν. L

70-74b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-968

b. ἀλύσκει: ἐκφεύγει. διὰ δὲ τὴν τραχύτητα καὶ τὴν σφοδρὰν αὐτοῦ ὁρμὴν κύματι εἰκάζει τὸν Ἄμυκον, κυβερνήτῃ δὲ τεχνίτῃ τὸν Πολυδεύκην.

70-74c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-969

c. φοβέων: ταράσσων· τῇ ἀθρόᾳ κατ’ αὐτοῦ ὁρμῇ ἐμβραδύνειν
οὐ συνεχώρει αὐτόν.

75-78a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-970

75—78 a. ἀΐσσων: λείπει ἡ ὑπό, ἵνα ᾖ ὑπαϊσσων καὶ ὑποφεύγων τὸν Ἄμυκον τῇ ἑαυτοῦ τέχνῃ ἄπληκτος καὶ ἀβλαβὴς διέμεινεν. L

75-78b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-971

b. ἀπηνέα δ’ αἶψα νοή〈σας〉: συνιδών, φησίν, ὁ Πολυ- δεύκης, ὅπου ἄπρακτος καὶ εὐεπιχείρητος ἦν, συνέμιξεν αὐτῷ τὰς χεῖρας
ὑποστάς.

75-78c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-972

c. ᾗ κάρτος ἀάατος καὶ ἀρ〈είων〉: ὁ Πολυδεύκης, φησί, παρετήρει τὸν Ἄμυκον, ὅπου ἄτρωτος τυγχάνει καὶ οὐκ εὐεπιχείρητός ἐστιν. ἢ οὕτως· συνιδών, ἐν ᾧ ὑπερεῖχεν αὐτοῦ καὶ ἐν ᾧ καταδεέστερος ἦν, ὑποστὰς συνέμιξεν αὐτῷ τὰς χεῖρας. 〈...〉. θάρσος δὲ θράσους
διαφέρει· θάρσος γὰρ τὸ εὔλογον, θράσος δὲ τὸ μετὰ ἰταμότητος. οὕτω καὶ Ἀρίστιππος ὁ φιλόσοφος.

75-78d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-973

d. 〈ᾗ τε χερείων:〉 ἢ καὶ ἀρείων. Lg

79-83a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-974

79—83 a. ὡς δ’ ὅτε νήια δοῦρα θοοῖς ἀντίξοα γόμφοις: οὕτως ἀντεξυσμένα ἀλλήλοις, ὥστε, ἡνίκα συμβάλλονται ἐναντία, συναρ-
μόζειν ἀλλήλοις. ἢ τὰ ἀντικείμενα τοῖς σφησίν· εἰς γὰρ τὰ πλάγια τῶν σανίδων τιθέασι τοὺς σφῆνας πρὸς ἀσφάλειαν. ὑληουργοὶ δὲ ὑλοτόμοι καὶ τὰς ναῦς ἐργαζόμενοι.
ὥσπερ δὲ ναυπηγήσιμα ξύλα συναρμόζοντες ξυλουργοὶ γόμφοις συνεχῶς ταῖς σφύραις τύπτουσιν, ἐγείρεται δὲ ἄλλος ἐξ ἄλλου ψόφος,
οὕτως ὁ Ἄμυκος καί ὁ Πολυδεύκης ἀλλήλων ἔτυπτον τὰς σιαγόνας.

79-83b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-975

b. θοοῖς: ὀξέσι. 〈...〉. καὶ ‘Ὅμηρος (ι 327)’ ‘ἐγὼ δ’ ἐθόωσα παραστάς’. Lm (P)

79-83c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-976

c. τὸ δὲ ἐπιβλήδην τό ἐπιβλητικῶς σημαίνει· ἐπιβάλλουσι γὰρ πρὸς ἄλληλα τὰ ξύλα οἱ ναυπηγοί. P

79-83d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-977

d. ἄηται: ἐξηχεῖται, ἀκούεται. Lg P

79-83e. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-978

e. ἄδην δὲ ἀντὶ τοῦ συνεχῶς ἢ ἀκορέστως. P

79-83f. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-979

f. βρυχὴ δὲ ἔστιν ὁ τῶν ὀδόντων ἦχος. P

84a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-980

84 a. 〈ἐπισταδὸν οὐτάζοντες:〉 ἐν τῷ συνεστάναι πλήσσον-
τες. Lg

84b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-981

b. τὸ ἐπισταδὸν ἀντὶ τοῦ ἐπιστατικῶς καὶ ἀμετακινήτως. P

88-89a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-982

88—89 a. φορβάδος ἀμφὶ βοός: ὑπὲρ νομάδος καὶ εὐτραφοῦς
βοός. 〈...〉 ἵνα τὸ τῆς κατανομῆς ὄνομα πλέον καὶ μεῖζον τῇ βοΐ δοίη τὸ σῶμα καὶ τὸ κάλλος. Ἀντίπατρος ἐν τῷ Περὶ ζῴων φησὶ τὸν ἀλκιμώτατον ἐν τῇ ἀγέλῃ ταῦρον μίγνυσθαι πάσαις ταῖς βουσίν, μὴ ἐπι- τρέπειν δὲ ἑτέρῳ· ἐὰν δέ τις πεποιθὼς τῇ ἰδίᾳ δυνάμει ἀνθίστηται αὐτῷ καὶ καταγωνίσηται, τοῦτον τοῦ λοιποῦ πλησιάζειν ταῖς βουσίν.

88-89b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-983

b. φορβάδος: ἀγελάδος. Lg (P)

90-93. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-984

90—93. ἀερθεὶς βουτύπος οἷα πόδ〈εσσι〉: ἐπαρθείς. ἐπ’ ἄκρων τῶν ποδῶν, φησί, σταθεὶς καὶ ἐκτείνας ἑαυτὸν ὡς βουτύπος τὴν χεῖρα ἑαυτοῦ κατέφερεν· ἐπιόντος δὲ αὐτοῦ ὁ Πολυδεύκης ὑπέστη καὶ παρακλίνας τὴν κεφαλὴν τῷ ὤμῳ αὐτοῦ ἐδέξατο τὸν πῆχυν. βουτύπος
δέ ἐστιν ὁ τοὺς θυομένους βοῦς τῷ πελέκει τύπτων κατὰ τοῦ αὐχένος· οὗτος δὲ ἐπ’ ἄκροις τοῖς ὄνυξιν ἵσταται μέλλων κρούειν.

94-95a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-985

94—95 a. ὁ δ’ ἄγχ’ αὐτοῖο: ἐγγὺς δὲ αὐτοῦ προβαίνων καὶ μεταφέρων τὰ σκέλη ἔτυψεν αὐτὸν πρὸς τὸ οὖς.

94-95b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-986

b. τὸ δὲ παρὲκ γόνυ γουνὸς ἀμείβων Ὁμηρικόν (Λ 547). P

94-95c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-987

c. μεταΐγδην: ὁρμητικῶς. Lg P

96-97a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-988

96—97 a. ὁ δ’ ἅμ’ ὀδύ〈νῃ〉: ὁ δὲ Ἄμυκος ὑπὸ τῆς ἀλγηδόνος κατενεχθεὶς εἰς τὴν γῆν ἀπώλετο.

96-97b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-989

b. 〈γνύξ:〉 ἐπὶ γόνυ.

96-97c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-990

c. τοῦ δ’ ἀθρόος ἔκχυτο θυμός: ἀντὶ τοῦ ταχέως, ἐξέ-
πνευσεν. Lg P

98-100a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-991

98—100 a. οὐδ’ ἄρα Βέβρυκες: Ἀπολλώνιος μὲν ἐμφαίνει ὡς ἀνῃρημένον τὸν Ἄμυκον· Ἐπίχαρμος (fg 7 Kaibel) δὲ καὶ Πείσανδρος (16 fg 5 J.) φασιν, ὅτι ἔδησεν αὐτὸν ὁ Πολυδεύκης. Δηίοχος δὲ ἐν α' Περὶ Κυζίκου (fg 9 M. II 19) καταπυκτευθῆναί φησιν αὐτὸν ὑπὸ Πολυ-
δεύκους.
οὐκ ἠμέλησαν δέ, φησίν, οὐδὲ κατεφρόνησαν τοῦ Ἀμύκου πεπτω- κότος, διὰ δὲ τὸ βάρβαρον ἑαυτῶν καὶ πόλεμον ἤγειραν. ἀζηχέας δὲ τὰς ξηράς, τὰς ἐχούσας ξηρὸν ἦχον. σιγύννους δὲ καλοῦσιν οἱ Κύπριοι τὰ ἀκόντια.

98-100b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-992

b. σιγύννους: ἀκόντια ὁλοσίδηρα. Lg Gm Sm (P)

98-100c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-993

c. ἄντιδ’ ἔασκον: ἀπήντων ἰθὺς Πολυδεύκους. Lg (P)

105-106. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-994

105—06. αὐτὸς δ’ Ἰτυμονῆα: ὁ δὲ Πολυδεύκης λὰξ ἐπο- ρούσας ἔπληξεν. λέγεται δὲ λὰξ ὁ ὑπὸ τῶν δακτύλων τοῦ ποδὸς ψόφος. ἢ οὕτω· κυρίως τὸ ὑποκάτω τῶν τοῦ ποδὸς δακτύλων λὰξ κα-
λεῖται. οὕτως ἀποδέδωκεν καὶ παρὰ τῷ ποιητῇ Ποσειδώνιος (Bake 234) ‘λὰξ ποδὶ κινήσας’ (Κ 158).

110. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-995

110. Ὠρείδης δ’ Ἀμύκ〈οιο〉: διὰ τῆς ει διφθόγγου ἡ παρα- λήγουσα· οὕτως Ἡρωδιανὸς ἐν τῷ γ΄ τῆς Καθόλου (I 67, 8 L.).

112-113. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-996

112—13. ὅσον δ’ ἐπὶ δέρμα〈τι〉: μέχρις 〈τοῦ δέρματος〉. ὅσον ἀντὶ τοῦ ὀλίγον. δι’ αὐτῆς τῆς ἐπιφανείας ἦλθεν ὁ σίδηρος ὑπ’
αὐτὸν τὸν κατὰ τὴν ζώνην τόπον, ἀλλ’ ἐπὶ τῷ δέρματι μόνον, ὥστε τῶν ἐντοσθιδίων μὴ ψαῦσαι.

114a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-997

114 a. αὕτως: ὁμοίως. Lg Gg P

114b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-998

b. μενεδήϊον τὸν Ἴφιτον λέγει ὡς ἐμμενετικὸν ἐν τῷ πολέμῳ· δήϊς γὰρ ὁ πόλεμος καὶ ἡ μάχη. P

115. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-999

115. ἀζαλέη: τῇ ξηρᾷ, ἐπεὶ ἔστι ξυλίνη. Ὅμηρος δὲ καὶ σιδηρᾶν οἶδεν (Η 141) ‘ἀλλὰ σιδηρείῃ κορύνῃ’. τινὲς δὲ ἀποδεδώκασι ‘σιδηρείη’ τῇ εὐτόνῳ, ὥσπερ καί (Ρ 424) ‘σιδήρειος δ’ ὀρυμαγδὸς ὀρώρει’.

116-118. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1000

116—18. οὔπω κηρὶ κακῇ: οὔπω πεπρωμένον ἀποθανεῖν. ὁ δὲ Κλυτίος υἱὸς ἦν Εὐρύτου, ἀδελφὸς Ἰφίτου. δηώσεσθαι δὲ
φονευθήσεσθαι. ὁ δὲ Ἀγκαῖος Ἀρκὰς τὸ γένος ἐστί, φησὶ δὲ αὐτὸν ὡπλίσθαι πελέκει καὶ ἄρκτου δορά. τὸ δὲ θρασὺς ἐπ’ ἀγαθοῦ νῦν, οὐκ ἐπ’ ἰταμότητος.

119. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1001

119. τεταγών: ἐκτείνας, ἀκοντίσας. Lgr (P)

120. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1002

120. προσχόμενος: προβαλόμενος ἀντὶ ἀσπίδος. Lg P

121. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1003

121. ὁμοῦ δέ οἱ ἐσσεύοντο: τὸ ὁμοῦ καὶ ἐπὶ τοῦ ἀθροί- σματος τιθέασι καὶ ἐπὶ τοῦ ἐγγύς, ὡς Ἀθηναῖοι εἰώθασι χρῆσθαι. Μέν- ανδρος (fg 851 Κ. III 227)· ‘ὁμοῦ δὲ τῷ τίκτειν παρεγένεθ’ ἡ κόρη’ ἀντὶ τοῦ ἐγγύς.

123-129a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1004

123—29 a. ὡς δ’ ὅτ’ ἐνὶ σταθμοῖ〈σιν〉: ὥσπερ δὲ ἀφυλάκτῳ ποιμνίῳ ἐπελθόντες λύκοι ἀποροῦσι, ποῖον πρῶτον ἀρπάσωσιν, οὕτω καὶ οἱ ἀριστεῖς τοὺς Βέβρυκας ἐτρέψαντο. ὁμοία δὲ ταύτῃ καὶ παρ’ Ὁμήρῳ παραβολή (Π 352 sq.)·
‘ὡς δὲ λύκοι ἄρνεσσιν ἐπέχραον ἢ ἐρίφοισιν σίνται.’ ἀπείρονα μὲν οὖν φησι τὰ πολλά. πολιοὶ δὲ ἤτοι ὑπότεφροι ἢ ἔντιμοι. τίμιον γὰρ τὸ ζῷον παρ’ Ἀθηναίοις· ὁ γὰρ ἀποκτείνας λύκον ἀγείρει αὐτῷ τὰ πρὸς τὴν ταφήν. καὶ ἴσως, ἐπεὶ ἡ Λητὼ ἔγκυος οὖσα
διὰ ιβ' ἡμερῶν εἰς Δῆλον ἦλθε μεταβαλοῦσα εἰς λύκον, διόπερ κατά τινα ὡρισμένον χρόνον τοῦ ἐνιαυτοῦ τίκτει πᾶσα λύκαινα ἐν ιβ' ἡμέραις, ὡς Φιλοστέφανός φησιν ἐν τοῖς Ὑπομνήμασιν (fg 32 M. III 33).

123-129b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1005

b. λάθρη ἐυρρίνων: τοῦτό φησιν, ὅτι διὰ τὸ ψῦχος κατα- δύνουσιν εἰς τὰς ἐπαύλεις οἵ τε ποιμένες καί οἱ κύνες· εἶτα οὕτως
ἀφύλακτα σίνονται τὰ πρόβατα. ἐυρρίνων δὲ ἤτοι εὐδερμάτων — ῥινὸς γὰρ τὸ δέρμα — ἢ 〈...〉 κυρίως διὰ τὸ ταῖς ῥισὶν ἰχνεύειν τὰ θηρία· διὸ καὶ παρατηροῦσιν οἱ κυνηγοί πρὸ ἡμέρας ἐξάγειν τοὺς κύνας ἐπὶ θήραν, ἵνα πρὶν ἥλιον ἐπιτεῖλαι εὐχερῶς ἰχνηλατῶσι ταῖς ῥισίν.

123-129c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1006

c. 〈ἐυρρίνων:〉 εὐαισθήτων, εὐοσφρήτων. Lg

123-129d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1007

d. μαίονται: ἐπιζητοῦσι. Lg P

123-29e. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1008

e. πόλλ’ ἐπιπαμφαλό〈ωντες〉: πολλὰ ἐπιβλέποντες καὶ μετ’ ἐνθουσιασμοῦ· παμφαλᾶν γὰρ τὸ μετὰ πτοήσεως ἐπιβλέπειν. κέχρηται δὲ τῇ λέξει καὶ Ἱππῶναξ (fg 131 B. II 498) καὶ Ἀνακρέων (fg 160 B. III 293). λέγει δὲ καὶ Ἐρύκιος·
‘πάντοσε παμφαλόωντες ἐδινήσαντο πόδεσσι.’ παραιτητέον δὲ Εἰρηναῖον (fg 19 Haupt Opusc. II 439) ἀμφαφόωντες γράφοντα καὶ ἐξηγούμενον κτείνοντες. οὔτε γὰρ κέχρηταί τις οὕτως τῇ λέξει οὔτε ἐστὶν ἁπαξαπλῶς ἡ γραφὴ τοῦ ποιητοῦ.

123-29f. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1009

f. περὶ σφίσιν: ἔδει εἰπεῖν περὶ ἀλλήλοις πίπτοντα· οὐ γὰρ
περὶ ἑαυτά. τὸ δὲ ἁμάρτημα τῶν μεθ’ Ὅμηρον. Lg P

130-31a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1010

130—31 a. ὡς δὲ μελισσάων σμῆ〈νος〉: ὅτι τὸν καπνὸν φεύγουσιν αἱ μέλισσαι διὰ τὸ στενόπορον εἶναι αὐτῶν τὴν ὄσφρησιν· ὅπερ καὶ ἐπὶ τῶν ὄφεων συμβαίνει θυμιωμένου τοῦ ἐλαφείου κέρως, ὡς φησι Νίκανδρος (Ther. 35 sq.). σμῆνος δὲ ἐστὶ τὸ τῶν μελισσῶν πλῆθος.

130-31b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1011

15 b. δίκην μελισσῶν, φησίν, ἔφευγον, αἵτινες καπνισθεῖσαι ἀφίπτανται. Lg (P)

130-31c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1012

c. 〈μηλοβοτῆρες:〉 βοσκοί. Lg

130-31d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1013

d. μελισσοκόμοι: μελισσουργοί. Lg P

132-34a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1014

132—34 a. βομβηδὸν δὲ ἀντὶ τοῦ μετὰ ἤχου καὶ βόμβου. βόμ-
βος δέ ἐστιν ὁ τῶν μελισσῶν ἤχος, ἔνιοι δὲ τῆς †βοξύνου† μελίττης λεγομένης.

132-34b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1015

b. λιγνυόεντι: τῷ αἰθαλώδει. ὁ δὲ λόγος· ἐπιπλέον δὲ τῷ λιγνυώδει καὶ σποδώδει καπνῷ καπνιζόμεναι ὑποχωροῦσι τῶν σίμβλων. σίμβλος δέ ἐστιν, εἰς ὃ τὰ κηρία συνάγεται ἀγγεῖον, ἡ κυψέλη.

132-34c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1016

c. καπνῷ τυφόμεναι: ἀντὶ τοῦ καπνιζόμεναι· σημαίνει δὲ καὶ τὸ καιόμεναι. εἰώθασι δὲ καπνίζειν κόνυζαν· δριμὺς γὰρ μάλιστα ὁ ταύτης καπνός.

138-39a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1017

138—39 a. ἠμὲν ἀλωαί: αἱ ἀμπελόφυτοι χῶραι. οἷαι δὲ αἱ
κῶμαι, διὰ τὸ ἐν αὐταῖς τὰ πρόβατα καὶ τὰ ἄλλα βοτὰ νέμεσθαι.

138-39b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1018

b. 〈τῆμος:〉 τηνικαῦτα. Lg

138-39c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1019

c. Λύκος βασιλεὺς Μαριανδυνῶν. Lg (P)

140a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1020

140 a. καὶ Μαριανδυνῶν: Φινέως παῖδες ἐκ μὲν Κλεοπάτρας Παρθένιος καὶ Κάραμβις, ἐκ δὲ Ἰδαίας τῆς Δαρδάνου ἢ Σκυθικῆς τινος
παλλακίδος θυνὸς καὶ Μαριανδυνός, ἐξ ὧν τὰ ἔθνη κέκληνται. οἱ δέ φασι κεκλῆσθαι τοὺς Μαριανδυνοὺς ἀπὸ Μαριανδυνοῦ υἱοῦ Κιμμερίου.

140b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1021

b. ἀπεόντος ἄνακτος: τοῦ Ἀμύκου ἀπόντος, δηλονότι τεθνηκότος. οἱ δὲ Μαριανδυνοὶ ἔθνος ὁμοροῦν αὐτοῖς.

141. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1022

141. σιδηροφόρου περὶ γαίης: τῆς τῶν Χαλύβων· εἰσὶ δὲ
οὗτοι οἱ τὸν σίδηρον ἐργαζόμενοι.

142-43a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1023

142—43 a. οἳ δ’ ἤδη σταθμούς τε: οἱ δὲ Ἀργοναῦται τῶν Βεβρύκων πεφευγότων τὰς παρὰ θάλασσαν ἐπαύλεις ἐπόρθουν· ἤδη δὲ καὶ τῶν θρεμμάτων πολλὰ περιεληλακότες ἀπετέμοντο.

142-43b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1024

b. περιτροπάδην: περιτρέποντες ὡς ἐπὶ τὴν ναῦν ἐλαύ-
νοντες. Lg (P)

145-50a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1025

145—50 a. φράζεσθ’ ὅττι κεν: ὁ νοῦς· καὶ τί ἂν ἐποίησαν οἱ Βέβρυκες, εἰ καὶ ὁ Ἡρακλῆς μεθ’ ἡμῶν ἐληλύθει, οἷον· πῶς ἔφυγον καὶ ἡττήθησαν; οἶμαι γάρ, ὅτι οὐδὲ ἀγὼν ἂν τῆς πυγμαχίας ἐγένετο, ἀλλὰ προκαλούμενον τὸν Ἄμυκον τότε οἷς συνετίθει νόμοις ἡμῖν τῷ
ῥοπάλῳ πλήξας ἀνήρηκεν. L

145-50b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1026

b. τὸ δὲ κριθήμεναι ἀντὶ τοῦ διαχωρισθῆναι. P

145-50c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1027

c. 〈αὐτοῖς:〉 λείπει ἡ σύν. Lg

151-53. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1028

151—53. ναὶ μὲν ἀκήδεστον: ὁ νοῦς· ἐκεῖνον μέντοι ἀφροντίστως καταλιπόντες — τουτέστι τὸν Ἡρακλέα — ἐπ’ ἀλλοτρίας ἐπλεύ-
σαμεν. ἐκείνου δὲ ἀπόντος ἕκαστος ἡμῶν αἰσθήσεται ὅσον βεβλάμμεθα.

154. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1029

154. 〈τάδε πάντα:〉 τὸ ἀπολειφθῆναι τὸν Ἡρακλέα. Lg

156. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1030

156. οὐταμένων: τοῦ Ἰφίτου καὶ τοῦ Ταλαοῦ. Lg (P)

159-60a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1031

159—60 a. ἐρεψάμενοι δάφνῃ: δάφνῃ ἐστέψαντο δι’ Ἀπόλλωνα. ἐχρῶντο δὲ τῇ στέψει τριχῶς — ἐπὶ τῆς κεφαλῆς, ἐπὶ τοῦ μετ-
ώπου, ἐπὶ τοῦ τραχήλου τιθέμενοι τοὺς στεφάνους — διὰ τὸ τὴν ψυχὴν τριμερῆ εἶναι.

159-60b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1032

b. ξανθὰ δ’ ἐρεψά〈μενοι〉: στεψάμενοι δὲ ὑπεράνω τῶν μετώπων δάφνῃ τὰς κεφαλάς, ἐξ ἧς δάφνης ἀνημμένα ἦν τὰ σχοινία τῆς νεώς. οὐ ποιητικῶς δὲ ἀνέπλασε τὴν δάφνην ὁ Ἀπολλώνιος, ἀλλ’
ἔστιν ὄντως ἐν τῷ τόπῳ δένδρον δάφνης εὐμέγεθες, ὡς φησιν Ἀνδροίτας ὁ Τενέδιος ἐν τῷ Περίπλῳ τῆς Προποντίδος (M. IV 304), παριστορῶν, ὅτι Ἄμυκος μὲν καλεῖται τὸ χωρίον, ἔχει δὲ ἐποίκια καὶ νῦν, διέστηκε δὲ τοῦ Χαλκηδονίου νυμφαίου σταδίους ε΄. Ἀπολλόδωρος δὲ ἐν τῷ πρώτῳ τῶν Ποντικῶν (M. IV 309) ἡρῶον αὐτόθι φησὶν εἶναι Ἀμύκου,
καὶ εἴ τις ἐκ τῆς δάφνης κλάδον λάβοι, εἰς λοιδορίαν ἀνίστησι.

161. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1033

161. εὐνοίμιον: εὐνῴδιον· οἴμη γὰρ ἡ ᾠδή. Lg (P)

162-63. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1034

162—63. περὶ δέ σφιν ἰαίνετο: διεχέετο ἡ ἀκτή, καθ’ ὑπερβολήν, καθὸ μυθεύεται ὁ Ὀρφεὺς κηλεῖν καὶ τὰ ἄψυχα. ᾖδον δὲ ἐπινίκιον τῷ Ἀπόλλωνι. θεραπναῖον δὲ ἀπὸ μέρους τὸν Λάκωνα.
θεράπναι γὰρ τόπος τῆς Σπάρτης· οἱ δὲ πόλιν, οἱ δὲ Ἀπόλλωνος τόπον ἱερόν.

165. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1035

165. ἐκ περάτων: ἐκ τοῦ ὑπερορίζοντος ἡμισφαιρίου. Lg (P)

168a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1036

168 a. ἀνὰ Βόσπορον ἰθύνοντο: τὸ ἀπὸ Βυζαντίου κατὰ Καλχηδόνος διάστημα σταδίων ἐστὶν . . , καὶ Βόσπορος ὀνομάζεται διὰ τὸ δοκεῖν τὴν Ἰὼ βοῦν οὖσαν διαπορεύεσθαι τοῦτον τὸν τόπον, ἐκ τῆς Ἀσίας εἰς τὴν Εὐρώπην διαβαίνουσαν, ἢ διὰ τὸ πάντας τοὺς στενούς
πορθμοὺς βοσπόρους καλεῖσθαι. ἔνιοι δὲ φασὶ τοὺς ἐπὶ τοῦ στόματος οἰκοῦντας τὸ παλαιόν, εἴποτε ἐθέλοιεν εἰς τὸ πέραν διαβαίνειν, σχεδίας πηγνύντας καὶ βόας ἐπιζεύξαντας ἐπὶ τούτων διαπεραιοῦσθαι, ὅθεν καὶ ὠνομάσθαι τὴν θάλασσαν. ἔστι δὲ καὶ ἕτερος Βόσπορος, τῆς Σκυθικῆς, Κιμμερικὸς προσαγορευόμενος διὰ τὸ Κιμμερίους ἔθνος Σκυθικὸν περὶ
ἐκείνους οἰκῆσαι τοὺς τόπους. οἱ δὲ φασὶ στόμα τῆς Μαιώτιδος λίμνης 〈...〉 στενὸς καὶ ἐπιμήκης, ἐμφερὴς τῷ κατὰ τὸ Βυζάντιον Βοσπόρῳ.

168b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1037

b. περὶ τοῦ Βοσπόρου 〈ἡ〉 ἱστορία παρὰ τοῖς παλαιοῖς διαφόρως λέγεται. Νύμφις (fg 18 M. III 16) μὲν γάρ φησιν ἱστορεῖν †Ἀκαρίωνα†, ὡς ἄρα Φρύγες διαπλεῦσαι βουλόμενοι τὸν πορθμὸν κατεσκεύασαν ναῦν
ἔχουσαν ἐγκεχαραγμένην προτομὴν ταύρου — καθὼς ὁ Φρίξος ἐπὶ κριοπρώρου σκάφους ἔπλευσεν —, διαπλευσάντων δὲ αὐτῶν ἀπὸ τοῦ εἴδους

169. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1039

169. ἠλιβάτῳ: οὗ ἀλιτεῖν ἔστι τῆς βάσεως, τουτέστι ὑψηλῷ καὶ
ἀπροσβάτῳ. Lg (P)

170. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1040

170. ἐπαΐσσοντι: ἀντὶ τοῦ ἐπενεχθησομένῳ. Lg (P)

173-74. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1041

173—74. ἀλλὰ τό γ’ ἔμπης: ἀλλὰ καίπερ οὕτω μέγα καὶ λάβρον ὑπάρχον τὸ κῦμα ὁμαλίζεται, εἰ ἀγαθοῦ κυβερνήτου τύχοι.

177. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1042

177. ἀντιπέρην γαίῃ θυνηίδι: διτταί εἰσι θυνίαι, ἡ μὲν
ἐπὶ τῆς Εὐρώπης, ἡ δὲ ἐπὶ τῆς Ἀσίας, καὶ ἡ μὲν ἐπὶ τῆς Εὐρώπης περὶ Σαλμυδησσὸν κεῖται [ἐπὶ] τῆς θράκης, ἡ δὲ ἑτέρα καθήκει ἐπὶ τὸν Βόσπορον καὶ ἐπὶ τὸ στόμα τοῦ Πόντου. [ἔστι δὲ καὶ τρίτη θυνία, νῆσος περὶ τὸν Πόντον.] ἔστι δὲ ἀμφίβολον, εἰς ποτέραν θυνίαν φησίν, ἀμφοτέρων οὐσῶν ἐπὶ τῷ πέραν. ἄμεινον οὖν τὴν περὶ τὴν Εὐρώπην
θυνίαν λέγειν· τῇ γὰρ ἐπιούσῃ, φησίν, ἡμέρᾳ ἐν τῇ θυνίᾳ τὰ ἀπόγεια ἔδησαν 〈. . .〉, ὡς δῆλον, ἐκ τῆς Ἀσίας εἰς τὴν Εὐρώπην. καὶ γὰρ ὁ Φινεύς, ὡς οἱ πλεῖστοι, ἐπὶ τοῦ Σαλμυδησσοῦ λέγεται ᾠκηκέναι, ὅς ἐστι τῆς θράκης κατὰ τὰ ἀριστερὰ μέρη τὸν Πόντον εἰσπλέοντι.
ἔστι δὲ καὶ τρίτη θυνία, νῆσος περὶ τὸν Πόντον, ἐν ᾗ ἔστιν Ἀπόλ- λωνος ἱερόν.

178-82a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1043

178—82 a. Ἀγηνορίδης ἔχε: Ἀγήνορος γὰρ παῖς ἐστιν, ὡς Ἑλλάνικος (4 fg 95 J.)· ὡς δὲ Ἡσίοδος (fg 31 Rz.²) φησιν, Φοίνικος τοῦ Ἀγήνορος καὶ Κασσιεπείας. ὁμοίως δὲ καὶ Ἀσκληπιάδης (12 fg 22 J.) καὶ Ἀντίμαχος (fg 14 B. II 291) καὶ Φερεκύδης (3 fg 86 J.) φασίν. ἐκ δὲ Κασσιεπείας τῆς Ἀράβου Φοίνικι γίνεται Κίλιξ καὶ Φινεὺς
καὶ Δόρυκλος καὶ Ἄτυμνος ἐπίκλησιν· γίνεται δὲ ἐκ Διὸς Ἄτυμνος.

178-82b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1044

b. 〈ἔνθα:〉 οὐκ ἐν τῇ περὶ 〈Ἀσίαν〉 θυνίᾳ, ἀλλ’ ἐν τῇ πέραν [τῆς θράκης], ἥτις ἐστὶ τῆς Εὐρώπης, ὡς ἀποδέδεικται (sch. 177). ἔνιοι δὲ αὐτὸν ἐν τῇ Παφλαγονίᾳ βασιλεῦσαι ἱστοροῦσιν, ἥτις ἐστὶ τῆς Ἀσίας. Ἀγηνορίδην δὲ εἶπε τὸν Φινέα, καθὸ Ἀγήνορός ἐστι παῖς, ὡς φησιν
Ἑλλάνικος (v. sch. a)· ὁ δὲ Ἡσίοδος (v. sch. a) τοῦ Φοίνικος αὐτόν φησι τοῦ Ἀγήνορος.
πηρωθῆναι δὲ λέγουσι τὸν Φινέα ὑπὸ Ἡλίου, ὅτι πολυχρόνιος εἵλετο μᾶλλον εἶναι ἢ βλέπειν. ἔνιοι μὲν τοσαύτας ἐζηκέναι γενεὰς ἀπίθανον εἶναί φασιν, πλείους δὲ αὐτοὺς γεγονέναι, καὶ ἕτερον τὸν Φινέα ἕβδομον
ἀπόγονον εἶναι τοῦ Φοίνικος, πρὸς ὃν ἀπήντησαν 〈οἱ〉 ἥρωες.

178-82b-cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1045

θῆναι δὲ αὐτόν, ὅτι ἐπεβούλευσε Περσεῖ. Σοφοκλῆς (fg 704 Pearson) δέ, ὅτι τοὺς ἐκ Κλεοπάτρας υἱοὺς ἐτύφλωσε, Παρθένιον καὶ Κάραμβιν, πεισθεὶς διαβολαῖς Ἰδαίας τῆς αὐτῶν μητρυιᾶς. ὁ δὲ Ἀπολλώνιος φησι πηρωθῆναι αὐτὸν καὶ πρὸς τῶν Ἁρπυιῶν κακῶς πάσχειν, ὅτι ἀνέδην
πᾶσι καὶ διαρρήδην ἐμαντεύετο· φησὶ γάρ ‘οὐδ’ ὅσον ὀπίζετο καὶ Διὸς αὐτοῦ’.

178-82c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1046

c. οὐδ’ ὅσσον ὀπίζετο: οὐδὲ ἐλάχιστον τοῦ Διὸς αὐτοῦ ἐπεστρέφετο, τὰ θεῖα ἐνθυμήματα πᾶσιν ἐμφαίνων. λέγων γὰρ πάντα τὸν νοῦν τοῖς ἀνθρώποις, οὐδεμίαν χρείαν αὐτοῖς τῶν θεῶν κατελίμπανεν.
ὅτι δὲ ἦρχεν ὁ Φινεὺς μέχρι τοῦ Βοσπόρου θρᾳκῶν πάντων τῶν ἐν τῇ Ἀσίᾳ — εἰσὶ δὲ οὗτοι Βιθυνοί τε καὶ Παφλαγόνες — Φερεκύδης ἐν τῇ ς΄ (3 fg 27 J.) φησί. πεπηρῶσθαι δὲ Φινέα φησὶν Ἡσίοδος ἐν Μεγάλαις Ἠοίαις (fg 151 Rz.²), ὅτι Φρίξῳ τὴν ὁδὸν ἐμήνυσεν, ἐν δὲ τῷ γ΄ τῶν Καταλόγων (fg 52 Rz.²), ἐπειδὴ τὸν μακρὸν χρόνον τῆς
ὄψεως προέκρινεν. παῖδας δὲ αὐτοῦ φασι γενέσθαι Μαριανδυνὸν καὶ θυνόν, καὶ ἀπὸ μὲν θυνοῦ θυνηΐδα, ἀπὸ δὲ Μαριανδυνοῦ Μαριανδυνίαν προσαγορευθῆναι λέγουσιν.

185. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1047

185. ὀνείασιν: σιτίοις, βρώμασιν. Lg (P)

191. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1048

191. μυδαλέην: μυσαράν. Lg P

192. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1049

192. μὴ καὶ λευκανίην γ〈ε〉: οἱ μὲν τὸ ἀπηρτημένον τοῦ γαργαρεῶνος, Ἀμερίας δὲ τὸν λαιμὸν καὶ τὸν βρόγχον.

195-96a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1050

195—96 a. ἐπήισεν: ᾔσθετο. Lg P

195-96b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1051

b. ὧν οἱ ἰόντων: ὧν ἐλθόντων εἵμαρτο αὐτῷ ἐκ Διὸς ὄνασθαι τῶν ἐδεσμάτων, ὧν προσφέροιτο.

197. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1052

197. ἀκήριον: ὡς ἄψυχον ὀνειράτιον διὰ τὸ καταλελεπτύνθαι ὑπὸ τῆς νόσου.

198. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1053

198. ῥικνοῖς: ῥυσοῖς. Lg P

203-04. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1056

203—04. κάρος: κάρος δὲ αὐτὸν κατέσχεν, τουτέστι σκότωσις. τὴν δὲ γῆν διὰ τὴν σκοτοδινίαν ᾠήθη φέρεσθαι, ὡσεὶ εἶπεν, ὅτι ᾠήθη τὴν γῆν ἐπικεῖσθαι ἑαυτῷ.

205. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1057

205. ἀβληχρῷ: ἀσθενοποιῷ ἢ ἀσθενεῖ, κατὰ στέρησιν τοῦ βληχροῦ.
ὁ δὲ νοῦς· ὑπὸ τῆς λεπτῆς ἐκείνης διὰ τὴν σκότωσιν καταφορᾶς ἔκειτο ἄφωνος. κώματι δὲ ὕπνῳ, ἐκλύσει· καὶ ἔστι κατὰ συγκοπὴν ἀπὸ τοῦ κοίμημα — ὡς οἴμημα οἶμα καὶ δόμημα δῶμα — καὶ τροπῇ τῆς οι διφθόγγου εἰς ω κῶμα.

206-08a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1058

206—08 a. περισταδόν: ἀντὶ τοῦ περιέστησαν συναθροισθέντες
ἐπ’ αὐτόν. καὶ ἔταφον ἀντὶ τοῦ ἐξεπλάγησαν.

206-08b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1059

b. ἐξ ὑπάτοιο στήθεος: οἷον ἐξ ἄκρου καὶ οὐκ ἐκ βάθους, διὰ τὴν ἀσθένειαν ἀναπνεῖν τε καὶ λαλεῖν οὐ δυνάμενος. τὸ δὲ μόλις οὐδὲν ἕτερον ἢ τὸ τῆς νόσου σφοδρὸν καὶ μέγα αἰνίττεται.

212-14a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1061

212—14 a. ὑμεῖς ἀτρεκέως: λείπει τὸ ἐστέ. ὁ δὲ λόγος· ἔτι μοι ὁ νοῦς διὰ τῆς ἐμῆς μαντείας ἕκαστα οἶδεν. διὰ δὲ τούτου οὐδὲν
ἕτερον ἢ τὴν τέχνην ἐπαγγελλόμενος λεληθότως αὐτοὺς εἰς συμμαχίαν παρακαλεῖ.

212-14b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1062

b. χάριν νύ τοι ὦ ἄνα: ἀναφέρω σοι χάριν καίπερ ὢν ἐν κακοῖς.

215-16a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1063

215—216 a. ὅτις ῥίγιστος: ὅστις φοβερός ἐστι τοῖς ἁμαρτά-
νουσιν εἰς ἱκέτας. κυρίως δὲ πρὸς τὰ ὑποκείμενα οὐ Ξενίου Διός, ἀλλ’ Ἱκεσίου μέμνηται, ἐπεὶ καὶ αὐτὸς ὡς ἱκέτης ἐστὶ τῶν ἡρώων διὰ τὴν κατεπείγουσαν χρείαν.

215-16b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1064

b. Φοίβου τ’ ἀμφί: τοῦτο ἢ ὡς μάντις ἢ ὡς αἴτιον τοῦ πλοῦ τὸν θεὸν γεγονότα φησίν.

218. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1065

218. χραίσμετέ μοι: βοηθεῖτέ μοι. οἱ γὰρ Κλειτόριοι χραισμεῖν λέγουσι τὸ ἐπαρκεῖν. ἀπὸ βαρυτόνου δὲ κέκλικε τοῦ χραίσμω, ὡς βαίνω βαίνετε· τὸ γὰρ περισπώμενον χραισμεῖτε.

221. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1066

221. ἀμήρυτον: γράφεται καὶ ἀμήρυον, τουτέστιν ἀτέλεστον

222-24a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1068

222—24 a. πρὸς δ’ ἔτι πικρότ〈ατον〉: πλέον τὸ πάθος ποιῆσαι βουλόμενος, ἀπ’ αὐτοῦ τοῦ πάθους ἤρξατο. ὁ δὲ νοῦς· πρὸς
δὲ τοῖς ἄλλοις κακοῖς πικρότατον ἄλλο ἐπ’ ἄλλῳ ἐπικρέμαται. ἀφράστοιο δὲ ἀνεπιγνώστου, ἀπροοράτου, ἀδήλου.

222-24b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1069

b. τρεῖς εἰσι αἱ Ἅρπυιαι: Κελαινώ, Ὠκυπέτη καὶ Ἀελλώ. BPa

225-27a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1070

225—27 a. 〈ἴσχω:〉 ἔχω. Lg

225-27b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1071

b. ἀλλά κε ῥεῖα: οὕτω ταχέως ἐκ τοῦ ἀφανοῦς ἔρχονται. κακῶς
δὲ τὸ ἑὸν τέθεικεν, ἀντὶ τοῦ ἐμὸν εἰπών.

225-27c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1072

c. μεμηλώς: φροντίζων. τοῦτο δὲ δαιμονίως εἶπεν. οὐ γὰρ ἔφη εὐωχούμενος ἢ ἐσθίων, ἀλλὰ μόνον φροντίδα τροφῆς ἔχων, ἵνα τὸ πάθος ἐπάρῃ.

231. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1073

231. ἐληλάμενον: ἀντὶ τοῦ κεχαλκευμένον. ὁ ἀδάμας δὲ
καὶ λίθος καὶ στερεοῦ σιδήρου εἶδος.

232-33. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1074

232—33. ἀλλὰ με πικρὴ 〈δήτα καὶ ἄατος〉: ἡ πολυβλαβής. τοῦτο δὲ πρὸς πλείονα ἔμφασιν, οἱονεὶ οὐ μόνον φέρειν τὴν ὀσμήν, ἀλλὰ καὶ ἑδραίως μένειν διὰ τὸ τυφλώττειν.

234. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1075

234. τὰς μὲν θέσφατόν ἐστιν: τὰς Ἁρπυίας πέπρωται ὑπὸ
τῶν Βορεαδῶν ἀναιρεθῆναι. τῷ δὲ θέσφατον 〈ὡς〉 σφόδρα ἀναγκαίως ἐχρήσατο, ὥσπερ καὶ κατὰ ἀνάγκην γινομένων.

235. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1076

235. οὐδ’ ὀθνεῖοι: οὐκ ἀλλότριοι δὲ ὄντες μοι βοηθήσουσιν. ὅτι δὲ ἡ συγγένεια προθυμοτέρους πάντας πρὸς τὰς εὐεργεσίας ποιεῖ, καὶ Εὐριπίδης φησίν (Or. 486)·
‘Ἑλληνικόν τι τὸν ὁμόθεν τιμᾶν ἀεί.’

238-39. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1077

238—39. τῶν δὲ κασιγνή〈την〉: Κλεοπάτρα Βορέου καὶ Ὠρειθυίας θυγάτηρ, ἀδελφὴ τῶν περὶ Ζήτην καὶ Κάλαϊν, ἣν ἔγημεν ὁ Φινεύς. γεγόνασι δὲ αὐτῶν παῖδες Παρθένιος καὶ Κάραμβις.

240. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1078

240. 〈ἔσκεν:〉 ἔλεγεν. Lg

241. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1079

241. πέρι δ’ αὖτε δύω: ἴσως διὰ τὴν συγγένειαν τοὺς Βορεάδας πλέον οἰκτείρειν φησίν.

243. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1080

243. ἀσχαλόωντος: δυσφοροῦντος. Lg P

244a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1081

244 a. 〈σμυγερώτερον:〉 ἐπιπονέστερον. Lg

244b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1082

b. στυγερόν δὲ σημαίνει μὲν [καὶ] τὸ μισητόν, σημαίνει δὲ καὶ
τὸ ἐπίφοβον· ἐνταῦθα δὲ ἴσως τὸ ἐπίπονον. P

246-47a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1083

246—47 a. ἦ ῥα θεοὺς ὀλο〈ῇσιν〉: ἆρα εἰς τοὺς θεοὺς ἠσέβησας καὶ ἥμαρτες κακοτροπίᾳ τινί; ἢ ἀτραπίῃσι , τουτέστιν ἐκτραπεὶς τῆς ὀρθῆς καὶ δικαίας ὁδοῦ· παρὰ τὴν ἀτραπόν, ἥ ἐστιν ὁδός.

246-47b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1084

b. ἀφραδίῃσι: γράφεται ἀτροπίῃσι. Lg P

246-47c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1085

c. 〈μαντοσύνας δεδαώς:〉 ἀντὶ τοῦ παρὰ γνώμην τῶν θεῶν μαντευόμενος. Lg

246-47d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1086

d. τὸ δὲ δεδαώς τὸ μαθεῖν μάλλον ἢ τὸ διδάσκειν σημαίνει. διὰ γοῦν τὸ μαθεῖν σε, φησί, τὴν μαντικὴν καὶ μαντεύεσθαι παρὰ τὴν τῶν θεῶν γνώμην ἥμαρτες εἰς τοὺς θεούς. P

248-51a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1087

248—51 a. ἀτύζεται: φοβεῖται, καταπονεῖται. Lg P

248-51b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1088

b. εἰ δὴ πρόχνυ γέ〈ρας〉: εἴπερ ἡμῖν ταύτην τὴν τιμὴν παρέθετο τὸ δαιμόνιον, ὥστε σοι βοηθῆσαι. ὁ δὲ λόγος καθ’ ὑπέρβατον, ἵν’ ᾖ οὕτως· ἄμμι γε μὴν νόος ἔνδον ἀτύζεται ἱεμένοισι χραισμεῖν· ἀρίζηλοι γὰρ ἐπιχθονίοισιν ἀθανά-
των ἐνιπαί, εἰ δὴ πρόχνυ γέρας τόδε πάρθετο δαίμων.

248-51c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1089

c. ἡμεῖς δέ, εἰ ὄντως ἔχομεν παρὰ τοῦ δαιμονίου τὸ γέρας, δεδοίκαμεν, μὴ ἆρα χαλεπήνῃ τὸ θεῖον. L

248-51d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1090

d. τὸ δὲ πρόχνυ τὸ ἀπαραιτήτως ἐνταῦθα σημαίνει. P

248-51e. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1091

e. ἀρίζηλοι: μεγάλως ἔκδηλοι καὶ ἐναργεῖς αἱ τῶν θεῶν κο-
λάσεις εἰσίν. Lg (P)

252. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1092

252. 〈ἔστ’ ἄν:〉 μέχρις ἄν. Lg

253a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1093

253 a. ἕκητι: χάριν. Lg (P)

253b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1094

b. θεοῖς ἀπὸ θυμοῦ ἔσεσθαι: ὅτι γὰρ τὸ τοῖς ἀσεβέσι βοηθεῖν εἰς τοὺς θεοὺς ἔχει ἀσέβειαν, καὶ Εὐριπίδης φησίν (Or. 534 sq.)·
‘ὡς οὖν ἂν εἰδῇς, Μενέλεως, τοῖσιν θεοῖς μὴ πρᾶσσ’ ἐναντί’, ὠφελεῖν τοῦτον θέλων.’ ἀσεβὴς γάρ τις εἶναι δοκεῖ παρ’ αὐτῷ ὁ Ὀρέστης.

254-55. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1095

254—55. κενεὰς γλήνας: τοὺς κενοὺς ὀφθαλμούς. Lg (P)

257. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1096

257. ἴστω Λητοῦς υἱός: τὸν ὅρκον εἴληφε παρὰ τοῦ ποιητοῦ
(A 86)· ‘μὰ γὰρ Ἀπόλλωνα διίφιλον’. ἐπέβαλλε γὰρ μάντει εἰς πίστιν ἄγοντι τὸν προστάτην αὐτοῦ τῆς τέχνης ὀμνύειν θεόν.

259a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1097

259 a. καὶ τόδ’ ἐπ’ ὀφθαλμῶν ὀλοὸν νέφος: γράφεται καὶ ἀλαόν. κατηγοροῦσί τινες τοῦ Ἀπολλωνίου ὡς οὐκ εὖ τὸν ὅρκον τοῦτον εἰσαγηοχότος· ὀμνύει γὰρ καθ’ ὧν κινδυνεῦσαι οὐ δύναται.
ῥητέον δέ, ὅτι ἐμπαθέστερος γίνεται ὁ ὅρκος, ὅταν τις κατὰ τῆς ἰδίας ὀμνύῃ συμφορᾶς (υ 339)· ‘οὐ μὰ Ζῆν’, Ἀγέλαε, καὶ ἄλγεα πατρὸς ἐμοῖο’. καὶ Δημοσθένης (De cor. 208)· ‘μὰ τοὺς ἐν Μαραθῶνι προκινδυνεύσαντας καὶ τοὺς ἐν Πλαταιαῖς παραταξαμένους’. ἔθος οὖν ἀρχαῖον, πρῶτον
τοὺς θεοὺς ὀμνύναι, εἶτα ἐπάγειν καὶ τὰς ἰδίας συμφοράς.

259b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1098

b. καὶ τόδ’ ἐπ’ ὀφθ〈αλμῶν〉 ἀλαὸν νέφος: [φησί·] τὸ τυφλὸν νέφος καὶ ἡ ἐπικειμένη μοι ἀχλύς. σύνηθες δὲ τὸ κατὰ τῶν ἰδίων συμφορῶν ὀμνύειν.

260. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1099

260. οἳ μηδ’ οἵδε: οἳ μηδὲ οὗτοι ὡς ἐπιόρκῳ εὐμενεῖς εἴησαν.
παρὰ τὸ Ὁμηρικόν (Τ 264)· ‘εἰ δέ τι τῶνδ’ ἐπίορκον, ἐμοὶ θεοὶ ἄλγεα δοῖεν’.

263a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1100

263 a. κουρότεροι: τὸ συγκριτικὸν ἀντὶ ἀπολελυμένου κεῖται

263b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1102

b. πεπονήατο: πρὸς τὴν τῶν νέων σπουδὴν καὶ ταχύτητα τὸ 〈αἶψα〉 πεπονήατο, οἷον ἐνεργῶς ἐποίουν, ἡτοίμαζον.

264-65a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1103

264—65 a. ἑλώριον δὲ ἀναίρεμα, ἅρπαγμα· ἢ βρῶμα. λοίσθιον δὲ ἔσχατον. τὸ δὲ ἐπεσσυμένας πρὸς τὴν ἀθρόαν πτῆσιν τῶν Ἁρπυιῶν εἴρηται.

264-65b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1104

b. 〈ἄμφω:〉 οἱ Βορεάδαι. Lg

267a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1105

267 a. 〈ἀδευκέες:〉 ἀπροσδόκητοι. Lg

267b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1106

b. ἀδευκέας δὲ ἢ ἀντὶ τοῦ ἀπροσδοκήτους ἢ ἀντὶ τοῦ πικράς· δεῦκος γὰρ τὸ γλυκύ. P

268-69a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1107

268—69 a. ἀπρόφατοι: ἀντὶ τοῦ ἀπροόρατοι, ἀπροφάσιστοι, οἷον ἄνευ προφάσεως καὶ ἐποχῆς καὶ ὑπερθέσεως, παρόσον τοῖς προφασιζομένοις παρέπεται ὑπέρθεσις.

268-69b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1108

b. κλαγγῇ μαιμώωσαι: ὥρμων μετὰ κλαγγῆς ἐπιθυμοῦσαι τῆς τροφῆς. τοῦτο δὲ ὡς ἐπὶ ὀρνέων ἁρπακτικῶν· καὶ γὰρ ἐκεῖνα πρὸ τῆς ἁρπαγῆς κλάζειν φιλεῖ. καὶ τὸ ἐσσέυοντο εἰς τὴν ἀθρόαν ἐπίπτησιν καὶ τὸ τάχος ἀναφέρεται.

271a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1109

271 a. καταβρώξασαι: καταφαγοῦσαι. Lg (P)

271b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1110

b. ὑπὲρ πόντοιο: ὅτι διὰ τοῦ Αἰγαίου πόντου καὶ τοῦ Σικελικοῦ αὐτὰς ἐδίωκον, Φερεκύδης ἐν ς΄ (3 fg 28 J.) φησί.

274. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1111

274. φάσγαν’ ἐπισχόμενοι: τὰ ξίφη ἐν χεροῖν ἔχοντες παραπλησίως ἔτρεχον ὀπίσω αὐτῶν. L

275. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1112

275. ἀτὰρ Διὸς οὐ κεν ἐπ〈έσθην〉: οὐ γὰρ ἄν, φησί,
χωρὶς τοῦ Διὸς ταῖς Ἁρπυίαις ἠκολούθησαν.

276-77a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1113

276—77 a. ἐπεὶ ζεφύροιο: ἤτοι ταχίονες τῶν πνοῶν τοῦ λιβὸς ἢ ἴσα ταῖς πνοαῖς ἔτρεχον, ὡς Ἡσίοδος (Th. 268) φησιν. ἐπεὶ πάντοτε αἱ Ἅρπυιαι καὶ τὰς τοῦ ζεφύρου ἀέλλας παρεπέτοντο, εἴ ποτε εἰς τὰ τοῦ Φινέως ἔρχοιντο ἢ ἐκεῖθεν ὑπαναχωροῖεν.

276-77b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1114

b. αἱ τῶν ἀελλῶν συστροφαὶ πνοιῶν εἰσι ταχύτεραι. συμβαίνει μὲν γὰρ τὴν πνοὴν παρατετάσθαι καὶ ἐμβραδύνειν, ἡ δὲ ἄελλα ταχυτέρα καὶ κουφοτέρα ἐστὶ τῆς πνοῆς. καὶ εὐλόγως· ταχύτατος γάρ ἐστιν ὁ ζέφυρος τῶν λοιπῶν ἀνέμων, ὡς καὶ Ὅμηρος (T 415 sq.):
‘νῶι δὲ καί κεν ἅμα πνοιῇ ζεφύροιο θέοιμεν, τόν περ ἐλαφρότατόν φασ’ ἔμμεναι.’

279a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1115

279 a. ἠὲ πρόκας ἰχν〈εύοντες〉: ζῷόν τι ὅμοιον ἐλάφῳ, ὁ λεγόμενος νεβρός. Διονύσιος δέ φησιν ὁ Ἀθηναῖος ἐν ταῖς Κτίσεσι (fg 12 M. IV 395) τὰς ἐλάφους οὕτω λέγεσθαι, πρόκας· ὅθεν καὶ
Προκόννησος, ἐπεὶ ἐν ταύτῃ πληθύουσιν ἔλαφοι. οἱ δὲ Προχόννησον λέγουσιν εἰρῆσθαι ἀπὸ τῆς προχόου, ἣν ἔχουσα τοῖς Μιλησίοις ἀπήντησεν ἡ Παρθένος, ὅτε τὴν ἀποικίαν ἐστέλλοντο. οἱ δὲ Προχώννησον ἐτυμολογοῦσιν, καθὸ πρότερον οὖσα νῆσος ὕστερον προσεχώσθη. ὑπό τινων δὲ 〈ἡ〉 Προκόννησος καὶ Ἐλαφόνησος ἐκλήθη. Φιλητᾶς (fg 48 Kuchenm.)
δὲ φησι πρόκας λέγεσθαι ἐλάφους τὰς πρώτως τικτομένας, οἷον πρωτοτόκους.

279b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1116

b. 〈ἰχνεύοντες:〉 ζητοῦντες. Lg

280a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1117

280 a. 〈θείωσιν:〉 τρέχωσιν, ἐκ τοῦ θέω. Gm

280b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1118

b. τυτθὸν δὲ τιταινόμενοι: μικρὸν δὲ ἄποθεν μετὰ διαστάσεως ἔτρεχον.

281. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1119

281. μάτην ἀράβη〈σαν〉: προσδοκῶντες ἀεὶ διὰ τὸ σφόδρα
ἐγγὺς εἶναι καὶ δάκνειν καὶ ἐπιψαύειν [δοκεῖν].

282-83a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1120

282—83 a. μάλα σχεδόν: πλησίον τῶν Ἁρπυιῶν ὁρμῶντες. Lg (P)

282-83b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1121

b. ἐπέχραον ἤλιθα χερ〈σί〉: πολλάκις, φησίν, ἐθελήςαντες αὐτὰς πλῆξαι, μάτην ἐπήνεγκαν τὰς χεῖρας.

282-83c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1122

c. 〈ἤλιθα:〉 ματαίως, ἠλιθίως. Lg

284. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1123

284. ἀέκητι: παρὰ γνώμην. Lg (P)

285. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1124

285. ἐπὶ Πλωτῇσι: ταῖς περιπλεομέναις καὶ βρεχομέναις πανταχόθεν ὑπὸ τῶν κυμάτων· φησὶ δὲ τὰς Στροφάδας νήσους. καὶ ἄλλοι δὲ ποιηταὶ λέγουσι παρὰ τὰς Πλωτὰς καταληφθῆναι τὰς Ἁρπυίας, αἳ νῦν Στροφάδες καλοῦνται. εἰσὶ δὲ αἱ νῆσοι αὗται ἐν τῷ Σικελικῷ
πελάγει. 〈...〉 ἃς ὁ ποιητής φησι (B 677) ‘νήσους τε Καλυδνάς’.

286. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1125

286. εἰ μὴ ἄρ’ ὠκέα Ἶρις: ἄλλοι τὸν Ἑρμῆν φασιν. ἀστείως δὲ ταύτῃ τῇ θεῷ τὸ κωλῦσαι τοὺς Βορεάδας δίδωσιν, ἤτοι ὅτι ἄγγελος ἢ ὅτι τῶν Ἁρπυιῶν ἀδελφή.

292. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1126

292. ὀπιδνοτάτη: τιμία καὶ ἐπιστροφῆς ἀξία, παρὰ τὴν ὄπιδα
καὶ ἐπιστροφήν, διὰ τὸ τιμωρεῖσθαι τοὺς ἐπιόρκους. ῥιγίστη δὲ φρικτή.

295. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1127

295. 〈εἴξαντες:〉 πεισθέντες. Lg

296-97a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1128

296—97 a. Στροφάδας δέ: Στροφάδας φησὶ κεκλῆσθαι διὰ τὸ τοὺς Βορεάδας αὐτόθεν ὑποστρέψαι στραφέντας εἰς τοὐπίσω, λαβὼν
παρὰ Ἀντιμάχου (fg 13 B. II 291). οἱ δὲ Στροφάδας φασὶν αὐτὰς κεκλῆσθαι, καθὸ ἐπιστραφέντες αὐτόθι ηὔξαντο τῷ Διὶ 〈ἐπὶ τῷ〉 κατα-

296-97a-cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1129

λαβεῖν τὰς Ἁρπυίας. κατὰ δὲ Ἡσίοδον (fg 59 Rz.²) καὶ Ἀντίμαχον (v. supra) καὶ Ἀπολλώνιον οὐ κτείνονται.

296-97b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1130

b. πάρος Πλωτὰς καλέοντ〈ες〉: αἱ Πλωταὶ νῆσοι μετω- νομάσθησαν Στροφάδες. μέμνηται αὐτῶν καὶ Ἀντίμαχος ἐν τῇ Λύδη
(v. sch. a). 〈...〉. ὅτι δὲ ηὔξαντο οἱ περὶ Ζήτην τῷ Διὶ στραφέντες, λέγει καὶ Ἡσίοδος (fg 57 Rz.²)·
‘ἔνθ’ οἵ γ’ εὐχέσθην Αἰνηίῳ ὑψιμέδοντι.’ ἔστι γὰρ Αἶνος ὄρος τῆς Κεφαλληνίας, ὅπου Αἰνησίου Διὸς ἱερόν ἐστιν, οὗ μνημονεύει Κλέων ἐν Περίπλῳ (M. IV 365) καὶ Τιμοσθένης ἐν τοῖς
Λιμέσιν (fg 39 E. A. Wagner Die Erdbeschreibung des T., Diss. Lips. 1888, 72). Ἀπολλώνιος μὲν οὖν τὴν ἀποστρέψασαν τοὺς περὶ Ζήτην Ἶριν λέγει, Ἡσίοδος (fg 58 Rz.²) δὲ Ἑρμῆν. αἱ δὲ Πλωταὶ νῆσοι κεῖνται ἐν τῷ Σικελικῷ πελάγει.

299. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1131

299. κευθμῶνα Κρήτης: κοιλάδα τῆς Κρήτης κατέδυσαν.
τοῦτο δέ φησι καὶ Νεοπτόλεμος. ὁ 〈δὲ〉 τὰ Ναυπακτικὰ ποιήσας (fg 3 Kink.) καὶ Φερεκύδης ἐν ς' (3 fg 29 J.) φασὶν εἰς τὸ σπέος αὐτὰς φυγεῖν τῆς Κρήτης τὸ ὑπὸ τῷ λόφῳ τῷ Ἀργινοῦντι.

300. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1132

300. μεταχρονίη: μετέωρος. Lg (P)

301-02a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1133

301—02 a. 〈πινόεν:〉 ῥερυπωμένον. Lg

301-02b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1134

b. φοιβήσαντες: τὸ ῥυπαρὸν σῶμα καθάραντες. εἶπεν γάρ (v. 200) ‘πίνῳ δέ οἱ αὐσταλέος χρώς’, ἀπεσκληρυμμένος τῷ ῥύπῳ

301-02b-cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1135

ἐτύγχανε. φοιβήσαντες οὖν λαμπρύναντες, καθάραντες· φοῖβον γὰρ τὸ καθαρόν, ὅθεν καὶ Φοῖβος ὁ Ἀπόλλων, διὰ τὸ καθαρόν.

301-02c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1136

c. ἐπικριδόν: ἐπικρίναντες ἔθυον. Lg (P)

306. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1137

306. ἁρπαλέως: ἀδηφαγῶν ἤσθιεν, ἴσην ὀνείρου ἡδονὴν ἔχων,
μὴ πιστεύων μηδὲ νῦν εἰ εὐωχεῖται δι’ ἃ πέπονθεν, ἀλλ’ ὥσπερ ὀνειράτια εἶναι δοκῶν.

308. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1138

308. ἐγρήσσειν τὸ ἐγρηγορεῖν, τὸ δὲ μένον ἀντὶ τοῦ προσεδέχοντο. P

310. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1139

310. πείρατα: ἃ δεῖ αὐτοὺς διαπερᾶσαι. ἄνυσιν δέ, ἀστείως
καὶ καιρίως ταύτῃ τῇ λέξει ἐχρήσατο· ἀνύσαι γὰρ κυρίως τὸ μετὰ καμάτου τι ποιῆσαι, ὡς καὶ μέχρι 〈τοῦ〉 νῦν φαμεν.

311-12a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1140

311—12 a. κλῦτέ νυν: τὸ νυν ἀντὶ τοῦ οὖν. διὰ δὲ τοῦ οὖν ὥσπερ ὀφειλομένην τὴν μαντείαν αὐτοῖς ἀποδίδωσι, λέγων· ‘ἐπακούσατε οὖν, ὥσπερ τὸ χρέος ἀπολαμβάνοντες’.

311-12b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1141

b. 〈οὐ μὲν πάντα:〉 τοῦτο δέ φησιν, ἵνα μὴ ὕστερον ὀχλήσωσιν αὐτόν, τὸ ἀκριβὲς ζητοῦντες. καὶ δαιμονίως τούτου τὴν αἰτίαν τοῖς θεοῖς περιάπτει καὶ οὐχὶ ἑαυτῷ, λέγων· ὅσσα δ’ ὄρωρε θεοῖς φίλον οὐκ ἐπικεύσω.

311-12c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1142

c. ὄρωρε: ἀντὶ τοῦ ὑπάρχει. Lg (P)

313. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1143

313. τὸ δὲ ἀασάμην ἀντὶ τοῦ ἐλύπησα κεῖται. ἀφραδίαν δέ φησι τὴν ἀβουλίαν. καὶ τὴν αἰτίαν ἐπάγει, δι’ ἣν ἐλύπησε τὸν Δία. P

314. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1144

314. χρείων ἑξείης: μαντευόμενος πᾶσιν ἐφεξῆς καὶ τελείως. παρατίθησι δὲ αὑτοῦ τὰς συμφοράς, ἤδη δηλῶν, ὡς οὐκ ἀκριβῶς αὐτοῖς οὐδὲ ἄκρως μαντεύεται, εἴγε διὰ τοῦτο ἐβλάβη.

315-16a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1145

315—16 a. ἐπιδευέα: μὴ τέλεια, ἀλλ’ ἔτι 〈τι〉 ἐνδέοντα λόγια τοῖς ἀνθρώποις ἐκφαίνειν, ἵνα καὶ τοῦ θείου χρείαν ἔχωσιν.

315-16b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1146

b. 〈ἐπιδευέα:〉 ἐλλιπῆ. Gg

315-16c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1147

c. θέσφατα δὲ μαντοσύνης τὰ θεσπίσματα τῆς μαντικῆς λέγει. P

317-18a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1148

317—18 a. πέτρας μέν: περὶ τῶν Συμπληγάδων, ὅτι ἐπὶ τοῦ Ποντικοῦ στόματος ἦσαν καὶ ὅτι Κυάνεαι ἐκαλοῦντο διὰ τὸ χρῶμα, ἐν τῷ α' (v. 2 sq.) εἴρηται. ὁ δὲ διὰ πάντων καὶ ἐκ πρώτης ἀκοῆς δε- δίττεται τοὺς ἥρωας, διά τε τῆς παλιρροίας τῶν πετρῶν καὶ διὰ τοῦ
ἐν θαλάσσῃ στενοῦ, ὅπερ καὶ ἐπὶ γῆς ἄγαν κινδυνῶδες καὶ φοβερόν ἐστιν. L

317-18b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1149

b. ἁλὸς ἐν ξυνοχῇσι: ὅπου στενοῦται ἡ θάλασσα. λέγει δὲ ἐπὶ τοῦ στόματος τοῦ Πόντου. Lg (P)

319. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1150

319. διαμπερὲς ἐξαλ〈έασθαι〉: τοῦτο φησίν, ἐπεὶ οὐδεὶς
οὐδέποτε ἀβλαβὴς τελέως ἐξέφυγεν, ὥστε οὐδὲ ἂν ἡ Ἀργὼ καίτοι Ἥρας προνοουμένης.

320a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1151

320 a. τὸ μὲν οὖν ἐρηρεῖσθαι τὸ ἐρρῶσθαι σημαίνει. P

320b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1152

b. νεάτῃσιν: ταῖς εἰς βάθος οὔσαις. Lg (P)

321. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1153

321. ἀλλὰ θαμὰ ξυνί〈ασιν〉: διὰ πάντων τὸ δεινὸν τοῦ
λόγου ἐπαίρει, διά τε τοῦ μὴ ἁπλῶς συνιέναι ἀλλὰ συνεχῶς, καὶ διὰ τοῦ ἐναντίαι . εἰ μὲν γὰρ ἐκ τῶν πλαγίων ἑαυταῖς συνήρχοντο, τάχα ἄν πως δυνατὸν ἦν ὑποτηρήσαντα τὴν σύνοδον ἐκφυγεῖν· εἰ δὲ ἐξ ἐν- αντίας συνέρχονται, ἄντικρυς καὶ ὡμολογημένος ὁ κίνδυνος. δεινοποιεῖ δὲ καὶ τῇ ἀκοῇ ἐκπλήττει τοὺς ἥρωας, ἐπεὶ μεγάλας ἔσχε παρ’ αὐτῶν
τὰς εὐεργεσίας, ἵνα καὶ αὐτὸς μεγάλα αὐτοῖς καὶ δεινὰ προμηνύων ὥσπερ ἴσος ἀντευεργέτης ὀφθῇ.

322-23a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1154

322—23 a. κορθύεται: βρασσόμενον ὑπὲρ αὐτῶν τὸ ὕδωρ διι- κνεῖται. στρηνές δέ ἐστι τὸ ἀνατεταμένον καὶ μέγα καὶ ὀξὺ καὶ διά- τορον.

322-23b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1155

b. 〈κορθύεται βρασσόμενον:〉 ἠχεῖται. Sm

322-23c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1156

c. βρασσόμενον δέ ἀντὶ τοῦ μετὰ ἤχου καὶ ταραχῆς αἰρό- μενον. P

322-23d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1157

d. στρηνές: σκληρόν. Lg P

322-23e. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1158

e. στυφελή δὲ ἡ τραχώδης ἀκτή. P

324. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1159

324. τῷ νῦν ἡμετέ〈ρῃσι〉: διὸ νυν, ἐπεὶ μέγας καὶ πολὺς ὁ κίνδυνος. παραιφασίῃσι δὲ παραινέσεσιν, ὑποθήκαις.

325. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1160

325. τὸ δὲ ἀλέγειν ἀντὶ τοῦ φροντίζειν. P

326a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1161

326 a. πείρειν δὲ ἐνταῦθα μὲν τὸ διαπλέειν καὶ διαπερᾶν, ὡς
τὸ ‘ἀλεγεινά τε κύματα πείρων’ (Hom.), ἀλλαχοῦ δὲ καὶ τὸ διατρυπᾶν· ‘σπλάγχνα δ’ ἄρ’ ἀμπείραντες’ (B 426). P

326b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1162

b. αὐτάγρετον: αὐθαίρετον. Lg P

327. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1163

327. τὸ δὲ θύνειν τὸ ὁρμᾶν σημαίνει. οἱ δὲ ἰθύνειν γρά- φοντες ἁμαρτάνουσιν. P

328-29a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1164

328—29 a. οἰωνῷ δὴ πρό〈σθε〉: τὸ ἑξῆς· οἰωνῷ δὴ πρόσθε πελειάδι πειρήσεσθε ἐφιέμενοι. πελειὰς δὲ εἶδος περιστερᾶς, ὡς καὶ Ἀριστοτέλης (Hist. an. V 13, 544 b 1) φησίν. ὅτι δὲ ἐχρήσαντο περιστερᾷ πλεῖν μέλλοντες, καὶ Ἀσκληπιάδης ἐν Τραγῳδου- μένοις (12 fg 2 b J.) φησίν.

328-29b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1165

b. τὸ δὲ πρόσθε τὸ πρότερον δηλοῖ, τὸ δὲ ἀποπρὸ τὸ μα- κράν. τὸ δὲ ἐφιέναι ἐνταῦθα μὲν τὸ ἐνδιδόναι σημαίνει, ἔστι δ’ ὅτε τὸ ἐντέλλεσθαι καὶ ἐπιτρέπειν, παρὰ δὲ τοῖς ῥήτορσιν ἰδίως τὸ ἀπὸ δικαστηρίου εἰς δικαστήριον μεταβαίνειν, καὶ ἔφεσις ἡ μετάβασις. Λου- κιανός (Prom. 4)· ‘ἡ δὲ ἔφεσις ἐπὶ τὸν Δία ἔσται’. ἐφίεμαι δὲ τὸ
ἐπιθυμῶ. ὁ δὲ νοῦς· πρότερον δὲ πειράσασθαι ἐφιέναι οἰωνῷ πελειάδι, ὥστε πέτεσθαι δηλαδή, μεθέντες αὐτὴν ἀποπρὸ καὶ μακρὰν τῆς νεώς. P

330a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1166

330 a. σόη: ἀβλαβής. Lg P

330b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1167

b. δίηται: διωχθείη καὶ πετασθείη ἡ ὄρνις. Lg P

332. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1168

332. ἀλλ’ εὖ καρτύναντες: ἀσφαλισάμενοι καὶ κρατύναντες.
Δωρικὸν δέ ἐστι τὸ κατ’ ἐναλλαγὴν στοιχείων διαλέγεσθαι, ὡς καὶ κρα- δίαν καὶ κάρτος λέγουσιν.

333-34a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1169

333—34 a. ἐπεὶ φάος οὐ νυ τι τόσσον: ἡ διάνοια 〈ἡ〉 αὐτὴ γέγονε παρὰ τὴν ἐν ἄλλοις λεχθεῖσαν (I 870 sq.):

333-34a-cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1170

‘οὐδέ τι κῶας αὐτόματον δώσει τις ἑλὼν θεὸς εὐξαμένοισιν.’

333-34b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1171

b. 〈φάος:〉 ζωή. Sm

335. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1172

335. ὀνήϊστον: ὠφελιμώτατον πονεῖτε καὶ πράττετε. λέγει δὲ
τὸ κωπηλατεῖν.

336. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1173

336. πρὶν δ’ οὔτι θεούς: πρὸ δὲ τοῦ εἰς τὸν πορθμὸν ἐλθεῖν οὐ κωλύω ὑμᾶς τοὺς θεοὺς ἐπικαλεῖσθαι βοηθούς.

341. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1174

341. ὦ μέλεοι: τοῦτο φησιν ὡς τῶν ἡρώων μέγα φρονούντων ἐπὶ τῇ κατασκευῇ τῆς Ἀργοῦς διά τε τὸ τῶν ξύλων μέγεθος καὶ τὴν
κατασκευάσασαν Ἀθηνᾶς τέχνην.

342-44a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1175

342—44 a. εἰ κέ με τρὶς τόσσον: διὰ τούτου μάλιστα, ὥσπερ ἐκ θεῶν τὸ κώλυμα τῆς ὁδοῦ λέγων εἶναι, πείθει αὐτοὺς ἐπαναχωρεῖν, ἐάν τι φαῦλον συμβῇ τῇ ὄρνιθι. τοῦτο δέ φησιν, ἐπεὶ τοὺς παρὰ τῶν ἀδίκων λόγους ὡς ἀπίστους καὶ ἀπληρώτους λαμβάνομεν διὰ τὸ ἀσεβὲς
αὐτῶν. φησὶν οὖν· εἰ καὶ τρὶς τοσοῦτον ἢ καὶ πλέον ὑπονοεῖτέ με μισεῖσθαι ὑπὸ τῶν θεῶν ὅσον ἀληθῶς μισοῦμαι, μὴ τολμήσητε χωρὶς οἰωνοῦ περᾶν.

342-44b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1176

b. τὸ δὲ ἀνάρσιος σημαίνει μὲν τὸν ἀνάρμοστον, σημαίνει δὲ καὶ τὸν ἐχθρόν· οἱ γὰρ ἐχθροὶ ἀλλήλοις οὐ συμβαίνουσι. P

342-44c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1177

c. τὸ δὲ πάρεξ βαρυτόνως ἀντὶ τοῦ χωρίς.

345. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1178

345. καὶ τὰ μὲν ὥς κε πέλ〈ῃ〉: καὶ ταῦτα μὲν οὕτως ἂν γένοιτο, καθὼς καὶ ἔσται καὶ εἵμαρται. L

346. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1179

346. σύνδρομα πετράων: τὴν σύνοδον. διὰ δὲ τούτου πάλιν αἰνίττεται μάλλον, ὡς οὐ ῥᾳδία αὐτοῖς οὐδὲ ἀκίνδυνος ἡ ἔξοδος.

347-49a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1180

347—49 a. αὐτίκα Βιθ〈υνῶν〉: μετὰ γὰρ τὴν Φινέως νῆσον ἐπὶ τὰ δεξιὰ μέρη ἐστὶ Βιθυνία παρὰ τὸν Βόσπορον. ταχέως ἄρα ἐκ- πλεύσαντι τὸ στόμα τοῦ Πόντου ἡ ἑτέρα πλευρὰ τῆς Βιθυνίας· ἡ γὰρ Βιθυνία, ὡς προείρηται, περὶ τὸν Βόσπορόν ἐστιν ἐν δεξιᾷ, ἐν ἀριστερᾷ

347-49a-cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1181

δὲ Σαλμυδησσὸς θρᾳκῶν ἀγρίων. ὠνομάσθη δὲ Σαλμυδησσὸς ἀπὸ τοῦ συρρέοντος εἰς αὐτὸν ποταμοῦ.

347-49b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1182

b. πλώετε ῥηγμῖνας: ἐχόμενοι τῆς Βιθυνίας πλεῖτε πρὸς τὰ δεξιά, φυλαττόμενοι τὰς ἐκ τοῦ ἀριστεροῦ μέρους ῥηγμῖνας — λέγοι δ’
ἂν τοῦ Σαλμυδησσοῦ, ἐπειδὴ οἱ περὶ τὸν Σαλμυδησσὸν κατοικοῦντες θρᾷκες ἐπιτιθέμενοι διήρπαζον τοὺς παραπλέοντας.

347-49c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1183

c. Ῥήβας δὲ ποταμὸς Βιθυνίας.

347-49d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1184

d. Μέλαιναν: ἄκρα οὕτως καλουμένη. Lg (P)

351-52a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1185

351—52 a. κεῖθεν δ’ οὐ μάλα: ἐκ τῆς θυνιάδος νήσου πλεύ-
σαντες οὐ πολὺ ἐπὶ τὸ πέραν εἰς τὴν Μαριανδυνῶν ἥξετε γῆν. τὴν δὲ Μαριανδυνῶν 〈γήν〉 σὺν Γνησιόχῳ τῷ Μεγαρεῖ Βοιωτοὶ κατέσχον, ὡς Ἔφορος (70 fg 44 b J.) ἱστορεῖ. παραρρεῖ δὲ αὐτὴν ὁ Ἀχέρων ποταμός. Ἀχέρων δὲ παρὰ τὰ ἄχεα εἴρηται.

351-52b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1186

b. τὸ δὲ ἀντιπέραιαν πρὸς τὴν νῆσον· ἀντιπέραν γὰρ τῆς
νήσου κεῖται ἡ Μαριανδυνία. P

353-56a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1187

353—56 a. ἔνθα μὲν εἰς Ἀίδα〈ο〉: κατά τὸν ἐν τῇ Μαριαν- δυνίᾳ Ἀχέροντα ὡς ἐπὶ τὸν τοῦ Ἅιδου ποταμὸν καταβατή τις ἔστιν ὁδός. ὁ δὲ ῥεῖθρα σφοδρὰ ἔχων διατέμνει αὐτήν — τὴν Μαριανδυνίαν —, κάτωθεν ῥέων, καὶ εἰς 〈ἄκραν αὐτὴν〉 ἔκ τινος φάραγγος ῥέων τὰ
ῥεύματα εἰσβάλλει.

353-56b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1188

b. ἀκτή τε προβλής: ἄκρα κατὰ τὴν Ἡράκλειαν, ἣν Ἀχερούσιον

353-56b-cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1189

καλοῦσιν οἱ ἐγχώριοι. Ἡρόδωρος (31 fg 31 J.) δὲ καὶ Εὐφορίων ἐν τῷ Ξενίῳ (fg 35 Scheidw.) ἐκείνῃ φασὶ τὸν Κέρβερον ἀνήχθαι ὑπὸ τοῦ Ἡρακλέους καὶ ἐμέσαι χολήν, ἐξ ἧς φυῆναι τὸ καλούμενον ἀκόνιτον φάρμακον. Ἄνδρων δὲ ὁ Τήιος ἐν τῷ Περίπλῳ (fg 1 M. II 348)
φησὶν Ἀχέροντά τινα βασιλεῦσαι τῶν τόπων, οὗ θυγατέρα γενέσθαι Δαρδανίδα· ταύτην δὲ Ἡρακλέους πλησιάσαντος ἐσχηκέναι υἱὸν Ποιμένα λεγόμενον· ἀποθανόντων δὲ κατὰ τὸν αὐτὸν χρόνον τῆς τε Δαρδανίδος καὶ τοῦ υἱοῦ αὐτῆς Ποιμένος, τοὺς τόπους ἀπ’ αὐτῶν κληθῆναι κατὰ τὴν Ἡράκλειαν Δαρδανίδα τε καὶ Ποιμένα.

353-56c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1190

c. ὑψόθι δὲ τείνειν αὐτήν φησι, τουτέστι ὑψηλή ἐστιν. P

353-56d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1191

d. δινήεις τ’ Ἀχέρων: καὶ ὁ Ἀχέρων ποταμὸς εἰς θάλασσαν ῥεῖ διὰ μεγάλης φάραγγος, τέμνων τὴν Ἀχερουσίαν ἄκραν. παρὰ γὰρ τὴν Ἡράκλειαν τὴν ἐν Μαριανδυνοῖς Ἀχέρων τις ἔστι 〈ποταμὸς〉 καὶ στόμιον σπηλῶδες. φάραγγος δὲ τῆς τοῦ ὄρους τραχύτητος καὶ ὀρεινῆς
κοιλάδος· φάραγξ γὰρ ἡ ὀρεινὴ κοιλάς.

357-59a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1192

357—59 a. ἀγχίμολον δ’ ἐπὶ τῇ: ἐπὶ τῇ Μαριανδυνῶν χώρᾳ. τὸ δὲ ἑξῆς· ἐπὶ δὲ τῇ Μαριανδυνῶν γῇ ἐκ τοῦ σύνεγγυς παραπλέετε τὰ τῶν Παφλαγόνων ὄρη.

357-59b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1193

b. κολωνούς: ὄρη. Lg (P)

357-59c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1194

c. τοῖσίν τ’ Ἐνετή〈ιος〉: ἀπὸ Ἐνέτης πόλεως Παφλαγόνων. Ὅμηρος (B 852)· ‘ἐξ Ἐνετῶν, ὅθεν ἡμιόνων γένος’. τούτους δὲ Καύκωνας

357-59c-cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1195

ἐκάλουν πρὸ τῶν Τρωικῶν. τὸν δὲ Πέλοπα Παφλαγόνα τὸ γένος εἶπεν, ἄλλοι δὲ Λυδὸν αὐτὸν ἱστοροῦσιν· ὁ δὲ Εὐφορίων (fg 135 Scheidw.) ἀμφοτέραις ταῖς δόξαις συντίθεται.

357-59d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1196

d. 〈μενεδήϊος:〉 γράφεται Ἐνετήιος. Lg Gm

357-59e. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1197

e. τὸ δὲ τοῦ καί περ ἀφ’ αἵματος εὐχετόωνται περισσὸν ἔχει τὸν περ· ἀπὸ τοῦ Πέλοπος γὰρ ἔλεγον κατάγεσθαι οἱ Παφλαγόνες. P

360-63a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1198

360—63 a. ἔστι δέ τις ἄκρη Ἑλ〈ίκης〉: ὅτι ἡ Κάραμβις ἄκρα ὑψηλή τε καὶ καταρρὼξ τῆς Παφλαγονίας καὶ εἰς τὸ πέλαγος τείνει πρὸς ἄρκτον, μνημονεύει καὶ Ἔφορος ἐν δ' (70 fg 41 J.). ὁ δὲ
νοῦς· ἔστι δέ τις ἄκρα καὶ ἐξοχὴ ὑψηλὴ εἰς τὸ πέλαγος τείνουσα, κατεναντίον τῆς Ἑλίκης Ἄρκτου κειμένη, ὑφ’ ἧς καὶ αἱ τοῦ Βορέου ἄελλαι περισχίζονται, τουτέστιν αἱ πνοαί. ἔστι δὲ ὑπέρβατον, καὶ ἡ ὑπὲρ ἀντὶ τῆς ὑπό· ὑφ’ ἧς καὶ αἱ τοῦ Βορέου πνοαὶ σχίζονται.

360-63b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1199

b. ἴσως δὲ βέλτιον λαμβάνειν τὴν ὑπὲρ 〈ἀντὶ τοῦ ἐπάνω· ὑπὲρ〉
τῆς Καράμβιδος καὶ αἱ πνοαὶ τοῦ Βορέου σχίζονται ἤτοι διαλύονται. εἰ γὰρ ἐν ταῖς κορυφαῖς τῶν ὑψηλῶν ὀρέων νηνεμία ἐστίν, ὡς οἱ φυσιολόγοι ἀξιοῦσι, πολλῷ μᾶλλον ὑπὲρ ἐκείνας. διὸ καὶ ἐπάγει· οὕτως ἀνὰ τὸ πέλαγος τετραμμένη τῷ αἰθέρι κύρει καὶ προσπελάζει. P

360-63c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1200

c. 〈αἰθέρι κύρει:〉 ἡ Κάραμβις τῷ αἰθέρι προσεγγίζει. Lg

364. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1201

364. 〈τὴν δὲ περιγνάμψαντι:〉 τὴν Κάραμβιν δηλονότι κάμψαντι. Lg

366a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1202

366 a. Ἅλυος ποταμοῖο: Ἅλυς ποταμὸς Παφλαγονίας, ὃν

366b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1204

b. Ἅλυος: ποταμὸς Παφλαγονίας περὶ Σινώπην ἐκβάλλων. Lg (P)

367-68a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1205

367—68 a. ἐρεύγονται: ἠχοῦσι, ῥέουσι μετὰ ἤχου. Lg (P)

367-68b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1206

b. μετὰ τόν δ’ ἀγχίρρ〈ο〉ος Ἶρις: μετὰ δὲ τὸν Ἅλυν πλησίον ῥεῖ ὁ Ἶρις, ἐλάττων ὢν τοῦ Ἅλυος κατὰ τὸ μέγεθος. λευκῇσι δὲ ἀντὶ τοῦ καθαραῖς.

367-68c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1207

c. 〈Ἶρις:〉 ποταμὸς Παφλαγονίας. Lg

369-72a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1208

369—72 a. κεῖθεν δὲ προτ〈έρωσε〉: ἐκεῖθεν δὲ προελθοῦσιν ἀκτήν τινα εἶναί φησιν ἐκκειμένην εἰς θάλασσαν· κάμψαντι δὲ αὐτὴν κόλπον εἶναι, εἰς ὃν καταφέρεσθαί φησι τὸν θερμώδοντα ὑπὸ τὴν θεμισκύρειον ἄκραν, ἔνθα ᾤκησαν αἱ Ἀμαζόνες.

369-72b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1209

b. ὑπείροχος: ὑπερέχων, ὑψηλός. Lg (P)

369-72c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1210

c. 〈θερμώδοντος:〉 ποταμὸς Παφλαγόνων. Lg

369-72d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1211

d. μύρεται: ἀντὶ τοῦ ἐκρεῖ. συναπτέον δὲ οὕτω· τὸ στόμα θερμώδοντος κόλπῳ μύρεται. διαειμένος δὲ κατὰ ἀντιστροφὴν διαφερόμενος, μεθ’ ὁρμῆς ῥέων, οἷον· διὰ πολλῆς γῆς ῥέων ὁ ποταμὸς ὁ
θερμώδων κατὰ τὴν θεμισκύρειον ἄκραν εἰς κόλπον εὐδινὸν ἐκρέει.

373-76a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1212

373—76 a. ἔνθα δὲ Δοίαντος πεδ〈ίον〉: Δοίας καὶ Ἄκμων ἀδελφοί· τίνος δὲ πατρός, οὐ φέρεται, ὡς φησι Φερεκύδης (3 fg 15 b J.).

373-76a-cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1213

πλησίον δέ, φησί, τοῦ Δοίαντος πεδίου εἰσὶ τρεῖς πόλεις, ἔνθα κατῴκουν αἱ Ἀμαζόνες, Λυκαστία, θεμίσκυρα καὶ Χαδηςία. οἱ δὲ Χάλυβες ἔθνος Σκυθικόν μετὰ τὸν θερμώδοντα, οἳ μέταλλα σιδήρου εὑρόντες μοχθοῦσι περὶ τὴν ἐργασίαν. ἐκλήθησαν δὲ Χάλυβες ἀπὸ Χάλυβος τοῦ Ἄρεως
υἱοῦ. μέμνηται αὐτῶν καὶ Καλλίμαχος (fg 35c Schn. = Pap. Soc. Ital. 1092, 48 sq.)· ‘Χαλύβων ὡς ἀπόλοιτο γένος, γειόθεν ἀντέλλοντα κακὸν φυτὸν οἵ μιν ἔφηναν.’

373-76b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1214

b. σμυγερώτατοι: ἐπιπονέστατοι. Lg P

373-76c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1215

c. 〈ἐργατίναι:〉 μοχθηροί. Lg

377-80. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1216

377—80. Γενηταίην ὑπὲρ ἄκρην: Γενηταία ἄκρα, κυρίως οὕτω λεγομένη ἀπὸ Γένητος ποταμοῦ, ἔνθα Διὸς Ξενίου ἱερόν ἐστι. καὶ Τιβαρηνοὶ ἔθνος Σκυθικόν πλησιόχωρον Χαλύβων. Μοσσύνοικοι δὲ ἔθνος καὶ αὐτὸ 〈Σκυθικόν〉, ἀπὸ τῆς διαγωγῆς τὴν προση-
γορίαν ἐσχηκός. μόσσυνοι γὰρ οἱ ξύλινοι οἶκοι λέγονται, οἷς [καὶ αὐτοὶ] ἐχρῶντο· ὅπερ καὶ αὐτὸς αἰνιττόμενος ὑλήεσσαν γῆν αὐτοὺς οἰκεῖν ἔφη. ἀπὸ γοῦν τοῦ μόσσυνος, ὃ λέγεται ὁ ξύλινος οἶκος, ἐκλήθησαν Μοσσύνοικοι.

382. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1217

[382]. κάλινα: ξύλινα. Lg (P)

382-85a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1218

382—85 a. λισσῇ ἐπικέλσετε νήσῳ: τῇ τραχείᾳ καὶ ὑψηλῇ. ἡ δὲ νῆσος καλεῖται Ἀρητιάς. ἐν δὲ ταύτῃ τῇ νήσῳ αἱ Στυμφαλίδες ἦσαν ὄρνιθες, ἀπὸ Στυμφάλου τῆς Ἀρκαδίας πόλεως ὑπὸ Ἡρακλέους διωχθεῖσαι. ἐν ταύτῃ οὖν τῇ νήσῳ, φησί, παντοίᾳ σπουδῇ κατάχθητε· ἐκεῖ γὰρ ὑμῖν ἐπιφανήσεταί τις ὠφέλεια.

382-85a-cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1219

λισσὴ δὲ ἀντὶ τοῦ ὁμαλή. Ἀμερίας δὲ ἐν Γλώσσαις λισσὸν τὸ ὑψηλὸν ἀποδίδωσιν. ὅτι δὲ ἡ νῆσος αὕτη ὄρνιθας ἔχει τοξευούσας τοῖς πτεροῖς ὡς βέλεσιν, ἱστορεῖ καὶ Εὐριπίδης ἐν Φρίξῳ (fg 838 N.²).

382-85b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1220

b. 〈ἀπειρέσιοι:〉 πολλοί. Lg

382-85c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1221

c. ἐφέπουσιν: διατρίβουσιν. Lg P

387a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1222

387 a. Ὀτρηρὴ καὶ Ἀντιόπη: Ἀμαζόνων αὗται βασίλειαι.

387b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1223

b. 〈στρατόωντο: . . .〉 ποίαν δὲ στρατιάν, οὐδεὶς ἐδήλωσεν.

388-91a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1224

388—91 a. ἔνθα γὰρ ὕμμιν: ἐνταῦθα γάρ, ἐν τῇ Ἀρητιάδι νήσῳ, ὑμῖν ὄφελος ἐκ τῆς θαλάσσης ἥξει ἄρρητον, δηλονότι διὰ τὸ
ναυάγιον. λέγει δὲ τοὺς Φρίξου καὶ Χαλκιόπης τῆς Αἰήτου θυγατρὸς παῖδας, οἵτινες ἐπὶ τὴν Ἑλλάδα στελλόμενοι διὰ τὸν Ἀθάμαντος κλῆρον, ἐν ταύτῃ τῇ νήσῳ ναυαγήσαντές ἔτυχον ἐπιμελείας παρὰ τῶν ἡρώων καὶ ὁδηγοὶ αὐτοῖς εἰς τὴν Σκυθίαν ἐγένοντο. εἰσὶ δὲ οὗτοι Ἄργος, Μέλας, Κυτίσωρος, Φρόντις.

388-91b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1225

b. 〈ἀδευκέος:〉 τῆς ἀπροσδοκήτου, ἀντὶ τοῦ τῆς παρ’ ἐλπίδας ὑμῖν φανείσης. Lm

388-91c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1226

c. ἀδευκῆ δὲ φησι τὴν θάλασσαν, ἤγουν πικράν· δεῦκος γὰρ τὸ γλυκύ. ἄρρητον δὲ φησι τὸ ὄνειαρ διὰ τὸ ἀπροσδόκητον τοῦ ναυαγίου. P

388-91d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1227

d. τῷ κέ τε φίλα φρο〈νέων〉: διό, ἐπεὶ ὠφελήσει ὑμᾶς, εὐνοῶν ὑμῖν κελεύω κατέχειν.

388-91e. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1228

e. 〈ἀλλὰ τίη με:〉 ταῦτά φησιν, ἐπεὶ ἔλαθεν ἑαυτὸν τὰ πάντα μέλλων λέγειν — τίνες τε εἴησαν οἱ συντευξόμενοι καὶ ὅπερ αὐτοῖς ποιήσουσιν — καὶ παρεκβαίνειν τῶν προαπαγγελθέντων αὐτῷ· ἔφη

388-91e-cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1229

γὰρ (v. 311 sqq.) τὰ πάντα ἀκριβῶς μὴ εἰπεῖν διὰ τὸ μὴ προσκροῦσαι τοῖς θεοῖς πάλιν. διὸ ἑαυτοῦ ἐπιλαμβάνεται.

388-91f. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1230

f. 〈ἀλιτέσθαι:〉 ἁμαρτεῖν. Lg

388-91g. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1231

g. 〈διηνεκέως:〉 καθόλου. Lg

392-94a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1232

392—94 a. νήσου δὲ προτέρω 〈σε〉: μετὰ δὲ τὴν νῆσον καὶ τὴν περαίαν γῆν οἰκοῦσιν οἱ Φίλυρες. ὑπεράνω δὲ τῶν Φιλύρων
καὶ ἔμπροσθέν εἰσιν οἱ Μάκρωνες, ἔθνος Σκυθικόν 〈ἤ〉 ἄποικον τῶν Εὐβοέων· ἡ γὰρ Εὔβοια καὶ Μάκρις ἐκαλεῖτο διὰ τὴν θέσιν.

392-94b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1233

b. νήσου δὲ προτέ〈ρωσε〉: τῆς δὲ νήσου τῆς Ἀρητιάδος
ἔμπροσθεν καὶ τῆς κατὰ τὸ ἐναντίον γῆς οἰκοῦσι Φίλυρες, οἳ ἐκλήθησαν ἀπὸ Φιλύρας τῆς Ὠκεανοῦ θυγατρός, γαμετῆς δὲ Κρόνου, μητρὸς δὲ Χείρωνος, ἐνταῦθα διατριψάσης.
ἢ οὕτως· μετὰ δὲ τὴν νῆσον 〈καὶ〉 τὴν περαίαν γῆν νέμονται Φίλυρες.

392-94c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1234

c. περιώσια: πολλά. φησὶ δὲ τοῦτο διὰ τὸ εἰς πολλὴν χώραν
διεσπάρθαι αὐτούς.

392-94d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1235

d. 〈φῦλα Βεχείρων κτλ.:〉 ἔθνη Σκυθικά. Lg P

395. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1236

395. ἑξείης δὲ Σάπειρες 〈ἐπὶ σφίσι〉: ἐπὶ τοῖς Βεχείροις. Σάπειρες δὲ ἔθνος Σκυθικόν οὕτω κληθὲν διὰ τὸ πολλὴν παρ’ αὐτοῖς
γίνεσθαι τὴν σαπφειρίνην λίθον.

396a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1237

396 a. 〈Βύζηρες:〉 ἔθνος Σκυθικόν. Lg

396b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1238

b. ὁμώλακες: ὅμουροι. ὤλακα γὰρ τὴν αὔλακα Δωρικῶς· καὶ Ὅμηρος (N 707) ‘ἱεμένω κατὰ ὦλκα’.

397-98a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1239

397—98 a. ἀρήιοι: ἤτοι οἱ κατὰ φύσιν πολεμικοὶ ἢ οἱ τῷ Ἄρει
φίλοι καὶ ἱεροί. Lm (P)

397-98b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1240

b. ἀλλ’ ἐνὶ νηὶ πείρε〈θ’〉: ἀλλὰ πλεῖτε, φησίν, ἕως ἂν εἰς τὸ μυχώτατον τῆς θαλάσσης ἀφίκησθε. μετὰ γὰρ τὴν Σκυθίαν ἐστὶ τὸ τέλος τῆς θαλάσσης διὰ τὸ διαδέχεσθαι τὴν Μαιώτιδα λίμνην, μεθ’ ἣν ὁ Ἀρκτικός ἐστιν ὠκεανός. L

397-98c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1241

c. ἀλλὰ πείρετε, φησίν, καὶ πλέετε, ἤγουν ἕως ἂν τῇ μυχάτῃ καὶ ἐσχάτῃ θαλάσσῃ ἐγχρίμψητε, δηλονότι μέχρις ἂν εἰς τὸν μυχὸν ἀφίκησθε τοῦ Εὐξείνου πόντου· ἐνταῦθα γὰρ καὶ ἡ Σκυθία τε- λευτᾷ. καὶ τὴν μὲν Σκυθίαν διαδέχεται ἡ Σαρματία, τὸν δὲ Εὔξεινον ἡ Μαιῶτις· περιοικοῦσι δὲ τὴν Μαιῶτιν οἱ Σαρμάται, ὑπὲρ δὲ τοὺς
Σαρμάτας ὁ Σαρματικός ἐστι καὶ Ἀρκτικὸς ὠκεανός. P

399-401a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1242

399—401 a. Κυταΐδος: Κολχικῆς· Κύταια γὰρ πόλις Κολχίδος. ἔστι δὲ καὶ ἑτέρα Κύταια, πόλις τῆς Εὐρώπης, ὁμώνυμος τῇ Σκυθικῇ,

399-401a-cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1243

κατὰ τὸν εἴσπλουν τοῦ Εὐξείνου· ἐκεῖθεν δὲ τὴν ἀρχὴν λαμβάνει. λέγεται δὲ οὕτως ὀνοματικῶς, ὅθεν Κυταΐδα τὴν Μήδειαν προσαγορεύουσιν.
Ἀμαραντῶν δὲ περισπωμένως, ὡς φησιν Ἡρωδιανὸς ἐν τῇ Καθόλου (I 222, 17 L.). ἔστι δὲ Ἀμαραντός πόλις ἐν Πόντῳ· ὡς δὲ
αὐτός φησιν, 〈Ἀμαραντά〉 ὄρη τῆς Κολχίδος, ἐξ ὧν ὁ Φᾶσις ποταμὸς καταφέρεται. ὅπερ ἀγνοήσας Ἡγέστρατος ὁ Ἐφέσιος Ἀμαραντίους ἀπέδωκε λειμῶνας τοῦ Φάσιδος διὰ τὸ εὐθαλεῖς εἶναι καὶ ἀμαράντους. ὅτι δὲ τὰ Ἀμαραντὰ ὄρη ἔστι Κόλχων, ἱστορεῖ Κτησίας ἐν β' (fg 94 M. Herod. rec. Dind. 1844, App. 106). ὁ δὲ Φᾶσις φέρεται μὲν ἀπὸ
τῶν Ἀρμενίας ὀρῶν, ὡς φησιν Ἐρατοσθένης (fg III B 75 Berger), ἐκδίδωσι δὲ κατὰ Κόλχους εἰς θάλασσαν.
Κίρκαιον δὲ τόπος ἐστὶ τῆς Κολχίδος, ἀπὸ Κίρκης τῆς Αἰήτου ἀδελφῆς, ἢ πεδίον. οὐ δύναται δὲ ἀπὸ τῆς ἑτέρας Κίρκης ὠνομάσθαι. ἐγένοντο γὰρ Κίρκαι δύο, περὶ ὧν ἐν τοῖς ἑξῆς ἐροῦμεν. καὶ Τίμαιος
(fg 9 M. I 195) δὲ φησι πεδίον ἐν Κόλχοις εἶναι Κίρκαιον.

399-401b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1244

b. Κιρκαίοιο: προπαροξύνεται Κίρκαιον. Lg (P)

404-05a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1245

404—05 a. ἄλσος τε σκιόειν: ἀντὶ τοῦ σκιόεν. ὁ δὲ Ἑλλάνικος

404-05a-cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1246

(4 fg 129 J.) ἐν τῷ ἱερῷ τοῦ Διός φησι κεῖσθαι τὸ δέρας. τοῦ δὲ ἐν Κόλχοις λεγομένου Ἀρείου πεδίου καὶ τοῦ αὐτόθι Ἄρεως τεμένους μέμνηνται πολλοί. φησὶ δέ, ὅτι τὸ χρυσοῦν δέρας ἀνάκειται ἐν τῷ τοῦ Ἄρεως ἄλσει ἐπί τινος φηγοῦ, φυλασσόμενον ὑπὸ δράκοντος τεραστίου
τὸ μέγεθος. τὸ δὲ σκιόειν ἀντὶ τοῦ σκιόεν κατὰ Ἰωνικὴν πρόσθεσιν τοῦ ι.

404-05b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1247

b. 〈τέρας:〉 ἀντὶ τοῦ θαῦμα. Lg

409. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1248

409. ἀμφασίῃ βεβολημένοι: οἷον ὑπὸ ἀφασίας ἐκπεπληγμένοι. Lg P

413-18a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1249

413—18 a. ἀσπαστῶς κεν παρὰ σέο: ἡδέως ἂν παρὰ σοῦ μάθοιμι, εἰ καὶ ὑποστρέψαντες ἐκ Κόλχων ἐκφευξόμεθα.

413-18b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1250

b. δύο δὲ μάλιστα ἐφίεται ὁ Ἰάσων μαθεῖν παρὰ τοῦ Φινέως· ἓν μέν, πῶς ἂν αὖθις κατὰ τὴν ὑποστροφὴν διαπλεύσαι τὰς Συμπληγάδας· δεύτερον, πῶς ἂν μέχρι τῆς Κολχίδος ἀφίκοιτο διαπλεύσας τοσαύτην
θάλασσαν. τὸ δὲ δυσχερὲς τοῦ πλοῦ ἐνέφηνε διὰ τοῦ τὴν Κολχίδα κεῖσθαι ἐπὶ τὰ ἔσχατα τῆς γῆς καὶ τοῦ Πόντου. P

413-18c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1251

c. Αἶα δὲ Κολχίς: ἡ Αἶα πόλις τῆς Κολχίδος, αὕτη ἐπ’ ἐσχάτοις κεῖται τῆς οἰκουμένης.

421-22a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1252

421—22 a. ἐπεὶ δαίμων: ἐκ δὲ τῆς Αἴας, φησίν, τουτέστιν ἐκ τῶν Κόλχων, θεὸς ὑμῖν καθηγήσεται, καὶ εἰς τὴν Αἶαν πλέουσι πολλοὶ ἔσονται καθόλου πομποί.

421-22b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1253

b. ἐξ Αἴης: ἄλλος ὑμῖν, φησί, γενήσεται πλοῦς ἐκ τῆς Αἴας. τοῦτο δὲ λέγει, παρόσον οὐ διὰ τῶν Συμπληγάδων ὑποστρέψουσιν.

423-24. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1254

423—24. ἀλλά, φίλοι, φρά〈ζεσθε〉: διὰ φροντίδος ἔχετε, φησί, τὴν ἐκ τῆς Ἀφροδίτης δολίαν βοήθειαν.

431-32. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1255

431—32. τὸ δὲ ὅσσον ἄπωθεν ἤλασαν ἀντὶ τοῦ ὅσον μακρὰν ἐπορεύθησαν. P

434. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1256

434. Δικταίης ἄντρον: εἰς τὸ τῆς Κρήτης ὄρος. ἐρίπναι

438. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1258

438. ἦ ἄρα δή τις: τὸ ἄρα ἠθικῶς ἀντὶ τοῦ ὡς ἔοικε. καὶ ἐν Ὀδυσσείᾳ (ρ 454)· ‘οὐκ ἄρα σοί γ’ ἐπὶ εἴδεϊ καὶ φρένες ἦσαν’. καὶ
Ἡσίοδος (Op. 11)· ‘οὐκ ἄρα μοῦνον ἔην Ἐρίδων γένος’, οὐκ ἦν, ὡς ἔοικε, μία Ἔρις.

441-42. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1259

441—42. εἰ δὲ καὶ ὀφθαλμ〈οῖσι〉: εἰ δὲ καὶ ἀναβλέψαι θεῶν τίς σε ποιήσειεν, χαρείην ἂν ὅσον [ὡς] εἰ σωθείην εἰς τὴν πατρίδα. L

445. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1260

445. ὑποσμύχονται: ὑποτύφονται, ὅπερ ἐστὶν ὑπὸ πάθους
ἠμαύρωνται. ἔστι δὲ ὑποσμύχειν καὶ τὸ ἠρέμα ὑποκαίειν, οἱονεὶ ὑποκέ- καυνται.

451-52. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1261

451—52. 〈οἳ〉 καὶ πρόσθεν ἐπ’ ἤματι: οἵτινες συνεχῶς ἤρχοντο πρὸς αὐτόν. τὸ ἑξῆς· φέροντες μέρος τῆς ἰδίας τροφῆς. Lm (P)

456-57. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1262

456—57. σὺν τοῖσι δ’ ἵκανε Παραίβιος: ὁ μὲν Ἀπολλώνιος
τὸν Παραίβιον φίλον Φινέως εἶναί φησιν, οἱ δὲ ἄλλοι δοῦλον εἶναι πιστόν. οἱ δὲ περὶ τὸν Παραίβιον, φησίν, ἐχάρησαν ἰδόντες τοὺς ἥρωας.

458-60a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1263

458—60 a. 〈αὐτός:〉 ὁ Φινευς δηλονότι. Lg

458-60b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1264

b. αὐτὸς γὰρ ὁ Φινεὺς ὑπεμυθήσατο καὶ προεῖπε τῷ Παραιβίῳ τὴν τῶν ἡρώων ἔλευσιν. συνάπτειν μὲν γὰρ δεῖ τὴν ὑπὸ τῷ ἐμυθήσατο,
λαμβάνειν δὲ ἀντὶ τῆς πρό· ὥσπερ καὶ τὸ ‘ὑπειπών’ (Ar. Vesp. 55) ἀντὶ τοῦ προειπών. P

458-60c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1265

c. 〈θυνίδι γαίῃ:〉 τὴν περὶ τὸν Βόσπορον χώραν πάλιν (cf. v. 177) θυνίδα εἶπεν. Lm

458-60d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1266

d. ὅρα δέ, ὅτι θυνίδα γῆν εἶπεν, ἐν ᾗ κατῴκει ὁ Φινεύς, ὡς
εἶναι μέρος τι θράκης, ὃ καλεῖται θυνίς. P

470. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1267

470. μόρον: νῦν τὴν τύχην. Lg (P)

471-75a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1268

471—75 a. εὖτε γὰρ οὖν ὡς πλεῖστα κά〈μοι〉: ὁ Παραί-

471-75a-cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1269

βιος, φησί, πατρικὴν ἁμαρτίαν ἀποτιννὺς ἀεὶ ἐν ἀπορίᾳ ἦν βίου, καὶ εἰ πλεῖστα μοχθήσειεν.

471-75b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1270

b. χρησμοσύνη: ἀπορία, πενία, ἔνδεια. Lg (P)

476-83a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1271

476—83 a. Ἁμαδρυάδος νύμφης: Ἁμαδρυάδας νύμφας
Μνησίμαχος (fg 3 M. IV 453) φησι διὰ τὸ ἅμα ταῖς δρυσὶ γεννᾶσθαι· ἢ ἐπεὶ δοκοῦσιν ἅμα ταῖς δρυσὶ φθείρεσθαι, νύμφαι Ἁμαδρυάδες λέγονται. Χάρων δὲ ὁ Λαμψακηνός (fg 12 M. I 35) ἱστορεῖ, ὡς ἄρα Ῥοῖκος, θεασάμενος δρῦν ὅσον οὔπω μέλλουσαν ἐπὶ γῆς καταφέρεσθαι, προσέταξε τοῖς παισὶν ὑποστηρίξαι ταύτην. ἡ δὲ μέλλουσα συμφθείρεσθαι
τῇ δρυὶ νύμφη ἐπιστᾶσα τῷ Ῥοίκῳ χάριν μὲν ἔφασκεν εἰδέναι ὑπὲρ τῆς σωτηρίας, ἐπέτρεπεν δὲ αἰτήσασθαι ὅ τι βούλοιτο. ὡς δὲ ἐκεῖνος ἠξίου συγγενέσθαι αὐτῇ, ὑπέσχετο δοῦναι τοῦτο· φυλάξασθαι μέντοι γε ἑτέρας γυναικὸς ὁμιλίαν παρήγγειλεν, ἔσεσθαι δὲ μεταξὺ αὐτῶν ἄγγελον μέ- λισσαν. καί ποτε πεσσεύοντος αὐτοῦ παρίπτατο ἡ μέλισσα· πικρότερον
δέ 〈τι〉 ἀποφθεγξάμενος εἰς ὀργὴν ἔτρεψε τὴν νύμφην, ὥστε πηρω- θῆναι αὐτόν, καὶ Πίνδαρος δὲ φησι, περὶ νυμφῶν ποιούμενος τὸν λόγον (fg 165 Schr.)· ‘ἰσοδένδρου τέκμαρ αἰῶνος λαχοῦσα’.
ὁ οὖν τοῦ Παραιβίου πατὴρ ἐκκόπτων δρῦν παρεκαλεῖτο ὑπὸ νύμφης μὴ τεμεῖν αὐτήν· συγγεγεννημένη γὰρ οὖσα ἐὰν ἐκκοπῇ, αἰτίαν

476-83a-cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1272

αὐτῇ ἔσεσθαι θανάτου. ἀπιθήσαντος δὲ αὐτοῦ νεμεσῆσαι τὸ δαιμόνιον αὐτῷ τε καὶ τοῖς ἐγγόνοις καὶ κακῶν γενέσθαι παραίτιον.

476-83b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1273

b. ἀθέριξε: ἀντὶ τοῦ ἠμέλησε. Lg (P)

476-83c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1274

c. 〈ἤ μιν:〉 ἥτις αὐτόν. Lg

476-83d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1275

d. 〈πρέμνον:〉 στέλεχος. Lg

476-83e. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1276

e. νηκερδῆ: ἀνωφελή. Lg (P)

476-83f. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1277

f. οἶτον: τύχην. Lg (P)

483-84. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1278

483—84. ἔγωγε μέν, εὖτ’ ἀφίκα〈νεν〉: πρὸς ἐμὲ ὅτε ἦλθε, φησίν, ὁ Παραίβιος μαντευσόμενος καὶ τὴν ἀτυχίαν ἀνεκοινώσατο, ἔγνων
αὐτὸν ὑπὲρ τῆς τοῦ πατρὸς ἁμαρτίας δίκην ἀποτιννύντα.

485a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1279

485 a. λωφήια ῥέξαι: ἐφ’ οἷς λωφήσει καὶ παύσεται ἡ τῆς νύμφης ὀργή, τουτέστι καταπαυστικὰ τῆς ὀργῆς.

485b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1280

b. λωφήια: ἐξιλαστήρια, ἐφ’ οἷς λωφήσει καὶ παύσεται κακού- μενος. ‘λωφῆσαι’ δὲ κυρίως ἐπὶ τῶν ζῴων, τὸ ἀπὸ τοῦ τραχήλου ἄχθος
ἀποθέσθαι. καὶ ‘λωφήσων’ (Aesch. Prom. 27) ἀντὶ τοῦ λήξων, ἀνα- παύσων τὸν λόφον τουτέστι τὸν τράχηλον· ἢ ἀναπαυσόμενος.

494. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1281

494. νέον ἤματος ἀνομένοιο: ὑπὸ τὴν πρωίαν, αὔξησιν τῆς ἡμέρας λαμβανούσης.

495. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1282

495. 〈ἀλέγυνον:〉 εὐτρέπιζον. L

498-527a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1283

498—527 a. ἦρι δ’ ἐτησίαι αὖραι: οἱ ἐτησίαι ἄρχονται πνεῖν τοῦ ἡλίου ὄντος ἐν Καρκίνῳ περὶ τὴν ἐσχάτην μοῖραν, μέχρις οὗ Λέοντα παρέλθῃ, ὡς καὶ Ἄρατος (Phaen. 151 sqq.)·

498-527a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1284

‘ἠελίου τὰ πρῶτα συνερχομένοιο Λέοντι, τῆμος καὶ κελάδοντες ἐτησίαι εὐρέι πόντῳ
ἀθρόοι ἐμπίπτουσι.’ ἐπιφέρει καὶ Ἀπολλώνιος, δι’ ἣν αἰτίαν πνέουσι τῷ θέρει. τοῦ γὰρ
κατηστερισμένου Κυνὸς φλέγοντος τὰς Κυκλάδας νήσους καὶ πολὺν χρόνον αὐχμοῦ τε καὶ ἀφορίας οὔσης, οἱ τὴν Κέω κατοικοῦντες ἐκ θεοπροπίου ἐπεκαλέσαντο Ἀρισταῖον τὸν Ἀπόλλωνος καὶ Κυρήνης ἐκ Φθίας. ὁ δὲ παραλαβών τινας ἐξ Ἀρκαδίας ἦλθεν εἰς τὴν Κέω καὶ Διὸς ἱερὸν ἱδρύσατο Ἰκμαίου ἕνεκα τοῦ τοὺς ὄμβρους γίνεσθαι, καὶ τὸν Κύνα ἐξ-
ιάσατο, καὶ ἐνομοθέτησε κατ’ ἐνιαυτὸν τοῖς Κείοις μεθ’ ὅπλων ἐπιτηρεῖν τὴν ἐπιτολὴν τοῦ Κυνὸς καὶ θύειν αὐτῷ. ὅθεν οἱ ἐτησίαι πνέουσι κατα- ψύχοντες τῷ θέρει τὴν γῆν, καὶ αὐχμοῦ ἀπηλλάγησαν οἱ Ἕλληνες.
περὶ δὲ τῆς Κυρήνης Πίνδαρος ἱστορεῖ ἐν Πυθιονίκαις (IX), ὡς παρθένος οὖσα μέχρι πολλοῦ συνεκυνήγει τῷ Ἀπόλλωνι. διαπαλαί-
ουσα δέ ποτε λέοντι ἠγαπήθη ὑπὸ Ἀπόλλωνος· ὃς καὶ ἁρπάσας αὐτὴν διεκόμισεν εἰς τὴν νῦν ἀπ’ αὐτῆς καλουμένην Κυρήνην τῆς Λιβύης, καὶ μιγείς Ἀρισταῖον ἐποίησεν. Φερεκύδης (3 fg 58 J.) δέ φησι καὶ Ἀρί- αιθος (fg 4 M. IV 319), ἐπὶ κύκνων αὐτὴν ὀχηθεῖσαν κατὰ Ἀπόλλωνος προαίρεσιν εἰς τὴν Κυρήνην ἀφικέσθαι, Ἀγροίτας δὲ ἐν α΄ Λιβυκῶν (fg 2
M. IV 294) ὑπὸ Ἀπόλλωνος εἰς Κρήτην αὐτὴν κομισθῆναι, ἐκεῖθεν δὲ εἰς Λιβύην. ἀδελφὴ δὲ Κυρήνης Λάρισα, ἧς ὁμώνυμος πόλις ἐν θεσσα- λίᾳ. τινὲς δέ φασι τὴν Κυρήνην Πηνειοῦ θυγατέρα γενέσθαι, κακῶς· ἔνεμεν γὰρ παρ’ αὐτῷ θρέμματα, οὐκέτι δὲ καὶ θυγάτηρ αὐτοῦ ἦν. Μνασέας (fg 39 M. III 156) δέ φησι κατ’ ἰδίαν αὐτὴν προαίρεσιν εἰς
Λιβύην ἐληλυθέναι, οὐχ ὑπ’ Ἀπόλλωνος διαχθεῖσαν. Ἀκέσανδρος δὲ ἐν τοῖς Περὶ Κυρήνης (fg 5 M. IV 285) ἱστορεῖ, ἐπ’ Εὐρυπύλου βασι-

498-527a-cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1285

λεύοντος Λιβύης ὡς ὑπὸ Ἀπόλλωνος διακομισθείη ἡ Κυρήνη· λέοντος δὲ τὴν χώραν λυμαινομένου προθείη τὴν βασιλείαν ὁ Εὐρύπυλος ἆθλον τῷ ἀποκτενοῦντι τὸν λέοντα, τὴν δὲ διαχρήσασθαι αὐτόν· παῖδας δὲ αὐτῆς γενέσθαι Αὐτοῦχον καὶ Ἀρισταῖον. φησὶ δὲ αὐτὴν Φύλαρχος
(81 fg 16 J.) ἐλθεῖν μετὰ πλειόνων εἰς Λιβύην· τούτων δὲ ἐκπεμ- φθέντων ἐπὶ τὴν κυνηγίαν τούτοις καὶ αὐτὴν συνεξελθεῖν.
τινὲς δ’ Ἀρισταίους γενεαλογοῦσιν, ὡς καὶ Βακχυλίδης (fg 62 B. III 587 = 45 Blass-Snell)· τὸν μὲν Καρύστου, ἄλλον δὲ Χείρωνος, ἄλλον δὲ Γῆς καὶ Οὐρανοῦ, καὶ τὸν Κυρήνης.

498-527b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1286

b. ὅτι ἐτησίαι ἔπνευσαν Ἀρισταίου αἰτησαμένου, ὃς ἦν Κυρήνης τῆς Ὑψέως καὶ Ἀπόλλωνος, ἀδελφὸς δὲ Αὐτούχου. ἀλλ’ ὁ μὲν ἐν Λι- βύῃ 〈. . .〉, Ἀρισταῖος δὲ ἐν τῇ Κέῳ εὑρὼν τὰ μελισσουργικὰ πρῶτος καὶ τὴν τοῦ ἐλαίου κατεργασίαν. καὶ κατακαλεσάμενος τοὺς ἐτησίας Ζεὺς Ἀρισταῖος ἐκλήθη καὶ Ἀπόλλων Ἀγρεὺς καὶ Νόμιος.

498-527c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1287

c. Κυρήνη πέφαταί τις: ὅτι Κυρήνην τὴν Ὑψέως ὁ Ἀπόλλων θεασάμενος παρὰ Πηνειὸν εἰς Λιβύην ἐκόμισεν, ἔνθα ἐμίγη αὐτῇ, ὅπου καὶ Κυρήνη πόλις ἔκτισται, 〈καὶ〉 τὸν Ἀρισταῖον ἐγέννησε, πολλοὶ ἱστο- ρήκασι. λέγουσι δὲ τὴν Κυρήνην οἱ μὲν Πηνειοῦ, οἱ δὲ Ὑψέως τοῦ Πηνειοῦ. L

498-527d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1288

d. πέφαται: λέγεται, ἱστορεῖται. Lg P

498-527e. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1289

e. Αἱμονίης: τῆς θεσσαλίας, ἀπὸ Αἵμονος υἱοῦ Ἄρεως.

498-527f. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1290

f. χθονίης: ταῖς ἐγχωρίαις. Lg P

498-527g. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1291

g. Μυρτώσιον 〈αἶπος〉: τόπος περὶ Κυρήνην ἢ ἄκρα. Lg P

498-527h. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1292

h. Ἀγρέα καὶ Νόμιον: 〈Ἀγρέα μέν,〉 ὅτι ἐν ἀγρῷ ἐμίγη τῇ

498-527h-cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1293

μητρὶ αὐτοῦ ὁ Ἀπόλλων· Νόμιον δέ, ὅτι νεμούσῃ τῇ μητρὶ ἐμίγη, οἱ δέ, ὅτι τὴν κατὰ τοὺς ἀγροὺς θεραπείαν τοῖς νομεῦσιν εἰσηγήσατο.

498-527i. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1294

i. μακραίωνα: πολυχρόνιον. Lg (P)

498-527k. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1295

k. καὶ ἀγρότιν: ὅτι φιλοκύνηγος ἦν. ἱστορεῖται γὰρ καὶ ἐν τῇ
Λιβύῃ βασιλεύοντος Εὐρυπύλου χειρώσασθαι λέοντα.

498-527l. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1296

l. 〈ἀεξηθέντι:〉 αὐξήσαντι. Lg

498-527m. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1297

m. ἀκεστορίην τε θεοπρο〈πίας〉: ὑπὸ Μουσῶν γὰρ αὐτὸν τὴν ἰατρικὴν καὶ τὴν μαντικὴν δεδιδάχθαι φασὶν καὶ πρὸς γάμον Αὐτο- νόην λαβεῖν, δηλαδὴ τὴν Κάδμου θυγατέρα.

498-527n. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1298

n. θέσαν ἤρανον: καὶ τῶν ἰδίων ποιμνίων προστάτην αὐτὸν ἐποίησαν αἱ Μοῦσαι. Ἀθαμάντιον δὲ πεδίον οὕτω καλούμενον περὶ τὴν Ἅλον· κατῴκησε γὰρ Ἀθάμας ἐν Ἅλῳ, τῇ νόσῳ τῆς βασιλείας ἐξελθών.

498-527o. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1299

o. Ὄθρυς ὄρος θεσσαλίας ὑψηλόν, καὶ ὁ Ἀπιδανὸς δὲ
ποταμὸς θεσσαλίας.

498-527p. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1300

p. Μινωΐδας: τὰς Κυκλάδας φησίν, ἐπεὶ Μίνως, Κρὴς ὤν, ἐβασίλευσε τῶν νήσων θαλασσοκρατῶν, ἐξελάσας τοὺς Κᾶρας.

498-527q. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1301

q. Σείριος: ἤτοι παρὰ τὴν ζέσιν, Σείριος καὶ σείριος. ἢ παρὰ

498-527q-cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1302

τὸ ἐκκενοῦν ἡμᾶς ἱδρῶσι ῥεομένους· σιροῦν γὰρ τὸ κενοῦν. ἢ τοῦ σεσηρέναι αἴτιος· τοὺς γοῦν κύνας σεσηρέναι καὶ διαχάσκειν ποιεῖ. ἢ παρὰ τὸ σείεσθαι καὶ πάλλεσθαι. ὁμοίως δὲ καὶ πάντα τὰ ἄστρα σείρια κα- λοῦσιν οἷον τείρεά τινα ὄντα καὶ σημεῖα τῶν πλοϊζομένων· οἱ μέντοι
ἀστρολόγοι τοὺς ἐν κινήσει ὄντας ἀστέρας λαμπροὺς 〈οὕτω〉 καλοῦσιν. εἶναι δὲ τὸ ἄστρον οἱ μὲν τοῦ Ὠρίωνος κυνός φασιν, οἱ δὲ τῆς Ἠρι- γόνης, οἱ δὲ τοῦ Ἀλκυονέως, οἱ δὲ τῆς Ἴσιδος, οἱ δὲ Κεφάλου, οἱ δὲ κύριον, ὡς Τιμοσθένης (fg 42 E. A. Wagner Die Erdbeschreibung des T., Diss. Lips. 1888, 73) φησίν.

498-527r. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1303

r. 〈Κέῳ:〉 νῆσός ἐστιν ἡ Κῶς, ὅθεν ἦν Ἱπποκράτης. Lg

498-527s. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1304

s. Παρράσιον λαόν: Ἀρκαδικόν, ἀπὸ μιᾶς πόλεως, Παρρα- σίας. Lg (P)

498-527t. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1305

t. Διὸς Ἰκμαίοιο: ἕνεκα τῆς ἰκμάδος. ἐν τῇ Κέῳ δὲ ἔστιν ἱερὸν Διὸς Ἰκμαίου, τουτέστι διύγρου, ἐπεὶ αἴτιος γέγονε τῆς πνοῆς
τῶν ἀνέμων.

498-527u. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1306

u. τοῖο δ’ ἕκητι: τοῦ Διὸς χάριν. Lg (P)

498-527v. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1307

v. ἤματα τεσσαρά〈κοντα〉: τὰς τῶν ἐτησίων ἀνέμων ἡμέρας οἱ μὲν μ', ἄλλοι δὲ ν' φασὶν ὡς Τιμοσθένης (fg 7 E. A. Wagner Die Erdbeschreibung des T., Diss. Lips. 1888, 67). ἄρχονται δὲ πνεῖν ὄντος τοῦ ἡλίου ἐν τῷ τοῦ Καρκίνου τέλει, πνέουσι δὲ δι’ ὅλου τοῦ
Λέοντος καὶ λήγουσιν ἐν διμοίρῳ τῆς Παρθένου.

498-527w. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1308

w. Κέῳ δ’ ἔτι νῦν ἱερή〈ες〉: ἐνομοθέτησε γὰρ τοῖς Κείοις κατ’ ἐνιαυτὸν μεθ’ ὅπλων ἐπιτηρεῖν τὴν ἐπιτολὴν τοῦ Κυνὸς καὶ θύειν αὐτῷ. ὅθεν οἱ ἐτησίαι πνέουσι καταψύχοντες τῷ θέρει τὴν γῆν, καὶ αὐχμοῦ ἀπηλλάγησαν οἱ Ἕλληνες. L

528-29a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1309

528—29 a. ὑδέονται: ᾄδονται, λέγονται. Lg P

528-29b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1310

b. ἀριστῆες δὲ καταῦθι: ὑπάρχουσι γὰρ ἐναντίοι οἱ ἐτησίαι τοῖς εἰσπλέουσι τὸν Πόντον, ὄντες βορραῖ κατ’ ἐκείνους τοὺς τόπους, ὥσπερ ἐπὶ τῆς Ἑλλάδος ἐναντίοι εἰσὶν τοῖς ζεφύροις.

531-32. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1311

531—32. βωμὸν ἁλὸς ῥηγμῖνι πέρην: ἐν δὲ τῷ πέραν,
φησίν, αἰγιαλῷ τῆς Ἀσίας, διαπλεύσαντες ἐπ’ αὐτόν, βωμὸν τοῖς δώδεκα θεοῖς ἐδομήσαντο. φανερὸν οὖν, ὅτι ἐν τῇ Εὐρώπῃ· καὶ γὰρ ἔτι καὶ νῦν Ἱερόν ἐστιν οὕτω καλούμενον ἐν τῷ πέραν τῆς Εὐρώπης [τῆς Ἀσιάδος]. Τιμοσθένης (fg 28 E. A. Wagner Die Erdbeschreibung des T., Diss. Lips. 1888, 69) δέ φησι τοὺς μὲν Φρίξου παῖδας βωμὸν
ἱδρύσασθαι τῶν δώδεκα θεῶν, τοὺς δὲ Ἀργοναύτας τοῦ Ποσειδῶνος. Ἡρόδωρος (31 fg 47 J.) δέ ἐπὶ τοῦ βωμοῦ φησι τεθυκέναι τοὺς Ἀργο- ναύτας, ἐφ’ οὗ Ἄργος ὁ Φρίξου ἐπανιὼν ἐτεθύκει. εἰσὶ δὲ οἱ δώδεκα

531-32-cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1312

θεοὶ οὗτοι· Ζεύς, Ποσειδῶν, Ἅιδης, Ἑρμῆς, Ἥφαιστος, Ἀπόλλων, Δη- μήτηρ, Ἥρα, Ἑστία, Ἄρτεμις, Ἀφροδίτη καὶ Ἀθηνᾶ.

533-36a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1313

533—36 a. οὐδὲ πελείης: οὐκ ἐπελάθοντο δὲ τῆς περιστερᾶς. τὸ ἑξῆς· ἀλλ’ ἐν τῇ χειρὶ εἶχεν ὁ Εὔφημος. L

533-36b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1314

b. δῆμα δὲ γράφεται καὶ δεῖμα . τῷ μὲν οὖν η γεγραμμένον τὸν δεσμὸν σημαίνει, τῇ δὲ διφθόγγῳ τὸν φόβον. P

538. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1315

538. 〈ἐσσευμένως:〉 ἐνταῦθα ἀντὶ τοῦ ῥᾳδίως. Gm

541-48a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1316

541—48 a. ὡς δ’ ὅτε τις πάτρη〈θεν〉: εἴρηται ἡ παραβολὴ παρὰ τὸ Ὁμηρικόν (Ο 80)· ‘ὡς δ’ ὅτ’ ἂν ἀΐξῃ νόος ἀνέρος’. ὁ δὲ νοῦς·
ὥσπερ δέ, ὅταν τις ἀπὸ τῆς πατρίδος πλανώμενος — οἷα πολλάκις συμβαίνει τοῖς ἀνθρώποις — τοὺς ἰδίους τῇ διανοίᾳ ἐθεάσατο οἴκους, οὐδὲ τὸ μεταξὺ διάστημα πολὺ αὑτῷ φαντασιοῦται εἶναι, ἀλλὰ καὶ πάσας καταφανεῖς τὰς πόλεις, ἅμα τε τοῖς εἰρημένοις ἡ εἰς τὰ οἰκεῖα ὁδὸς ἡ διὰ γῆς τε καὶ θαλάσσης ὑποφαίνεται αὐτῷ καὶ ἄλλοθι ἄλλην
ἐκ τοῦ τόπου, ἐν ᾧ ἐστιν, 〈ὀφθαλμοῖς〉 ἐπέρχεται ταχέως καὶ ἐν κινήσει ὀξεία τὴν διανοιαν ἔχων, οὕτω ταχέως διῆλθεν ἡ Ἀθηνά τὴν μεταξὺ χώραν καὶ παρεγένετο ἐπὶ τὰς Κυανέας πέτρας.

541-48b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1317

b. τὸ μὲν οὖν ἀλώμενος εἰς τὸ ἐνόησεν ἀναφέρειν δεῖ. ἐν δὲ τῷ πλαζόμεθα τετληότες μετάθεσιν ποιητέον, οἷον πλαζόμενοι
τέτλαμεν. P

541-48c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1318

c. οὐδέ τις αἶα τηλου〈ρός〉: οὐδὲ αὐτῷ πολὺ πάσης δι- άστημα γῆς φαίνεται.

541-48d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1319

d. σφωιτέρους: κακῶς ἐχρήσατο τῷ σφωιτέρους· ἔδει γὰρ εἰπεῖν σφετέρους. τὸ δέ ἐνόησε δόμους ἀντὶ τοῦ τῇ διανοίᾳ
τοὺς ἰδίους οἴκους ἐθεάσατο.

541-48e. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1320 e. ὑγρὴν δὲ κέλευθον Ὁμηρικῶς τὴν διὰ θαλάσσης νοεῖ, τραφερὴν δὲ τὴν διὰ ξηρᾶς. P

541-48f. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1321 f. ὀξέα πορφύρων : πορφύρειν λέγεται τὸ μὴ ἐξ ἐπιπολῆς, ἀλλὰ κατὰ βάθους τι μεριμνᾶν· ἀπὸ τῆς πορφύρας τῆς ἐν βάθει τῆς
θαλάσσης εὑρισκομένης.

541-48g. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1322 g. Ἄξεινον δὲ τὸν Εὔξεινον Πόντον φησὶν οἱονεὶ κακόξεινον, τοῦ α σημαινοντος τὸ κακόν. πρότερον μὲν γὰρ ὑπὸ ληστῶν περι- οικούμενος Ἄξεινος ἐκαλεῖτο, καθαρθεὶς δὲ τὸ μετὰ ταῦτα Εὔξεινος ἐκλήθη. P

550a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1323
550a. ἐεργμένον : συνεχόμενον. Lᶢ

550b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1324 b. τὸ δὲ ἐεργμένον παράγεται μὲν ἀπὸ τοῦ εἴργω τὸ κωλύω, σημαίνει δ’ ὅμως καὶ τὸ περικυκλούμενον ὡς ἐνταῦθα. P

551-52. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1325 551—52. δινήεις δ’ ὑπένερθεν : ὁ ῥοῦς, φησί, δίνας καὶ συστροφὰς ἔχων ῥευμάτων ἀνέκοπτε τὴν ναῦν, καὶ πολὺ εἰς τοὔμ-
προσθεν προῄεσαν μετὰ φόβου.

553. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1326 553. ἀρασσομένων πετράων : ἀντὶ τοῦ συγκρουομένων ἀλλήλαις. οὕτω δὲ ἀναγινώσκεται κατὰ τὸ ‘θυρῶν ἀρασσομένων’.

554a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1327 554a. νωλεμές : συχνῶς. Lᶢ P

554b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1328 b. ἁλιμυρέες ἀκταί : αἱ ὑπὸ θαλάσσης περιρρεόμεναι ἢ περιρ-
ραινόμεναι.

557. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1329 557. θελήμονα : πρόθυμον καὶ ἐπιτεταμένην· οὐ γὰρ τὴν ἡσύχιον ἐνταῦθα σημαίνει.

559. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1330 559. τὰς δ’ αὐτίκα λοίσθιον ἄλλων : τοῦτο ἔφη, ἐπεὶ πε- πρωμένον ἦν στηριχθῆναι αὐτάς, ἂν διέλθῃ αὐτῶν ἡ ναῦς.

562. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1331
562. προέηκε πελειάδα : ὅτι διὰ πελειάδος ἐπείρασαν οἱ

568a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1332 568a. σπήλυγγες : αἱ κοιλάδες αἱ ὑπὸ τὰς πέτρας.

568b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1333 b. ἐπήλυγγες : σπιλάδες. Lᶢ (P)

569-70a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1334
569—70a. ἐβόμβεον : ἤχουν. ὅθεν καὶ βομβυλιὸς εἶδος μελίσσης. καὶ ποτηρίου δὲ εἶδος, ὡς Ἀντισθένης (fg 18 Mull. II 276) παρα- δίδωσιν· ἔστι δὲ τοῦτο στενοτράχηλον.

569-70b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1335 b. † βομβυλίον ὅπερ τ .... ον ἐπικέκληται διακλύστερον.† L

569-70c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1336 c. λευκὴ καχλάζοντος : ποιὸν ἦχον ἀποτελοῦντος. περι-
έκλυζε τὰς ἐφ’ ὕψους ἀκτὰς ὁ τοῦ κύματος ἀφρός.

571-72a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1337 571—72a. νῆα δ’ ἔπειτα πέριξ εἴλει ῥόος : περιῆγεν δὲ τὴν ναῦν καὶ περιέστρεφεν ὁ ῥοῦς.

571-72b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1338 b. ταίγε δὲ ἀντὶ τοῦ· αὗται αἱ πέτραι ἔκοψαν τὰ ἄκρα τῆς οὐρᾶς πτερά. P

573. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1339
573. τὸ δὲ ἔβραχε τὸ ἐβόησε σημαίνει. P

576-77a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1340 576—77a. πλήμμυρις καὶ πλημμυρίς , διχῶς. ἄμεινον δὲ πλημμυρίς· τὰ γὰρ ἀπὸ βαρυτόνων ῥημάτων θηλυκὰ ὀνόματα εἰς ις ὀξύνεται· βασιλεύω βασιλίς, πλημμύρω πλημμυρίς.

576-77b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1341 b. τὸ δὲ κατένεικε ἀντὶ τοῦ κατήνεγκε τὴν ναῦν εἴσω τῶν
πετρῶν. P

579. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1342 579. ἤδη δ’ ἔνθα καὶ ἔνθα : γενομένων δὲ αὐτῶν μεταξὺ τοῦ στενοῦ ἢ πρόσω καὶ ἡ κατόπιν θάλασσα ἐπεφαίνετο.

580-81a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1343 580—81a. ἀπροφάτως : ἀπροοράτως. Lᶢ P

580-81b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1344 b. κυρτὸν ἀποτμῆγι σκοπιῇ : ἀνεφάνη δὲ καὶ ἐπήρχετο αὐτοῖς ἀπροόπτως προπάροιθεν ὑψηλὸν καὶ μέγα κῦμα παραπλήσιον ἀπερρηγμένῃ σκοπιῇ ἤτοι ὄρει.

580-81c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1345
c. 〈ἀποτμῆγι:〉 ἀπορρωγάδι. Lᶢ

582-83a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1346 582—83a. ἤμυσαν : ἔκλιναν λοξὰς τὰς κεφαλάς, ὡς καλυφθησό- μενοι ὑπὸ τοῦ κύματος.

582-83b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1347 b. τὸ δὲ κατεπάλμενον τὸ ὑπεραναβὰν σημαίνει, ἀναφέρεται δὲ πρὸς τὸ μέγα κῦμα. P

584-85. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1348
584—85. ἀλλά μιν ἔφθη : προέλαβε δὲ ὁ Τῖφυς βαρουμένην τὴν ναῦν τῇ εἰρεσίᾳ, ὑποχαλάσας καὶ ἐνδοὺς αὐτῇ καὶ καταπαύσας τὴν εἰρεσίαν. ἢ βαρυνομένην αὐτὴν αἰσθόμενος, τῇ εἰρεσίᾳ ἀνεχάλασεν.

586-87a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1349 586—87a. ἐκ δ’ αὐτὴν πρύμνηθεν : οὕτω, φησίν, ἐπῆρεν τὸ κῦμα τὴν ναῦν, ὡς καὶ ὑπὲρ τὰς πέτρας αὐτὴν γενέσθαι.

586-87b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1350
b. 〈μεταχρονίη:〉 μετέωρος. Lᶢ

590-92. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1351 590—92. ὅσσον δ’ ἂν ὑπείκαθεν : ὁ νοῦς· ὅσον δὲ ἄλλη ναῦς τῇ εἰρεσίᾳ πειθομένη ὑπεῖξεν ἄν, δὶς τοσοῦτον ἡ Ἀργώ· ἵνα διὰ τούτων τὸ τάχος δηλώσῃ τῆς Ἀργοῦς. διὸ καὶ ἐπιφέρει ἐπεγνάμ- πτοντο δὲ 〈κῶπαι〉 ἠύτε καμπύλα τόξα, τὸ βίαιον τῆς εἰρε-
σίας δηλῶν. ἢ οὕτως· ὅσον ἂν εἶξε καὶ ὑπεχώρησε τοῖς ἐρέταις ἡ Ἀργώ, δὶς τοσοῦτον τῇ παλιρροίᾳ ὑπέστρεφε.

594. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1352 594. κύλινδρος : κιονίσκος λίθινος στρογγύλος.

595-96a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1353 595—96a. προπροκαταΐγδην : εἰς τοὔμπροσθεν ἄνωθεν καταφερομένη.

595-96b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1354
b. ἐν δ’ ἄρα μέσσαις : ἐν δὲ μέσῳ τῶν Συμπληγάδων κατέσχεν αὐτὴν ὁ ῥοῦς.

598-602a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1355 598—602a. καὶ τότ’ Ἀθηναίη : καὶ τότε ἡ Ἀθηνᾶ τῆς πέτρας ἀντελάβετο καὶ κατέσχε τῇ λαιᾷ, τῇ δὲ δεξιᾷ αὐτὴν ἐξέωσεν ἐκ τοῦ στενοῦ· ὅμως δὲ τὰ ἀκροστόλια ἀπέκλασαν αἱ πέτραι.

598-602b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1356 b. νωλεμὲς ἐμπλήξασθαι : βιαίως συμπεσοῦσαι τὰ ἀκρο- στόλια ἀπέκοψαν.

611-12. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1357 611—12. ἔλπομαι αὐτῇ νηΐ : [οἷον δι’ αὐτὴν τὴν ναῦν] οἷον διὰ τῆς νεὼς αὐτῆς. ἢ λείπει ἡ σύν, ὁ δὲ νοῦς· ἐλπίζω, φησίν, ἤδη
σεσῶσθαι ἡμᾶς σὺν αὐτῇ τῇ νηΐ, ἡ δὲ Ἀθηνᾶ τῆς σωτηρίας αἰτία. ταῦτα δέ φησι παραθαρσύνων αὐτούς.

615-17. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1358 615—17. Αἰσονίδη, τύνη δέ : ἐπειδή, φησίν, ἅπαξ ἐφύγομεν τὰς πέτρας, μηκέτι εὐλαβοῦ τὸν θάνατον.

619-20. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1359 619—20. σεῦεν : ἀντὶ τοῦ· καὶ εὐθέως παρὰ τὴν Βιθυνίαν
κατίθυνεν. Lᶢ (P)

622. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1360 622. παρηγορέεις : παραμυθητικῶς λέγεις. Lᶢ (P)

624. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1361 624. χρῆν γὰρ ἐφιεμένοιο : ἀντὶ τοῦ ἐπιτάττοντος. τὸ δὲ χρῆν ῥῆμά ἐστι· παρ’ αὐτὸ γὰρ καὶ ὄνομα πίπτει τὸ χρῆμα ὡς παρὰ τὸ δρῶ δρᾶμα. ἐπίρρημα γὰρ οὐ δύναται εἶναι, ὅτι οὐδὲν ἐπίρρημα
σχηματίζεται.

626. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1362 626. κεδαιόμενος : διακοπτόμενος, μεριζόμενος. Lᶢ (P)

627-28. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1363 627—28. ἀτλήτους μελεδῶνας : ἀνυποστάτους μερίμνας ἔχω, ἀνυπομονήτους καὶ μεγάλας. στυγέων δὲ ἀντὶ τοῦ δεδοικώς·

631. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1364 631. αἰεὶ δὲ στονόεσσαν : ἀεὶ πρὸς τῇ ἡμέρᾳ καὶ διὰ νυκτὸς τὰς τύχας ὀδύρομαι. Ὅμηρος (χ 195)·
‘νῦν μὲν δὴ μάλα πάγχυ, Μελάνθιε, νύκτα φυλάξεις.’

633. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1365 633. σὺ δ’ εὐμαρέως : εὐχερῶς. ἔνθεν καὶ εὐμαρίς, εἶδος ὑπο- δήματος, ᾧ εὐχερῶς ἐχρῶντο.

635a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1366 635a. εἷο : ἀντὶ τοῦ εἰπεῖν ἐμεῖο, τρίτον πρόσωπον ἀντὶ πρώτου. βούλεται δὲ λέγειν, ὅτι ἐμαυτοῦ οὐδὲ τὴν τυχοῦσαν ποιοῦμαι φροντίδα.
ἰδίως δὲ ἠβαιὸν τὸ διὰ σμικρότητα βάσιν μὴ ἔχον, ἄβαιόν τι ὄν.

635b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1367 b. ἀτύζομαι : φοβοῦμαι. Lᶢ P

638-39a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1368 638—39a. οἱ δ’ ὁμάδησαν : ὁμοῦ ἀνεφώνησαν, θαρσύνοντες αὐτόν. ὅμαδος δὲ παρὰ τὸ ὁμοῦ ᾄδειν, ὁμόαδός τις ὤν.

638-39b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1369 b. 〈ὁμάδησαν:〉 ὡμοφώνησαν. Gᶢ

640a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1370
640a. ἐπιρρήδην : φανερώτερον, παρρησιαστικώτερον, οἱονεὶ ἀναφανδόν.

640b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1371 b. ἐπιρρήδην : διαρρήδην. Lᶢ P

642. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1372 642. 〈βερέθρων:〉 χασμάτων. Lᶢ

643. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1373 643. 〈ἔτι〉 τάρβος ἀνάψομαι : ἔτι φόβον περιθήσομαι. Lᶢ P

649-50. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1374
649—50. αἶψα δὲ τοίγε Ῥήβαν ὠκυρόην : ταχέως δὲ κατέλαβον τόν τε Ῥήβαν καὶ τὸν πρὸ τοῦ Ῥήβα σκόπελον κολωνοειδῆ ὄντα. Κολώνη δὲ ἄκρα οὕτω καλουμένη περὶ τὸν Λύκον ποταμόν· μέμνηται αὐτῆς Νύμφις ὁ Ἡρακλεώτης ἐν τῷ Περὶ Ἡρακλείας (fg 6 M. III 13).

652-54a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1375
652—54a. προχοὰς Φυλληίδας : Φύλλις ποταμὸς Βιθυνίας. Διψακὸς δὲ υἱὸς τοῦ Φύλλιδος καὶ νύμφης τινὸς ἐγχωρίου· ὃς Φρίξον τὸν Ἀθάμαντος ἐξένισεν, ἐπὶ τοῦ κριοῦ ὅτε ἐξέφυγε τὸν θάνατον, μέλλων

652-54b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1376
b. υἷ’ Ἀθάμαντος : τὸν Φρίξον ὑποδέδεκται ὁ Διψακὸς εἰς Κόλχους πορευόμενον. L

658-59. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1377 658—59. καὶ εὐρείας ποταμοῖο ἠόνας : Διονύσιος ὁ Ὀλ- βιανὸς ἱστορεῖ τὰς εὐρείας ἠόνας λέγεσθαι Ἀχιλλέως δρόμους.

660-61. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1378 660—61. ὁμῶς δ’ ἐπὶ ἤματι νύκτα : ἡμέραν δὲ καὶ νύκτα
ὁμῶς ἐν νηνεμίᾳ διῆγον κωπηλατοῦντες.

662. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1379 662. πλαδόεσσαν : ἔνυγρον ἔτι οὖσαν. Lᶢ Gᶢ P

667. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1380 667. χηλὰς σκηρίπτοντε : τοὺς ὄνυχας ἐπερείδοντες, ἐμπεί- ροντες· 〈...〉, ὅθεν καὶ τὸ σκηπάνιον.

668. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1381 668. ὑπ’ ἐξ ἁλὸς εἷλκον ἐρετμά : ἐκ τῆς θαλάσσης ἀνέφερον
καὶ ἀνῆγον τὰς κώπας. L

671. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1382 671. ἀμφιλύκην μιν : σκοτεινήν. λύγη γὰρ ἡ σκοτία, καὶ λυ- γόφως ἐξ αὐτοῦ καὶ λυκόφως.

672-73. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1383 672—73. τῆμος ἐρημαίης νήσου : περὶ τῆς θυνιάδος νήσου προείρηται (sch. 177)· ἧς μέμνηται Νύμφις ὁ Ἡρακλεώτης (fg 19 M. III 16). φησὶ δὲ αὐτὴν ἑπτὰ σταδίους ἔχειν τὴν περίμετρον. Καλλι- σθένης δὲ ἐν τῷ Περίπλῳ (124 fg 7 J.) ὑπὸ μὲν Ἑλλήνων φησὶ προσ-
αγορεύεσθαι τήν τε χώραν καὶ τὴν νῆσον θυνιάδα, ὑπὸ δὲ τῶν βαρ- βάρων θυνίαν.

675. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1384 675. Ὑπερβορέων ἀνθρώπων : Ὑπερβορέους μὴ εἶναι τελέως φησὶν Ἡρόδοτος (IV 36), ἐπεί, εἰ εἰσὶν ὑπερβόρειοί τινες, πάν- τως καὶ ὑπερνότιοι. Ποσειδώνιος (87 fg 103 J.) δὲ εἶναί φησι τοὺς
Ὑπερβορέους, κατοικεῖν δὲ περὶ τὰς Ἄλπεις τῆς Ἰταλίας. Μνασέας (fg 24 M. III 153) δέ φησι νῦν τοὺς Ὑπερβορέους Δελφοὺς λέγεσθαι. Ἑκαταῖος (73 B 4 Diels-Kranz) δὲ μέχρι τῶν αὑτοῦ χρόνων εἶναί φησι τὸ τῶν Ὑπερβορέων ἔθνος· ἔστι δὲ αὐτῷ βιβλία ἐπιγραφόμενα Περὶ Ὑπερβορέων. τιμᾶται δὲ παρὰ τοῖς Ὑπερβορέοις ὁ Ἀπόλλων, διὸ
καὶ ἐκεῖσε χωρῶν ὤφθη. τρία δὲ ἔθνη τῶν Ὑπερβορέων: Ἐπιζεφύριοι καὶ Ἐπικνημίδιοι καὶ Ὀζόλαι.

684-87a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1385 684—87a. ὀψὲ δὲ τοῖον Ὀρφεύς : τὸν Ὀρφέα φασὶ καὶ μάντιν εἶναι. ἐν δὲ τῇ θυνίδι νήσῳ ἱερόν ἐστιν Ἀπόλλωνος. Ἡρό- δωρος (31 fg 48 J.) οὖν φησιν Ἑῷον Ἀπόλλωνα προσαγορεύεσθαι καὶ
βωμὸν αὐτοῦ εἶναι ἐν τῇ νήσῳ, οὐ καθὸ ὄρθρου ἐφάνη αὐτοῖς, ἀλλὰ καθὸ οἱ Ἀργοναῦται ὄρθρου εἰς αὐτὴν κατέπλευσαν.

684-87b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1386 b. εἰ δ’ ἄγε δὴ νῆσον μέν : τὴν νῆσον, φησί, οὕτω καλέσωμεν, Ἑῴου Ἀπόλλωνος.

695a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1387 695a. χερμάσιν : λίθοις μικροῖς. Lᶢ Sᵐ (P)

695b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1388
b. ἐδίνεον : ἀνεστρέφοντο. Lᶢ (P)

695c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1389 c. 〈ἐξερέοντες:〉 ἐξερευνῶντες. Lᶢ

696. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1390 696. κεμάδων : ἡλικία ἐλάφων. Lᶢ (P)

699a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1391 699a. 〈εὐαγέως:〉 ἁγνῶς. Lᶢ

699b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1392 b. ἀνὰ διπλόα μηρία : τῶν ἱερείων. διπλόα δέ, ἢ ὅτι δύο
εἰσίν, ἢ ὅτι διπλοῦς αὐτοῖς ὑπετίθετο καὶ ἐπετίθετο ἐπίπλους.

702. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1393 702. Ἰηπαιήων ὁ Ἀπόλλων λέγεται ἤτοι διὰ τὸ πέμπειν τὰ βέλη ἢ ὅτι ἰάσεως ὁ θεὸς αἴτιος. L Gᵐ (Sᵐ) P

703. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1394 703. 〈πάϊς Οἰάγροιο:〉 ὁ Ὀρφεύς. Lᶢ

704. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1395 704. Βιστονίῃ : θρᾳκικῇ. Βίστονες γὰρ ἔθνος θρᾳκῶν· ὠνο-
μάσθη δὲ ἀπὸ Βιστόνος τοῦ Κίκονος, ὡς Φιλοστέφανος (fg 7 M. III 30). καὶ Βιστονὶς λίμνη θρᾳκική.

705-11a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1396 705—11 a. Δελφύνην : τὸ ὄνομα τοῦ δράκοντος οἱ μὲν ἀρρε- νικῶς, οἱ δὲ θηλυκῶς εἶπον, ὃ καὶ βέλτιον.

705-11b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1397 b. ὅτι Δελφύνης ἐκαλεῖτο ὁ φυλάσσων τὸ ἐν Δελφοῖς χρηστή-
ριον, Λεάνδριος (Maeandrii fg 10 M. II 337) καὶ Καλλίμαχος (fg 364

705-11cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1398 Schn.) εἶπον· δράκαιναν δὲ αὐτήν φησιν εἶναι, θηλυκῶς καλουμένην Δέλφυναν, αὐτὸς ὁ Καλλίμαχος.

705-11c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1399 c. 〈ἐὼν ἔτι γυμνός:〉 ἔτι ἄνηβος ὤν. Lᶢ

705-11d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1400 d. 〈ἀδήλητοι:〉 ἀβλαβεῖς. Lᶢ

705-11e. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1401
e. 〈τὼς γὰρ θέμις:〉 οὕτως γὰρ πρέπον ἐστίν. Lᶢ

705-11f. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1402 f. οἰόθι δ’ αὐτή : μόνη ἐφάπτεται τῶν τριχῶν σου ἡ Λητώ. Κοιογένεια δὲ ἡ ἀπὸ Κοίου τὸ γένος ἔχουσα· Κοίου γὰρ θυγάτηρ ἡ Λητώ.

705-11g. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1403 g. πολλά δὲ Κωρύκιαι νύμφ〈αι〉 : ἄντρον ἐν Παρνασσῷ
Κωρύκιον. ὠνομάσθη δὲ Παρνασσὸς ἀπὸ Παρνησοῦ ἐγχωρίου ἥρωος, ὡς Ἑλλάνικος (4 fg 196 J.)· Ἄνδρων (10 fg 8 J.) δέ, ἐπεὶ προσωρμίσθη ἡ λάρναξ τοῦ Δευκαλίωνος· καὶ τὸ πρότερον Λαρνασσὸς ἐκαλεῖτο, ὕστερον δὲ κατὰ φθορὰν τοῦ στοιχείου Παρνασσός. Πλεῖστος δὲ ποταμός. τινὲς δὲ ἀναγινώσκουσι Πλειστοῖο προπερισπωμένως,
ἐπεὶ καὶ ὑπὸ τῶν ἐγχωρίων λέγεται Πλειστὸς ὡς καλός. ἔστι δὲ ποταμὸς ἐν Δελφοῖς. τὴν δὲ ἀναιρεθεῖσαν δράκαιναν Δέλφυναν καλεῖσθαι θηλυκῶς φησι Λεάνδριος (v. sch. b).

705-11h. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1404 h. Κωρύκιον ἄντρον ἐν Παρνησσῷ. κέκληται δὲ ἀπὸ νύμφης

705-11h_cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1405 Κωρυκίας, ἧς καὶ Ἀπόλλωνος παῖς Λυκωρεύς, ἀφ’ οὗ Λυκωρεῖς οἱ Δελφοί. Πλεῖστος δὲ ποταμὸς Δελφίδος.

712-13. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1406 712—13. θαρσύνεσκον ἔπε〈σσιν〉 : ὅτε, φησίν, ἐτόξευσε τὸν δράκοντα, ἐπεφώνουν αἱ νύμφαι τῷ βάλλειν αὐτόν ‘ἵη ἵη βέλος’· ἐξ
οὗ τὸ ἐφύμνιον ἐγένετο ἰηπαιήων.

714. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1407 714. χορείῃ μέλψαν ἀοιδῇ : τῇ μετὰ χοροῦ λεγομένῃ ᾠδῇ.

715-19a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1408 715—19 a. λοιβαῖς εὐαγέεσσιν : ὤμοσαν, φησίν, ὁμονοήσειν ἀλλήλοις· ὅθεν καὶ Ὁμονοίας θεᾶς ἵδρυται ἱερόν.

715-19b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935g-com-grc1-1409
b. κυδίστην : ἀντὶ τοῦ κρατίστην θεῶν Ὁμόνοιαν τιμῶντες· πορσαίνοντες γὰρ ἀντὶ τοῦ τιμῶντες. γράφεται καὶ κικλή- σκοντες.

Commentary (Carolus Wendel, 1935/2026, translated by deepseek-v4-pro) (OCR draft) () focus

1-4a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1

1-4a. Beginning: the participle is formed from a verb of encompassing sense. Encompassing verbs are those that indicate both action and passion, such as βιάζομαι, δωροῦμαι, σφαγιάζομαι. Thus also ἄρχομαι signifies on the one hand 'I make a beginning from you' — for it is customary to begin with the gods: 'let us begin from Zeus' (Arat. Phaen. 1; Theocr. XVII 1) —, and on the other hand it signifies 'being inspired by you', as if being filled with divine frenzy. For poets are said to be inspired like madmen. He uses the present participle ἀρχόμενος instead of ἀρξάμενος.

¹²

1-4b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-2

b. The meaning: having been inspired by you, Apollo, I will bring to memory the glory of the heroes of the time of Pelias 〈...〉. LmP

³⁴

1-4c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-3

c. παλαιγενέων: παλαιόν differs from ἀρχαῖον. For παλαιόν is also ἀρχαῖον, but ἀρχαῖον is not παλαιόν. For ἀρχαῖον refers to being connected with a beginning.

⁵⁶

1-4d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-4

d. ἐύζυγον: εὐκάθεδρον. L gP

d. ἐύζυγον: well-benched. LgP

1-4e. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-5

e. ἤλασαν Ἀργώ: Apollonius calls the Argo after Argus the builder, but Pherecydes (3 fg 106 J.) after Argus

⁷⁸

1-4e_cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-6

the son of Phrixus. They say that this was the first ship. But others say that Danaus, fleeing from Aegyptus, built the first ship, whence it was also called Danaïs.

⁹¹⁰¹¹¹²

23-25a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-13

23-25a. πρῶτά νυν Ὀρφῆος: Herodorus (31 fg 42 J.) says that there were two Orpheuses, of whom one sailed with the Argonauts.

23-25a_cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-14

Pherecydes in the sixth book (3 fg 26 J.) says that Philammon, not Orpheus, sailed with them. He is, as Asclepiades (12 fg 6 c J.) says, the son of Apollo and Calliope; but some say of Oeagrus and Polymnia.

It is asked why Orpheus, being weak, sailed with the heroes; because Chiron, being a seer, prophesied that they would be able to pass the Sirens if Orpheus sailed with them.

¹³¹⁴¹⁵¹⁶

23-25b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-15

b. 〈σκοπιῆς〉 Πιμπληίδος ἄγχι τεκ〈έσθαι〉: Πίμπλεια χωρίον κατὰ Πιερίαν· οἱ δὲ ὄρος Θράκης, οἱ δὲ κρήνην καὶ κώμην τῆς Πιερίας.

b. 〈σκοπιῆς〉 Πιμπληίδος ἄγχι τεκ〈έσθαι〉: Pimpleia is a place in Pieria; but some say a mountain of Thrace, others a spring and village of Pieria.

¹⁷¹⁸¹⁹²⁰

31-34a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-19

31—34 a. Πιερίηθεν: Πιερία ὄρος Θράκης, ἐν ᾗ διέτριβεν
Ὀρφεύς. φησὶ δὲ Ἡρόδωρος (31 fg 43 a J.), ὅτι παρήνησεν ὁ Χείρων τῷ Ἰάσονι, ὅπως τὸν Ὀρφέα σὺν τοῖς Ἀργοναύταις παραλάβῃ.

31-34a. From Pieria: Pieria is a mountain of Thrace, where Orpheus spent his time. Herodorus says (31 fr. 43a J.) that Chiron advised Jason to take Orpheus along with the Argonauts.

²¹²²²³²⁴

31-34b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-20

b. 〈τοῖον:〉 οἷον εἴπομεν δηλονότι. L g

b. Such: namely, as we have said. Lg

31-34c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-21

c. Βιστωνίδι κοιρανέοντα: γράφεται καὶ Βιστῶνι τε κοιρανέοντα. L mP

c. Ruling over Bistonian: it is also written 'and ruling over Bistonians'. LmP

²⁵²⁶

37-38a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-23

37—38 a. 〈Πειρεσιάς:〉 ὄνομα πόλεως· ὡς Ἐρυθραὶ καὶ Πειρεσιαί. L g

37-38a. Peiresiae: name of a city; like Erythrae and Peiresiae. Lg

²⁷²⁸

37-38b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-24

b. Ἀπιδανός τε μέγας καὶ δ〈ῖος〉: Ἀπιδανὸς καὶ Ἐνιπεὺς ἀμφότεροι Θεσσαλίας ποταμοί. τὸ δὲ Φυλλήιον ὄρος Μαγνησίας.

b. Great Apidanus and divine: Apidanus and Enipeus are both rivers of Thessaly. The Phyllaean mountain is in Magnesia.

²⁹³⁰

37-38c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-25

c. ἡ δὲ Πειρεσία χώρα ἢ πόλις, ἧς ἐγγὺς ἦν τὸ Φυλλεῖον. P

c. Peiresia is a region or city, near which was the Phylleian. P

40-41. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-26

40—41. Λάρισαν δ’ ἐπὶ τοῖ〈σι〉: Λάρισαν τὴν Θεσσαλίας λέγει, ἣν ἔκτισεν Ἀκρίσιος, ἥτις ὠνομάσθη ἀπὸ Λαρίσης τῆς Πελασγοῦ, ὡς φησιν Ἑλλάνικος (4 fg 91 J.). εἰσὶ δὲ Λάρισαι τρεῖς· ἀρχαιοτάτη μὲν ἡ Ἀργειῶτις, ἥτις ἐστὶν αὐτὴ ἡ ἀκρόπολις· δευτέρα δὲ ἡ ἐν τῷ Πελασγικῷ τῆς Θεσσαλίας, ἣν Ὅμηρος (Β 738) Ἄργισσάν φησι, πλησίον
οὖσα τῆς Γυρτώνης, ἧς νῦν ὁ Ἀπολλώνιος μέμνηται· ἔστι δὲ καὶ περὶ Τροίαν, ἧς Ὅμηρος (Β 840 sq.) μνημονεύει· ‘φῦλα Πελασγῶν τῶν, οἳ Λάρισαν’. τὸν δὲ Πολύφημον Ἐλάτου παῖδα εἶπεν Ἀπολλώνιος, Σωκράτης (fg 10 M. IV 498) δὲ καὶ Εὐφορίων (fg 87 Scheidw.) Ποσειδῶνος. οἱ δὲ Λαπίθαι ἀπὸ Λαπίθου τοῦ Ἀπόλλωνος καὶ
Στίλβης νύμφης ὠνομάσθησαν.

40-41. And after them Larisa: He means Larisa in Thessaly, which Acrisius founded, and which was named after Larisa, daughter of Pelasgus, as Hellanicus says (4 fr. 91 J.). There are three Larisas: the oldest is the Argive one, which is the acropolis itself; the second is in the Pelasgian part of Thessaly, which Homer (B 738) calls Argissa, being near Gyrtone, which Apollonius now mentions; there is also one near Troy, which Homer (B 840f.) mentions: 'the tribes of Pelasgians, those who [dwelt in] Larisa'. Apollonius said that Polyphemus was the son of Elatus, but Socrates (fr. 10 M. IV 498) and Euphorion (fr. 87 Scheidw.) say he was the son of Poseidon. The Lapiths were named after Lapithes, son of Apollo and the nymph Stilbe.

³¹³²³³³⁴

45-47a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-27

45-47a. Nor indeed Iphiclus: Neither Homer nor Hesiod (fr. 50 Rz.2) nor Pherecydes (3 fr. 110 J.) say that Iphiclus sailed with the Argonauts. That Jason's mother was Alcimede, Pherecydes (3 fr. 104a J.) agrees with Apollonius. But Herodorus (31 fr. 40 J.) says that Polypheme, daughter of Autolycus, was Jason's mother. Andron in his Epitome of Kinships (10 fr. 5 J.) says that Aeson and

³⁵³⁶

45-47a_cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-28

Θεογνήτης τῆς Λαοδίκου 〈φησὶν Ἰάσονα γεγονέναι υἱόν〉.

Theognete, daughter of Laodicus, (he says Jason was the son).

45-47b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-29

b. Hesiod (fr. 117 Rz.²) says that Iphiclus ran over wheat ears, but Demarete (42 fr. 1 J.) says over the sea. He is the son of Phylacus and Clymene, daughter of Minyas.

³⁷³⁸³⁹⁴⁰

45-47c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-30

c. The figure is antiphrasis. Instead of “swiftly Iphiclus came”: “he did not remain long in Phylace.”

45-47d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-31

d. 〈μήτρως:〉 ὁ θεῖος. L gr

d. 〈μήτρως:〉 uncle. Lgr

⁴¹⁴²

45-47e. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-32

e. κασιγνήτην γὰρ ὄπυιεν: διὰ τοῦ παρεπομένου τὸ προηγούμενον δηλοῖ.

e. “For he married his sister”: through the attendant circumstance he indicates the preceding action.

45-47f. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-33

f. 〈ὄπυιεν:〉 “he had married”: either the word is formed from ὠπή, that is, “eyes”; or from ὄπτω and ἐπιτηρῶ, “I watch”; or from ὄψ, “voice,” because of the conversations of men with women, from which also women are called ὄαροι (I 327).

⁴³⁴⁴⁴⁵⁴⁶

51-52. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-40

51—52. οὐδ’ Ἀλόπῃ μίμνον: Θεσσαλίας πόλις ἢ Μαγνησίας. πολυλήιοι δὲ ἤτοι ἀπὸ τοῦ ληίου, τουτέστι σιτοφόρου πεδίου, ἢ ἀπὸ τῆς λείας, ὅπερ βέλτιον· ἐπιφέρει γὰρ εὖ δεδαῶτε δόλους . ἱστοροῦνται δὲ ἄυπνοι καὶ δεινοὶ καὶ φερέπονοι.

51–52. “Nor did they remain in Alope”: a city of Thessaly or Magnesia. πολυλήιοι either from λήιον, that is, “corn-bearing plain,” or from λεία, “booty,” which is better; for he adds “well skilled in wiles.” They are said to be sleepless, clever, and enduring.

⁴⁷⁴⁸

54-55a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-42

54—55 a. Αἰθαλίδης: ὄνομα κύριον. ἔστι δὲ υἱὸς Ἑρμοῦ καὶ Εὐπολεμείας τῆς Μυρμιδόνος.

54–55 a. Aethalides: a proper name. He is the son of Hermes and Eupolemeia, daughter of Myrmidon.

⁴⁹⁵⁰⁵¹⁵²

54-55b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-43

b. Ἄμφρυσσος γράφεται καὶ διὰ τοῦ β, ὡς Διονύσιος (32 fg 12 J.). ἔστι δὲ ποταμὸς Θεσσαλίας. προπαροξύνεται δέ, ὡς ἐν
τῇ η’ τῆς Καθόλου (Herodian. I 213, 16 L.).

b. Amphryssus is also written with β, as Dionysius (32 fr. 12 J.) says. It is a river of Thessaly. It is accented on the antepenult, as in the eighth book of the Katholike (Herodian I 213, 16 L.).

⁵³⁵⁴⁵⁵⁵⁶

57-64a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-44

57—64 a. Γυρτῶνα Κόρωνος: ἣν Ὅμηρός φησι (Β 738) ‘Γυρτώνην τε νέμοντο’. ἔστι δὲ πόλις Θεσσαλίας ἢ Περραιβίας, ὡς 〈Σου〉ίδας (fg 5 M. II 464), ὠνομάσθη δὲ ἀπὸ Γυρτώνης τῆς Φλεγύου. ὁ δὲ Κόρωνος υἱός ἐστι Καινέως. μεμύθευται δὲ ὁ Καινεὺς πρότερον
γεγονέναι γυνή, εἶτα Ποσειδῶνος αὐτῇ πλησιάσαντος μεταβληθῆναι εἰς ἄνδρα· τοῦτο γὰρ ἤτησε καὶ ἀτρωσίαν. ἤρισε δὲ καὶ Ἀπόλλωνι καὶ ἐνικήθη. καὶ ἐκέλευε τοὺς παριόντας ὀμνύναι εἰς τὸ δόρυ αὐτοῦ· ἔνθεν ἡ παροιμία ‘τὸ Καινέως δόρυ’. τινὲς δέ φασι Καινέα συμπλεῦσαι τοῖς Ἀργοναύταις, οὐ Κόρωνον· ὁ δὲ Ἀπολλώνιος παρὰ Πινδάρου
εἴληφε λέγοντος (fg 167 Schr.)· ‘ὁ δὲ χλωραῖς ἐλάτῃσι τυπεὶς ᾤχετο Καινεύς, σχίσας ὀρθῷ ποδὶ γᾶν.’ τοῦτο δὲ αὐτῷ συνέβη διὰ τὸ μήτε θύειν τοῖς θεοῖς μήτε εὔχεσθαι ἀλλ’ 〈ἢ〉 τῷ ἑαυτοῦ δόρατι· διὸ Ζεὺς ἐφορμᾷ αὐτῷ τοὺς Κενταύρους, οἵτινες κατὰ γῆν αὐτὸν ὠθοῦσιν.

57-64a. Gyrtone of Coronus: which Homer mentions (B 738) 'they dwelt in Gyrtone'. It is a city of Thessaly or Perrhaebia, as Suda says (fg 5 M. II 464), and it was named after Gyrtone, daughter of Phlegyas. Coronus is the son of Caeneus. The myth is that Caeneus was formerly a woman, and then after Poseidon had intercourse with her she was changed into a man; for she asked for this and for invulnerability. He also contended with Apollo and was defeated. And he used to make passers-by swear by his spear; hence the proverb 'the spear of Caeneus'. But some say that Caeneus sailed with the Argonauts, not Coronus; Apollonius took it from Pindar, who says (fg 167 Schr.): 'struck by green firs Caeneus went down, splitting the earth with upright foot.' This happened to him because he neither sacrificed to the gods nor prayed, but only to his own spear; therefore Zeus set the Centaurs upon him, who drove him into the ground.

⁵⁷⁵⁸⁵⁹⁶⁰

57-64b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-45

b. 〈Κενταύροισιν:〉 ἀντὶ τοῦ ὑπὸ Κενταύρων. L g

b. 〈Κενταύροισιν:〉 meaning 'by the Centaurs'. Lg

57-64c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-46

c. 〈καταΐγδην:〉 καταφορικῶς, μεθ’ ὁρμῆς. L g

c. 〈καταΐγδην:〉 rushing down, with impetus. Lg

67-68a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-48

67—68 a. ἄγχι δὲ λίμνης Ξ〈υνιάδος〉: Ξυνιὰς λίμνη τῆς Θεσσαλίας· τινὲς δὲ πόλιν, ᾗ παράκειται 〈...〉 Βοιβηὰς λίμνη. ἀπὸ δὲ τῆς πόλεως εἴρηκε 〈λίμνην〉 Ξυνιάδα, ἐπειδὴ πλησίον αὐτῆς ἐστιν ἡ πόλις. ξυνὸν δὲ εἴρηται τὸ κοινόν· κοινὴ δέ ἐστιν Θεσσαλίας καὶ Βοιω-
τίας αὕτη.

67-68a. near the lake Xynias: Xynias is a lake of Thessaly; but some say it is a city, beside which lies 〈...〉 the Boebean lake. From the city he called it the Xynian lake, since the city is near it. 'Xynon' means 'common'; and this lake is common to Thessaly and Boeotia.

⁶¹⁶²⁶³⁶⁴

67-68b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-49

b. Κτιμένην Δολοπηίδα: Κτιμένη πόλις τῆς Θεσσαλίας. Δολοπηίδα δὲ τὴν Θεσσαλικήν εἶπε· Δόλοπες γὰρ ἔθνος Θεσσαλίας. Ὅμηρος (Ι 484)· ‘ναῖον δ’ ἐσχατιὴν Φθίης Δολόπεσσιν ἀνάσσων’.

b. Ctimene Dolopian: Ctimene is a city of Thessaly. He called it Dolopian, meaning Thessalian; for the Dolopes are a tribe of Thessaly. Homer (I 484): 'they dwelt in the farthest part of Phthia, ruling over the Dolopes'.

⁶⁵⁶⁶⁶⁷⁶⁸

71-74. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-51

71-74. Mighty Eribotes: strong; it is formed by derivation from ἀλκή (strength), as φωνήεις from φωνή (voice). But Herodorus in his Argonautica (31 F 5 J.) calls him Eurybates and says he was the son of Teleon. The sons of Actor were Menoetius and Irus, and their sons were, of Menoetius and Sthenele, Patroclus, and of Irus, Eurytion.

⁶⁹⁷⁰⁷¹⁷²

75-76. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-52

75-76. And to rush upon: meaning to pursue. The word μετόπισθεν (behind) is redundant, and the conjunction καί is missing: ‘and when they should rout the ranks, he would turn them to flight.’

⁷³⁷⁴

77-78. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-53

77—78. Κάνθος κίε: τὸν Κάνθον καὶ ὁ Κλέων καταλέγει.

77-78. Canthus went: Cleon also lists Canthus.

71-78_cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-54

He is the son of Canethus, after whom the mountain in Boeotia is named; and he was the son of Abas, after whom the Euboeans are called Abantes.

81-82. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-57

81-82. To be destroyed: here δηωθῆναι is used in a rather novel sense for ‘to be ruined.’ The poet, as if grieving over the destruction of the heroes, exclaims in sequence: ‘as not for mortals.’ The sense is: there is no greatest evil which a man fails to encounter. Therefore it should be ἀπαυρεῖν with long alpha. Or: because no evil is greatest which would be grievous for men to experience, that is, to meet with.

⁷⁵⁷⁶

83-85. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-58

83-85. Settings and risings: he says they are as far removed from the land of the Colchians as the settings are distant from the risings, since Libya is in the west and Colchis in the east.

⁷⁷⁷⁸

90-94a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-60

90-94a. Nor from the same place: nor from the same spot. And the phrase οὐ μέν is used for οὐ μήν. For they were separated because of the murder of Phocus, and the one settled in Salamis, which he calls the Attic island, while Peleus settled in Phthia. And by folly, either ignorance or bad counsel.

⁷⁹⁸⁰

90-94b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-61

b. 〈λιασθείς:〉 ἀντὶ τοῦ φυγών. L g

b. 〈Having turned aside:〉 instead of having fled. Lg

95-96. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-62

95-96. And with them from Cecropia: meaning, with these from Attica. For Attica is called Cecropia from Cecrops who was king. And this Teleon is different, the father of Butes, from the one mentioned before (v. 72), the father of Eribotes. And good with the ash spear means warlike, from the ash tree.

95-96_cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-63

παρὰ τὸν πρότερον (ν. 72) εἰρημένον, τὸν τοῦ Ἐριβώτου πατέρα. ἐυμελίης δὲ ὁ πολεμικός, ἀπὸ τῆς μελίας.

from the one mentioned before (v. 72), the father of Eribotes. And good with the ash spear means warlike, from the ash tree.

97-100. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-64

97-100. Alcon: a proper name, father of Phalerus. Proxenus (fg 5 M. II 462) says that Alcon was the son of Erechtheus. And he says that he fled from Attica with his daughter Chalciope to Euboea, and when his father demanded her back, the Chalcidians did not give her up. And here τηλύγετον does not mean only-begotten, for it is added 'and being alone', but born to him in his old age; for such children are dear.

⁸¹⁸²⁸³⁸⁴

101-04a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-65

101—04 a. Θησέα δ’ ὃς περὶ πά〈ντας〉: Θησεὺς καὶ Πει-
ρίθοος, ὄντες τὸ γένος ὁ μὲν ἐκ Διός, ὁ δὲ Ποσειδῶνος, ἐφάμιλλον τῷ γένει τὴν πρᾶξιν ἐποιούντο. καὶ ὁ μὲν Θησεὺς τῆς Ἑλένης ἐρασθεὶς ἔσχεν συμπράττοντα αὐτῷ τὸν Πειρίθουν, ὁ δὲ Πειρίθοος τὴν Περσεφόνην ἐθελήσας ἀγαγέσθαι ἀναγκαίως εἶχε τὸν Θησέα ἑπόμενον. καὶ
δὴ διὰ Ταινάρου κατελθόντες καὶ ἐπί τινος πέτρας καθεσθέντες αὖθις ἀναστῆναι οὐ δεδύνηνται. Ἡρακλῆς δὲ ὕστερον κατελθὼν διὰ τὸν Κέρβερον, τὸν μὲν Θησέα ἀπέσωσεν ὡς μὴ ἑκοντὶ κατελθόντα, τὸν δὲ Πειρίθουν εἴασεν, ἐπειδὴ προαιρέσει ἰδίᾳ κατῆλθεν. ἐπεστράτευσαν δὲ κατὰ τῆς Τροιζῆνος οἱ Διόσκουροι διὰ τὴν ἀδελφὴν Θησέως ὄντος
ἐν Ἅιδου καὶ πορθήσαντες ἔλαβον αἰχμάλωτον Αἴθραν τὴν Θησέως μητέρα.

101-04a. Theseus, who beyond all: Theseus and Pirithous, being of the race, the one from Zeus, the other from Poseidon, made their deeds equal to their lineage. And Theseus, having fallen in love with Helen, had Pirithous as his accomplice, while Pirithous, wishing to marry Persephone, necessarily had Theseus following him. And indeed, having descended through Taenarum and seated themselves on a certain rock, they were unable to rise again. But Heracles, later descending for Cerberus, rescued Theseus as one who had not gone down willingly, but left Pirithous, since he had gone down by his own choice. And the Dioscuri marched against Troezen because of their sister while Theseus was in Hades, and having sacked it, they took captive Aethra, the mother of Theseus.

⁸⁵⁸⁶⁸⁷⁸⁸

101-04b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-66

b. Taenarian: Pherecydes in the ninth book (3 fg 39 J.) says: "that Elatus son of Icarius marries Erimede daughter of Damasiclus; and of them is born Taenarus, from whom the city and the cape and the harbor are called Taenarum." LmP

⁸⁹⁹⁰⁹¹⁹²

101-04c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-67

c. κεινὴν ὁδόν: meaning "vain." The sense: for both of these, if they had joined the voyage, would have relieved the Argonauts of all their toils. Apollonius here gives the reason why they did not sail with them. It is also read κείνην with barytone accent as an anaphoric reference, and κεινὴν with oxytone accent meaning κενήν ("empty").

⁹³⁹⁴

105-08a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-68

105—08 a. Τῖφυς δ’ Ἀγνιάδ〈ης〉: αἱ Σῖφαι τῆς Βοιωτίας πόλις, Σιφαεὺς δὲ δῆμος Θεσπιέων· Θέσπεια δὲ 〈καὶ〉 πόλις Θεσσαλίας. Φερεκύδης (3 fg 107 J.) δὲ Ποντέως ἱστορεῖ τὸν Τῖφυν, ὁ δὲ Αἰσχύλος ἐν τῇ Ἀργοῖ (fg 21 N. 2) τὸν Τῖφυν Ἴφυν καλεῖ.

105-08a. Tiphys son of Hagnias: Siphae is a city of Boeotia, and Siphaean is a deme of the Thespians; Thespeia is also a city of Thessaly. Pherecydes (3 fg 107 J.) records that Tiphys was the son of Ponteus, but Aeschylus in his Argo (fg 21 N.2) calls Tiphys "Iphys."

105-08b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-69

b. προδαῆναι: to learn beforehand. For this is the skill of a good helmsman. The meaning: he was good at judging the time for sailing by the sun by day, and by night by reference to some of the stars.

118-21a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-75

118-21a. Ἀργόθεν αὖ Ταλαός: from Argos the region, not the city. In the Great Ehoiai (Hesiod fr. 149 Rz.²) it is said that Melampus, being most dear to Apollo, went abroad and lodged with Polyphonte. When an ox was sacrificed to him, a serpent crawled up beside the victim, and the king's servants killed it; the king was angered, and Melampus took it and buried it, and its offspring, reared by him, licked his ears and breathed into him the art of prophecy. Therefore, when he was caught stealing the cattle of Iphiclus, he was bound, and when the house in which Iphiclus was was about to fall, he revealed it to the old woman among the servants, and for this favor he was released by Iphiclus. The story is clear.

⁹⁵⁹⁶⁹⁷⁹⁸

118-21b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-76

b. 〈τῆς δ’ ἀμφί:〉 διὰ τὸν ἀδελφὸν Βίαντα. L g

b. 〈τῆς δ’ ἀμφί:〉 because of his brother Bias. Lg

118-21c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-77

c. 〈Αἰολίδης:〉 Ἀμυθάονος γὰρ ἔστι τοῦ Κρηθέως τοῦ Αἰόλου τοῦ Ἕλληνος τοῦ Διός. L m(P)

c. 〈Αἰολίδης:〉 for he is the son of Amythaon, son of Cretheus, son of Aeolus, son of Hellen, son of Zeus. Lm(P)

118-21d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-78

d. σταθμοῖσιν ἐν Ἰφίκ〈λοιο〉: Iphiclus, son of Phylacus, son of Deioneus. The mother of Melampus is Dorippe, as Dieuchidas (fr. 9 M. IV 390) says. He also gives the reason for the name: that his mother, after giving birth to him, exposed him in a wooded place, and it happened that his feet were darkened by the sun, being unshaded.

124-29a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-79

124—29 a. νεῖον ἀπ’ Ἀρκαδ〈ίης〉: προπερισπωμένως ἀντὶ

124-29a. νεῖον ἀπ’ Ἀρκαδ〈ίης〉: with circumflex on the penult, meaning

124-29a_cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-80

“recently,” but with acute on the ultima, “the earth.” The sequence of thought is as follows: when he heard that the Argonauts were about to sail, having recently passed through Argos, along which road he was bringing the boar alive from Mount Erymanthus, where it grazed in the glens of Lampeia and Erymanthus, he came to Jason. Lampeia is a mountain of Arcadia, from which the river Erymanthus has its springs.

124-29b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-81

b. Λυγκήιον: from Lynceus, the king of Argos. But if it is Λυρκήιον, it must be understood from the mountain of Argos, from which the river Inachus flows down.

124-29c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-82

c. τῖφος: the marshy place where the boar spent its time. About the boar, Herodorus (31 FGrH 24 J.) also says that he carried it to the gates of Mycenae and set it down. "ἰλλόμενον" means "bound." Through the word "ἀπεθήκατο" the strength of the one carrying it is shown, that he did so easily.

⁹⁹¹⁰⁰¹⁰¹¹⁰²

133-38. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-86

133—38. Ναύπλιος υἱὸς Ποσειδῶνος καὶ Ἀμυμώνης τῆς Δαναοῦ.

133-38. Nauplius, son of Poseidon and Amymone, daughter of Danaus.

¹⁰³¹⁰⁴¹⁰⁵¹⁰⁶

133-38_cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-87

This man is descended from the ancient Nauplius. He speaks of Proetus, the enemy of Bellerophon and husband of Anteia; Homer (Iliad Z 152 ff.) also knows this.

139-44a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-88

139—44 a. Ἴδμων δ’ ὑστάτ〈ιος〉: Χαμαιλέων (fg 6 Koepke) φησι τὸν Θέστορα Ἴδμονα παρὰ τοῖς ἀρχαίοις καλεῖσθαι διὰ τὸ ἔμπειρον εἶναι,
ἄλλοι φασὶ καὶ Θέστορα συμπλεῦσαι τοῖς Ἀργοναύταις. τὸν Ἀμφιάραον δὲ φησι συμπλεῦσαι Δηίοχος (fg 1 M. II 17). ὁ δὲ Ἴδμων, ὡς ἱστορεῖ Φερεκύδης (3 fg 108 J.), ἐγένετο παῖς Ἀστερίας τῆς Κορώνου καὶ Ἀπόλλωνος, οὗ καὶ Λαοθόης Θέστωρ· τοῦ δὲ Κάλχας. ἀναιρεῖται δὲ Ἴδμων ἐν Μαριανδυνίᾳ ὑπὸ κάπρου. ὅτι δὲ Ἄβαντος υἱὸς Ἴδμων, φησὶ
καὶ Ἡρόδωρος (31 fg 44 J.).

139-44a. Ἴδμων δ’ ὑστάτ〈ιος〉: Chamaeleon (fr. 6 Koepke) says that Thestor was called Idmon among the ancients because of his experience; others say that Thestor also sailed with the Argonauts. Deiiochus (fr. 1 M. II 17) says that Amphiaraus sailed with them. Idmon, as Pherecydes (3 FGrH 108 J.) relates, was the child of Asteria, daughter of Coronus, and Apollo; from him and Laothoe came Thestor; and from Thestor, Calchas. Idmon was killed in Mariandynia by a boar. That Idmon was the son of Abas, Herodorus (31 FGrH 44 J.) also says.

¹⁰⁷¹⁰⁸¹⁰⁹¹¹⁰

139-44b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-89

b. 〈ὑστάτιος:〉 τῶν ἐξ Ἄργους ὕστατος. L g

b. 〈ὑστάτιος:〉 the last of those from Argos. Lg

139-44c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-90

c. μὴ ὁ δῆμος μέμψηται αὑτοῦ τὸ κλέος. L m(P)

c. lest the people find fault with his glory. Lm(P)

139-44d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-91

d. To the Aeolidae: to the descendants of Aeolus. For Cretheus and Athamas were sons of Aeolus, son of Hellen; Aeson was son of Cretheus, and Jason son of Aeson. Abas was son of Melampus, son of Amythaon, son of Cretheus, son of Aeolus.

146-49a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-92

146—49 a. καὶ μὴν Αἰτωλὶς κρα〈τερόν〉: εἰκότως αὐτὴν Αἰτωλίδα εἶπεν, ἐπεὶ Αἰτωλὸς ὁ Θέστιος. καὶ εἴρηκεν ἀπὸ τῆς χώρας,
ὡς ἐάν τις τὸν Συρακόσιον Σικελὸν λέγῃ ἢ τὸν Ῥωμαῖον Ἰταλόν. ὁ δὲ Ἴβυκος (fg 41 B. III 249) αὐτὴν Πλευρωνίαν φησίν, Ἑλλάνικος (4 fg 119 J.) δὲ Καλυδωνίαν. ἡ δὲ Λήδα ἦν Θεστίου θυγάτηρ τοῦ βασιλέως τῆς Αἰτωλίας, Ἄρεως υἱοῦ καὶ Δημοδίκης, μητέρα δὲ αὐτῆς 〈λέγουσι Δηιδά〉μειαν. Γλαύκου δὲ αὐτὴν τοῦ Σισύφου εἶναι πατρὸς
ἐν Κορινθιακοῖς λέγει Εὔμηλος (fg 6 Kink. 191) καὶ Παντειδυίας μη-

146-49a. And indeed the Aetolian woman, mighty: reasonably he called her Aetolian, since Thestius was an Aetolian. And he has spoken from the country, as if someone calls the Syracusan Sicilian or the Roman Italian. But Ibycus (fr. 41 B. III 249) calls her Pleuronian, and Hellanicus (4 fr. 119 J.) Calydonian. Leda was the daughter of Thestius, king of Aetolia, son of Ares and Demodice; and they say her mother was Deidamia. Eumelus (fr. 6 Kink. 191) in his Corinthiaca says that her father was Glaucus, son of Sisyphus, and her mother Panteidyia,

¹¹¹¹¹²

146-49a_cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-93

τρός, ἱστορῶν ὅτι τῶν ἵππων ἀπολομένων ἦλθεν εἰς Λακεδαίμονα ὁ Γλαῦκος καὶ ἐκεῖ ἐμίγη Παντειδυίᾳ· ἣν ὕστερον γήμασθαι Θεστίῳ, ὥστε τὴν Λήδαν γόνῳ μὲν οὖσαν Γλαύκου λέγεσθαι Θεστίου. Φερεκύδης δὲ ἐν τῇ β' (3 fg 9 J.) ἐκ Λαοφόνης τῆς Πλευρῶνος Λήδαν καὶ Ἀλθαίαν Θεστίῳ γενέσθαι φησίν. ὅτι δὲ Γλαύκου ἐστὶ θυγάτηρ, καὶ Ἀλκμὰν
(fg 8 B. III 17) αἰνίττεται, λέγων ‘τοὺς τέκε θυγάτηρ Γλαύκω μάκαι- ρα’. φασὶ τὸν μὲν Πολυδεύκην Διός, τὸν δὲ Κάστορα Τυνδάρεω. τηλυγέτους δὲ νῦν ἀντὶ τοῦ ἀγαπητούς, Ὅμηρος δὲ τοὺς ἐν γήρᾳ γεννωμένους.

recounting that when his horses perished, Glaucus came to Lacedaemon and there had intercourse with Panteidyia; later she married Thestius, so that Leda, though by birth Glaucus' daughter, was called Thestius' daughter. Pherecydes in the second book (3 fr. 9 J.) says that Leda and Althaea were born to Thestius from Laophonte, daughter of Pleuron. That she is Glaucus' daughter, Alcman (fr. 8 B. III 17) also hints, saying 'whom the blessed daughter of Glaucus bore'. They say that Polydeuces was son of Zeus, and Castor son of Tyndareus. 'Telygetous' here means 'beloved', but Homer uses it for those born in old age.

146-49b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-94

b. Αἰτωλὶς δὲ ἤτοι διὰ τὴν χώραν ἢ ἀπὸ Αἰτωλοῦ τοῦ
ἥρωος. L

b. Aetolian, either because of the country or from Aetolus the hero.

¹¹³¹¹⁴¹¹⁵¹¹⁶

156-60a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-96

156-60a. And with them Periclymenus: that Periclymenus was the son of Neleus is clear. For the poet says (Od. 11.286): 'Nestor and Chromius and lordly Periclymenus.' Poseidon, as his descendant—for Neleus was the son of Poseidon—both adorned him among the others and granted him the ability to change into all things, as Euphorion also says (fr. 74 Scheidw.): 'who was like to all things, a sea-creature like Proteus.'

¹¹⁷¹¹⁸

156-60a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-97

Heracles killed him when he had changed into a fly in the war against the Pylians, striking him with his club on the advice of Athena, 〈...〉 stuck like a bee with its sting. But Hesiod (fr. 14 Rz.²) says that he changed into one of his customary forms and sat upon the navel of the yoke of Heracles' horses, wishing to engage in battle with the hero, and that Heracles shot him fatally with an arrow when Athena pointed him out. He speaks thus: 'and lordly Periclymenus, blessed, to whom Poseidon the Earth-shaker gave gifts of all kinds: at one time he would appear among birds as an eagle, at another he would become—a wonder to behold—an ant, at another the splendid tribes of bees, at another a dread and pitiless serpent. He had gifts of all kinds, not to be named, which later deceived him by the counsel of Athena.'

¹¹⁹¹²⁰

156-60b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-98

b. 〈Pylos:〉 from which Nestor came, which is also sandy from the river flowing past. Neleus had sons: from Chloris, Nestor, Periclymenus, Chromius; and from various women, Taurus, Asterius, Pylaon, Deimachus, Eurybius, Epileon, Phrasis, Antimenes, Euagoras, or, as Asclepiades (12 fr. 21 J.) says, Alastor. And the poet (Il. 11.692): 'for we were twelve sons of blameless Neleus.'

¹²¹¹²²¹²³¹²⁴

156-60c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-99

c. 〈συνοχῇ:〉 τῇ συμβολῇ. L g

c. 〈συνοχῇ:〉 at the meeting-place. Lg

161-63. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-100

161-63. They who Tegea: Tegea is a city of Arcadia. And 〈the portion of Apheidas〉 means the kingdom of Apheidas. For Aleus is said to be the son of Apheidas, son of Arcas, from whom the land is called Arcadia. Apheidas, son of Arcas, an ancient hero, ruled over Tegea. There are two Cepheuses: one the son of Aleus, whom Apollonius mentions, and the other 〈...〉, whom Hellanicus mentions in his work On Arcadia (4 fr. 37 J.).

¹²⁵¹²⁶

161-63_cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-101

He is said to be the son of Apheidas, son of Arcas, from whom the land is called Arcadia. Apheidas, son of Arcas, an ancient hero, ruled over Tegea. There are two Cepheuses: one the son of Aleus, whom Apollonius mentions, and the other 〈...〉, whom Hellanicus mentions in his work On Arcadia (4 fr. 37 J.).

¹²⁷¹²⁸

168-70. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-103

168–70. βῆ δ’ ὅγε Μαιναλίης: Maenalus is a mountain and city of Arcadia, named after Maenalus the Arcadian, whose father was Lycaon. καλιῇ is used instead of οἰκίᾳ, but properly it means a dwelling made of wood; κάλα are pieces of wood. For in ancient times they used wooden houses, since stone ones had not yet been devised.

¹²⁹¹³⁰¹³¹¹³²

172-73. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-104

172–73. βῆ δὲ καὶ Αὐγείης: He was by birth the son of Helius, but by adoption the son of Phorbas, from Hyrmine daughter of Neleus; but some say he was from the daughter of Nycteus, and others that she was the daughter of Epeius. Rays seem to flash from his eyes. Heracles cleansed the dung of his cattle.

¹³³¹³⁴¹³⁵¹³⁶

185-88a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-111

185-88a. And two other sons: one was a son, the other Erginus was a descendant; Ancaeus was the son of Astypalaea, daughter of Phoenix, and Poseidon, while Erginus was the son of Clymenus, son of Presbon, and Buzyge, daughter of Lycus. Miletus, from whom the city Miletus is named, was the son of Euxantius, son of Minos; but some say he was the son of Apollo and Areia, daughter of Cleochus. He was called Miletus because he was hidden by his mother in a milax (yew). Others say that Miletus was founded by Sarpedon, son of Zeus, and named after the city in Crete. They say it was first called Pityussa, others Asteria, then Anactoria, then Miletus. And Aristocritus (fg 1 M. IV 334) says,

¹³⁷¹³⁸¹³⁹¹⁴⁰

185-88a_cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-112

That Areia was the daughter of Cleochus, and from her and Apollo a child was born, and this child was exposed in a milax, and Cleochus took him up and named him Miletus from the milax. When he grew up and was envied by Minos, he withdrew to Samos, from which also a place there is called Miletus. And moving from Samos to Caria he founded a city, calling it Miletus after himself. Herodorus (31 fg 45 J.) bears witness.

¹⁴¹¹⁴²

185-88b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-113

b. 〈ὁ δ’ Ἰμβρασίης ἕδος Ἥρης Παρθενίην:〉 He means Samos. For Imbrasus is a river of Samos, which was renamed Parthenius because Hera was raised there while still a virgin. Callimachus (fg 213 Schn.) also mentions it. And Tarrhaeus says (fg 10 Linnenkugel): "Parthenia, Samos, was named after Parthenia, a woman of Samos." Lm (P)

¹⁴³¹⁴⁴¹⁴⁵¹⁴⁶

185-88c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-114

c. 〈Parthenian〉 Ancaeus: Aristotle (fr. 530 Rose) says, applying the proverb to Ancaeus, that Ancaeus was fond of farming and planted many vines. When his servant told him that he would die sooner than drink from the fruit of the vine, Ancaeus, when the fruit was ripe, crushed a grape, called the servant, and said that he had lived until the vine bore fruit, and was about to drink. But when the servant said, 'Many things happen between the cup and the lip,' it was reported to him that a boar was ravaging the land; he rushed out against it before drinking and was killed by it. Therefore the proverb prevailed for those who suffer something contrary to expectation. And Pherecydes in the eighth book (3 fr. 36 J.) says that Ancaeus was struck in the thigh by the Calydonian boar and died.

199-201a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-121

199/201 a. μήτρως: Ἀλθαία καὶ Ἴφικλος ἀδελφοὶ ἐκ Δηιδαμείας
τῆς Περιήρους. L m (P)

199/201a. Maternal uncle: Althaea and Iphiclus were siblings, children of Deidameia, daughter of Perieres. Lm (P)

199-201b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-122

b. Θεστιάδης Ἴφικλος: κασίγνητος Τοξέως καὶ Πληξίππου καὶ Ἀλθαίας τῆς Μελεάγρου μητρός. μήτρως οὖν ὁ Ἴφικλος Μελεάγρου [ἐκ τῆς Ἐφύρης ἵκανεν]. Η

b. Thestiades Iphiclus: brother of Toxeus and Plexippus and Althaea, the mother of Meleager. Therefore Iphiclus is Meleager's maternal uncle [he came from Ephyra]. H

¹⁴⁷¹⁴⁸¹⁴⁹¹⁵⁰

207-09a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-127

207-09a. And from Phocis: the Phocians were named after Phocus, son of Aeacus. They trace Iphitus' lineage to Naubolus and Perineice, daughter of Hippomachus. Pytho is a city of Phocis, where the oracle is, so called from inquiring of the oracles (πυνθάνεσθαι) or from the dragon having rotted (σεσῆφθαι) there.

¹⁵¹¹⁵²¹⁵³¹⁵⁴

207-09b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-128

b. 〈ξεῖνος:〉 τοῦ Ἰάσονος φίλος ἦν. L g

b. 〈ξεῖνος:〉 He was a friend of Jason. Lg

211-15a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-129

211—15 a. 〈Ζήτης:〉 ὄνομα κύριον. L g

211-15a. 〈Ζήτης:〉 a proper name. Lg

211-15b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-130

b. 〈Κάλαϊς:〉 ὄνομα κύριον. L g

b. 〈Κάλαϊς:〉 a proper name. Lg

211-15c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-131

c. Ζήτης καὶ Κάλαϊς: τούτους ἐκ διαφόρων τόπων συμπλεῦσαι τοῖς Ἀργοναύταις φασίν. οἱ μὲν γὰρ ἐκ Θράκης ὡς Ἀπολλώνιος, Ἡρό-
δωρος (31 fg 46 J.) δὲ ἐκ Δαυλίδος, Δοῦρις (76 fg 86 J.) δὲ ἐξ Ὑπερβορέων. καταλέγει δὲ τούτους καὶ Ἀντίμαχος (fg 7 B. II 290). Φανόδικος δὲ ἐν α’ Δηλιακῶν (fg 1 M. IV 473) ἐξ Ὑπερβορέων φησὶν αὐτοὺς ἐλθεῖν ἐπὶ τὸν πλοῦν. τὴν δὲ Ὠρείθυιαν Σιμωνίδης (fg 3 B. III 382) ἀπὸ Βριλησσοῦ φησιν ἁρπαγεῖσαν ἐπὶ τὴν Σαρπηδονίαν
πέτραν τῆς Θράκης ἐνεχθῆναι· ἔστι γὰρ καὶ τῆς Κιλικίας ὁμώνυμος, ὡς Καλλισθένης (124 fg 39 J.) Στησίχορος δὲ ἐν τῇ Γηρυονίδι (fg 10 B. III 210) καὶ νῆσόν τινα ἐν τῷ Ἀτλαντικῷ πελάγει Σαρπηδονίαν φησί. περὶ δὲ τῆς Θρᾳκίας Σαρπηδονίας πέτρας, ὅτι πρὸς τῷ Αἵμῳ ὄρει ἐστί, Φερε- κύδης (3 fg 145 J.) φησί, περὶ τῆς ἁρπαγῆς ἱστορῶν τῆς Ὠρειθυίας.
Χοιρίλος (fg 5 Kink.) δὲ ἁρπασθῆναί φησιν αὐτὴν ἄνθη ἀμέργουσαν ὑπὸ τὰς τοῦ Κηφισοῦ πηγάς. Ἡραγόρας δὲ ἐν τοῖς Μεγαρικοῖς (fg 4 M. IV 427) τὸν τὴν Ὠρείθυιαν ἁρπάσαντα Βορέαν υἱὸν Στρυμόνος φησίν, οὐχὶ δὲ τὸν ἄνεμον. ἡ δὲ Ὠρείθυια Ἐρεχθέως θυγάτηρ, ἣν ἐξ Ἀττικῆς ἁρπάσας ὁ Βορέας ἤγαγεν εἰς Θράκην, κἀκεῖσε συνελθὼν ἔτεκε
Ζήτην καὶ Κάλαϊν, ὡς Σιμωνίδης ἐν τῇ Ναυμαχίᾳ (v. supra). 〈...〉 Φινεύς δὲ Κλεοπάτραν τὴν Ὠρειθυίας πρώτην ἔγημεν, μετὰ ταῦτα δὲ Ἰδαίαν τὴν Δαρδάνου, ἥτις ἀπεχθῶς ἔχουσα πρὸς τοὺς προγόνους, λέγω δὴ πρὸς τοὺς ἀπὸ Κλεοπάτρας υἱούς, ἐπειρᾶτο τυφλῶσαι αὐτούς. οἱ δέ, ὅτι ὁ πατὴρ ἐτύφλωσεν αὐτοὺς διαβαλούσης τῆς μητρυιᾶς πρὸς αὐτόν.

c. Zetes and Calais: they say that these sailed with the Argonauts from different places. For some say from Thrace, as Apollonius; Herodorus (31 FGrH 46 J.) from Daulis; Duris (76 FGrH 86 J.) from the Hyperboreans. Antimachus (fr. 7 B. II 290) also lists them. Phanodicus in the first book of his Deliaca (fr. 1 M. IV 473) says that they came from the Hyperboreans for the voyage. Simonides (fr. 3 B. III 382) says that Orithyia was snatched from Brilessus and carried to the Sarpedonian rock of Thrace; for there is also one of the same name in Cilicia, as Callisthenes (124 FGrH 39 J.) says. Stesichorus in the Geryoneis (fr. 10 B. III 210) says that there is also a certain island in the Atlantic sea called Sarpedonia. Concerning the Thracian Sarpedonian rock, that it is near Mount Haemus, Pherecydes (3 FGrH 145 J.) says, when relating the abduction of Orithyia. Choerilus (fr. 5 Kink.) says that she was snatched while gathering flowers by the springs of Cephisus. Heragoras in his Megarica (fr. 4 M. IV 427) says that the one who snatched Orithyia was Boreas, son of Strymon, not the wind. Orithyia was the daughter of Erechtheus, whom Boreas snatched from Attica and brought to Thrace, and there he lay with her and fathered Zetes and Calais, as Simonides says in the Naumachia (see above). 〈...〉 Phineus first married Cleopatra, daughter of Orithyia, and afterwards Idaea, daughter of Dardanus, who, being hostile to the stepchildren, I mean the sons of Cleopatra, tried to blind them. But they, because their father blinded them after their stepmother slandered them to him.

¹⁵⁵¹⁵⁶¹⁵⁷¹⁵⁸

211-15d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-132

d. From Cecropia: 〈...〉 Creusa, Orithyia, Procris; and of Orithyia, Chione, Chthonia, Cleopatra, Zetes and Calais. Boreas, seeing Orithyia playing by the Ilissus, fell in love with her; from her these were born.

¹⁵⁹¹⁶⁰¹⁶¹¹⁶²

211-15e. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-133

e. Κεκροπίηθεν: ἡ ἀκρόπολις τῆς Ἀττικῆς Κεκροπία ἐκαλεῖτο
τὸ πρότερον. L m (P)

e. From Cecropia: the acropolis of Attica was formerly called Cecropia. Lm (P)

211-15f. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-134

f. 〈Ἰλισσοῦ:〉 ποταμὸς Ἀττικῆς. L g

f. 〈Of the Ilissus:〉 a river of Attica. Lg

216-17a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-135

216—17 a. Σαρπηδονίην ὅθι πέ〈τρην〉: πόλις τῆς Ἀστι- κῆς ἀπὸ Σαρπηδόνος τοῦ τῆς Θράκης βασιλέως, ἀδελφοῦ Πόλτυος. 〈ποταμοῖο παρὰ ῥόον Ἐργίνοιο:〉 τοῦτο δὲ προσέθηκεν, ἐπεὶ
καὶ ἑτέρα ἐστὶ Σαρπηδονία πέτρα τῆς Κιλικίας.

216-17a. Sarpedonian rock: a city of Attica named after Sarpedon, king of Thrace, brother of Poltys. 〈Beside the stream of the river Erginus:〉 he added this because there is also another Sarpedonian rock in Cilicia.

¹⁶³¹⁶⁴¹⁶⁵¹⁶⁶

216-17b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-136

b. 〈Ἐργίνοιο:〉 ποταμὸς Θράκης. L g

b. 〈Of Erginus:〉 a river of Thrace. Lg

219-20. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-138

219-20. On the tips of their feet: on their ankles or heels. And ἐρεμνάς, by syncope for ἐρεβεννάς, that is, properly dark, hence black. The sense: they shook their black wings as they moved, terrifying to behold.

¹⁶⁷¹⁶⁸¹⁶⁹¹⁷⁰

221-22. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-139

221—22. φολίδεσσι: ταῖς στίξεσι, τοῖς ποικίλμασι τῶν πτερῶν. 〈κράατος〉 ὑπάτοιο δὲ ἄκρας κεφαλῆς.

221-22. φολίδεσσι: with the spots, the variegated markings of the wings. 〈κράατος〉 ὑπάτοιο: of the top of the head.

¹⁷¹¹⁷²

224-26a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-140

224-26a. Nor even the son of him himself: Acastus, son of Pelias, married Cretheis or, as some say, Hippolyte. She fell in love with Peleus

¹⁷³¹⁷⁴

224-26a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-141

224/26a. and demanded to lie with him. When she failed, she accused Peleus to her husband, claiming that he wanted to lie with her. He took Peleus hunting on Pelion and left him unarmed, so that he would be killed by wild beasts. But Hermes appeared, or, as some say, Chiron, and gave him a Hephaestus-made knife. Killing the beasts he encountered, he returned to the city and killed Acastus himself and Acastus' wife.

But if Pelias was sending them into danger, why did his son go along? And this one says, against his father's will; but Demagetus says that Pelias ordered the Argo to be built with loose bolts, so that it would quickly destroy them; but Argus did the opposite, and Acastus, trusting the builder, went aboard.

¹⁷⁵¹⁷⁶¹⁷⁷¹⁷⁸

224-26b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-142

b. Argus, the goddess’s helper: because he built the Argo by Athena’s forethought. For this reason the poet says (I 19) that it came into being by Athena’s instructions.

¹⁷⁹¹⁸⁰

230-33a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-144

230—33 a. ἀντὶ τοῦ γὰρ ὁ ἐπεί. L g

230-33 a. For γὰρ ὁ is used instead of ἐπεί. Lg

230-33b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-145

b. Since the daughters of Minyas: for Minyas had many daughters. And indeed Jason is the son of Alcimede, daughter of Clymene, daughter of Minyas. Stesichorus (fg 54 B. III 225) says he is the son of Eteoclymene, and Pherecydes (3 fg 104 b J.) says he is the son of Alcimede, daughter of Phylacus. From Isonoe, daughter of Danaus and Zeus, was born Orchomenus, after whom the city Orchomenus is named; and from Orchomenus and Hermippe, daughter of Boeotus, was born Minyas — by surname, but in nature son of Poseidon — who lived in Orchomenus, from whom the

¹⁸¹¹⁸²

230-33b_cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-146

people were called Minyae; and from Minyas and Clytodora were born Presbon, Periclymene, and Eteoclymene, and from Phanosyra, daughter of Paeon, and Minyas were born Orchomenus, Diochthondes, and Athamas. But Demetrius of Scepsis (fg 51 Gaede) says that those who inhabit Iolcus are called Minyae.

¹⁸³¹⁸⁴

242-43. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-149

242—43. πόθι τόσσον ὅμιλον: οὐχ ὑγιῶς τὸ πόθι· ἔστι γὰρ τοῦ ἐν τόπῳ δηλωτικόν. ἔδει οὖν ποῖ εἰπεῖν. τὸ δὲ ἔκτοθι βάλλει ἀντὶ τοῦ ἀποστέλλει. Παναχαιίδα δὲ τὴν Θεσσαλίαν φησίν,
ὅτι αὕτη πρώτη ἐκλήθη Ἀχαία ἀπὸ Ἀχαιοῦ τοῦ Ξούθου.

242-43. "Where such a throng": the word "where" is not used correctly; for it indicates place. It should have said "whither." And "he casts" is used for "he sends." He calls Thessaly "Panachaean," because it was first called Achaea after Achaeus, son of Xuthus.

¹⁸⁵¹⁸⁶¹⁸⁷¹⁸⁸

247-49a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-153

247-49a. 〈But the women:〉 this too is in accordance with feminine nature. He has marvelously adapted the natures and speeches to both. For to the men, since their nature is bolder, he introduces accomplishment and fulfillment of what is to come, but for the women, since they are weaker, he makes prayers and supplications. For such are women in great and fearful matters.

¹⁸⁹¹⁹⁰

247-49b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-154

b. νόστοιο τέλος θυμηδέες: θυμήρεες.

b. "Sweet end of return": pleasing.

251-52. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-155

251-52. "Wretched Alcimede": toil-worn. The sense: even if late, nevertheless evil came also to you, Alcimede. The preposition "through" is missing; and you did not continue your life splendidly, boasting in such a son.

¹⁹¹¹⁹²

254-55a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-156

254-55a. 〈If formerly:〉 [or "was to him"] before the contest came upon him. "Of evils" either of his own or of those about to be accomplished by the Argonauts.

¹⁹³¹⁹⁴

254-55b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-157

b. κτερέεσσιν: ἐνταφίοις. L g (P)

b. "With funeral offerings": with burial gifts. Lg (P)

¹⁹⁵¹⁹⁶

256-59. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-158

256-59. Would that Phrixus too: for it is said that when Helle fell, the ram, by the will of Zeus, spoke to the anxious Phrixus, encouraging him that it would bring him safely to Scythia. This very thing was destined to become an evil for Alcimede, since her son was sent there. The story is found in Hecataeus (1 fr. 17 J.), that the ram spoke. But some say that he sailed on a ram-prowed vessel. Dionysius in his second book (32 fr. 2b J.) says that Crius was Phrixus' foster-father and sailed with him to Colchis; for this reason the story of the ram's sacrifice there was mythologized.

¹⁹⁷¹⁹⁸¹⁹⁹²⁰⁰

262-63a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-160

262—63 a. 〈βεβολημένη:〉 λύπῃ βλαβεῖσα ἢ δυσθυμοῦσα. L g

262-63a. 〈Stricken:〉 harmed by grief or dispirited. Lg

262-63b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-161

b. ὀξὺ δ’ ἑκάστην: μετενήνεκται ἀπὸ τῶν κατὰ τὴν ἁφήν, ὡς

b. Sharp for each: it is transferred from things pertaining to touch, as

²⁰¹²⁰²

262-63b_cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-162

in Homer (Λ 269): 'as when a sharp dart holds a woman in labor'. Grief is a confusion of the soul, intense pain; this is clear from the poet saying (ο 358): 'she wasted away with grief for her son'.

269-72a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-168

269-72a. More thickly: the figure is similar to 'blacker than pitch' (Δ 277); for he used the comparative instead of the positive.

²⁰³²⁰⁴²⁰⁵²⁰⁶

269-72b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-169

b. Like a maiden: he has made the comparison incongruously; for he supposes Jason to be an old woman and his mother a maiden; but they say it should have been arranged in the opposite way. But we shall say that Jason is appropriately placed not according to age, but according to the care of his mother—for the old woman rears the maiden—, as the mother is suited both to helplessness because of age—for old age and tender age are alike—and to needing someone to nourish her. And Pelias lies upon them like a harsh stepmother. And κηδεμονῆες is derived from κηδε-

²⁰⁷²⁰⁸

269-72b_cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-170

μόνες παρήκται. οὕτω δὲ λέγονται οἱ κατὰ γάμον οἰκεῖοι, οἱ κηδεσταὶ καὶ κηδόμενοι.

μόνες is derived. Thus are called those related by marriage, the κηδεσταί and κηδόμενοι.

269-72c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-171

c. 〈οἰόθεν:〉 ἀντὶ τοῦ οἴη. L g

c. 〈οἰόθεν:〉 instead of οἴη. Lg

269-72d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-172

d. 〈πολιήν:〉 γραῦν. L g

d. 〈πολιήν:〉 old woman. Lg

269-72e. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-173

e. 〈μύρεται:〉 κλαίει, θρηνεῖ. L g

e. 〈μύρεται:〉 weeps, laments. Lg

269-72f. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-174

f. 〈ἡ οὐκ εἰσὶν ἔτ’ ἄλλοι:〉 τοῦτο καὶ πρὸς τὴν Ἀλκιμέδην, ᾗ οὐκ εἰσὶν ἄλλοι παῖδες. L m

f. 〈ἡ οὐκ εἰσὶν ἔτ’ ἄλλοι:〉 this also refers to Alcimede, who has no other children. Lm

269-72g. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-175

g. 〈ὑπὸ μητρυιῇ〉 βίοτον βαρὺν 〈ἡγηλάζει〉: the word οὖσα is missing; being under a stepmother she leads a wretched life. For βίοτος is used both of life, as here, and of wealth. And ἡγηλάζει and ἠλάσκει are used of the same thing; they mean to spend time in the same place and to be entangled and to move about in the same place. For Homer says of flies (Iliad 2.470): 'which buzz about the pastoral steading' and (Odyssey 9.457): 'wherever that one wanders with my strength'.

²⁰⁹²¹⁰²¹¹²¹²

285-86a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-189

285–86a. “Like a slave woman”: in the earlier edition it reads: “I shall go, wretched amid destructive griefs,” and the following: “through longing for you, dear youth, ill-fated.”

²¹³²¹⁴²¹⁵²¹⁶

285-86b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-190

b. 〈σεῖο πόθῳ:〉 διὰ τὴν σὴν ἀπουσίαν. L g

b. 〈through longing for you:〉 because of your absence. Lg

311-12a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-216

311—12 a. 〈κεκλομένων:〉 πάντων ὁμοῦ κελευομένων καὶ ἐπευ-
φημούντων. L m

311-12a. 〈κεκλομένων:〉 all together being summoned and shouting approval. Lm

311-12b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-217

b. τῷ δὲ ξύμβλητο: τοῦτο σύμβολον πρὸς τὸ καταγωνίσασθαι τὸν ἆθλον, ὅτι τε πρεσβυτέρα καὶ ὅτι ἱέρεια.

b. τῷ δὲ ξύμβλητο: this was a sign for overcoming the contest, both that she was older and that she was a priestess.

311-12c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-218

c. ξύμβλητο: συνήντησεν. L g (P)

c. ξύμβλητο: she met. Lg (P)

311-12d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-219

d. πολιηόχου: τῆς φυλασσούσης τὰς πόλεις. L

d. πολιηόχου: of the one who guards cities. L

311-12e. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-220 e. ἐν δὲ τῷ πολιήοχος ἐπεντέθη τὸ η̄. P

311-12f. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-221

f. ἀρήτειρα: ἱέρεια.

f. ἀρήτειρα: priestess.

313-14a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-222

313-14a. καί μιν δεξιτερῆς: it is also written thus 〈χειρὸς κύρεν〉, so that it means: and he touched her right hand. L

²¹⁷²¹⁸

313-14b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-223

b. οὐδέ τι φάσθαι: the καί must be understood; nevertheless, though eager to speak, she did not succeed. For ἔμπης here means 'nevertheless'. L

²¹⁹²²⁰

445-47a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-265

445-47a. Thus with evil 〈bonds〉: not from the general, but from the things harmful to me. It is a hyperbaton and the conjunction 'and' is redundant, the preposition 'from' is missing, and the case is changed, dative instead of genitive. The verb is also in the perfect tense, instead of 'I went out'. The sense is this: having known beforehand from evil omens my own fate, I went out from my homeland, so that by sailing with you I might win renown. L

445-47b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-266

b. So that I might embark: it is a hyperbaton. The order is: so that I might embark on the ship, and for the one who has embarked on the ship, good repute might be left to his household. L

487-89a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-292

487-89a. Come now: through both he mocks Idmon, first as an unskilled seer, and second as one who takes pride in Apollo his father as being very powerful to bring down the arrogant. And he does this with a threat, reviling him.

487-89b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-293

b. 〈ἐνίεπε:〉 ἔνειπε. S g

b. 〈Tell:〉 say. Sg

487-89c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-294

c. 〈πατὴρ τεός:〉 Ἀπόλλων. S m

c. 〈Your father:〉 Apollo. Sm

494-95. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-299

494-95. With the left hand: by euphemism, with the left hand. 'He tested' instead of 'he fitted'. The 'ana' is redundant; for the sequence is: 'and Orpheus'. Unless, indeed, from the 'ana' he means 'having stood up': 'and Orpheus having stood up'. He does this in order to put an end to the factions and rivalries by his own music.

496-98a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-300

496-98a. He sang how the earth: he wishes to sing of the first confusion of the elements, how from some strife each obtained its own place and took its order. The song is also appropriate to the present circumstances, because it is fitting to cease from battle and return to one's proper disposition.

496-98b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-301

b. From destructive strife: Empedocles (cf. 31 B 17 sqq. Diels-Kranz) says that when all things were previously mixed together, strife and love, being introduced, brought about the separation, and apart from these nothing...

²²¹²²²²²³²²⁴

496-98b_cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-302

ναται γενέσθαι· ᾧ ἕπεται, ὡς εἰκός, καὶ Ἀπολλώνιος. ὁ δὲ Θαλῆς (cf. 11 A 12 Diels-Kranz) ἀρχὴν ὑπεστήσατο πάντων 〈τὸ〉 ὕδωρ, λαβὼν παρὰ τοῦ ποιητοῦ λέγοντος (H 99)· ‘ἀλλ’ ὑμεῖς πάντες ὕδωρ καὶ γαῖα γέ- νοισθε’. καὶ Ζήνων (fg 104 Arn.) δὲ τὸ παρ’ Ἡσιόδῳ (Theog. 116 sq.) χάος ὕδωρ εἶναί φησιν, οὗ συνιζάνοντος ἰλὺν γίνεσθαι, ἧς πηγνυμένης ἡ
γῆ στερεμνιοῦται· τρίτον δὲ ἔρωτα γεγονέναι καθ’ Ἡσίοδον (ib. 120), ἵνα τὸ πῦρ παραστήσῃ· πυρωδέστερον γὰρ πάθος ὁ ἔρως. Ἀναξα- γόρας (cf. 59 Α 72 Diels-Kranz) δὲ μύδρον εἶναι τὸν ἥλιόν φησιν, ἐξ οὗ τὰ πάντα γίνεσθαι. διὸ καὶ Εὐριπίδης (Or. 983) γνώριμος αὐτῷ γεγονὼς φησι χρυσέαν βῶλον τὸν ἥλιον εἶναι. τὴν δὲ σελήνην ὁ
αὐτὸς Ἀναξαγόρας (59 Α 77 Diels-Kranz) χώραν πλατεῖαν ἀποφαίνει, ἐξ ἧς δοκεῖ ὁ Νεμεαῖος λέων πεπτωκέναι.

to become; whom Apollonius, as is likely, also follows. But Thales (cf. 11 A 12 Diels-Kranz) posited water as the principle of all things, taking it from the poet who says (H 99): 'but may you all become water and earth.' And Zeno (fg 104 Arn.) says that the chaos in Hesiod (Theog. 116 sq.) is water, from the settling of which mud comes to be, and when this solidifies the earth is made firm; and third, Eros came to be according to Hesiod (ib. 120), in order to represent fire; for love is a rather fiery passion. Anaxagoras (cf. 59 A 72 Diels-Kranz) says that the sun is a red-hot mass, from which all things come to be. Therefore Euripides (Or. 983), who was his pupil, says that the sun is a golden clod. And the same Anaxagoras (59 A 77 Diels-Kranz) declares that the moon is a broad land, from which the Nemean lion is thought to have fallen.

²²⁵²²⁶²²⁷²²⁸

513-15a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-305

513-15a. But they unceasingly: instead of 'unceasingly' and 'insatiably.' The sense: when the song ceased, still unsatisfied with it, they had stretched their heads forward with ears pricked up and were keeping quiet in stillness; such was the pleasure that held them.

513-15b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-306

b. τοῖόν σφιν: τοιαύτην ἐπέθηκεν ἡδονὴν τοῖς ἀκούουσιν αὐ- τοῦ. L

b. Such for them: such pleasure did he impose on those listening to him. L

516-18a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-307

516-18a. Nor even after mixing: the phrase must be read thus: 'then not even after mixing nor after a time,' meaning 'immediately and after a little while.'

516-18b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-308

b. because it was the custom of the ancients to mix a bowl when they were about to sleep, and to offer the tongues of the sacrificial victims to Hermes and

516-18b_cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-309

To pour wine as a libation. And perhaps this is natural. For since Hermes is traditionally said to be reason, and his instrument is the tongue, which rests when sleep falls, they fittingly sacrifice it to Hermes. And Homer (Od. 3.332): 'But come, cut out the tongues' instead of 'stop your speeches.'

516-18c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-310

c. Themis is: Dieuchidas in his Megarian History (FGrH 8 M. IV 390) relates that Alcathous, son of Pelops, exiled from Mycenae because of the murder of Chrysippus, was on his way to settle in another city. When he encountered a lion ravaging Megara, against which others had also been sent by the king of Megara, he overcame it and, placing its tongue in a pouch, went back to Megara. And when those sent on the hunt reported that they were the ones who had overcome it, he brought forward the pouch and exposed them. Therefore the king, after sacrificing to the gods, finally placed the tongue on the altars, and from then on this custom remained among the Megarians. Philochorus in his On Sacrifices (FGrH 173 M. I 413) says that it is the finest and foremost part of the body. And Homer (Od. 3.341): 'they cast the tongues into the fire.'

516-18d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-311

d. [κηληθμῷ:] ἐν δὲ τῇ προεκδόσει μετὰ τοῦτο γέγραπται·

ἑξῆς δὲ τῶν ἐκκειμένων ‘σμερδαλέον δὲ λιμήν’ (ν. 524).

d. [With enchantment:] In the preliminary edition after this is written: 'But when the third dawn appeared on that night, while they were feasting there on a sacrifice of oxen to the Far-shooter, then from Zeus a breeze fell, and Tiphys arose, bidding them to go aboard the benches. And they, hearing <...>.' Then after the quoted lines: 'and dreadfully the harbor' (v. 524).

526-27. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-313

526-27. For in it a spear: plausibly he says that the speaking timber in the Argo is from the Dodonian oak, since that too spoke, as Homer says (Il. 14.327-8): 'so that he might hear the counsel of the god from the high-leafed oak.'

532-33. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-316

532-33. With his feet he was washed under: and as he sat upon it, the keel of the ship was washed from below rather at his feet and went into the depth of the sea by the weight of the hero.

536-41a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-317

536-41a. Or in Pytho or perhaps in Ortygia: in Delos. The sequence is as follows: just as young men in Delphi or in Delos or on the Ismenus, having set up a dance around the altar of Apollo, beat the ground with their feet in time to the lyre's melody, so these men, charmed by Orpheus' lyre, drove the ship more vigorously. The sequence is: they strike together. The preposition hypo is derived as in Homer (Iliad 2.824) 'beneath the lowest foot of Ida.'

536-41b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-318

b. Ἰσμηνοῖο: Ἰσμηνὸς ποταμὸς Βοιωτίας, ἐφ’ ᾧ Ἰσμηνίου Ἀπόλ- λωνος ἱερόν. L m P

b. Ismenus: Ismenus is a river of Boeotia, on which there is a sanctuary of Ismenian Apollo. Lm P

536-41c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-319

c. 〈ἐπὶ δὲ ῥόθια κλύζοντο:〉 ἀντὶ τοῦ· ἐπεκλύζοντο δὲ τὰ κύματα. L g

c. And the waves were dashed upon: meaning: the waves were dashed upon. Lg

545-46. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-324

545-46. And long white lines: the sense: the water was whitened like a path through a grassy plain. Or otherwise: just as a road is visible in the midst of a grassy plain, so also the track of the ship appeared.

547-48. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-325

547-48. Of demigod men: through this he confirmed that even the gods watched and marveled at the voyage; for they were not simply some sailors, but demigods. The ship is set as a wonder for all, having been made by Athena.

564-67a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-335

564—67 a. πρότονοι οἱ ἀπὸ τοῦ ἱστοῦ ἐκτεινόμενοι κάλοι ἐπὶ πρώραν καὶ πρύμναν.

564-67a. πρότονοι are the ropes stretched from the mast to the prow and stern.

564-67b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-336

b. The mast's thinnest and highest part, above which is the top. So, he says, they hauled the sails up to the tip of the mast.

564-67b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-337 διακριδὸν δὲ διόλου ἢ διατεταμένως. περόνῃσι δὲ τοῖς πασσάλοις τοῖς κατὰ τὰ σανιδώματα καὶ τοὺς τῆς νεὼς τοίχους, ἐφ᾽ ὧν τὰ τοῦ ἀρμένου σχοινία δεσμεύουσιν. ²²⁹²³⁰

And 'distinctly' means throughout or stretched tight. And 'with pins' means with the pegs along the planking and the ship's sides, on which they bind the ropes of the rigging.

564-67c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-338 ἐπ᾽ ἰκριόφιν: τὸ ἴκριον τοῦ ἱστοῦ μέρος. φησὶ δὲ Ἐρατοσθένης ἐν τῷ Ἀρχιτεκτονικῷ (fg 60 Strecker):

“ἱστός· πτέρνη, καρχήσιον, θωράκιον, ἠλακάτη, κεραία, ἴκριον”

. βέλτιον δὲ νοεῖν ἴκριον τὴν καλουμένην κεραίαν, ἧς τὰ ἄκρα ἀκροκέραια†. κάλωες δέ, δι᾽ ὧν στέλλεται τὸ ἱστίον, διὰ κρίκων διειλημμένοι. τούτων δὲ οἱ κάλοι, οἷς κατάγεται τὸ ἱστίον, μέσουροι λέγονται, οἱ δὲ ἑλκόμενοι εἰς πρώραν 〈καὶ πρύμναν〉 ἐξ ἑκατέρου μέρους τοῦ ἱστοῦ πρότονοι, οἱ δὲ κατὰ τὰς γωνίας πόδες· ἑξῆς τούτων πρόποδες, μεθ᾽ οὕς εἰσιν οἱ τέρθριοι λεγόμενοι, εἶτα μέσοι. ἠλακάτη δὲ τὸ ἀνώτατον τοῦ ἱστοῦ μέρος, ὥς φησιν Ἐρατοσθένης (v. supra). ²³¹²³²²³³²³⁴²³⁵²³⁶²³⁷²³⁸²³⁹²⁴⁰²⁴¹²⁴²²⁴³²⁴⁴²⁴⁵²⁴⁶

564-67d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-339 κάλωας ἀπ᾽ εὐθείας τῆς κάλως κατὰ Ἀττικούς. ²⁴⁷²⁴⁸

583-84b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-353 Μάγνησσα: τὴν Μαγνησίαν λέγει τὴν κατὰ Θεσσαλίαν. ἔστι γὰρ καὶ ἑτέρα Μαγνησία περὶ Ἔφεσον, ἐκτισμένη ὑπὸ Λευκίππου τοῦ Καρὸς μετοικήσαντος ἐκεῖ σὺν Μάγνησι τοῖς ἐκ Κρήτης. ²⁴⁹²⁵⁰²⁵¹²⁵²²⁵³²⁵⁴

583-84c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-354 Μάγνησσά θ᾽ ὑπεύδ〈ιος〉: ὁ νοῦς· οὐ τραχεῖά τις οὐδὲ πετρώδης, ἀλλ᾽ ὁμαλή τις καὶ εὔδιος.

601-04a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-369 ἡ δὲ διάνοια· ἅμα δὲ τῇ ἡμέρᾳ ὁ Ἄθως αὐτοῖς ἀνεφάνη ἀπέχων τῆς Λήμνου τοσοῦτον, ὅσον ἂν ναῦς πλέουσα ἀπὸ ἠοῦς μέχρι μεσημβρίας πλοῦν διανύσῃ. καὶ τοσοῦτον, φησίν, ἀπέχουσαν τὴν Λῆμνον ὅμως σκιάζει διὰ τὸ ὕψος παρακλίναντος τοῦ ἡλίου· οὐ μόνον δὲ, ἀλλὰ καὶ μέχρι Μυρίνης. πόλις δέ ἐστιν ἡ Μυρίνη πρὸς τῷ τέλει τῆς Λήμνου, δίπολις γάρ ἐστιν ἡ Λῆμνος· ἔχει γὰρ Ἡφαιστίαν καὶ Μύριναν. ἐκλήθη δὲ ἀπὸ Μυρίνης τῆς Θόαντος γυναικός, Κρηθέως δὲ θυγατρός. ²⁵⁵²⁵⁶

The meaning is: at daybreak Athos appeared to them, being as far from Lemnos as a ship sailing from dawn until midday would cover. And although Lemnos is so far away, he says, it nevertheless casts a shadow because of its height when the sun declines; and not only that, but even as far as Myrina. Myrina is a city at the end of Lemnos, for Lemnos has two cities: it has Hephaestia and Myrina. It was named after Myrina, the wife of Thoas and daughter of Cretheus.

601-04b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-370 〈κολώνη:〉 ἀκρώρεια. L g

601-04c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-371 ἔνδιον: μεσημβρινόν. L gS m (P)

601-04d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-372 〈καὶ ἐσάχρι:〉 περιττὸς ὁ καὶ σύνδεσμος. L m

609-19a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-375 τῶν δὲ πρὸς Θρᾷκας ἐχόντων πόλεμον καὶ παλλακὰς ἐκεῖθεν αἰχμαλώτους λαμβανόντων καὶ ἀποστραφέντων τὰς γνησίας γαμετὰς κατὰ τὴν τῆς θεοῦ ὀργήν, ἐψηφίσαντο αἱ γυναῖκες νύκτωρ τοὺς ἄνδρας ἀνελεῖν. καὶ οὐ μόνον τοῦτο ἐποίησαν, ἀλλὰ καὶ τὰς αἰχμαλώτους ἀνεῖλον, καὶ δεδοικυῖαι, μὴ οἱ παῖδες ἀνδρωθέντες τιμωρίαν πατρῴων ζητήσωσι λαβεῖν, πᾶν ὁμοῦ τὸ ἄρσεν γένος ἀνεῖλον. ²⁵⁷²⁵⁸²⁵⁹²⁶⁰

When those who were at war with the Thracians and took captive concubines from there turned away from their lawful wives because of the goddess's wrath, the women voted to kill their husbands at night. And not only did they do this, but they also killed the captive women, and fearing that their sons, when grown, would seek to exact vengeance for their fathers, they killed the entire male sex together.

609-19b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-376 ἐπὶ ληιάδεσσι: ταῖς αἰχμαλώτοις. L gS mP ²⁶¹²⁶²

609-19c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-377 〈ἔρον:〉 ἀντὶ τοῦ ἔρωτα, Αἰολικῶς διὰ τοῦ ο. L g²⁶³²⁶⁴

609-19d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-378 ἀντιπέρηθεν: ἐξ ἐναντίας· οὕτω γὰρ κεῖται ἡ Θράκη τῆς Λήμνου. L

609-19e. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-379 ἄτισσαν: ὅτι ἄτιμον αὐτὴν ἐπὶ πολύν χρόνον ἐποίησαν. τῶν δὲ ἄλλων ἱστορούντων, ὅτι κατὰ χόλον τῆς Ἀφροδίτης αἱ Λημνιάδες δύσοσμοι ἐγένοντο, Μυρσίλος ἐν πρώτῳ Λεσβιακῶν (fg 7 M. IV 458) διαφέρεται καί φησι τὴν Μήδειαν παραπλέουσαν διὰ ζηλοτυπίαν ῥῖψαι εἰς τὴν Λῆμνον φάρμακον καὶ δυσοσμίαν γενέσθαι ταῖς γυναιξίν, εἶναί τε μέχρι τοῦ νῦν κατ᾽ ἐνιαυτὸν ἡμέραν τινά, ἐν ᾗ διὰ τὴν δυσωδίαν ἀπέχειν τὰς γυναῖκας ἄνδρα τε καὶ υἱεῖς. ²⁶⁵²⁶⁶²⁶⁷²⁶⁸²⁶⁹²⁷⁰

609-19f. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-380 〈ἀμφ᾽ εὐνῇ:〉 λείπει τὸ ζηλοτυπήσασαι. L g

623-26a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-383 Εὐβοίας, τὸ πρότερον Οἰνοίη καλουμένη διὰ τὸ εἶναι αὐτὴν ἀμπελόφυτον. μνημονεύει δὲ τῆς μετονομασίας Ξεναγόρας (240 fg 31 J.) λέγων ὅτι μετωνομάσθη ἀπὸ Σικίνου τοῦ υἱοῦ Θόαντος καὶ νύμφης Οἰνηΐδος. ὅτι δὲ ἐνθάδε Θόας ἐσεώθη καὶ Κλεών ὁ Κουριεὺς ἱστορεῖ καὶ Ἀσκληπιάδης ὁ Μυρλεανός, δεικνὺς ὅτι παρὰ Κλέωνος τὰ πάντα μετήνεγκεν Ἀπολλώνιος. ²⁷¹²⁷²

Of Euboea, formerly called Oinoe because it is vine-growing. Xenagoras (240 FGrH 31 J.) mentions the renaming, saying that it was renamed after Sikinos, son of Thoas and the nymph Oineis. That Thoas was saved here is recorded by both Cleon of Curium and Asclepiades of Myrlea, showing that Apollonius took everything from Cleon.

623-26b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-384 ἐπακτῆρες: ἀντὶ τοῦ ἁλιεῖς. ἐπὶ νήσου κυνηγοὺς οὐ δεῖ λέγειν. L g (P)

623-26c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-385 〈τόν:〉 Σίκινον. S g

643-48a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-397 σφωιτέροιο τοκ〈ῆος〉: ἀκαίρως τῷ δυϊκῷ ἐχρήσατο ἀντὶ ἑνικοῦ.

643-48b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-398 〈Ἀχέροντος:〉 ποταμὸς Ἅιδου. L g

643-48c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-399 ἀπροφάτους: ἀπροσφωνήτους, ἀπροφασίστους.

643-48d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-400 〈ἀπροφάτους:〉 σκοτεινάς. S m

643-48e. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-401 ἐπιδέδρομε λήθ〈η〉: ὅτι λέγονται οἱ τεθνηκότες λήθην τῶν γεγονότων αὐτοῖς ἐν τῇ ζωῇ λαμβάνειν. οὗτος οὖν, φησί, καὶ τεθνηκὼς εἰς λήθην οὐκ ἔπεσεν καὶ μετεμψυχωθεὶς κατὰ τὸν τῶν φιλοσόφων λόγον ἤδει τίς ἦν διὰ τὰς τοῦ Ἑρμοῦ βουλὰς. Φερεκύδης (3 fg 109 J.) δέ φησιν, ὅτι δῶρον εἶχε παρὰ τοῦ Ἑρμοῦ ὁ Αἰθαλίδης τὸ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ποτὲ μὲν ἐν Ἅιδου, ποτὲ δὲ ἐν τοῖς ὑπὲρ τὴν γῆν τόποις εἶναι. φασὶ δὲ τοῦτον τὸν Αἰθαλίδην οἱ Πυθαγορικοί (cf. 14, 8 Diels-Kranz) τῆς ψυχῆς οὔσης ἀφθάρτου κατὰ μὲν τοὺς Τρωικοὺς χρόνους ἀναβιώσαντα Εὔφορβον εἶναι τὸν Πάνθου, ἔπειτα ἐκ τούτου Πύρρον τὸν Κρῆτα, εἶτα Ἠλεῖόν τινα, οὗ τὸ ὄνομα ἀγνοεῖται, μετὰ ταῦτα αὐτὸν τὸν Πυθαγόραν. Πυθαγόρας δέ, ἐν τῷ μεταλλοιοῦσθαι... ²⁷³²⁷⁴²⁷⁵²⁷⁶²⁷⁷²⁷⁸²⁷⁹²⁸⁰²⁸¹²⁸²²⁸³²⁸⁴

643-48e. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-402 τὰς ψυχὰς καὶ παρεισδύνειν εἰς ἕτερα σώματα, φησίν, ὅτι γένοιτο μὲν πρῶτον Αἰθαλίδης Ἑρμοῦ υἱὸς καὶ Σαμίας ἑταίρας, εἶτα Εὔφορβος Τρώς, εἶτα 〈...〉 καὶ Πυθαγόρας· τὴν δὲ μνήμην αὑτῷ παρέπεσθαι τῷ κεχαρίσθαι Ἑρμῆν τῷ Αἰθαλίδῃ υἱῷ ὄντι. ²⁸⁵²⁸⁶²⁸⁷²⁸⁸

the souls also slip into other bodies, he says, that first he became Aethalides, son of Hermes and a Samian courtesan, then Euphorbus the Trojan, then 〈...〉 and Pythagoras; and that memory attended him because Hermes had favored Aethalides, his son.

643-48f. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-403 μεμόρηται: κατὰ ἔκθλιψιν τοῦ ι, ἔστι γὰρ μεμοίραται ἀντὶ τοῦ κεκλήρωται. Αἰθαλίδης δέ, κῆρυξ τῶν Ἀργοναυτῶν, ἑτερήμερος, ὥς φασιν, ὥστε μίαν μὲν ἐν Ἅιδου, μίαν δὲ ὑπὲρ τὴν γῆν ἡμέραν διάγειν. ²⁸⁹²⁹⁰²⁹¹²⁹²²⁹³²⁹⁴

659-61a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-407 λαρόν: ἡδύ, ἀπολαυστικόν· παρὰ τὸ λῶ πεποίηται, ὃ σημαίνει τὸ θέλω. ἤια δὲ νῦν ἐφόδια βρώματα. ²⁹⁵²⁹⁶²⁹⁷²⁹⁸

659-61b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-408 μή δ᾽ ἄμμε: δῶμεν αὐτοῖς χρείας, ἵνα ἐκτὸς τῶν πύργων μένωσιν ἀπρόσοδοι πρὸς ἡμᾶς, μήπως διὰ τὴν τῶν ἐπιτηδείων ἀνάγκην καὶ χρείαν εἰσιόντες εἰς τὴν πόλιν ἀκριβῶς τὰ καθ᾽ ἡμᾶς μάθωσιν. L

681-82. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-418 ἄλλα δ᾽ ὀπίσσω: πολλὰ δὲ κακὰ χείρονα μάχης καὶ πολέμου ἔσται. L

685-88a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-420 βώσεσθε: ἀντὶ τοῦ βιώσεσθε. ὁ δὲ νοῦς· αἱ δὲ νεώτεραι πῶς βιώσεσθε καὶ ζήσεσθε, ὅταν γηράσητε, τῶν μὲν παλαιοτέρων παρελθουσῶν, ὑμῶν δὲ λοιπὸν μὴ δυναμένων ἐργάζεσθαι; ἢ αὐτόματοι οἱ βόες ἀροτριάσουσι, καὶ θερίσουσι τοῦ ἔτους περιερχομένου, μηδενὸς ἀνθρώπου ἐπικειμένου τῷ ἔργῳ; ²⁹⁹³⁰⁰

685-88b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-421 πρόκα: εὐθέως. L g (P)

685-88c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-422 〈καὶ πρόκα τελλομένου ἔτεος:〉 γράφεται καὶ περιτελλομένου ἔτεος. L m

689-90. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-423 ἦ μὲν ἐγών: ἐν ἤθει λέγει ταῦτα· εἰ καὶ πεφρίκασιν οἷον φοβοῦνται ἐπ᾽ ἐμὲ αἱ κῆρες ἐλθεῖν νῦν, ὅμως ἀποθανοῦμαι· λέγει δὲ τῷ ὑπεργεγηρακέναι.

703-04. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-434 ὄρσο μοι, Ἰφινό〈η〉: τὸ ἑξῆς· ὄρσο μοι, Ἰφινόη, τοῦδ᾽ ἀνέρος ἀντιόωσα, ὅστις στόλου ἡγεμονεύει, ἡμέτερόνδε μολεῖν. τὸ δὲ ἀντιόωσα ἀντὶ τοῦ ἀντιάσουσα οἷον ἀξιώσουσα, τουτέστι δεησομένη. στόλος δέ ἐστιν ἐπὶ πρᾶξίν τινα πορευόμενον πλῆθος, καὶ ἐπὶ νεῶν τε λέγεται καὶ σχεδὸν ἐπὶ πάσης ὁρμῆς καὶ μείζονος παρασκευῆς. προστίθησι δὲ οὕτω Παλαμήδης·

“οὕτω δὲ λέγεται καὶ ἡ εἰς ὀξὺ 〈τῆς νεὼς〉 ἀπόληξις”

. ³⁰¹³⁰²³⁰³³⁰⁴³⁰⁵³⁰⁶³⁰⁷³⁰⁸

718-19. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-438 εἴσαντο: ἀντὶ τοῦ διενοήθησαν, ὑπέλαβον. τηλυγέτην δὲ νῦν ἀκουστέον μόνην. ὁ γὰρ νοῦς· διενοήθησαν δὲ μονογενῆ Θόαντι τὴν Ὑψιπύλην γεγενημένην τὴν βασιλείαν τοῦ πατρὸς εἰληφέναι. ³⁰⁹³¹⁰

721-22. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-439 Ἰτωνίδος: ἐν Θεσσαλίᾳ θεὰ Ἰτωνὶς τιμᾶται καὶ ἐν Κορωνείᾳ [πόλις] τῆς Βοιωτίας, ἀπὸ Ἰτώνου τοῦ ἥρωος. ἀστείως δὲ οὐ πολεμικῇ σκευῇ χρώμενον εἰσάγει, ἀλλ᾽ ἐσθῆτι κοσμούμενον· πρῶτον μέν, ὅτι ἀπόλεμον αὐτὸν ἐκάλει, ἔπειτα, ὅτι καὶ γυναικῶν μόνων ἡ πόλις, αἳ μάλιστα τοῖς τοιούτοις χαίρουσι. καὶ ὁ Μένανδρος (fg 736 K. III 208):

“εὐκαταφρόνητος τῇ στολῇ εἴσειμι καὶ ταῦτ᾽ εἰς γυναῖκας”

. ἤδη δὲ καὶ διὰ τῆς δωρησαμένης θεοῦ τὸ τῆς χλανίδος κάλλος ἐσήμηνεν. P ³¹¹³¹²³¹³³¹⁴³¹⁵³¹⁶³¹⁷³¹⁸³¹⁹³²⁰³²¹³²²³²³³²⁴

723-24. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-440 δρυόχους: ἐν οἷς καταπήσσεται ἡ τρόπις ξύλοις, ταῦτα οὕτω καλοῦσιν. Ὅμηρος (τ 574):

‘ἵσταχ᾽ ἑξείης, δρυόχους ὥς, δώδεκα πάντας’

. δρύοχοι οὖν τὰ ἐγκοίλια τῆς νεώς. κανόνας δὲ τὰς στάθμας, οἷς τὰ ξύλα καὶ τοὺς τοίχους οἱ τέκτονες ἐξισάζουσιν. δάε δέ· ἐδίδαξεν ἡ θεός. ³²⁵³²⁶

726-27. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-442 ἔρευθος: ἐρύθημα. ἔστι δὲ καὶ βοτάνης εἶδος ἐρυθρόν, ᾗ τὰ ἔρια βάπτουσιν. ἐρευθήεσσα δὲ ἀντὶ τοῦ πυρρά, ὑπέρυθρος. καὶ ἔστι παρὰ τὸ Σαπφικόν (fg inc. lib. 37 Lobel = 20 B. III 96):

‘παντοδαπαῖς〈ι〉 μεμιγμένα χροιαῖσιν’

. ³²⁷³²⁸³²⁹³³⁰

730-31a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-445 Κύκλωπες: οὗτοι γάρ, Βρόντης καὶ Στερόπης, τῷ Διὶ τὸν κεραυνὸν ἔδωκαν. καὶ Ἡσίοδος (Theog. 141):

‘οἳ βροντήν Ζηνὶ ἔδοσαν τεῦξάν τε κεραυνόν’

730-31b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-446 〈ἐπ᾽ ἀφθίτῳ:〉 ἐπὶ θείῳ καὶ θαυμαστῷ καὶ ἀθανάτῳ ἔργῳ. L g

730-31c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-447 ἤτοι ἐπὶ ποσότητος τόσον ἢ ἐπὶ θαύματος, τοσοῦτον ἀντὶ τοῦ μεγάλως. L m (P)

732-33. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-448 μιῆς δ᾽ ἔτι δεύετο: ὅτι ἦν ἡμιτελὴς παρὰ μίαν ἀκτῖνα ὁ κεραυνός. αἰνίττεται δέ, ὅτι τὸ κατασκεύασμα ἀληθῶς εἶχε τὸν κεραυνὸν καὶ ὀλίγῳ ἐλαττούμενον τῆς ἀληθοῦς λαμπηδόνος· οὐ γὰρ οἷόν τε ἦν τεχνίτην ἐν ποικίλματι ὁμοίαν τὴν λαμπηδόνα ποιῆσαι τῆς ἀληθοῦς.

735-37a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-450 Ἀντιόπης: δύο Ἀντιόπαι ἐγένοντο, ἡ μὲν Νυκτέως, ἡ δὲ Ἀσωποῦ, ἧς καὶ μέμνηται· ἧς καὶ Διὸς Ἀμφίων καὶ Ζῆθος, οἳ καὶ ἐτείχισαν τὰς Θήβας. ³³¹³³²³³³³³⁴³³⁵³³⁶

735-37a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-451 καὶ τὰς Θήβας ἐτείχισαν, ὡς καὶ Ὅμηρός φησιν (λ 263):

“οἳ πρῶτοι Θήβης ἕδος ἔκτισαν ἑπταπύλοιο”

. Φερεκύδης (3 fg 41 c J.) δὲ καὶ τὴν αἰτίαν παραδίδωσι· διότι Φλεγύας πολεμίους ὄντας εὐλαβοῦντο. 〈...〉 βασιλεύοντι 〈...〉 Κάδμῳ 〈...〉. ³³⁷³³⁸

and they built the walls of Thebes, as Homer also says (λ 263):

735-37b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-452 〈κεῖτο πέλας:〉 ἀστείως ὡς πρὸς τὴν ἕδραν τῆς πόλεως καὶ τὴν στάσιν τῶν τειχῶν τὸ κεῖτο ἔταξεν. L g (P) ³³⁹³⁴⁰

747-51b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-461 Μήστωρ, Ἠλεκτρύων, καὶ κοινὴν ἔσχον τὴν βασιλείαν. Μήστορος δὲ θυγάτηρ Ἱπποθόη, ἧς καὶ Ποσειδῶνος Πτερέλαος· Πτερελάου παῖδες Τηλεβόας καὶ Τάφιος, ἀφ᾽ οὗ ἡ νῆσος. ὡς δέ τινες, Τηλεβόου τοῦ Πτερελάου ἐγένοντο παῖδες οἱ καλούμενοι Τηλεβόαι. ἐλθόντες δὲ ἀπήτουν Ἠλεκτρύωνα τὰ τῆς μάμμης ἑαυτῶν Ἱπποθόης, ἀντιστάντες δὲ αὐτοῖς οἱ Ἠλεκτρυωνίδαι ἀνηρέθησαν ὑπ᾽ αὐτῶν. Τηλεβόαι οὖν οἱ Τάφιοι, ἤτοι ὅτι τῆλε οἰκοῦντες ἀπὸ Ἄργους τὰς βοῦς ἀπήλασαν, ἢ ἀπὸ Τηλεβόου τοῦ Πτερελάου τοῦ βασιλέως υἱοῦ, οὗ ἀδελφὸς Τάφιος, ἀφ᾽ οὗ καὶ ἡ νῆσος. ³⁴¹³⁴²³⁴³³⁴⁴³⁴⁵³⁴⁶³⁴⁷³⁴⁸³⁴⁹³⁵⁰

Mestor and Electryon held the kingship in common. Mestor's daughter was Hippothoe, and by Poseidon she had Pterelaus. Pterelaus' sons were Teleboas and Taphius, from whom the island is named. But according to some, the sons of Teleboas son of Pterelaus were those called Teleboans. They came and demanded from Electryon the property of their grandmother Hippothoe, and when the sons of Electryon opposed them, they were killed by them. So the Teleboans are the Taphians, either because they drove off the cattle from Argos while living far away (tēle), or from Teleboas son of King Pterelaus, whose brother was Taphius, from whom the island is named.

747-51c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-462 ἀμέρσαι: στερησαι. L gP

763-64a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-475 ζητητέον δὲ τί βούλεται αὐτῷ ταῦτα τὰ ποικίλματα. καὶ ἐροῦμεν, ὅτι ὁ ποιητὴς διὰ τῆς χλαμύδος οὐδὲν ἕτερον ἢ τὴν κοσμικὴν τάξιν καὶ τὰς τῶν ἀνθρώπων πράξεις φησί. καὶ πρῶτον μὲν διὰ τοῦ κεραυνοῦ καὶ τῶν Κυκλώπων θεόν τινα καὶ θείαν φύσιν ἀλληγορεῖ· διὸ καί φησιν (v. 730):

“ἐπ᾽ ἀφθίτῳ ἥμενοι ἔργῳ”

One must inquire what these embroidered designs mean to him. And we shall say that the poet, through the cloak, speaks of nothing other than the cosmic order and the deeds of men. And first, through the thunderbolt and the Cyclopes, he allegorizes some god and divine nature; therefore he also says (v. 730):

763-64b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-476 εἰσαΐων: ἐφθέγγετο γὰρ ὁ κριὸς πιστούμενος τῷ Φρίξῳ τὴν σωτηρίαν κατὰ βούλησιν Διός. L m (P)

763-64c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-477 〈ὅδ᾽ ᾖ:〉 κριός. S g

763-64d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-478 ἐξενέποντι: περιττὴ ἡ ἐξ. L gP

763-64e. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-479 〈ἐξενέποντι:〉 ἀνθρώπῳ. S m³⁵⁷³⁵⁸

769-73. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-482 αἱ δὲ Ἀριστάρχειοι (I 404, 10 Ludwich) δι᾽ ἑτέρου ρ ἔχουσι τὰς τοιαύτας γραφάς, ὡς Ἡρακλέων (fg 11 Berndt Progr. gymn. Insterb. 1914, 21) φησὶν ἐν τῇ π τῆς Ἰλιάδος (228)

‘τό ῥα τότ᾽ ἐκ χηλοῖο λαβών’

The Aristarchean editions (I 404, 10 Ludwich) have such readings with a second rho, as Heracleon (fg 11 Berndt Progr. gymn. Insterb. 1914, 21) says in the 17th book of the Iliad (228)

865-68b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-539 βάροις ἤλθομεν; καὶ οὔ φησι τὸ κάλλος αὐτῶν ἀποφυγόντες· τάχα γὰρ ἀληθῶς ἐν τῇ Λήμνῳ εὐπρεπεστέρας εἶναι γυναῖκας συνέβαινεν· καὶ πρὸς τὸ σεμνὸν τοῦ Ἡρακλέους. L

Did we come with heavy ships? And he says not having escaped their beauty; for perhaps truly in Lemnos it happened that the women were more beautiful; and this is in keeping with the dignity of Heracles. L

879-83d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-548

‘γλυκὺν ἄλλοτέ τ᾽ ἄλλον καρπὸν ἀμέργουσιν’

women, and to flowers the heroes, and to a hollow hive the city; but how would the remaining parts not be incongruous, through which he says: the meadow rejoices and exults, although the city grieves, wherefore he says wailing; and again incongruous is 'they pluck the sweet fruit, one at one time, another at another'; for surely each woman was not eager to receive the more warlike of the heroes. But these things would have been fitting for the first mingling and union. L

³⁶⁷³⁶⁸

879-83e. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-549

To those who find fault with the comparison, because not all the things said fit the subject, one must say that some parts of the comparison are taken for clarity of what happened, while others contribute only to beauty and description. P

³⁶⁹³⁷⁰

879-83f. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-550

ἐνδυκέως: carefully, zealously. But κινυρόμεναι is not good; for it means 'lamenting', and it should be 'weeping', 'tearful'.

³⁷¹³⁷²

916-18b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-572

Axiokersa, Axiokersos, 〈Kasmilos〉. Axieros then is Demeter, Axiokersa is Persephone, Axiokersos is Hades; and the fourth added, Kasmilos, is Hermes, as Dionysodorus (68 fg 1 J.) relates. The Cabeiri seem to be named from the Cabeirian mountains in Phrygia, since they were brought from there. Others say that the Cabeiri are two, the elder Zeus, the younger Dionysus.

ἡ δὲ Σαμοθράκη ἐκαλεῖτο πρότερον Λευκοσία, ὡς ἱστορεῖ Ἀριστοτέλης ἐν Σαμοθράκης πολιτείᾳ (fg 538 Rose 1567a 34). ὕστερον δὲ ἀπὸ Σάου, τοῦ Ἑρμοῦ καὶ Ῥήνης παιδός, Σάμος προσωνομάσθη κατὰ παρένθεσιν τοῦ μ. Θρᾳκῶν δὲ οἰκησάντων αὐτὴν ἐκλήθη Σαμοθράκη.

Samothrace was formerly called Leucosia, as Aristotle relates in the Constitution of Samothrace (fg 538 Rose 1567a 34). Later, from Saos, the son of Hermes and Rhene, it was renamed Samos by insertion of the m. When Thracians settled it, it was called Samothrace.

³⁷³³⁷⁴³⁷⁵³⁷⁶³⁷⁷³⁷⁸³⁷⁹³⁸⁰³⁸¹³⁸²³⁸³³⁸⁴³⁸⁵³⁸⁶

916-18c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-573 ἀγανῇσι τελεσεφορίῃσι: ταῖς θείαις καὶ ὁσίαις μυσταγωγίαις. L g (P)

916-18d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-574 θέμιστας: ἀντὶ τοῦ μυστήρια. L g (P)

916-18e. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-575 σαώτεροι: ἀκινδυνότεροι. λέγονται γὰρ οἱ αὐτόθι μυηθέντες ἐπακούεσθαι εἰς ὃ ἂν εὔξωνται, ὡς Ἀριστοφάνης (Pac. 277 sq.)·

‘ἀλλ᾽ εἴ τις ὑμῶν ἐν Σαμοθράκῃ τυγχάνει / μεμυημένος, νῦν ἐστιν εὔξασθαι καλόν.’

δοκοῦσι γὰρ μᾶλλον σῴζεσθαι οἱ τὰ μυστήρια εἰδότες.

For those who know the mysteries seem to be saved more.

³⁸⁷³⁸⁸³⁸⁹³⁹⁰

919-21b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-577 ὄργια: τὰ μυστήρια, παρὰ τὸ εἴργειν τοὺς ἀμυήτους αὐτῶν. ἢ τὰ ἐν ὀργάσι γινόμενα· ὀργάδες δὲ οἱ σύμφυτοι τόποι καὶ ὑγροί.

932-33a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-584 ³⁹¹³⁹²³⁹³³⁹⁴³⁹⁵³⁹⁶³⁹⁷³⁹⁸

932-33b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-585 Πιτύεια: ἡ Λάμψακος τὸ πρότερον Πιτύεια προσηγορεύετο, ἥν τινες Πιτύουσαν ὀνομάζουσι 〈διὰ τὸ ἔχειν πίτυς πολλάς〉. τινὲς δέ φασιν, ὅτι Φρίξος γενόμενος ἐνταῦθα θησαυρὸν ἔθηκεν καὶ ἀπὸ τούτου ἡ πόλις ὠνομάσθη· Θρᾷκες γὰρ τὸν θησαυρὸν πιτύην λέγουσι. μνημονεύει δὲ αὐτῆς καὶ Ὅμηρος (B 829)·

‘καὶ Πιτύειαν ἔχον’

. ³⁹⁹⁴⁰⁰⁴⁰¹⁴⁰²

932-33b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-586

Aparnis is a place on the Hellespont, which in ancient times was called Aparnis, as has been said, from Aphrodite, having given birth to Priapus there, renouncing the child because of the unseemliness of his genitals.

⁴⁰³⁴⁰⁴

936-49f. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-594 ἔστιν ἡ Ἀσία, ἐκ δὲ ἀριστερῶν ἡ Εὐρώπη. πολυλήιον δὲ τὴν Φρυγίαν εἶπεν τὴν πολύπυρον ἢ πολυθρέμμονα. ⁴⁰⁵⁴⁰⁶

Asia is on the right, and Europe on the left.

936-49g. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-595 ὅσσον τ᾽ ἐπιμύρ〈ε〉τ〈αι〉: ὅσον, φησί, διάστημα ἰσθμοῦ ἔστιν. οἱ δὲ τὸ ὅσον θαυμαστικῶς ἤκουσαν, ὃ κρεῖττον, ἵνα ᾖ· ἡ χερρόνησος καὶ εἰς θάλασσαν κειμένη καὶ ἰσθμόν ἔχουσα — εἶτα θαυμαστικῶς· ὅσον γὰρ ἐκεῖνος ὁ ἰσθμὸς βοᾷ τοῖς κύμασι ῥησσόμενος. ἰσθμὸς δὲ καλεῖται ὁ ἐξ ἀμφοτέρων τῶν μερῶν θάλασσαν ἔχων τόπος· εἴρηται δὲ ἰσθμὸς παρὰ τὸ ἐν στενῷ εἶναι, οἷον ἴστνος τις ὤν· ὅθεν καὶ τοῦ τραχήλου τὰ παρίσθμια. πορθμὸς δὲ ὁ ἐξ ἀμφοτέρων γῆν ἔχων. ⁴⁰⁷⁴⁰⁸⁴⁰⁹⁴¹⁰⁴¹¹⁴¹²⁴¹³⁴¹⁴⁴¹⁵⁴¹⁶

936-49h. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-596 ἐπιμύρεται: ηχεῖ, βοᾷ. L g (P)

936-49i. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-597 ἐπιπρηνής: ἀντὶ τοῦ ἐπίπροσθεν. L gG g (P)

936-49k. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-598 καταειμένος: καταρρεόμενος, ἢ καταπνεόμενος, ἢ κεκαλυμμένος φυτοῖς. L gG m (P) ⁴¹⁷⁴¹⁸

936-49l. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-599 ἀμφίδυμοι δὲ, ὅτι ὁ τῆς Κυζίκου λιμὴν δισσὰς εἰσόδους ἐξ ἑκατέρου μέρους ἔχει. L ⁴¹⁹⁴²⁰

936-49m. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-600 ἀμφίδυμοι: δύο εἰσόδους ἔχουσαι· τοιοῦτος γάρ ἐστιν ὁ Κυζίκου λιμήν. L gG g (P) ⁴²¹⁴²²⁴²³⁴²⁴⁴²⁵⁴²⁶

936-49n. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-601 Αἰσήποιο: ποταμός 〈πέραν〉 Κυζίκου. L gP ⁴²⁷⁴²⁸

936-49o. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-602 Γηγενέες: τούτων καὶ Ἡρόδωρος μνημονεύει ἐν τοῖς Ἀργοναυτικοῖς (31 fg 7 J.), καὶ ὅτι ἐπολέμησαν Ἡρακλεῖ. ⁴²⁹⁴³⁰

936-49o. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-603 οἱ μὲν οὖν Γηγενεῖς περὶ Κύζικον ᾤκουν, οἱ δὲ Δολίονες περὶ τὸν ἰσθμόν.

The Earthborn, then, dwelt around Cyzicus, and the Doliones around the isthmus.

936-49p. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-604 ἥρως Αἰνήιος: Κυζίκου πατὴρ Αἰνεύς, Ἀπόλλωνος παῖς καὶ Στίλβης 〈...〉 ὅθεν καὶ πόλις ὠνόμασται. 〈...〉 μητρὸς δὲ Εὐανθείας. μετέστη δὲ ἐκ Θεσσαλίας καὶ ᾤκησε περὶ τὸν Ἑλλήσποντον. ⁴³¹⁴³²

936-49q. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-605 ἐν δ᾽ ἥρως Αἰνήιος: ὅτι Αἰνεὺς Θετταλὸς ὢν τὸ γένος ᾤκησεν ἐν Ἑλλησπόντῳ. γήμας δὲ Εὐεώρου βασιλέως τῶν Θρᾳκῶν Αἰνήτην, γεννᾷ Κύζικον, ἀφ᾽ οὗ ἡ πόλις. Εὐεώρου δὲ υἱὸς Ἀκάμας, ὃν Ὅμηρος ἐν τῇ Βοιωτίᾳ (Β 844) ἡγεῖσθαι Θρᾳκῶν ἅμα τῷ Πείρῳ 〈φησίν〉. ⁴³³⁴³⁴⁴³⁵⁴³⁶

936-49r. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-606 δίου Εὐεώροιο: τοῦ ἐνδόξου Εὐεώρου ἡ θυγάτηρ. Εὔεωρος δὲ Θράκης βασιλεύς· Ὅμηρος (Ζ 8)· ‘υἱὸν Εὐεώρου Ἀκάμαντ᾽ ἠύν τε μέγαν τε’. ⁴³⁷⁴³⁸

955-60d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-615 〈κεῖνον:〉 τὸν ὑπὸ τῶν ἡρώων καταλειφθέντα. L g

955-60e. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-616 Νηλεῖδαι: οἱ μετὰ Νηλέως τοῦ Κόδρου ἀποικήσαντες ἐκ τῆς Ἀττικῆς Ἴωνες καὶ τὴν Καρίαν καὶ Φρυγίαν κατασχόντες, χρησμοῖς τοῦ Ἀπόλλωνος ἐκεῖνον τὸν λίθον τῇ Ἀθηνᾷ ἀφιέρωσαν.

955-60f. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-617 ὀλίγον δὲ λίθον τὸν μικρὸν ἔφη, ὡς καὶ Ὅμηρος (υ 259) ‘ὀλίγην τράπεζαν’ καὶ Θεόκριτος (Ι 47) ‘ὀλίγον κοῦρον’. P ⁴³⁹⁴⁴⁰

974-76a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-632 ἀκήρατος: ἀντὶ τοῦ ἄπαις καὶ καθαρὰ ὠδίνων. Κλείτη δὲ θυγάτηρ Μέροπος Περκωσίου τὸ γένος, μάντεως, ἣν Κύζικος ἔγημεν, ὡς ἱστορεῖ Δηίοχος (fg 4 M. II 17) καὶ Ἔφορος (70 fg 184 J.). ⁴⁴¹⁴⁴²⁴⁴³⁴⁴⁴⁴⁴⁵⁴⁴⁶

974-76b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-633 〈νέον:〉 νεωστί. L g

996-97. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-647 ἐφ᾽ Ἡρακλεῖ τετράφθαι τοὺς Γηγενεῖς. ὁ δὲ μῦθος ἀπὸ τοῦ Νεμεαίου λέοντος. μέμνηται δὲ καὶ Καλλίμαχος ἐν οἷς φησι (Hymn. III 107—09)·

⁴⁴⁷⁴⁴⁸⁴⁴⁹⁴⁵⁰

that the Earthborn were reared for Heracles. The story is from the Nemean lion. Callimachus also mentions it where he says (Hymn III 107–09):

1037-38b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-682 γετικώτατος καὶ ἀποθεωθεὶς ἅμα τῷ ἀδελφῷ διασῴζει τὰς ναῦς. ἢ ἀφανοῦς καὶ ἀπροοράτου, παρὰ τὸ δείκω. τὸ δὲ

ἔκτοθεν ταὐτόν ἐστι τῷ ἐκτός. περὶ δὲ τῆς μάχης καὶ Δηίοχος (fg 6 M. II 18) ἱστορεῖ. περὶ δὲ τῆς τοῦ Κυζίκου ἀναιρέσεως καὶ τῆς ὅλης μάχης οὐ συμφωνεῖται. Ἔφορος (70 fg 61 J.) μὲν γάρ φησι τοὺς Δολίονας Πελασγοὺς ὄντας καὶ ἐχθρωδῶς διακειμένους πρὸς τοὺς τὴν Θεσσαλίαν καὶ Μαγνησίαν κατοικοῦντας διὰ τὸ ἀπελασθῆναι ὑπ᾽ αὐτῶν ἐπιθέσθαι αὐτοῖς, γράφων ἐν τῇ θ᾽. ἠκολούθηκε δὲ Ἀπολλώνιος Δηιόχῳ (v. supra). Καλλισθένης δὲ ἐν τῷ α᾽ τοῦ Περίπλου (124 fg 6 J.) κατ᾽ ἔχθραν φησὶ τοὺς οἰκοῦντας τὴν Κύζικον ἐπιθέσθαι νυκτὸς τοῖς Ἀργοναύταις.

ἔκτοθεν is the same as ἐκτός. About the battle also Deiochus (fg 6 M. II 18) gives an account. But about the killing of Cyzicus and the whole battle there is no agreement. Ephorus (70 fg 61 J.) says that the Doliones, being Pelasgians and hostilely disposed toward the inhabitants of Thessaly and Magnesia because they had been driven out by them, attacked them, writing in the ninth book. Apollonius followed Deiochus (see above). But Callisthenes in the first book of the Periplus (124 fg 6 J.) says that the inhabitants of Cyzicus attacked the Argonauts at night out of enmity.

⁴⁵¹⁴⁵²⁴⁵³⁴⁵⁴

and after being deified together with his brother he saves the ships. Or of unseen and unforeseen, from δείκω. The

1037-38c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-683 〈αὐτῇ ὑπὸ νυκτί:〉 αὐτῇ τῇ νυκτί, θαυμαστικῶς. L g

1037-38d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-684 〈πέδησεν:〉 κατέσχεν. L g

1049-50. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-690 δὲ ἱεράκων γένη ἕξ, ὡς Καλλίμαχος ἐν τοῖς Περὶ ὀρνέων (fg 100 c 1 Schn.). καὶ Ὅμηρος δὲ ἔοικε τοῦτο γινώσκειν· φησί γοῦν (ν 86 sq.)·

“οὐδέ κεν ἴρηξ / κίρκος ὁμαρτήσειεν ἐλαφρότατος πετεηνῶν”

καί (ο 526) “κίρκος Ἀπόλλωνος ταχὺς ἄγγελος”. ὁ δὲ ἱέραξ ἱερός ἐστιν Ἀπόλλωνος.

πέλεια δὲ περιστερᾶς εἶδος ὅμοιον φάττῃ, ὡς φησιν Ἀριστοτέλης (Hist. an. V 13, 544 b 1).

πέλεια is a kind of dove similar to the wood pigeon, as Aristotle says (Hist. an. V 13, 544 b 1).

⁴⁵⁵⁴⁵⁶⁴⁵⁷⁴⁵⁸

There are six kinds of hawks, as Callimachus in his On Birds (fg 100

1075-77a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-705 δὲ πᾶν τὸ πεπηγὸς οὕτω λέγουσι. τὸ δὲ Κύζικον ἐνναίοντες ἀντὶ τοῦ οἱ Κυζικηνοί. Ἰάονες δὲ διὰ τὸ ἀποίκους εἶναι Μιλησίων. καὶ γὰρ εἰς Μίλητον ὁ Νηλεὺς ἀποικίαν ἐστείλατο καὶ ἐκεῖθεν ἐπὶ Κύζικον μετὰ πολὺν χρόνον· ὅθεν καὶ τοὺς Κυζικηνοὺς Ἴωνας ἐκάλεσεν. ⁴⁵⁹⁴⁶⁰

but they call everything congealed thus. But the

1075-77b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-706 πελάνους ἐπαλετρ〈εύουσιν〉: πᾶς δῆμος ἐπὶ τῆς μύλης ἐπαλετρεύουσι καὶ ἀλήθουσι πελάνους. πέλανος δὲ ὁ διαπεπηγμένος καὶ ῥυπαρὸς 〈ἀφρὸς〉 κατὰ Ἀττικούς, ὡς καὶ Εὐριπίδης (Orest. 220)·

‘στόματος ἀφρώδη πέλανον’

. φησὶ δὲ τοὺς ἀκαθάρτους καὶ εὐτελεῖς ἄρτους, οὓς ὁ Θεόκριτος (XXIV 138) Δωρικούς φησιν. ⁴⁶¹⁴⁶²⁴⁶³⁴⁶⁴

1112-13. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-724 ἀντία χώρα τῆς Θράκης. 〈Μακριάδες...〉 Ποντικὸν δὲ ἔθνος οἱ Μάκρωνες. τὸ δὲ χερσὶν ἑαῖς οὐκ εὖ εἴρηκεν· ὤφειλε γὰρ σφετέραις. ⁴⁶⁵⁴⁶⁶

The land opposite Thrace.

1126-31b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-741 καὶ τῆς μητρὸς Ἴδης. ὁ δὲ τὴν Φορωνίδα συνθεὶς γράφει οὕτως (fg 2 Kinkel):

⁴⁶⁷⁴⁶⁸⁴⁶⁹⁴⁷⁰

and of their mother Ida. The author of the Phoronis writes as follows (fr. 2 Kinkel):

1126-31c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-742 Δικταῖον: τὸ Κρητικὸν σπήλαιον· Δίκτη γὰρ ὄρος Κρήτης. L g (P) ⁴⁷¹⁴⁷²

1126-31d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-743 〈ἀμφοτέρῃσιν:〉 λείπει χερσί. L g

1126-31e. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-744 δραξαμένη: ἔθος ἐστὶ ταῖς κυούσαις τῶν παρακειμένων λαμβάνεσθαι καὶ ἀποκουφίζειν ἑαυτὰς τῶν ἀλγηδόνων, ὡς καὶ Λητὼ ἐλάβετο τοῦ φοίνικος. 〈...〉 ἔδει δὲ εἰπεῖν ‘Ὀαξίδος’· προσετέθη δὲ τὸ ι. ⁴⁷³⁴⁷⁴⁴⁷⁵⁴⁷⁶

1126-31f. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-745 ἐβλάστησεν: ἐγέννησεν. L gP

1134-39a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-748 δύσφημος φωνὴ ἀναφέρηται· ὅθεν καὶ Φρύγες κυμβάλοις καὶ τυμπάνοις τὴν Ῥέαν ἱλάσκονται.

an ill-omened sound may rise up; whence also the Phrygians propitiate Rhea with cymbals and drums.

1134-39b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-749 ῥόμβος τροχίσκος, ὃν στρέφουσιν ἱμᾶσι τύπτοντες, καὶ οὕτως κτύπον ἀποτελοῦσι. τινὲς δὲ ῥύμβον αὐτὸν καλοῦσιν, ὡς καὶ Εὔπολις ἐν Βάπταις (fg 72 Kock I 274) καὶ Δίδυμος (fg I 5, 33 Schmidt 69). ⁴⁷⁷⁴⁷⁸⁴⁷⁹⁴⁸⁰⁴⁸¹⁴⁸²⁴⁸³⁴⁸⁴

1141-48c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-753 οὐκ ὀλίγον τὸ ἀναδοθὲν ὕδωρ, ἀλλὰ καὶ ἄληκτον. τὸ δὲ ναῖεν οὐκ εὖ. ἔδει γὰρ χωρὶς τοῦ ι νᾶεν, ἵν᾽ ᾖ ἔρρει, ὡς παρ᾽ Ὁμήρῳ (ι 222)·

‘νᾶεν δ᾽ ὀρῷ ἄγγεα πάντα’

. d. ἡ δὲ σύνταξις κατὰ μετάθεσιν, ὡς τὸ ‘ῥέε δ᾽ αἵματι γαῖα’ ἀντὶ τοῦ ‘αἷμα ἔρρεεν ἐν τῇ γῇ’. ἢ μεταληπτέον τὸ ναῖεν εἰς τὸ κατάρρυτον, ἵν᾽ ᾖ· ‘κατάρρυτον ἦν τὸ Δίνδυμον ὕδασιν’. P ⁴⁸⁵⁴⁸⁶

Not a little water was given forth, but also unceasing. And the

1141-48e. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-754 〈ποίη:〉 βοτάνης. L g

1141-48f. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-755 〈παροίτερον:〉 ἔμπροσθεν, πρότερον. L g

1141-48g. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-756 ἀνέβραχε: ἀντὶ τοῦ ἀνεδόθη. L gP

1141-48h. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-757 διψάδος: ξηρᾶς. L g (P)

1195-96. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-793

ῥόπαλον Ἡρακλέους. ἐτυμολογοῦσι δὲ 〈τοῦτο〉 παρὰ τὴν ῥοπὴν καὶ τὸ ἀλοιᾶν. δαπέδοιο δὲ ἐκ τῆς ῥίζης.

The club of Heracles. They derive it etymologically from ῥοπή (force) and ἀλοιᾶν (to thresh). And δαπέδοιο from the root.

⁴⁸⁷⁴⁸⁸⁴⁸⁹⁴⁹⁰

1212-19a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-806 ἀνθρώπων ἐπιμιξίᾳ τοῦ λῃστρικοῦ ἤθους ἀπόσχωνται. 〈...〉 περὶ Τραχῖνα τὴν Θεσσαλικὴν πόλιν καὶ τὴν Οἴτην τὸ ὄρος πρὸς τοῖς ὅροις τῆς Φωκίδος. τούτων δὲ καὶ ὁ Καλλίμαχος (fg 410 Schn.) μέμνηται. Φερεκύδης δὲ ἐν τῷ β᾽ (3 fg 8 J.) φησίν, ὅτι Πολυδώρᾳ τῇ Δαναοῦ μίσγεται Σπερχειὸς ὁ ποταμός, τῶν δὲ γίνεται Δρύοψ, ἀφ᾽ οὗ Δρύοπες καλοῦνται· οἰκοῦσι δὲ ἐπὶ τῷ Σπερχειῷ ποταμῷ. ⁴⁹¹⁴⁹²⁴⁹³⁴⁹⁴⁴⁹⁵⁴⁹⁶

so that they may abstain from their piratical character through association with humans. 〈...〉 around Trachis, the Thessalian city, and Mount Oeta on the borders of Phocis. Callimachus (fr. 410 Schn.) also mentions these. Pherecydes in book 2 (3 fr. 8 J.) says that the river Spercheius had intercourse with Polydora, daughter of Danaus, and from them was born Dryops, after whom the Dryopes are named; and they dwell by the river Spercheius.

1212-19b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-807 ἀντιόωντα: ἐναντιωθέντα. L gP ⁴⁹⁷⁴⁹⁸

1212-19c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-808 ἵετο γὰρ πρόφα〈σιν〉: οὐκ ἄδικος ὢν ὁ Ἡρακλῆς τοῦτο ἤθελεν, ἀλλ᾽ ἵνα τὸ ἐκείνων λῃστρικὸν ἄγαν παύσῃ· ἀλεξίκακος γὰρ ὁ θεός. ⁴⁹⁹⁵⁰⁰

1212-19d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-809 Δρυόπεσσι βαλέσθαι: Δρύοπες ἔθνος περὶ τὸν Παρνασσὸν ἄδικον, ὃ κατεπολέμησεν Ἡρακλῆς καὶ μετέστησεν εἰς Πελοπόννησον. ὠνομάσθησαν δὲ ἀπὸ Δρύοπος τοῦ Ἀπόλλωνος καὶ Δίας τῆς Λυκάονος. ⁵⁰¹⁵⁰²⁵⁰³⁵⁰⁴

1243-48b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-827 αἰθόμενος: καιόμενος τῷ λιμῷ. τὸ δὲ τοιοῦτον οὐχ ὅτι ὁ λιμὸς θερμασίας ἐστὶ ποιητικός, ἀλλὰ τὸ αἴθεσθαι καὶ ἐπὶ τοῦ σπεύδειν ἐστίν. ⁵⁰⁵⁵⁰⁶

1243-48c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-828 ἐνὶ σταθμοῖσιν: ἐνήλλακται ἡ ἐν πρόθεσις ἀντὶ τῆς εἰς. ὁ γὰρ νοῦς· οἱ γὰρ νομῆες εἰς τοὺς σταθμοὺς προήλασαν.

1243-48d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-829 ὣς τότ᾽ ἄρ᾽ Εἰλατίδ〈ησ〉: διόλου ὑγιὴς καὶ ἐρρωμένη ἡ εἰκών. προβάτοις γὰρ βοήσασιν εἰκάζει τὸν Ὕλαν διὰ τὸ τῆς ἡλικίας νέον καὶ τὸ τοῦ σώματος ἁπαλόν, θηρὶ δὲ κατακούσαντι καὶ σπεύδοντι τὸν Πολύφημον διὰ τὴν ἔμφυτον τοῦ ἥρωος δύναμιν. τὸ δὲ λιμῷ αἰθόμενος , ὅτι καὶ αὐτὸς 〈τοιαύ〉τῃ διαθέσει πρὸς τὸν παῖδα ὥρμα. τὸ δέ οὐκ ἐπέκυρσε ποίμνῃσιν πρὸς τὸ συμβεβηκός· καὶ γὰρ ἡ νύμφη συνεῖρξεν τὸν παῖδα πρὸ τῆς τοῦ Πολυφήμου παρουσίας καὶ βοηθείας. ⁵⁰⁷⁵⁰⁸

1276-77c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-840 ἀνεκρούσαντο: προσέκρουσαν τῇ νηὶ τὰ σχοινία τῆς ἀγκύρας διὰ τὸ βεβρέχθαι. L g (P) ⁵⁰⁹⁵¹⁰

1289-91b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-849 〈ἐπεὶ νύ τοι:〉 ὅτι δή σοι. L g

1289-91c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-850 ἄρμενον: ἁρμόδιον, ἀρεστόν. L gP

3-4a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-909

3—4 a. Βιϑυνὶς Μελίη: ἄδηλον πότερόν ἐστι τὸ κύριον. Με-
λίαν δέ φησιν αὐτὴν διὰ τό τινας τῶν νυμφῶν Μελίας καλεῖσϑαι ἀπὸ

3-4a. Bithynian Melie: it is unclear whether it is a proper name. He calls her Melia either because some of the nymphs are called Meliae after Melia the daughter of Oceanus, as Callimachus says (fr. 404 Schn.), or because they spend their time among ash trees like the Hamadryads; and Bithynian because she happens to be Bithynian by birth. 〈...〉 He called him Genethlius because he rules over moisture and is the cause of all nourishment and generation, inasmuch as water is generative of all things.

3-4a-cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-910

Μελίας τῆς Ὠκεανοῦ, ὥς φησι Καλλίμαχος (fg 404 Schn.), ἢ διὰ τὸ περὶ μελίας δένδρα διατρίβειν καϑάπερ Ἁμαδρυάδας· Βιϑυνίδα δὲ διὰ τὸ Βιϑυνὴν τὸ γένος τυγχάνειν. 〈...〉 Γενέϑλιον δὲ εἶπεν αὐτὸν διὰ τὸ δεσπόζειν τοῦ ὑγροῦ καὶ πάσης τροφῆς καὶ γενέσεως
αἴτιον εἶναι, καϑὸ τὸ ὕδωρ πάντων γεννητικόν.

Melia the daughter of Oceanus, as Callimachus says (fr. 404 Schn.), or because they spend their time among ash trees like the Hamadryads; and Bithynian because she happens to be Bithynian by birth. 〈...〉 He called him Genethlius because he rules over moisture and is the cause of all nourishment and generation, inasmuch as water is generative of all things.

8-10a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-916

8—10 a. καὶ δὲ τότε: ὁ νοῦς· καὶ τότε δὲ πρὸς τὴν ναῦν ἐλϑών, τοῦ μὲν τὰ πρὸς τὴν χρείαν πυϑέσϑαι τοῦ πλοῦ, τουτέστι τίνος χρείαν ἔχουσι καὶ τίνες εἰσίν, ἠφροντίστησεν, τοιαῦτα δὲ πρὸς αὐτοὺς εἶπεν. L

8-10a. And then: the sense: and then, coming to the ship, he did not care to ask about the needs of their voyage, that is, what they needed and who they were, but spoke such words to them. L

8-10b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-917

b. χρειώ μιν ἐρέσϑαι: τὸ μιν ἑνικὸν ἀντὶ πληϑυντικοῦ τοῦ
αὐτούς, τοὺς ἥρωας. δύναται δὲ καὶ ἑνικὸν εἶναι, ἵνα περὶ τοῦ Ἀμύκου λάβωμεν· ἔδει γὰρ αὐτόν — τὸν Ἄμυκον — ἐρωτῆσαι τοὺς ἥρωας. ὁ δὲ Θεόκριτος (XXII 53 sq.) ἄλλως ἱστόρησεν.

b. χρειώ μιν ἐρέσϑαι: the μιν is singular instead of plural, meaning them, the heroes. But it can also be singular, so that we take it as referring to Amycus: for he—Amycus—had to ask the heroes. Theocritus (XXII 53 sq.) tells the story differently.

8-10c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-918

c. τὸ δὲ ὄτισεν ἀντὶ τοῦ οὐκ ἐφρόντισεν· ὃ γὰρ οὐ τιμᾷ τις, ἐκείνου οὐδὲ φροντίζει. P

c. ὄτισεν stands for 'he did not care'; for what one does not honor, one does not care about. P

8-10d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-919

20 d. τὸ δὲ παρασχεδὸν ἀντὶ τοῦ ἐγγύς. P

20 d. παρασχεδόν stands for 'near'. P

12-14. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-920

12—14. ϑέσμιον: νόμιμον. ὁ δὲ λόγος· νόμος ἐστὶ τὸν προσ- πλεύσαντα τῇ Βεβρυκίᾳ τῶν ξένων μὴ ἀπαλλάττεσϑαι πρὶν ἢ ἐμοὶ πυκτεῦσαι. L

12-14. ϑέσμιον: lawful. The meaning: it is a law that no stranger who lands in Bebrycia may depart before boxing with me. L

15-16a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-921

15—16 a. τῷ καί μοι: διό μοι τὸν ἄριστον ὑμῶν κεκριμένως
στήσατε πυγμῇ μοι διαγωνίσασϑαι. L

15-16a. τῷ καί μοι: therefore, having chosen the best of you, set him to contend with me in boxing. L

15-16b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-922

b. τὸ δὲ ἀποκριδὸν ἀντὶ τοῦ κατ’ ἐκλογήν. P

b. ἀποκριδόν stands for 'by selection'. P

15-16c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-923

c. τὸ δὲ δηρινϑῆναι ἀντὶ τοῦ μαχέσασϑαι, ἀπὸ τοῦ δηρίνομαι· τοῦτο δὲ ἀπὸ τοῦ δηρίομαι. P

c. δηρινϑῆναι stands for 'to fight', from δηρίνομαι; and this from δηρίομαι. P

17-18. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-924

17—18. εἰ δ’ ἂν ἀπηλεγέοντες: ἀφροντιστοῦντες, παρ’ οὐδὲν ἡγησάμενοι. 〈...〉. ὁ δὲ Ἡρωδιανὸς ἀνηλεγέως φησὶ διὰ τοῦ ν ἐν τῷ
ς' τῆς Καϑόλου (I 79, 23 L.). ὁ δὲ νοῦς· εἰ δὲ ἀφροντιστήσαντες τοὺς νόμους μου παρ’ οὐδὲν ἡγήσεσϑε, πείσεσϑε ἄν, οἶμαι, οὐχὶ τὴν τυχοῦσαν ἀνάγκην.

17-18. εἰ δ’ ἂν ἀπηλεγέοντες: being heedless, considering it as nothing. 〈...〉 Herodian says ἀνηλεγέως with ν in the sixth book of the Katholike (I 79, 23 L.). The sense: if you disregard my laws and consider them as nothing, you will suffer, I think, no ordinary compulsion.

22-23a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-927

22—23 a. ἴσχεο νῦν: ἐπίσχες, ὅστις ποτὲ ὑπάρχεις· πειϑαρχήσομεν γάρ οἷς λέγεις νόμοις. διὰ δὲ τοῦ μηδὲ τὸ ὄνομα εἰδέναι σφόδρα αὐτοῦ τὴν ἀξενίαν ὠνείδισεν. L

22-23a. ἴσχεο νῦν: restrain yourself, whoever you are; for we will obey the laws you speak of. And by not even knowing his name he reproached his inhospitality greatly. L

22-23b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-928

15 b. τό δὲ ὅτις εὔχεαι ἐπὶ καταφρονήσει εἴρηται. P

15b. The phrase ὅτις εὔχεαι is said in contempt. P

32-34a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-935

32—34 a. λώπην: χλανίδα. ὁ δὲ λόγος· ὁ δὲ τὴν μέλαιναν καὶ διπλῆν χλανίδα σὺν αὐταῖς ταῖς περόναις ἀπέβαλεν. λώπην δὲ τὴν
διφϑέραν. καλαύροπα δὲ ποιμενικὴν ῥάβδον. καὶ τοῦτο δὲ διὰ τὸ σκληρὸν καὶ ἄγριον τοῦ ἀνδρός.

32-34a. λώπην: a cloak. The sense: he threw off the black double cloak together with its brooches. λώπην means the leather garment. καλαύροπα is a shepherd's staff. And this is because of the man's harshness and wildness.

32-34b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-936

b. τὴν φορέεσκεν: ἥντινα ἐβάσταζεν ἐκ κοτίνου οὖσαν, τουτ- έστιν ἀγριελαίου. ὀριτρεφέος δὲ τοῦ ἐν ὄρει τεϑραμμένου κοτίνου.

b. τὴν φορέεσκεν: which he carried, being of wild olive, that is, of the wild olive tree. ὀριτρεφέος means 'of the wild olive nurtured in the mountain'.

38-39a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-940

38—39 a. ὀλοοῖο Τυφωέος: διὰ τὸ τερατῶδες καὶ ἐκτράπελον τοῦ σώματος τοῦτό φησιν· ἐνομίζετο, φησίν, ἢ Τυφῶνος ἢ Γῆς υἱός, ἀντὶ τοῦ μέγας. ἔστι δὲ ἀπὸ ὀρϑῆς τῆς Τυφωεύς.

38-39a. ὀλοοῖο Τυφωέος: he says this because of the monstrous and extraordinary nature of his body; he was believed, he says, to be the son of Typhon or of Earth, meaning 'great'. It is from the nominative Τυφωεύς.

38-39b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-941

15 b. πέλωρ δὲ λέγεται τὸ ϑηρίον καὶ τὸ ὑπερμέγεϑες. P

15b. πέλωρ is said of a beast and something of enormous size. P

45-47a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-946

45—47 a. πῆλε δὲ χεῖρας: οἷον· προσεπάλλετο διάπειραν τῶν

45-47a. πῆλε δὲ χεῖρας: as if he was making trial of his own hands, whether they were as nimble as before and not sluggish from the toil of rowing. L

45-47a-cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-947

b. πῆλε means 'he moved', and πειράζειν means 'to test'. P

45-47b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-948

b. τὸ δὲ πῆλε τὸ ἐκίνει σημαίνει καὶ πειράζειν τὸ δοκιμάζειν. P

48. οὐ μὰν αὖτ’ Ἄμυκ〈ος〉: Amycus did not test himself. And by this he shows his arrogance.

52-53a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-953

52—53 a. ἱμάντας: τοὺς καλουμένους μύρμηκας. ἀζαλέους δὲ ἀντὶ τοῦ ξηρούς· ὅϑεν τινὲς οὐκ ἀπὸ Ἀζᾶνος βασιλέως, ἀλλὰ διὰ τὸ τραχεῖαν εἶναι Ἀζανίαν φασὶ κληϑῆναι τὴν Ἀρκαδίαν· τραχεῖα γὰρ
ἐστι καὶ ξηρά.

52-53a. "straps": the so-called "ants." "Dry" instead of "parched"; hence some say that Arcadia was called not after King Azan, but because Azania is rough; for it is rough and dry.

52-53b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-954

b. περὶ δ’ οἵ γ’ ἔσαν: περισσῶς κατεσκληκότες ἦσαν. ὅϑεν καὶ σκέλος τὸ ἄσαρκον μέρος τοῦ σώματος, καὶ σκληφρὸς ἄνϑρωπος ἀπὸ τούτου.

b. "and they were around": they were excessively emaciated. Hence also "leg" is the fleshless part of the body, and "scrawny man" from this.

55-56a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-956

55—56 a. πάλου ἄτερ: χωρὶς κλήρου. καὶ διὰ τούτου δὲ πάλιν ὑπερήφανον δείκνυσι. τὸ δέ ἵνα μή μοι ἀτέμβηαι μετόπισϑεν ὥσπερ ἤδη ἑαυτῷ πεπιστευκὼς τὴν νίκην.
καὶ τοῦτο βάρβαρον. εἰ γὰρ ὁ κλῆρος τὴν στάσιν λύειν ἐπίσταται

55-56a. "without lot": apart from casting lots. And through this again he shows him arrogant. The phrase "so that you may not blame me afterwards" as if he already trusted victory to himself. And this is barbaric. For if the lot knows how to resolve strife

55-56a-cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-957

καὶ ἑκάστῳ τὰ ἴσα διδόναι, πῶς ἂν ὕστερον ἔμελλεν αὐτῷ ἀντιμάχεσϑαι; μᾶλλον γὰρ νῦν ἐστασίασεν ἂν μὴ κληρωϑείς.

and to give equal things to each, how would he later be likely to contend against him? For rather now he would have quarreled if he had not been allotted.

55-56b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-958

b. ἀτέμβηαι: ἵνα μή μοι μέμψῃ ὕστερον ὡς χείρονας εἰληφώς. τὸ γὰρ ἀτέμβεσϑαι οἱ νεώτεροι οὐκ ἐπὶ τοῦ στερίσκεσϑαι ἤκουσαν, ἀλλ’
ἐπὶ τοῦ μέμφεσϑαι.

b. "you may blame": so that you may not find fault with me later as having received inferior things. For the younger poets understood "atembesthai" not in the sense of "to be deprived", but in the sense of "to blame".

66. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-963

66. 〈κακῇ δήσαντες ἐν αἴσῃ:〉 ἐν κακῇ μοίρᾳ. Lg

66. "binding in evil fate": in evil destiny. Lg

67. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-964

67. οἱ δ’ ἐπεὶ οὖν ἱμᾶσι διασταδόν: ἐν τῇ ἀπ’ ἀλλήλων διαστάσει παρεσκευάσαντο. Lg (P)

67. "when they stood apart with straps": they prepared themselves at a distance from each other. Lg (P)

68a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-965

68 a. 〈ῥεϑέων:〉 νῦν τῶν προσώπων. Lg

68a. "of the limbs": here, of the faces. Lg

68b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-966

b. ῥέϑος δὲ ἅπαν μέλος, ἐνταῦϑα δὲ τὸ πρόσωπον. P

b. "Rhethos" is every limb, but here the face. P

70-74a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-967

70—74 a. ἅτε κῦμα ϑαλ〈άσσης〉: καϑάπερ, φησί, κῦμα μετε- ωριζόμενον νηὶ προσπίπτει, τῇ δὲ ἐμπειρίᾳ τοῦ κυβερνήτου παρακλίναντος ἡ ναῦς διαφεύγει, οὕτω καὶ ὁ Ἄμυκος ἐπέκειτο μὲν ἐκφοβῶν αὐτόν,
διεκκλινόμενος δὲ ἐκεῖνος ἄτρωτος ἦν. L

70-74a. "like a wave of the sea": just as, he says, a wave rising up strikes a ship, but by the skill of the helmsman who turns it aside the ship escapes, so also Amycus pressed upon him to frighten him, but he, avoiding him, was unwounded. L

70-74b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-968

b. "escapes": flees. Because of his roughness and his violent rush he likens Amycus to a wave, and Polydeuces to a skilled helmsman.

70-74c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-969

c. φοβέων: ταράσσων· τῇ ἀϑρόᾳ κατ’ αὐτοῦ ὁρμῇ ἐμβραδύνειν
οὐ συνεχώρει αὐτόν.

c. "terrifying": disturbing; by his dense rush against him he did not allow him to delay.

75-78a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-970

75-78a. "darting": the preposition "under" is missing, so that it is "darting under" and "fleeing from" Amycus by his own skill he remained unwounded and unharmed. L

75-78b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-971

b. "and quickly perceiving his ruthlessness": perceiving, he says, Polydeuces, where he was ineffective and easy to attack, engaged his hands with him, standing his ground.

75-78c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-972

c. ᾗ κάρτος ἀάατος καὶ ἀρ〈είων〉: ὁ Πολυδεύκης, φησί, παρετήρει τὸν Ἄμυκον, ὅπου ἄτρωτος τυγχάνει καὶ οὐκ εὐεπιχείρητός ἐστιν. ἢ οὕτως· συνιδών, ἐν ᾧ ὑπερεῖχεν αὐτοῦ καὶ ἐν ᾧ καταδεέστερος ἦν, ὑποστὰς συνέμιξεν αὐτῷ τὰς χεῖρας. 〈...〉. ϑάρσος δὲ ϑράσους
διαφέρει· ϑάρσος γὰρ τὸ εὔλογον, ϑράσος δὲ τὸ μετὰ ἰταμότητος. οὕτω καὶ Ἀρίστιππος ὁ φιλόσοφος.

c. ᾗ κάρτος ἀάατος καὶ ἀρ〈είων〉: Polydeuces, he says, was watching Amycus to see where he was invulnerable and not easy to attack. Or thus: having observed in what respect he was superior to him and in what respect he was inferior, he withstood him and engaged him in combat. 〈...〉. Courage (ϑάρσος) differs from boldness (ϑράσος): for courage is reasonable, while boldness is with recklessness. So also Aristippus the philosopher.

75-78d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-973

d. 〈ᾗ τε χερείων:〉 ἢ καὶ ἀρείων. Lg

d. 〈ᾗ τε χερείων:〉 or also ἀρείων. Lg

79-83a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-974

79—83 a. ὡς δ’ ὅτε νήια δοῦρα ϑοοῖς ἀντίξοα γόμφοις: οὕτως ἀντεξυσμένα ἀλλήλοις, ὥστε, ἡνίκα συμβάλλονται ἐναντία, συναρ-
μόζειν ἀλλήλοις. ἢ τὰ ἀντικείμενα τοῖς σφησίν· εἰς γὰρ τὰ πλάγια τῶν σανίδων τιϑέασι τοὺς σφῆνας πρὸς ἀσφάλειαν. ὑληουργοὶ δὲ ὑλοτόμοι καὶ τὰς ναῦς ἐργαζόμενοι.
ὥσπερ δὲ ναυπηγήσιμα ξύλα συναρμόζοντες ξυλουργοὶ γόμφοις συνεχῶς ταῖς σφύραις τύπτουσιν, ἐγείρεται δὲ ἄλλος ἐξ ἄλλου ψόφος,
οὕτως ὁ Ἄμυκος καί ὁ Πολυδεύκης ἀλλήλων ἔτυπτον τὰς σιαγόνας.

79-83a. ὡς δ’ ὅτε νήια δοῦρα ϑοοῖς ἀντίξοα γόμφοις: thus planed against each other, so that, when they are brought together opposite each other, they fit together. Or the things placed opposite the wedges; for they put the wedges into the sides of the planks for security. ὑληουργοί are woodcutters and those who work on ships. And just as carpenters fitting ship-timber together strike continuously with hammers on the pegs, and one sound after another arises, so Amycus and Polydeuces struck each other's jaws.

79-83b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-975

b. ϑοοῖς: ὀξέσι. 〈...〉. καὶ ‘Ὅμηρος (ι 327)’ ‘ἐγὼ δ’ ἐϑόωσα παραστάς’. Lm (P)

b. ϑοοῖς: sharp. 〈...〉. And Homer (Od. 9.327): 'I, standing near, sharpened it.' Lm (P)

79-83c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-976

c. τὸ δὲ ἐπιβλήδην τό ἐπιβλητικῶς σημαίνει· ἐπιβάλλουσι γὰρ πρὸς ἄλληλα τὰ ξύλα οἱ ναυπηγοί. P

c. ἐπιβλήδην means 'in a throwing-on manner'; for shipwrights throw the timbers against each other. P

79-83d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-977

d. ἄηται: ἐξηχεῖται, ἀκούεται. Lg P

d. ἄηται: resounds, is heard. Lg P

79-83e. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-978

e. ἄδην δὲ ἀντὶ τοῦ συνεχῶς ἢ ἀκορέστως. P

e. ἄδην instead of 'continuously' or 'insatiably'. P

79-83f. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-979

f. βρυχὴ δὲ ἔστιν ὁ τῶν ὀδόντων ἦχος. P

f. βρυχή is the sound of teeth. P

84a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-980

84 a. 〈ἐπισταδὸν οὐτάζοντες:〉 ἐν τῷ συνεστάναι πλήσσον-
τες. Lg

84a. 〈ἐπισταδὸν οὐτάζοντες:〉 striking while standing firm. Lg

84b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-981

b. τὸ ἐπισταδὸν ἀντὶ τοῦ ἐπιστατικῶς καὶ ἀμετακινήτως. P

b. ἐπισταδόν instead of 'steadfastly' and 'immovably'. P

88-89a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-982

88—89 a. φορβάδος ἀμφὶ βοός: ὑπὲρ νομάδος καὶ εὐτραφοῦς
βοός. 〈...〉 ἵνα τὸ τῆς κατανομῆς ὄνομα πλέον καὶ μεῖζον τῇ βοΐ δοίη τὸ σῶμα καὶ τὸ κάλλος. Ἀντίπατρος ἐν τῷ Περὶ ζῴων φησὶ τὸν ἀλκιμώτατον ἐν τῇ ἀγέλῃ ταῦρον μίγνυσϑαι πάσαις ταῖς βουσίν, μὴ ἐπι- τρέπειν δὲ ἑτέρῳ· ἐὰν δέ τις πεποιϑὼς τῇ ἰδίᾳ δυνάμει ἀνϑίστηται αὐτῷ καὶ καταγωνίσηται, τοῦτον τοῦ λοιποῦ πλησιάζειν ταῖς βουσίν.

88-89a. φορβάδος ἀμφὶ βοός: over a grazing and well-fed cow. 〈...〉 so that the name of the pasture might give the cow a larger and greater body and beauty. Antipater in his work On Animals says that the strongest bull in the herd mates with all the cows, and does not allow another; but if someone trusting in his own strength opposes him and overcomes him, this one from then on approaches the cows.

88-89b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-983

b. φορβάδος: ἀγελάδος. Lg (P)

b. φορβάδος: of a herd cow. Lg (P)

90-93. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-984

90—93. ἀερϑεὶς βουτύπος οἷα πόδ〈εσσι〉: ἐπαρϑείς. ἐπ’ ἄκρων τῶν ποδῶν, φησί, σταϑεὶς καὶ ἐκτείνας ἑαυτὸν ὡς βουτύπος τὴν χεῖρα ἑαυτοῦ κατέφερεν· ἐπιόντος δὲ αὐτοῦ ὁ Πολυδεύκης ὑπέστη καὶ παρακλίνας τὴν κεφαλὴν τῷ ὤμῳ αὐτοῦ ἐδέξατο τὸν πῆχυν. βουτύπος
δέ ἐστιν ὁ τοὺς ϑυομένους βοῦς τῷ πελέκει τύπτων κατὰ τοῦ αὐχένος· οὗτος δὲ ἐπ’ ἄκροις τοῖς ὄνυξιν ἵσταται μέλλων κρούειν.

90-93. ἀερϑεὶς βουτύπος οἷα πόδ〈εσσι〉: lifted up. Standing on the tips of his feet, he says, and stretching himself out like an ox-slayer, he brought down his hand; but as he attacked, Polydeuces withstood him and, inclining his head to his shoulder, received the blow on his arm. A βουτύπος is one who strikes the sacrificial oxen with an axe on the neck; he stands on the tips of his toes when about to strike.

94-95a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-985

94—95 a. ὁ δ’ ἄγχ’ αὐτοῖο: ἐγγὺς δὲ αὐτοῦ προβαίνων καὶ μεταφέρων τὰ σκέλη ἔτυψεν αὐτὸν πρὸς τὸ οὖς.

94-95a. ὁ δ’ ἄγχ’ αὐτοῖο: advancing near him and shifting his legs, he struck him on the ear.

94-95b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-986

b. τὸ δὲ παρὲκ γόνυ γουνὸς ἀμείβων Ὁμηρικόν (Λ 547). P

b. παρὲκ γόνυ γουνὸς ἀμείβων is Homeric (Il. 11.547). P

94-95c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-987

c. μεταΐγδην: ὁρμητικῶς. Lg P

c. μεταΐγδην: impetuously. Lg P

96-97a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-988

96—97 a. ὁ δ’ ἅμ’ ὀδύ〈νῃ〉: ὁ δὲ Ἄμυκος ὑπὸ τῆς ἀλγηδόνος κατενεχϑεὶς εἰς τὴν γῆν ἀπώλετο.

96-97a. ὁ δ’ ἅμ’ ὀδύ〈νῃ〉: Amycus, overcome by pain, fell to the ground and perished.

96-97b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-989

b. 〈γνύξ:〉 ἐπὶ γόνυ.

b. 〈γνύξ:〉 on the knee.

96-97c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-990

c. τοῦ δ’ ἀϑρόος ἔκχυτο ϑυμός: ἀντὶ τοῦ ταχέως, ἐξέ-
πνευσεν. Lg P

c. τοῦ δ’ ἀϑρόος ἔκχυτο ϑυμός: instead of 'swiftly', he breathed out his life. Lg P

98-100a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-991

98—100 a. οὐδ’ ἄρα Βέβρυκες: Ἀπολλώνιος μὲν ἐμφαίνει ὡς ἀνῃρημένον τὸν Ἄμυκον· Ἐπίχαρμος (fg 7 Kaibel) δὲ καὶ Πείσανδρος (16 fg 5 J.) φασιν, ὅτι ἔδησεν αὐτὸν ὁ Πολυδεύκης. Δηίοχος δὲ ἐν α' Περὶ Κυζίκου (fg 9 M. II 19) καταπυκτευϑῆναί φησιν αὐτὸν ὑπὸ Πολυ-
δεύκους.
οὐκ ἠμέλησαν δέ, φησίν, οὐδὲ κατεφρόνησαν τοῦ Ἀμύκου πεπτω- κότος, διὰ δὲ τὸ βάρβαρον ἑαυτῶν καὶ πόλεμον ἤγειραν. ἀζηχέας δὲ τὰς ξηράς, τὰς ἐχούσας ξηρὸν ἦχον. σιγύννους δὲ καλοῦσιν οἱ Κύπριοι τὰ ἀκόντια.

98-100a. Nor indeed the Bebryces: Apollonius indicates that Amycus had been killed; but Epicharmus (fr. 7 Kaibel) and Peisander (16 fr. 5 J.) say that Polydeuces bound him. Deiochus in the first book of his work On Cyzicus (fr. 9 M. II 19) says that he was beaten in boxing by Polydeuces. They did not neglect, he says, nor despise Amycus when he had fallen, but because of their barbarous nature they even stirred up war. 'Dry' (azēcheas) means the dry ones, those having a dry sound. The Cyprians call javelins 'sigynnoi'.

98-100b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-992

b. σιγύννους: ἀκόντια ὁλοσίδηρα. Lg Gm Sm (P)

b. sigynnoi: javelins entirely of iron. Lg Gm Sm (P)

98-100c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-993

c. ἄντιδ’ ἔασκον: ἀπήντων ἰϑὺς Πολυδεύκους. Lg (P)

c. anti d' eascon: they went to meet Polydeuces face to face. Lg (P)

105-106. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-994

105-06. But he himself Itymonea: Polydeuces, leaping upon him with his heel, struck him. 'Lax' is the sound made by the toes of the foot. Or thus: properly the part under the toes of the foot is called 'lax'. Thus Posidonius (Bake 234) also interpreted it in the poet: 'striking with his heel' (Iliad 10.158).

110. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-995

110. Ὠρείδης δ’ Ἀμύκ〈οιο〉: διὰ τῆς ει διφϑόγγου ἡ παρα- λήγουσα· οὕτως Ἡρωδιανὸς ἐν τῷ γ΄ τῆς Καϑόλου (I 67, 8 L.).

110. Orides, son of Amycus: the penultimate syllable has the diphthong ei; thus Herodian in the third book of his General Prosody (I 67, 8 L.).

112-113. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-996

112—13. ὅσον δ’ ἐπὶ δέρμα〈τι〉: μέχρις 〈τοῦ δέρματος〉. ὅσον ἀντὶ τοῦ ὀλίγον. δι’ αὐτῆς τῆς ἐπιφανείας ἦλϑεν ὁ σίδηρος ὑπ’
αὐτὸν τὸν κατὰ τὴν ζώνην τόπον, ἀλλ’ ἐπὶ τῷ δέρματι μόνον, ὥστε τῶν ἐντοσϑιδίων μὴ ψαῦσαι.

112-13. As far as the skin: up to the skin. 'Hoson' (as much as) instead of 'a little'. The iron passed through the very surface at the place just under the belt, but only on the skin, so as not to touch the internal organs.

114a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-997

114 a. αὕτως: ὁμοίως. Lg Gg P

114a. autōs: likewise. Lg Gg P

114b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-998

b. μενεδήϊον τὸν Ἴφιτον λέγει ὡς ἐμμενετικὸν ἐν τῷ πολέμῳ· δήϊς γὰρ ὁ πόλεμος καὶ ἡ μάχη. P

b. He calls Iphitus 'menēdēios' (steadfast in battle) as being persistent in war; for 'dēis' is war and battle. P

115. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-999

115. azaleē: dry, since it is of wood. Homer also knows an iron one (Iliad 7.141): 'but with an iron club'. Some have interpreted 'iron' as 'well-strung', as also (Iliad 17.424): 'an iron din arose'.

116-118. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1000

116—18. οὔπω κηρὶ κακῇ: οὔπω πεπρωμένον ἀποϑανεῖν. ὁ δὲ Κλυτίος υἱὸς ἦν Εὐρύτου, ἀδελφὸς Ἰφίτου. δηώσεσϑαι δὲ
φονευϑήσεσϑαι. ὁ δὲ Ἀγκαῖος Ἀρκὰς τὸ γένος ἐστί, φησὶ δὲ αὐτὸν ὡπλίσϑαι πελέκει καὶ ἄρκτου δορά. τὸ δὲ ϑρασὺς ἐπ’ ἀγαϑοῦ νῦν, οὐκ ἐπ’ ἰταμότητος.

116-18. Not yet to evil fate: not yet destined to die. Clytius was the son of Eurytus, brother of Iphitus. 'Dēōsesthai' means to be slain. Ancaeus is an Arcadian by birth, and he says that he was armed with an axe and a bear's hide. 'Thrasys' (bold) is used here in a good sense, not of recklessness.

119. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1001

119. τεταγών: ἐκτείνας, ἀκοντίσας. Lgr (P)

119. tetagōn: having stretched out, having hurled. Lgr (P)

120. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1002

120. προσχόμενος: προβαλόμενος ἀντὶ ἀσπίδος. Lg P

120. proschomenos: holding before him as a shield. Lg P

121. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1003

121. ὁμοῦ δέ οἱ ἐσσεύοντο: τὸ ὁμοῦ καὶ ἐπὶ τοῦ ἀϑροί- σματος τιϑέασι καὶ ἐπὶ τοῦ ἐγγύς, ὡς Ἀϑηναῖοι εἰώϑασι χρῆσϑαι. Μέν- ανδρος (fg 851 Κ. III 227)· ‘ὁμοῦ δὲ τῷ τίκτειν παρεγένεϑ’ ἡ κόρη’ ἀντὶ τοῦ ἐγγύς.

121. And together they rushed upon him: 'homou' (together) is used both of a gathering and of nearness, as the Athenians are accustomed to use it. Menander (fr. 851 K. III 227): 'the girl arrived at the very moment of giving birth' instead of 'near'.

123-129a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1004

123—29 a. ὡς δ’ ὅτ’ ἐνὶ σταϑμοῖ〈σιν〉: ὥσπερ δὲ ἀφυλάκτῳ ποιμνίῳ ἐπελϑόντες λύκοι ἀποροῦσι, ποῖον πρῶτον ἀρπάσωσιν, οὕτω καὶ οἱ ἀριστεῖς τοὺς Βέβρυκας ἐτρέψαντο. ὁμοία δὲ ταύτῃ καὶ παρ’ Ὁμήρῳ παραβολή (Π 352 sq.)·
‘ὡς δὲ λύκοι ἄρνεσσιν ἐπέχραον ἢ ἐρίφοισιν σίνται.’ ἀπείρονα μὲν οὖν φησι τὰ πολλά. πολιοὶ δὲ ἤτοι ὑπότεφροι ἢ ἔντιμοι. τίμιον γὰρ τὸ ζῷον παρ’ Ἀϑηναίοις· ὁ γὰρ ἀποκτείνας λύκον ἀγείρει αὐτῷ τὰ πρὸς τὴν ταφήν. καὶ ἴσως, ἐπεὶ ἡ Λητὼ ἔγκυος οὖσα
διὰ ιβ' ἡμερῶν εἰς Δῆλον ἦλϑε μεταβαλοῦσα εἰς λύκον, διόπερ κατά τινα ὡρισμένον χρόνον τοῦ ἐνιαυτοῦ τίκτει πᾶσα λύκαινα ἐν ιβ' ἡμέραις, ὡς Φιλοστέφανός φησιν ἐν τοῖς Ὑπομνήμασιν (fg 32 M. III 33).

123-29a. As when in the folds: just as wolves attacking an unguarded flock are at a loss which to seize first, so the chiefs routed the Bebrycians. Similar to this is the simile in Homer (Il. 16.352-3): 'as wolves, ravenous, fell upon lambs or kids.' He says 'countless' meaning many. 'Grey' means either dark-grey or honored; for the animal is honored among the Athenians: the man who kills a wolf collects for it the means for its burial. And perhaps, since Leto, being pregnant, came to Delos in twelve days after changing into a wolf, therefore at a certain fixed time of the year every she-wolf gives birth in twelve days, as Philostephanus says in his Commentaries (fr. 32 M. III 33).

123-129b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1005

b. λάϑρη ἐυρρίνων: τοῦτό φησιν, ὅτι διὰ τὸ ψῦχος κατα- δύνουσιν εἰς τὰς ἐπαύλεις οἵ τε ποιμένες καί οἱ κύνες· εἶτα οὕτως
ἀφύλακτα σίνονται τὰ πρόβατα. ἐυρρίνων δὲ ἤτοι εὐδερμάτων — ῥινὸς γὰρ τὸ δέρμα — ἢ 〈...〉 κυρίως διὰ τὸ ταῖς ῥισὶν ἰχνεύειν τὰ ϑηρία· διὸ καὶ παρατηροῦσιν οἱ κυνηγοί πρὸ ἡμέρας ἐξάγειν τοὺς κύνας ἐπὶ ϑήραν, ἵνα πρὶν ἥλιον ἐπιτεῖλαι εὐχερῶς ἰχνηλατῶσι ταῖς ῥισίν.

b. Secretly, of good hides: he says this because on account of the cold both shepherds and dogs sink into the folds; then thus unguarded they harm the sheep. 'Of good hides' means either of good skins—for 'rhinos' is the skin—or <...> properly because they track wild beasts with their noses; therefore hunters take care to lead out the dogs to the hunt before daybreak, so that before the sun rises they may easily track with their noses.

123-129c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1006

c. 〈ἐυρρίνων:〉 εὐαισϑήτων, εὐοσφρήτων. Lg

c. of keen senses, of keen smell. Lg

123-129d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1007

d. μαίονται: ἐπιζητοῦσι. Lg P

d. They seek: they search for. Lg P

123-29e. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1008

e. πόλλ’ ἐπιπαμφαλό〈ωντες〉: πολλὰ ἐπιβλέποντες καὶ μετ’ ἐνϑουσιασμοῦ· παμφαλᾶν γὰρ τὸ μετὰ πτοήσεως ἐπιβλέπειν. κέχρηται δὲ τῇ λέξει καὶ Ἱππῶναξ (fg 131 B. II 498) καὶ Ἀνακρέων (fg 160 B. III 293). λέγει δὲ καὶ Ἐρύκιος·
‘πάντοσε παμφαλόωντες ἐδινήσαντο πόδεσσι.’ παραιτητέον δὲ Εἰρηναῖον (fg 19 Haupt Opusc. II 439) ἀμφαφόωντες γράφοντα καὶ ἐξηγούμενον κτείνοντες. οὔτε γὰρ κέχρηταί τις οὕτως τῇ λέξει οὔτε ἐστὶν ἁπαξαπλῶς ἡ γραφὴ τοῦ ποιητοῦ.

e. Often glancing about: often looking around and with excitement; for 'pamphalan' means to look around with agitation. The word is used also by Hipponax (fr. 131 B. II 498) and Anacreon (fr. 160 B. III 293). Erycius also says: 'glancing everywhere they whirled with their feet.' One must reject Irenaeus (fr. 19 Haupt Opusc. II 439) who writes 'amphaphoōntes' and interprets it as 'killing.' For no one uses the word thus, nor is the poet's reading simply that.

123-29f. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1009

f. περὶ σφίσιν: ἔδει εἰπεῖν περὶ ἀλλήλοις πίπτοντα· οὐ γὰρ
περὶ ἑαυτά. τὸ δὲ ἁμάρτημα τῶν μεϑ’ Ὅμηρον. Lg P

f. Around themselves: he should have said 'falling around one another'; for not around themselves. The error is of those after Homer. Lg P

130-31a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1010

130—31 a. ὡς δὲ μελισσάων σμῆ〈νος〉: ὅτι τὸν καπνὸν φεύγουσιν αἱ μέλισσαι διὰ τὸ στενόπορον εἶναι αὐτῶν τὴν ὄσφρησιν· ὅπερ καὶ ἐπὶ τῶν ὄφεων συμβαίνει ϑυμιωμένου τοῦ ἐλαφείου κέρως, ὡς φησι Νίκανδρος (Ther. 35 sq.). σμῆνος δὲ ἐστὶ τὸ τῶν μελισσῶν πλῆϑος.

130-31a. As a swarm of bees: because bees flee smoke on account of their narrow sense of smell; which also happens to snakes when deer horn is burned, as Nicander says (Ther. 35 sq.). A swarm is the multitude of bees.

130-31b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1011

15 b. δίκην μελισσῶν, φησίν, ἔφευγον, αἵτινες καπνισϑεῖσαι ἀφίπτανται. Lg (P)

15b. Like bees, he says, they fled, which when smoked fly away. Lg (P)

130-31c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1012

c. 〈μηλοβοτῆρες:〉 βοσκοί. Lg

c. feeders. Lg

130-31d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1013

d. μελισσοκόμοι: μελισσουργοί. Lg P

d. Beekeepers: bee-workers. Lg P

132-34a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1014

132-34a. 'With buzzing' instead of with sound and buzzing. A buzz is the sound of bees, but some say of the †boxynou† so-called bee.

132-34b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1015

b. λιγνυόεντι: τῷ αἰϑαλώδει. ὁ δὲ λόγος· ἐπιπλέον δὲ τῷ λιγνυώδει καὶ σποδώδει καπνῷ καπνιζόμεναι ὑποχωροῦσι τῶν σίμβλων. σίμβλος δέ ἐστιν, εἰς ὃ τὰ κηρία συνάγεται ἀγγεῖον, ἡ κυψέλη.

b. Smoky: sooty. The sense: furthermore, being smoked by the smoky and ashy smoke they withdraw from the hives. A hive is the vessel into which the honeycombs are gathered, the beehive.

132-34c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1016

c. καπνῷ τυφόμεναι: ἀντὶ τοῦ καπνιζόμεναι· σημαίνει δὲ καὶ τὸ καιόμεναι. εἰώϑασι δὲ καπνίζειν κόνυζαν· δριμὺς γὰρ μάλιστα ὁ ταύτης καπνός.

c. smoking with smoke: instead of being smoked; it also means being burned. They are accustomed to smoke fleabane; for its smoke is especially pungent.

138-39a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1017

138—39 a. ἠμὲν ἀλωαί: αἱ ἀμπελόφυτοι χῶραι. οἷαι δὲ αἱ
κῶμαι, διὰ τὸ ἐν αὐταῖς τὰ πρόβατα καὶ τὰ ἄλλα βοτὰ νέμεσϑαι.

138-39a. and the threshing floors: the vine-planted lands. And such are the villages, because in them the sheep and other cattle graze.

138-39b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1018

b. 〈τῆμος:〉 τηνικαῦτα. Lg

b. 〈at that time:〉 then. Lg

138-39c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1019

c. Λύκος βασιλεὺς Μαριανδυνῶν. Lg (P)

c. Lycus, king of the Mariandynians. Lg (P)

140a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1020

140 a. καὶ Μαριανδυνῶν: Φινέως παῖδες ἐκ μὲν Κλεοπάτρας Παρϑένιος καὶ Κάραμβις, ἐκ δὲ Ἰδαίας τῆς Δαρδάνου ἢ Σκυϑικῆς τινος
παλλακίδος Θυνὸς καὶ Μαριανδυνός, ἐξ ὧν τὰ ἔϑνη κέκληνται. οἱ δέ φασι κεκλῆσϑαι τοὺς Μαριανδυνοὺς ἀπὸ Μαριανδυνοῦ υἱοῦ Κιμμερίου.

140a. and of the Mariandynians: Phineus' children from Cleopatra were Parthenius and Carambis, and from Idaea, daughter of Dardanus, or some Scythian concubine, Thynus and Mariandynus, from whom the peoples are named. Others say that the Mariandynians were named after Mariandynus, son of Cimmerius.

140b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1021

b. ἀπεόντος ἄνακτος: τοῦ Ἀμύκου ἀπόντος, δηλονότι τεϑνηκότος. οἱ δὲ Μαριανδυνοὶ ἔϑνος ὁμοροῦν αὐτοῖς.

b. their lord being absent: Amycus being absent, that is, clearly dead. The Mariandynians are a people bordering on them.

141. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1022

141. σιδηροφόρου περὶ γαίης: τῆς τῶν Χαλύβων· εἰσὶ δὲ
οὗτοι οἱ τὸν σίδηρον ἐργαζόμενοι.

141. around the iron-bearing land: that of the Chalybes; these are the ones who work iron.

142-43a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1023

142—43 a. οἳ δ’ ἤδη σταϑμούς τε: οἱ δὲ Ἀργοναῦται τῶν Βεβρύκων πεφευγότων τὰς παρὰ ϑάλασσαν ἐπαύλεις ἐπόρϑουν· ἤδη δὲ καὶ τῶν ϑρεμμάτων πολλὰ περιεληλακότες ἀπετέμοντο.

142-43a. and they now the steadings: the Argonauts, when the Bebryces had fled, were plundering the dwellings by the sea; and already having driven off many of the flocks, they were cutting them off.

142-43b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1024

b. περιτροπάδην: περιτρέποντες ὡς ἐπὶ τὴν ναῦν ἐλαύ-
νοντες. Lg (P)

b. in a circle: turning them around as they drove them to the ship. Lg (P)

145-50a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1025

145—50 a. φράζεσϑ’ ὅττι κεν: ὁ νοῦς· καὶ τί ἂν ἐποίησαν οἱ Βέβρυκες, εἰ καὶ ὁ Ἡρακλῆς μεϑ’ ἡμῶν ἐληλύϑει, οἷον· πῶς ἔφυγον καὶ ἡττήϑησαν; οἶμαι γάρ, ὅτι οὐδὲ ἀγὼν ἂν τῆς πυγμαχίας ἐγένετο, ἀλλὰ προκαλούμενον τὸν Ἄμυκον τότε οἷς συνετίϑει νόμοις ἡμῖν τῷ
ῥοπάλῳ πλήξας ἀνήρηκεν. L

145-50a. consider what: the sense: and what would the Bebryces have done, if Heracles had come with us, that is, how would they have fled and been defeated? For I think that there would not even have been a boxing contest, but he would have struck Amycus, who was challenging us with the rules he was laying down, with his club and killed him. L

145-50b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1026

b. τὸ δὲ κριϑήμεναι ἀντὶ τοῦ διαχωρισϑῆναι. P

b. and to be separated instead of to be divided. P

145-50c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1027

c. 〈αὐτοῖς:〉 λείπει ἡ σύν. Lg

c. 〈to them:〉 the preposition 'with' is missing. Lg

151-53. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1028

151—53. ναὶ μὲν ἀκήδεστον: ὁ νοῦς· ἐκεῖνον μέντοι ἀφροντίστως καταλιπόντες — τουτέστι τὸν Ἡρακλέα — ἐπ’ ἀλλοτρίας ἐπλεύ-
σαμεν. ἐκείνου δὲ ἀπόντος ἕκαστος ἡμῶν αἰσϑήσεται ὅσον βεβλάμμεϑα.

151-53. truly uncared for: the sense: him indeed we left without care—that is, Heracles—and sailed on foreign ships. But with him absent, each of us will perceive how much we have been harmed.

154. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1029

154. 〈τάδε πάντα:〉 τὸ ἀπολειφϑῆναι τὸν Ἡρακλέα. Lg

154. 〈all these things:〉 the leaving behind of Heracles. Lg

156. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1030

156. οὐταμένων: τοῦ Ἰφίτου καὶ τοῦ Ταλαοῦ. Lg (P)

156. of the wounded: of Iphitus and Talaus. Lg (P)

159-60a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1031

159—60 a. ἐρεψάμενοι δάφνῃ: δάφνῃ ἐστέψαντο δι’ Ἀπόλλωνα. ἐχρῶντο δὲ τῇ στέψει τριχῶς — ἐπὶ τῆς κεφαλῆς, ἐπὶ τοῦ μετ-
ώπου, ἐπὶ τοῦ τραχήλου τιϑέμενοι τοὺς στεφάνους — διὰ τὸ τὴν ψυχὴν τριμερῆ εἶναι.

159-60a. having crowned with laurel: they crowned themselves with laurel for Apollo. They used the crowning in three ways—placing the crowns on the head, on the forehead, on the neck—because the soul is tripartite.

159-60b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1032

b. ξανϑὰ δ’ ἐρεψά〈μενοι〉: στεψάμενοι δὲ ὑπεράνω τῶν μετώπων δάφνῃ τὰς κεφαλάς, ἐξ ἧς δάφνης ἀνημμένα ἦν τὰ σχοινία τῆς νεώς. οὐ ποιητικῶς δὲ ἀνέπλασε τὴν δάφνην ὁ Ἀπολλώνιος, ἀλλ’
ἔστιν ὄντως ἐν τῷ τόπῳ δένδρον δάφνης εὐμέγεϑες, ὡς φησιν Ἀνδροίτας ὁ Τενέδιος ἐν τῷ Περίπλῳ τῆς Προποντίδος (M. IV 304), παριστορῶν, ὅτι Ἄμυκος μὲν καλεῖται τὸ χωρίον, ἔχει δὲ ἐποίκια καὶ νῦν, διέστηκε δὲ τοῦ Χαλκηδονίου νυμφαίου σταδίους ε΄. Ἀπολλόδωρος δὲ ἐν τῷ πρώτῳ τῶν Ποντικῶν (M. IV 309) ἡρῶον αὐτόϑι φησὶν εἶναι Ἀμύκου,
καὶ εἴ τις ἐκ τῆς δάφνης κλάδον λάβοι, εἰς λοιδορίαν ἀνίστησι.

b. and having crowned their blond heads: having crowned their heads above their foreheads with laurel, from which laurel the ropes of the ship were made. Apollonius did not invent the laurel poetically, but there is actually in the place a very large laurel tree, as Androitas of Tenedos says in his Circumnavigation of the Propontis (M. IV 304), noting that the place is called Amycus, and it has settlements even now, and it is five stades distant from the Chalcedonian nymphaeum. Apollodorus in the first book of his Pontica (M. IV 309) says that there is a hero-shrine of Amycus there, and if anyone takes a branch from the laurel, he rises to abuse.

161. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1033

161. εὐνοίμιον: εὐνῴδιον· οἴμη γὰρ ἡ ᾠδή. Lg (P)

161. well-tuned: melodious; for 'oime' means song. Lg (P)

162-63. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1034

162—63. περὶ δέ σφιν ἰαίνετο: διεχέετο ἡ ἀκτή, καϑ’ ὑπερβολήν, καϑὸ μυϑεύεται ὁ Ὀρφεὺς κηλεῖν καὶ τὰ ἄψυχα. ᾖδον δὲ ἐπινίκιον τῷ Ἀπόλλωνι. Θεραπναῖον δὲ ἀπὸ μέρους τὸν Λάκωνα.
Θεράπναι γὰρ τόπος τῆς Σπάρτης· οἱ δὲ πόλιν, οἱ δὲ Ἀπόλλωνος τόπον ἱερόν.

162-63. περὶ δέ σφιν ἰαίνετο: the shore was spread out, hyperbolically, inasmuch as Orpheus is said to charm even lifeless things. They sang a victory song to Apollo. "Therapnaean" means the Laconian, from a part; for Therapnae is a place in Sparta; some say a city, others a sacred place of Apollo.

165. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1035

165. ἐκ περάτων: ἐκ τοῦ ὑπερορίζοντος ἡμισφαιρίου. Lg (P)

165. ἐκ περάτων: from the bounding hemisphere. Lg (P)

168a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1036

168 a. ἀνὰ Βόσπορον ἰϑύνοντο: τὸ ἀπὸ Βυζαντίου κατὰ Καλχηδόνος διάστημα σταδίων ἐστὶν . . , καὶ Βόσπορος ὀνομάζεται διὰ τὸ δοκεῖν τὴν Ἰὼ βοῦν οὖσαν διαπορεύεσϑαι τοῦτον τὸν τόπον, ἐκ τῆς Ἀσίας εἰς τὴν Εὐρώπην διαβαίνουσαν, ἢ διὰ τὸ πάντας τοὺς στενούς
πορϑμοὺς βοσπόρους καλεῖσϑαι. ἔνιοι δὲ φασὶ τοὺς ἐπὶ τοῦ στόματος οἰκοῦντας τὸ παλαιόν, εἴποτε ἐϑέλοιεν εἰς τὸ πέραν διαβαίνειν, σχεδίας πηγνύντας καὶ βόας ἐπιζεύξαντας ἐπὶ τούτων διαπεραιοῦσϑαι, ὅϑεν καὶ ὠνομάσϑαι τὴν ϑάλασσαν. ἔστι δὲ καὶ ἕτερος Βόσπορος, τῆς Σκυϑικῆς, Κιμμερικὸς προσαγορευόμενος διὰ τὸ Κιμμερίους ἔϑνος Σκυϑικὸν περὶ
ἐκείνους οἰκῆσαι τοὺς τόπους. οἱ δὲ φασὶ στόμα τῆς Μαιώτιδος λίμνης 〈...〉 στενὸς καὶ ἐπιμήκης, ἐμφερὴς τῷ κατὰ τὸ Βυζάντιον Βοσπόρῳ.

168a. ἀνὰ Βόσπορον ἰθύνοντο: the distance from Byzantium to Chalcedon is . . stades, and it is called Bosporus because Io, being a cow, is thought to have crossed this place, passing from Asia into Europe, or because all narrow straits are called bospori. Some say that those dwelling at the mouth in ancient times, whenever they wished to cross to the other side, made rafts and yoked oxen and crossed over on them, whence the sea was named. There is also another Bosporus, of Scythia, called Cimmerian because the Cimmerians, a Scythian people, dwelt around those regions. Others say that the mouth of Lake Maeotis is narrow and long, resembling the Bosporus at Byzantium.

168b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1037

b. περὶ τοῦ Βοσπόρου 〈ἡ〉 ἱστορία παρὰ τοῖς παλαιοῖς διαφόρως λέγεται. Νύμφις (fg 18 M. III 16) μὲν γάρ φησιν ἱστορεῖν †Ἀκαρίωνα†, ὡς ἄρα Φρύγες διαπλεῦσαι βουλόμενοι τὸν πορϑμὸν κατεσκεύασαν ναῦν
ἔχουσαν ἐγκεχαραγμένην προτομὴν ταύρου — καϑὼς ὁ Φρίξος ἐπὶ κριοπρώρου σκάφους ἔπλευσεν —, διαπλευσάντων δὲ αὐτῶν ἀπὸ τοῦ εἴδους

b. The story about the Bosporus is told differently by the ancients. Nymphis (fg 18 M. III 16) says that †Acarion† records that the Phrygians, wishing to sail across the strait, built a ship having a carved prow in the shape of a bull — just as Phrixus sailed on a ram-prowed vessel — and after they crossed, from the appearance

169. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1039

169. ἠλιβάτῳ: οὗ ἀλιτεῖν ἔστι τῆς βάσεως, τουτέστι ὑψηλῷ καὶ
ἀπροσβάτῳ. Lg (P)

169. ἠλιβάτῳ: from which one can miss the base, that is, lofty and inaccessible. Lg (P)

170. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1040

170. ἐπαΐσσοντι: ἀντὶ τοῦ ἐπενεχϑησομένῳ. Lg (P)

170. ἐπαΐσσοντι: instead of "about to rush upon". Lg (P)

173-74. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1041

173—74. ἀλλὰ τό γ’ ἔμπης: ἀλλὰ καίπερ οὕτω μέγα καὶ λάβρον ὑπάρχον τὸ κῦμα ὁμαλίζεται, εἰ ἀγαϑοῦ κυβερνήτου τύχοι.

173-74. ἀλλὰ τό γ᾽ ἔμπης: but although the wave is so great and furious, it is made smooth, if it meets with a good helmsman.

177. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1042

177. ἀντιπέρην γαίῃ Θυνηίδι: διτταί εἰσι Θυνίαι, ἡ μὲν
ἐπὶ τῆς Εὐρώπης, ἡ δὲ ἐπὶ τῆς Ἀσίας, καὶ ἡ μὲν ἐπὶ τῆς Εὐρώπης περὶ Σαλμυδησσὸν κεῖται [ἐπὶ] τῆς Θράκης, ἡ δὲ ἑτέρα καϑήκει ἐπὶ τὸν Βόσπορον καὶ ἐπὶ τὸ στόμα τοῦ Πόντου. [ἔστι δὲ καὶ τρίτη Θυνία, νῆσος περὶ τὸν Πόντον.] ἔστι δὲ ἀμφίβολον, εἰς ποτέραν Θυνίαν φησίν, ἀμφοτέρων οὐσῶν ἐπὶ τῷ πέραν. ἄμεινον οὖν τὴν περὶ τὴν Εὐρώπην
Θυνίαν λέγειν· τῇ γὰρ ἐπιούσῃ, φησίν, ἡμέρᾳ ἐν τῇ Θυνίᾳ τὰ ἀπόγεια ἔδησαν 〈. . .〉, ὡς δῆλον, ἐκ τῆς Ἀσίας εἰς τὴν Εὐρώπην. καὶ γὰρ ὁ Φινεύς, ὡς οἱ πλεῖστοι, ἐπὶ τοῦ Σαλμυδησσοῦ λέγεται ᾠκηκέναι, ὅς ἐστι τῆς Θράκης κατὰ τὰ ἀριστερὰ μέρη τὸν Πόντον εἰσπλέοντι.
ἔστι δὲ καὶ τρίτη Θυνία, νῆσος περὶ τὸν Πόντον, ἐν ᾗ ἔστιν Ἀπόλ- λωνος ἱερόν.

177. Opposite the Thynian land: There are two Thynias, one in Europe and one in Asia; the one in Europe lies near Salmydessus in Thrace, while the other extends to the Bosporus and the mouth of the Pontus. [There is also a third Thynia, an island in the Pontus.] It is ambiguous to which Thynia he refers, since both are on the opposite side. It is better, then, to say the Thynia in Europe; for on the following day, he says, they moored the stern cables in Thynia 〈...〉, as is clear, from Asia to Europe. For Phineus, as most say, is said to have dwelt at Salmydessus, which is in Thrace on the left side as one sails into the Pontus. There is also a third Thynia, an island in the Pontus, on which there is a sanctuary of Apollo.

178-82a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1043

178-82a. Son of Agenor, hold: For he is a child of Agenor, as Hellanicus says; but as Hesiod says, of Phoenix son of Agenor and Cassiepeia. Asclepiades, Antimachus, and Pherecydes say likewise. From Cassiepeia daughter of Arabus and Phoenix are born Cilix, Phineus, Doryclus, and Atymnus by surname; Atymnus is born from Zeus.

178-82b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1044

b. 〈ἔνϑα:〉 οὐκ ἐν τῇ περὶ 〈Ἀσίαν〉 Θυνίᾳ, ἀλλ’ ἐν τῇ πέραν [τῆς Θράκης], ἥτις ἐστὶ τῆς Εὐρώπης, ὡς ἀποδέδεικται (sch. 177). ἔνιοι δὲ αὐτὸν ἐν τῇ Παφλαγονίᾳ βασιλεῦσαι ἱστοροῦσιν, ἥτις ἐστὶ τῆς Ἀσίας. Ἀγηνορίδην δὲ εἶπε τὸν Φινέα, καϑὸ Ἀγήνορός ἐστι παῖς, ὡς φησιν
Ἑλλάνικος (v. sch. a)· ὁ δὲ Ἡσίοδος (v. sch. a) τοῦ Φοίνικος αὐτόν φησι τοῦ Ἀγήνορος.
πηρωϑῆναι δὲ λέγουσι τὸν Φινέα ὑπὸ Ἡλίου, ὅτι πολυχρόνιος εἵλετο μᾶλλον εἶναι ἢ βλέπειν. ἔνιοι μὲν τοσαύτας ἐζηκέναι γενεὰς ἀπίϑανον εἶναί φασιν, πλείους δὲ αὐτοὺς γεγονέναι, καὶ ἕτερον τὸν Φινέα ἕβδομον
ἀπόγονον εἶναι τοῦ Φοίνικος, πρὸς ὃν ἀπήντησαν 〈οἱ〉 ἥρωες.

b. 〈Here:〉 not in the Thynia near 〈Asia〉, but in the one opposite [Thrace], which is in Europe, as has been shown. Some record that he ruled in Paphlagonia, which is in Asia. He called Phineus son of Agenor, inasmuch as he is a child of Agenor, as Hellanicus says; but Hesiod says he is son of Phoenix son of Agenor. They say Phineus was blinded by Helios because he chose to live a long life rather than to see. Some say it is incredible that he lived so many generations, and that there were more of them, and that the Phineus who was the seventh descendant of Phoenix was a different one, whom the heroes met.

178-82b-cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1045

ϑῆναι δὲ αὐτόν, ὅτι ἐπεβούλευσε Περσεῖ. Σοφοκλῆς (fg 704 Pearson) δέ, ὅτι τοὺς ἐκ Κλεοπάτρας υἱοὺς ἐτύφλωσε, Παρϑένιον καὶ Κάραμβιν, πεισϑεὶς διαβολαῖς Ἰδαίας τῆς αὐτῶν μητρυιᾶς. ὁ δὲ Ἀπολλώνιος φησι πηρωϑῆναι αὐτὸν καὶ πρὸς τῶν Ἁρπυιῶν κακῶς πάσχειν, ὅτι ἀνέδην
πᾶσι καὶ διαρρήδην ἐμαντεύετο· φησὶ γάρ ‘οὐδ’ ὅσον ὀπίζετο καὶ Διὸς αὐτοῦ’.

And that he was blinded because he plotted against Perseus. Sophocles says that he blinded the sons of Cleopatra, Parthenius and Carambis, persuaded by the slanders of Idaea their stepmother. But Apollonius says he was blinded and suffered harm from the Harpies because he prophesied openly and explicitly to all; for he says, 'not even as much as he revered even Zeus himself.'

178-82c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1046

c. οὐδ’ ὅσσον ὀπίζετο: οὐδὲ ἐλάχιστον τοῦ Διὸς αὐτοῦ ἐπεστρέφετο, τὰ ϑεῖα ἐνϑυμήματα πᾶσιν ἐμφαίνων. λέγων γὰρ πάντα τὸν νοῦν τοῖς ἀνϑρώποις, οὐδεμίαν χρείαν αὐτοῖς τῶν ϑεῶν κατελίμπανεν.
ὅτι δὲ ἦρχεν ὁ Φινεὺς μέχρι τοῦ Βοσπόρου Θρᾳκῶν πάντων τῶν ἐν τῇ Ἀσίᾳ — εἰσὶ δὲ οὗτοι Βιϑυνοί τε καὶ Παφλαγόνες — Φερεκύδης ἐν τῇ ς΄ (3 fg 27 J.) φησί. πεπηρῶσϑαι δὲ Φινέα φησὶν Ἡσίοδος ἐν Μεγάλαις Ἠοίαις (fg 151 Rz.²), ὅτι Φρίξῳ τὴν ὁδὸν ἐμήνυσεν, ἐν δὲ τῷ γ΄ τῶν Καταλόγων (fg 52 Rz.²), ἐπειδὴ τὸν μακρὸν χρόνον τῆς
ὄψεως προέκρινεν. παῖδας δὲ αὐτοῦ φασι γενέσϑαι Μαριανδυνὸν καὶ Θυνόν, καὶ ἀπὸ μὲν Θυνοῦ Θυνηΐδα, ἀπὸ δὲ Μαριανδυνοῦ Μαριανδυνίαν προσαγορευϑῆναι λέγουσιν.

c. Nor did he revere him even a little: he paid not the slightest heed to Zeus himself, revealing divine thoughts to all. For by telling all his mind to men, he left them no need of the gods. That Phineus ruled all the Thracians in Asia as far as the Bosporus—these are the Bithynians and Paphlagonians—Pherecydes says in the sixth book (3 F 27 J.). Hesiod says in the Great Ehoiai (fr. 151 Rz.²) that Phineus was blinded because he revealed the way to Phrixus, and in the third book of the Catalogues (fr. 52 Rz.²), because he preferred long life to sight. They say his sons were Mariandynus and Thynus, and from Thynus the land was called Thynia, and from Mariandynus Mariandynia.

185. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1047

185. ὀνείασιν: σιτίοις, βρώμασιν. Lg (P)

185. ὀνείασιν: with foods, with meats. Lg (P)

191. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1048

191. μυδαλέην: μυσαράν. Lg P

191. μυδαλέην: filthy. Lg P

192. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1049

192. μὴ καὶ λευκανίην γ〈ε〉: some say the part hanging from the uvula, but Amerias says the throat and the windpipe.

195-96a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1050

195—96 a. ἐπήισεν: ᾔσϑετο. Lg P

195-96a. ἐπήισεν: perceived. Lg P

195-96b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1051

b. ὧν οἱ ἰόντων: ὧν ἐλϑόντων εἵμαρτο αὐτῷ ἐκ Διὸς ὄνασϑαι τῶν ἐδεσμάτων, ὧν προσφέροιτο.

b. ὧν οἱ ἰόντων: of which, when they came, it was fated for him by Zeus to have enjoyment of the foods that he would take.

197. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1052

197. ἀκήριον: ὡς ἄψυχον ὀνειράτιον διὰ τὸ καταλελεπτύνϑαι ὑπὸ τῆς νόσου.

197. ἀκήριον: like a lifeless little dream, because he was wasted away by the disease.

198. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1053

198. ῥικνοῖς: ῥυσοῖς. Lg P

198. ῥικνοῖς: wrinkled. Lg P

203-04. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1056

203—04. κάρος: κάρος δὲ αὐτὸν κατέσχεν, τουτέστι σκότωσις. τὴν δὲ γῆν διὰ τὴν σκοτοδινίαν ᾠήϑη φέρεσϑαι, ὡσεὶ εἶπεν, ὅτι ᾠήϑη τὴν γῆν ἐπικεῖσϑαι ἑαυτῷ.

203-04. κάρος: a stupor seized him, that is, a darkening of sight. He thought the earth was moving because of his dizziness, as if he said that he thought the earth was pressing upon him.

205. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1057

205. ἀβληχρῷ: ἀσϑενοποιῷ ἢ ἀσϑενεῖ, κατὰ στέρησιν τοῦ βληχροῦ.
ὁ δὲ νοῦς· ὑπὸ τῆς λεπτῆς ἐκείνης διὰ τὴν σκότωσιν καταφορᾶς ἔκειτο ἄφωνος. κώματι δὲ ὕπνῳ, ἐκλύσει· καὶ ἔστι κατὰ συγκοπὴν ἀπὸ τοῦ κοίμημα — ὡς οἴμημα οἶμα καὶ δόμημα δῶμα — καὶ τροπῇ τῆς οι διφϑόγγου εἰς ω κῶμα.

205. ἀβληχρῷ: with weakening or weak, by privation of βληχρός. The sense: by that slight downward pull due to the darkening he lay speechless. κώματι means sleep, collapse; and it is by syncope from κοίμημα—as οἴμημα gives οἶμα and δόμημα gives δῶμα—and by change of the diphthong οι to ω, κῶμα.

206-08a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1058

206—08 a. περισταδόν: ἀντὶ τοῦ περιέστησαν συναϑροισϑέντες
ἐπ’ αὐτόν. καὶ ἔταφον ἀντὶ τοῦ ἐξεπλάγησαν.

206-08a. περισταδόν: instead of they stood around, having gathered about him. And they were astonished instead of they were struck with amazement.

206-08b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1059

b. ἐξ ὑπάτοιο στήϑεος: οἷον ἐξ ἄκρου καὶ οὐκ ἐκ βάϑους, διὰ τὴν ἀσϑένειαν ἀναπνεῖν τε καὶ λαλεῖν οὐ δυνάμενος. τὸ δὲ μόλις οὐδὲν ἕτερον ἢ τὸ τῆς νόσου σφοδρὸν καὶ μέγα αἰνίττεται.

b. ἐξ ὑπάτοιο στήϑεος: as if from the top and not from the depth, being unable to breathe and speak because of weakness. The word μόλις hints at nothing other than the violence and greatness of the disease.

212-14a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1061

212—14 a. ὑμεῖς ἀτρεκέως: λείπει τὸ ἐστέ. ὁ δὲ λόγος· ἔτι μοι ὁ νοῦς διὰ τῆς ἐμῆς μαντείας ἕκαστα οἶδεν. διὰ δὲ τούτου οὐδὲν
ἕτερον ἢ τὴν τέχνην ἐπαγγελλόμενος λεληϑότως αὐτοὺς εἰς συμμαχίαν παρακαλεῖ.

212-14a. You truly: the verb "are" is missing. The sense is: my mind still knows each thing through my prophetic art. By this he does nothing other than, while professing his skill, secretly summon them to an alliance.

212-14b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1062

b. χάριν νύ τοι ὦ ἄνα: ἀναφέρω σοι χάριν καίπερ ὢν ἐν κακοῖς.

b. A favor to you, O lord: I return thanks to you even though I am in misfortunes.

215-16a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1063

215-216a. Whoever is most terrible: whoever is fearful to those who sin against suppliants. Properly, with regard to the circumstances, he mentions not Zeus Xenios but Zeus Hikesios, since he himself is as a suppliant of the heroes because of his pressing need.

215-16b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1064

b. Φοίβου τ’ ἀμφί: τοῦτο ἢ ὡς μάντις ἢ ὡς αἴτιον τοῦ πλοῦ τὸν ϑεὸν γεγονότα φησίν.

b. And around Phoebus: this he says either as a prophet or because the god has become the cause of the voyage.

218. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1065

218. χραίσμετέ μοι: βοηϑεῖτέ μοι. οἱ γὰρ Κλειτόριοι χραισμεῖν λέγουσι τὸ ἐπαρκεῖν. ἀπὸ βαρυτόνου δὲ κέκλικε τοῦ χραίσμω, ὡς βαίνω βαίνετε· τὸ γὰρ περισπώμενον χραισμεῖτε.

218. Aid me: help me. For the Cleitorians say "chraismein" for "to assist." It is declined from the barytone "chraismō," as "bainō bainete"; for the perispomenon is "chraismeite."

221. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1066

221. ἀμήρυτον: γράφεται καὶ ἀμήρυον, τουτέστιν ἀτέλεστον

221. Unwound: it is also written "amēryon," that is, unaccomplished

222-24a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1068

222—24 a. πρὸς δ’ ἔτι πικρότ〈ατον〉: πλέον τὸ πάϑος ποιῆσαι βουλόμενος, ἀπ’ αὐτοῦ τοῦ πάϑους ἤρξατο. ὁ δὲ νοῦς· πρὸς
δὲ τοῖς ἄλλοις κακοῖς πικρότατον ἄλλο ἐπ’ ἄλλῳ ἐπικρέμαται. ἀφράστοιο δὲ ἀνεπιγνώστου, ἀπροοράτου, ἀδήλου.

222-24a. And besides most bitter: wishing to increase the pathos, he began from the suffering itself. The sense is: in addition to the other evils, another most bitter one hangs over one after another. "Unspeakable" means unrecognizable, unforeseen, unclear.

222-24b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1069

b. τρεῖς εἰσι αἱ Ἅρπυιαι: Κελαινώ, Ὠκυπέτη καὶ Ἀελλώ. BPa

b. There are three Harpies: Celaeno, Ocypete, and Aello. BPa

225-27a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1070

225—27 a. 〈ἴσχω:〉 ἔχω. Lg

225-27a. "I hold:" I have. Lg

225-27b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1071

b. ἀλλά κε ῥεῖα: οὕτω ταχέως ἐκ τοῦ ἀφανοῦς ἔρχονται. κακῶς
δὲ τὸ ἑὸν τέϑεικεν, ἀντὶ τοῦ ἐμὸν εἰπών.

b. But quickly: so swiftly they come from the unseen. He has used "his own" badly, saying it instead of "my."

225-27c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1072

c. μεμηλώς: φροντίζων. τοῦτο δὲ δαιμονίως εἶπεν. οὐ γὰρ ἔφη εὐωχούμενος ἢ ἐσϑίων, ἀλλὰ μόνον φροντίδα τροφῆς ἔχων, ἵνα τὸ πάϑος ἐπάρῃ.

c. Caring: taking thought. This he said divinely. For he did not say "feasting" or "eating," but only having thought for food, in order to heighten the pathos.

231. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1073

231. ἐληλάμενον: ἀντὶ τοῦ κεχαλκευμένον. ὁ ἀδάμας δὲ
καὶ λίϑος καὶ στερεοῦ σιδήρου εἶδος.

231. Wrought: instead of "forged." Adamant is both a stone and a kind of hard iron.

232-33. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1074

232-33. But bitter and insatiate: the much-harming one. This for greater emphasis, as if not only to bear the smell, but also to remain steadfastly because of blindness.

234. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1075

234. τὰς μὲν ϑέσφατόν ἐστιν: τὰς Ἁρπυίας πέπρωται ὑπὸ
τῶν Βορεαδῶν ἀναιρεϑῆναι. τῷ δὲ ϑέσφατον 〈ὡς〉 σφόδρα ἀναγκαίως ἐχρήσατο, ὥσπερ καὶ κατὰ ἀνάγκην γινομένων.

234. It is fated for them: it is destined that the Harpies be killed by the Boreads. He used "thesphaton" as if very necessarily, as things happening by compulsion.

235. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1076

235. οὐδ’ ὀϑνεῖοι: οὐκ ἀλλότριοι δὲ ὄντες μοι βοηϑήσουσιν. ὅτι δὲ ἡ συγγένεια προϑυμοτέρους πάντας πρὸς τὰς εὐεργεσίας ποιεῖ, καὶ Εὐριπίδης φησίν (Or. 486)·
‘Ἑλληνικόν τι τὸν ὁμόϑεν τιμᾶν ἀεί.’

235. Nor strangers: being not strangers to me, they will help. That kinship makes everyone more eager for good deeds, Euripides also says (Or. 486): "It is Greek to honor always those from the same place."

238-39. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1077

238—39. τῶν δὲ κασιγνή〈την〉: Κλεοπάτρα Βορέου καὶ Ὠρειϑυίας ϑυγάτηρ, ἀδελφὴ τῶν περὶ Ζήτην καὶ Κάλαϊν, ἣν ἔγημεν ὁ Φινεύς. γεγόνασι δὲ αὐτῶν παῖδες Παρϑένιος καὶ Κάραμβις.

238-39. Their sister: Cleopatra, daughter of Boreas and Oreithyia, sister of Zetes and Calais, whom Phineus married. Their children were Parthenius and Carambis.

240. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1078

240. 〈ἔσκεν:〉 ἔλεγεν. Lg

240. "He was:" he said. Lg

241. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1079

241. πέρι δ’ αὖτε δύω: ἴσως διὰ τὴν συγγένειαν τοὺς Βορεάδας πλέον οἰκτείρειν φησίν.

241. And around two: perhaps he says that the Boreads pity him more because of kinship.

243. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1080

243. ἀσχαλόωντος: δυσφοροῦντος. Lg P

243. Being distressed: being troubled. Lg P

244a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1081

244 a. 〈σμυγερώτερον:〉 ἐπιπονέστερον. Lg

244a. "More grievous:" more toilsome. Lg

244b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1082

b. στυγερόν δὲ σημαίνει μὲν [καὶ] τὸ μισητόν, σημαίνει δὲ καὶ
τὸ ἐπίφοβον· ἐνταῦϑα δὲ ἴσως τὸ ἐπίπονον. P

b. στυγερόν means both 'hated' and 'fearful'; here perhaps 'toilsome'.

246-47a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1083

246—47 a. ἦ ῥα ϑεοὺς ὀλο〈ῇσιν〉: ἆρα εἰς τοὺς ϑεοὺς ἠσέβησας καὶ ἥμαρτες κακοτροπίᾳ τινί; ἢ ἀτραπίῃσι , τουτέστιν ἐκτραπεὶς τῆς ὀρϑῆς καὶ δικαίας ὁδοῦ· παρὰ τὴν ἀτραπόν, ἥ ἐστιν ὁδός.

246-47a. ἦ ῥα θεοὺς ὀλο〈ῇσιν〉: 'Have you then acted impiously toward the gods and erred by some wickedness?' Or 'by paths', that is, having turned aside from the straight and just way; from ἀτραπός, which means 'path'.

246-47b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1084

b. ἀφραδίῃσι: γράφεται ἀτροπίῃσι. Lg P

b. ἀφραδίῃσι: written ἀτροπίῃσι in Lg and P.

246-47c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1085

c. 〈μαντοσύνας δεδαώς:〉 ἀντὶ τοῦ παρὰ γνώμην τῶν ϑεῶν μαντευόμενος. Lg

c. 〈μαντοσύνας δεδαώς:〉 instead of 'prophesying against the will of the gods'.

246-47d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1086

d. τὸ δὲ δεδαώς τὸ μαϑεῖν μάλλον ἢ τὸ διδάσκειν σημαίνει. διὰ γοῦν τὸ μαϑεῖν σε, φησί, τὴν μαντικὴν καὶ μαντεύεσϑαι παρὰ τὴν τῶν ϑεῶν γνώμην ἥμαρτες εἰς τοὺς ϑεούς. P

d. δεδαώς means 'having learned' rather than 'teaching'. For because you learned, he says, the art of prophecy and prophesied against the will of the gods, you sinned against the gods.

248-51a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1087

248—51 a. ἀτύζεται: φοβεῖται, καταπονεῖται. Lg P

248-51a. ἀτύζεται: is frightened, is distressed.

248-51b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1088

b. εἰ δὴ πρόχνυ γέ〈ρας〉: εἴπερ ἡμῖν ταύτην τὴν τιμὴν παρέϑετο τὸ δαιμόνιον, ὥστε σοι βοηϑῆσαι. ὁ δὲ λόγος καϑ’ ὑπέρβατον, ἵν’ ᾖ οὕτως· ἄμμι γε μὴν νόος ἔνδον ἀτύζεται ἱεμένοισι χραισμεῖν· ἀρίζηλοι γὰρ ἐπιχϑονίοισιν ἀϑανά-
των ἐνιπαί, εἰ δὴ πρόχνυ γέρας τόδε πάρϑετο δαίμων.

b. εἰ δὴ πρόχνυ γέ〈ρας〉: if indeed the divinity has entrusted this honor to us, so as to help you. The sentence is in hyperbaton, so that it would be thus: 'but the mind within us is frightened, eager as we are to help; for conspicuous to mortals are the reproaches of the immortals, if indeed the divinity has granted this privilege utterly.'

248-51c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1089

c. ἡμεῖς δέ, εἰ ὄντως ἔχομεν παρὰ τοῦ δαιμονίου τὸ γέρας, δεδοίκαμεν, μὴ ἆρα χαλεπήνῃ τὸ ϑεῖον. L

c. But we, if we truly have the privilege from the divinity, fear lest the divine be angry.

248-51d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1090

d. τὸ δὲ πρόχνυ τὸ ἀπαραιτήτως ἐνταῦϑα σημαίνει. P

d. πρόχνυ here means 'utterly'.

248-51e. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1091

e. ἀρίζηλοι: μεγάλως ἔκδηλοι καὶ ἐναργεῖς αἱ τῶν ϑεῶν κο-
λάσεις εἰσίν. Lg (P)

e. ἀρίζηλοι: the punishments of the gods are very conspicuous and clear.

252. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1092

252. 〈ἔστ’ ἄν:〉 μέχρις ἄν. Lg

252. 〈ἔστ’ ἄν:〉 as long as.

253a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1093

253 a. ἕκητι: χάριν. Lg (P)

253a. ἕκητι: for the sake of.

253b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1094

b. ϑεοῖς ἀπὸ ϑυμοῦ ἔσεσϑαι: ὅτι γὰρ τὸ τοῖς ἀσεβέσι βοηϑεῖν εἰς τοὺς ϑεοὺς ἔχει ἀσέβειαν, καὶ Εὐριπίδης φησίν (Or. 534 sq.)·
‘ὡς οὖν ἂν εἰδῇς, Μενέλεως, τοῖσιν ϑεοῖς μὴ πρᾶσσ’ ἐναντί’, ὠφελεῖν τοῦτον ϑέλων.’ ἀσεβὴς γάρ τις εἶναι δοκεῖ παρ’ αὐτῷ ὁ Ὀρέστης.

b. θεοῖς ἀπὸ θυμοῦ ἔσεσθαι: for that helping the impious involves impiety toward the gods, Euripides also says (Or. 534 sq.): 'So that you may know, Menelaus, do not act contrary to the gods, wishing to help this man.' For Orestes seems to him to be impious.

254-55. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1095

254—55. κενεὰς γλήνας: τοὺς κενοὺς ὀφϑαλμούς. Lg (P)

254-55. κενεὰς γλήνας: the empty eyes.

257. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1096

257. ἴστω Λητοῦς υἱός: τὸν ὅρκον εἴληφε παρὰ τοῦ ποιητοῦ
(A 86)· ‘μὰ γὰρ Ἀπόλλωνα διίφιλον’. ἐπέβαλλε γὰρ μάντει εἰς πίστιν ἄγοντι τὸν προστάτην αὐτοῦ τῆς τέχνης ὀμνύειν ϑεόν.

257. ἴστω Λητοῦς υἱός: he has taken the oath from the poet (A 86): 'for by Apollo, dear to Zeus'. For it was fitting for a seer who was bringing someone to trust to swear by the god who is the patron of his art.

259a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1097

259 a. καὶ τόδ’ ἐπ’ ὀφϑαλμῶν ὀλοὸν νέφος: γράφεται καὶ ἀλαόν. κατηγοροῦσί τινες τοῦ Ἀπολλωνίου ὡς οὐκ εὖ τὸν ὅρκον τοῦτον εἰσαγηοχότος· ὀμνύει γὰρ καϑ’ ὧν κινδυνεῦσαι οὐ δύναται.
ῥητέον δέ, ὅτι ἐμπαϑέστερος γίνεται ὁ ὅρκος, ὅταν τις κατὰ τῆς ἰδίας ὀμνύῃ συμφορᾶς (υ 339)· ‘οὐ μὰ Ζῆν’, Ἀγέλαε, καὶ ἄλγεα πατρὸς ἐμοῖο’. καὶ Δημοσϑένης (De cor. 208)· ‘μὰ τοὺς ἐν Μαραϑῶνι προκινδυνεύσαντας καὶ τοὺς ἐν Πλαταιαῖς παραταξαμένους’. ἔϑος οὖν ἀρχαῖον, πρῶτον
τοὺς ϑεοὺς ὀμνύναι, εἶτα ἐπάγειν καὶ τὰς ἰδίας συμφοράς.

259a. καὶ τόδ’ ἐπ’ ὀφθαλμῶν ὀλοὸν νέφος: written also ἀλαόν. Some accuse Apollonius of not having introduced this oath well; for he swears by things by which he cannot be harmed. But it must be said that the oath becomes more impassioned when one swears by one's own misfortune (υ 339): 'No by Zeus, Agelaus, and by the sorrows of my father'. And Demosthenes (De cor. 208): 'by those who risked their lives at Marathon and those who fought at Plataea'. It was an ancient custom, first to swear by the gods, then to add also one's own misfortunes.

259b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1098

b. καὶ τόδ’ ἐπ’ ὀφϑ〈αλμῶν〉 ἀλαὸν νέφος: [φησί·] τὸ τυφλὸν νέφος καὶ ἡ ἐπικειμένη μοι ἀχλύς. σύνηϑες δὲ τὸ κατὰ τῶν ἰδίων συμφορῶν ὀμνύειν.

b. καὶ τόδ’ ἐπ’ ὀφθ〈αλμῶν〉 ἀλαὸν νέφος: [he says:] the blind cloud and the mist that lies upon me. It is customary to swear by one's own misfortunes.

260. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1099

260. οἳ μηδ’ οἵδε: οἳ μηδὲ οὗτοι ὡς ἐπιόρκῳ εὐμενεῖς εἴησαν.
παρὰ τὸ Ὁμηρικόν (Τ 264)· ‘εἰ δέ τι τῶνδ’ ἐπίορκον, ἐμοὶ ϑεοὶ ἄλγεα δοῖεν’.

260. οἳ μηδ’ οἵδε: who not even these may be well-disposed to him as a perjurer. From the Homeric (Τ 264): 'but if any of these things is falsely sworn, may the gods give me sorrows'.

263a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1100

263 a. κουρότεροι: τὸ συγκριτικὸν ἀντὶ ἀπολελυμένου κεῖται

263a. κουρότεροι: the comparative is used instead of the positive.

263b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1102

b. “had been toiled”: the word “quickly” is used with “had been toiled” to indicate the eagerness and speed of the young men, as if they were actively making, preparing.

264-65a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1103

264—65 a. ἑλώριον δὲ ἀναίρεμα, ἅρπαγμα· ἢ βρῶμα. λοίσϑιον δὲ ἔσχατον. τὸ δὲ ἐπεσσυμένας πρὸς τὴν ἀϑρόαν πτῆσιν τῶν Ἁρπυιῶν εἴρηται.

264-65a. “prey” means something taken up, plunder; or food. “Last” means final. The word “rushing” is used for the dense flight of the Harpies.

264-65b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1104

b. 〈ἄμφω:〉 οἱ Βορεάδαι. Lg

b. “both”: the Boreads. Lg

267a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1105

267 a. 〈ἀδευκέες:〉 ἀπροσδόκητοι. Lg

267a. “unexpected”: unforeseen. Lg

267b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1106

b. ἀδευκέας δὲ ἢ ἀντὶ τοῦ ἀπροσδοκήτους ἢ ἀντὶ τοῦ πικράς· δεῦκος γὰρ τὸ γλυκύ. P

b. “unexpected” either instead of “unforeseen” or instead of “bitter”; for “deukos” means sweet. P

268-69a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1107

268—69 a. ἀπρόφατοι: ἀντὶ τοῦ ἀπροόρατοι, ἀπροφάσιστοι, οἷον ἄνευ προφάσεως καὶ ἐποχῆς καὶ ὑπερϑέσεως, παρόσον τοῖς προφασιζομένοις παρέπεται ὑπέρϑεσις.

268-69a. “unforeseen”: instead of “unforeseen,” “without pretext,” as if without pretext and delay and postponement, since postponement accompanies those who make pretexts.

268-69b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1108

b. κλαγγῇ μαιμώωσαι: ὥρμων μετὰ κλαγγῆς ἐπιϑυμοῦσαι τῆς τροφῆς. τοῦτο δὲ ὡς ἐπὶ ὀρνέων ἁρπακτικῶν· καὶ γὰρ ἐκεῖνα πρὸ τῆς ἁρπαγῆς κλάζειν φιλεῖ. καὶ τὸ ἐσσέυοντο εἰς τὴν ἀϑρόαν ἐπίπτησιν καὶ τὸ τάχος ἀναφέρεται.

b. “raging with a shriek”: they rushed with a shriek, desiring food. This is said as of birds of prey; for those also like to shriek before seizing. And “they rushed” refers to their dense swooping and speed.

271a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1109

271 a. καταβρώξασαι: καταφαγοῦσαι. Lg (P)

271a. “having devoured”: having eaten up. Lg (P)

271b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1110

b. “over the sea”: that they pursued them through the Aegean and Sicilian seas, Pherecydes says in the sixth book (FGrHist 3 F 28 J.).

274. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1111

274. φάσγαν’ ἐπισχόμενοι: τὰ ξίφη ἐν χεροῖν ἔχοντες παραπλησίως ἔτρεχον ὀπίσω αὐτῶν. L

274. “holding swords”: holding their swords in their hands, they ran similarly behind them. L

275. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1112

275. ἀτὰρ Διὸς οὐ κεν ἐπ〈έσϑην〉: οὐ γὰρ ἄν, φησί,
χωρὶς τοῦ Διὸς ταῖς Ἁρπυίαις ἠκολούϑησαν.

275. “but they would not have followed without Zeus”: for, he says, they would not have followed the Harpies apart from Zeus.

276-77a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1113

276-77a. “since of the west wind”: either they ran swifter than the blasts of the southwest wind or equal to the blasts, as Hesiod says (Theogony 268). Since the Harpies always flew past even the gusts of the west wind, whenever they came to Phineus' house or withdrew from there.

276-77b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1114

b. αἱ τῶν ἀελλῶν συστροφαὶ πνοιῶν εἰσι ταχύτεραι. συμβαίνει μὲν γὰρ τὴν πνοὴν παρατετάσϑαι καὶ ἐμβραδύνειν, ἡ δὲ ἄελλα ταχυτέρα καὶ κουφοτέρα ἐστὶ τῆς πνοῆς. καὶ εὐλόγως· ταχύτατος γάρ ἐστιν ὁ ζέφυρος τῶν λοιπῶν ἀνέμων, ὡς καὶ Ὅμηρος (T 415 sq.):
‘νῶι δὲ καί κεν ἅμα πνοιῇ ζεφύροιο ϑέοιμεν, τόν περ ἐλαφρότατόν φασ’ ἔμμεναι.’

b. The whirlings of storm winds are swifter than breezes. For it happens that a breeze is stretched out and lingers, but a storm wind is swifter and lighter than a breeze. And reasonably so; for the west wind is the swiftest of the other winds, as Homer also says (Iliad 19.415-16): “we two could run with the breath of the west wind, which they say is the lightest.”

279a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1115

279 a. ἠὲ πρόκας ἰχν〈εύοντες〉: ζῷόν τι ὅμοιον ἐλάφῳ, ὁ λεγόμενος νεβρός. Διονύσιος δέ φησιν ὁ Ἀϑηναῖος ἐν ταῖς Κτίσεσι (fg 12 M. IV 395) τὰς ἐλάφους οὕτω λέγεσϑαι, πρόκας· ὅϑεν καὶ
Προκόννησος, ἐπεὶ ἐν ταύτῃ πληϑύουσιν ἔλαφοι. οἱ δὲ Προχόννησον λέγουσιν εἰρῆσϑαι ἀπὸ τῆς προχόου, ἣν ἔχουσα τοῖς Μιλησίοις ἀπήντησεν ἡ Παρϑένος, ὅτε τὴν ἀποικίαν ἐστέλλοντο. οἱ δὲ Προχώννησον ἐτυμολογοῦσιν, καϑὸ πρότερον οὖσα νῆσος ὕστερον προσεχώσϑη. ὑπό τινων δὲ 〈ἡ〉 Προκόννησος καὶ Ἐλαφόνησος ἐκλήϑη. Φιλητᾶς (fg 48 Kuchenm.)
δὲ φησι πρόκας λέγεσϑαι ἐλάφους τὰς πρώτως τικτομένας, οἷον πρωτοτόκους.

279a. “or tracking deer”: some animal similar to a deer, the so-called fawn. Dionysius the Athenian says in his Foundations (FGrHist 12 F 12 M. IV 395) that deer are called “prokes”; whence also Proconnesus, since deer abound in it. Others say Prochonnesus is named from the water-pitcher which Parthenos had when she met the Milesians as they were sending out the colony. Others etymologize Prochonnesus, in that formerly being an island it was later joined by silting. By some Proconnesus was also called Elaphonesus. Philetas (fr. 48 Kuchenm.) says that deer that give birth for the first time are called “prokes,” as it were first-born.

279b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1116

b. 〈ἰχνεύοντες:〉 ζητοῦντες. Lg

b. “tracking”: seeking. Lg

280a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1117

280 a. 〈ϑείωσιν:〉 τρέχωσιν, ἐκ τοῦ ϑέω. Gm

280a. “may run”: may run, from “theō.” Gm

280b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1118

b. τυτϑὸν δὲ τιταινόμενοι: μικρὸν δὲ ἄποϑεν μετὰ διαστάσεως ἔτρεχον.

b. “stretching a little”: they ran a little apart with a gap.

281. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1119

281. μάτην ἀράβη〈σαν〉: προσδοκῶντες ἀεὶ διὰ τὸ σφόδρα
ἐγγὺς εἶναι καὶ δάκνειν καὶ ἐπιψαύειν [δοκεῖν].

281. μάτην ἀράβη〈σαν〉: expecting always, because they were very close, both to bite and to touch [seem].

282-83a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1120

282—83 a. μάλα σχεδόν: πλησίον τῶν Ἁρπυιῶν ὁρμῶντες. Lg (P)

282-83a. μάλα σχεδόν: rushing near the Harpies. Lg (P)

282-83b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1121

b. ἐπέχραον ἤλιϑα χερ〈σί〉: πολλάκις, φησίν, ἐϑελήςαντες αὐτὰς πλῆξαι, μάτην ἐπήνεγκαν τὰς χεῖρας.

b. ἐπέχραον ἤλιϑα χερ〈σί〉: often, he says, having wished to strike them, they brought their hands in vain.

282-83c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1122

c. 〈ἤλιϑα:〉 ματαίως, ἠλιϑίως. Lg

c. 〈ἤλιϑα:〉 vainly, foolishly. Lg

284. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1123

284. ἀέκητι: παρὰ γνώμην. Lg (P)

284. ἀέκητι: against one's will. Lg (P)

285. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1124

285. ἐπὶ Πλωτῇσι: ταῖς περιπλεομέναις καὶ βρεχομέναις πανταχόϑεν ὑπὸ τῶν κυμάτων· φησὶ δὲ τὰς Στροφάδας νήσους. καὶ ἄλλοι δὲ ποιηταὶ λέγουσι παρὰ τὰς Πλωτὰς καταληφϑῆναι τὰς Ἁρπυίας, αἳ νῦν Στροφάδες καλοῦνται. εἰσὶ δὲ αἱ νῆσοι αὗται ἐν τῷ Σικελικῷ
πελάγει. 〈...〉 ἃς ὁ ποιητής φησι (B 677) ‘νήσους τε Καλυδνάς’.

285. ἐπὶ Πλωτῇσι: to the islands that are sailed around and washed on all sides by the waves; he means the Strophades islands. And other poets also say that the Harpies were overtaken at the Plotae, which are now called Strophades. These islands are in the Sicilian sea. 〈...〉 which the poet says (B 677) 'and the islands Calydnae'.

286. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1125

286. εἰ μὴ ἄρ’ ὠκέα Ἶρις: ἄλλοι τὸν Ἑρμῆν φασιν. ἀστείως δὲ ταύτῃ τῇ ϑεῷ τὸ κωλῦσαι τοὺς Βορεάδας δίδωσιν, ἤτοι ὅτι ἄγγελος ἢ ὅτι τῶν Ἁρπυιῶν ἀδελφή.

286. εἰ μὴ ἄρ’ ὠκέα Ἶρις: others say it was Hermes. And cleverly he assigns to this goddess the stopping of the Boreads, either because she is a messenger or because she is the sister of the Harpies.

292. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1126

292. ὀπιδνοτάτη: τιμία καὶ ἐπιστροφῆς ἀξία, παρὰ τὴν ὄπιδα
καὶ ἐπιστροφήν, διὰ τὸ τιμωρεῖσϑαι τοὺς ἐπιόρκους. ῥιγίστη δὲ φρικτή.

292. ὀπιδνοτάτη: honored and worthy of regard, from ὄπις and regard, because she punishes the perjured. And ῥιγίστη means shuddering.

295. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1127

295. 〈εἴξαντες:〉 πεισϑέντες. Lg

295. 〈εἴξαντες:〉 having yielded. Lg

296-97a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1128

296—97 a. Στροφάδας δέ: Στροφάδας φησὶ κεκλῆσϑαι διὰ τὸ τοὺς Βορεάδας αὐτόϑεν ὑποστρέψαι στραφέντας εἰς τοὐπίσω, λαβὼν
παρὰ Ἀντιμάχου (fg 13 B. II 291). οἱ δὲ Στροφάδας φασὶν αὐτὰς κεκλῆσϑαι, καϑὸ ἐπιστραφέντες αὐτόϑι ηὔξαντο τῷ Διὶ 〈ἐπὶ τῷ〉 κατα-

296-97a. Στροφάδας δέ: he says they are called Strophades because the Boreads turned back from there, having turned around, taking this from Antimachus (fg 13 B. II 291). But others say they are called Strophades because, having turned around there, they prayed to Zeus 〈for the〉 catching

296-97a-cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1129

λαβεῖν τὰς Ἁρπυίας. κατὰ δὲ Ἡσίοδον (fg 59 Rz.²) καὶ Ἀντίμαχον (v. supra) καὶ Ἀπολλώνιον οὐ κτείνονται.

of the Harpies. But according to Hesiod (fg 59 Rz.²) and Antimachus (see above) and Apollonius they are not killed.

296-97b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1130

b. πάρος Πλωτὰς καλέοντ〈ες〉: αἱ Πλωταὶ νῆσοι μετω- νομάσϑησαν Στροφάδες. μέμνηται αὐτῶν καὶ Ἀντίμαχος ἐν τῇ Λύδη
(v. sch. a). 〈...〉. ὅτι δὲ ηὔξαντο οἱ περὶ Ζήτην τῷ Διὶ στραφέντες, λέγει καὶ Ἡσίοδος (fg 57 Rz.²)·
‘ἔνϑ’ οἵ γ’ εὐχέσϑην Αἰνηίῳ ὑψιμέδοντι.’ ἔστι γὰρ Αἶνος ὄρος τῆς Κεφαλληνίας, ὅπου Αἰνησίου Διὸς ἱερόν ἐστιν, οὗ μνημονεύει Κλέων ἐν Περίπλῳ (M. IV 365) καὶ Τιμοσϑένης ἐν τοῖς
Λιμέσιν (fg 39 E. A. Wagner Die Erdbeschreibung des T., Diss. Lips. 1888, 72). Ἀπολλώνιος μὲν οὖν τὴν ἀποστρέψασαν τοὺς περὶ Ζήτην Ἶριν λέγει, Ἡσίοδος (fg 58 Rz.²) δὲ Ἑρμῆν. αἱ δὲ Πλωταὶ νῆσοι κεῖνται ἐν τῷ Σικελικῷ πελάγει.

b. πάρος Πλωτὰς καλέοντ〈ες〉: the Plotae islands were renamed Strophades. Antimachus also mentions them in the Lyde (see sch. a). 〈...〉. And that Zetes and his companions, having turned, prayed to Zeus, Hesiod also says (fg 57 Rz.²): 'there they prayed to Aenian Zeus who rules on high.' For Aenus is a mountain of Cephallenia, where there is a sanctuary of Zeus Aenesius, which Cleon mentions in his Periplus (M. IV 365) and Timosthenes in his Harbors (fg 39 E. A. Wagner Die Erdbeschreibung des T., Diss. Lips. 1888, 72). Apollonius, then, says that Iris turned back Zetes and his companions, but Hesiod (fg 58 Rz.²) says Hermes. The Plotae islands lie in the Sicilian sea.

299. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1131

299. κευϑμῶνα Κρήτης: κοιλάδα τῆς Κρήτης κατέδυσαν.
τοῦτο δέ φησι καὶ Νεοπτόλεμος. ὁ 〈δὲ〉 τὰ Ναυπακτικὰ ποιήσας (fg 3 Kink.) καὶ Φερεκύδης ἐν ς' (3 fg 29 J.) φασὶν εἰς τὸ σπέος αὐτὰς φυγεῖν τῆς Κρήτης τὸ ὑπὸ τῷ λόφῳ τῷ Ἀργινοῦντι.

299. κευϑμῶνα Κρήτης: they sank into a hollow of Crete. Neoptolemus also says this. And the author of the Naupactica (fg 3 Kink.) and Pherecydes in book 6 (3 fg 29 J.) say that they fled into the cave of Crete under the hill Arginus.

300. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1132

300. μεταχρονίη: μετέωρος. Lg (P)

300. μεταχρονίη: aloft. Lg (P)

301-02a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1133

301—02 a. 〈πινόεν:〉 ῥερυπωμένον. Lg

301-02a. 〈πινόεν:〉 filthy. Lg

301-02b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1134

b. φοιβήσαντες: τὸ ῥυπαρὸν σῶμα καϑάραντες. εἶπεν γάρ (v. 200) ‘πίνῳ δέ οἱ αὐσταλέος χρώς’, ἀπεσκληρυμμένος τῷ ῥύπῳ

b. φοιβήσαντες: having cleansed the dirty body. For he said (v. 200) 'his skin was parched with dirt', he was dried up with filth.

301-02b-cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1135

ἐτύγχανε. φοιβήσαντες οὖν λαμπρύναντες, καϑάραντες· φοῖβον γὰρ τὸ καϑαρόν, ὅϑεν καὶ Φοῖβος ὁ Ἀπόλλων, διὰ τὸ καϑαρόν.

So φοιβήσαντες means having made bright, having cleansed; for φοῖβος means pure, whence also Phoebus Apollo, because of purity.

301-02c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1136

c. ἐπικριδόν: ἐπικρίναντες ἔϑυον. Lg (P)

c. ἐπικριδόν: having chosen, they sacrificed. Lg (P)

306. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1137

306. ἁρπαλέως: ἀδηφαγῶν ἤσϑιεν, ἴσην ὀνείρου ἡδονὴν ἔχων,
μὴ πιστεύων μηδὲ νῦν εἰ εὐωχεῖται δι’ ἃ πέπονϑεν, ἀλλ’ ὥσπερ ὀνειράτια εἶναι δοκῶν.

306. Greedily: he ate voraciously, having pleasure equal to a dream, not even now believing that he is feasting because of what he has suffered, but thinking it to be like a dream.

308. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1138

308. ἐγρήσσειν τὸ ἐγρηγορεῖν, τὸ δὲ μένον ἀντὶ τοῦ προσεδέχοντο. P

308. To be awake means to be wakeful; and 'they remained' instead of 'they awaited'. P

310. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1139

310. Limits: what they must cross. And 'accomplishment'—he used this word wittily and aptly; for 'to accomplish' properly means to do something with toil, as we say even to this day.

311-12a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1140

311-12a. Hear now: 'now' is used for 'therefore'. Through 'therefore' he renders the prophecy as if owed to them, saying: 'Listen therefore, as if receiving what is due'.

311-12b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1141

b. 〈οὐ μὲν πάντα:〉 τοῦτο δέ φησιν, ἵνα μὴ ὕστερον ὀχλήσωσιν αὐτόν, τὸ ἀκριβὲς ζητοῦντες. καὶ δαιμονίως τούτου τὴν αἰτίαν τοῖς ϑεοῖς περιάπτει καὶ οὐχὶ ἑαυτῷ, λέγων· ὅσσα δ’ ὄρωρε ϑεοῖς φίλον οὐκ ἐπικεύσω.

b. 〈Not all things:〉 He says this so that they may not trouble him later by seeking exactness. And he divinely attributes the cause of this to the gods and not to himself, saying: 'But whatever has arisen dear to the gods I will not conceal'.

311-12c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1142

c. ὄρωρε: ἀντὶ τοῦ ὑπάρχει. Lg (P)

c. Has arisen: instead of 'exists'. Lg (P)

313. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1143

313. 'I was infatuated' is used for 'I grieved'. He calls 'folly' the lack of counsel. And he adds the reason why he grieved Zeus. P

314. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1144

314. χρείων ἑξείης: μαντευόμενος πᾶσιν ἐφεξῆς καὶ τελείως. παρατίϑησι δὲ αὑτοῦ τὰς συμφοράς, ἤδη δηλῶν, ὡς οὐκ ἀκριβῶς αὐτοῖς οὐδὲ ἄκρως μαντεύεται, εἴγε διὰ τοῦτο ἐβλάβη.

314. Prophesying in order: prophesying to all in sequence and completely. He sets forth his own misfortunes, already making clear that he does not prophesy to them accurately or perfectly, since he was harmed for this reason.

315-16a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1145

315—16 a. ἐπιδευέα: μὴ τέλεια, ἀλλ’ ἔτι 〈τι〉 ἐνδέοντα λόγια τοῖς ἀνϑρώποις ἐκφαίνειν, ἵνα καὶ τοῦ ϑείου χρείαν ἔχωσιν.

315-16a. Deficient: not perfect, but still lacking something in the oracles revealed to men, so that they may have need of the divine.

315-16b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1146

b. 〈ἐπιδευέα:〉 ἐλλιπῆ. Gg

b. 〈Deficient:〉 incomplete. Gg

315-16c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1147

c. ϑέσφατα δὲ μαντοσύνης τὰ ϑεσπίσματα τῆς μαντικῆς λέγει. P

c. 'Oracles of prophecy' means the decrees of the prophetic art. P

317-18a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1148

317—18 a. πέτρας μέν: περὶ τῶν Συμπληγάδων, ὅτι ἐπὶ τοῦ Ποντικοῦ στόματος ἦσαν καὶ ὅτι Κυάνεαι ἐκαλοῦντο διὰ τὸ χρῶμα, ἐν τῷ α' (v. 2 sq.) εἴρηται. ὁ δὲ διὰ πάντων καὶ ἐκ πρώτης ἀκοῆς δε- δίττεται τοὺς ἥρωας, διά τε τῆς παλιρροίας τῶν πετρῶν καὶ διὰ τοῦ
ἐν ϑαλάσσῃ στενοῦ, ὅπερ καὶ ἐπὶ γῆς ἄγαν κινδυνῶδες καὶ φοβερόν ἐστιν. L

317-18a. The rocks: concerning the Symplegades, that they were at the mouth of the Pontus and that they were called Cyaneae because of their color, has been said in Book 1 (v. 2 sq.). He terrifies the heroes through everything and from the first hearing, both through the ebb and flow of the rocks and through the narrow strait in the sea, which even on land is exceedingly dangerous and fearful. L

317-18b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1149

b. ἁλὸς ἐν ξυνοχῇσι: ὅπου στενοῦται ἡ ϑάλασσα. λέγει δὲ ἐπὶ τοῦ στόματος τοῦ Πόντου. Lg (P)

b. In the straits of the sea: where the sea narrows. He speaks of the mouth of the Pontus. Lg (P)

319. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1150

319. διαμπερὲς ἐξαλ〈έασϑαι〉: τοῦτο φησίν, ἐπεὶ οὐδεὶς
οὐδέποτε ἀβλαβὴς τελέως ἐξέφυγεν, ὥστε οὐδὲ ἂν ἡ Ἀργὼ καίτοι Ἥρας προνοουμένης.

319. Completely escape: he says this because no one ever escaped completely unharmed, so not even the Argo, despite Hera's forethought.

320a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1151

320 a. τὸ μὲν οὖν ἐρηρεῖσϑαι τὸ ἐρρῶσϑαι σημαίνει. P

320a. 'To be fixed' means 'to be strong'. P

320b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1152

b. νεάτῃσιν: ταῖς εἰς βάϑος οὔσαις. Lg (P)

b. Lowest: those that are in the depths. Lg (P)

321. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1153

321. ἀλλὰ ϑαμὰ ξυνί〈ασιν〉: διὰ πάντων τὸ δεινὸν τοῦ
λόγου ἐπαίρει, διά τε τοῦ μὴ ἁπλῶς συνιέναι ἀλλὰ συνεχῶς, καὶ διὰ τοῦ ἐναντίαι . εἰ μὲν γὰρ ἐκ τῶν πλαγίων ἑαυταῖς συνήρχοντο, τάχα ἄν πως δυνατὸν ἦν ὑποτηρήσαντα τὴν σύνοδον ἐκφυγεῖν· εἰ δὲ ἐξ ἐν- αντίας συνέρχονται, ἄντικρυς καὶ ὡμολογημένος ὁ κίνδυνος. δεινοποιεῖ δὲ καὶ τῇ ἀκοῇ ἐκπλήττει τοὺς ἥρωας, ἐπεὶ μεγάλας ἔσχε παρ’ αὐτῶν
τὰς εὐεργεσίας, ἵνα καὶ αὐτὸς μεγάλα αὐτοῖς καὶ δεινὰ προμηνύων ὥσπερ ἴσος ἀντευεργέτης ὀφϑῇ.

321. But often they come together: he heightens the dread of the speech through everything, both through their not simply coming together but continuously, and through their being opposite. For if they came together from the sides, perhaps it would somehow be possible to escape by observing the meeting; but if they come together from opposite directions, the danger is direct and acknowledged. He also makes it terrible and strikes the heroes with the hearing, since he received great benefits from them, so that he himself, foretelling great and terrible things, may appear as an equal benefactor.

322-23a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1154

322—23 a. κορϑύεται: βρασσόμενον ὑπὲρ αὐτῶν τὸ ὕδωρ διι- κνεῖται. στρηνές δέ ἐστι τὸ ἀνατεταμένον καὶ μέγα καὶ ὀξὺ καὶ διά- τορον.

322-23a. κορθύεται: the water, seething above them, penetrates through. στρηνές is that which is stretched taut, and great, and sharp, and piercing.

322-23b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1155

b. 〈κορϑύεται βρασσόμενον:〉 ἠχεῖται. Sm

b. 〈κορθύεται βρασσόμενον:〉 it resounds. Sm

322-23c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1156

c. βρασσόμενον δέ ἀντὶ τοῦ μετὰ ἤχου καὶ ταραχῆς αἰρό- μενον. P

c. βρασσόμενον instead of 'being lifted with noise and disturbance'. P

322-23d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1157

d. στρηνές: σκληρόν. Lg P

d. στρηνές: hard. Lg P

322-23e. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1158

e. στυφελή δὲ ἡ τραχώδης ἀκτή. P

e. στυφελή is the rugged shore. P

324. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1159

324. τῷ νῦν ἡμετέ〈ρῃσι〉: διὸ νυν, ἐπεὶ μέγας καὶ πολὺς ὁ κίνδυνος. παραιφασίῃσι δὲ παραινέσεσιν, ὑποϑήκαις.

324. τῷ νῦν ἡμετέ〈ρῃσι〉: therefore now, since the danger is great and abundant. παραιφασίῃσι means exhortations, counsels.

325. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1160

325. τὸ δὲ ἀλέγειν ἀντὶ τοῦ φροντίζειν. P

325. ἀλέγειν instead of φροντίζειν (to care for). P

326a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1161

326 a. πείρειν δὲ ἐνταῦϑα μὲν τὸ διαπλέειν καὶ διαπερᾶν, ὡς
τὸ ‘ἀλεγεινά τε κύματα πείρων’ (Hom.), ἀλλαχοῦ δὲ καὶ τὸ διατρυπᾶν· ‘σπλάγχνα δ’ ἄρ’ ἀμπείραντες’ (B 426). P

326a. πείρειν here means to sail through and cross over, as in 'ἀλεγεινά τε κύματα πείρων' (Hom.), but elsewhere it means to pierce through: 'σπλάγχνα δ’ ἄρ’ ἀμπείραντες' (B 426). P

326b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1162

b. αὐτάγρετον: αὐϑαίρετον. Lg P

b. αὐτάγρετον: self-chosen. Lg P

327. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1163

327. τὸ δὲ ϑύνειν τὸ ὁρμᾶν σημαίνει. οἱ δὲ ἰϑύνειν γρά- φοντες ἁμαρτάνουσιν. P

327. θύνειν means to rush. Those who write ἰθύνειν are mistaken. P

328-29a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1164

328—29 a. οἰωνῷ δὴ πρό〈σϑε〉: τὸ ἑξῆς· οἰωνῷ δὴ πρόσϑε πελειάδι πειρήσεσϑε ἐφιέμενοι. πελειὰς δὲ εἶδος περιστερᾶς, ὡς καὶ Ἀριστοτέλης (Hist. an. V 13, 544 b 1) φησίν. ὅτι δὲ ἐχρήσαντο περιστερᾷ πλεῖν μέλλοντες, καὶ Ἀσκληπιάδης ἐν Τραγῳδου- μένοις (12 fg 2 b J.) φησίν.

328-29a. οἰωνῷ δὴ πρό〈σθε〉: the order is: οἰωνῷ δὴ πρόσθε πελειάδι πειρήσεσθε ἐφιέμενοι. πελειάς is a kind of dove, as Aristotle (Hist. an. V 13, 544 b 1) says. That they used a dove when about to sail, Asclepiades also says in his Tragodoumenoi (12 fg 2 b J.).

328-29b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1165

b. τὸ δὲ πρόσϑε τὸ πρότερον δηλοῖ, τὸ δὲ ἀποπρὸ τὸ μα- κράν. τὸ δὲ ἐφιέναι ἐνταῦϑα μὲν τὸ ἐνδιδόναι σημαίνει, ἔστι δ’ ὅτε τὸ ἐντέλλεσϑαι καὶ ἐπιτρέπειν, παρὰ δὲ τοῖς ῥήτορσιν ἰδίως τὸ ἀπὸ δικαστηρίου εἰς δικαστήριον μεταβαίνειν, καὶ ἔφεσις ἡ μετάβασις. Λου- κιανός (Prom. 4)· ‘ἡ δὲ ἔφεσις ἐπὶ τὸν Δία ἔσται’. ἐφίεμαι δὲ τὸ
ἐπιϑυμῶ. ὁ δὲ νοῦς· πρότερον δὲ πειράσασϑαι ἐφιέναι οἰωνῷ πελειάδι, ὥστε πέτεσϑαι δηλαδή, μεϑέντες αὐτὴν ἀποπρὸ καὶ μακρὰν τῆς νεώς. P

b. πρόσθε indicates 'before', and ἀποπρό 'far away'. ἐφιέναι here means to send forth, but sometimes it means to command and entrust; among the orators it specifically means to transfer from one court to another, and ἔφεσις is the transfer. Lucian (Prom. 4): 'ἡ δὲ ἔφεσις ἐπὶ τὸν Δία ἔσται'. ἐφίεμαι means I desire. The sense: first to try to send forth a dove as an omen, so that it flies, of course, having released it far away from the ship. P

330a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1166

330 a. σόη: ἀβλαβής. Lg P

330a. σόη: unharmed. Lg P

330b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1167

b. δίηται: διωχϑείη καὶ πετασϑείη ἡ ὄρνις. Lg P

b. δίηται: may the bird be pursued and fly. Lg P

332. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1168

332. ἀλλ’ εὖ καρτύναντες: ἀσφαλισάμενοι καὶ κρατύναντες.
Δωρικὸν δέ ἐστι τὸ κατ’ ἐναλλαγὴν στοιχείων διαλέγεσϑαι, ὡς καὶ κρα- δίαν καὶ κάρτος λέγουσιν.

332. ἀλλ’ εὖ καρτύναντες: having made secure and strengthened. It is Doric to speak with interchange of letters, as they say κραδίαν and κάρτος.

333-34a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1169

333—34 a. ἐπεὶ φάος οὐ νυ τι τόσσον: ἡ διάνοια 〈ἡ〉 αὐτὴ γέγονε παρὰ τὴν ἐν ἄλλοις λεχϑεῖσαν (I 870 sq.):

333-34a. ἐπεὶ φάος οὐ νυ τι τόσσον: the thought is the same as that expressed elsewhere (I 870 sq.):

333-34a-cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1170

‘οὐδέ τι κῶας αὐτόματον δώσει τις ἑλὼν ϑεὸς εὐξαμένοισιν.’

'οὐδέ τι κῶας αὐτόματον δώσει τις ἑλὼν θεὸς εὐξαμένοισιν.'

333-34b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1171

b. 〈φάος:〉 ζωή. Sm

b. 〈φάος:〉 life. Sm

335. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1172

335. ὀνήϊστον: ὠφελιμώτατον πονεῖτε καὶ πράττετε. λέγει δὲ
τὸ κωπηλατεῖν.

335. ὀνήϊστον: most beneficial, you toil and act. He means rowing.

336. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1173

336. πρὶν δ’ οὔτι ϑεούς: πρὸ δὲ τοῦ εἰς τὸν πορϑμὸν ἐλϑεῖν οὐ κωλύω ὑμᾶς τοὺς ϑεοὺς ἐπικαλεῖσϑαι βοηϑούς.

336. πρὶν δ’ οὔτι θεούς: before coming to the strait, I do not prevent you from calling upon the gods as helpers.

341. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1174

341. ὦ μέλεοι: τοῦτο φησιν ὡς τῶν ἡρώων μέγα φρονούντων ἐπὶ τῇ κατασκευῇ τῆς Ἀργοῦς διά τε τὸ τῶν ξύλων μέγεϑος καὶ τὴν
κατασκευάσασαν Ἀϑηνᾶς τέχνην.

341. ὦ μέλεοι: he says this because the heroes were proud of the construction of the Argo, both because of the size of the timbers and the skill of Athena who built it.

342-44a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1175

342—44 a. εἰ κέ με τρὶς τόσσον: διὰ τούτου μάλιστα, ὥσπερ ἐκ ϑεῶν τὸ κώλυμα τῆς ὁδοῦ λέγων εἶναι, πείϑει αὐτοὺς ἐπαναχωρεῖν, ἐάν τι φαῦλον συμβῇ τῇ ὄρνιϑι. τοῦτο δέ φησιν, ἐπεὶ τοὺς παρὰ τῶν ἀδίκων λόγους ὡς ἀπίστους καὶ ἀπληρώτους λαμβάνομεν διὰ τὸ ἀσεβὲς
αὐτῶν. φησὶν οὖν· εἰ καὶ τρὶς τοσοῦτον ἢ καὶ πλέον ὑπονοεῖτέ με μισεῖσϑαι ὑπὸ τῶν ϑεῶν ὅσον ἀληϑῶς μισοῦμαι, μὴ τολμήσητε χωρὶς οἰωνοῦ περᾶν.

342-44a. "If me thrice as much": through this especially, as if saying that the hindrance of the journey is from the gods, he persuades them to turn back if anything bad happens to the bird. He says this because we receive the words of the unjust as untrustworthy and unfulfilled on account of their impiety. He says therefore: even if you suspect that I am hated by the gods three times as much or even more than I truly am hated, do not dare to cross without an omen.

342-44b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1176

b. τὸ δὲ ἀνάρσιος σημαίνει μὲν τὸν ἀνάρμοστον, σημαίνει δὲ καὶ τὸν ἐχϑρόν· οἱ γὰρ ἐχϑροὶ ἀλλήλοις οὐ συμβαίνουσι. P

b. "Anarsios" means "inharmonious", but it also means "hostile"; for enemies do not agree with one another. P

342-44c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1177

c. τὸ δὲ πάρεξ βαρυτόνως ἀντὶ τοῦ χωρίς.

c. "Parex" with barytone accent is used instead of "chōris" (apart from).

345. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1178

345. καὶ τὰ μὲν ὥς κε πέλ〈ῃ〉: καὶ ταῦτα μὲν οὕτως ἂν γένοιτο, καϑὼς καὶ ἔσται καὶ εἵμαρται. L

345. "And these things, however they may turn out": and these things would happen thus, just as it will be and is fated. L

346. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1179

346. "The meeting of the rocks": the collision. Through this again he hints rather that their exit is not easy nor without danger.

347-49a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1180

347—49 a. αὐτίκα Βιϑ〈υνῶν〉: μετὰ γὰρ τὴν Φινέως νῆσον ἐπὶ τὰ δεξιὰ μέρη ἐστὶ Βιϑυνία παρὰ τὸν Βόσπορον. ταχέως ἄρα ἐκ- πλεύσαντι τὸ στόμα τοῦ Πόντου ἡ ἑτέρα πλευρὰ τῆς Βιϑυνίας· ἡ γὰρ Βιϑυνία, ὡς προείρηται, περὶ τὸν Βόσπορόν ἐστιν ἐν δεξιᾷ, ἐν ἀριστερᾷ

347-49a. "Straightaway of the Bithynians": for after the island of Phineus, on the right-hand parts is Bithynia along the Bosporus. So for one sailing out quickly, the other side of the mouth of the Pontus is Bithynia; for Bithynia, as has been said, is around the Bosporus on the right, and on the left

347-49a-cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1181

δὲ Σαλμυδησσὸς Θρᾳκῶν ἀγρίων. ὠνομάσϑη δὲ Σαλμυδησσὸς ἀπὸ τοῦ συρρέοντος εἰς αὐτὸν ποταμοῦ.

is Salmydessus of the wild Thracians. Salmydessus was named from the river that flows into it.

347-49b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1182

b. πλώετε ῥηγμῖνας: ἐχόμενοι τῆς Βιϑυνίας πλεῖτε πρὸς τὰ δεξιά, φυλαττόμενοι τὰς ἐκ τοῦ ἀριστεροῦ μέρους ῥηγμῖνας — λέγοι δ’
ἂν τοῦ Σαλμυδησσοῦ, ἐπειδὴ οἱ περὶ τὸν Σαλμυδησσὸν κατοικοῦντες Θρᾷκες ἐπιτιϑέμενοι διήρπαζον τοὺς παραπλέοντας.

b. "You sail along the breakers": keeping to Bithynia, sail to the right, guarding against the breakers on the left side — he would mean those of Salmydessus, since the Thracians dwelling around Salmydessus used to attack and plunder those sailing past.

347-49c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1183

c. Ῥήβας δὲ ποταμὸς Βιϑυνίας.

c. Rhebas is a river of Bithynia.

347-49d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1184

d. Μέλαιναν: ἄκρα οὕτως καλουμένη. Lg (P)

d. Melaina: a headland so called. Lg (P)

351-52a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1185

351—52 a. κεῖϑεν δ’ οὐ μάλα: ἐκ τῆς Θυνιάδος νήσου πλεύ-
σαντες οὐ πολὺ ἐπὶ τὸ πέραν εἰς τὴν Μαριανδυνῶν ἥξετε γῆν. τὴν δὲ Μαριανδυνῶν 〈γήν〉 σὺν Γνησιόχῳ τῷ Μεγαρεῖ Βοιωτοὶ κατέσχον, ὡς Ἔφορος (70 fg 44 b J.) ἱστορεῖ. παραρρεῖ δὲ αὐτὴν ὁ Ἀχέρων ποταμός. Ἀχέρων δὲ παρὰ τὰ ἄχεα εἴρηται.

351-52a. "From there not far": sailing from the island of Thynias, you will come not far across to the land of the Mariandyni. The Boeotians occupied the land of the Mariandyni with Gnesiochus the Megarian, as Ephorus (70 FGrH 44b J.) relates. The river Acheron flows past it. Acheron is named from "achea" (griefs).

351-52b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1186

b. τὸ δὲ ἀντιπέραιαν πρὸς τὴν νῆσον· ἀντιπέραν γὰρ τῆς
νήσου κεῖται ἡ Μαριανδυνία. P

b. "Antiperaian" means opposite the island; for the Mariandynian land lies opposite the island. P

353-56a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1187

353—56 a. ἔνϑα μὲν εἰς Ἀίδα〈ο〉: κατά τὸν ἐν τῇ Μαριαν- δυνίᾳ Ἀχέροντα ὡς ἐπὶ τὸν τοῦ Ἅιδου ποταμὸν καταβατή τις ἔστιν ὁδός. ὁ δὲ ῥεῖϑρα σφοδρὰ ἔχων διατέμνει αὐτήν — τὴν Μαριανδυνίαν —, κάτωϑεν ῥέων, καὶ εἰς 〈ἄκραν αὐτὴν〉 ἔκ τινος φάραγγος ῥέων τὰ
ῥεύματα εἰσβάλλει.

353-56a. "There into Hades": along the Acheron in Mariandynia there is a certain descending road as if to the river of Hades. Having violent streams, it cuts through it — Mariandynia —, flowing from below, and flowing from a certain ravine it casts its streams into the headland.

353-56b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1188

b. ἀκτή τε προβλής: ἄκρα κατὰ τὴν Ἡράκλειαν, ἣν Ἀχερούσιον

b. "And a projecting headland": a headland at Heraclea, which they call Acherusian

353-56b-cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1189

καλοῦσιν οἱ ἐγχώριοι. Ἡρόδωρος (31 fg 31 J.) δὲ καὶ Εὐφορίων ἐν τῷ Ξενίῳ (fg 35 Scheidw.) ἐκείνῃ φασὶ τὸν Κέρβερον ἀνήχϑαι ὑπὸ τοῦ Ἡρακλέους καὶ ἐμέσαι χολήν, ἐξ ἧς φυῆναι τὸ καλούμενον ἀκόνιτον φάρμακον. Ἄνδρων δὲ ὁ Τήιος ἐν τῷ Περίπλῳ (fg 1 M. II 348)
φησὶν Ἀχέροντά τινα βασιλεῦσαι τῶν τόπων, οὗ ϑυγατέρα γενέσϑαι Δαρδανίδα· ταύτην δὲ Ἡρακλέους πλησιάσαντος ἐσχηκέναι υἱὸν Ποιμένα λεγόμενον· ἀποϑανόντων δὲ κατὰ τὸν αὐτὸν χρόνον τῆς τε Δαρδανίδος καὶ τοῦ υἱοῦ αὐτῆς Ποιμένος, τοὺς τόπους ἀπ’ αὐτῶν κληϑῆναι κατὰ τὴν Ἡράκλειαν Δαρδανίδα τε καὶ Ποιμένα.

the locals call it. But Herodorus (31 fr. 31 J.) and Euphorion in the Xenios (fr. 35 Scheidw.) say that Cerberus was brought up there by Heracles and vomited bile, from which grew the plant called aconite. Andron of Teos in the Periplus (fr. 1 M. II 348) says that a certain Acheron ruled over the region, whose daughter was Dardanis; when Heracles had intercourse with her, she had a son called Poimen; and when Dardanis and her son Poimen died at the same time, the places were named after them, Dardanis and Poimen, in the territory of Heraclea.

353-56c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1190

c. ὑψόϑι δὲ τείνειν αὐτήν φησι, τουτέστι ὑψηλή ἐστιν. P

c. He says it stretches on high, that is, it is lofty. P

353-56d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1191

d. δινήεις τ’ Ἀχέρων: καὶ ὁ Ἀχέρων ποταμὸς εἰς ϑάλασσαν ῥεῖ διὰ μεγάλης φάραγγος, τέμνων τὴν Ἀχερουσίαν ἄκραν. παρὰ γὰρ τὴν Ἡράκλειαν τὴν ἐν Μαριανδυνοῖς Ἀχέρων τις ἔστι 〈ποταμὸς〉 καὶ στόμιον σπηλῶδες. φάραγγος δὲ τῆς τοῦ ὄρους τραχύτητος καὶ ὀρεινῆς
κοιλάδος· φάραγξ γὰρ ἡ ὀρεινὴ κοιλάς.

d. And eddying Acheron: the river Acheron flows into the sea through a great ravine, cutting through the Acherusian headland. For near Heraclea in the land of the Mariandyni there is a river Acheron and a cavernous mouth. 'Ravine' means the ruggedness of the mountain and a mountain hollow; for a ravine is a mountain hollow.

357-59a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1192

357-59a. Near to it: to the land of the Mariandyni. The order is: close by the land of the Mariandyni you sail past the mountains of the Paphlagonians.

357-59b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1193

b. κολωνούς: ὄρη. Lg (P)

b. Hills: mountains. Lg (P)

357-59c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1194

c. τοῖσίν τ’ Ἐνετή〈ιος〉: ἀπὸ Ἐνέτης πόλεως Παφλαγόνων. Ὅμηρος (B 852)· ‘ἐξ Ἐνετῶν, ὅϑεν ἡμιόνων γένος’. τούτους δὲ Καύκωνας

c. And to them Enetian: from Enete, a city of the Paphlagonians. Homer (B 852): 'from the Eneti, whence the race of mules'. These they called Caucones

357-59c-cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1195

ἐκάλουν πρὸ τῶν Τρωικῶν. τὸν δὲ Πέλοπα Παφλαγόνα τὸ γένος εἶπεν, ἄλλοι δὲ Λυδὸν αὐτὸν ἱστοροῦσιν· ὁ δὲ Εὐφορίων (fg 135 Scheidw.) ἀμφοτέραις ταῖς δόξαις συντίϑεται.

before the Trojan War. He said Pelops was Paphlagonian by birth, but others record that he was Lydian; Euphorion (fr. 135 Scheidw.) agrees with both opinions.

357-59d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1196

d. 〈μενεδήϊος:〉 γράφεται Ἐνετήιος. Lg Gm

d. 〈steadfast in battle:〉 it is written Enetian. Lg Gm

357-59e. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1197

e. τὸ δὲ τοῦ καί περ ἀφ’ αἵματος εὐχετόωνται περισσὸν ἔχει τὸν περ· ἀπὸ τοῦ Πέλοπος γὰρ ἔλεγον κατάγεσϑαι οἱ Παφλαγόνες. P

e. The phrase 'and although they boast to be of his blood' has the 'per' as redundant; for the Paphlagonians said they were descended from Pelops. P

360-63a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1198

360-63a. There is a headland of Helice: that the Carambis headland is high and precipitous in Paphlagonia and stretches into the sea toward the north, Ephorus also mentions in book 4 (70 fr. 41 J.). The sense: there is a headland and high projection stretching into the sea, lying opposite the Bear of Helice, by which the blasts of Boreas are split, that is, the winds. It is a hyperbaton, and 'hypo' is used for 'hyper': by which the blasts of Boreas are split.

360-63b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1199

b. ἴσως δὲ βέλτιον λαμβάνειν τὴν ὑπὲρ 〈ἀντὶ τοῦ ἐπάνω· ὑπὲρ〉
τῆς Καράμβιδος καὶ αἱ πνοαὶ τοῦ Βορέου σχίζονται ἤτοι διαλύονται. εἰ γὰρ ἐν ταῖς κορυφαῖς τῶν ὑψηλῶν ὀρέων νηνεμία ἐστίν, ὡς οἱ φυσιολόγοι ἀξιοῦσι, πολλῷ μᾶλλον ὑπὲρ ἐκείνας. διὸ καὶ ἐπάγει· οὕτως ἀνὰ τὸ πέλαγος τετραμμένη τῷ αἰϑέρι κύρει καὶ προσπελάζει. P

b. Perhaps it is better to take 'hyper' as 'above': above Carambis the blasts of Boreas are split or dispersed. For if on the peaks of high mountains there is calm, as the natural philosophers claim, much more so above them. Therefore he adds: so turned toward the sea it reaches and approaches the aether. P

360-63c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1200

c. 〈αἰϑέρι κύρει:〉 ἡ Κάραμβις τῷ αἰϑέρι προσεγγίζει. Lg

c. 〈reaches the aether:〉 Carambis approaches the aether. Lg

364. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1201

364. 〈τὴν δὲ περιγνάμψαντι:〉 τὴν Κάραμβιν δηλονότι κάμψαντι. Lg

364. 〈Rounding it:〉 clearly rounding Carambis. Lg

366a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1202

366 a. Ἅλυος ποταμοῖο: Ἅλυς ποταμὸς Παφλαγονίας, ὃν

366a. Of the river Halys: the Halys is a river of Paphlagonia, which

366b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1204

b. Ἅλυος: ποταμὸς Παφλαγονίας περὶ Σινώπην ἐκβάλλων. Lg (P)

b. Halys: a river of Paphlagonia, flowing out near Sinope. Lg (P)

367-68a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1205

367—68 a. ἐρεύγονται: ἠχοῦσι, ῥέουσι μετὰ ἤχου. Lg (P)

367-68a. They roar: they resound, they flow with a sound. Lg (P)

367-68b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1206

b. μετὰ τόν δ’ ἀγχίρρ〈ο〉ος Ἶρις: μετὰ δὲ τὸν Ἅλυν πλησίον ῥεῖ ὁ Ἶρις, ἐλάττων ὢν τοῦ Ἅλυος κατὰ τὸ μέγεϑος. λευκῇσι δὲ ἀντὶ τοῦ καϑαραῖς.

b. And after it the swift-flowing Iris: after the Halys the Iris flows nearby, being smaller than the Halys in size. 'With white' instead of 'with pure'.

367-68c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1207

c. 〈Ἶρις:〉 ποταμὸς Παφλαγονίας. Lg

c. Iris: a river of Paphlagonia. Lg

369-72a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1208

369—72 a. κεῖϑεν δὲ προτ〈έρωσε〉: ἐκεῖϑεν δὲ προελϑοῦσιν ἀκτήν τινα εἶναί φησιν ἐκκειμένην εἰς ϑάλασσαν· κάμψαντι δὲ αὐτὴν κόλπον εἶναι, εἰς ὃν καταφέρεσϑαί φησι τὸν Θερμώδοντα ὑπὸ τὴν Θεμισκύρειον ἄκραν, ἔνϑα ᾤκησαν αἱ Ἀμαζόνες.

369-72a. And from there forward: from there, he says, as they proceed, there is a certain headland jutting out into the sea; and after rounding it, there is a gulf, into which he says the Thermodon flows down under the Themiscyrean headland, where the Amazons lived.

369-72b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1209

b. ὑπείροχος: ὑπερέχων, ὑψηλός. Lg (P)

b. Prominent: projecting, high. Lg (P)

369-72c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1210

c. 〈Θερμώδοντος:〉 ποταμὸς Παφλαγόνων. Lg

c. Thermodon: a river of the Paphlagonians. Lg

369-72d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1211

d. μύρεται: ἀντὶ τοῦ ἐκρεῖ. συναπτέον δὲ οὕτω· τὸ στόμα Θερμώδοντος κόλπῳ μύρεται. διαειμένος δὲ κατὰ ἀντιστροφὴν διαφερόμενος, μεϑ’ ὁρμῆς ῥέων, οἷον· διὰ πολλῆς γῆς ῥέων ὁ ποταμὸς ὁ
Θερμώδων κατὰ τὴν Θεμισκύρειον ἄκραν εἰς κόλπον εὐδινὸν ἐκρέει.

d. It flows: instead of 'it streams out'. It should be construed thus: the mouth of the Thermodon flows into a gulf. 'Divided' by antistrophe means 'scattered', 'flowing with force', as if: the river Thermodon, flowing through much land, streams out into a deep-eddying gulf at the Themiscyrean headland.

373-76a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1212

373—76 a. ἔνϑα δὲ Δοίαντος πεδ〈ίον〉: Δοίας καὶ Ἄκμων ἀδελφοί· τίνος δὲ πατρός, οὐ φέρεται, ὡς φησι Φερεκύδης (3 fg 15 b J.).

373-76a. And there the plain of Doeas: Doeas and Acmon were brothers; but of what father, it is not recorded, as Pherecydes says (3 fg 15 b J.).

373-76a-cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1213

πλησίον δέ, φησί, τοῦ Δοίαντος πεδίου εἰσὶ τρεῖς πόλεις, ἔνϑα κατῴκουν αἱ Ἀμαζόνες, Λυκαστία, Θεμίσκυρα καὶ Χαδηςία. οἱ δὲ Χάλυβες ἔϑνος Σκυϑικόν μετὰ τὸν Θερμώδοντα, οἳ μέταλλα σιδήρου εὑρόντες μοχϑοῦσι περὶ τὴν ἐργασίαν. ἐκλήϑησαν δὲ Χάλυβες ἀπὸ Χάλυβος τοῦ Ἄρεως
υἱοῦ. μέμνηται αὐτῶν καὶ Καλλίμαχος (fg 35c Schn. = Pap. Soc. Ital. 1092, 48 sq.)· ‘Χαλύβων ὡς ἀπόλοιτο γένος, γειόϑεν ἀντέλλοντα κακὸν φυτὸν οἵ μιν ἔφηναν.’

Near the plain of Doeas, he says, there are three cities where the Amazons dwelt: Lycastia, Themiscyra, and Chadesia. The Chalybes are a Scythian people beyond the Thermodon, who discovered iron mines and toil at the working of them. They were called Chalybes from Chalybs, son of Ares. Callimachus also mentions them (fg 35c Schn. = Pap. Soc. Ital. 1092, 48 sq.): 'May the race of the Chalybes perish, who revealed the evil plant springing from the earth.'

373-76b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1214

b. σμυγερώτατοι: ἐπιπονέστατοι. Lg P

b. Most wretched: most toilsome. Lg P

373-76c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1215

c. 〈ἐργατίναι:〉 μοχϑηροί. Lg

c. Workers: toilers. Lg

377-80. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1216

377—80. Γενηταίην ὑπὲρ ἄκρην: Γενηταία ἄκρα, κυρίως οὕτω λεγομένη ἀπὸ Γένητος ποταμοῦ, ἔνϑα Διὸς Ξενίου ἱερόν ἐστι. καὶ Τιβαρηνοὶ ἔϑνος Σκυϑικόν πλησιόχωρον Χαλύβων. Μοσσύνοικοι δὲ ἔϑνος καὶ αὐτὸ 〈Σκυϑικόν〉, ἀπὸ τῆς διαγωγῆς τὴν προση-
γορίαν ἐσχηκός. μόσσυνοι γὰρ οἱ ξύλινοι οἶκοι λέγονται, οἷς [καὶ αὐτοὶ] ἐχρῶντο· ὅπερ καὶ αὐτὸς αἰνιττόμενος ὑλήεσσαν γῆν αὐτοὺς οἰκεῖν ἔφη. ἀπὸ γοῦν τοῦ μόσσυνος, ὃ λέγεται ὁ ξύλινος οἶκος, ἐκλήϑησαν Μοσσύνοικοι.

377-80. Beyond the Genetaean headland: the Genetaean headland, properly so called from the river Genetos, where there is a sanctuary of Zeus Xenios. And the Tibareni are a Scythian people neighboring the Chalybes. The Mossynoeci are also a Scythian people, having acquired their name from their way of life. For 'mossyni' are called wooden houses, which they used; and he himself, hinting at this, said that they inhabit a wooded land. At any rate, from 'mossyn', which means a wooden house, they were called Mossynoeci.

382. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1217

[382]. κάλινα: ξύλινα. Lg (P)

[382]. Wooden: of wood. Lg (P)

382-85a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1218

382—85 a. λισσῇ ἐπικέλσετε νήσῳ: τῇ τραχείᾳ καὶ ὑψηλῇ. ἡ δὲ νῆσος καλεῖται Ἀρητιάς. ἐν δὲ ταύτῃ τῇ νήσῳ αἱ Στυμφαλίδες ἦσαν ὄρνιϑες, ἀπὸ Στυμφάλου τῆς Ἀρκαδίας πόλεως ὑπὸ Ἡρακλέους διωχϑεῖσαι. ἐν ταύτῃ οὖν τῇ νήσῳ, φησί, παντοίᾳ σπουδῇ κατάχϑητε· ἐκεῖ γὰρ ὑμῖν ἐπιφανήσεταί τις ὠφέλεια.

382-85a. You will land on a smooth island: on the rugged and lofty one. The island is called Aretias. On this island were the Stymphalian birds, driven from Stymphalus, a city of Arcadia, by Heracles. On this island, then, he says, land with all haste; for there some benefit will appear to you.

382-85a-cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1219

λισσὴ δὲ ἀντὶ τοῦ ὁμαλή. Ἀμερίας δὲ ἐν Γλώσσαις λισσὸν τὸ ὑψηλὸν ἀποδίδωσιν. ὅτι δὲ ἡ νῆσος αὕτη ὄρνιϑας ἔχει τοξευούσας τοῖς πτεροῖς ὡς βέλεσιν, ἱστορεῖ καὶ Εὐριπίδης ἐν Φρίξῳ (fg 838 N.²).

λισσὴ instead of ὁμαλή (smooth). But Amerias in his Glossai renders λισσόν as 'high'. That this island has birds that shoot with their feathers as with arrows is also recorded by Euripides in Phrixus (fr. 838 N.²).

382-85b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1220

b. 〈ἀπειρέσιοι:〉 πολλοί. Lg

b. 〈ἀπειρέσιοι:〉 many. Lg

382-85c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1221

c. ἐφέπουσιν: διατρίβουσιν. Lg P

c. ἐφέπουσιν: they pass time, they occupy themselves. Lg P

387a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1222

387 a. Ὀτρηρὴ καὶ Ἀντιόπη: Ἀμαζόνων αὗται βασίλειαι.

387a. Otirere and Antiope: these are queens of the Amazons.

387b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1223

b. 〈στρατόωντο: . . .〉 ποίαν δὲ στρατιάν, οὐδεὶς ἐδήλωσεν.

b. 〈στρατόωντο: . . .〉 what army, no one has explained.

388-91a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1224

388—91 a. ἔνϑα γὰρ ὕμμιν: ἐνταῦϑα γάρ, ἐν τῇ Ἀρητιάδι νήσῳ, ὑμῖν ὄφελος ἐκ τῆς ϑαλάσσης ἥξει ἄρρητον, δηλονότι διὰ τὸ
ναυάγιον. λέγει δὲ τοὺς Φρίξου καὶ Χαλκιόπης τῆς Αἰήτου ϑυγατρὸς παῖδας, οἵτινες ἐπὶ τὴν Ἑλλάδα στελλόμενοι διὰ τὸν Ἀϑάμαντος κλῆρον, ἐν ταύτῃ τῇ νήσῳ ναυαγήσαντές ἔτυχον ἐπιμελείας παρὰ τῶν ἡρώων καὶ ὁδηγοὶ αὐτοῖς εἰς τὴν Σκυϑίαν ἐγένοντο. εἰσὶ δὲ οὗτοι Ἄργος, Μέλας, Κυτίσωρος, Φρόντις.

388-91a. For there for you: for there, on the island of Ares, an unspeakable benefit will come to you from the sea, clearly through the shipwreck. He means the sons of Phrixus and Chalciope, daughter of Aeetes, who, when they were sailing to Greece because of the inheritance of Athamas, were shipwrecked on this island and happened to receive care from the heroes and became guides for them to Scythia. These are Argus, Melas, Cytisorus, Phrontis.

388-91b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1225

b. 〈ἀδευκέος:〉 τῆς ἀπροσδοκήτου, ἀντὶ τοῦ τῆς παρ’ ἐλπίδας ὑμῖν φανείσης. Lm

b. 〈ἀδευκέος:〉 of the unexpected, instead of 'of the one appearing to you beyond hope'. Lm

388-91c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1226

c. ἀδευκῆ δὲ φησι τὴν ϑάλασσαν, ἤγουν πικράν· δεῦκος γὰρ τὸ γλυκύ. ἄρρητον δὲ φησι τὸ ὄνειαρ διὰ τὸ ἀπροσδόκητον τοῦ ναυαγίου. P

c. He calls the sea ἀδευκῆ, that is, bitter; for δεῦκος means sweet. He calls the benefit unspeakable because of the unexpectedness of the shipwreck. P

388-91d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1227

d. τῷ κέ τε φίλα φρο〈νέων〉: διό, ἐπεὶ ὠφελήσει ὑμᾶς, εὐνοῶν ὑμῖν κελεύω κατέχειν.

d. τῷ κέ τε φίλα φρο〈νέων〉: therefore, since he will benefit you, being well-disposed to you I bid you to hold back.

388-91e. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1228

e. 〈ἀλλὰ τίη με:〉 ταῦτά φησιν, ἐπεὶ ἔλαϑεν ἑαυτὸν τὰ πάντα μέλλων λέγειν — τίνες τε εἴησαν οἱ συντευξόμενοι καὶ ὅπερ αὐτοῖς ποιήσουσιν — καὶ παρεκβαίνειν τῶν προαπαγγελϑέντων αὐτῷ· ἔφη

e. 〈ἀλλὰ τίη με:〉 he says this because he did not notice that he was about to say everything—who the people they would meet were and what they would do for them—and to go beyond what had been foretold to him; for he had said

388-91e-cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1229

γὰρ (v. 311 sqq.) τὰ πάντα ἀκριβῶς μὴ εἰπεῖν διὰ τὸ μὴ προσκροῦσαι τοῖς ϑεοῖς πάλιν. διὸ ἑαυτοῦ ἐπιλαμβάνεται.

for (v. 311 sqq.) that he would not say everything precisely, so as not to offend the gods again. Therefore he checks himself.

388-91f. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1230

f. 〈ἀλιτέσϑαι:〉 ἁμαρτεῖν. Lg

f. 〈ἀλιτέσϑαι:〉 to err. Lg

388-91g. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1231

g. 〈διηνεκέως:〉 καθόλου. Lg

g. 〈διηνεκέως:〉 throughout, in general. Lg

392-94a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1232

392—94 a. νήσου δὲ προτέρω 〈σε〉: μετὰ δὲ τὴν νῆσον καὶ τὴν περαίαν γῆν οἰκοῦσιν οἱ Φίλυρες. ὑπεράνω δὲ τῶν Φιλύρων
καὶ ἔμπροσϑέν εἰσιν οἱ Μάκρωνες, ἔϑνος Σκυϑικόν 〈ἤ〉 ἄποικον τῶν Εὐβοέων· ἡ γὰρ Εὔβοια καὶ Μάκρις ἐκαλεῖτο διὰ τὴν ϑέσιν.

392-94a. But beyond the island: after the island and the opposite mainland dwell the Philyres. Above the Philyres and in front are the Macrones, a Scythian tribe or a colony of the Euboeans; for Euboea was also called Macris because of its position.

392-94b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1233

b. νήσου δὲ προτέ〈ρωσε〉: τῆς δὲ νήσου τῆς Ἀρητιάδος
ἔμπροσϑεν καὶ τῆς κατὰ τὸ ἐναντίον γῆς οἰκοῦσι Φίλυρες, οἳ ἐκλήϑησαν ἀπὸ Φιλύρας τῆς Ὠκεανοῦ ϑυγατρός, γαμετῆς δὲ Κρόνου, μητρὸς δὲ Χείρωνος, ἐνταῦϑα διατριψάσης.
ἢ οὕτως· μετὰ δὲ τὴν νῆσον 〈καὶ〉 τὴν περαίαν γῆν νέμονται Φίλυρες.

b. But beyond the island: in front of the island of Ares and of the land opposite dwell the Philyres, who were named after Philyra, daughter of Oceanus, wife of Cronus, and mother of Chiron, who spent time there. Or thus: after the island and the opposite mainland the Philyres dwell.

392-94c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1234

c. περιώσια: πολλά. φησὶ δὲ τοῦτο διὰ τὸ εἰς πολλὴν χώραν
διεσπάρϑαι αὐτούς.

c. περιώσια: many. He says this because they are scattered over a large territory.

392-94d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1235

d. 〈φῦλα Βεχείρων κτλ.:〉 ἔϑνη Σκυϑικά. Lg P

d. 〈φῦλα Βεχείρων κτλ.:〉 Scythian tribes. Lg P

395. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1236

395. ἑξείης δὲ Σάπειρες 〈ἐπὶ σφίσι〉: ἐπὶ τοῖς Βεχείροις. Σάπειρες δὲ ἔϑνος Σκυϑικόν οὕτω κληϑὲν διὰ τὸ πολλὴν παρ’ αὐτοῖς
γίνεσϑαι τὴν σαπφειρίνην λίϑον.

395. Next the Sapeires after them: after the Becheires. The Sapeires are a Scythian tribe so named because the sapphire stone is found in abundance among them.

396a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1237

396 a. 〈Βύζηρες:〉 ἔϑνος Σκυϑικόν. Lg

396a. 〈Βύζηρες:〉 a Scythian tribe. Lg

396b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1238

b. ὁμώλακες: ὅμουροι. ὤλακα γὰρ τὴν αὔλακα Δωρικῶς· καὶ Ὅμηρος (N 707) ‘ἱεμένω κατὰ ὦλκα’.

b. ὁμώλακες: neighbors. For ὤλαξ is the Doric form of αὖλαξ (furrow); and Homer (N 707) 'ἱεμένω κατὰ ὦλκα'.

397-98a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1239

397—98 a. ἀρήιοι: ἤτοι οἱ κατὰ φύσιν πολεμικοὶ ἢ οἱ τῷ Ἄρει
φίλοι καὶ ἱεροί. Lm (P)

397-98a. ἀρήιοι: either those warlike by nature or those dear and sacred to Ares. Lm (P)

397-98b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1240

b. ἀλλ’ ἐνὶ νηὶ πείρε〈ϑ’〉: ἀλλὰ πλεῖτε, φησίν, ἕως ἂν εἰς τὸ μυχώτατον τῆς ϑαλάσσης ἀφίκησϑε. μετὰ γὰρ τὴν Σκυϑίαν ἐστὶ τὸ τέλος τῆς ϑαλάσσης διὰ τὸ διαδέχεσϑαι τὴν Μαιώτιδα λίμνην, μεϑ’ ἣν ὁ Ἀρκτικός ἐστιν ὠκεανός. L

b. But on the ship you pierce: But sail, he says, until you reach the innermost part of the sea. For after Scythia is the end of the sea because the Maeotic lake succeeds it, after which is the Arctic ocean. L

397-98c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1241

c. ἀλλὰ πείρετε, φησίν, καὶ πλέετε, ἤγουν ἕως ἂν τῇ μυχάτῃ καὶ ἐσχάτῃ ϑαλάσσῃ ἐγχρίμψητε, δηλονότι μέχρις ἂν εἰς τὸν μυχὸν ἀφίκησϑε τοῦ Εὐξείνου πόντου· ἐνταῦϑα γὰρ καὶ ἡ Σκυϑία τε- λευτᾷ. καὶ τὴν μὲν Σκυϑίαν διαδέχεται ἡ Σαρματία, τὸν δὲ Εὔξεινον ἡ Μαιῶτις· περιοικοῦσι δὲ τὴν Μαιῶτιν οἱ Σαρμάται, ὑπὲρ δὲ τοὺς
Σαρμάτας ὁ Σαρματικός ἐστι καὶ Ἀρκτικὸς ὠκεανός. P

c. But pierce, he says, and sail, that is, until you touch the innermost and farthest sea, clearly until you arrive at the innermost recess of the Euxine Pontus; for there Scythia also ends. And Sarmatia succeeds Scythia, and the Maeotis succeeds the Euxine; the Sarmatians dwell around the Maeotis, and beyond the Sarmatians is the Sarmatian and Arctic ocean. P

399-401a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1242

399—401 a. Κυταΐδος: Κολχικῆς· Κύταια γὰρ πόλις Κολχίδος. ἔστι δὲ καὶ ἑτέρα Κύταια, πόλις τῆς Εὐρώπης, ὁμώνυμος τῇ Σκυϑικῇ,

399-401a. Cytaean: Colchian; for Cytaea is a city of Colchis. There is also another Cytaea, a city of Europe, with the same name as the Scythian one,

399-401a-cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1243

κατὰ τὸν εἴσπλουν τοῦ Εὐξείνου· ἐκεῖϑεν δὲ τὴν ἀρχὴν λαμβάνει. λέγεται δὲ οὕτως ὀνοματικῶς, ὅϑεν Κυταΐδα τὴν Μήδειαν προσαγορεύουσιν.
Ἀμαραντῶν δὲ περισπωμένως, ὡς φησιν Ἡρωδιανὸς ἐν τῇ Καϑόλου (I 222, 17 L.). ἔστι δὲ Ἀμαραντός πόλις ἐν Πόντῳ· ὡς δὲ
αὐτός φησιν, 〈Ἀμαραντά〉 ὄρη τῆς Κολχίδος, ἐξ ὧν ὁ Φᾶσις ποταμὸς καταφέρεται. ὅπερ ἀγνοήσας Ἡγέστρατος ὁ Ἐφέσιος Ἀμαραντίους ἀπέδωκε λειμῶνας τοῦ Φάσιδος διὰ τὸ εὐϑαλεῖς εἶναι καὶ ἀμαράντους. ὅτι δὲ τὰ Ἀμαραντὰ ὄρη ἔστι Κόλχων, ἱστορεῖ Κτησίας ἐν β' (fg 94 M. Herod. rec. Dind. 1844, App. 106). ὁ δὲ Φᾶσις φέρεται μὲν ἀπὸ
τῶν Ἀρμενίας ὀρῶν, ὡς φησιν Ἐρατοσϑένης (fg III B 75 Berger), ἐκδίδωσι δὲ κατὰ Κόλχους εἰς ϑάλασσαν.
Κίρκαιον δὲ τόπος ἐστὶ τῆς Κολχίδος, ἀπὸ Κίρκης τῆς Αἰήτου ἀδελφῆς, ἢ πεδίον. οὐ δύναται δὲ ἀπὸ τῆς ἑτέρας Κίρκης ὠνομάσϑαι. ἐγένοντο γὰρ Κίρκαι δύο, περὶ ὧν ἐν τοῖς ἑξῆς ἐροῦμεν. καὶ Τίμαιος
(fg 9 M. I 195) δὲ φησι πεδίον ἐν Κόλχοις εἶναι Κίρκαιον.

at the entrance of the Euxine; from there it takes its beginning. It is used thus as a proper name, whence they call Medea Cytaean. Amarantian with circumflex accent, as Herodian says in the General Prosody (I 222, 17 L.). Amarantos is a city in Pontus; but as he himself says, the Amaranta are mountains of Colchis, from which the river Phasis flows down. Ignorant of this, Hegestratus of Ephesus rendered Amarantians as meadows of the Phasis because they are flourishing and unfading. That the Amaranta are mountains of the Colchians, Ctesias relates in book 2 (fg 94 M. Herod. rec. Dind. 1844, App. 106). The Phasis flows from the mountains of Armenia, as Eratosthenes says (fg III B 75 Berger), and empties into the sea at Colchis. Circaeum is a place in Colchis, named after Circe, the sister of Aeetes, or a plain. It cannot be named after the other Circe. For there were two Circes, about whom we will speak in what follows. And Timaeus (fg 9 M. I 195) says that there is a plain in Colchis called Circaeum.

399-401b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1244

b. Κιρκαίοιο: προπαροξύνεται Κίρκαιον. Lg (P)

b. Circaean: Circaeum is accented on the antepenult. Lg (P)

404-05a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1245

404—05 a. ἄλσος τε σκιόειν: ἀντὶ τοῦ σκιόεν. ὁ δὲ Ἑλλάνικος

404-05a. Shady grove: instead of shady. Hellanicus

404-05a-cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1246

(4 fg 129 J.) ἐν τῷ ἱερῷ τοῦ Διός φησι κεῖσϑαι τὸ δέρας. τοῦ δὲ ἐν Κόλχοις λεγομένου Ἀρείου πεδίου καὶ τοῦ αὐτόϑι Ἄρεως τεμένους μέμνηνται πολλοί. φησὶ δέ, ὅτι τὸ χρυσοῦν δέρας ἀνάκειται ἐν τῷ τοῦ Ἄρεως ἄλσει ἐπί τινος φηγοῦ, φυλασσόμενον ὑπὸ δράκοντος τεραστίου
τὸ μέγεϑος. τὸ δὲ σκιόειν ἀντὶ τοῦ σκιόεν κατὰ Ἰωνικὴν πρόσϑεσιν τοῦ ι.

(4 fg 129 J.) says that the fleece lies in the sanctuary of Zeus. Many mention the so-called Ares' plain in Colchis and the precinct of Ares there. He says that the golden fleece is dedicated in the grove of Ares on a certain oak, guarded by a monstrous dragon in size. Shady instead of shady according to the Ionic addition of the iota.

404-05b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1247

b. 〈τέρας:〉 ἀντὶ τοῦ ϑαῦμα. Lg

b. Monster: instead of wonder. Lg

409. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1248

409. ἀμφασίῃ βεβολημένοι: οἷον ὑπὸ ἀφασίας ἐκπεπληγμένοι. Lg P

409. Struck with speechlessness: as if struck dumb with amazement. Lg P

413-18a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1249

413—18 a. ἀσπαστῶς κεν παρὰ σέο: ἡδέως ἂν παρὰ σοῦ μάϑοιμι, εἰ καὶ ὑποστρέψαντες ἐκ Κόλχων ἐκφευξόμεϑα.

413-18a. Gladly from you: gladly would I learn from you, if indeed we shall return from Colchis and escape.

413-18b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1250

b. δύο δὲ μάλιστα ἐφίεται ὁ Ἰάσων μαϑεῖν παρὰ τοῦ Φινέως· ἓν μέν, πῶς ἂν αὖϑις κατὰ τὴν ὑποστροφὴν διαπλεύσαι τὰς Συμπληγάδας· δεύτερον, πῶς ἂν μέχρι τῆς Κολχίδος ἀφίκοιτο διαπλεύσας τοσαύτην
ϑάλασσαν. τὸ δὲ δυσχερὲς τοῦ πλοῦ ἐνέφηνε διὰ τοῦ τὴν Κολχίδα κεῖσϑαι ἐπὶ τὰ ἔσχατα τῆς γῆς καὶ τοῦ Πόντου. P

b. Jason especially desires to learn two things from Phineus: first, how he might sail back through the Symplegades on his return; second, how he might reach Colchis after sailing across so great a sea. He indicated the difficulty of the voyage by saying that Colchis lies at the ends of the earth and of the Pontus. P

413-18c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1251

c. Αἶα δὲ Κολχίς: ἡ Αἶα πόλις τῆς Κολχίδος, αὕτη ἐπ’ ἐσχάτοις κεῖται τῆς οἰκουμένης.

c. Aea, a Colchian city: Aea is a city of Colchis; it lies at the ends of the inhabited world.

421-22a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1252

421—22 a. ἐπεὶ δαίμων: ἐκ δὲ τῆς Αἴας, φησίν, τουτέστιν ἐκ τῶν Κόλχων, ϑεὸς ὑμῖν καθηγήσεται, καὶ εἰς τὴν Αἶαν πλέουσι πολλοὶ ἔσονται καθόλου πομποί.

421-22a. Since a god: From Aea, he says, that is, from the Colchians, a god will guide you, and for those sailing to Aea there will be many escorts in general.

421-22b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1253

b. From Aea: Another voyage, he says, will be yours from Aea. He says this because they will not return through the Symplegades.

423-24. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1254

423—24. ἀλλά, φίλοι, φρά〈ζεσϑε〉: διὰ φροντίδος ἔχετε, φησί, τὴν ἐκ τῆς Ἀφροδίτης δολίαν βοήϑειαν.

423-24. But, friends, take thought: Keep in mind, he says, the cunning help from Aphrodite.

431-32. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1255

431—32. τὸ δὲ ὅσσον ἄπωϑεν ἤλασαν ἀντὶ τοῦ ὅσον μακρὰν ἐπορεύϑησαν. P

431-32. "But as far as they drove" instead of "as far as they traveled." P

434. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1256

434. Δικταίης ἄντρον: εἰς τὸ τῆς Κρήτης ὄρος. ἐρίπναι

434. Cave of Dicte: To the mountain of Crete. "Crags"

438. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1258

438. ἦ ἄρα δή τις: τὸ ἄρα ἠϑικῶς ἀντὶ τοῦ ὡς ἔοικε. καὶ ἐν Ὀδυσσείᾳ (ρ 454)· ‘οὐκ ἄρα σοί γ’ ἐπὶ εἴδεϊ καὶ φρένες ἦσαν’. καὶ
Ἡσίοδος (Op. 11)· ‘οὐκ ἄρα μοῦνον ἔην Ἐρίδων γένος’, οὐκ ἦν, ὡς ἔοικε, μία Ἔρις.

438. "Surely then someone": The "ara" is used ethically, meaning "as it seems." And in the Odyssey (17.454): "You did not, it seems, have wits to match your appearance." And Hesiod (Works and Days 11): "There was not, it seems, only one race of Strifes," meaning there was not, as it seems, only one Strife.

441-42. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1259

441—42. εἰ δὲ καὶ ὀφϑαλμ〈οῖσι〉: εἰ δὲ καὶ ἀναβλέψαι ϑεῶν τίς σε ποιήσειεν, χαρείην ἂν ὅσον [ὡς] εἰ σωϑείην εἰς τὴν πατρίδα. L

441-42. "But if with eyes": But if one of the gods should make you see again, I would rejoice as much as if I were saved to my fatherland. L

445. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1260

445. ὑποσμύχονται: ὑποτύφονται, ὅπερ ἐστὶν ὑπὸ πάϑους
ἠμαύρωνται. ἔστι δὲ ὑποσμύχειν καὶ τὸ ἠρέμα ὑποκαίειν, οἱονεὶ ὑποκέ- καυνται.

445. "They are smoldering beneath": They are smoldering, that is, they have been dimmed by suffering. "To smolder beneath" also means to burn gently underneath, as if they have been burnt underneath.

451-52. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1261

451—52. 〈οἳ〉 καὶ πρόσϑεν ἐπ’ ἤματι: οἵτινες συνεχῶς ἤρχοντο πρὸς αὐτόν. τὸ ἑξῆς· φέροντες μέρος τῆς ἰδίας τροφῆς. Lm (P)

451-52. "Who even before day after day": Who continually came to him. The order: bringing a portion of their own food. Lm (P)

456-57. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1262

456-57. "And with them came Paraebius": Apollonius says that Paraebius was a friend of Phineus, but others say he was a faithful slave. Those around Paraebius, he says, rejoiced when they saw the heroes.

458-60a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1263

458—60 a. 〈αὐτός:〉 ὁ Φινευς δηλονότι. Lg

458-60a. "Himself": Phineus, clearly. Lg

458-60b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1264

b. αὐτὸς γὰρ ὁ Φινεὺς ὑπεμυϑήσατο καὶ προεῖπε τῷ Παραιβίῳ τὴν τῶν ἡρώων ἔλευσιν. συνάπτειν μὲν γὰρ δεῖ τὴν ὑπὸ τῷ ἐμυϑήσατο,
λαμβάνειν δὲ ἀντὶ τῆς πρό· ὥσπερ καὶ τὸ ‘ὑπειπών’ (Ar. Vesp. 55) ἀντὶ τοῦ προειπών. P

b. For Phineus himself had spoken beforehand and foretold to Paraebius the coming of the heroes. One must connect the preposition "hypo" with "emythesato" and take it as "pro" (before); just as "hypeipon" (Aristophanes, Wasps 55) is used for "proeipon" (having said beforehand). P

458-60c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1265

c. 〈Θυνίδι γαίῃ:〉 τὴν περὶ τὸν Βόσπορον χώραν πάλιν (cf. v. 177) Θυνίδα εἶπεν. Lm

c. "In the Thynian land": He again called the region around the Bosporus Thynian (cf. v. 177). Lm

458-60d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1266

d. ὅρα δέ, ὅτι Θυνίδα γῆν εἶπεν, ἐν ᾗ κατῴκει ὁ Φινεύς, ὡς
εἶναι μέρος τι Θράκης, ὃ καλεῖται Θυνίς. P

d. Note that he said "Thynian land," in which Phineus dwelt, as being a part of Thrace which is called Thynis. P

470. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1267

470. μόρον: νῦν τὴν τύχην. Lg (P)

470. "Fate": Here, fortune. Lg (P)

471-75a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1268

471—75 a. εὖτε γὰρ οὖν ὡς πλεῖστα κά〈μοι〉: ὁ Παραί-

471-75a. "For whenever he had toiled most": Paraebius,

471-75a-cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1269

βιος, φησί, πατρικὴν ἁμαρτίαν ἀποτιννὺς ἀεὶ ἐν ἀπορίᾳ ἦν βίου, καὶ εἰ πλεῖστα μοχϑήσειεν.

he says, paying for his father's sin, was always in want of livelihood, even if he toiled exceedingly.

471-75b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1270

b. χρησμοσύνη: ἀπορία, πενία, ἔνδεια. Lg (P)

b. "Want": Lack, poverty, need. Lg (P)

476-83a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1271

476—83 a. Ἁμαδρυάδος νύμφης: Ἁμαδρυάδας νύμφας
Μνησίμαχος (fg 3 M. IV 453) φησι διὰ τὸ ἅμα ταῖς δρυσὶ γεννᾶσϑαι· ἢ ἐπεὶ δοκοῦσιν ἅμα ταῖς δρυσὶ φϑείρεσϑαι, νύμφαι Ἁμαδρυάδες λέγονται. Χάρων δὲ ὁ Λαμψακηνός (fg 12 M. I 35) ἱστορεῖ, ὡς ἄρα Ῥοῖκος, ϑεασάμενος δρῦν ὅσον οὔπω μέλλουσαν ἐπὶ γῆς καταφέρεσϑαι, προσέταξε τοῖς παισὶν ὑποστηρίξαι ταύτην. ἡ δὲ μέλλουσα συμφϑείρεσϑαι
τῇ δρυὶ νύμφη ἐπιστᾶσα τῷ Ῥοίκῳ χάριν μὲν ἔφασκεν εἰδέναι ὑπὲρ τῆς σωτηρίας, ἐπέτρεπεν δὲ αἰτήσασϑαι ὅ τι βούλοιτο. ὡς δὲ ἐκεῖνος ἠξίου συγγενέσϑαι αὐτῇ, ὑπέσχετο δοῦναι τοῦτο· φυλάξασϑαι μέντοι γε ἑτέρας γυναικὸς ὁμιλίαν παρήγγειλεν, ἔσεσϑαι δὲ μεταξὺ αὐτῶν ἄγγελον μέ- λισσαν. καί ποτε πεσσεύοντος αὐτοῦ παρίπτατο ἡ μέλισσα· πικρότερον
δέ 〈τι〉 ἀποφϑεγξάμενος εἰς ὀργὴν ἔτρεψε τὴν νύμφην, ὥστε πηρω- ϑῆναι αὐτόν, καὶ Πίνδαρος δὲ φησι, περὶ νυμφῶν ποιούμενος τὸν λόγον (fg 165 Schr.)· ‘ἰσοδένδρου τέκμαρ αἰῶνος λαχοῦσα’.
ὁ οὖν τοῦ Παραιβίου πατὴρ ἐκκόπτων δρῦν παρεκαλεῖτο ὑπὸ νύμφης μὴ τεμεῖν αὐτήν· συγγεγεννημένη γὰρ οὖσα ἐὰν ἐκκοπῇ, αἰτίαν

476-83a. Of the Hamadryad nymph: Mnesimachus (fr. 3 M. IV 453) says that they are called Hamadryad nymphs because they are born together with the oaks; or because they are thought to perish together with the oaks, they are called Hamadryad nymphs. Charon of Lampsacus (fr. 12 M. I 35) relates that Rhoecus, seeing an oak that was on the point of falling to the ground, ordered his children to prop it up. The nymph who was about to perish along with the oak appeared to Rhoecus and said that she was grateful for her preservation, and allowed him to ask for whatever he wanted. When he asked to have intercourse with her, she promised to grant this; but she warned him to avoid intercourse with any other woman, and said that a bee would be a messenger between them. And once, while he was playing draughts, the bee flew up; and he made some rather harsh remark, which turned the nymph to anger, so that he was maimed. Pindar too, speaking about nymphs (fr. 165 Schr.), says: 'having obtained a token of a life equal to a tree's.' So the father of Paraebius, when cutting down an oak, was entreated by the nymph not to cut it; for since she had been born together with it, if it were cut down, she would be responsible for her own death. When he disobeyed, the divine power was angry with him and his descendants and became the cause of evils.

476-83a-cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1272

αὐτῇ ἔσεσϑαι ϑανάτου. ἀπιϑήσαντος δὲ αὐτοῦ νεμεσῆσαι τὸ δαιμόνιον αὐτῷ τε καὶ τοῖς ἐγγόνοις καὶ κακῶν γενέσϑαι παραίτιον.

to her, death would be caused. When he disobeyed, the divine power was angry with him and his descendants and became the cause of evils.

476-83b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1273

b. ἀϑέριξε: ἀντὶ τοῦ ἠμέλησε. Lg (P)

b. ἀϑέριξε: instead of 'he neglected.' Lg (P)

476-83c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1274

c. 〈ἤ μιν:〉 ἥτις αὐτόν. Lg

c. 〈ἤ μιν:〉 which (fem.) him. Lg

476-83d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1275

d. 〈πρέμνον:〉 στέλεχος. Lg

d. 〈πρέμνον:〉 trunk. Lg

476-83e. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1276

e. νηκερδῆ: ἀνωφελή. Lg (P)

e. νηκερδῆ: unprofitable. Lg (P)

476-83f. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1277

f. οἶτον: τύχην. Lg (P)

f. οἶτον: fate. Lg (P)

483-84. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1278

483—84. ἔγωγε μέν, εὖτ’ ἀφίκα〈νεν〉: πρὸς ἐμὲ ὅτε ἦλϑε, φησίν, ὁ Παραίβιος μαντευσόμενος καὶ τὴν ἀτυχίαν ἀνεκοινώσατο, ἔγνων
αὐτὸν ὑπὲρ τῆς τοῦ πατρὸς ἁμαρτίας δίκην ἀποτιννύντα.

483-84. ἔγωγε μέν, εὖτ’ ἀφίκα〈νεν〉: To me, he says, when Paraebius came to consult the oracle and communicated his misfortune, I recognized that he was paying the penalty for his father's sin.

485a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1279

485 a. λωφήια ῥέξαι: ἐφ’ οἷς λωφήσει καὶ παύσεται ἡ τῆς νύμφης ὀργή, τουτέστι καταπαυστικὰ τῆς ὀργῆς.

485a. λωφήια ῥέξαι: things by which the nymph's anger will abate and cease, that is, things to put an end to her anger.

485b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1280

b. λωφήια: ἐξιλαστήρια, ἐφ’ οἷς λωφήσει καὶ παύσεται κακού- μενος. ‘λωφῆσαι’ δὲ κυρίως ἐπὶ τῶν ζῴων, τὸ ἀπὸ τοῦ τραχήλου ἄχϑος
ἀποϑέσϑαι. καὶ ‘λωφήσων’ (Aesch. Prom. 27) ἀντὶ τοῦ λήξων, ἀνα- παύσων τὸν λόφον τουτέστι τὸν τράχηλον· ἢ ἀναπαυσόμενος.

b. λωφήια: propitiatory offerings, by which he will be relieved and cease from being afflicted. 'λωφῆσαι' is properly used of animals, meaning to put off the burden from the neck. And 'λωφήσων' (Aesch. Prom. 27) instead of 'will cease,' 'will rest the crest,' that is, the neck; or 'will rest.'

494. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1281

494. νέον ἤματος ἀνομένοιο: ὑπὸ τὴν πρωίαν, αὔξησιν τῆς ἡμέρας λαμβανούσης.

494. νέον ἤματος ἀνομένοιο: at dawn, when the day is increasing.

495. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1282

495. 〈ἀλέγυνον:〉 εὐτρέπιζον. L

495. 〈ἀλέγυνον:〉 they were preparing. L

498-527a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1283

498—527 a. ἦρι δ’ ἐτησίαι αὖραι: οἱ ἐτησίαι ἄρχονται πνεῖν τοῦ ἡλίου ὄντος ἐν Καρκίνῳ περὶ τὴν ἐσχάτην μοῖραν, μέχρις οὗ Λέοντα παρέλϑῃ, ὡς καὶ Ἄρατος (Phaen. 151 sqq.)·

498-527a. ἦρι δ’ ἐτησίαι αὖραι: The Etesian winds begin to blow when the sun is in the last part of Cancer, until it passes Leo, as Aratus also says (Phaen. 151 ff.).

498-527a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1284

‘ἠελίου τὰ πρῶτα συνερχομένοιο Λέοντι, τῆμος καὶ κελάδοντες ἐτησίαι εὐρέι πόντῳ
ἀϑρόοι ἐμπίπτουσι.’ ἐπιφέρει καὶ Ἀπολλώνιος, δι’ ἣν αἰτίαν πνέουσι τῷ ϑέρει. τοῦ γὰρ
κατηστερισμένου Κυνὸς φλέγοντος τὰς Κυκλάδας νήσους καὶ πολὺν χρόνον αὐχμοῦ τε καὶ ἀφορίας οὔσης, οἱ τὴν Κέω κατοικοῦντες ἐκ ϑεοπροπίου ἐπεκαλέσαντο Ἀρισταῖον τὸν Ἀπόλλωνος καὶ Κυρήνης ἐκ Φϑίας. ὁ δὲ παραλαβών τινας ἐξ Ἀρκαδίας ἦλϑεν εἰς τὴν Κέω καὶ Διὸς ἱερὸν ἱδρύσατο Ἰκμαίου ἕνεκα τοῦ τοὺς ὄμβρους γίνεσϑαι, καὶ τὸν Κύνα ἐξ-
ιάσατο, καὶ ἐνομοϑέτησε κατ’ ἐνιαυτὸν τοῖς Κείοις μεϑ’ ὅπλων ἐπιτηρεῖν τὴν ἐπιτολὴν τοῦ Κυνὸς καὶ ϑύειν αὐτῷ. ὅϑεν οἱ ἐτησίαι πνέουσι κατα- ψύχοντες τῷ ϑέρει τὴν γῆν, καὶ αὐχμοῦ ἀπηλλάγησαν οἱ Ἕλληνες.
περὶ δὲ τῆς Κυρήνης Πίνδαρος ἱστορεῖ ἐν Πυϑιονίκαις (IX), ὡς παρϑένος οὖσα μέχρι πολλοῦ συνεκυνήγει τῷ Ἀπόλλωνι. διαπαλαί-
ουσα δέ ποτε λέοντι ἠγαπήϑη ὑπὸ Ἀπόλλωνος· ὃς καὶ ἁρπάσας αὐτὴν διεκόμισεν εἰς τὴν νῦν ἀπ’ αὐτῆς καλουμένην Κυρήνην τῆς Λιβύης, καὶ μιγείς Ἀρισταῖον ἐποίησεν. Φερεκύδης (3 fg 58 J.) δέ φησι καὶ Ἀρί- αιϑος (fg 4 M. IV 319), ἐπὶ κύκνων αὐτὴν ὀχηϑεῖσαν κατὰ Ἀπόλλωνος προαίρεσιν εἰς τὴν Κυρήνην ἀφικέσϑαι, Ἀγροίτας δὲ ἐν α΄ Λιβυκῶν (fg 2
M. IV 294) ὑπὸ Ἀπόλλωνος εἰς Κρήτην αὐτὴν κομισϑῆναι, ἐκεῖϑεν δὲ εἰς Λιβύην. ἀδελφὴ δὲ Κυρήνης Λάρισα, ἧς ὁμώνυμος πόλις ἐν Θεσσα- λίᾳ. τινὲς δέ φασι τὴν Κυρήνην Πηνειοῦ ϑυγατέρα γενέσϑαι, κακῶς· ἔνεμεν γὰρ παρ’ αὐτῷ ϑρέμματα, οὐκέτι δὲ καὶ ϑυγάτηρ αὐτοῦ ἦν. Μνασέας (fg 39 M. III 156) δέ φησι κατ’ ἰδίαν αὐτὴν προαίρεσιν εἰς
Λιβύην ἐληλυϑέναι, οὐχ ὑπ’ Ἀπόλλωνος διαχϑεῖσαν. Ἀκέσανδρος δὲ ἐν τοῖς Περὶ Κυρήνης (fg 5 M. IV 285) ἱστορεῖ, ἐπ’ Εὐρυπύλου βασι-

“When the first parts of the sun come together with Leo, then the loud Etesian winds fall thickly upon the broad sea.” Apollonius also adds the reason why they blow in summer. For when the deified Dog Star was scorching the Cycladic islands and there was a long period of drought and crop failure, the inhabitants of Ceos, in accordance with an oracle, summoned Aristaeus, the son of Apollo and Cyrene, from Phthia. He took some men from Arcadia and came to Ceos, and established a sanctuary of Zeus Icmaius for the sake of bringing about rains, and he propitiated the Dog Star, and he ordained that the Ceans should annually watch for the rising of the Dog Star in arms and sacrifice to it. Hence the Etesian winds blow, cooling the earth in summer, and the Greeks were relieved from drought. About Cyrene, Pindar relates in the Pythian Odes (IX) that she remained a virgin for a long time and hunted with Apollo. Once, while wrestling with a lion, she was loved by Apollo; he seized her and carried her to the place now called Cyrene in Libya after her, and having intercourse with her he fathered Aristaeus. Pherecydes (3 fr. 58 J.) and Ariaethus (fr. 4 M. IV 319) say that she was carried on swans, by Apollo's design, to Cyrene, while Agroetas in the first book of his Libyan History (fr. 2 M. IV 294) says she was brought by Apollo to Crete, and from there to Libya. Cyrene's sister was Larisa, after whom a city in Thessaly is named. Some say that Cyrene was the daughter of Peneus, wrongly; for she tended flocks by him, but she was not his daughter. Mnaseas (fr. 39 M. III 156) says that she went to Libya of her own accord, not conveyed by Apollo. Acesander in his work On Cyrene (fr. 5 M. IV 285) relates that when Eurypylus was king of Libya, Cyrene was brought over by Apollo; and when a lion was ravaging the land, Eurypylus offered the kingship as a prize to whoever killed the lion, and she killed it; and her children were Autuchus and Aristaeus. Phylarchus (81 fr. 16 J.) says that she came to Libya with a larger group; and when they were sent out to hunt, she went out with them. Some trace the lineage of various Aristaei, as also Bacchylides (fr. 62 B. III 587 = 45 Blass-Snell): one was the son of Carystus, another of Chiron, another of Earth and Heaven, and the one from Cyrene.

498-527a-cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1285

λεύοντος Λιβύης ὡς ὑπὸ Ἀπόλλωνος διακομισϑείη ἡ Κυρήνη· λέοντος δὲ τὴν χώραν λυμαινομένου προϑείη τὴν βασιλείαν ὁ Εὐρύπυλος ἆϑλον τῷ ἀποκτενοῦντι τὸν λέοντα, τὴν δὲ διαχρήσασϑαι αὐτόν· παῖδας δὲ αὐτῆς γενέσϑαι Αὐτοῦχον καὶ Ἀρισταῖον. φησὶ δὲ αὐτὴν Φύλαρχος
(81 fg 16 J.) ἐλϑεῖν μετὰ πλειόνων εἰς Λιβύην· τούτων δὲ ἐκπεμ- φϑέντων ἐπὶ τὴν κυνηγίαν τούτοις καὶ αὐτὴν συνεξελϑεῖν.
τινὲς δ’ Ἀρισταίους γενεαλογοῦσιν, ὡς καὶ Βακχυλίδης (fg 62 B. III 587 = 45 Blass-Snell)· τὸν μὲν Καρύστου, ἄλλον δὲ Χείρωνος, ἄλλον δὲ Γῆς καὶ Οὐρανοῦ, καὶ τὸν Κυρήνης.

when Eurypylus was king of Libya, Cyrene was brought over by Apollo; and when a lion was ravaging the land, Eurypylus offered the kingship as a prize to whoever killed the lion, and she killed it; and her children were Autuchus and Aristaeus. Phylarchus (81 fr. 16 J.) says that she came to Libya with a larger group; and when they were sent out to hunt, she went out with them. Some trace the lineage of various Aristaei, as also Bacchylides (fr. 62 B. III 587 = 45 Blass-Snell): one was the son of Carystus, another of Chiron, another of Earth and Heaven, and the one from Cyrene.

498-527b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1286

b. ὅτι ἐτησίαι ἔπνευσαν Ἀρισταίου αἰτησαμένου, ὃς ἦν Κυρήνης τῆς Ὑψέως καὶ Ἀπόλλωνος, ἀδελφὸς δὲ Αὐτούχου. ἀλλ’ ὁ μὲν ἐν Λι- βύῃ 〈. . .〉, Ἀρισταῖος δὲ ἐν τῇ Κέῳ εὑρὼν τὰ μελισσουργικὰ πρῶτος καὶ τὴν τοῦ ἐλαίου κατεργασίαν. καὶ κατακαλεσάμενος τοὺς ἐτησίας Ζεὺς Ἀρισταῖος ἐκλήϑη καὶ Ἀπόλλων Ἀγρεὺς καὶ Νόμιος.

b. That the Etesian winds blew at the request of Aristaeus, who was the son of Cyrene, daughter of Hypseus, and Apollo, and brother of Autuchus. But he in Libya 〈...〉, while Aristaeus in Ceos first discovered beekeeping and the processing of olive oil. And having invoked the Etesian winds, Zeus Aristaeus was called also Apollo Agreus and Nomius.

498-527c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1287

c. Κυρήνη πέφαταί τις: ὅτι Κυρήνην τὴν Ὑψέως ὁ Ἀπόλλων ϑεασάμενος παρὰ Πηνειὸν εἰς Λιβύην ἐκόμισεν, ἔνϑα ἐμίγη αὐτῇ, ὅπου καὶ Κυρήνη πόλις ἔκτισται, 〈καὶ〉 τὸν Ἀρισταῖον ἐγέννησε, πολλοὶ ἱστο- ρήκασι. λέγουσι δὲ τὴν Κυρήνην οἱ μὲν Πηνειοῦ, οἱ δὲ Ὑψέως τοῦ Πηνειοῦ. L

c. Cyrene is said to have been: many have recorded that Apollo, seeing Cyrene, daughter of Hypseus, by the Peneius, brought her to Libya, where he had intercourse with her, where also the city Cyrene was founded, and he begot Aristaeus. Some say Cyrene was daughter of Peneius, others of Hypseus son of Peneius. L

498-527d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1288

d. πέφαται: λέγεται, ἱστορεῖται. Lg P

d. πέφαται: is said, is related. Lg P

498-527e. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1289

e. Αἱμονίης: τῆς Θεσσαλίας, ἀπὸ Αἵμονος υἱοῦ Ἄρεως.

e. Αἱμονίης: of Thessaly, from Haemon son of Ares.

498-527f. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1290

f. χϑονίης: ταῖς ἐγχωρίαις. Lg P

f. χϑονίης: to the native women. Lg P

498-527g. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1291

g. Μυρτώσιον 〈αἶπος〉: τόπος περὶ Κυρήνην ἢ ἄκρα. Lg P

g. Μυρτώσιον 〈αἶπος〉: a place near Cyrene or a headland. Lg P

498-527h. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1292

h. Ἀγρέα καὶ Νόμιον: 〈Ἀγρέα μέν,〉 ὅτι ἐν ἀγρῷ ἐμίγη τῇ

h. Ἀγρέα καὶ Νόμιον: 〈Agreus,〉 because Apollo had intercourse with his mother in the field;

498-527h-cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1293

μητρὶ αὐτοῦ ὁ Ἀπόλλων· Νόμιον δέ, ὅτι νεμούσῃ τῇ μητρὶ ἐμίγη, οἱ δέ, ὅτι τὴν κατὰ τοὺς ἀγροὺς ϑεραπείαν τοῖς νομεῦσιν εἰσηγήσατο.

Nomius, because he had intercourse with his mother while she was pasturing; others, because he introduced the care of the fields to the shepherds.

498-527i. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1294

i. μακραίωνα: πολυχρόνιον. Lg (P)

i. μακραίωνα: long-lived. Lg (P)

498-527k. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1295

k. καὶ ἀγρότιν: ὅτι φιλοκύνηγος ἦν. ἱστορεῖται γὰρ καὶ ἐν τῇ
Λιβύῃ βασιλεύοντος Εὐρυπύλου χειρώσασϑαι λέοντα.

k. καὶ ἀγρότιν: because she was fond of hunting. For it is related that in Libya, when Eurypylus was king, she subdued a lion.

498-527l. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1296

l. 〈ἀεξηϑέντι:〉 αὐξήσαντι. Lg

l. 〈ἀεξηϑέντι:〉 having grown. Lg

498-527m. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1297

m. ἀκεστορίην τε ϑεοπρο〈πίας〉: ὑπὸ Μουσῶν γὰρ αὐτὸν τὴν ἰατρικὴν καὶ τὴν μαντικὴν δεδιδάχϑαι φασὶν καὶ πρὸς γάμον Αὐτο- νόην λαβεῖν, δηλαδὴ τὴν Κάδμου ϑυγατέρα.

m. ἀκεστορίην τε ϑεοπρο〈πίας〉: for they say that he was taught medicine and prophecy by the Muses and took Autonoe as wife, clearly the daughter of Cadmus.

498-527n. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1298

n. ϑέσαν ἤρανον: καὶ τῶν ἰδίων ποιμνίων προστάτην αὐτὸν ἐποίησαν αἱ Μοῦσαι. Ἀϑαμάντιον δὲ πεδίον οὕτω καλούμενον περὶ τὴν Ἅλον· κατῴκησε γὰρ Ἀϑάμας ἐν Ἅλῳ, τῇ νόσῳ τῆς βασιλείας ἐξελϑών.

n. ϑέσαν ἤρανον: and the Muses made him guardian of their own flocks. The Athamantian plain is so called around Halus; for Athamas dwelt in Halus, having left the island of his kingdom.

498-527o. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1299

o. Ὄϑρυς ὄρος Θεσσαλίας ὑψηλόν, καὶ ὁ Ἀπιδανὸς δὲ
ποταμὸς Θεσσαλίας.

o. Othrys is a high mountain of Thessaly, and the Apidanus is a river of Thessaly.

498-527p. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1300

p. Μινωΐδας: τὰς Κυκλάδας φησίν, ἐπεὶ Μίνως, Κρὴς ὤν, ἐβασίλευσε τῶν νήσων ϑαλασσοκρατῶν, ἐξελάσας τοὺς Κᾶρας.

p. Μινωΐδας: he means the Cyclades, since Minos, being a Cretan, ruled over the islands, mastering the sea, having driven out the Carians.

498-527q. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1301

q. Σείριος: ἤτοι παρὰ τὴν ζέσιν, Σείριος καὶ σείριος. ἢ παρὰ

q. Σείριος: either from the boiling heat, Seirios and seirios. Or from

498-527q-cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1302

τὸ ἐκκενοῦν ἡμᾶς ἱδρῶσι ῥεομένους· σιροῦν γὰρ τὸ κενοῦν. ἢ τοῦ σεσηρέναι αἴτιος· τοὺς γοῦν κύνας σεσηρέναι καὶ διαχάσκειν ποιεῖ. ἢ παρὰ τὸ σείεσϑαι καὶ πάλλεσϑαι. ὁμοίως δὲ καὶ πάντα τὰ ἄστρα σείρια κα- λοῦσιν οἷον τείρεά τινα ὄντα καὶ σημεῖα τῶν πλοϊζομένων· οἱ μέντοι
ἀστρολόγοι τοὺς ἐν κινήσει ὄντας ἀστέρας λαμπροὺς 〈οὕτω〉 καλοῦσιν. εἶναι δὲ τὸ ἄστρον οἱ μὲν τοῦ Ὠρίωνος κυνός φασιν, οἱ δὲ τῆς Ἠρι- γόνης, οἱ δὲ τοῦ Ἀλκυονέως, οἱ δὲ τῆς Ἴσιδος, οἱ δὲ Κεφάλου, οἱ δὲ κύριον, ὡς Τιμοσϑένης (fg 42 E. A. Wagner Die Erdbeschreibung des T., Diss. Lips. 1888, 73) φησίν.

the fact that it empties us as we flow with sweat; for siron means to empty. Or it is the cause of grinning; at any rate it makes dogs grin and gape. Or from being shaken and quivering. Similarly they call all the stars seiria, as being teirea, signs for sailors; the astrologers, however, call the bright stars that are in motion 〈thus〉. Some say the star is the dog of Orion, others of Erigone, others of Alcyoneus, others of Isis, others of Cephalus, others that it is a proper name, as Timosthenes (fg 42 E. A. Wagner Die Erdbeschreibung des T., Diss. Lips. 1888, 73) says.

498-527r. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1303

r. 〈Κέῳ:〉 νῆσός ἐστιν ἡ Κῶς, ὅϑεν ἦν Ἱπποκράτης. Lg

r. 〈Κέῳ:〉 Cos is an island, whence Hippocrates came. Lg

498-527s. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1304

s. Παρράσιον λαόν: Ἀρκαδικόν, ἀπὸ μιᾶς πόλεως, Παρρα- σίας. Lg (P)

s. Παρράσιον λαόν: Arcadian, from one city, Parrhasia. Lg (P)

498-527t. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1305

t. Διὸς Ἰκμαίοιο: for the sake of moisture. In Ceos there is a sanctuary of Zeus Icmaios, that is, of the moist, since he is the cause of the blowing of the winds.

498-527u. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1306

u. τοῖο δ’ ἕκητι: τοῦ Διὸς χάριν. Lg (P)

u. τοῖο δ’ ἕκητι: for the sake of Zeus. Lg (P)

498-527v. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1307

v. ἤματα τεσσαρά〈κοντα〉: τὰς τῶν ἐτησίων ἀνέμων ἡμέρας οἱ μὲν μ', ἄλλοι δὲ ν' φασὶν ὡς Τιμοσϑένης (fg 7 E. A. Wagner Die Erdbeschreibung des T., Diss. Lips. 1888, 67). ἄρχονται δὲ πνεῖν ὄντος τοῦ ἡλίου ἐν τῷ τοῦ Καρκίνου τέλει, πνέουσι δὲ δι’ ὅλου τοῦ
Λέοντος καὶ λήγουσιν ἐν διμοίρῳ τῆς Παρϑένου.

v. Forty days: the days of the Etesian winds some say are forty, others fifty, as Timosthenes (fg 7 E. A. Wagner Die Erdbeschreibung des T., Diss. Lips. 1888, 67). They begin to blow when the sun is at the end of Cancer, blow through all of Leo, and cease in the second degree of Virgo.

498-527w. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1308

w. Κέῳ δ’ ἔτι νῦν ἱερή〈ες〉: ἐνομοϑέτησε γὰρ τοῖς Κείοις κατ’ ἐνιαυτὸν μεϑ’ ὅπλων ἐπιτηρεῖν τὴν ἐπιτολὴν τοῦ Κυνὸς καὶ ϑύειν αὐτῷ. ὅϑεν οἱ ἐτησίαι πνέουσι καταψύχοντες τῷ ϑέρει τὴν γῆν, καὶ αὐχμοῦ ἀπηλλάγησαν οἱ Ἕλληνες. L

w. And still now on Ceos sacred: for he legislated for the Ceans to watch annually with arms for the rising of the Dog Star and to sacrifice to it. Hence the Etesian winds blow, cooling the earth in summer, and the Greeks were relieved of drought. L

528-29a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1309

528—29 a. ὑδέονται: ᾄδονται, λέγονται. Lg P

528-29a. Are sung: are sung, are said. Lg P

528-29b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1310

b. ἀριστῆες δὲ καταῦϑι: ὑπάρχουσι γὰρ ἐναντίοι οἱ ἐτησίαι τοῖς εἰσπλέουσι τὸν Πόντον, ὄντες βορραῖ κατ’ ἐκείνους τοὺς τόπους, ὥσπερ ἐπὶ τῆς Ἑλλάδος ἐναντίοι εἰσὶν τοῖς ζεφύροις.

b. But the chieftains there: for the Etesian winds are contrary to those sailing into the Pontus, being north winds in those regions, just as in Greece they are contrary to the west winds.

531-32. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1311

531—32. βωμὸν ἁλὸς ῥηγμῖνι πέρην: ἐν δὲ τῷ πέραν,
φησίν, αἰγιαλῷ τῆς Ἀσίας, διαπλεύσαντες ἐπ’ αὐτόν, βωμὸν τοῖς δώδεκα ϑεοῖς ἐδομήσαντο. φανερὸν οὖν, ὅτι ἐν τῇ Εὐρώπῃ· καὶ γὰρ ἔτι καὶ νῦν Ἱερόν ἐστιν οὕτω καλούμενον ἐν τῷ πέραν τῆς Εὐρώπης [τῆς Ἀσιάδος]. Τιμοσϑένης (fg 28 E. A. Wagner Die Erdbeschreibung des T., Diss. Lips. 1888, 69) δέ φησι τοὺς μὲν Φρίξου παῖδας βωμὸν
ἱδρύσασϑαι τῶν δώδεκα ϑεῶν, τοὺς δὲ Ἀργοναύτας τοῦ Ποσειδῶνος. Ἡρόδωρος (31 fg 47 J.) δέ ἐπὶ τοῦ βωμοῦ φησι τεϑυκέναι τοὺς Ἀργο- ναύτας, ἐφ’ οὗ Ἄργος ὁ Φρίξου ἐπανιὼν ἐτεϑύκει. εἰσὶ δὲ οἱ δώδεκα

531-32. An altar on the shore opposite: on the opposite shore, he says, of Asia, having sailed across to it, they built an altar to the twelve gods. It is clear, then, that it is in Europe; for even now there is a sanctuary so called on the opposite side of Europe [of Asia]. Timosthenes (fg 28 E. A. Wagner Die Erdbeschreibung des T., Diss. Lips. 1888, 69) says that the sons of Phrixus set up an altar of the twelve gods, but the Argonauts one of Poseidon. Herodorus (31 fg 47 J.) says that the Argonauts sacrificed on the altar on which Argus, son of Phrixus, had sacrificed on his return. The twelve gods are these:

531-32-cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1312

ϑεοὶ οὗτοι· Ζεύς, Ποσειδῶν, Ἅιδης, Ἑρμῆς, Ἥφαιστος, Ἀπόλλων, Δη- μήτηρ, Ἥρα, Ἑστία, Ἄρτεμις, Ἀφροδίτη καὶ Ἀϑηνᾶ.

Zeus, Poseidon, Hades, Hermes, Hephaestus, Apollo, Demeter, Hera, Hestia, Artemis, Aphrodite, and Athena.

533-36a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1313

533—36 a. οὐδὲ πελείης: οὐκ ἐπελάϑοντο δὲ τῆς περιστερᾶς. τὸ ἑξῆς· ἀλλ’ ἐν τῇ χειρὶ εἶχεν ὁ Εὔφημος. L

533-36a. Nor the dove: they did not forget the dove. The order: but Euphemus held it in his hand. L

533-36b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1314

b. δῆμα δὲ γράφεται καὶ δεῖμα . τῷ μὲν οὖν η γεγραμμένον τὸν δεσμὸν σημαίνει, τῇ δὲ διφϑόγγῳ τὸν φόβον. P

b. δῆμα is written and δεῖμα. Written with η it means bond, with the diphthong fear. P

538. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1315

538. 〈ἐσσευμένως:〉 ἐνταῦϑα ἀντὶ τοῦ ῥᾳδίως. Gm

538. 〈Hastily:〉 here instead of easily. Gm

541-48a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1316

541—48 a. ὡς δ’ ὅτε τις πάτρη〈ϑεν〉: εἴρηται ἡ παραβολὴ παρὰ τὸ Ὁμηρικόν (Ο 80)· ‘ὡς δ’ ὅτ’ ἂν ἀΐξῃ νόος ἀνέρος’. ὁ δὲ νοῦς·
ὥσπερ δέ, ὅταν τις ἀπὸ τῆς πατρίδος πλανώμενος — οἷα πολλάκις συμβαίνει τοῖς ἀνϑρώποις — τοὺς ἰδίους τῇ διανοίᾳ ἐϑεάσατο οἴκους, οὐδὲ τὸ μεταξὺ διάστημα πολὺ αὑτῷ φαντασιοῦται εἶναι, ἀλλὰ καὶ πάσας καταφανεῖς τὰς πόλεις, ἅμα τε τοῖς εἰρημένοις ἡ εἰς τὰ οἰκεῖα ὁδὸς ἡ διὰ γῆς τε καὶ ϑαλάσσης ὑποφαίνεται αὐτῷ καὶ ἄλλοϑι ἄλλην
ἐκ τοῦ τόπου, ἐν ᾧ ἐστιν, 〈ὀφϑαλμοῖς〉 ἐπέρχεται ταχέως καὶ ἐν κινήσει ὀξεία τὴν διανοιαν ἔχων, οὕτω ταχέως διῆλϑεν ἡ Ἀϑηνά τὴν μεταξὺ χώραν καὶ παρεγένετο ἐπὶ τὰς Κυανέας πέτρας.

541-48a. As when someone from his homeland: the simile is taken from Homer (O 80): 'as when the mind of a man darts'. The sense: just as, when someone wandering from his homeland—as often happens to men—sees in his thought his own home, the intervening distance does not seem great to him, but all the cities are visible, and at the same time the road to his own land by land and sea appears to him, and now here, now there, from the place where he is, he swiftly traverses it with his eyes, having his thought in rapid motion, so swiftly did Athena pass through the intervening land and arrive at the Cyanean rocks.

541-48b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1317

b. τὸ μὲν οὖν ἀλώμενος εἰς τὸ ἐνόησεν ἀναφέρειν δεῖ. ἐν δὲ τῷ πλαζόμεϑα τετληότες μετάϑεσιν ποιητέον, οἷον πλαζόμενοι
τέτλαμεν. P

b. The word ἀλώμενος must be referred to ἐνόησεν. In πλαζόμεθα τετληότες a transposition must be made, as πλαζόμενοι τέτλαμεν. P

541-48c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1318

c. οὐδέ τις αἶα τηλου〈ρός〉: οὐδὲ αὐτῷ πολὺ πάσης δι- άστημα γῆς φαίνεται.

c. Nor any far-off land: nor does the distance of any land seem great to him.

541-48d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1319

d. σφωιτέρους: κακῶς ἐχρήσατο τῷ σφωιτέρους· ἔδει γὰρ εἰπεῖν σφετέρους. τὸ δέ ἐνόησε δόμους ἀντὶ τοῦ τῇ διανοίᾳ
τοὺς ἰδίους οἴκους ἐϑεάσατο.

d. σφωιτέρους: he used σφωιτέρους incorrectly; for he should have said σφετέρους. But he meant 'he beheld the house' in the sense of 'he saw his own home in his mind'.

541-48e. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1320 e. ὑγρὴν δὲ κέλευθον Ὁμηρικῶς τὴν διὰ θαλάσσης νοεῖ, τραφερὴν δὲ τὴν διὰ ξηρᾶς. P

541-48f. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1321 f. ὀξέα πορφύρων : πορφύρειν λέγεται τὸ μὴ ἐξ ἐπιπολῆς, ἀλλὰ κατὰ βάθους τι μεριμνᾶν· ἀπὸ τῆς πορφύρας τῆς ἐν βάθει τῆς
θαλάσσης εὑρισκομένης.

541-48g. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1322 g. Ἄξεινον δὲ τὸν Εὔξεινον Πόντον φησὶν οἱονεὶ κακόξεινον, τοῦ α σημαινοντος τὸ κακόν. πρότερον μὲν γὰρ ὑπὸ ληστῶν περι- οικούμενος Ἄξεινος ἐκαλεῖτο, καθαρθεὶς δὲ τὸ μετὰ ταῦτα Εὔξεινος ἐκλήθη. P

550a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1323
550a. ἐεργμένον : συνεχόμενον. Lᶢ

550b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1324 b. τὸ δὲ ἐεργμένον παράγεται μὲν ἀπὸ τοῦ εἴργω τὸ κωλύω, σημαίνει δ’ ὅμως καὶ τὸ περικυκλούμενον ὡς ἐνταῦθα. P

551-52. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1325 551—52. δινήεις δ’ ὑπένερθεν : ὁ ῥοῦς, φησί, δίνας καὶ συστροφὰς ἔχων ῥευμάτων ἀνέκοπτε τὴν ναῦν, καὶ πολὺ εἰς τοὔμ-
προσθεν προῄεσαν μετὰ φόβου.

553. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1326 553. ἀρασσομένων πετράων : ἀντὶ τοῦ συγκρουομένων ἀλλήλαις. οὕτω δὲ ἀναγινώσκεται κατὰ τὸ ‘θυρῶν ἀρασσομένων’.

554a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1327 554a. νωλεμές : συχνῶς. Lᶢ P

554b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1328 b. ἁλιμυρέες ἀκταί : αἱ ὑπὸ θαλάσσης περιρρεόμεναι ἢ περιρ-
ραινόμεναι.

557. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1329 557. θελήμονα : πρόθυμον καὶ ἐπιτεταμένην· οὐ γὰρ τὴν ἡσύχιον ἐνταῦθα σημαίνει.

559. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1330 559. τὰς δ’ αὐτίκα λοίσθιον ἄλλων : τοῦτο ἔφη, ἐπεὶ πε- πρωμένον ἦν στηριχθῆναι αὐτάς, ἂν διέλθῃ αὐτῶν ἡ ναῦς.

562. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1331
562. προέηκε πελειάδα : ὅτι διὰ πελειάδος ἐπείρασαν οἱ

568a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1332 568a. σπήλυγγες : αἱ κοιλάδες αἱ ὑπὸ τὰς πέτρας.

568b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1333 b. ἐπήλυγγες : σπιλάδες. Lᶢ (P)

569-70a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1334
569—70a. ἐβόμβεον : ἤχουν. ὅθεν καὶ βομβυλιὸς εἶδος μελίσσης. καὶ ποτηρίου δὲ εἶδος, ὡς Ἀντισθένης (fg 18 Mull. II 276) παρα- δίδωσιν· ἔστι δὲ τοῦτο στενοτράχηλον.

569-70b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1335 b. † βομβυλίον ὅπερ τ .... ον ἐπικέκληται διακλύστερον.† L

569-70c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1336 c. λευκὴ καχλάζοντος : ποιὸν ἦχον ἀποτελοῦντος. περι-
έκλυζε τὰς ἐφ’ ὕψους ἀκτὰς ὁ τοῦ κύματος ἀφρός.

571-72a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1337 571—72a. νῆα δ’ ἔπειτα πέριξ εἴλει ῥόος : περιῆγεν δὲ τὴν ναῦν καὶ περιέστρεφεν ὁ ῥοῦς.

571-72b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1338 b. ταίγε δὲ ἀντὶ τοῦ· αὗται αἱ πέτραι ἔκοψαν τὰ ἄκρα τῆς οὐρᾶς πτερά. P

573. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1339
573. τὸ δὲ ἔβραχε τὸ ἐβόησε σημαίνει. P

576-77a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1340 576—77a. πλήμμυρις καὶ πλημμυρίς , διχῶς. ἄμεινον δὲ πλημμυρίς· τὰ γὰρ ἀπὸ βαρυτόνων ῥημάτων θηλυκὰ ὀνόματα εἰς ις ὀξύνεται· βασιλεύω βασιλίς, πλημμύρω πλημμυρίς.

576-77b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1341 b. τὸ δὲ κατένεικε ἀντὶ τοῦ κατήνεγκε τὴν ναῦν εἴσω τῶν
πετρῶν. P

579. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1342 579. ἤδη δ’ ἔνθα καὶ ἔνθα : γενομένων δὲ αὐτῶν μεταξὺ τοῦ στενοῦ ἢ πρόσω καὶ ἡ κατόπιν θάλασσα ἐπεφαίνετο.

580-81a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1343 580—81a. ἀπροφάτως : ἀπροοράτως. Lᶢ P

580-81b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1344 b. κυρτὸν ἀποτμῆγι σκοπιῇ : ἀνεφάνη δὲ καὶ ἐπήρχετο αὐτοῖς ἀπροόπτως προπάροιθεν ὑψηλὸν καὶ μέγα κῦμα παραπλήσιον ἀπερρηγμένῃ σκοπιῇ ἤτοι ὄρει.

580-81c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1345
c. 〈ἀποτμῆγι:〉 ἀπορρωγάδι. Lᶢ

582-83a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1346 582—83a. ἤμυσαν : ἔκλιναν λοξὰς τὰς κεφαλάς, ὡς καλυφθησό- μενοι ὑπὸ τοῦ κύματος.

582-83b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1347 b. τὸ δὲ κατεπάλμενον τὸ ὑπεραναβὰν σημαίνει, ἀναφέρεται δὲ πρὸς τὸ μέγα κῦμα. P

584-85. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1348
584—85. ἀλλά μιν ἔφθη : προέλαβε δὲ ὁ Τῖφυς βαρουμένην τὴν ναῦν τῇ εἰρεσίᾳ, ὑποχαλάσας καὶ ἐνδοὺς αὐτῇ καὶ καταπαύσας τὴν εἰρεσίαν. ἢ βαρυνομένην αὐτὴν αἰσθόμενος, τῇ εἰρεσίᾳ ἀνεχάλασεν.

586-87a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1349 586—87a. ἐκ δ’ αὐτὴν πρύμνηθεν : οὕτω, φησίν, ἐπῆρεν τὸ κῦμα τὴν ναῦν, ὡς καὶ ὑπὲρ τὰς πέτρας αὐτὴν γενέσθαι.

586-87b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1350
b. 〈μεταχρονίη:〉 μετέωρος. Lᶢ

590-92. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1351 590—92. ὅσσον δ’ ἂν ὑπείκαθεν : ὁ νοῦς· ὅσον δὲ ἄλλη ναῦς τῇ εἰρεσίᾳ πειθομένη ὑπεῖξεν ἄν, δὶς τοσοῦτον ἡ Ἀργώ· ἵνα διὰ τούτων τὸ τάχος δηλώσῃ τῆς Ἀργοῦς. διὸ καὶ ἐπιφέρει ἐπεγνάμ- πτοντο δὲ 〈κῶπαι〉 ἠύτε καμπύλα τόξα, τὸ βίαιον τῆς εἰρε-
σίας δηλῶν. ἢ οὕτως· ὅσον ἂν εἶξε καὶ ὑπεχώρησε τοῖς ἐρέταις ἡ Ἀργώ, δὶς τοσοῦτον τῇ παλιρροίᾳ ὑπέστρεφε.

594. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1352 594. κύλινδρος : κιονίσκος λίθινος στρογγύλος.

595-96a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1353 595—96a. προπροκαταΐγδην : εἰς τοὔμπροσθεν ἄνωθεν καταφερομένη.

595-96b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1354
b. ἐν δ’ ἄρα μέσσαις : ἐν δὲ μέσῳ τῶν Συμπληγάδων κατέσχεν αὐτὴν ὁ ῥοῦς.

598-602a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1355 598—602a. καὶ τότ’ Ἀθηναίη : καὶ τότε ἡ Ἀθηνᾶ τῆς πέτρας ἀντελάβετο καὶ κατέσχε τῇ λαιᾷ, τῇ δὲ δεξιᾷ αὐτὴν ἐξέωσεν ἐκ τοῦ στενοῦ· ὅμως δὲ τὰ ἀκροστόλια ἀπέκλασαν αἱ πέτραι.

598-602b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1356 b. νωλεμὲς ἐμπλήξασθαι : βιαίως συμπεσοῦσαι τὰ ἀκρο- στόλια ἀπέκοψαν.

611-12. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1357 611—12. ἔλπομαι αὐτῇ νηΐ : [οἷον δι’ αὐτὴν τὴν ναῦν] οἷον διὰ τῆς νεὼς αὐτῆς. ἢ λείπει ἡ σύν, ὁ δὲ νοῦς· ἐλπίζω, φησίν, ἤδη
σεσῶσθαι ἡμᾶς σὺν αὐτῇ τῇ νηΐ, ἡ δὲ Ἀθηνᾶ τῆς σωτηρίας αἰτία. ταῦτα δέ φησι παραθαρσύνων αὐτούς.

615-17. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1358 615—17. Αἰσονίδη, τύνη δέ : ἐπειδή, φησίν, ἅπαξ ἐφύγομεν τὰς πέτρας, μηκέτι εὐλαβοῦ τὸν θάνατον.

619-20. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1359 619—20. σεῦεν : ἀντὶ τοῦ· καὶ εὐθέως παρὰ τὴν Βιθυνίαν
κατίθυνεν. Lᶢ (P)

622. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1360 622. παρηγορέεις : παραμυθητικῶς λέγεις. Lᶢ (P)

624. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1361 624. χρῆν γὰρ ἐφιεμένοιο : ἀντὶ τοῦ ἐπιτάττοντος. τὸ δὲ χρῆν ῥῆμά ἐστι· παρ’ αὐτὸ γὰρ καὶ ὄνομα πίπτει τὸ χρῆμα ὡς παρὰ τὸ δρῶ δρᾶμα. ἐπίρρημα γὰρ οὐ δύναται εἶναι, ὅτι οὐδὲν ἐπίρρημα
σχηματίζεται.

626. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1362 626. κεδαιόμενος : διακοπτόμενος, μεριζόμενος. Lᶢ (P)

627-28. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1363 627—28. ἀτλήτους μελεδῶνας : ἀνυποστάτους μερίμνας ἔχω, ἀνυπομονήτους καὶ μεγάλας. στυγέων δὲ ἀντὶ τοῦ δεδοικώς·

631. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1364 631. αἰεὶ δὲ στονόεσσαν : ἀεὶ πρὸς τῇ ἡμέρᾳ καὶ διὰ νυκτὸς τὰς τύχας ὀδύρομαι. Ὅμηρος (χ 195)·
‘νῦν μὲν δὴ μάλα πάγχυ, Μελάνθιε, νύκτα φυλάξεις.’

633. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1365 633. σὺ δ’ εὐμαρέως : εὐχερῶς. ἔνθεν καὶ εὐμαρίς, εἶδος ὑπο- δήματος, ᾧ εὐχερῶς ἐχρῶντο.

635a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1366 635a. εἷο : ἀντὶ τοῦ εἰπεῖν ἐμεῖο, τρίτον πρόσωπον ἀντὶ πρώτου. βούλεται δὲ λέγειν, ὅτι ἐμαυτοῦ οὐδὲ τὴν τυχοῦσαν ποιοῦμαι φροντίδα.
ἰδίως δὲ ἠβαιὸν τὸ διὰ σμικρότητα βάσιν μὴ ἔχον, ἄβαιόν τι ὄν.

635b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1367 b. ἀτύζομαι : φοβοῦμαι. Lᶢ P

638-39a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1368 638—39a. οἱ δ’ ὁμάδησαν : ὁμοῦ ἀνεφώνησαν, θαρσύνοντες αὐτόν. ὅμαδος δὲ παρὰ τὸ ὁμοῦ ᾄδειν, ὁμόαδός τις ὤν.

638-39b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1369 b. 〈ὁμάδησαν:〉 ὡμοφώνησαν. Gᶢ

640a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1370
640a. ἐπιρρήδην : φανερώτερον, παρρησιαστικώτερον, οἱονεὶ ἀναφανδόν.

640b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1371 b. ἐπιρρήδην : διαρρήδην. Lᶢ P

642. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1372 642. 〈βερέθρων:〉 χασμάτων. Lᶢ

643. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1373 643. 〈ἔτι〉 τάρβος ἀνάψομαι : ἔτι φόβον περιθήσομαι. Lᶢ P

649-50. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1374
649—50. αἶψα δὲ τοίγε Ῥήβαν ὠκυρόην : ταχέως δὲ κατέλαβον τόν τε Ῥήβαν καὶ τὸν πρὸ τοῦ Ῥήβα σκόπελον κολωνοειδῆ ὄντα. Κολώνη δὲ ἄκρα οὕτω καλουμένη περὶ τὸν Λύκον ποταμόν· μέμνηται αὐτῆς Νύμφις ὁ Ἡρακλεώτης ἐν τῷ Περὶ Ἡρακλείας (fg 6 M. III 13).

652-54a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1375
652—54a. προχοὰς Φυλληίδας : Φύλλις ποταμὸς Βιθυνίας. Διψακὸς δὲ υἱὸς τοῦ Φύλλιδος καὶ νύμφης τινὸς ἐγχωρίου· ὃς Φρίξον τὸν Ἀθάμαντος ἐξένισεν, ἐπὶ τοῦ κριοῦ ὅτε ἐξέφυγε τὸν θάνατον, μέλλων

652-54b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1376
b. υἷ’ Ἀθάμαντος : τὸν Φρίξον ὑποδέδεκται ὁ Διψακὸς εἰς Κόλχους πορευόμενον. L

658-59. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1377 658—59. καὶ εὐρείας ποταμοῖο ἠόνας : Διονύσιος ὁ Ὀλ- βιανὸς ἱστορεῖ τὰς εὐρείας ἠόνας λέγεσθαι Ἀχιλλέως δρόμους.

660-61. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1378 660—61. ὁμῶς δ’ ἐπὶ ἤματι νύκτα : ἡμέραν δὲ καὶ νύκτα
ὁμῶς ἐν νηνεμίᾳ διῆγον κωπηλατοῦντες.

662. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1379 662. πλαδόεσσαν : ἔνυγρον ἔτι οὖσαν. Lᶢ Gᶢ P

667. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1380 667. χηλὰς σκηρίπτοντε : τοὺς ὄνυχας ἐπερείδοντες, ἐμπεί- ροντες· 〈...〉, ὅθεν καὶ τὸ σκηπάνιον.

668. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1381 668. ὑπ’ ἐξ ἁλὸς εἷλκον ἐρετμά : ἐκ τῆς θαλάσσης ἀνέφερον
καὶ ἀνῆγον τὰς κώπας. L

671. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1382 671. ἀμφιλύκην μιν : σκοτεινήν. λύγη γὰρ ἡ σκοτία, καὶ λυ- γόφως ἐξ αὐτοῦ καὶ λυκόφως.

672-73. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1383 672—73. τῆμος ἐρημαίης νήσου : περὶ τῆς Θυνιάδος νήσου προείρηται (sch. 177)· ἧς μέμνηται Νύμφις ὁ Ἡρακλεώτης (fg 19 M. III 16). φησὶ δὲ αὐτὴν ἑπτὰ σταδίους ἔχειν τὴν περίμετρον. Καλλι- σθένης δὲ ἐν τῷ Περίπλῳ (124 fg 7 J.) ὑπὸ μὲν Ἑλλήνων φησὶ προσ-
αγορεύεσθαι τήν τε χώραν καὶ τὴν νῆσον Θυνιάδα, ὑπὸ δὲ τῶν βαρ- βάρων Θυνίαν.

675. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1384 675. Ὑπερβορέων ἀνθρώπων : Ὑπερβορέους μὴ εἶναι τελέως φησὶν Ἡρόδοτος (IV 36), ἐπεί, εἰ εἰσὶν ὑπερβόρειοί τινες, πάν- τως καὶ ὑπερνότιοι. Ποσειδώνιος (87 fg 103 J.) δὲ εἶναί φησι τοὺς
Ὑπερβορέους, κατοικεῖν δὲ περὶ τὰς Ἄλπεις τῆς Ἰταλίας. Μνασέας (fg 24 M. III 153) δέ φησι νῦν τοὺς Ὑπερβορέους Δελφοὺς λέγεσθαι. Ἑκαταῖος (73 B 4 Diels-Kranz) δὲ μέχρι τῶν αὑτοῦ χρόνων εἶναί φησι τὸ τῶν Ὑπερβορέων ἔθνος· ἔστι δὲ αὐτῷ βιβλία ἐπιγραφόμενα Περὶ Ὑπερβορέων. τιμᾶται δὲ παρὰ τοῖς Ὑπερβορέοις ὁ Ἀπόλλων, διὸ
καὶ ἐκεῖσε χωρῶν ὤφθη. τρία δὲ ἔθνη τῶν Ὑπερβορέων: Ἐπιζεφύριοι καὶ Ἐπικνημίδιοι καὶ Ὀζόλαι.

684-87a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1385 684—87a. ὀψὲ δὲ τοῖον Ὀρφεύς : τὸν Ὀρφέα φασὶ καὶ μάντιν εἶναι. ἐν δὲ τῇ Θυνίδι νήσῳ ἱερόν ἐστιν Ἀπόλλωνος. Ἡρό- δωρος (31 fg 48 J.) οὖν φησιν Ἑῷον Ἀπόλλωνα προσαγορεύεσθαι καὶ
βωμὸν αὐτοῦ εἶναι ἐν τῇ νήσῳ, οὐ καθὸ ὄρθρου ἐφάνη αὐτοῖς, ἀλλὰ καθὸ οἱ Ἀργοναῦται ὄρθρου εἰς αὐτὴν κατέπλευσαν.

684-87b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1386 b. εἰ δ’ ἄγε δὴ νῆσον μέν : τὴν νῆσον, φησί, οὕτω καλέσωμεν, Ἑῴου Ἀπόλλωνος.

695a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1387 695a. χερμάσιν : λίθοις μικροῖς. Lᶢ Sᵐ (P)

695b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1388
b. ἐδίνεον : ἀνεστρέφοντο. Lᶢ (P)

695c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1389 c. 〈ἐξερέοντες:〉 ἐξερευνῶντες. Lᶢ

696. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1390 696. κεμάδων : ἡλικία ἐλάφων. Lᶢ (P)

699a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1391 699a. 〈εὐαγέως:〉 ἁγνῶς. Lᶢ

699b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1392 b. ἀνὰ διπλόα μηρία : τῶν ἱερείων. διπλόα δέ, ἢ ὅτι δύο
εἰσίν, ἢ ὅτι διπλοῦς αὐτοῖς ὑπετίθετο καὶ ἐπετίθετο ἐπίπλους.

702. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1393 702. Ἰηπαιήων ὁ Ἀπόλλων λέγεται ἤτοι διὰ τὸ πέμπειν τὰ βέλη ἢ ὅτι ἰάσεως ὁ θεὸς αἴτιος. L Gᵐ (Sᵐ) P

703. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1394 703. 〈πάϊς Οἰάγροιο:〉 ὁ Ὀρφεύς. Lᶢ

704. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1395 704. Βιστονίῃ : Θρᾳκικῇ. Βίστονες γὰρ ἔθνος Θρᾳκῶν· ὠνο-
μάσθη δὲ ἀπὸ Βιστόνος τοῦ Κίκονος, ὡς Φιλοστέφανος (fg 7 M. III 30). καὶ Βιστονὶς λίμνη Θρᾳκική.

705-11a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1396 705—11 a. Δελφύνην : τὸ ὄνομα τοῦ δράκοντος οἱ μὲν ἀρρε- νικῶς, οἱ δὲ θηλυκῶς εἶπον, ὃ καὶ βέλτιον.

705-11b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1397 b. ὅτι Δελφύνης ἐκαλεῖτο ὁ φυλάσσων τὸ ἐν Δελφοῖς χρηστή-
ριον, Λεάνδριος (Maeandrii fg 10 M. II 337) καὶ Καλλίμαχος (fg 364

705-11cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1398 Schn.) εἶπον· δράκαιναν δὲ αὐτήν φησιν εἶναι, θηλυκῶς καλουμένην Δέλφυναν, αὐτὸς ὁ Καλλίμαχος.

Schn.) they said; and he says that she is a she-dragon, called in the feminine Delphyna, as Callimachus himself says.

705-11c. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1399 c. 〈ἐὼν ἔτι γυμνός:〉 ἔτι ἄνηβος ὤν. Lᶢ

705-11d. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1400 d. 〈ἀδήλητοι:〉 ἀβλαβεῖς. Lᶢ

705-11e. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1401
e. 〈τὼς γὰρ θέμις:〉 οὕτως γὰρ πρέπον ἐστίν. Lᶢ

705-11f. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1402 f. οἰόθι δ’ αὐτή : μόνη ἐφάπτεται τῶν τριχῶν σου ἡ Λητώ. Κοιογένεια δὲ ἡ ἀπὸ Κοίου τὸ γένος ἔχουσα· Κοίου γὰρ θυγάτηρ ἡ Λητώ.

705-11g. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1403 g. πολλά δὲ Κωρύκιαι νύμφ〈αι〉 : ἄντρον ἐν Παρνασσῷ
Κωρύκιον. ὠνομάσθη δὲ Παρνασσὸς ἀπὸ Παρνησοῦ ἐγχωρίου ἥρωος, ὡς Ἑλλάνικος (4 fg 196 J.)· Ἄνδρων (10 fg 8 J.) δέ, ἐπεὶ προσωρμίσθη ἡ λάρναξ τοῦ Δευκαλίωνος· καὶ τὸ πρότερον Λαρνασσὸς ἐκαλεῖτο, ὕστερον δὲ κατὰ φθορὰν τοῦ στοιχείου Παρνασσός. Πλεῖστος δὲ ποταμός. τινὲς δὲ ἀναγινώσκουσι Πλειστοῖο προπερισπωμένως,
ἐπεὶ καὶ ὑπὸ τῶν ἐγχωρίων λέγεται Πλειστὸς ὡς καλός. ἔστι δὲ ποταμὸς ἐν Δελφοῖς. τὴν δὲ ἀναιρεθεῖσαν δράκαιναν Δέλφυναν καλεῖσθαι θηλυκῶς φησι Λεάνδριος (v. sch. b).

705-11h. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1404 h. Κωρύκιον ἄντρον ἐν Παρνησσῷ. κέκληται δὲ ἀπὸ νύμφης

705-11h_cont. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1405 Κωρυκίας, ἧς καὶ Ἀπόλλωνος παῖς Λυκωρεύς, ἀφ’ οὗ Λυκωρεῖς οἱ Δελφοί. Πλεῖστος δὲ ποταμὸς Δελφίδος.

Corycia, whose son by Apollo was Lycoreus, from whom the Delphians are called Lycoreans. And Pleistos is a river of Delphi.

712-13. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1406 712—13. θαρσύνεσκον ἔπε〈σσιν〉 : ὅτε, φησίν, ἐτόξευσε τὸν δράκοντα, ἐπεφώνουν αἱ νύμφαι τῷ βάλλειν αὐτόν ‘ἵη ἵη βέλος’· ἐξ
οὗ τὸ ἐφύμνιον ἐγένετο ἰηπαιήων.

714. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1407 714. χορείῃ μέλψαν ἀοιδῇ : τῇ μετὰ χοροῦ λεγομένῃ ᾠδῇ.

715-19a. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1408 715—19 a. λοιβαῖς εὐαγέεσσιν : ὤμοσαν, φησίν, ὁμονοήσειν ἀλλήλοις· ὅθεν καὶ Ὁμονοίας θεᾶς ἵδρυται ἱερόν.

715-19b. mvp-tlg5012-tlg001-wendel1935e-com-eng1-1409
b. κυδίστην : ἀντὶ τοῦ κρατίστην θεῶν Ὁμόνοιαν τιμῶντες· πορσαίνοντες γὰρ ἀντὶ τοῦ τιμῶντες. γράφεται καὶ κικλή- σκοντες.

Apollonius Rhodius Argonautica 2.669

ed. Richard François Philippe Brunck, ed. Gottfried Heinrich Schäfer

Search the Perseus Catalog for:

Current edition Experimental

2.669-2.693

2.694-2.713

2.714-2.719

2.720-2.751

2.669-2.685

2.686-2.693

2.694-2.713

2.714-2.719

2.720-2.751

2.669-2.685

2.686-2.693

2.694-2.713

2.714-2.719

2.720-2.751

Commentary

Stable identifiers